❓VRAAG: Wat is muziek? Het is duidelijk niet van deze wereld, het is nogal moeilijk om het met iets te associëren, maar het roept een breed scala aan gevoelens en emoties op. Er is zowel klassiek, als pop. Waarom bestaan liedjes?
❗️ ANTWOORD van lee:
Begrijp je dat geluid trillingen zijn? Licht, trouwens, ook. Stel je nu voor dat de ‘goede vibratie’ werd overgebracht in de fysieke waarneming. Het werd dan een bloem. Tegelijkertijd bevindt de bloem zelf zich in een smal spectraal bereik en is hij statisch. Dat wil zeggen, je moet je erop concentreren om waar te nemen.
Als we over geluid spreken is vibratie dynamisch, verspreidt zich langs de lijn van de waargenomen tijd en verandert op zo’n manier dat het zichzelf versterkt. Dat wil zeggen, je hebt één noot gespeeld – nou, oké, er is een noot en een trillingsfrequentie. Maar je begon veel noten te spelen, verschillende octaven en verschillende instrumenten te gebruiken en het ritme te veranderen. Hierdoor creëer je letterlijk nieuwe trillingen uit trillingen.
Om zo te zeggen: van ‘goed’ maak je ‘een goede reeks goede trillingen’. Een tautologie, of herhaling, maar dit is een vibrerende reeks trillingen. In zekere zin is dit het proces van het in geluid vertalen van wat er gebeurt in een breed multidimensionaal trillingsveld. De muzikant “echoot multilevel-God” op akoestisch niveau.
En ja, afhankelijk van de combinatie van trillingen kun je inspirerende muziek krijgen, agressieve muziek, verdrietige, energieke, liefdevolle, overweldigende… Dit zijn allemaal verschillende hoedanigheden van de Schepper.
Hier is nog een moment. Ze zeggen dat niet alle beschavingen op deze manier met geluid om kunnen gaan. Sommigen schrijven eenvoudigweg op wat ze uit het Universum horen en brengen dit over op hun muziekinstrumenten. Men zegt, dat ze versteld zijn dat mensen dit “uit hun hoofd” doen…
Er wordt aangenomen dat The Beatles door hogere machten werden geïnspireerd om hun muziek te creëren om de Derde Wereldoorlog te voorkomen. Kun je zeggen hoe de vibraties van hun liedjes fundamenteel anders waren dan die van alle muzikanten ervoor en erna?
❗️ ANTWOORD van lee:
Het verschil is “voor”, niet “na”. The Beatles implementeerden het idee van ‘internationaliteit’ in popmuziek, die voorheen niet de grenzen van klassieke muziek overschreed. Dat wil zeggen, voorheen reflecteerde elke artiest de vibraties van zijn land. Elk optreden werd gelezen als “dit is Amerikaans”, “dit is Harlem”, “dit is Chinees”, “dit is een Indiase uitvoering” enzovoort. En nu bereikten de Beatles het niveau waarop het ‘muziek’ werd zonder verwijzing naar de regio. Zo begon het proces van eenwording, waaraan later veel artiesten deelnamen. Bijvoorbeeld ABBA en Queen.
Wat is muziek in termen van trillingen en welke invloed heeft het op menselijke trillingen? Hoe kleurt het zelfs een saaie dag meteen in, geeft het zelfvertrouwen of helpt het je om ’s avonds in slaap te vallen?
❗️ ANTWOORD van lee:
Trillingen in ‘pure vorm’. Bovendien zijn de trillingen vloeibaar, het analogie in beeld zal de observatie van een vlam of de golven van de oceaan zijn.
Het de moeite waard om hieraan aandacht te besteden: dezelfde muziek heeft op verschillende tijdstippen van de dag een ander effect.
Door muziek te kiezen, kun je “door trillingen heen wandelen” van negativiteit naar vreugde. Dat wil zeggen, niet gelijk aanzetten van een bepaalde melodie, maar het creëren van een “ladder” – van onderaf. Gedachten zullen dienovereenkomstig veranderen van destructief naar constructief.
Let op, dat een dergelijke benadering een kwalitatief gevoel van het proces vereist, zodat je op tijd “verschuift”, en niet naar de laatste noot van het vorige stuk luistert.
Dit is je lichaam, je grootste geschenk, zwanger van wijsheid die je niet hoort, verdriet waarvan je dacht dat het vergeten was, en vreugde die je nooit hebt gekend.
– Marion Houtman
*
Maar ik zal je vertellen wat kluizenaars beseffen. Als je naar een heel ver bos gaat en heel stil wordt, zul je gaan begrijpen dat je met alles verbonden bent.
– Alan Watts
*
Mensen leven met gesloten ogen te midden van magische kliffen.
— Le Paysan de Paris », 1925 door Louis Aragon
*
Je kunt niet van een vrouw of een man houden zonder ze eerst te hebben uitgevonden, je kunt niet van iemand anders houden zonder ze te hebben uitgevonden, ze zich te hebben voorgesteld…
— La Nuit Sera Calme de Romain Gary.
*
Het enige wat we nodig hebben is de wil. De komende decennia bieden een laatste kans om een stabiel huis voor onszelf te bouwen en de rijke, gezonde en prachtige wereld te herstellen die we van onze verre voorouders hebben geërfd. Onze toekomst op deze planeet, voor zover wij weten de enige plek waar leven van welke aard dan ook bestaat, staat op het spel.
– Sir David Attenborough
*
We stellen ons de wereld voor zonder hart, beroofd van familierelaties, in stukken gebroken. Waarom doen we dat? Zou het kunnen zijn omdat wij zelf gebroken en verbannen zijn? Als dat zo is, waarom? Hoe zijn wij wezen geworden die aan de storm werden overgelaten?
Het lijkt verdacht veel alsof we ons deze wereld hebben voorgesteld en gevangen zitten in onze eigen uitvinding, zonder te vermoeden dat we een keuze hebben. Er is een groot verschil tussen jezelf voorstellen dat je met alles verbonden bent, en dat je met niets verbonden bent. Een cultuur die zichzelf in een staat van isolatie waant, is heel anders dan een cultuur die overal familie ziet. Zijn aannames over het leven zijn vol eenzaamheid en dreiging. De kinderen leren hun leven te plannen op basis van overleving in plaats van creativiteit of simpele vreugde.
Zoals de zaken er nu voorstaan, stellen we ons een wereld voor die beperkt wordt door bekrompen eigenbelang, waarbij elke levensvorm met elke andere levensvorm concurreert om zijn fundamentele voortbestaan. Dit is de wereld die we ons voorstellen, uitvinden en onderhouden. En toch bestaat het eigenlijk niet buiten menselijke constructies. Het kan zijn dat we de term ‘levensweb’ horen zonder de implicaties ervan volledig te begrijpen. Het potentieel van het menselijk bewustzijn om over de hele planeet een wederzijds en vrij bloeiende tuin van Eden te creëren, wordt onderdrukt door angst voor aanvallen.
We merken dat te veel of te weinig middelen de creativiteit belemmeren. Het voldoen aan de basisbehoeften die nodig zijn om te leven zonder angst voor ziekte of honger, lijkt voldoende te zijn om de creatieve instincten van de meeste mensen vrij te maken. Gek genoeg is te veel net zo slecht als te weinig, zo blijkt uit de onderzoeken. In de VS is het voor de hand liggende probleem dat van weinig tot geen basisveiligheid, zodat de meeste mensen een leven niet kunnen voorstellen waar ze kunnen spelen en nieuwe dingen te verzinnen. We zijn gedwongen ons te concentreren op overleven.
Rosso Emerald Crimson, “In The Flow”
De wereld wacht erop dat wij ons bewust worden van wat zij werkelijk is, en dat is niet wat wij ons voorstellen dat het is. Als we de schoonheid en de wonderbaarlijke en speelse vreugde ervan willen opmerken, zullen we moeten zien hoe we een spiegelbeeld blijven bedenken van onze zelfgecreëerde isolatie en hoe dat ons belemmert. Onze relaties worden geplaagd door de manier hoe we anderen in onze mind opnieuw uitvinden, maar nog belangrijker is dat we de wereld waarin we leven op dezelfde manier steeds heruitvinden.
We leven toevallig op een planeet die we nauwelijks kennen, omdat we onszelf nauwelijks kennen. We hebben een fictieve wereld uitgevonden die het heilige web van Leven in de hele plant vernietigt, omdat we de realiteit, de echtheid ervan niet kunnen zien. De kern van deze situatie is hoe we kijken en fantaseren. We hebben een gevaar bedacht dat hoeft niet te bestaan. Onze verzinsels dagen ons uit om er doorheen te kijken en ons weer bij de familie van wezens aan te sluiten.
Op Antarctica, het continent rond de zuidpool van de Aarde, werkte in 2010 een niet doorsnee brandweerman die was gerekruteerd, ingehuurd, door het bedrijf Raytheon. Dit is een bedrijf dat wapen- en targetingsystemen maakt voor de militaire industrie. Vreemd genoeg was dit bedrijf gevraagd om op de Zuidpool algemene diensten te verlenen.
Eric Hecker, de brandweerman (die ook voor zijn capaciteiten als loodgieter was aangetrokken) is een van vele klokkenluiders die verscheen in wederom een presentatie, in de vorm van een persconferentie (12 juni 2023), van (Dr.) Stephen Greer, oprichter van het Disclosure Project en een van de drijvende krachten om wat geheim wordt gehouden in de openbaarheid te krijgen, zogenaamde Disclosure. En dan vooral dat we (als mensheid) al lange tijd (of in alle tijden) in contact staan met beschavingen van buiten deze planeet. Die presentatie werd gehouden in de National Press Club in Washington DC.
