Klank en Kleur dag – 18 juni 2022

Op 18 juni van 11 tot 21 uur zal de Klank en kleurdag plaats vinden, heerlijk in de natuur in de bosrijke omgeving in de buurt van Apeldoorn. Het is het initiatief van Inez en Richard, die de info op zijn site heeft staan: https://bronkracht.nl/klankenkleur

Het is een verbindingsdag voor iedereen om met elkaar te genieten van muziek, schilderijen, tekeningen, gedichten en alles wat er verder gedeeld kan worden.

Er wordt gezongen door het koor, er zullen mensen allerlei muziek maken, van harp tot klankschalen, je kunt je tekeningen en schilderijen laten zien. Misschien krijg je inspiratie om ter plekke te gaan tekenen, neem jouw eigen kleur mee!

Er is een vuurtje en ’s avonds een potluck maaltijd, en vooral is er tijd om met elkaar door te brengen.

Als het weer wat minder is, gaat het door, er is ook een overdekte ruimte beschikbaar.

Waar?

We ontmoeten elkaar op het prachtige landgoed Breceliande in Wenum-Wiesel, in de buurt van Apeldoorn.

Aanmelden

Het is de bedoeling dat je je van tevoren opgeeft, de uitwisseling is 14 euro. Je kunt op de site https://bronkracht.nl/klankenkleur kenbaar maken waar je interesse ligt en via Eventix het kaartje aanschaffen. Voor extra informatie kun je op de site kijken.

We kijken uit naar deze dag, ben jij er ook bij? 


Maak Je Geen Zorgen

Martijn: Ik lag gisteravond in bed… ik lag lekker te luisteren naar de wind, was zo ontzettend heerlijk genieten. En de zijkanten, bij oogkassen, daar heb je de botten en aan die kant begon het bij mij te trillen. Ik kan dat ook “uitzetten”, als ik het, zeg maar, niet wil, maar ik liet dat gewoon gebeuren. Dus ik lag zo en daar komen allemaal lichtvelden hieruit, aan de zijkant, ik lag zo rustig.  En toen transformeerde zich de hele ruimte waarin ik aanwezig was, en het is niet de transformatie, want de ruimte bleef gewoon bestaan, maar er is een overloop van de een naar de andere ruimte, en toen stond ik in een ruimte, een heel groot onderzoekscentrum. Ik heb zoiets al eerder gezien, een kleine, ik heb erover in de lezingen wel eens eerder verteld. Maar het was een heel groot onderzoekscentrum, daar liepen allemaal mensen uit de Siriaanse beschavingen en daar liepen ook Pleiarische mensen. En ik liep daar doorheen en mensen vonden het ook mooi, dat ik er was.

Ik liep niet gelijk, ik stond zo rustig te kijken, dus mijn lichaam van dit wordt vanuit mijn bewustzijn gereproduceerd, opnieuw opgebouwd, in die plek. En ik loop door die hele grote ruimte met hele … anderhalve meter grote vloertegels, niet donkergrijs, ook niet licht, een stevige kleur grijs met donkergrijze vlammen doorheen op de vloer. Heel mooi glimmend. Ik zie die mensen lopen om me heen, mensen ze zeggen mij ook gedag. En in het veld voelde ik ook dat het hele veld me gedag zei, een collectieve gewaarwording vanaf hen. Ik begin te lopen en ik voelde dat ik geobserveerd werd. En ik mijzelf had ook afgestemd heb dat ik te gast ben op een andere plek. Ik liep naar een 5 a 6 meter verderop zijnde muur en het was helemaal van glas. Ik kijk ernaar – het is heel hoog, 6 – 7 meter hoog, een heel grote wand. Er was een hele stevige balie van links naar rechts gebouwd, helemaal zwart, glimmend zwart, en er stonde mensen zo naar buiten te kijken. En ik loop naar hen toe en ik vraag: “Mag ik ook…?”. En het wordt gelijk gezegd: “Kijk maar lekker.” Het is geen vragen, he. Het is echt iets van deze wereld, het is aangeleerd. Aan wie moet je vragen of je mag kijken, eigenlijk?

En ik kijk dus naar buiten en door dat glas zie ik flinterdunne gouden draadjes. Weet je de sliertjes die je in de kerstbomen hangt die van goud zijn? Die, maar dan vele, vele malen dunner, en het is als een honingraat in het glas, net als van bijen, zo ziet het eruit. En terwijl ik in de lengte, zo van links naar kijk, zie ik dat het een soort gouden raamschittering is. En toen vertelde het raam: Geef je aan waar je naar wilt kijken en wij zullen zorgen dat je het ziet. Ik kijk naar buiten en ik gaf niets aan wat ik wilde zien, ik keer er gewoon doorheen. Ik kijk naar buiten en ik zie een enorme bergrug en die stond vol met bloemachtige struiken, alleen maar bloemen in allerlei kleuren. En ik kijk zo uit het raam naar beneden en we zitten aan de rand van een enorm ravijn. Als je zegt Grand Canyon – in volle bloei, zo groot, die Kracht. En ik kijk zo naar buiten en – het is heel mooi. En ik besluit om naar buiten te gaan en ik loop naar buiten. Aan de zijkant er is een opening, een trap die loopt naar links, ik ga ervan af. Ik zie daar precies langs de rand van anderhalve meter tussen het object, waar ik dus in was, en de natuur, echt zo’n looprand, en ik kon het een scene zijn uit een decor, of overheen of erlangs lopen, maar oei, je zou zo 5 kilometer naar beneden kunnen vallen. Dus het was echt het scherp van de snede, de omgeving. Wij creëren hier altijd de veilige omgevingen, uit angst. Maar daar waar we vandaan komen is dat niet. Er is daar geen onveilige omgeving maar daar kun je dus miraculeuze situaties tegenkomen die totaal niet angstig zijn of een gevaar-setting opleveren, helemaal niet, nul. En kijk naar het object, een heel groot voertuig… Heb je wel eens een zilvervisje gezien? Het is zilvervisachtig maar dan aan de voorkant is de zilvervis veel breder en dan met een soort versmalling naar achteren. Zo’n heel groot object. En aan de voorkant van de zilvervis heel hoog, en aan de achterkant niet helemaal naar beneden lopend, maar zo naar de zon , er waren meerdere lichtbronnen. En toen ik daarnaar kijk toen dacht ik: Wow, wat leuk. Want ik besefte vanuit mezelf dat ben ik hier wel, maar eigenlijk ben ik hier ook niet.

En toen liep ik weer naar binnen, de mensen stonden met de handen op die panelen en toen gingen we aan de zijkant, daar hingen ook een heel groot zwart scherm was waar allemaal lichtvelden in draaide die bijhouden wat er allemaal in matrixen, in werelden, gebeurt. Het was een heel groot onderzoeksgebouw.

Ik liep door het gebouw heen en toen kwam ik Pietha(?) tegen, de man die ik wel eens eerder heb ontmoet, hele grote bruine baard. Hij heeft heel donkerpaars, donkerblauw, het is moeilijk te duiden die kleur… Marineblauw lijkt ook een beetje tegen paars aan te zitten. Hij had een pak aan, echt een pak met aan de voorkant ook echt zo’n schild van bruine kleur. En Pietha zei me gedag want ik was zelfs een paar keer eerder geweest, dat is heel veel jaren geleden. En toen was Nah’eshrah, dat is een vrouw met heel wit haar -iIk heb sowieso 12-13 mensen gezien. Die vrouw, Nah’esh heeft heel wit haar, vol maar stijl, tot iets over de schouders. En zij was in super witte kleding, glimmend wit, zoals een glimmend witte piano, weet je, probeer je maar eens kleding zo glimmend wit te krijgen. En hele mooie laarzen, aan de binnenkant ze liepen zo scheef, heel mooi met een gebroken wit… glimmende inleg, aan de bovenkant liep het ook zo…zilverwit, gebroken wit-achtige inleg. Perfect wit pak. En hier een heel mooi gouden rand met allemaal tekens daarin. En Nah’esh zei me ook gedag en ik zei: Dag, Nah’esh. Precies zo. En toen ik het uitsprak voelde ik al de contactlijnen tussen mensen.

