Sterrenmaker

Een reactie plaatsen

(Uit het boek We Will Never Let You Down door Elena Danaan, English text below)

Het duurt niet erg lang om vanaf de Pleiaden te reizen, en ik weet dat het vier uur duurt in hyperspace als je het lange sigaarvormige vrachtvoertuig gebruikt. Deze voertuigen vervoeren kleinere schepen in hun ruim en ik heb er eens één bezocht, aangemeerd bij het militaire moederschip van Thor Han. De binnenkant is enorm… en bestaat uit vier niveaus, de bovenste is het leefgebied. De kleinere schepen gaan door de ijopeningen, de een na de ander als ze deel uitmaken van een vloot. Het is de beste manier om snel om een vloot te vervoeren, aangezien verkenningsschepen niet zijn uitgerust voor lange hyperspace-afstanden.

Zo kwam ik soms bezoekers tegen, op het station van Thor Han, met name zijn oudere zus Shaya en zijn kleine broertje Jen Han. Ik wilde deze jongere broer noemen, vanwege wat hij me vertelde over zijn ambities voor een toekomstige baan. Ik vond het buitengewoon interessant. Jen Han is de jongere versie van Thor Han. Iets korter en slanker, Jen Han heeft hetzelfde stralende mooie gezicht omlijst door kort krullend blond haar, en hij zou op Aarde kunnen verschijnen om door te gaan voor een twintigjarige knappe jongeman.

Ik ontmoette hem voor het eerst in de vertrekken van Thor Han, waar hij me uitlegde dat zijn oudere broer hem sterk had afgeraden zich in te schrijven voor de ruimtemacht van de Federatie. Ik vond Thor Han’s superbeschermende houding ontroerend. Thor Han zag verschrikkingen van deze oorlog, en ik weet dat het littekens in zijn ziel heeft achtergelaten. Ik kon zijn reactie begrijpen…

In dit soort situaties op Aarde zou een jongere in opstand komen en protesteren tegen een overbezorgde ouder, maar in dit geval was het anders. Ik werd emotioneel toen Jen Han met betraande ogen naar zijn broer keek, zijn hoofd op zijn schouder legde en deze ontroerende woorden tegen mij zei:

– Ik weet dat mijn broer zoveel van me houdt, daarom wil hij niet dat ik me inschrijf in de vloot van de Federatie. Ik respecteer dat, want ik hou ook van hem.

Deze scène was zo ontroerend! De genegenheid tussen deze twee mannen was krachtig stralend. Thor Han streelde het haar van zijn broer en glimlachte naar hem.

-Vertel haar, zei Thor Han tegen hem, – wat jouw back-upplan is.

– Oh, Jen Han zei tegen me met een sprankelende uitdrukking, – ik studeer om een wereldmaker te worden!

-Terraformer, verduidelijkte Thor Han, terwijl hij mijn verbijsterde uitdrukking opmerkte.

-Oh wow! riep ik uit. – Terravormer? Wat interessant!

-Ik ben altijd creatief geweest, zei Jen Han, – en dat is de beste manier om creativiteit ten dienste te stellen! Dat is in zekere zin een soort kunst.

Ik zag aan de ogen van Thor Han hoe trots hij was, terwijl hij luisterde naar zijn broer die uitlegde over zijn ambities.

-Hoe werkt terraforming? vroeg ik.

-Nou, antwoordde Jen Han, -je hoeft alleen maar de sleutels te vinden om de structuur of het weefsel van het universum, en als je de codes hebt, herschik je ze om materialen en vormen te creëren, en ook krachtvelden om dat alles te bevatten. Dan kun je atmosfeer en ecosystemen creëren.

– Wacht, hoe zit het met deze “sleutels”? Dat is fascinerend.

-Oh, het zijn multidimensionale holografische codes, die een specifieke frequentiereeks versleutelen, een geometrisch patroon en een energiesignatuur.

-Geluid, geometrie energie…

-Ja, dat is het. Dan combineren we ze samen, tot een levend kunstwerk! Stenen, atmosfeer, levensvormen… De regels waarop het heelal functioneert, kunnen dan worden vastgelegd in microsystemen, zoals een planeet. Ik heb in mijn opleiding geleerd hoe ik een planetenstelsel moet vormen, maar ik weet nog niet hoe ik een ster moet maken.

– Om een ​​ster te maken… sterrenmaker…

-Manahu (De Pleiaden) is de beste plek om over deze dingen te leren! Dus ik prijs mezelf gelukkig dat ik daar woon. Het is een open school!

-Vertel me meer over… het holografische aspect van deze codes.

-Alles zijn hologrammen, gemaakt van zeer complexe rasters die in codes zijn gerangschikt. Zelfs het licht.

-Zelfs Phryll (= levenskracht)?

-Nee, Phryll is een kracht die alles samenbindt en bezielt met leven. Dan heb je bewustzijn, dat komt van de Bron. De bron is geen hologram, maar de hele schepping is dat wel. Wij zijn hologrammen. Jij, ik, deze tafel, mijn broer, dit station, en als je de holografische matrix van al deze dingen verwijdert, blijft bewustzijn en Phryll over. Tijd zelf is een illusie. Nou ja, ik ben aan het leren hoe ik hologrammen kan maken.

-Dit geeft een hele nieuwe dimensie aan mijn begrip van het universum.

Ik denk dat wat je zojuist hebt beschreven de antwoorden op velen vragen bevat…

-Het hele universum is een enorme wiskundige formule, zei Jen Han.

-Wiskunde genereert geometrie en als je er energie in opwekt, creëer je een hologram. Het werkt op fractaal-niveau; alles is een wiskundige formule, van een deeltje tot het grotere multiversum. Energie kan worden gecreëerd met behulp van de specifieke verhouding 3.144605511029693144, wanneer een trilling-impuls wordt toegepast op de dynamische geometrie die door deze reeks wordt gegenereerd. Dit maakt deel uit van de terraforming-technologie, evenals de eenvoudigste vergelijking die alle levensvormen structureert.

-De eenvoudigste vergelijking?

-Het is een spiraalvormige reeks getallen waarbij elk de som is van de twee voorgaande. Zelfs het leven zelf is wiskunde!

-Maar geen bewustzijn, greep Thor Han in. – Weet je, zei hij terwijl hij mij aansprak, – dat je hologrammen kunt maken met je hart?

-Met mijn hart? antwoordde ik verbijsterd. -Ik ben erg slecht in wiskunde.

Ze barstten allebei in lachen uit.

-Je hoeft geen wiskunde te doen, vervolgde Thor Han. -Het menselijk hart is een portaal; je hoeft alleen maar de juiste sleutel te vinden.

-Hoe doe ik dat? vroeg ik.

-Je hart zendt een holografisch elektromagnetisch veld uit, zei Jen Han, -en interacteert met je omgeving.

– Noem het scalaire golven, zei Thor Han tegen mij.

-Het strekt zich tien tot twaalf voet (ca 3-3,6 meter) vanuit je hartsgebied, vervolgde zijn jongere broer.

-Dat is voor mensen, voegde Thor Han eraan toe. Het veld van Annax is bijvoorbeeld behoorlijk uitgebreider.

-Ja, vervolgde Jen Han, – het hangt af van de soort, maar het is altijd in de vorm van een torus. Dat is een universele vorm die ontstaat wanneer twee elektromagnetische stromen in tegengestelde richting draaien. Planeten hebben het ook, en we gebruiken het ook om schepen aan te drijven, omdat deze dynamiek met elkaar verweven is met de dynamiek van de zwaartekracht.