In onderstaand interview verteld Eric Hecker onder andere het volgende:
Er zijn technologieën waarvan mensen het bestaan niet kunnen bedenken. Op de Zuidpool is de IceCube Neutrino Array gebouwd en die kan de volgende dingen:
~Directed energy weapons systems. De IceCube neutrino detector is niet slechts een apparaat dat passief luistert voor de wetenschap waarvan men claimt dat het doet. Het heeft ook de mogelijkheid om te zenden. Het IceCube Neutrino Observatorium is de grootste telescoop op Aarde, van 1 kubieke km en het is tevens ’s werelds grootste energie-wapensysteem (elektromagnetische wapens), het biedt een platform voor meerdere toepassingen. Volgens Eric Hecker is het verantwoordelijk voor de aardbevingen in Christ Church Nieuw Zeeland (2011), wat per ongeluk was toen ze dit wapen voor de eerste keer gebruikten.
Dit systeem detecteert de neutrino’s die ontstaan bij de wijze van voortbewegen die wordt gebruikt door UFO’s/UAP’s en ‘ge-back-engineerde’ voertuigen. Naast dus bijvoorbeeld de neutrino’s van een quasar of zwart gat, waarvoor men dit OOK gebruikt. En zo is het dus een luchtverkeerscentrum, voor alle niet openlijk besproken voertuigen.
~ Quantum Entangled communication. Kwantum verstrengelde communicatie. In 2001/2002 hackte Gary McKinnon NASA en vond foto’s en lijsten van de off-world ruimtevloot en de namen van de kapiteins. Om met deze vloot te kunnen communiceren wordt deze techniek gebruikt. Als je dus twee deeltjes ‘kwantum-verstrengelt’, een deeltje hier op aarde hebt en een deeltje laten we zeggen een paar honderdduizend lichtjaar hier vandaan, dan kan je door het deeltje hier te veranderen/van informatie te voorzien, instant communiceren, zonder tijd, zonder dat het tijd kost om iets over te brengen
~Voice to skull technology. Het plaatsen van je eigen stem in jouw hoofd. Als je bijvoorbeeld voor een keuze staat en je bent iets aan het overwegen dan kunnen ze er een gedachte bij doen en je zo manipuleren een bepaalde keuze te maken.
Personeel dat in dienst staat van het departement van defensie (VS) dat lijdt aan iets dat het Havana syndroom(*) heet, meldt dat een van de verschijnselen het horen van stemmen in hun hoofd is.
McDonalds heeft enkele maanden geleden een advertentie doen uitgaan waarin ze vertellen te kijken naar research en ontwikkeling in een technologie die ze de mogelijkheid geeft reclame in je brein te pompen terwijl je slaapt. Die research hebben ze vast niet zelf gedaan…. Stel dat zij dit volgend jaar kunnen doen, wie zou dit dan al decennia lang doen? De symptomen van het Havana syndroom zijn niet beperkt tot personeel van een bepaald departement of land… (Over “Sleep Ads” https://www.popularmechanics.com/technology/a36719140/sleep-ads-dream-implantation/ )
~E.L.F. Iets anders wat daar op de Zuidpool gestationeerd is elf, extra low frequency. Ook een enorme antenne in het ijs geplaatst. Dit is ook een directed energy wapen met vele toepassingen.
Zuivere lucht systeem/gebouw ARO, atmospheric research observatory. Eric Hacker heeft met enige regelmaat een groene laserstraal uit dit gebouw zien komen. Door andere zaken die hij daar heeft waargenomen, waaronder enorme hoeveelheden gekoeld helium, 4 graden Kelvin (-269,15 C). Dit valt onder de term superfluids, wat het gedrag van vloeistof beschrijft met 0 viscositeit, als ik het juist heb. Superfluids gedragen zich anders dan andere stoffen in het ons bekende spectrum en worden gebruikt voor iets dat chemische lasers heet. Het zou een tweede vorm van lange afstandscommunicatie kunnen zijn en/of weer een ander instrument dat als wapen dient.
**In 1959 is het Antarctica Verdrag (treaty) getekend, een verdrag tussen 12 landen waarin Antarctica tot gedemilitariseerd gebied wordt verklaard, gereserveerd voor wetenschappelijk onderzoek.
Vraag aan Eric Hecker: Ben je bekend met manieren om je tegen die Voice to Skull technologie te verdedigen?
Antwoord: Ken Uzelve.
Wil je nog iets delen? -Ik wil benadrukken dat we in een staat van oorlog zijn, wat mensen niet realiseren.
Hoezo? -Deze wapens worden om ons heen en tegen ons gebruikt. Er zijn machtsspelers die boven natiestaten staan. Geografische grenzen en politieke partijen beteken erg weinig voor de rijke elite op deze planeet. Wij zijn pionnen, roerend goed. Ik ben iemand die voor de mens is, wij, de mens verdienen een betere toekomst dan degene welke ons wordt gepresenteerd. Ons bloed, zweet en tranen, ons belastinggeld wordt gebruikt om wapensystemen te creëren die tegen ons gebruikt worden. Het is een zonde en het is illegaal. Het is immoreel en we moeten het beter doen voor de toekomstige generaties van deze planeet.
Ben je bang voor je veiligheid? -Nee.
Waarom niet? -Ik ben daar gewoonweg aan voorbij. Het maakt mij niet uit wat er met mij gebeurd. Wat mij uitmaakt is om het juiste te doen.
Denk je dat je in gevaar bent? -Ik denkt dat theoretisch er mensen zijn die het niet leuk vinden wat ik doe.
Ik zou zeggen: waarschijnlijk niet. -Dat mag.
*Havana syndroom. Ook de mensen die op de Zuidpool werkten hadden hier last van. Enkele symptomen zijn: Mentale achteruitgang, moeite met hun geheugen, vermoeidheid, huidproblemen, hoofdpijn. (Zie Wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Havanasyndroom)
**Of om atmosferische turbulentie te meten, zoals aan de voorkant wordt gezegd.
In “The Lost World of the Kalahari” schrijft Laurens Van der Post over zijn reis en het leven tussen de Bosjesmannen van de Kalahari-woestijn en beschrijft hoe geschokt ze waren dat hij de sterren niet kon horen. Eerst dachten ze dat hij een grapje maakte of dat hij loog. Toen ze zich realiseerden dat hij de sterren echt niet kon horen, concludeerden ze dat hij erg ziek moest zijn en uitten ze hun grote verdriet. Want de Bosjesmannen wisten dat iedereen die de natuur niet kan horen, de ernstigste ziekte van allemaal moet hebben.
Gedurende bijna de hele tijd dat mensen op de planeet zijn, waren regelmatige gesprekken over de soortgrens heen een alledaags natuurlijk onderdeel van het leven.
Helaas lijkt dit een vreemde uitnodiging in de wereld van vandaag; de meeste mensen hebben moeite om zo’n gesprek te beginnen. Misschien komt dit omdat ons van jongs af aan is geleerd om de natuur als een verwijderd object, een levenloos object, een gebruikswaar te beschouwen. Deze verkeerde perceptie lijkt aan de basis te liggen van onze culturele kwalen.
Het vermogen van de mensheid om het bewustzijn van de aarde waar te nemen, is van cruciaal belang voor onze overleving en voor al het leven op aarde.
~ Rebecca Wildbear, the Animas Valley Institute
Over muziek, uit het boek “The Lost World of the Kalahari” door Laurens Van der Post
Soms zaten de vrouwen bij elkaar naast hun hutten, in het lange rechte licht van de avondzon, met hun kralen en kettingen als goud om zich heen. Elk hield een handvol lang droog gras vast en ze zongen allemaal samen, sloegen de maat met het gras en streelden de stengels met hun vingertoppen als de snaren van een gitaar. De melodie was geladen met alle onuitsprekelijke gevoelens die je krijgt bij het ondergaan van de zon over de grote aarde van Afrika. Ze noemden het lied de “Grass Song” en met de moeilijkheid van interpretatie konden noch Dabe, noch de zangers het gemakkelijk uitleggen. Ik kan me alleen het gevoel herinneren, de woorden geven het onvoldoende weer:
Dit gras in mijn hand voordat het werd gemaaid
Huilde in de wind om de regen die zou komen.
De hele dag huilt mijn hart in de zon
Voor mijn jager te komen.
Ze zongen dit keer op keer, waarbij het lied meer lading en meer betekenis kreeg door de herhaling, alsof ook het hart mee ging doen met het voortdurend verzoek, zoals gevraagd in het Nieuw Testament om te bidden, zodat leven en levenskracht toegankelijk wordt voor onze diepste smeekbeden. Het lied betoverde ons allemaal, zodat het me niet verbaasde dat de jonge mannen, die het crescendo van verlangen hoorden, zich vaak niet langer konden bedwingen. Ze lieten wat ze aan het doen waren vallen en kwamen uit de bush, hun voeten stampend op het woestijnzand als een trommel, hun handen wijd gestrekt en hun borstkas op en neer van emotie, huilend alsof het geluid uitgescheurd was, levend en bloedend, uit het midden van hun wezen: “Oh, kijk, als de adelaar, ik kom!”
