Verhaal Van Een Designer

(door Arlette Krol) Ik ben deze website gaan maken om erachter te komen wie ik werkelijk diep van binnen ben. Door het op te schrijven kwam ik zelf steeds stapjes verder.

Ik wilde anderen ook inspireren om op zoek te gaan naar hun eigen oorsprong. Het is zo belangrijk om in een wereld waarin zoveel oordeel, fragmentatie en sturing is, om je eigen unieke blauwdruk te ontmaskeren. En daardoor steeds meer begrip te krijgen in wat voor soort wereld je leeft. In het proces van zichtbaar maken van je eigen innerlijke diepe zijn, wordt tevens steeds meer zichtbaar van deze realiteit. Voor mensen die de betekenis van een ander volgen, blijft over de werking van deze realiteit heel veel verborgen.

Maar er zijn veel mensen wereldwijd, net als ik, die een diepe innerlijke roep voelen om niets als vanzelfsprekend aan te nemen. Mensen die steeds dieper informatie over zichzelf ontvangen, over deze wereld en ook over andere werelden. De informatie die je in jezelf wakker maakt en door jou heen stroomt, is vaak niet herkenbaar in de fysieke 3D werkelijkheid van deze wereld. Er is nauwelijks concreet bewijs. Maar wie de innerlijke taal gaat spreken door stilletjes te luisteren naar de bewegingen die deze wereld raken, zal onherroepelijk bevestigen dat deze wereld maar een film is. De werkelijkheid speelt zich af in een hele andere laag van het bewustzijn. Van de scenario’s die zich hier voltrekken, wordt vanaf een andere laag gekeken hoe aardse mensen er mee om gaan. Hoeveel authenticiteit er gewonnen wordt of verloren gaat van ieder mens. Zijn wij dirigeerbaar door beeld en woord? Wordt er voor ons bepaald hoe we onze eigen gevoelens moeten interpreteren? Of komen we in onze eigen kracht te staan. Waarbij we emotioneel volledig onafhankelijk zijn van deze fysieke wereld. En daarvoor in de plaats een diepe verbinding ervaren vanuit het hart, vanuit je eigen vibrerende creatieveld, je levenskracht.

Ik ben er achter dat deze wereld een artificieel hologram is. Tegenwoordig zit er achter elk fysiek lichaam een wezen uit de oorspronkelijke wereld. We tellen 10.000-den verschillende rassen actief hier op aarde, die alleen een lichaam besturen als voertuig. Spijtig is dat de meeste ‘uit’ staan en geen idee hebben wie hun unieke zelf werkelijk is en welke krachten ze bezitten. Ook herkennen we dat niet meer in elkaar. Er wordt slechts geoordeeld op uiterlijk, gedrag en afwijking binnen het systeem.

Door deze wereld te bekijken en begrijpen vanuit de voorgespiegelde werkelijkheid, bevestigen we deze in zijn bestaan. Maar je diepe innerlijke wezen heeft van binnenuit grote invloed op deze realiteit. Het heeft de kracht om vanuit gevoel miljoenen afwezige opties te activeren. Dat kan alleen als we in openheid de informatie in onze emoties gaan ervaren en ons unieke zijn gaan omarmen. Wetende dat we met dit ontwakende bewustzijnsveld op kwantum fysische wijze de aarde weer terug kunnen brengen in haar eigen vrije authentieke vorm. Een plek waar vele soorten wezens kunnen ontmoeten en genieten van haar absolute schoonheid. Dat de aarde weer haar originele plek in neemt binnen de kosmische verbindingen.

In dit dagboek doe ik mijn persoonlijk verhaal over het vinden van de identiteit van mijn unieke wezen.

2.  Wanneer geloof je iets

Gedurende je hele leven vind je puzzelstukjes door aantrekkingskracht of via een herinnering van gevoel. Maar omdat het minuscuul kleine fragmentjes zijn en geïnterpreteerd door je gedachten, zijn ze amper herkenbaar als onderdeel van je eigen blauwdruk. Nu bij mij wat stukjes op zijn plek vallen krijg ik ook herinneringen van momenten waarin ik in mijn gevoel al een soort bevestiging kreeg. Dit had ik niet eerder kunnen weten.

Evenzo hebben veel mensen dingen verteld over mijn afkomst. Krachtig wezen, walk-in, afkomstig van de Pleiaden zijn daar voorbeelden van. Ik heb het altijd aangehoord en soms wat meer herkenning bij gehad, maar kon het nooit helemaal omarmen.