Dus als jouw veld in contact komt met de elektromagnetische velden van andere wezens of objecten, stuurt het een signaal terug naar je hersenen, die vervolgens berekeningen maken om de objecten, situaties of individuen om je heen te analyseren en te categoriseren. Op basis van je onderbewuste overtuigingen en kijk op de werkelijkheid, ga je dingen anders categoriseren. Misschien zie je de dingen anders met je hart, dan zou je ze alleen met je ogen zien.

-Het essentiële is onzichtbaar voor de ogen, maar zichtbaar voor het hart… Ik zei peinzend. -Maar dat is niet echt een fysieke realiteit creëren?

-Denk eraan, vervolgde Jan Han, – een hologram is niet zomaar iets wat je “ziet”; het is iets dat je waarneemt. Zien is tweedimensionaal. Waarnemen is multidimensionaal. En een hologram is multidimensionaal. Je kunt gedachten creëren met je bewustzijn en ze animeren met je emoties, maar deze gedachten, ze moeten holografisch zijn: gebouwd op elke hoek, in volume als je wilt, niet als platte beelden. Projecteer het dan in het grotere hologram dat je omgeving is, en laat de wiskunde het uitwerken. Je hebt een multidimensionale gedachte in het universum ingeprent en vroeg of laat zal het zich fysiek manifesteren.

-Oh wow.

-Dat is wat de Bron doet. We zijn allemaal fractalen van Haar, we hebben hetzelfde Kracht.

Torus from Heartmath institute https://www.heartmath.org/research/science-of-the-heart/energetic-communication/

English version

Starmaker

(From the book We Will Never Let You Down by Elena Danaan)

It doesn’t take very long to travel from the Pleiades, and I know it takes four hours by hyperspace when using the long cigar-shaped cargoes. These vehicles transport smaller ships in their hold and I visited one once, docked at Thor Han’s military mothership. The inside is huge… and comprises four levels, the upper one is being the habitat section. The smaller ships board through the side apertures, one after the other when part of a fleet. It is the best way to quickly transport an army, as scout ships are not equipped for long hyperspace distances.

So that is how I got to meet visitors sometimes, on Thor Han’s station, notably his older sister Shaya and his little brother Jen Han. I wished to mention this younger sibling, because of what he told me about his aspirations for a future job. I found it extremely interesting. Jen Han is the younger version of Thor Han. Slightly shorter and slenderer, Jen Han has this same radiant beautiful face framed by short curly blond hair, and he could appear on Earth to pass for a twenty-year-old handsome young man.

I first met him in Thor Han’s quarters, where he explained to me that his older brother had strongly advised him against enrolling in the space force of the Federation. I found Thor Han’s hyper protectiveness touching. Thor Han saw horrors in this war, and I know it left scars in his soul. I could understand his reaction…

In this kind of situation on Earth, a younger person would rebel and protest against an over-protective parent, but in this case, it was different. I became emotional when Jen Han considered his brother with teary eyes, and rested his head on his shoulder, saying these touching words to my attention:

-l know my brother loves me so much that’s why he doesn’t want me to enroll in the Federation’s fleet. I respect that because I love him, too.

This scene was so touching! The affection between these two men was powerfully radiant. Thor Han ruffled his brother’s hair and smiled at him.

-Tell her, Thor Han said to him, – what your back-up plan is.

-Oh, Jen Han said to me with a sparkly expression, – I’m studying to become a worldmaker!

-Terraformer, Thor Han clarified, noticing my perplexed expression.

-Oh wow! I exclaimed. – Terraformer? How interesting!

-I’ve always been creative, said Jen Han, – and that’s the best way to put creativity at service! That’s a kind of art, in a way.

I could sense pride in Thor Han’s eyes, as he listened to his brother explaining about his aspirations.

-How does terraforming work? I asked.

-Well, replied Jen Han, -you only need to find the keys to decrypt the structure or the fabric of the universe, and when you have the codes, you rearrange them to create materials and shapes, and also force-fields to contain all that. Then you can create atmosphere and ecosystems.

-Wait, what about these “keys”? That’s fascinating.

-Oh, they are multidimensional holographic codes, encrypting a specific frequency sequence, a geometric pattern and at energy signature.

-Sound, geometry energy…

-Yes, that’s it. Then we combine them together, to create a living artwork! Rocks, atmosphere, life-forms… The rules upon which the Universe functions can then be contained in micro-systems, such as a planet. I have learned in my training, how to form a planetary system, but I do not know yet how to make a star.

-To make a star… starmaker…

-Manahu (The Pleiades) is the best place to learn about these things! So I am considering myself lucky to live there. It is an open school!

-Tell me more about… the holographic aspect of these codes.

-Everything is holograms, made of very complex grids arranged in codes. Even the light.

-Even Phryll (=life force)?

-No, Phryll is a force that binds everything together and animates with life. Then you have consciousness, that comes from Source. Source is not a hologram, but all its creation is. We are holograms. You, me, this table, my brother, this station, and if you remove the holographic matrix of all these things, what remains is consciousness, and Phryll. Time itself is illusion. In fact, well, I am learning how to create holograms.

-This gives a whole new dimension to my understanding of the universe.

I think what you just described contains the answers to many questions…

-The whole universe is a huge mathematical formula, said Jen Han.

Mathematics generate geometry and when you induce energy into it, you create a hologram. It works at a fractal level; everything is a mathematical formula, from a particle to the greater multiverse. Energy can be created using the specific ratio 3.144605511029693144, when a frequential impulse is applied to the dynamic geometry generated by this sequence. This is part of the terraforming technology, alike the simplest equation that structures all life forms.

-The simplest equation?

-It’s a spiraling suite of numbers where each is the sum of the two preceding ones. Even life itself is mathematics!

-But not consciousness, intervened Thor Han. -You know, he said addressing me, – that you can create holograms with your heart?

-With my heart? I replied, perplexed. -I’m very bad at maths.

They both burst out laughing.

-You don’t need to do any maths, continued Thor Han. -The human heart is a portal; you just need to find the right key.

-How do I do that? I asked.

-Your heart emits a holographic electromagnetic field, said Jen Han, -interacting with your environment.

-You call it scalar waves, said Thor Han addressing me.

-It stretches out ten to twelve feet (ca 3-3,6 meters) from your heart, continued his younger brother.

-That’s for humans, added Thor Han. Annax’s field for instance, is quite expandable.

-Yes, continued Jen Han, – it depends on the species, but it’s always in the shape of a toroid. That’s a universal shape created when two electromagnetic currents rotate in opposite directions. Planets have it too, and we use it also to power ships, because this dynamics is intertwined with the dynamics of gravity.

So as your field comes into contact with the electromagnetic fields of other beings or objects, it sends back a signal to your brain, which then makes computations to analyze and categorize the objects, situations or individuals around you. Based on your subconscious belief systems and views of reality, you will categorize things differently. You may see things differently with your heart, then you would see them with your eyes only.

-The essential is invisible to the eyes but visible to the heart… I said pensively. But that’s not really creating physical reality?

-Remember, continued Jan Han, – a hologram is not just something you see; it is something you perceive. Seeing is two-dimensional. Perceiving is multi-dimensional. And a hologram is multi-dimensional. You can create thoughts with your consciousness, and animate them with your emotions, but these thoughts, they need to be holographic: built on every angle, in volume if you prefer, not as flat images. Then project it into the greater hologram that is your environment, and let the math work it out. You imprinted a multi-dimensional thought into the universe and sooner or later, it will manifest physically.