Deze Bosjesmannen maakten ook muziek. Nxou was er constant mee bezig en het instrument dat hij bespeelde was als een boog en zeer populair. In zijn handen leek het een grotere boog te worden die naar betekenis schoot in de woestenij van geluid, niet met pijlen van vuursteen en ijzer, maar met darten van geordende tonen die de stilte tegemoet vlogen. Alle mannen konden het instrument bespelen, maar niemand zoals Nxou…
Het was nog donker. Ik was net wakker geworden en realiseerde me met een versnelde hartslag dat het uitzicht zo helder en groots was dat ik ster na ster kon zien opkomen boven de rand van de woestijn. Ik heb natuurlijk ontelbare keren de zon en de maan zien opkomen, maar nog nooit, zelfs niet op zee, was ik getuige van zo’n opkomst van sterren. Op dat moment begon Nxou plotseling een van zijn eindeloze reis-melodieën te spelen.
Het ritme, en het geluid, en de puls van ver sterrenlicht, evenals de golvingen van de grote deining van de duisternis die in schuim en nevel op de rots van de Melkweg uiteenspatte, klonken zo één met elkaar dat ik reageerde zoals ik deed toen ik Beethovens Negende symfonie voor het eerst hoorde; het volle koor van menselijke stemmen die onverschrokken opstijgt naar het uiteindelijke hoogtepunt van vastberadenheid in hun ontdekking van een universele betekenis in de tragiek van een individueel lot.
Wat me echter verbaasde, was dat de Bosjesmannen geen trommels hadden. Ze bevestigden het basisritme van hun muzikale gebeuren door het uit te slaan met een explosie van geluid tussen halfgebogen handpalmen, of, zoals bij hun dansen, door constant en krachtig met hun voeten op de aarde te beuken. Maar ze hadden een meer geëvolueerd instrument, een viersnarige lier precies zoals we die aan de voet van de Slippery Hills kapot hadden zien liggen. Alleen de vrouwen speelden deze, een jong meisje tikte meestal met een stokje op de snaren en een oudere vrouw bepaalde het geluid door behendig met haar duim over de snaar te strelen terwijl het meisje erop sloeg.
We ontdekten dat deze liefde voor muziek niet specifiek was voor onze eigen hechte groep, maar kenmerkend was voor al deze mensen in de woestijn, wat een weerspiegeling was van de traditie van vaardigheid van Bosjesmannen als muzikant en hun diepe toewijding aan muziek. Eens, ver weg van onze drinkputten, terwijl we uitrustten tijdens een jacht in de hitte van een vreselijke dag, hoorde ik hulpgeroep. We gingen allemaal geschrokken rechtop zitten en al snel kwam er een kleine groep Bosjesmannen in ernstige moeilijkheden door het bos strompelen. Ze hadden de rook van het vuur gezien dat was gemaakt voor onze middagthee en kwamen er regelrecht op af. Ze hadden al dagenlang geen water gehad en waren zwak en hongerig, hun ogen schitterden van een licht dat ik voor het laatst had gezien op de gezichten van mijn uitgehongerde medegevangenen in een Japans krijgsgevangenkamp.
Terwijl ze in onze schaduw gingen zitten, begon een vrouw met een bot te schrapen aan de enige overgebleven woestijnbol, ze ving het schraapsel op in haar hand en wrong er een paar dikke witte druppels uit recht in de mond van een kind met zwarte, gebarsten lippen. Ik proefde het en het smaakte naar gal. Ze waren nog een dagmars verwijderd van stationair water en hoewel Ben en Dabe zeiden dat ze het op eigen kracht hadden kunnen redden, betwijfelde ik het. Maar zodra ze van ons water hadden gedronken, haalden ze een lier tevoorschijn en begonnen muziek te maken.
“Wat zegt de muziek, Dabe?” vroeg ik.
“Het zegt ‘dank u’, Meester,” antwoordde hij met een zeldzame glimlach, terwijl hij met zijn handen naar de lucht en de brandende woestijn om ons heen zwaaide.
We kwamen tot de conclusie dat muziek voor hen net zo belangrijk was als water, voedsel en vuur, want we hebben nog nooit een groep gevonden die zo arm of wanhopig was dat ze geen muziekinstrument bij zich hadden. En al hun muziek, zang, gevoel voor ritme en beweging kwam tot uiting in hun dans. Ze brachten hun dagen en nachten doelbewust en energiek door, maar ook het dansen speelde dezelfde diepe rol in hun leven, zoals toegeschreven aan de Bosjesman van weleer in legendes en verhalen.
Uit “The Lost World of the Kalahari” Laurens Van Der Post
“Tijdens de Mfecane werden (vooral tussen 1826 en 1835) in de Drakensbergen de meeste San uitgeroeid of wat overbleef ging op in andere volken zoals de Sotho of werd naar de Kalahari verdreven, waardoor, verstoken van hun voorbeelden, de kennis van het rotstekenen bij de San verdween.
Er leven nu nog ongeveer 100.000 San verspreid in kleine gemeenschappen. Hun geschiedenis wordt getekend door een voortschrijdend verlies van hun land en strijd om te overleven. Tegelijkertijd zijn ze erin geslaagd een emancipatiebeweging in gang te zetten om hun cultureel erfgoed veilig te stellen en de gemeenschappelijke culturele identiteit te versterken.
In modern Zuid-Afrika zijn de San grotendeels opgegaan in de zogenaamde kleurlingen- of Kaap-kleurlingenpopulatie van de West- en Noord-Kaap.
In Namibië leven de San nu voornamelijk ten oosten van Waterberg. De San zijn in 1904 door de Duitse overheersers de woestijn richting het huidige Botswana in gedreven. Tienduizenden zijn daarbij omgekomen. Bij Waterberg is nog een Duitse begraafplaats te bezichtigen.” Wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/San_(volk)
Dit artikel gaat over hoe dieren in ons leven zijn gekomen, hoe ze ons zien en hoe spiritueel ze zijn.
Wat is bewustzijn in het algemeen?
Heb je een mier gezien? En de mierenhoop? De samenhang van alle handelingen, de verfijning van het proces, één levend mechanisme. Er is geen ander woord om dit te beschrijven dan “collectieve intelligentie”.
Heb je ooit een vogel zien vliegen in een harde windvlaag? Ze “raadt” de stroom gedurende een fractie van een seconde voordat ze van richting verandert.
Heb je gezien hoe een school vissen beweegt? De snelheid en nauwkeurigheid van gelijktijdige bewegingen is de droom van elke computer! Daarbij zal het in dit geval voor de computer best complex zijn zowel de snelheid van besluitvorming als de snelheid van gegevensoverdracht van … en naar … waar zitten eigenlijk de hersenen van een haring?
Wist je dat het menselijk hart van ritme verandert voordat de hersenen op de situatie reageren? Tegelijkertijd “nemen de hersenen zelf een beslissing” voordat iemand zijn keuze beseft.
Mens, kraai, mier, vis – ze hebben allemaal te maken met het bewustzijn dat de wetenschap nog niet eenduidig kan definiëren. Min of meer iedereen lijkt gelijk daar waar er sprake is van ‘bewustzijnsverlies’ en ‘weer bij bewustzijn’ zijn. De verwarring in deze kwestie ontstaat alleen doordat een mens vaak de logica in het gedrag van een dier niet ziet – ons gedrag is op andere patronen, of sjablonen, gebaseerd.
Besef het volgende – wat ons met dieren verbindt is dat de bron van onze acties buiten de denkprocessen ligt. Is er een verschil? Ja, zeker. Maar het heeft niets te maken met de definitie van bewustzijn. Het verschil zit in hoe ieder van ons zichzelf en zijn verbinding met de buitenwereld ervaart.
Perceptie van de werkelijkheid.
Om te laten zien hoe dieren de werkelijkheid ervaren, stel je je voor dat je op de drempel van een huis staat. Aan de ene kant heb je een straat, bomen, lucht, wolken en aan de andere kant – een beperkte ruimte van een woning. Als je huis achter je staat, dan is de ruimte van de straat voor je ogen, en als je je omdraait, neem je alleen je leefruimte waar. De straat is een metafoor voor de oneindige wereld van Bewustzijn, en het huis is een beperkte fysieke realiteit.
Op zo’n “drempel” bevindt zich hoe het dier zichzelf definieert, met het “gezicht” gericht naar de buitenwereld. Voor mensen is het andersom. Een mens stelt de vraag “over die spirituele wereld”, waarbij hij zich volledig concentreert op de gebeurtenissen van “deze aardse wereld”, en het dier is zich meer bewust van de ruimte van de bewustzijnswereld en ervaart fysieke realiteit als een soort speelveld.
En het grappige hier is dat een mens zich de titel “spiritueel wezen” heeft toegeëigend, niet vermoedend dat hij in de ogen van een kat maar een koning zonder kleren lijkt.
Nadat academicus Pavlov honden had gepest (in zijn experimenten), namen mensen snel het woord “reflex” over om het gedrag van dieren ermee jarenlang te verklaren en te rechtvaardigen. In de 21e eeuw werd het duidelijk (naar het voorbeeld van dezelfde mieren, vissen en complexe gedragsexperimenten met primaten) dat reflexen slechts het eindproduct zijn van de manier hoe het dier (en ook de mens) de wereld waarneemt. Maar wat is de kern hier?
De persoonlijkheid van een mens is afgestemd op een realiteit met meerdere varianten, terwijl een dier is afgestemd op één samenhangende, gefocuste stroom. Een persoon laat toe dat hij eerst zó is (bijvoorbeeld in de zin van een nationaliteit), dan wel anders (beroep), dan weer anders (atheïst, pacifist, enzovoort). Het dier accepteert deze sjablonen niet en blijft altijd binnen hetkader van zijn soort … behalve wanneer een mens hem zijn eigen sjablonen oplegt.
Deze stand van zaken is niet gerelateerd aan het feit dat een mens bewust is, maar aan het feit dat een mens van zijn oorsprong is afgesloten – er is geen directe perceptie van ‘wie ben ik en waar kom ik vandaan’. Hoe vreemd het je ook kan lijken, voor een dier is dit geen vraag.