En toen kwam nog een andere persoon erbij, El’ra … die heeft donker haar. De man komt uit de Pleiarische constellatie en de vrouwen komen uit de Siriaanse werelden. Ze vertelden dat ze daar precies weten wat er gebeurt, ze houden alles bij. Elke mogelijkheid die er ook wordt ingevuld wordt exact gemonitord, van elke wereld. En toen kon ik door de grote schild wat aan de muur hangt, het is de muur van een enorme omvang, daar zit het hele uurwerk in van alle universa en werkelijkheden die zij monitoren. Die heeft een eigen bewustzijn dat gevoed wordt door de mensen die daarmee werken en dat bewustzijn houdt nauwlettend in de gaten wat er allemaal in al die werelden gebeurt. En als daar een aandachtspunt is dan verschijnt het ook als een hologram in dat zwarte beeld. En daar kijk ik zo naar, en ze was heel vredig, heel rustig.

En toen wist ik: Ja, dat is allemaal leuk en aardig dat ik hier ben maar ik weet ook precies waar het is. Dus ik loop zo de ruimte uit, doe de deur open (de deur zoals hier), loop door allemaal gangen heen en ineens kom ik bij een uitgang, een glazen deur. Ik doe de deur open en ik ben in de stad. Ik weet precies waar het is. Ik kon de hele stad ook exact herinneren. En toen ik dat gebouw uitging, wat aan de voorkant zo’n zilvervis object is wat wij vanuit hier als ruimteschepen zien, zag ik vanuit de andere kant als een onderdeel van een heel groot complex van allerlei gebouwen, onderzoekcentra. De onderzoekcentra die hebben de technologie die op bewustzijn gebaseerd is, waarmee ze zichzelf kunnen verplaatsen, in alle dimensies, in alle plekken, in alle locaties. Ze kunnen overal naar toe navigeren en zij geven daarbij zelf de vorm aan hoe ze daaruit komen te zien.

Ik kijk zo door de stad, het is een heel grote stad in de natuur gebouwd, bergen, licht groen was alles, er waren geen donkergroene bomen, alles was lentegroen maar in volle bloei en overal waren gebouwen, allemaal van verschillende architectuur en alles was een soort grote campus. Het is een onderzoeksfaciliteit, het is een wereld op zich. En allemaal verschillende afdelingen. En het hele complex, de hele stad die daar is, dat is één van de ontelbare steden, locaties, waarin exact bijgehouden wordt wat er allemaal gebeurt. Alles wordt exact gezien. Precies.

En toen liep ik naar een auto toe, zo noem ik het maar even. Het is een rechthoek waarvan de hoeken heel erg rond zijn. Die was lichtgroen met wit, zo een beetje als de blaadjes, hele mooie, schone objectjes. Daar zaten twee paneeltjes in en als je daar in gaat zitten, die raakt de grond niet, die ligt boven de grond, we noemen dat zweven. Je gaat erin zitten en legt je handen daarop, daarmee maak je contact, er komt vriendschaps-contact tussen jou en het object. Het object heeft eigenlijk een eigen identiteit maar de identiteit komt eigenlijk voort uit jou. Dus je komt jezelf tegen, dus de technologie die daar is, die komt eigenlijk voort uit jou. Je maakt contact, legt je handen daarop en dan kon ik ergens aan denken waar ik naar toe wilde. Maar ik besloot dat niet te doen omdat ik ook besefte dat ik hier ben. Ik wist niet precies hoe de tijd hier liep.

Dus toen heb ik naar binnen gegaan, zag mensen lopen. Het is heel veel vriendschap, heel veel blijheid is daar. Voor onze begrippen hier, we zitten in totale verwrongenheid. Als je in die wereld gewoon even bent, ja, er zijn eigenlijk geen woorden voor. Het is zo vol aan energie en het is zo vol levensreden, er is zo ontzettend veel vriendschap onderling, dat voel je. Dat hele veld, het is heel vol, vol met leven. En in dezelfde tijd is het super sereen en stil. Het is totale rust en alles aanwezig, het is heel vol en voelend. En zo liepen we terug, liepen naar binnen. ‘Ben je even naar huis geweest?’ Ik zeg: Ik ben niet naar huis geweest, toen moeste ze lachen. Toen kwamen we bij een bord en toen werd er tegen me gezegd: “Jullie moeten geen zorgen maken!” Letterlijk. “Jullie moeten geen zorgen maken, uit zorgen blijven en gewoon jezelf zijn, hoeven nergens bang voor te zijn, we zien IEDEREEN (en het was zo indringend). Wij zien iedereen, ie-der-een”. En het was niet tegen mij gezegd, maar boem – zo ging die – we zien iedereen.

En toen wist ik dat ik dit hier moet gaan vertellen. En tegen iedereen moet het eigenlijk ook naar buiten toe. Iedereen wordt gezien, iedereen wordt met dezelfde aandacht en dezelfde intentie bekeken. Iedereen wordt gezien en het werd letterlijk gezegd: “Jullie moeten je GEEN ZORGEN maken! Er is geen rede om bezorgd te zijn.”  En toen lieten ze mij precies dat zien wat ik vandaag opnieuw heb benoemd. En dat is ook de boodschap die daarin ligt, dat ik het op die manier zou kunnen benoemen…

“Onthoudt, dat alles gezond is in wie we werkelijk zijn, laat de illusie nooit zover komen dat je bezorgd moet zijn, want daar waar je in de zorgen komt, kom je in het systeem vast. En dat is niet waarom jullie daar zijn. Jullie moeten ook paraat staan voor ons”. Wij zijn een soort transponders (dat is transmitters + responders). We zijn om de dingen hier te zien, te voelen, te detecteren, door te zetten, te ontvangen, te genereren, los te koppelen, zaken los te maken. En vervolgens om de bron te laten starten. En dat is een heel emotioneel moment dat het tegen mij wordt gezegd. Want het waren al de drie mensen die speciaal op een rijtje stonden en op het ontzagwekkende manier hun vriendschap … uitspraken: ”Wij zien jullie allemaal!”

(fragment uit EDU april 2022)


Solaris

“Hoe verwacht je te communiceren met de oceaan, als je elkaar niet eens kunt begrijpen?”

Solaris is een science fiction boek geschreven door Stanislaw Lem. Er zijn daarvan ook 2 verfilmingen gemaakt, eentje door een geniale regisseur Andrei Tarkovsky (zie link onderaan).

Solaris en Bach (impressie) – 3:51

Het verhaal

ERGENS in ons heelal, dat zich lichtend uitstort in talloze galaxieën, draait, beschenen door twee zonnen, een planeet die helemaal overdekt is met een oceaan. In haar dampkring zweeft een ruimtestation, waar drie bemanningsleden wonen. Als de kosmonaut-inspecteur Kris Kelvin er aanmeert, heeft een van hen net zelfmoord gepleegd. De anderen gedragen zich overspannen en komen hun kajuit haast niet uit. Ze hebben namelijk elk een geheimzinnige ,,bezoeker” en dat drijft hen tot waanzin. Ze vermoeden dat de oceaan hun diepste bewustzijn kan peilen, en wat zich daar bevindt, materialiseert. Ook Kris krijgt bezoek over de vloer: op een ochtend zit zijn vrouw Hari op zijn bed. Springlevend. Tien jaar geleden is zij overleden. (Bron: Het Standaard https://www.standaard.be/cnt/gklia9lb )

Diepere kijk

Solaris is een verhaal over bewustzijn, die van een Mens en een bewustzijn van een andere soort, van de oceaan van de planeet Solaris.

Oké, geschreven in 1961 lijkt het mij niet helemaal geloofwaardig, hoe wetenschappelijke discussies gevoerd worden of hoe beslissingen genomen worden. Maar aan de andere kant, zowel in het verhaal als zeker in de film is de zoektocht voelbaar (het is een ware voel-film, geen verhaal-film) naar wie wij zijn als mensheid. Wie is de Mens, wie ben ik? En dat de poging om een ander intelligentie te begrijpen komt erop neer om eerst echt onszelf te zien, onszelf te begrijpen, te ervaren.