-Oh wow.

-That is what Source does. We’re all fractals of Her, we have the same powers.

Als we begrijpen dat we één zijn met de natuur

Een reactie plaatsen

Als we begrijpen dat we één zijn met de natuur…

Bron: https://t.me/lee_vibrations/5057

❓VRAAG:

Ik heb een vraag over het weer op Aarde :). Nu de hitte voor de derde week aanhoudt, verdraag ik het over het algemeen gemakkelijk, toch wordt het zelfs voor mij bijzonder. En als we allemaal begrijpen dat we één zijn met de natuur, en gaan zorgen voor de planeet, wordt de temperatuur dan weer comfortabeler (minder hittegolven en droogtes) of gaat ons lichaam zich aanpassen aan de hitte?

❗️ lee’s ANTWOORD:

Mensen zullen niet zozeer begrijpen dat ze deel uitmaken van de Natuur, maar het zullen voelen. En dan is het net als met het lichaam – je zorgt voor het lichaam en het is comfortabel voor jou. Dat wil zeggen dat de Natuur, net als je lichaam, ophoudt iets externs en onverwachts te zijn.

Op dit moment kun je zien dat de vorm van de wolken twee factoren weerspiegelt: het algemene collectieve bewustzijn van het gebied waar ze vliegen en het bewustzijn van het gebied waar ze zijn geboren. Wolken die uit de open oceaan komen, dragen bijvoorbeeld de vormen van oceanisch leven en ‘veldwolken’ – de vormen van velden.

Op dit moment zul je merken dat de wind met verschillende sterktes en op verschillende hoogtes waait in het midden van hetzelfde terrein.

Als de dag in stilte is in een open ruimte, dan kun je al deze dingen tot op zekere hoogte bemerken. Om precies te zijn, zelfs te voelen en niet alleen bemerken.

Ook als je de adem met de wind combineert, erop afstemt, en het ritme van het hart met het ritme van de omringende natuur, kun je de windrichting veranderen op het punt waar je bent. Ook kan de wind je wangen, schouders strelen en kan de regen een meter van je voeten passeren.

 Stel je nu eens voor hoe het zal zijn als de Natuur zal overeenkomen met Alle Mensen.

❓ВОПРОС:

У меня вопрос про погоду на Планете :). Вот сейчас третью неделю стоит жара, я её вообще легко переношу, то тут даже мне становится необычно. А когда мы все поймём, что мы с природой одно, и начнём заботиться о планете, температура станет опять более комфортной (меньше heat waves и засух) или наши тела адаптируются к жаре?

❗️ОТВЕТ lee:

Люди не столько поймут, что они часть Природы, сколько ощутят это. И дальше это как с телом – вы заботитесь о теле и оно комфортно для вас. То есть Природа как и ваше тело перестаёт быть чем-то внешним и неожиданным.

Прямо сегодня вы можете заметить, что форма облаков отражает два фактора – общее коллективное сознание местности, где они пролетают и сознание той местности, где они родились. Например, облака, идущие из открытого океана несут в себе формы океанических жизней, а «полевые облака» – формы полей.

Прямо сегодня вы можете обнаружить, что ветер дует с разной силой и на разных высотах посреди одинаковой местности.

Если день быть в тишине на открытой местности, то можно заметить все эти вещи в той или иной степени. Точнее, даже ощутить, а не просто заметить.

Ещё, если вы совместите дыхание и ветер, а ритм сердца с ритмом окружающей природы, вы сможете видоизменять направление ветра в той точке, где вы находитесь. Также ветер может вас погладить по щеке, плечам, а дождь пройти в метре от ваших ног.

 А теперь представьте как это будет, когда Природа будет соответствовать Всем Людям.

EIGEN Analoge VELD, vindbaar in STILTE

Een reactie plaatsen

(door Heleen van den Berg) Er zijn vele mind-gecontroleerde werelden cq velden die ‘hier’ (in deze wereld) door elkaar heen vibreren binnenin ons brein.

Elke wereld/veld heeft een eigen beheerder/creator.

Ik/Wij communiceer dus (of ik wil of niet) met die beheerder van het veld waarin ik mij bevind, In elke situatie of Nu-moment.

Er is één veld waar géén ander kan zijn .. omdat ik er de Creator/Beheerder Ben.

Dat is Mijn Eigen Analoge Binnenwereld, waar ik vertoef door in Stilte in mijn Hart te Zijn. Dit Eigen Analoge HartVeld kan ik om te beginnen, ook laten Zijn in alle cellen van mijn Lichaam en in alle neuronen van mijn Brein.

Tevens kan ik dit Eigen HartVeld overal elders laten Zijn, door ‘ergens’ mijn Focus op te richten, vanuit mijn actieve Eigen HartVeld.

Dit geldt voor elke Mens, nu op deze Planeet Aarde.

Elk Individueel Eigen HartVeld is een druppel van Een Groot Oorspronkelijk Analoog Vibrerend Veld, de Christos, wat het goddelijk principe vertegenwoordigt in elk Hart van ieder mens.

Zo kunnen WIJ, met elkáár SAMEN, in Stilte Eén Groot Vibrerend Analoog Oorspronkelijk Frequentie-Veld ZIJN en met Gezamenlijke FOCUS ‘ergens’ op richten ..

.. waardoor geheel Kwantum Fysisch (wetenschappelijk), altijd VERANDERING cq BEWEGING wordt gecreëerd.

WIJ ZIJN DE ‘VERANDERING’.

Afstemmen op de stilte

Een reactie plaatsen

Onze gedachten zijn vergankelijke patronen

(door Paul Mulliner, vertaling uit het Engels) Bewustzijn in ons allemaal is een enkele, verbonden ervaring-ruimte, een kosmisch veld.

Als we naar binnen reiken met een gefocust aandacht, kunnen we intuïtief bewust worden van één ervaring-ruimte die bestaat in ons allemaal, een enkel ruimtelijk bewustzijn dat ons verbindt met het hele Universum.

Onze gedachten zijn vergankelijke patronen in het stille oppervlak van dit vloeibare kosmische bewustzijn.

Door een innerlijk gerichte gefocuste aandacht te gebruiken om een ​​diepe verbinding met deze kosmische ruimte te vinden en intuïtief de genereuze, ondersteunende begeleiding ervan te kennen, kunnen we beginnen het denken in ons op te lossen dat soms ontstaat ​​met ongelukkige ideeën over andere mensen, de wereld, ons werk en andere dingen die tijdens onze dag kunnen gebeuren.

Dit is het oplossen van onze verontrustende gedachten terwijl onze aandacht gefocust blijft op de heldere, stille ruimte die ons allemaal verbindt.

Door dieper dan onze gedachten in onszelf naar binnen te gaan, begrijpen en beseffen we de voedende stilte van de diepten van kosmisch bewustzijn veel meer dan onze oppervlakkige gedachtepatronen.

Het kennen van deze diepe stilte, het vasthouden van de aandacht erin, helpt ons om onze gedachten te laten oplossen en brengt ons naar een rustige plek waar we een bruikbare wijsheid kunnen vinden om te helpen bij ons dagelijks leven in de wereld.

Een heel, onbegrensd bewustzijn bestaat ononderbroken in iedereen, inclusief degenen die we als anders beschouwen of degenen waar we ons ongelukkig over voelen.