Wat is een “persoonlijkheidsfocus”? Dit zijn de vibraties (waarnemingsfrequenties) die je voor jezelf hebt ingesteld toen je de fysieke wereld binnenging (dat wil zeggen, toen je in dit lichaam op een specifieke plaats en tijd werd geboren). Opgemerkt moet worden dat de plaats en tijd de parameters van de frequentietoonhoogte zijn. Het is net zo eenvoudig te begrijpen als het zien van een weerspiegeling van een zonnestraaltje op de muur – het is een “product” van zonlicht en ‘zijn focus’ op specifieke tijd-ruimte.
Tijd-ruimte van de dieren
Als je je kunt voorstellen dat vissen en mieren binnen hun zwerm met elkaar verbonden zijn door een soort “ruimte van bewustzijn”, dan is het gemakkelijk voor je om te begrijpen dat Bewustzijn een bepaalde reeks trillingen is die met elkaar verweven zijn. Bovendien is elk element van zo’n verbinding zich bewust van zijn aanwezigheid binnen een grotere structuur.
Zullen we het nog makkelijker maken. Stel je voor dat een mier geen fysiek object is, maar één van de vibraties van bewustzijn (alsof een kwant, zeg maar, van een deeltje in een golfvorm is veranderd). In dit geval is de actie van de mier een individuele gebeurtenis die perfect is ingebed in het collectieve proces. Zo is ook het spectrum van alle kleuren perfect ingebed in één witte kleur. Als je naar de kleur-mier-vibratie kijkt, zie je een “deel”, als je naar het witte licht-mierenhoop-proces kijkt, zie je een gehele, samenhangende gebeurtenis.
Een mens is niet alleen in staat om alles van elkaar te scheiden, maar ook om elk verschil met zijn aandachtsfocus te fixeren, waarbij hij tussen de bedrijven door vanuit de buitenkant gekeken onsamenhangende dingen vaststelt (dit wordt overigens materialisatie genoemd). Dieren daarentegen fixeren juist de ruimte waarin de mens “speelt”. Dat wil zeggen, dieren spelen vrijwillig een ondergeschikte rol in je theater, en sommigen spelen zelfs als “technisch personeel”. En hoe beledigend het ook lijkt (vanuit de menselijke perspectief), zonder deze rollen hebben de ‘sterren’ niets te doen op het podium. Zijn er geen figuranten en licht-en-geluid technici – er is geen theater. Overigens spelen planten (in deze context) de rol van het decor.
Dieren zijn zich dus niet alleen bewust van hun rol als figurant, ze zijn zich zelfs bewust van het bestaan van het podium. En dit is wat hier belangrijk is.
Als je je voorstelt dat “het leven is een theater en mensen daarin acteurs zijn”, stel je dan ook het aanwezige technische personeel voor – bedenk eens hoe toegankelijk het is voor hen om te observeren wat er achter de schermen gebeurt? En als het podium van het theater tijd-ruimte is, wat nemen dieren dan waar?
De rol van huisdieren in het menselijk leven.
Je geliefde kat, hond of een andere iemand is niet toevallig geboren, ze zijn niet per ongeluk naar je toe gekomen. Dit is ook onmogelijk, net als “het toevallig uit de lucht vallen van de piano” in de aangrenzende struiken. Samen ‘gingen’ jullie dit leven binnen als een stroom van één energie-bewustzijn. Behalve dat de figuranten precies op het juiste moment verschijnen om de beste dramaturgie voor je rol te creëren.
Met andere woorden, wanneer je (in het lineaire begrip van tijd) nog niet geïncarneerd bent in de materiële wereld, voelde je je als “één lichaam” met je dier. In veel gevallen is dit “lichaamsdeel” een schakel met andere familieleden (mensen die naast je staan). In feite is je dier een verlengstuk van je bewustzijn in materiële vorm.
Zodra sommige van je nieuwe ideeën over jezelf worden geactiveerd, snelt er een vergelijkbaar deel van jou onmiddellijk naar je toe. En als je jezelf geen huisdier toestaat, zul je zeker vergezeld gaan worden door andere manifestaties ervan ergens in de buurt – vogels buiten het raam, vreemde dromen of dwanggedachtes.
Omdat het een onderdeel is van jouw energie, streeft een huisdier om in het lichaam te incarneren op momenten van “wendingen van het lot”. Sommige komen als de energie van verbinding met een dierbare persoon, in feite signaleren ze het verschijnen van een persoon die belangrijk voor je is. Anderen kunnen je geboorte verwelkomen terwijl ze al volwassen zijn of waren. Nog anderen kunnen zelfs komen om je in je eenzaamheid te troosten – op deze manier laten ze verbindingen zien die je niet ziet, maar door het dier heen voel je de aanwezigheid. Soms kunnen dieren ook komen als een teken van andere veranderingen in het leven, zoals verhuizen of veranderen van een baan.
Dieren gaan ook weg wanneer een of ander levenstijdperk verandert. Hier zijn ze vrij om te beslissen hoe en wanneer ze dat het beste kunnen doen. Het zal niet heel veel uitmaken als een mens de verantwoordelijkheid hiervoor op zich probeert te nemen, hij is echter niet diegene, die “het dier incarneert” en het zal niet aan hem liggen om het uit te laten stappen. Het dier kijkt achter de schermen en weet wanneer die het podium moet betreden en/of verlaten. Dit alles past perfect bij je “sterrol”, hoewel je meestal de verdienste van de “technische staf” niet ziet – je bent te verblind door jezelf.
Tegelijkertijd zal hetzelfde deel van je energie, dat je “Moerzik”, “Scharik”, “Rex” of iets anders noemt, er altijd naar streven om naar je terug te keren. In feite, als je dier je verlaat, zal het onmiddellijk veranderen in elke beschikbare vorm – ofwel een reeds belichaamd dier, of in je droom, enzovoort. De terugkeer van je huisdier naar jou in een nieuw lichaam is geen kwestie van toeval – het is hetzelfde proces als het bewegen van je schaduw achter je aan. Je kunt je van je schaduw afwenden, maar je komt er nooit meer vanaf.
In alle gevallen neem je niet toevallig een pup op straat op of besluit je “ineens” een kitten te kopen. Je hebt helemaal geen kans om iemand te behouden die niet naar je toe is gekomen. Een dier, die per toeval kwam, zal onmiddellijk wegrennen of sterven. Maar was het toevallig op het moment dat het aan je verscheen? Laten we verder gaan…
Ziekten van huisdieren en de rol van de eigenaar.
In het wild hebben dieren praktisch niet de ziektes die ze in de buurt van mensen manifesteren. Hiervoor zijn twee belangrijke redenen.
Ten eerste neemt het dier als verlengstuk van jou ook je lichamelijke problemen op zich. Dit is precies hetzelfde proces als een “complicatie” voor andere organen in het geval van een ziek orgaan. Als iets je pijn doet, kun je er zeker van zijn dat jouw huisdier het op de een of andere manier voelt. Hij draagt de weerspiegeling van deze pijn in zich, beseffend dat het met jou verbonden is.
Ten tweede legt overmatige aandacht voor de toestand van je huisdier sjablonen van jouw angsten op hem. Met andere woorden, vormt de mind van de eigenaar een deel van de ziekte, niet de natuur van het dier. Maar dit is eigenlijk geen aparte oorzaak het houdt verband met het eerste punt en met het inzicht dat ziekten altijd een toestand van je gedachten weerspiegelen.
In sommige gevallen weerspiegelt je dier zelfs de ziekte in zich, die je misschien niet eens bij jezelf opmerkt. Soms zeggen mensen “hij heeft het overgenomen”, hoewel het juister is om te zeggen – weerspiegelde op zichzelf – je krijgt de ervaring die je nodig hebt, niet door pijn in het lichaam, maar door je zorgen te maken over je lievelingshuisdier. Zo kan de manier van denken niet alleen een probleem vormen voor je eigen lichaam, maar ook voor het lichaam van het dier.
Een belangrijk punt van aandacht: zorgen voor de conditie van jouw lichaam is zorgen voor de gezondheid van je huisdier. Bovendien gaat het hier niet om de “juiste manier van leven”, maar om de “juiste” manier van denken, want het zijn jouw gedachten (energieën, trillingen) die de “dragers van de ziekte” zijn. In deze context is het de moeite waard om te begrijpen dat zelfs jouw dieet een negatieve invloed kan hebben op je huisdier als je er jezelf ongelukkig bij voelt.
Hoe meer je je “hoofd” pijnigt, hoe meer het dier lijdt. In sommige gevallen zijn natuurlijk ook andere varianten mogelijk, gerelateerd aan seizoenen, algemene sjablonen van de soort, enzovoort. Maar toch, hoe nauwer jouw band met het dier, hoe sterker jouw gedachten het zullen beïnvloeden. Daarom is de beste zorg voor je vriend om voor je eigen geluk te zorgen. Zet deze zin niet op zijn kop, dan wordt alles makkelijker…
Op 12 april 1961 verliet Yuri Gagarin als eerste mens de planeet. Toen hij terugkwam, vertelde hij ons dit:
“Toen ik in het ruimteschip in een baan om de aarde cirkelde, zag ik hoe mooi onze planeet is. Mensen, laten we deze schoonheid behouden en vermeerderen, niet vernietigen!”
‘The Power of the Spirit’ wordt in het Russisch gezongen, op de woorden van de grote kosmonaut Yuri Gagarin. De titel komt van zijn citaat “De belangrijkste kracht in de mens – is de kracht van de geest!” Speciale dank aan Elena Gagarina voor toestemming om de woorden van haar vader te gebruiken voor dit stuk.