“De mens is eropuit gegaan om andere werelden en andere beschavingen te verkennen zonder zijn eigen labyrint van donkere gangen en geheime kamers te hebben verkend, en zonder te vinden wat er achter deuropeningen ligt die hij zelf heeft verzegeld.”

“Wij zoeken alleen de Mens. We hebben geen behoefte aan andere werelden. We hebben spiegels nodig. We weten niet wat we met andere werelden aan moeten. Een enkele wereld, de onze, is voldoende; maar we kunnen het niet accepteren voor wat het is. We zoeken naar een ideaalbeeld van onze eigen wereld: we gaan op zoek naar een planeet, naar een beschaving die superieur is aan de onze, maar ontwikkeld is op basis van een prototype van ons oerverleden. Tegelijkertijd is er iets in ons dat we niet graag onder ogen zien, waar we ons tegen proberen te beschermen, maar dat toch blijft, omdat we de Aarde niet in een staat van oer-onschuld achterlaten. We komen hier aan zoals we in werkelijkheid zijn, en als de bladzijde is omgeslagen en die werkelijkheid aan ons wordt onthuld – dat deel van onze werkelijkheid dat we liever in stilte aan ons voorbij laten gaan – dan vinden we het niet meer leuk.“   Solaris (1961)

Solaris | SCIENCE FICTION | FULL MOVIE | directed by Andrei Tarkovsky (English subtitles)

https://www.youtube.com/watch?v=Z8ZhQPaw4rE (2:46:59)


Arina’s bevrijdende droom

(Rineke van den Berg) Lang geleden had Arina een heel heldere droom. Eerst vond ze deze droom een beetje vreemd, maar steeds meer verder in de tijd besefte Arina dat haar droom in deze tijd werkelijkheid aan het worden is. Meer en meer vertrouwde zij er op dat wij zelf de oplossing van alle problematieken zijn. Het gaat er slechts om dat je keuzes durft te maken. Kies je voor angst of voor vrijheid? Aan jou de keuze. Dit sprookje is in de ik-vorm geschreven. De hoofdpersoon is Arina.

De Droom

Samen met vele schapen stond ik in een weide die stevig omheind was. Onze gemeenschap, de kudde was verre van saamhorig. Er werd steeds meer ruzie gemaakt. Soms over kleine zaken, of grotere kwesties. Soms ging het over de kinderen (de lammetjes) die ondeugend waren, dan weer over de kleur vacht en van welke vader het lam dan wel was. Sommige ruzies en vechtpartijen kwamen echt vanuit het niets, er was vaak geen enkele aanleiding. Zelf deed ik hier niet aan mee. Ik droomde van een mooie wereld die achter het hek zou zijn. Ik keek naar de voorbij drijvende wolken en stelde me voor dat ik ook een wolk was en dat ik vrij zou zijn…echt vrij.

Ook was er een herder die heel goed voor ons zorgde, we hadden geen enkel tekort, behalve saamhorigheid en liefde. Daar kon de herder natuurlijk niets aan doen. Hij deed wat hij geleerd had om schapen te houden.

Op een dag stond ik bij het hek weer weg te dromen, toen er een hele grote marmot aan de andere kant kwam staan. Hij vroeg me; “wat doe je achter dat hek? Zijn jullie gevangenen?” Ik stond met een mond vol tanden en wist even niets te zeggen.

Nadat de marmot weer weg was ging ik met andere schapen praten en hen vragen stellen; “waarom staan we eigenlijk achter een hek? Zijn we gevangenen? Kunnen we er ook voor kiezen om de wijde wereld in te gaan? ”

Geschrokken keken mijn soortgenoten me aan. “Wat zeg jij nu? Ben je wel goed bij je hoofd? Je bent een dromer die de weg kwijt is. Natuurlijk blijven we hier achter het hek, hier is het veilig. De herder beschermt ons tegen allerlei wilde dieren en gevaren die daar zijn. Jij bent altijd een rare geweest en dat zul je altijd blijven,” zei één van de schapen. “Vanaf nu zeggen we niets meer tegen jou, je hoort niet meer bij de kudde. Vanaf nu moet je achteraan staan bij het voederen.”

Mijn hart klopte wild van spanning en ook van schaamte. Ik, die alleen maar een vraag stelde en graag antwoord wilde, werd voor gek verklaard en mocht geen deel meer van de kudde zijn. Ik voelde me vreemd en aan de kant gezet. In de nacht keek ik naar de maan, de gulle maneschijn verlichte mijn ogen, het leek net alsof zij glimlachte. Mijn hart maakte een sprongetje; er is meer veel meer dan alleen deze kudde. Ik droomde over natuurwezens en prachtige luchtschepen, ik voelde me ineens niet meer alleen, maar blij en vrij.

De volgende dag zag ik toen ik wakker werd dat het hek van de weide openstond. Bij het hek stond dezelfde grote marmot. Blij huppelde ik naar dit prachtige dier toe. “Hallo” zei ik, “gisteren heb ik over jouw vragen nagedacht, nu heb ik wat vragen. Is er gevaar buiten het hek? Zijn er daar wilde dieren die mij kunnen verwonden of opeten? Hoe is het daar echt? Ben je buiten het hek echt vrij? Of is het beter om binnen het veilige hek te blijven? “

De Marmot lachte vriendelijk en zei; “misschien kun je het eens proberen om een stapje buiten het hek te doen, dan kun je het zelf ervaren. Ik ben een vrij wezen die geen grenzen kent en geen belemmeringen. Samen met andere marmotten hebben we het fijn en voelen ons gelukkig omdat we alles zelf kunnen beslissen en op ieder moment weer opnieuw kunnen voelen wat goed voor ons is.”

Ik stapte één stapje buiten het hek en tegelijkertijd mekkerden er vele ander schapen; meeeehhhhhh “herder…het hek staat open, er ontsnapt een schaap”. Alle schapen waren erg opgewonden en mekkerden mee…meeeeh, ”herder kom snel. Het hek staat open, wij bibberen van angst voor de wilde dieren. Zo komen ze naar binnen en kunnen ons opeten.”

Nieuwsgierig stapte ik uit het hek en voelde het fijne frisgroene gras onder mijn hoefjes. Het leek alsof ik doof geworden was door al dat gemekker. Elke stap die ik zette voelde zo vrij en ik huppelde met grote sprongen vrolijk achter de vriendelijke marmot aan. Wat een feest van de meest heerlijke geuren en kleuren die steeds helderder en intenser leken te worden. “Kom maar mee” zei de Marmot, ”je bent welkom in ons hol. Jij bent anders dan al die andere schapen, jij hebt het altijd al in je gehad om jouw vrijheid volledig te kunnen ervaren in alles wat je doet en gaat doen. Nooit zal iemand jou als slaaf nog kunnen bestempelen. Ook ben je vrij van kuddegedrag en zul je jouw eigenheid kunnen leven.”

Na een lange reis, was ik niet moe maar juist heel energiek, we kwamen aan bij een grot die verscholen lag onder de meest prachtige struiken met magisch gekleurde bladeren en bloemen. “Kom maar verder helder schaap. Als jij dat wil mag je jezelf hier thuis voelen. Welkom in de nieuwe wereld.”

Ik werd zo blij en diep gelukkig dat ik er van ging huilen. Er kwamen andere marmotten op me af en ze omhelsden me en fluisterden zachtjes in mijn oren dat ik welkom was omdat ik de keuze had gemaakt om werkelijk vrij te willen zijn. Ik had me nog nooit zo fantastisch gevoeld. Ik jubelde luidkeels…toch was dit geen gemekker, maar een mooie hoge toon van sprankelende muziek die ik hoorde. Wat vreemd. Ik keek naar mijn vacht, maar ook mijn vacht was van wollige krullen veranderd in een zacht grijsbruine glanzende dos met haar. “Ik ben veranderd,” riep ik. “Ben ik ook een marmot geworden?” De andere marmotten lachten vriendelijk, “jouw verschijningsvorm is veranderd zodat je je hier beter thuis kunt voelen, maar van binnen ben je dezelfde als altijd; een prachtig vrij en helder wezen die geen angst kent alleen maar onvoorwaardelijke liefde.”