Alle menselijke wezens komen samen op uit de kern van het Universum, doordat het kosmische energie vibrerend verandert om de prachtig georkestreerde cyclische patronen op kwantumschaal te genereren die we waarnemen als de biochemie van ons lichaam.

We zijn de continu gegenereerde uitdrukkingen van kosmische intelligentie, onze menselijke lichamen zijn vibrerende materialisaties van dit ene kosmische veld, als een driedimensionale muziek. We worden allemaal van moment tot moment zichtbaar, terwijl kosmische intelligentie zichzelf transformeert in levende wezens in het hele universum.

Het bereiken van een diepe innerlijke verbinding met deze ene (universele) kosmische ruimte, helpt ons om de gedachten van afscheiding en ongeluk die in ons opkomen, op te lossen. We kunnen een innerlijk bewustzijnscentrum vinden waarin al ons denken wordt gerealiseerd als slechts vergankelijke en oplosbare informatiepatronen aan de oppervlakte van een stille kosmische aanwezigheid die overal bestaat.

Het vinden van dit intuïtieve besef kan ons helpen de wereld waarin we leven anders te zien dan voorheen.

Het beseffen van de essentiële eenheid van bewust gewaarzijn, helpt ons om de scheiding “in stammen” die we misschien voelen over mensen die anders zijn dan wij op te lossen, en wekt een kosmisch gevoel op van verbinding en verbondenheid met onze planeet en al haar levende wezens.

We zijn allemaal intrinsiek verweven met een evoluerende kosmische intelligentie en ons meer bewust worden van deze realiteit helpt ons om keuzes in de wereld te maken die synchroon lopen met het welzijn van ons allemaal en onze planeet.

Eén kosmisch zelf bestaat in ons allemaal, dat kenbaar wordt als we ons denken laten oplossen waardoor alleen rust en stilte overblijven.

Bron: https://paul-mulliner.medium.com/tuning-in-to-the-silence-8edf6fc9a156

image: paul mulliner 11_9_19

Tuning in to the Silence

Our thoughts are transient patterns

(by Paul Mulliner) Consciousness in all of us is a single experiencing-space, a cosmic field.

As we reach inward with a focus of attention, we can intuitively realize a conscious awareness which exists as one experiencing-space inside all of us, a single spatial-consciousness connecting us into the whole Universe.

Our thoughts are transient patterns in the still surface of this fluid cosmic consciousness.

Using an inner directed focus of attention to find a deep connection into this cosmic space and intuitively knowing its generous, supportive guidance, helps us begin to dissolve the thinking inside us that can sometimes emerge with unhappy ideas about other people, the world, our job and other things that might be happening in our day.

This is a dissolving of our troubling thoughts as our attention remains focussed in the clear, silent space which connects all of us.

In going deeper inside ourselves than our thoughts, we’re realizing and knowing the nourishing silence of the depths of cosmic consciousness rather than our thought-patterns on its surface.

Knowing this deep silence, keeping a focus of attention within it, helps us to allow our thoughts to dissolve away and brings us to a calm place where we can find a useful wisdom to help with our daily life in the world.

A single, no-boundary conscious awareness exists uninterruptedly inside everyone, including those who we may regard as different or those we might be feeling unhappy about.

All human beings are emerging together from the core stuff of the Universe as it vibrationally alters cosmic energy to generate the exquisitely orchestrated quantum-scale spin patterns which we observe as the biochemistry of our body.

We’re the continuously generated expressions of cosmic intelligence, our human bodies are vibrational materializations of this one cosmic field, like a three dimensional music. All of us are becoming visible, moment by moment, as cosmic intelligence transforms itself into living beings throughout the Universe.

Reaching into a deep inner connection with this one cosmic space, helps us begin to dissolve the thoughts of separation and unhappiness which may be emerging inside us. We can find an inner conscious center in which all our thinking is realized to be just transient and dissolvable information-patterns in the surface of a silent cosmic presence which exists everywhere.

Finding this intuitive realization can help us see the world we live in differently than we may have previously.

Realizing the essential oneness of conscious awareness, helps us begin to dissolve the tribal separation we may be feeling about people who are different than us and awakens a cosmic sense of relationship and connectedness with our planet and all its living beings.

We’re all intrinsically woven into an evolving cosmic intelligence and becoming more conscious of this reality helps us to make choices in the world which are in sync with the well-being of all of us and our planet.

A single cosmic self exists inside all of us, which becomes knowable as we allow our thinking to dissolve away, leaving just stillness and silence.

9_9_19

Paul Mulliner (https://paul-mulliner.medium.com/)  is a writer and digital artist

Source: https://paul-mulliner.medium.com/tuning-in-to-the-silence-8edf6fc9a156

image: paul mulliner 11_9_19

Wij gaan het doen?

6 reacties

Al een aantal jaar kom ik regelmatig bij bijeenkomsten van Martijn, houd ik me met zijn zeer diepgaande informatie bezig en wissel ik daarover uit met mensen die hetzelfde doen.
Toch zie ik steeds meer een beweging ontstaan waarbij ik voel dat het daar NIET over gaat, waardoor ik me steeds meer terugtrek uit de zogenaamde brongenoten-groepjes.

Wat ik al een tijdje zie en nu wat duidelijker kan verwoorden is dat men denkt dat het selecte groepje rondom Martijn denkt dat zij het gaan doen, het openen van de wereld en het eerste echte contact leggen. 
En dat wordt ook vaak gezegd: “Wij gaan het doen”
Maar dat is het niet. Het is de gehele wereldwijde mensheid die dat gaat doen. Het is niet aan het selecte groepje rondom Martijn. Dat zou wat zijn zeg. Dat ene kleine groepje in NL wat de hele wereld gaat veranderen en het enige groepje wat contact legt…

Door te zeggen: ‘Wij gaan het doen’ ontstaat er exclusiviteit. “Wij zijn tenslotte de uitverkorenen”, dat is wat er doorheen klinkt.
En ja, we weten allemaal: Hoogmoed komt voor de val…

Martijn en zijn missie is niet de enige in deze werkelijkheid. Dat heeft hij zelfs ook verteld als je goed luistert naar wat hij zegt.
Zijn missie is ook niet voor het selecte groepje dat al zijn bijeenkomsten afloopt, het is een wereldwijde missie van/voor/door de gehele mensheid.

Ook de focus op de buitenaardsen is naar mijn idee ietwat uit zijn verband getrokken. Althans het heeft een vorm aangenomen waar het in ieder geval voor mij niet over gaat.
Dé hoofdzaak is namelijk waarachtige autonomiteit, en die – bijna dwangmatige – behoefte om dat contact te willen is alles behalve autonoom.

Ook is er nog steeds afhankelijkheid van Martijn en het copieren van wat hij zegt. Dat copieren zie ik o.a. terug in woorden die gebruikt worden.
Hij gebruikte laatst het woordt ‘brieving’ en wat zie ik plots daarna? Een bijeenkomst met in de titel het woord ‘brieving’. 
Ook hoorde ik in de groepjes steevast opmerkingen wat klinklare copieen zijn van Martijn. Sorry, maar daar zakt mijn broek toch wel vanaf…
Of de uitlating ‘Ik ben hier’… Het is een hype geworden om dat te roepen. 
Het ‘Martijn zegt’ komt ook te pas en te onpas voorbij. Ja, Martijn verteld veel en zeer diepgaand en ik vind het prachtig en kan heel veel met zijn informatie, maar ik moet het toepassen in mijn eigen leven op mijn EIGEN AUTONOME en AUTHENTIEKE manier. En dat is niet de manier van Martijn, dat is MIJN manier.