Christopher Tin – The Power of the Spirit (Official Video) feat. Royal Opera Chorus
“De aarde is een levend wezen. Bergen spreken, bomen zingen, meren kunnen denken, kiezels hebben een ziel, rotsen hebben kracht.”
– Henry Crow-Dog
*
“We zijn hier op aarde niet om alleen te zijn, maar om deel uit te maken van een levende gemeenschap, een levensweb waarin alles heilig is. Net als de cellen van ons lichaam is al het leven in constante communicatie, zoals de wetenschap nu pas begint te begrijpen. Geen vogel zingt geïsoleerd, geen knop breekt alleen open. En de meest centrale noot die in het leven aanwezig is, is de heilige aard ervan, iets dat we allemaal opnieuw moeten ontdekken en eren. We moeten opnieuw leren hoe te wandelen en te ademen in een heilig universum, om deze hartslag van het leven te voelen. Als we zijn aanwezigheid tot ons horen spreken, voelen we deze geweldige verbinding met het leven die ons allemaal ondersteunt en voedt. De wereld van vandaag kan ons soms nog eenzaam doen voelen, maar we kunnen ons dan herinneren wat elk dier, elk insect, elke plant weet – en alleen wij zijn het vergeten: het levende heilige geheel.’
— Llewellyn Vaughan-Lee
*
“Elk wezen heeft een medicijn, dus er zijn veel medicijnen. Omdat ze zo dicht bij de Schepper staan, moeten ze dat medicijn communiceren. Dan brengen ze hulp en heling.”
–Wallace Black Elk
*
De Elders zeggen dat alles een doel heeft en dat alles een wil heeft. We mogen ons nooit bemoeien met het doel of de wil van wat dan ook. Elke plant, schepsel, dier, insect en mens heeft een doel om hier op aarde te zijn. Elk heeft een speciaal medicijn om bij te dragen aan het welzijn van alle dingen. Elke persoon heeft ook een goed medicijn, een speciaal talent, een speciale gave. Deze medicijnen zijn bedoeld om anderen te helpen of om ons gezond te maken. Wat is uw speciale medicijn?
— Robin Youngblood
*
Onze wereld is stil geworden; het zingt niet meer voor ons. We zijn vergeten hoe we naar zijn liedjes moeten luisteren, hoe hij danst met zijn partners. We zijn getraind om de natuurlijke wereld bedekt met onze projecties te zien. We zien wat we kunnen zien, en dat is dode materie die moet worden gecorrigeerd of gebruikt. We wanen ons in de rol van opperheren, niet van partners, zeker niet van leerlingen. We kunnen ons voorstellen dat we de meesters van de natuurlijke wereld zijn, maar we gedragen ons als wanhopige en hongerige wezen, consumeren zonder zelfs maar te bedanken.
We maken onszelf tot wat we ons voorstellen, beperkt door wat we ons kunnen voorstellen. Deze situatie ontwikkelt zich al eeuwen en bereikt tijdens ons leven een dramatisch einde. We worden nu uitgedaagd om de spirituele verbanden tussen dingen te zien, om de aangeboren intelligenties op te merken die in alles werken. Naarmate we beseffen hoe bekrompen onze visie is en hoe weinig we eigenlijk begrijpen, zal onze rol muteren van eigenaar zijn van de natuurlijke wereld naar partners ermee.
Onze hoogmoed komt voort uit ego-inflatie en heeft een lange geschiedenis, ondersteund door oude religieuze teksten. We hebben een God geschapen die ons de heerschappij over de aarde heeft gegeven, om te gebruiken zoals we willen. Dat evangelie rechtvaardigt ons geloof in de allesoverheersende waarde van nut, en leidt regelrecht naar een wereld die overweldigd wordt door afval, vervuiling en hakken-en-branden-technieken.
Kan onze beschaving vinden wat echt heilig is of zullen we ons blijven voorstellen dat het zich bevindt in een verre God, genesteld in zijn verre hemel? Zullen we leren de natuurlijke wereld lief te hebben en te respecteren of zullen we onze eigen doodsheid erin blijven projecteren? Zullen we ooit ons eigen ‘speciale medicijn’ vinden? Zullen we ooit volledig mens worden?
Ik denk niet dat het geheel naast zitten is om te verwachten dat de mensheid tot vrij voor de hand liggende conclusies komt, dat we niet hebben geleerd om van de aarde te houden, en als we er niet van houden, kunnen we haar niet zien. Als we kunnen leren zien met het oog van het hart, hebben we misschien een kans.
Feiten, daar kun je niet omheen! Je hoeft alleen maar de natuurwetten te kennen om te voelen wat er gaat gebeuren… Vier jaar later, april 2023, een korte update over de invoering van de wolf, is dit verantwoord?
Hierbij een artikel, dat ik in 2019 schreef en verstuurde naar verschillende “verantwoordelijke” organisaties. Geen reactie. Sindsdien is er veel gebeurd, waarvan je maar een fractie in de officiële media terugvindt.. Ik stuur het toch op, na enig verzoek, daar de actualiteit rondom dit onderwerp steeds nijpender wordt. De antwoorden op alle vragen zijn tot op heden niet beantwoord. Terwijl er werkelijk veel goede onderzoeken op de plank liggen, onder andere van een Russische onderzoeker Will Graves, waarover een kritische noot: ”De wolf in Nederland, een speelbal voor de experts..” dat onlangs gepubliceerd werd in het vaktijdschrift Jacht&Beheer van het NOJG. Ondertussen gaat de wrede “wild en vee slachting” op de Veluwe en andere wolvenlocaties gewoon door, (gestimuleerd door politieke partijen en de pro-wolf propaganda en organisaties, gefinancierd door onder andere de postcodeloterij) daar deze dieren toch ook moeten blijven eten en de aantallen rap toenemen. Zie onder andere recent: Slachting in Renkum AD.
De destabilisatie en dreiging voor ons hele ecosysteem en de mens, is in mijn ogen, zoals menig ingezette chaos veroorzakende methode in het LevensVeld, een puur middel om de mens weg te houden uit de helende Natuur en Angst te creëren ten behoeve van het 20-30 hologram. De WEF heeft het European Rewilding Programm waarin de wolf als beschermd dier, dus niet beheersbaar opgenomen, goedgekeurd. Laat het niet onbeheersbaar worden..!
Het is puur oorlog op het ethische vlak. Politiek breed uitgevoerd https://www.youtube.com/watch?v=vsz1KAKJPe4 , ten aanzien van Menselijkheid en dierlijkheid, waarbij onze plicht en verantwoordelijkheid voor de instandhouding van een harmonieus levensVeld enorm geweld aangedaan wordt. En niet alleen met de komst van de wolf. De ethische discussie wordt als een emotioneel vraagstuk afgedaan. Een totaal verloren ijkpunt! Ontmenselijking.
De afgelopen maanden zijn alle in het wild lopende moeflons op de noord- en zuid Veluwe het slachtoffer geworden. Dit waren eenvoudige borrelhappen. Nu deze op zijn, begint de hoofdmaaltijd.. Dat betekent, dat nu eerste alle biggen en kalveren van de wilde zwijnen, edelherten, damherten en reeën levend worden verscheurd en daarna zijzelf aan de beurt zijn, of eigenlijk gebeurt het nu al… zie deze op 16- 04 slachtoffer geworden edel hinde op de foto. En een ouder schoon opgevreten jong hert hieronder. En dat zijn allemaal grote dieren, even niet niks. In paar dagen tijd zijn de skeletten en botten verspreid door, onder andere roofvogels, raven en kleine predatoren, zoals de vos, de das en insecten… Een paradijs voor hen… maar voor hoe lang?
Ondertussen zijn er in de 4 jaar meerdere en grotere roedels wolven ontstaan, waarbij 1 van 11 stuks op de noord Veluwe, want natuurlijk vermenigvuldigen de wolven zich als honden.. en verspreiden zich.. En zo worden onze huisdieren het slachtoffer als het wild op is, want ze houden echt niet op met eten.. Kinderen en volwassenen zijn eigenlijk ook niet meer veilig en ontspannen in de natuur, op campings, bij honden uitlaten, wandelen, joggen, zie de ervaring van Rutger Castricum: https://www.youtube.com/watch?v=1uS-F3K9Kyc
https://www.youtube.com/watch?v=nwdI8au48QE . En dan heb ik het nog niet eens over de grote verspreider van de zeer besmettelijke ziekte Rabiës/hondsdolheid, dat vervolgens ook door vossen en kadavers wordt verspreid en waartegen iedereen straks een verplicht prikkie moet hebben. (Weg klikken dit programma..) Eerst de vogelgriep en dan het volgende konijn uit de hoed! Hoe en waar eindigt dit? Schouwen _II_ Hier het overzichtsartikel.
De “invoering” van de wolf. Is dit verantwoord?
Tijdens de Algemene ledenvergadering van het Gelders Particulier Grondbezit (GPG), kwam het agendapunt over de wolf ter sprake. Aangezien de wolf een “grensoverschrijdend” gedrag vertoont, is invoering van de wolf een landelijke aangelegenheid, echter in de bosrijke provincies waar zich veel natuur en wild bevindt, en vooral in het Veluwse Gelderland, dienen extra maatregelen genomen te worden, daar de emotionele en economische schade hier het grootst zal zijn. De vraag blijft, “ Is de invoering van de wolf in Nederland verantwoord”?