Toen het donkerder werd, gingen we allemaal naar binnen. Daar wat dieper in de grot lag heerlijk zacht mos. Iedereen kroop tegen elkaar aan. Dat was wel wat wennen voor mij, maar voelde mezelf snel vrij om dat ook te doen. Al snel viel ik in slaap en droomde dat er geen hekken in deze wereld meer waren en dat iedereen vrij was van angst, slavernij en kuddegedrag. In deze nieuwe wereld was er alleen maar vrede en verstonden alle mensen en dieren elkaar. Zelfs de bomen en de planten spraken zichzelf liefdevol uit. Alles was er in overvloed en iedereen was gezond en sterk.

Ze leefden op deze prachtige planeet nog heel lang en zeer gelukkig.

Toen ik uit mijn droom ontwaakte wist ik dat dit werkelijkheid is. Wanneer en hoe wist ik toen nog niet, maar nu zie ik het plaatje van de nieuwe wereld voor me. Heb maar vertrouwen.

Lieve groet Arina


Meezingstemmen tijdens Immortal muziekstuk en Dankjewel

(door Phia) Zaterdag 14 mei was er een samenzijn met elkaar, met o.a. Martijn (vS) erbij.

Tijdens die bijeenkomst werd op een gegeven moment ‘t muziekstuk ‘Immortal’ ten gehore gebracht. 

(van Sid Meier – Beyond Earth – Rising Tide)

Ergens in het stuk hoorde ik wat hogere stemmen meezingen.

Ik heb deze muziek wel vaker gehoord en deze extra stemmen waren me nog niet eerder opgevallen.

De stemmen leken op vrouwenstemmen.

Mijn brein dacht even heel kort: 

‘goh, zijn er dan zoveel aanwezigen hier in de zaal die zó mooi kunnen meezingen?

Kort erna besefte ik me dat het niet de mensen (op een stoel) in de zaal waren.

Er werd vanuit ‘ergens anders’ meegezongen met dit imposante muziekstuk!

Toen dat beter tot me doordrong, kwamen de stemmen nóg dieper bij me binnen.

En de emoties die de ontroering met zich meebrachten ook ….!

Ik heb inmiddels begrepen dat er meerdere mensen in de zaal aanwezig waren 

die deze meezingende stemmen waargenomen hebben.

Eenmaal thuis heb ik het muziekstuk nogmaals opgezet ………de stemmen zaten er niet (vast) in.

Vrij recent werd nog gedeeld dat een ‘open contact’ met (andere) Galactische broeders en zusters

op dit moment nog niet mogelijk is.

Wel is het mogelijk dat we ‘signalen’ van hen kunnen ontvangen 

via bijvoorbeeld muziek, afbeeldingen, andere geluiden, etc.

En dat is precies wat er (voor mijn gevoel) deze dag gebeurde, 

via de muziek maakten ze hun aanwezigheid kenbaar ….!

Hoe mooi is dat? En hoe ‘dichtbij’ ……!

Tot slot nog een Groot Dankjewel!

Aan alle Mensen in de zaal 

die op deze dag als vanZelf gehoor gaven aan het verzoek om niet veel te praten.

En om na de afronding van het SamenZijn 

de Rust en Stilte te bewaren in jeZelf en op die manier de dag verder te vervolgen.

Om de focus in jeZelf te houden.

Op deze manier konden ook ná deze krachtige en belangrijke dag, 

de benodigde trillingen en frequenties die we met elkaar deze dag hebben neergezet, 

verder doorstromen en uitrimpelen. Dat is ook nodig!

Dit alles omdat we deze dag bijeen waren (en nog steeds Samen Zijn) 

om onsZelf als portaal, als koppel-station, als transfer-platform neer te zetten.

Het zou nóg zo vele malen ‘noodzakelijk krachtiger’ kunnen uitwerken

wanneer een mogelijke, volgende keer nóg meer Mensen hieraan gehoor geven …….

Ook daarvoor Nu alvast een Groot Dankjewel!


SAMEN

(samenvatting) De missie is gestart! Er moet nu wat gebeuren!

Laat ze gezien zijn in wie ze echt Zijn!

Geef hen de goddelijke Kracht die zij ook Zijn!

AMUNERA

Als je het gevoel hebt ‘het duurt te lang!’, dan moet je aan het werk!!!

Ga samen aan het werk. Ga de dingen neerzetten! Vanuit je eigen innerlijke intelligentie. Vanuit je gevoel of je eigen mind. Weet waarom je het doet!

Voor Corona kwamen we op een punt waar de eigen intelligentie was teruggekeerd, de intelligentie van binnenuit, waar Gaia op reageert.

Toen hebben we TF 1 en 2 gehad. Deze dag koppelt zich aan die dagen. We moeten alles samenbrengen, uitlijnen en opschonen in onszelf om deze aarde klaar te maken voor intergalactisch contact. Dit is een koppeling naar een vervolg dag die een oase van visitaties brengt.

We komen het beeld van kosmisch contact in licht en droom contact naar fysisch aards contact brengen. Het algehele kosmisch bewustzijn moet weer terugkomen.

Waarbij al die buitenaardse groepen hier ook gewoon aanwezig zijn en contact met ons hebben.

Als we dat vanuit vrijheid samen doen, zien andere fysieke wezens dat en raken dat aan.

Contact komt tot stand door eigen bewustzijn te genereren.

Wat speelt in jou dat je tegenhoudt?

De brontaal, het bouwstenenveld dat wij genereren wordt door hen omgebouwd om contact te bewerkstelligen.

Met bronkracht kan er door wezens gecreëerd worden, individueel en collectief.

De bronkrachten werden nog niet gegenereerd tot massiviteit.

Daardoor was er nog geen fysiek contact.

Het stromen van die kracht zonder doel, oordeel, demping enz., door er leiding in te nemen. “Ik erken mijzelf in deze frequentie! Dit is wie ik ben!’

Alles is op vibratie gebaseerd.

 Je voelt het in jezelf en zet het in het veld. Er zijn krachten bezig om allerlei dingen ervoor te zetten, om ons weg te houden bij waar we voor gekomen zijn.

We zijn niet gekomen om doemscenario’s te voorkomen, maar om ze geen doorgang te laten vinden.

Je kijkt ernaar, voelt het, doorziet het, voelt dan je eigen lagen. Ik zie wat er gebeurt, maar heb er geen gedachten over, waardoor het jou er niet inzuigt.

Regeringen voeren alleen uit wat ze doorkrijgen van de grote industrieën/ organisaties erachter. 

Wat niet bekend mag worden is er al en wij zien het ook.

Ik luister naar de natuur.

We gaan het contact bewerkstelligen hier, maar laat daarbij alles los aan gedachten van wat het zou moeten zijn, verwachtingen e.d.

Voel in jezelf.

Kun je je handelen en het moment waar je in zit naar de frequentie brengen van leven in een vrije wereld. Waardoor je dingen gaat zien die je nu nog niet ziet.

Vertaal dat in deze wereld waarin wij leven in alles wat je doet.

Binnen de grote inlichtingen en ruimtevaartgroepen wordt alleen zaken gedaan met bepaalde menselijke en niet menselijke buitenaardse groepen. Dar zijn mind georiënteerde groepen. Daarmee zijn convenanten gesloten en is technologie gedropt bij ons. Deels is dat geïntroduceerd ( smartphone), maar het meeste is nog geheim.

Hiermee staat de mensheid volledig onder controle. Er is nu een clash. Binnen verschillende inlichtingen en militaire groepen is verdeeldheid. Het is een interne oorlog.

Er zijn zeker 5000 beschavingen die hier regelmatig komen maar met die groepen geen contact willen maken.

Het doorbreken van de bestaande niet werkende convenanten kan als wij contact krijgen met die 5000 beschavingen. Er kunnen dan nieuwe convenanten ontstaan die worden verrijkt met levensverrijkende bronkracht.

Wanneer dat contact is gelegd springt een andere manier van denken aan.

Wij moeten zelf een nieuw decreet, een handvest maken, geldend in kosmische werelden, vanuit vrijheid, zonder beperkingen.

Ontmoet elkaar, praat elkaar vrij. Begeleid dit proces vanuit jezelf.