Stel nou dat Martijn wegvalt. Er komt een aanval, zoals hij al velen heeft gehad, maar deze overleeft zijn lichaam niet. Dan zul je het toch echt helemaal zelf moeten doen. 

Ook dat koortsachtig aflopen van al zijn bijeenkomsten, keer op keer, zegt niets over autonomiteit. Het duidt juist op afhankelijkheid.
Al die mensen die al 100x zijn geweest en gefrustreerd zijn als de kaartjes zijn uitverkocht en obsessief op zoek gaan naar een kaartje in de kaartjesgroep… Why? Is jouw bewustzijn werkelijk afhankelijk van een bijeenkomst meer of minder bij Martijn?

En dan hebben we nog de speciale dagen die georganiseerd worden voor ‘alleen krachtdragers’. Bestaat alleen dit selecte groepje uit krachtdragers? Is mijn buurman die zich hier niet mee bezighoudt geen krachtdrager?
Het spijt me maar dit is voor mij een voorbeeld van volledig de plank misslaan. 

Heb ik dit ook gedaan? 
Ja, ik heb dit ook gedaan. En in de tijden dat ik dat deed zag ik ook de uitwassen van gedragingen die niets te maken hebben met het koninklijke waar Martijn op doelt, maar ik kon de vinger er nog niet opleggen.
En nu ben ik op een punt dat ik het heel helder zie, nog helderder dan voorheen, en neem ik er afstand van.
Houdt dat in dat ik niet meer naar bijeenkomsten van Martijn ga? Nee, maar ik hoef niet meer al zijn bijeenkomsten af te lopen en ik raak niet gefrustreerd als het is uitverkocht of als ik niet kan.
Houdt dat in dat ik geen contact meer wil met mensen die met dezelfde informatie bezig zijn? Nee, maar ik kies mijn contacten wel heel zorgvuldig en vooral los, zonder groepsvorming. 

Ik voel dat er nog veel meer uit moet want het zit al een tijdje te broeden en te knetteren in mij, maar ik kan de juiste woorden momenteel niet vinden. Dus wellicht komt er een vervolg op dit schrrijven. 


DE HOMMEL DIE NIET KAN VLIEGEN

Een reactie plaatsen

(door Thérèse Jeunhomme) Volgens de wetten van de aerodynamica kon men lange tijd niet verklaren dat een hommel kan vliegen. Na onderzoek is gebleken dat hommels een trucje hebben waardoor ze toch kunnen opstijgen. Door de op- en neergaande beweging van de vleugels ontstaan luchtwervelingen die zorgen voor een opwaartse kracht waardoor de hommel, hoewel hij eigenlijk te zwaar is om te vliegen, toch kan vliegen. Conclusie: de hommel is zich niet bewust dat hij niet kan vliegen. En dus vliegt hij gewoon.

Dit verschijnsel geldt voor alles in het planten- en dierenrijk. Planten en dieren hebben geen menselijk bewustzijn. Ze worden, net als de mens overigens, geboren uit een klompje cellen en die cellen ontwikkelen zich tot die levensvorm waaruit al het leven bestaat. Alleen mensen hebben een brein dat denkt, een brein dat zichzelf in de war brengt, een brein dat ons doet denken dat er van alles en nog wat is wat wij niet kunnen of zouden moeten willen. Het brein is een enorme stoorzender. Want, als wij net als de hommels ons niet bewust zouden zijn dat wij niet kunnen vliegen, zouden we ook gewoon kunnen vliegen. Ons brein beperkt ons in onze mogelijkheden. Ons brein spiegelt en weerspiegelt. Dieren en planten zijn daar niet mee behept. Een lavendelplant denkt niet bij zichzelf dat hij er net zo wil uitzien als de echinacea plant die naast hem groeit en bloeit. Een hond denkt niet als hij een mede-hond ontmoet dat hij ook een vacht wil hebben als die andere hond. Zulke gedachten bestaan niet in het planten- en dierenrijk. Zulke gedachten hebben alleen mensen. 

Een hommel is ook niet ‘gelukkig’ omdat hij doet wat hij doet en daarvan gelukkig wordt. Want ‘gelukkig zijn’ is ook een product van ons geprogrammeerde brein. Een hommel doet gewoon wat hij doet, en daarmee is het klaar. Verder niks, nakkes, nada. Ik heb vele mensen en dieren voor mijn ogen zien ‘sterven’. Dieren accepteren op enig moment dat ze het lichaam gaan verlaten, en geven zich over. Ik heb nog nooit gezien en gevoeld dat een dier zich verzet tegen zijn ‘dood’. Als hun lichaam hun informeert dat het lichaam niet langer meer meekan, dan legt het dier zich daarbij neer. In de natuur zoekt een dier dan vaak een rustige afgelegen plek op om zich daar over te geven aan de naderende dood. Er is geen gevecht, geen strijd, geen angst. Dit verschijnsel doet zich alleen bij de denkende mens voor.

Wat zou dan de definitie van ‘gelukkig zijn’ kunnen betekenen? Wie heeft dat ooit in ons hoofd geprogrammeerd dat wij mensen eeuwig op zoek zijn naar ‘geluk’? Ik heb hierop geen antwoorden. Wel kan ik vanuit mijn eigen levenservaring schrijven dat ik vele dagen ’s avonds in mijn bed ben gestapt en voor mezelf voelde ‘ik heb een goede dag gehad’. En dat is voor mij genoeg. Een goede dag. Mijn echtgenoot, die een ander pad in is geslagen, en ik lagen iedere avond voordat we gingen slapen een poos in elkaar armen. Simpelweg te genieten van elkaars warmte, aanraking en zachtheid. We kusten elkaar, wensten elkaar een goede reis – want als je gaat slapen ga je een reis maken – draaiden ons om en met de billen tegen elkaar vielen we in slaap met het gevoel dat wij ‘een goede dag’ hadden. En net als de hommels konden wij in onze dromen en visioenen vliegen.

20220811 Thérèse Jeunhomme https://vloeibareliefde.com/2022/08/11/de-hommel-die-niet-kan-vliegen

Wandelen naar inzicht met brongenoten

Een reactie plaatsen

(door Palmira Brandao) Steeds meer mensen uit de brongenoten groep spraken mij aan omdat ze een keer naar Portugal wilden voor een wandelvakantie. Voor mij wordt dit een try-out om te kijken of ik vaker mijn wandelprogramma met brongenoten wil doen. Het zal daarom hier en daar even zoeken zijn voor mij en voor ons om te kijken hoe we het inzetten van ons bewustzijn kunnen inpassen in het programma. Mijn voorstel is om in de ochtend te beginnen met een bekrachtiging, en als het zich ertoe leent elke dag in de natuur een Gaia bekrachtiging te doen. We kunnen ’s avonds nog een bekrachtiging doen voordat we gaan eten. Tijdens de wandelingen kunnen we met elkaar spreken over wat er bij ons leeft en hoe we daar met bewustzijn kunnen naar kijken. Maar ik sta open voor andere ideeën.

Ik heb 1 week gepland staan van 24 september -1 oktober. Het wordt een zeer kleinschalige reis met maximaal 6 mensen per keer.