Gezien de landelijke discussies mag het duidelijk zijn, dat er pleiters zijn vóór de wolven in Nederland. Harm van de Veen, een gepromoveerd bioloog en ecoloog heeft zich destijds, vanaf omstreeks 1975 al ingezet voor de introductie van grote grazers als de wisent en van de predator: de wolf. Dit stuitte toen al op veel weerstand. Hij noemde dit ook wel “De nieuwe natuur”. Een der punten van kritiek was, dat op de Veluwe bepaalde landbouwbedrijven zouden moeten sluiten en dat sommige bewoners, vooral van de centrale Veluwe zelfs hun woning zouden moeten verlaten. Er zou voor dergelijke plannen ook zelfs een omhekt gebied van 50.000 ha. nodig zijn! 45 Jaar later toont https://www.wolveninnederland.nl/ inmiddels een platform met mission statements ten behoeve van de introductie van de wolf. Wolven in Nederland is een samenwerking van Natuurmonumenten, ARK Natuurontwikkeling, FREE Nature, Koninklijke Jagersvereniging, IVN, IFAW, Landschap Overijssel, Studio Wolverine, Rewilding Foundation, van Bommel Faunawerk, Wereld Natuur Fonds en Zoogdiervereniging.
Geboren en getogen op de Veluwe zie ik nu met lede ogen toe, hoe deze zogenaamde “natuurlijke” ontwikkeling van de Europees beschermde wolf, wat een onnatuurlijke situatie in een overvol Nederland is, tot hartverscheurende en economisch ongewenste situaties kan leiden. Wie neemt hiervoor de verantwoordelijkheid? Ik vraag mij dan ook af of de gevolgen hiervan voor de samenleving wel realistisch in beeld worden gebracht. Tenslotte zijn er ook andere geluiden en is het helemaal niet bekend hoe de wolf zich gaat gedragen, als hem geen strobreed in de weg wordt gelegd. Een “tegengeluid” is dus op zijn plaats.
De inmiddels opgerichte organisatie Nowolves vraagt zich sterk af, of de beschermde wolf in Europa zich ongebreideld en straffeloos mag uit blijven breiden in gebieden, die geen natuurlijke habitat voor de wolvenpacks vormen. Zij beschrijven, dat zich binnen de uitbreidende populatie van de wolf in Europa al vele slachtoffers onder de landbouwhuisdieren en mensen hebben gebracht. Ik citeer uit het artikel: “Waarom geen wolven in Nederland”; “ In het promotieonderzoek van de Schepper wordt als voorbeeld genoemd een reeks aanvallen in de regio Oudenaarde in België, waar binnen 3 jaar 192 slachtoffers vielen. De Oostenrijkse advocaat Benedikt Terzer heeft in de periode 1950-2000 in Europa 59 aanvallen op mensen gedocumenteerd. De kans dat een wolf een mens aanvalt, is niet groot, maar neemt sterk toe, afhankelijk van de bevolkingsdichtheid en het aantal wolven, zoals honderden slachtoffers onder kinderen in India aan het einde van de 20e eeuw bewezen hebben”. Problemen door wolven in betreffende West Europese landen nemen hand over hand toe, waarbij in Frankrijk, als voorbeeld, al meer dan 12000 slachtoffers zijn gevallen onder landbouwhuisdieren. De kosten zijn opgelopen van € 65000.- tot € 75000,- per wolf. Volgens recente berekening in Duitsland zijn de kosten per wolf zelfs ongeveer € 750.000. Hierin zijn de kosten voor de voorbereiding en veranderingen in het buitengebied, verlies van huisdieren en teruggang van recreatie in de buitengebieden meegenomen. Kunnen deze kosten gerechtvaardigd worden?
Ondanks het feit dat de “binnenlopende” wolf 100% wolf is, dus zonder hondenbloed, wat het gevaar alleen nog maar zou vergroten door de kans op het kwijtraken van hun natuurlijke schuwheid, vinden er momenteel in Zuid-Oost Frankrijk méér aanvallen overdag plaats op landbouwdieren dan ‘s-nachts, ook in aanwezigheid van een herder.
Vraag 1: Is het juist, dat het op een louter historisch, idealistisch perspectief wenselijk is de wolf weer toe te laten in een Nederlandse samenleving, welke zich de afgelopen 100 jaar ontwikkeld heeft tot een “Groot Nederlands Park”, waar 17 miljoen mensen in hun bestaansrecht moeten voorzien en geen idee hebben dat een wolf geen onschuldig “knuffeldier” is?
Bevolkingsdichtheid 1850 nChr. Bevolkingsdichtheid 2000 nChr. Nederland is vol! Zie de rode vlekken: Stedelijk gebied.
Terug naar meer dan 120 jaar geleden, toen de laatste wolf gezien was in 1897 in Heeze Noord in Brabant, zag de gehele samenleving er heel anders uit met nog onontgonnen woeste gronden en minimaal aantal bewoners. Tegenwoordig bestaat de huidige Nederlandse “Natuur”, wat meer als recreatiegebied beschouwd mag worden, uit aaneengesloten gebieden en gebiedjes, doorregen met overdrukke wegen, rivieren, meren, industrieterreinen, agrarische gronden, woon- en werkgebieden, overvolle steden, parken etc, en … ecoducten om vervolgens “op de kaart” een groot aaneengesloten Natuurgebied te suggereren. Kortom één grote mensen- en dierentuin. Daarbij is iedere vierkante centimeter “natuurlijk” Nederland, op een enkele uitzondering na, al minstens drie keer, “her ingedeeld”, ofwel op de schop genomen, waarbij het “duurzame natuurmotief” ook nog eens ter discussie gesteld wordt, als gevolg van de overheids-voorzienigheid: projectgeld, waarbij wij alleen maar kunnen concluderen, dat er absoluut geen sprake is van een natuurlijk wolven habitat. Even voor de duidelijkheid, de wolf heeft zeker een aaneengesloten leefgebied van 30.000 – 50.000 ha. nodig om in normaal familieverband op een Natuurlijke manier te leven. En laat ik duidelijk zijn, een levende wolvenpack in een natuurlijk habitat is ook prachtig. Het zijn bijzondere slimme en sensitieve dieren, hoewel ik gruwel van de moordpartijen die zij kunnen aanrichten.
Dan komt om de hoek kijken, wat de werkelijk achterliggende motivatie is om “de wolf” ongebreideld haar gang te laten gaan in de natuurgebieden in Nederland, ervan uitgaande dat zij zich louter tot de natuurgebieden beperken. Het kan alleen maar een visionaire blunder en gebrek aan realiteitszin genoemd worden te veronderstellen, dat hiermee een zelfregulerend ecosysteem, waarbij de “predator wolf” een onmisbare, ontbrekende schakel vormt, de cirkel van het leven sluit.
Theoretisch klopt dit, binnen een normaal uitgebreid leefgebied van de wolf. Echter ik zie het als een volstrekt onrealistische en onwenselijk uitgangspunt in Nederland, wat hooguit, op korte termijn, een klein aantal dieren op een wrede manier vermindert. Op langere termijn zal het alleen maar meer ellende en lijden veroorzaken onder de prooidieren en grote invloed hebben op het ecosysteem en biodiversiteit van de Nederlandse bossen en natuur. Dit is volstrekt niet meer in verhouding met de “bijkomende gevolgen”, als de wolvenpacks zich gaan ontwikkelen.
Zijn bovengenoemde, samenwerkende partijen en anti jachtlobby vóór de wolf wel voldoende voorbereid op de (her)introductie van de wolf? Hun website vermeldt, dat “mythes en sprookjes van waarheid onderscheiden moeten worden”. Dit betekent in mijn ogen, zonder polderbetoog met beide benen op de grond staan en realistisch de werkelijkheid aanzien! Omroep Gelderland besteedde op 14 september 2018 uitvoerige aandacht aan deze problematiek, vooral aan de bestaande situatie in Duitsland:
“Duitsland heeft sinds de eeuwwisseling wolven op zijn gebied. Het begon met een paartje dat rond 2000 vanuit Polen het land binnentrok. Daarna verspreidde het dier zich met succes over Duitsland. De schattingen, hoeveel er zijn, variëren. De officiële wolvenmonitor van Duitsland van november 2017 schatte dat er toen ongeveer 650 wolven in Duitsland waren, verdeeld over 60 roedels . Elk roedel telde tussen de 3 en de 11 dieren”.
Op dit moment leven er 1300 tot 1400 wolven alleen al in Duitsland. Een jaarlijks 30% aanwas staat straks voor de grens van Nederland, België en Frankrijk. We mogen die 30% aanwas ook in Nederland niet onderschatten. Voordat we het weten, is ons hele ecosysteem en leefmilieu ontwricht. De bronsttijd zal in stilte plaatsvinden en ons prachtige wild zal tot opgejaagde biomassa en voer voor wolven dienen, zolang men de wolf een beschermde status toekent en niet onder controle houdt. Wat de laatste eeuw allemaal in het wildbeheer is opgebouwd (en heeft gekost) gaat verloren.
Wat toch eens hardop gezegd mag worden is, dat een idealistisch beleid, dat een destabiliserende invloed heeft op de leefbaarheid en veiligheid van de samenleving en zelfs wrede situaties in de hand werkt, kortzichtig, gevoelloos en zelfs sadistisch genoemd mag worden. ( Zie de OVP gevolgen). Een behoorlijk wildbeheer in Nederland kan niet anders, dan dat dit gepaard gaat met een beleid, dat middels verantwoord en wijdelijk afschot de natuur ondersteunt met het beheren van het overschot, zonder dat dit gepaard gaat met aanstootgevend geweld, schade aan hele leefmilieu en het gehele ecosysteem.