Richt je op ons ( buitenaardsen), nadat je jezelf hebt gevonden, de wereld, natuur, respect voor dieren.

Maak contact met elkaar en richt je dan op ons. Dan ontstaat het contact.

Je bent hier om jezelf neer te zetten en het zuiver te houden.

Gaia is het verbindingscentrum van het intergalactisch levenscentrum.

Er komen beschavingen van oorspronkelijke en opgerichte werelden.

Het is een gigantische verbindingsplaats.

We zijn bezig met een moment het inslagpunt. (vergelijk het met de bomen in het voorjaar. Eerst zie je een voorzichtige groene gloed en dan ineens is het een oase van groene blaadjes).

Straks komt het inslagpunt van de verandering.

Kijk naar de veranderingen waar we al middenin zitten (de groene gloed).

Het is een unieke gebeurtenis. Geniet van deze aanloop.

Besef dat jij erbij bent en ervan geniet!!!!

Er alleen zijn en luisteren naar die kracht van de stilte en voelen wat die stilte met jou doet!

De afgelopen 2 jaar hebben we TF 1 en 2 gehad.

In TF 1 hebben we:

  • onze eigen scheppende kracht gegenereerd ( het startpunt). Het doorvoelen van emoties.
  • spiritualiteit losgelaten
  • veel werk aan de binnenkant verricht ( opschonen, loslaten), verbinding kunnen voelen.
  • De Force vertelt ons dat we, wat we van binnen voelen, in ons denken, voelen en spreken en handelen in deze wereld moeten uitzetten.

In TF 2 hebben we:

  • Ons ambassadeurschap erkend.
  • Sociaal economische modellen bekeken en gevoeld en besproken hoe het zou kunnen worden/ zijn. De onderliggende waarde is wat jij als mens kunt ervaren.
  • Een handvest voor de universele rechten van de vrije mens opgesteld. Niet zoals het handvest voor de rechten van de mens die nu voortdurend worden geschonden.      Je moet het  juist ZIJN!

Er moet een nieuw handvest voor interplanetaire rassen. Allesomvattend, erkennend informatiebewustzijn, respect. Een handvest waar we samen voor staan.

We gaan intens netwerken.

De wet van 1.

Als er 1 persoon schoon denkt en kracht neerzet en een ander doet dat ook. Dan versterkt de vibratie op dezelfde frequentie. (vergelijk het met 2 stemmen die dezelfde noot zingen)

Kijk naar je eigen netwerken. Dat is groot en hebben we straks nodig. Jij kent mensen en die mensen kennen mensen enz.

Want het handvest moet internationaal worden neergezet.

Een verklaring van de universele wetten die ieder mens in zich voelt.

Dat zijn stappen i het deblokkeren van het menselijk systeem.

Anderen demoniseren is onderdeel van het systeem zijn.

Onderscheid systeemdenken en gevoelsdenken.

We moeten gaan spiegelen.

Het creëren van het nieuwe handvest moet vanuit de verbindingskracht.

Het inslagpunt wordt gecreëerd door de mensen die er actief mee aan de slag gaan!!!

Er voor elkaar zijn, elkaar verzorgen.

We geven groen licht voor het contact!!

Daar waar wij zijn, zijn zij ook. Daar waar zij zijn, zijn wij ook.

Focus je kracht op VREDE.

Wij zijn het koppelstation om het vergeten geheugen  terug te brengen in alle bewoners van Gaia.

(dank voor de samenvatting van TF Koppeldag 14 mei 2022)



De schaal van het zichtbare universum

Gisteren een mooie dag Transfer Platform ervaren. Het was heel intens en vreugdevol, was veel gelachen en gevuld en gedragen door iedereen. Er kwam van alles langs: van internationale netwerk en werkgroepen tot doorgezonden info en hartegroet vanuit een andere beschaving. Van eigen initiatieven tot opleidingen/ leraren, van hoe we voor de bomen en de natuur kunnen (en moeten) zorgen (hoeders van de aarde, van planeten en dieren!) tot een krachtig mooie zelfgeschreven lied Gaia. Het was uitgesproken dat we kosmische broeders en zusters welkom heten en ook hun enorme inspanningen erkennen om naar deze wereld te komen.
Het “oude” convenant was niet door ons gesloten, maar een nieuw convenant, en een universeel handvest voor alles wat leeft kunnen we ernaast leggen en die ook leven.
Met ons bewustzijn hebben we dit ook bekrachtigd en “groen licht” gegeven voor het open contact. “Daar waar wij zijn – zijn ze ook, daar waar zij zijn – zijn wij ook”. De kracht-focus ligt op Vrede.
Wij zijn de koppeling, het koppel-station om ook dat wat vergeten leek te zijn terug te brengen in het geheugen van alle bewoners van Terra Gaia.


De Reuzenbomen van de Oude Wereld

Want To Know, Guido Jonkers https://www.wanttoknow.nl/boeken/reuzenbomen-van-de-oude-wereld-fascinerend/

Veel mensen kennen de ‘Devils Mountain’ (foto hieronder) uit de film ‘Close Encounters of the Third Kind’ van Steven Spielberg. Een fascinerende film, waarbij de top van deze berg wordt gebruikt als landingsplaats voor aliens, die contact maken met de mensheid. Deze berg -Devils Mountain- toont zich in zijn uiterst vreemde vorm. De beschrijving van ‘een afgekapte boom’ komt nog het beste overeen met hetgeen je ziet. Een versteende boomstronk..? Téveel overeenkomsten om deze gelijkenis als ‘waanbeeld’ te kwalificeren. Maar wat ook meespeelt, is dat dit voorbeeld van een ‘versteende boomstronk’ niet op zichzelf staat..! Wij kwamen het schitterende nieuwe boek ‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’ tegen en willen onze fascinatie graag met je delen.

De wereld vóór de laatste IJstijd en vóór het uitsterven van megafauna en -flora en de zoektocht naar ontdekkingen en antwoorden. Reuzenbomen domineerden het landschap van de oude wereld en hun versteende overblijfselen laten onmiskenbaar bewijs van hun bestaan achter..! Rotspartijen en bergen. Over de hele wereld domineren deze monumentale natuurwonderen en staan ze pontificaal in het landschap.  Maar heb je je al eens afgevraagd hoe deze rotspartijen en bergen zijn ontstaan en waaruit een groot gedeelte bestaat?

De auteur neemt je mee op een spannende reis door het verleden en laat je op een laagdrempelige en indringende wijze, door middel van foto’s en bewijsmateriaal, kennismaken met de wereld van de reuzenbomen en de bijzondere krachtige eigenschappen van bomen in de natuur in het algemeen. Ook wordt inzichtelijk gemaakt waardoor de wereld plotseling is veranderd en hoe dit de overgang van het Pleistoceen naar het huidige Holoceen heeft gemarkeerd.

In deze laatste periode van het Pleistoceen, in de laatste IJstijd ook wel genoemd de Younger Dryas periode (12.800-11.600 jaar geleden), heeft er een catastrofe plaatsgevonden, waardoor de meeste grote zoogdieren/megafauna en megaflora zijn uitgestorven. Ook is de zeespiegel toen 80-120 meter gestegen. Kortom, een spannende ontdekkingstocht en als je het eenmaal ziet, gaat er een ‘Oude Wereld’ opnieuw voor je open! Een zoektocht naar ontdekkingen en antwoorden en de uitdaging om stoutmoedig te verkennen waar nog niemand heeft gekeken. Wij stelden 10 vragen aan en antwoorden van Hans Scheffers over zijn fascinerende, prachtige nieuwe boek:

‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’

Dag Hans,

We hebben je nieuwe boek in handen en ingezien/gelezen; onze complimenten hoor. Over een fascinerend onderwerp, dat zóveel intrigerende perspectieven biedt over de ontwikkeling van de Aarde. Fijn dat we je een paar vragen mogen voorleggen over de totstandkoming ervan!