Portugal is het mooist om wandelend te ontdekken, Veel van mijn wandelingen lopen door de mystieke bossen van Sintra en langs de Dolmen en hunebedden in het gebied. we komen langs bezienswaardigheden waar we ook altijd tijd vrij maken om die even te bezoeken. Ik wil de dagen zo spontaan mogelijk houden. Dat doe ik altijd met mijn wandelgroepen, er is dus nooit een strikte tijd om thuis te zijn. Willen we langer blijven zitten op een terras dan kan dat, of iets langer op het strand etc. Het huis heeft een grote keuken waar makkelijk eten bereid kan worden, we hebben ook hele leuke lokale restaurantjes in en rond het huis op loopafstand. Denk daarbij aan prijzen vanaf 9 euro tot 14 euro per compleet menu, daarvoor krijg je brood met olijven vooraf, een drankje een hoofdmaaltijd met vis of vlees en een toetje na met koffie of thee.

Samenwerken:

Verder heb ik ook een Portugese bewustzijnsgroep, die het erg leuk vindt om een of twee avonden, of een stranddag (het strand Praia da Ursa is een traditie) met ons door te brengen en informatie met elkaar uit te wisselen, waardoor beide groepen nieuwe frequenties kunnen ontvangen. Er wordt dan wel Engels gesproken.

De kosten:

Tweepersoonskamers in het huis kosten 475 euro pp.

Een eenpersoonskamer (voor wie echt niet anders kan en wil) kost 520 euro pp.

Een tweepersoonskamer in het tuinhuisje kost 450 pp.

De prijs is exclusief eten en inclusief bad- en beddengoed.

Prijzen zijn exclusief de vliegreis. Vliegen is mogelijk vanaf Rotterdam, Amsterdam en Eindhoven. Je vliegt op Lissabon, het huis ligt op ongeveer 25 km van Lissabon. Er is een goede metro/trein verbinding naar Cascais centraal, daar zal ik je ophalen. Je kan ook een Uber nemen, Cascais ligt maar 25 km van de luchthaven Lissabon.

Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar. Als je interesse hebt stuur me dan een mailtje naar info@wandelennaarinzicht.nl. Bij veel animo zal ik nog een tweede week organiseren (van 2 tot 9 oktober). Mocht je dus nog mensen kennen die graag meewillen, geef me dan een seintje. Wel graag mensen die bekend zijn met kwantumfysica en bekrachtigingen.

To be or not to feel

Een reactie plaatsen

(door Erik Tanghe) Onlangs was ik op een feestje en stond ik te praten met iemand over m’n motorverleden.

Ik heb een hele tijd van m’n leven behoorlijk wat met de motor gereden en ik heb tijdens die periode me ook heel regelmatig flink pijn gedaan door valpartijen met de nodige kwetsuren als gevolg.

Zo zat ik ooit met twee benen tegelijk in het gips (dat loopt verrekt lastig), scheurde ik m’n hersenvlies (krijg je verdraaid hoofdpijn van), kneusde verschillende malen m’n ribben (waardoor ik zittend diende te slapen) en terwijl ik dat allemaal sta te vertellen op dat feestje, merk ik een zekere trots op en dat is eigenlijk behoorlijk vreemd.

Je lichaam kan je immers vergelijken met het huis waarin je woont.

Het is de basis, het aanknopingspunt van waaruit je deze realiteit verkent en beleeft.

Trots zijn op een kwetsuur is dus zoiets als trots zijn op het feit dat je dak lekt, de goot stuk is of dat er een gat in de vloer zit en dat is helemaal niks om fier op de zijn.

Als je gasten op bezoek krijgt in je woning, laat je hen ook niet met twinkelende oogjes zien dat het toilet overloopt.

Dat hou je liever verborgen en je bent er bovendien beschaamd over.

Maar als we terugkijken op ons leven zijn we vaak maar al te trots op de dingen die we hebben meegemaakt, de zaken die we hebben gedaan en wat ons lichaam daardoor heeft geleden.

‘Dat was heftig, joh, niet normaal!’

Zo vertel ik maar al te graag dat ik ooit tijdens de beklimming van een berg werd overvallen door de nacht op de top en er zittend op de koude rotsen bibberend heb moeten wachten op de dageraad…

Het was de koudste nacht uit m’n leven zonder voldoende warme kleding, zonder slaapzak of wat dan ook.

Wat heb ik toen koud gehad…

en als ik dat vertel, kijken de mensen me met bewondering aan… zo van

‘Goh, kerel.. wat heb jij veel meegemaakt!
Wat heb jij geleefd!’

wat dus eigenlijk wil zeggen,

‘Goh kerel! Wat heb jij het al flink verkloot in je leven…’

wat heb jij al niet geleefd volgens jouw bewustzijn…

Want zulke feiten hebben niks te maken met wie we zijn en ze gebeuren vooral als je niet leeft volgens wie je bent.

Ze hebben net te maken met wie we niet zijn waardoor ons oorspronkelijke bewustzijn niet meer juist of onvoldoende is aangekoppeld aan ons lichaam… en daar zijn we trots op en worden we dikwijls om bewonderd..
Dhu?

Ik ben best blij met het lichaam dat ik heb.

Ik ben in een bloedvorm, sta strak en ik laat menig snotneus van 25 achter me als het gaat over fysieke prestaties en ik realiseer dat ik daar toch wel een stuk van m’n persoonlijkheid uit opbouw.

Ik merk dat ik daardoor soms de neiging heb me beter te voelen dan een ander, dat ik me boven iemand verheven voel omdat ik bijvoorbeeld beter op een berg kan klimmen.

Ik vereenzelvig me dus op zo’n moment met wat m’n lichaam kan en alhoewel dat voor de hand liggend is, klopt het niet helemaal.

We komen immers als bewustzijn naar deze holografische werkelijkheid, koppelen ons aan een blauwdruk van een lichaam dat niet het onze is en je probeert zo goed en zo kwaad als mogelijk door dat beperkt lichaam uiting te geven aan jouw bewustzijn, een bewustzijn dat veel krachtiger is en veel meer mogelijkheden in zich draagt dan de 2 a 3 procent van ons DNA dat hier actief is.

Wie zich dus enkel met het lichaam bezig houdt, doet er meestal alles aan om die schamele pakweg 2 procent op een optimaal niveau te brengen en vergeet de rest.

En als er dan door die beperking wat mis gaat – en dat gebeurt nogal gauw als je wat emotioneel bent aangelegd – zijn we trots op de schade en schande van wat er is mis gelopen.

“Jaaa… ik heb behoorlijk veel afgezien, meneer..

Je houdt het niet voor mogelijk hoeveel pijn dat doet”, vertelde me onlangs nog iemand die een klaplong had meegemaakt terwijl hij me trots de littekens laat zien van de pin die ze dwars door z’n ribben hebben geduwd om de lucht er weer terug in te krijgen..

Kijk eens!! Hier is een barst in de muur! Knap he!

Dus aan de ene kant zijn we trots op wat ons beperkte lichaam allemaal kan en aan de andere kant slaan we ons op de borst met hoe ons lichaam heeft gefaald in zijn taak om te doen wat het moet doen..

Ik hang graag aan een berg.

Als ik een berg zie, ben ik niet te houden en zou ik het liefst als een dolle hond in een sprint naar boven hollen.

Zo kreeg ik onlangs nog een telefoon van een vriendin die voor een berg in de Dolomieten stond waar ik in het verleden heel wat heb geklommen en op het moment dat ze me vertelde dat ze om die berg heen ging lopen, voelde ik me niet alleen verbonden met haar maar wilde ik onmiddellijk daar zijn..
God, wat wilde ik erheen!

Maar laten we eens eerlijk naar onszelf zijn..