Een bijkomend feit is, dat de industriële speeltuin de mens een grote welvaart heeft gebracht, maar niet zonder grote offers. Klimaatverandering, ziekten, verzuring en verschraling, ten gevolge van vervuiling van de elementen teisteren momenteel ook het wankele Nederlands ecologisch evenwicht en dus ook de mens zelf. De aarde wordt uitgehold, zeeën en de lucht zijn vervuild- de adem van het Leven verstikt. Bossen sterven, plantensoorten en insecten-populaties nemen schrikbarend af, of toe in vlagen en plagen, de bodem gaat failliet en soorten trekken zich terug. Past daar nu de wolf in? Is de mens het werkelijke contact met de natuur verloren? Zijn wij vergeten dat wij, als onderdeel van de cirkel van het Leven en onlosmakelijk hiermee verbonden, volstrekt kansloos zijn, indien wij onszelf “verheerlijkt” hierbuiten of -boven plaatsen? Hoe ideëel en artificieel ook gedacht!
Vraag 2: Ligt er een visie ten grondslag aan het wolvenbesluit, dat gewetensvol met verantwoordelijkheid, inzicht en wijsheid is opgesteld? Ongebreidelde invoering van de wolf in ons ecosysteem zal net zoals het “onnatuurlijk opgezette Oostvaarderplassen (OVP) experiment”, in strijd met de Natuurwetten, gedoemd zijn te mislukken. Geen enkel peperduur – op kosten van de gemeenschap- onderzoek van tafel- Biologen, Ecologen, Sociologen en andere geletterde wetenschappers, hebben deze mislukking kunnen voorspellen….! Is er nog wel voeling met de realiteit? Dit zet mij wel aan het denken!
Ook nu wordt het volgend idealistische project; “de Invoering van de wolf” boven de Natuurwetten verheven. Ofwel op basis van selffulfilling prophecy in de “roze, virtuele cloud” gezet, om naderhand te constateren dat, op basis van deze onomkoopbare Natuurlijke procesmatige wetten, de onbeteugelde invoering van de wolf vele slachtoffers, frustraties en angsten zal veroorzaken en eigenlijk in het overbevolkte Nederland totaal niet past. Logisch! Wij leven nu eenmaal niet in een wolvenbiotoop!
Er zal zelfs voor gewaakt moeten worden dat de “wolven optredens”, in het theater van de idealistische schijnwerkelijkheid, oncontroleerbaar uit de hand gaan lopen. En hoe gaat dit dan beteugeld worden? Is daar een plan voor? Dit betreft namelijk in tegenstelling tot de OVP direct de mens in zijn leefmilieu. Het lijkt mij een onwenselijke situatie, dat de toenemende hoeveelheid wolvenpacks, in het overvolle Europa zich, beschermd en zonder vijanden, als een ware plaag zal verspreiden tot aan de Nederlandse kust. Laten we niet vergeten dat de wolf, door zijn eigen groei, “verdreven” wordt uit zijn overvolle, eigen leefgebied, (aangenomen dat ze niet zijn uitgezet) en dan noodgedwongen uitwijkt naar het westen en daar feitelijk ongewenst in een fuik loopt. Dit is een abnormale situatie. De dieren voelen zich hier verdwaald, opgejaagd, bedreigd en doodongelukkig. Hierbinnen hun “eigen territorium” creëren, betekent “grote” natuurgebieden in-rasteren, wat in wolven perspectief op formaat Madurodam lijkt, waarbij het wild, dat tot voedsel moet dienen opgesloten zit als ratten in de val, ofwel als kippen in een kippenhok, waarin vossen worden losgelaten. Dit soort wreedheden dwingt de mens/beleidsmakers zijn eigen (ego)systeem eens flink onder de loep te nemen!
Vraag 3: Zijn met de invoering van de wolf een duurzame veiligheid en Welzijn van de samenleving gediend?
Vraag 4: Wordt de oprechte burger wel voldoende geïnformeerd over de gevolgen op hun leven, ten aanzien van hun veiligheid en Welzijn en wil de burger dan nog wel de wolf in zijn habitat? Laat u uw kinderen nog met elkaar in het bos spelen, kamperen, of paardrijden en fietsen naar school in een wolven territorium?
Vraag 5: Wat is het waan- en vooral –zinnige hoofdmotief, dat de verantwoording legitimeert, dat de vrede en veiligheid van de samenleving op het spel wordt gezet? Is er één reden, wat al de offers en het lijden dat straks door de wolf veroorzaakt gaat worden, rechtvaardigt? Dit antwoord wil ik graag
voorhouden aan diegenen, die voor de gevolgen van de invoering van de wolf in de praktijk, opdraaien en het slachtoffer zijn.
Vraag 6: Waar blijft de kennis, het overzicht, inzicht en de moreel en ethische basis op grond waarvan de beleidsmakers hun beheer en rentmeesterschap gewetensvol bepalen en uitvoeren?
Vraag 7: Wie is verantwoordelijk voor de gevolgen van de “invoering” ofwel het toelaten van de wolf?
Vraag 8: Is het juist, om dit net zoals de voorgaande experimenten uiteindelijk af te wentelen op de burger? Wordt iedereen gedwongen peperdure hoge hekken te plaatsen? Zo nee:
Vraag 9: Wie financiert de slachtoffers, en de preventieve maatregelen voor deze slachtoffers?
Vraag 10: En is dat voor de volle 100 % ? En voor minstens 15-20 jaar, zolang de volledige impact (net zoals bij de OVP) op de gevolgen van de zich ontwikkelende wolvenpacks nog niet duidelijk is?
Vraag 11: Is er een beheers programma om de wolf binnen de perken te houden?
Vraag 12: Wordt alle schade doorberekend, en wat kost dan uiteindelijk de samenleving dit experiment op termijn?
De wolf is geen onschuldige knuffel.
Op een rijtje:
De Wolf:
De wolf is een meedogenloze predator en pakt niet alleen huisdieren, maar ook honden en mensen.
Wolven kunnen gemakkelijk grote afstanden overbruggen en schromen ook niet, om grote snelwegen over te steken en bevolkte gebieden binnen te gaan.
De sluwe wilde wolf mag absoluut niet gevoerd worden. Dit zal haar schuwheid aantasten, brutaliteit bevorderen en dan zonder angst steeds dichter de mens, die ook uit vlees en bloed bestaat, benaderen.
De wolf gedijt het beste onder wilde natuurlijke omstandigheden in een familie-pack, in grote aaneengesloten natuurgebieden van gemiddeld minstens 40.000 ha.
De wolf die hier sporadisch rondloopt is verdreven uit zijn pack, en kan een bedreiging vormen voor de mens. Het is een kuddedier, dat zich in kuddeverband veilig voelt. Opgejaagde wolven in een leefomgeving, die onnatuurlijk is, geeft stress, agressie en gevaar.
In Oostenrijk, Italië en Duitsland loopt de wolvenpopulatie uit de hand, waardoor de “verstotenen” over de grens hun nieuwe leefgebied zoeken.
Schade:
Wolven zijn killers, en dit is geen zachte dood, maar het zijn hartverscheurende taferelen.
De wolf zal eerst makkelijke prooien pakken: schapen, paarden, koeien, kippen, geiten, alle huisdieren die “in de weides” lopen. Daarbij ook jonge herten, varkens, dassen, vossen, ganzen etc.
Het bestaansrecht van dieren van ecologische boeren en gehouden hobby-dieren wordt bedreigd.
Er zullen zich onnatuurlijke, “natuurlijke” situaties voordoen.
– De Balans en rust in de natuurgebieden/recreatiegebieden worden volledig verstoord.
– Opgejaagd, gestrest wild loopt in hekken met alle gevolgen van dien.
– Dieren zullen in grote getale veiligheid bij elkaar gaan zoeken. Dus minder verspreid gaan foerageren. Hieromheen zullen net als leeuwen, de wolven zich gaan ophouden. – Het normale eet-, graas- en rustpatroon zal dus verstoord worden met gevolgen voor het biotoop.
– Dit heeft gevolgen voor het gehele ecosysteem.
– Angst en agressiviteit neemt toe.
On-Veiligheid voor de mens, boerenbedrijven en invloed op de recreatiesector
– De veiligheid van de vreedzame samenleving wordt bedreigd, door de wolf onder onnatuurlijke omstandigheden, in een veel te dichte mensenpopulatie, vrij rond te laten lopen.
– Onze natuur, en recreatieparken worden in zijn toegankelijkheid bedreigd.
– De gezinnen, kinderen en honden zullen uit angst niet meer in rust kunnen verblijven in bossen, recreatiegebieden, -parken, op campings, etc., en daaruit wegblijven.
– De associatie Natuur wordt gekoppeld aan Angst. Hetgeen de mens juist niet nodig heeft voor zijn ontspanning, zijn natuurbeleving, zelfkennis en stress.
– De mens in deze parken zullen opgejaagd wild zien, als zij zich al vertonen.
– De mens leeft al in een stresswereld en zal hierdoor nog meer gestrest raken. – Dit heeft onlosmakelijk gevolgen voor het arbeidsethos, dus voor de economische inzetbaarheid en veroorzaakt schade aan de volksgezondheid.
– Meer auto- ongelukken door opgejaagd wild die hun heil zoeken buiten de natuurgebieden.
Doodgebeten lammeren
– Boeren die hun kippen en vee buiten houden, worden bedreigd en direct geraakt in hun (ecologische) bestaan. Het gevolg zal zijn, dat ook zij zich gedwongen zien hun dieren in stallen te gaan houden. Denk hierbij ook aan de vele particuliere weides met pony’s, geiten, veulens enzovoort.