  1. Kun je iets zeggen Hans over jouw achtergrond en waarom dit onderwerp je zo ‘triggert’..?
Hans Scheffers

Ik ben 61 jaar, woon in Midden-Limburg en ben 30 jaar eigenaar geweest van het reclame-ontwerpburo Creation Station in Roermond. In 2018 ben ik gestopt met werken om mij toe te leggen op research en onderzoek van de vraag: ‘Wie zijn wij en waar komen we vandaan’. Mijn hele leven had ik al door dat alles wat we leren (op school en in het dagelijks leven) niet helemaal klopt. Ik heb dan ook vanaf mijn 20e samen met mijn partner Carina letterlijk de hele wereld met rugzak afgereisd om te ervaren, te kijken en te onderzoeken wie de mensheid eigenlijk is, waar we ons mee bezig houden en vooral ‘waarom’.

Op deze vele reizen met de rugzak en op de paden van de niet traditionele wegen waren we vooral verbaasd over de vele bouwwerken van/en megalitische stenen waarvan de wetenschap nog steeds geen verklaring kan geven hoe deze reusachtige stenen bewerkt en vervoerd zijn geworden. We spreken van stenen, die kaarsrecht zijn gemaakt en meer dan 1.250.000 kilogram wegen en nu nog niet te tillen zijn met de moderne technieken! Maar vooral waar deze mysterieuze bouwwerken voor dienden en door wie deze zijn gemaakt. Een ding is zeker: dit zijn bouwwerken gemaakt door oude beschavingen van voor de laatste ijstijd, want vele piramiden en bouwwerken, over de gehele wereld, liggen onder water en de zeespiegel is na de laatste ijstijd (12.500 jaar geleden) tussen de 80-120 meter gestegen, wereldwijd! 

  1. Ben je zelf op locaties geweest om deze fossiele reuzenbomen te zien?

Enkele locaties van deze ‘Reuzenbomen’ heb ik inderdaad bezocht, maar toen we destijds de hele wereld afreisden op zoek naar de mysteriën der Aarde was deze ‘theorie’ nog niet in zicht, dat is de laatste jaren ontstaan toen ik de basaltformaties ben gaan bestuderen en mijn bewustwording is gegroeid.

 

  1. Hoe zijn de reacties geweest over je werk aan het boek en het onderwerp in het algemeen, vanuit je omgeving, bij je collega’s, familieleden en vrienden?

Het boek is ongeveer 3 weken geleden gepubliceerd en de reacties zijn veelal overweldigend positief! Ik krijg veel complimenten over het onderwerp ‘Reuzenbomen’ maar vooral ook op het inzichtelijk maken van de wereldgeschiedenis van voor de ijstijd en over de micro-macro wereld, zoals de Fractalen en de Gulden Snede. En de ongelooflijke wijze hoe alles energetisch en complex wiskundig (Sacred Geometry – Ancient Wisdom) in elkaar zit in de natuur. Het hoofdstuk Mycelium geeft dit ongelooflijke – maar wetenschappelijk bewezen – bijzondere aspect van de natuur goed weer. 

  1. Het eerste wat ons te binnen schoot, is de overeenkomst met de film ‘Avatar’ uit 2009. Hoe kijk jij daar tegenaan?

Ja, dat is ook wel heel bijzonder! Maar heel veel Hollywood-producties (in de SciFi) laten de reuzenbomen zien, kijk maar naar de Lord of the Rings en Star Wars bijvoorbeeld. We hebben allemaal een vage herinnering aan reuzen, reuzenbomen (waar Elfen en andere wezens in wonen) en aan een wereld waarin alles ‘gewoon’ immens groot was. De bewijzen hiervan liggen voor het oprapen. Denk maar aan de Dino’s maar ook aan de gigantische zoogdieren, vogels en insecten die vroeger voorkwamen. Hier heeft de mens tussen geleefd, dat kun je je toch niet voorstellen.

  1. Je spreekt in het boek over een ‘catastrofe’ die in het verre verleden heeft plaatsgevonden. Waarbij ook een zeespiegelstijging van zo’n 100 meter optrad. Heb je het gevoel dat toen ook de reuzenbomen zijn uitgestorven..?

Dat is niet met zekerheid te zeggen, in de bijbelse boeken van aartsvader Henoch beschrijft hij hoe ‘engelen’ grote reuzenbomen (de Ceders van Libanon) hebben gekapt. Als je engelen vertaalt naar buitenaardsen dan kom je al snel terecht op hoog ontwikkelde rassen met hoogwaardige technologieën. (De Paleo-SETI theorie van Erich von Däniken beschreven in zijn wereldwijde bestseller ‘Waren de Goden Kosmonauten’.) De periode vóór de zondvloed, de laatste ijstijd toen de oceanen zijn gestegen, is de periode waarin Henoch leefde. Hij was de overgrootvader van Noach en is dus antediluviaal.

  1. Waarom is dit onderwerp niet vaker en intensiever in de media besproken denk je? Je zou toch zeggen, ook ná de film ‘Close Encounters of the First Kind’ van Steven Spielberg, waarin dat ‘reuzenboomfossiel’ de ‘Devils Tower’-berg in Wyoming, een cruciale rol in speelde, het ook meer in de perceptie van het bewustzijn zou komen..?

Tja, dat is de hamvraag van de vele onderwerpen die allemaal ‘weggemoffeld’ worden door de wetenschap en de mainstreammedia. Ze kunnen er geen verklaring (lees bewijs) voor geven, dus bestaat het niet. Maar zoals gezegd in mijn boek zijn er steeds meer moderne technieken zoals satellieten, echo, sonar, radar, Lidar, C14 etcetera waarvan de resultaten in de wetenschap steeds meer als bewijzen worden aangevoerd.

Zo stond de archeologische wereld op zijn kop met de ontdekking van Gobekli Tepe in Turkije. Een immens megalitisch bouwwerk (tempelcomplex) dat bewezen is gebouwd zo’n 11.500 jaar geleden. Volgens de narrative liepen we toen nog rond in berenvellen en waren we nog jagers-verzamelaars. Er is slechts 5% van Gobekli Tepe opgegraven en nu staat al vast dat deze ‘mensen’ een enorme kennis hadden van het heelal, architektuur, het bewerken van enorme stenen en astronomie. Nou dat waren nog eens knappe jagers-verzamelaars!  Ook zo de Bosnische piramiden die gedateerd zijn met C14 methode op ruim 25.000 jaar. Evenals de berg Gunung Padang (885 meter hoog!) in Indonesië, die gebouwd is van enorme hexagonische basaltkolommen en carbon, gedateerd is op minstens 20.000 jaar oud!

  1. Heb je het gevoel dat het ‘ongeloof’ van mensen over deze ‘bizarre versteende reuzenbomen’ aan de basis staat van de weinige aandacht voor het onderwerp?

Het is niet het ongeloof, maar de onwetendheid die parten speelt, want dat hebben we nooit uit de geschiedenisboeken geleerd en wat niet in ‘de boeken’ staat is er ook niet. Nu van alles tevoorschijn komt wordt ook de wetenschap heel langzaam wakker. Maar het geldt nog steeds dat wanneer een wetenschapper zich begint te roeren, hij meteen wordt geridiculiseerd door zijn collega’s; hij of zij kan dan zijn of haar verdere loopbaan wel vergeten. En ook is het zo dat wetenschappers, zoals archeologen en geologen en biologen, niet samenwerken. Ieder werkt aan zijn eigen stuk informatie en het levert geen inzicht in de complete puzzel als alle stukjes apart worden opgeslagen. In het oude India staan veel Tempelgebouwen op zo’n ‘reuzenboom stam’, want deze oude versteende bomen bezitten een enorme energie en energetische straling en dat wisten de mensen vroeger.

  1. Hoe lang ben je bezig geweest met het boek, dus van concept/idee t/m de laatste woorden op papier en/of bijpassende foto’s gevonden?

Werkelijk met opmaak en inhoud (foto’s etc.) heb ik er 2 jaar aan gewerkt (in de Coronatijd) maar inzichten verzamelen en bewustwording denk ik zo’n 3-4 jaar in totaal.

  1. Wat ons opvalt, is dat een aantal van die versteende reuzenboomfossielen, een platte bovenkant hebben, alsof ze afgezaagd zijn. Heb je daar een verklaring voor gevonden?

In vraag 5 geef ik al een uitleg hierover. Als de ‘engelen’ uit de boeken van aartsvader Henoch deze gekapt zouden hebben dan moet dit toch wel met een zéér geavanceerde techniek zijn gebeurd, toch? Voor alle overige verklaringen sta ik natuurlijk altijd open.