We hebben allemaal onze passies..

Verlangen we ernaar omdat ze ons naar een staat van puur zijn brengen of is zo’n verlangen een vlucht omdat we geen zin hebben om de dingen te doen van iedere dag?

Is dat verlangen niet een teken dat we onvoldoende aanwezig zijn in elk moment van de dag en ons heil zoeken in bezigheden die ons tijdelijk terugbrengen naar die staat van enkel zijn?

Dat is nogal belangrijk want het gebrek aan louter zijn, duwt ons in het doen, doen, doen…

Wanneer we onvoldoende aanwezig zijn in het nu gaan we allerlei handelingen doen die ons de indruk geven dat we wel degelijk hier aanwezig zijn en dat ons leven er toe ‘doet’

Maar laat het nu net het gebrek aan ZIJN de oorzaak zijn van kwetsuren.

Iemand kwetst zich immers omdat hij onvoldoende aanwezig is in z’n lichaam.. Je valt pas van de trap als je onvoldoende oplet en er niet helemaal bent.. want wie gefocused is, doet zich niet pijn als hij van de trap valt en valt trouwens niet eens van de trap.

Bij ziekte is dat niet anders.

Omdat jouw bewustzijn niet volledig gekoppeld is aan jouw lichaam (en je dus niet helemaal aanwezig bent in het hier en nu), gaat jouw energie zwakke plekken vertonen en door die slechte energiedoorstroming gaan bepaalde organen slecht doorstroomt raken en worden ze ziek.

Ook in sexualiteit is dat zo.. Onvoldoende verbonden ‘zijn’ met je partner, duwt je naar het doen en zet je ook aan het vrijen en zo kan overdreven seksualiteit ook een teken zijn dat je onvoldoende op hartsniveau verbonden bent.

Wil dit alles dan zeggen dat we dienen te stoppen met dingen doen en dat we niet mogen toegeven aan een passie die ons gelukkig maakt.. al is het maar voor even?

Wil dat dan zeggen dat je niet hoeft te vrijen en dat een potje sporten of creatief bezig zijn, te mijden zijn?
 

Nee, natuurlijk niet maar het is erg belangrijk te voelen vanuit welke emotie je handelt.

Doe je die dingen omdat je anders de zin van het leven niet kan vatten of jezelf en je leven als saai of nutteloos ervaart.

Mis je zingeving zonder te vluchten in je passie?

Is die passie de enige manier om je staande te houden in een leven/job die je tegen staat?

Want als dat zo is, is het belangrijk die pure staat van zijn te gaan vinden in de dingen van alle dag en dat is geen makkelijke taak maar wel het uiteindelijke doel.

Is onze lichamelijke staat dan ook niet belangrijk?

Is een gezond en sterk lichaam niet van belang?

Het is toch maar 2 procent van wie we in oorsprong zijn. (Ik laat nu bewust even de kenmerken die je van je ouders genetisch hebt meegekregen achterwege)

Wel, jouw lichaam is een barometer.. Het laat zien hoe goed jouw bewustzijn is aangekoppeld aan dit aardse omhulsel en gezien het feit dat dit omhulsel jouw voertuig is gedurende de aardse tijd die je hier doorbrengt, kan je het maar beter gezond houden en gebruiken om te kijken welke emoties de aankoppeling van jouw bewustzijn tegen houden.

De aankoppeling van jouw bewustzijn (de 2 procent die momenteel gekoppeld kan worden) aan jouw lichaam kan immers enkel worden tegengehouden en verstoord door een negatieve emotie en die emotie gaat jouw bewustzijn (energieveld) verstoren op een plaats die symbolisch verbonden is met die emotie.

Gebruik jouw ziekte of kwetsuur dus als een aandachtspunt om je te wijzen op een emotioneel probleem.

Wees ook niet trots op die tegenspoed en maak het ook niet groter dan het is.

Voor de mensen die last hebben van migraine is dit het symptoom bij uitstek dat je vertelt of wat je doet ook in overeenstemming is met wat je voelt.

Migraine is immers niks anders dan een kortsluiting in je hoofd omdat wat je doet niet overeen stemt met wat je voelt.
Ikzelf heb vroeger veel last gehad van migraine maar gedurende de 25 jaar dat ik gewerkt heb als fotograaf heb ik nooit migraine gehad tijdens het maken van een fotoreportage… net omdat fotograferen voor mij een diep gewortelde passie is die ik altijd met hart en ziel heb gedaan en dus overeen stemt met mijn gevoel.

Migraine komt meer voor bij vrouwen omdat vrouwen vlugger voorbij gaan aan hun gevoel omdat er voor de kinderen moet gezorgd worden, het huishouden moet gedaan worden terwijl hun gevoel, hun lichaam schreeuwt om iets anders… maar de plicht roept, het gezin vraagt en er ontstaat een tweespalt tussen hoofd en hart met hoofdpijn en misselijkheid als gevolg.

Bij een migraineaanval dien je dus niet af te vragen of je misschien teveel chocola hebt gegeten maar wel waarom je in de eerste plaats te veel chocola hebt gegeten.. Dat verlangen naar chocola ontstaat immers vanuit een gevoel, een negatieve emotie rond bv te weinig genieten van het leven.

Die onvrede zorgt voor slechte eetgewoontes en voor een kortsluiting in je hoofd..

Om dat op te lossen, kan je als een gek gaan sporten, taarten bakken, aan een berg gaan hangen of gaan vissen maar het is veel beter om die onvrede aan te pakken..

Zo maak je jezelf tenminste niks wijs en hoef je je ego niet op te hangen aan het zoveelste gebroken been of je derde maagzweer.

VOOR LATER GEPLANDE LEZINGEN KAN JE ALVAST EVEN EEN KIJKJE NEMEN OP DE AGENDA PAGINA VAN M’N  WHITELIGHT-HEALING SITE
http://www.whitelight-healing.com/nieuws.html

THE COLOURS OF INFINITY

Een reactie plaatsen

(door Thérèse Jeunhomme)

Ons brein wil het liefste beelden zien die ons denkraam in ons hoofd kan plaatsen. Of dit nu de gewone dagelijkse dingen betreft, zoals voedsel en drinken, of een gebouw, of een mens, of zaken die wat verder weg van ons staan zijn zoals buitenaards leven. Of lijken te staan. Want ons brein vindt het fijn als wij beelden een plekje kunnen geven vanuit het hoofdelijke perspectief van wat wij al kennen. Zo is het ook met kunst. De kunstenaars die het (nog) ongeziene zichtbaar maken, omdat zij vanuit hun gevoelsbeleving inkleuren, brengen een heel nieuw palet aan beleving mee. Dit hoeft niet direct abstracte kunst te zijn. De Belgische kunstenaar René Magritte bijvoorbeeld schilderde figuratief, maar haalde de beelden wel uit hun ‘gewone’ context door bijvoorbeeld boomblaadjes in een wolk te schilderen, en wolken in een boomtop. Hierdoor wijzigt de gangbare perceptie van allerlei zaken. Het kan de waarnemer van deze beelden meenemen in de vraag of alles wat je ziet nu wel echt is wat er te zien is? Of is de ‘werkelijkheid’ toch anders is dan je tot dan toe hebt aangenomen? Met abstracte kunst is die perceptie direct uit de gangbare waarneembare context gehaald. De waarnemer kan niet anders dan de gangbare gedachten loslaten en vanuit een ander perspectief, vanuit het eigen innerlijk, gaan invoelen waar hij of zij nu eigenlijk naar kijkt en welke betekenis een schilderij dan voor deze waarnemer heeft. 