– Vee met wolven in de buurt raakt gestrest.
– Zelfs in de “open” stallen is vee niet veilig.
Is de vestiging van wolven in Nederland deze offers waard? Gaan wij toezien en toestaan, dat er van “hogerhand” chaos veroorzaakt wordt in een samenleving en dat de vrede, veiligheid en het Welzijn op het spel worden zet? Het lijkt wel een algemeen politiekthema en -dilemma!
Laten wij ons wederom leiden als schapen, recht in de klauwen van de wolf? Een nuchter en vooral ook eerlijk, verantwoord en integere kijk op dit “dossier” zou al voldoende moeten zijn, dit drastisch aan te pakken. Onze maatschappij heeft zich nu eenmaal niet ontwikkeld tot een 50.000 ha. wolvenbiotoop..
De “invoering” van de beschermde en niet beheerde Wolf, Is dit verantwoord? Neen! Het zou mooi zijn als de GPG zijn stem laat horen namens de leden, want ik verzeker u, er zijn velen met mij, die er net zo over denken!
Alles is zakelijk geworden, alles moet werken en bruikbaar zijn. Er is geen identiteitsgevoel, er is een innerlijke leegte. Ze hebben geen overtuiging, geen echt doel. De handelsnatuur is de mens volledig vervreemd, verstoken van enig ander belang dan manipuleren en functioneren. Dit is precies het type mens in overeenstemming met sociale behoeften. Je kunt zeggen dat de meeste mensen worden wat de samenleving wil dat ze worden om succesvol te zijn. Het bedrijf vervaardigt zowel mensentypes als soorten schoenen of kleding of auto’s: goederen waar vraag naar is. Als kind leer je welk type het meest gewild is. “
— Erich Fromm (1900–1980), De kunst van het leven
*
Natuurlijk is het vreemd om de aarde niet meer te bewonen,
om gewoonten op te geven dat we nauwelijks tijd hadden om te leren,
om rozen en andere veelbelovende dingen niet te zien in termen van een menselijke toekomst;
niet langer te zijn wat men was in oneindig angstige handen;
om zelfs de eigen voornaam achter te laten,
het net zo gemakkelijk vergeten als een kind een stuk speelgoed in de steek laat.
Vreemd om niet langer te verlangen naar eigen verlangens.
Vreemd om betekenissen te zien die ooit aan elkaar vastklampten en nu alle kanten op zweefden.
En dood zijn is hard werken en vol herstel voordat je geleidelijk een sprankje eeuwigheid kunt voelen.
~ Rainer Maria Rilke, ‘Duino Elegieën’
*
Ziel wil dat we gaan waar we bang voor zijn om te leren wie we bedoeld zijn om te zijn.
– Michael Meade, “Waarom de wereld niet vergaat”
*
Specifiek worden over waarom je leeft, is moeilijker dan het zou moeten zijn in onze samenleving, omdat er zoveel druk is om een mechanische rol te vervullen, zodat je kunt overleven. We leren trots te zijn op het feit dat we een radertje zijn in een gigantische machine. Om het te doen besteden we onbewuste energie aan het ontkennen van onze behoefte aan zielswaarden. We voeden onze kinderen op in een systeem dat de menselijke ziel beledigt, zonder daarbij te klagen, vreemd genoeg. We brengen ons leven door met het weerstaan van ons eigen verlangen naar een leven met betekenis erin.
Dat harde werken wordt gesmoord onder de duizend-en-een dingen.
Ik denk dat er veel van onze woede vandaan komt, hoewel we het natuurlijk verkeerd identificeren. Onze worstelingen zijn gecentreerd rond fysiek overleven en er goed uitzien terwijl we het doen.
De tol die deze manier van leven eist, is diepgaand en cultuurbreed. Het bedreigt niet alleen de mensheid, het bedreigt alle ecosystemen van onze planeet. Het is moeilijk te zeggen of de mensheid aan het ontwaken is om deze situatie te zien of dat ze zal blijven proberen er doorheen te slapen. Wakker worden is moeilijk; er is meer voor nodig dan moed. Het vereist het vermogen om een diepere levensroeping te horen. In een cultuur die ons leert hoe we onze oorkleppen moeten sluiten voor dergelijke oproepen, is dat een radicale daad.
Het in twijfel trekken van de basis van ons leven en hun fundamenten is een vorm van ‘gaan waar we bang voor zijn om te leren wie we bedoeld zijn te zijn’. Dit soort werk is niet voor de angsthazen want de krachten van gebruikelijkheid en routine houden ons tegen andere uitlijning. De Westerse Beschaving handhaaft een status-quo die een ideaal van de ‘mechanische mens’ promoot. Ons is geleerd om te reiken naar een zielloos leven vol afleiding en omleiding. Het is echt best vreemd als je erover nadenkt, dat een hele beschaving zo oppervlakkig kan zijn.
Natale Schiavoni Christmas (Italian, 1777–1858)
Maar het schokkende is hoe wij in wezen goede mensen zijn misleid om de principes ervan te accepteren. We denken zeker niet graag dat we de wereld aan het vermoorden zijn omdat we het werk van kijken, luisteren en het stellen van belangrijke vragen niet hebben gedaan. We willen gewoon een veilige plek voor onszelf en onze kleine stam creëren en de boel ondersteboven te gooien.
Ik ben bang dat dat niet voldoende is. We zijn op het gevaarlijke punt gekomen waar onze neiging om in slaap te vallen gevaarlijk is voor de hele planeet. Het lijkt erop dat de mensheid is gekozen om de evolutie van het bewustzijn te bevorderen – niet het bewustzijn van manipulatie en overleven – maar een veel meer gevoelde en verbonden bewustzijn. Die revolutie op het niveau van de ziel betekent ineenstorting van het paradigma van bruibaarheid dat ons gevangen heeft.
Er is momenteel aanzienlijke weerstand tegen deze mogelijkheid en enige twijfel over wat de uitkomst zal zijn. De inzet kan niet hoger zijn. Meer dan nieuwe strategieën en idealen hebben we een ontwaken van het hart nodig. De basis van een nieuwe manier zal een gevoel van verbondenheid en zorgzaamheid moeten zijn. Dat is de revolutie die de toekomst voor ons allemaal zou kunnen veranderen.
We hebben geen onbeperkte tijd om onze menselijkheid te herontdekken.
Everything has become business, everything has to work and be usable. There is no sense of identity, there is an inner emptiness. They have no conviction, no genuine purpose. The merchant nature is the human being completely alienated, devoid of any other interest other than manipulating and functioning. This is exactly the type of human in accordance with social needs. You can say most men become what society wants them to be in order to be successful. The company manufactures human types as well as it manufactures types of shoes or clothes or cars: goods for which there is a demand. As a child, you learn which type is the most wanted. “
— Erich Fromm (1900–1980), The Art of Living
*
Of course, it is strange to inhabit the earth no longer,
to give up customs one barely had time to learn,
not to see roses and other promising things in terms of a human future;
no longer to be what one was in infinitely anxious hands;
to leave even one’s own first name behind,
forgetting it as easily as a child abandons a broken toy.
Strange to no longer desire one’s desires.
Strange to see meanings that clung together once, floating away in every direction.
And being dead is hard work and full of retrieval before one can gradually feel a trace of eternity.
~ Rainer Maria Rilke, ‘Duino Elegies’
*
Soul would have us go where we fear to go in order to learn who we are intended to be.
– Michael Meade, “Why the World Doesn’t End”
*
Getting specific about why you live is harder than it should be in our society because there’s so much pressure to perform a mechanical role so you can survive. We learn to pride ourselves on being a cog in a giant machine. In order to do that we are spending unconscious energy denying our needs for soul values. We raise our children in a system that offends the human soul, without complaint, strangely enough. We spend our lives resisting our own longing for a life with meaning in it.
That hard work is smothered under the thousand-and-one things.
I think this is where a lot of our anger comes from, although of course we misidentify it. Our struggles are centered around physically surviving and looking good doing it.
The toll this way of living takes is profound and culture-wide. It threatens more than humanity, it threatens all the ecosystems of our planet. It’s hard to know if humanity is awakening to this situation or if it will keep trying to sleep through it. Waking up is hard to do; it takes more than courage. It takes the ability to hear a deeper life calling. In a culture that teaches us how to close our ear flaps to such calls, that is a radical act.
Questioning the basis of our lives and their foundations is a form of ‘going where we fear to go in order to learn who we are intended to be.’ That kind of work is not for the faint of heart because of the forces of convention arrayed against it. Western Civilization maintains a status quo that promotes an ideal of the ‘mechanical human.’ We’re taught to reach for a soulless life full of distractions and diversions. It’s really pretty strange when you think about it, that a whole civilization could be so superficial.
Natale Schiavoni Christmas (Italian, 1777–1858)
But the shocking thing is how we basically good humans have been hoodwinked into accepting its principles. We certainly don’t like to think that we are killing the world because we’ve not done the work of looking, listening and asking important questions. We just want to carve out a safe niche for ourselves and our little tribe and not upset the applecart.
I’m afraid that won’t do. We’ve come to the danger point where our tendency to doze off is dangerous to the whole planet. It looks like humanity is elected to further the evolution of consciousness — not the consciousness of manipulation and survival — but a much more soulful and connected consciousness. That revolution at the level of soul means collapse of the paradigm of utility that has captured us.
There is considerable resistance to this possibility right now and some doubt as to the outcome. The stakes couldn’t be higher. More than new strategies and ideals we need an awakening of the heart. The basis of a new way will have to be a sense of connection and caring. That’s the revolution that could change the future for all of us.
We don’t have unlimited time to rediscover our humanity.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.