  1. en de laatste jaren oprecht niet zo’n prachtig verzorgd boek gezien, inclusief papiersoort en harde cover. Het boek is echte ‘must-have’ voor mensen in ons gevoel. Ook de sfeer van het boek past perfect bij het onderwerp. Is dit allemaal gebaseerd op jouw wensen?

Omdat ik zelf vormgever ben heb ik mijn boek ook helemaal zelf vormgegeven en opgemaakt, dan krijg ik het precies zoals ik in gedachten had. Maar ook de kwaliteit van foto’s en illustraties is ontzettend belangrijk, want ik ben iemand die in beelden denkt met (noodzakelijke) ondersteunende tekst, want een foto spreekt meer dan duizend woorden. Ook wilde ik het gevoel meegeven om je helemaal te laten opgaan in de materie en het gevoel van het boek, zoals je je kunt verliezen in een spannend jongens- en/of meisjesboek. Kijken waar nog nooit iemand heeft gekeken en openstaan voor nieuwe inzichten dat is het motto van het boek. (To boldly go where no man has gone before!)

* * *

Intro en andere citaten uit het boek:

De Reuzenbomen van de Oude Wereld
Een paradigmaverschuiving is een fundamentele verandering in de basisconcepten van kennis van een systeem van theoretische, filosofische en wetenschappelijke modellen en aannames. Kenmerkend voor paradigma’s is dat we ons meestal zelfs niet meer bewust zijn van onze eigen paradigma’s: het zijn stellingen en aannames die we zo vanzelfsprekend vinden (o.a. door onderwijs) dat we ook blind zijn voor de tekortkomingen ervan. Zo blind, dat als we met onze neus er bovenop staan, we de realiteit niet (kunnen of willen) zien..!

Daarom is dit boek bedoeld om een handreiking te bieden in de wereld van ‘zien is geloven’ of ‘geloven is zien’. Het is maar aan welke kant van de spiegel je staat.
Vertrekpunten, denkkaders, inzichten en intuïtie dienen je om de werkelijkheid en realiteit te analyseren, interpreteren en beschrijven. Als je deze weg volgt zonder blindelings aan te nemen wat je wordt voorgeschoteld dan betreed je de kaders van ‘vrijdenken’ en word je onafhankelijk onderzoeker en werkelijk ‘vrijdenker’.

Wat is de werkelijke ‘Oude Wereld’ en wat is Geomythologie (Geologie en Mythe)
Oude Wereld In de context van de archeologie en de wereldgeschiedenis omvat de term ‘Oude Wereld’ die delen van de wereld die vanaf de Bronstijd in cultureel contact stonden, wat resulteerde in de parallelle ontwikkeling van de vroege beschavingen. Het omvatte Babylonië, Mesopotamië, het Perzische plateau, het Indiase subcontinent, de Indus Vallei, China en delen van Afrika ten zuiden van de Sahara. De culturele, filosofische en religieuze ontwikkelingen leidden uiteindelijk tot het ontstaan van de historische cultuursferen: het Westen (Hellenisme, ‘klassiek’), het Nabije Oosten (Zoroastrisch en Abrahamitisch) en het Verre Oosten (Hindoeïsme, Boeddhisme, Jaïnisme, Sikhisme, Confucianisme, Taoïsme).

Maar er is nog een ‘oudere’ Oude Wereld, namelijk de wereld van voor de laatste IJstijd, 12.800 jaar geleden. Archeologen dachten dat de oudste bouwwerken en beschavingen ontstonden in het Oude Babylonië en Egypte, zo’n 8.000 tot 5.000 jaar geleden. Want hiervóór had je alleen maar ‘Jagers en Verzamelaars’. Maar met de ontdekking van Gobekli Tepe in Turkije kwam deze wetenschap op zijn kop te staan, want deze opgravingen van tempels met geavanceerde steenbewerking dateren van minstens 11.500 jaar geleden.

Maar evenzo de monolithische steenbewerkingen en complexe architecturen met reusachtige bewerkte stenen waarvan sommige met een gewicht van
1,6 miljoen kilo! Hoe en waarom deze monolithen (stenen bestaand uit één stuk) werden vervaardigd en verplaatst, vaak over afstanden van honderden kilometers, is voor de wetenschap een compleet raadsel. Monolithische beelden van dioriet en graniet zijn tot in de perfectie bewerkt en glad gepolijst en hebben enorme formaten. De hardheid van deze stenen is 7-8 (op basis van de hardheidsschaal van Mohs staat diamant op 10 als hardste materiaal op Aarde). De stenen zouden bewerkt zijn met koperen werktuigen met een hardheid van 3-5 en dat is onmogelijk!!

The Mystery Of The Largest Megalithic Stones In Baalbek - Look4ward

Dus hebben er voor de laatste IJstijd beschavingen bestaan met geavanceerde technieken en kennis waarvan wij in het heden geen flauw benul hebben. En na de enorme catastrofe die 12.800 jaar geleden heeft plaatsgevonden zijn wij ‘mensen met geheugenverlies’ geworden. Hoe is het mogelijk dat niet alle geschiedkundigen hierover spreken en deze zaak bestuderen? ‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’ laat je kennismaken met die andere wereld die steeds meer zichtbaar wordt door de introductie van moderne technologische systemen zoals Google Earth, satellietfoto’s en -metingen, drones, lidar, onderwatersonar en echo, groundpenetrading radar, C14 carbondatering, ijsboringen op Groenland en Antarctica, internet etc.

Maar ook door jonge gepassioneerde wetenschappers die wél buiten de bestaande paden denken en verbanden leggen tussen geologie en biologie en tussen
archeologie en mythologie.

Mythologie
Een mythologie is het geheel van verhalen en denkbeelden van een bepaalde cultuur waarin belangrijke vragen aan bod komen zoals de oorsprong van de mens, de wereld en natuurverschijnselen. Een mythologie kan in de loop van de tijd veranderen en meegroeien met veranderende omstandigheden. Ze wordt als waarheid beschouwd en is bruikbaar binnen de cultuur waarin ze functioneert, omdat mythen filosofische reflecties, normen, waarden en historische gebeurtenissen uitdrukken.

Mythologie komt onder andere tot uiting in muziek, literatuur, geschiedschrijving, religie en beeldende kunst. Er is één stroming in de mythologie, die we ‘geomythologie’ noemen. Dorothy Vitaliano, een geologe aan de Indiana University, bedacht deze term ‘geomythologie’ in 1968. Ook wel ‘legenden van de Aarde’, ‘landschapsmythologie’, ‘mythen van observatie’, ‘natuurkennis’ genoemd. Het is de studie van mondelinge en schriftelijke tradities die door pre-wetenschappelijke culturen zijn gecreëerd om, vaak in poëtische of mythologische beeldspraak, geologische gebeurtenissen en verschijnselen te verklaren, zoals aardbevingen, kometen, meteorietinslagen, vulkanen, overstromingen, tsunami’s, landvorming, fossielen en natuurlijke kenmerken van het landschap.

Het verhaal over de grote zondvloed is niet alleen een verhaal uit de Bijbel, waarin Noah zijn ark bouwt en overleeft. Over de hele wereld vertellen onafhankelijke inheemse stammen het verhaal van deze grote vloed.

Geomythologie duidt elk geval aan waarin kan worden aangetoond dat de oorsprong van mythen en legenden verwijzingen bevat naar geologische verschijnselen en aspecten in brede zin, met inbegrip van astronomische (kometen, verduisteringen, meteorietinslagen, enz.). Zoals aangegeven door Vitaliano (1973) ‘zijn er
in de eerste plaats twee soorten geologische folklore, namelijk die waarin een of ander geologisch kenmerk of het optreden van een of ander geologisch verschijnsel de inspiratie is geweest voor een folkloristische verklaring, en die de verknipte verklaring is van een of andere feitelijke geologische gebeurtenis, meestal een natuurramp’.