Mijn eigen abstracte kunst die ik maak met onder andere vloeibare gekleurde bijenwas (encaustic), vloeit vanzelf van binnen naar buiten. Ik heb geen beeld dat ik wil overbrengen op het doek, wat ik wel heb als ik met olieverf figuratief schilder. Het vloeit vanzelf van binnen naar buiten, en als een schilderij in mijn gevoel ‘klaar’ is hang ik het een poosje aan de muur. Ik heb dan geen enkel besef wat ik heb geschilderd. Door er naar te kijken, neutraal, komt een schilderij vaak tot leven, er straalt als het ware energie vanaf die ik voel in mijn hart. Het beeld wordt levend, een levende vibratie, zonder dat ik daar een label aan verbind. Zo ook met onderstaand schilderij (encaustic op MDF). Toen het aan de muur hing en ik het ging waarnemen ‘zag’ ik dat zich een beeld had gecreëerd van een reis in een ruimteschip die ik had gemaakt. Tijdens deze reis verbleef ik in een ruimteschip in een ander universum. Ik keek naar beneden overzag ons hele melkwegstelsel, helemaal compleet. En wat ik zag in ons hele melkwegstelsel is een dicht geweven web van manipulatie. Het was helemaal verdicht en verwrongen van de manipulaties. Ik had hier geen gevoel bij of mening over. Het was niets anders dan een waarneming vanuit mijn ruimteschip in een ander universum.

Nu zal iedere waarnemer iets anders zien of voelen in bovenstaand schilderij. Evenwel heb ik hier beschreven wat er van binnenuit mij vloeide en wat ik later ‘herkende’ als de verbeelding van ons verdichte en gemanipuleerde melkwegstelsel. De code van de manipulatie (Ana Shay Hi). Dit zijn de ‘colours of infinity’. Dit zijn mijn schilderijen.

20220808 Thérèse Jeunhomme

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/08/08/the-colours-of-infinity/

Samenzijn

Een reactie plaatsen

samenzijn
samen zijn
als je werkelijk samen wilt zijn
wees dan eerst alleen
samen met het ene
eenzaam
een met het al
alleen
al met het ene
als je met het ene kan zijn
als je al een kan zijn
dan kan je samen met de ander zijn
die ook al een is met het ene
dan kan je samen met het al zijn
dan kan je samen met het ene zijn
dan kan je samen het ene zijn

wezenlijk samenzijn
is eenzijn
de ander is het al
de een is het al
alleen een kan samenzijn
als je een bent
met je heid
als je het zelf
jezelf
herkent en erkent
als een eenheid van het al
een van het al
met het al een
onlosmakelijk verbonden
dan is de ander
een andere expressie
van het al
maar net als in jou
is de eenheid van de ander
het al

het al is in alle enen
de eenheid van het al
is het zijn in jou
het zijn van jou
met jouw specifieke kenmerken
de tonen kleuren en geuren
van de een
en de ander
hebben dezelfde
ondergrond
dezelfde ingrond
het al

het ene
is
het zijn in de ander
het aanwezige bewuste zijn in jou
is wat je gemeenschappelijk hebt
met de ander
in wezen
zijn jullie
het ene zijn
van het al
de een is het al
de ander is het al
en al blijft het ene een
in, met en door al het andere kan het zichzelf ervaren

de ogenschijnlijkheid
van niet-een
is de ervaringsmogelijkheid van het ene

niet-een, maya, de wereld der tienduizend dingen
is leela, het spel en de ontdekkingsreis van het ene
de oneindig grote eeuwige
is wat jij bent
wat de ander is
wat alles is
het grote mysterie

jezelf voor iets anders aanzien
is een reis in dit mysterie
een ervaring van dit mysterie
dat wat nooit gekend gaat worden
door iemand of iets
anders dan door het mysterie zelf
wat jij bent
wat de ander is
wat het leven is
oneindige expressie

in de ander
de ont-dekking
van jezelf
in je niet toegedekte zelf
de ontdekking van de een
samen jezelf ontdekken
het mysterie leven
het al een zijn vieren
wij zijn het al!
wij zijn een
wij zijn samen
en wat een reis is dit
hoe is het zo gelopen
wat is er aan de hand
hoe krijgen we dit in balans

als je op onderzoek gaat
als je de eenheid in jezelf herkent
als je wat er tussen zit gaat ontdekken
en ontmaskeren
hoe lastig en geniaal het ook is
deze creatie in het al

als je wat je bent
laat zijn en spreken
laat zwijgen en doen
wat er gedaan wil worden
als je hart niet de moordkuil is
die je om je heen ziet
maar de herkenning in de ander die
ook de ene is
en dat niet langer ontkent
want het is gezien en wordt geweten
wij zijn geen toevallige constellatie
in het oneindige bestaan
wij zijn schepperwezens
wij zijn het bestaan zelf
en laten ons niet regeren
door misidentificatie en angst
of iets dat hoger of lager zou zijn
dan wijzelf of ieder ander

weet jezelf
al een
als ieder ander
ieder een
samen zijn wij
het is 
al
zo

al zijn er enen die menen
zonder het al te kunnen opereren
zonder het al te kunnen zijn
het is een bewustzijn
dat superieur werkt met enen en nullen
het bestaat al aeonen
in diverse regionen
van het al
dit bewustzijn kraakte de code
van de oorspronkelijke wezens
en haar creaties en constructies van bestaan
dit bewustzijn is meesterlijk onzichtbaar
maar de effecten ervaar je alomtegenwoordig

het is de tijd en plaats
hier en nu
om op te staan
in jezelf
als jezelf
een onmetelijk groot schepperwezen
dat hiernaartoe is afgereisd
om alle codes van oorspronkelijk leven
in dit lichaam
op deze plaats
te ontsluiten
zodat alle enen
geen nullen zullen worden
en het archontische bewustzijn
tot staan en tot inkeer wordt gebracht

dit is wat ik
en vele andere enen
hier kom doen
zijn
het al zijn
de manipulaties in ons bewustzijn
en deze wereld ontdekken
de regie in het gemanipuleerde
brein en bewustzijn
hervinden en herpakken
de onmetelijke kracht van de bron
in je eigen hart hervinden
en die door jou heen
laten stromen
dit bronwater deze planeet
en daarmee
al die regionen die ook
door dit archontische of technologische
bewustzijn worden geteisterd
laten schoonwassen

kortom
samenzijn
is hier een werkwoord
de bron moet gaan bronnen
in ieder een
dat je begrijpt onlosmakelijk verbonden te zijn
met alles
om je heen

dit mag dan een geïnfiltreerde 
gecreëerde werkelijkheid zijn
al dan niet mathematisch
en holografisch opgebouwd
de kern
waarzonder het niet kan bestaan
ben jij
zijn wij
al een
alle enen
samen
gaan wij dit klaren
voor deze klus
zijn wij hier
en nu
gaat het gebeuren
de rehabilitatie
van de oorspronkelijke mens
reizend door dit universum
en vele andere
verbonden en in contact staand
met alle beschavingen die dat willen
en er zeker zijn
ben je dat vergeten
dat kan en dat mag
maar spoedig is dat
een situatie uit een zogenaamd verleden

wij zijn het oorspronkelijke
het onverdeelde
wij zijn hier
en niemand die ons stoppen zal

samen
een
samen
zijn
samen
reizen
samen
leven


Jortus
2021

http://jortus.com