Mondelinge tradities over de natuur worden vaak uitgedrukt in mythologische taal en kunnen echte en scherpzinnige natuurkennis bevatten, gebaseerd op zorgvuldige observatie van fysisch bewijsmateriaal gedurende generaties. In sommige gevallen kunnen deze geomythen waardevolle informatie verschaffen over vroegere aardbevingen, tsunami’s, overstromingen, inslaggebeurtenissen, fossiele ontdekkingen en andere gebeurtenissen. Geomythen omvatten volkse verklaringen van opvallende geologische kenmerken, en soms bedrieglijke of metaforische beschrijvingen van catastrofale geologische gebeurtenissen die in de oudheid werden waargenomen.

In het geval van grootschalige geomorfische gebeurtenissen in het pre-menselijke verleden, zoals de vorming van bergen, kwamen waarnemingen en verbeelding samen in mythische verklaringen die millennia lang mondeling werden overgeleverd. In het geval van natuurrampen die zich nog in het levend menselijk geheugen bevinden, werden beschrijvingen generaties lang doorgegeven.

Beide soorten geomythen bevatten vaak bovennatuurlijke details. Omdat de beschrijvende verhalen in mythologische taal werden uitgedrukt, waren wetenschappers en historici zich niet bewust van de werkelijke gebeurtenissen en rationele concepten die in de geomythologische verhalen besloten liggen.

Eén soort geomythe omvat verhalen die voortkomen uit verbeelding of populaire misvattingen, bijvoorbeeld wezens die op magische wijze in steen zijn veranderd om landvormen te verklaren. Naarmate meer onderzoek wordt gedaan in de geomythologie, komen wetenschappers en historici echter tot nauwkeurige inzichten over geologische processen. En dateerbare gebeurtenissen zoals tsunami’s, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen blijken te zijn opgetekend door ooggetuigenverslagen, sommige van duizenden jaren geleden. Sommige mythen brachten echte informatie over echte gebeurtenissen en waarnemingen
over, waardoor geologische gegevens millennia lang bewaard bleven binnen nietgeletterde culturen.

De ringvormige constructie van ‘Atlantis’ zoals het beeld in veel verhalen over Atlantis wordt getekend.

Een goed gedocumenteerd voorbeeld van een dateerbare geologische gebeurtenis die in mythen is vastgelegd, is het ontstaan van Crater Lake in Oregon toen
Mount Mazama instortte. De wetenschappelijke interpretatie van geologen van hoe het vulkanische cataclysme lang geleden resulteerde in Crater Lake, wordt punt voor punt herhaald in een lokale mythe over het ontstaan ervan, verteld door leden van de Klamath Indianenstam die het bijna 8.000 jaar geleden zagen gebeuren.

Net zoals de mythe van Atlantis die door de Griekse filosoof Plato wordt beschreven in Timeus, komt door recente ondekkingen steeds dichter bij de waarheid.
Dit boek is het eerste deel van de reeks ‘De Oude Wereld’ met onderwerpen over de wereldgeschiedenis van vóór de laatste IJstijd 12.800 jaar geleden en gestaafd op vele onderzoeken en wetenschappelijke informatie met zoveel mogelijk beeldmateriaal om de lezer zo breed mogelijk te informeren. De in dit boek beschreven ‘natuurlijke fenomenen’ worden ook beschreven op diverse plekken in De Bijbel en andere oude overleveringen. Een reis die je zal verrassen door de indrukken en mooie foto’s van de gigantische reuzenbomen en overblijfselen uit de werkelijke ‘Oude Wereld’.

* * *

Op deze foto’s hiernaast/onder, overgenomen uit het boek, zien we verschillende variaties van versteende bomen zoals deze in de natuur voorkomen. Zie vooral de kleurverschillen en -schakeringen in de verstening. Versteend hout is het resultaat van een boom die door het proces van permineralisatie in steen verandert. Alle organische materialen van de boom zijn vervangen door silicaatmineralen, meestal een kwarts, met behoud van de oorspronkelijke structuur van het hout.

In tegenstelling tot andere soorten fossielen die compressies of afdrukken zijn, is versteend hout een driedimensionale weergave van het oorspronkelijke organische materiaal. Het versteningsproces vindt ondergronds plaats, wanneer hout bedekt begint te worden met sedimenten. Het is in eerste instantie bewaard gebleven door gebrek aan zuurstof. Mineraalrijk water dat door de sedimenten stroomt, zet mineralen af in de cellen van de boom.

Terwijl de lignine en cellulose van de boom beginnen te rotten, begint zich ook een steenvorm te vormen! En wanneer versteende bomen in plakken worden gezaagd en gepolijst, dan worden de mooiste organische minerale sedimenten zichtbaar in prachtige kleurschakeringen.

Zwart geeft meestal de aanwezigheid van koolstof aan. Groene of blauwe tinten komen meestal van kobalt, koper of chroom. Zwartachtige en gele kleuren kunnen het gevolg zijn van mangaanoxiden. Roze of oranje kleuren zijn het resultaat van mangaan. Rode, bruine en gele tinten worden bijgedragen door ijzeroxiden.

 


Out Of Place Artefacts on the Moon

Gregg BradenOut of Place Artefacts & Structures on the Moon… Even NASA Can’t Explain

https://www.youtube.com/watch?v=5_oQFMvMaiY  (12:37)

Bij het kijken naar het fotomateriaal van de maan, kunnen we mogelijk ook aanwijzingen treffen over onze eigen geschiedenis. Gregg Braden laat een aantal beelden zien, waarbij ik heel nieuwsgierig wordt. Gregg zegt ook dat landen, die binnenkort naar de maan gaan, zoals China en India, geen afspraken meer hebben om bepaalde artefacten geheim te houden, en dat dit heel belangrijk kan zijn voor ons als beschaving.


Gregg Braden – Unravelling the Mysteries of Our Past… Examining Out of Place Artefacts

https://www.youtube.com/watch?v=2gKLj2Bljb4 (11:19)

Gregg Braden examines a series of ancient artefacts and asks this very important question – ‘ How Far Back Do These Ancient Artefacts Go? And Here Is Even Bigger Question – Are These Artefacts Confined Only to This Planet?’

==================== ======================

De Rode Planeet – duidden beelden op plasma?

Er is een andere kijk op hoe bepaalde artefacten, bij voorbeeld, de gesmolten stuk klei op de maan zou kunnen ontstaan. Het wordt uitgelegd met Mars als voorbeeld. Het gaat over de plasma-technologie die vele afgeplatte bergen, strak afgesneden canyons en de “litteken op Mars” zouden kunnen verklaren. Meer vanuit astronomie, maar ik vond het fascinerend om te kijken.

Symbols of an Alien Sky, Episode 2: The Lightning Scarred Planet Mars

https://www.youtube.com/watch?v=tRV1e5_tB6Y (1:23:57)

================ ================

Gregg heeft het over Clementine-missie

Bron: https://stringfixer.com/nl/Clementine_mission

Clementine (ruimtevaartuig)

Clementine (officieel het Deep Space Program Science Experiment (DSPSE) genoemd) was een gezamenlijk ruimteproject tussen de Ballistic Missile Defense Organization (voorheen de Strategic Defense Initiative Organization ) en NASA , gelanceerd op 25 januari 1994. Het doel was om sensoren en ruimtevaartuigcomponenten bij langdurige blootstelling aan de ruimte en om wetenschappelijke waarnemingen te doen van zowel de maan als de nabije aarde-asteroïde 1620 Geographos . Waarneming van de asteroïde is niet gemaakt vanwege een storing in het ruimtevaartuig.

Clementine (1994)

De maan waarnemingen opgenomen beeldvorming bij verschillende golflengten in het zichtbare en in ultraviolet en infrarood, laser variërend hoogte-meting, gravimetrie en geladen deeltjes metingen. Deze waarnemingen waren bedoeld voor het verkrijgen van multispectrale beeldvorming van het gehele maanoppervlak, het beoordelen van de oppervlakteminerologie van de maan, het verkrijgen van hoogtemetingen van 60N tot 60S breedtegraad en het verkrijgen van zwaartekrachtgegevens voor de nabije zijde. Er waren ook plannen om de grootte, vorm, rotatiekenmerken, oppervlakte-eigenschappen en kraterstatistieken van Geographos af te beelden en te bepalen. <…>