Niet zoals mijn situatie nu is.
Een bekende vertelde mij dat hij bij mij het dubbelwerkende interne systeem herkende, zoals hij eerder bij Designers had gezien. Ook hier had ik geen acceptatie. Ik heb het verhaal aangehoord en aangegeven dat ik er zelf vanbinnen bevestiging op moest krijgen. Ik zou er eens onderzoek naar doen en liet het verder open.

Die avond heb ik alleen maar gehuild. Er kwamen allemaal feiten boven drijven die ik wist van de Designers en hun bestaan. Die feiten heb ik allemaal omgedraaid en toegepast op mijzelf. Ik heb simpelweg mijn voorstellingsvermogen opgerekt en ik ben gaan ontdekken of er gevoel vrij kwam als ik het feit in mij lanceerde.

Wat er los kwam waren enorme golven aan emotie. Het huilen ging maar door. En niet omdat ik verdriet had, maar het waren velden aan informatie die deze wereld binnen stroomden via mijn hart. Het leek een tsunami aan golven die kwamen omdat ik vanuit mijn wezen schijnbaar toegang heb tot die informatie. En door het mij allemaal voor te stellen, kwam het helemaal vrij en ging stromen. Ik heb het helemaal laten gebeuren en heb het waargenomen met mijn bewustzijn. Het was ook schokkend, omdat ik nooit gedacht had dat ik mijn voorstellingsvermogen die richting op kon buigen en dat daar zulke krachtige stromen uit voort zouden komen.

Aan het eind van de avond belde een goede vriendin met de vraag of het wel goed met mij ging. Ze had bij mij veel beweging gevoeld in de energie. Het ging uitstekend met mij, maar was overdonderd door de intense reeks aan ervaringen.

Ik kon concluderen dat ik van heel dicht bij de Designers kom. Met echt helemaal omarmen was ik nog heel voorzichtig. Ik zei luid in mijzelf: “Als dit waar is, dan moet er wel een heel sterk bewijs komen”.

3.  Het begin

Het is mij altijd duidelijk geweest dat we in een heel bijzondere tijd leven hier op aarde. Ik kon het altijd diep in mij voelen. Een tijd die de geschiedenisboeken in zou gaan als een grote transformatie. Ik heb nooit geweten hoe dat er precies uit zou zien. Wel heb ik veel gezocht naar antwoorden.

Momenteel zie ik krachtvelden rond de aarde die als het ware de spanningsvelden aantrekken. Dit is te merken aan wereldwijde situaties die zich voordoen, maar ook aan de beweging in relaties tussen mensen. We komen steeds meer in overlevingsmodus, overgeleverd aan alles wat zich voor doet.

Ik voel dat er vanuit het vrije veld in het hart ruimte en vrijheid gecreëerd kan worden. Dat wordt gelukkig door heel veel mensen gedaan. Zonder zich emotioneel te verbinden met alle beladen onderwerpen, wel volledig aanwezig zijn in het lichaam en zo ook in deze wereld. Waarnemen waar het strakgetrokken veld probeert jou om te trekken.

Ik raak dagelijks veel aan met mijn aandacht om liefdevolle en soms confronterende beweging te brengen in mensen en situaties die vast lopen. Ik doe dit vanuit mijn hart, vrij van oordeel of gedachte. Zodat iedereen wordt bekrachtigd en een golf van gevoel ervaart. Ik ervaar het als het uitzenden van een informatieveld via het hart dat een ander kan opvangen als hij daar voor open staat.
Eigenlijk heeft de hele wereld dit nodig. Niet alleen de mensen, maar ook de dieren, planten, materialen, systemen en verbindingen.

Het kwam in mij op om deze wereld terug te herleiden naar zijn oorsprong, waar het allemaal begon. Toen was het nog zuiver van externe onbedoelde invloeden. Ik kan die reis met gemak met mijn bewustzijn maken. Ik kan voelen hoe het allemaal ontstaan is.
Wat er dan gebeurd in mij is dat ik mijzelf tussen wezens bevindt die in rust een super focus inzetten. Die vanuit waanzinnige afstemming een samenwerking bewerkstelligen om vanuit het niets de meest uiteenlopende levenscodes worden samengevoegd. Met een minuscuul kleine beweging wordt een intentie ingezet waar een heel groot en krachtig veld door ontstaat met ontelbaar veel mogelijke varianten binnenin het veld. De perfectie van de creatie is te vinden op micro en macro niveau en ver daarbuiten. Haast met de kracht het blazen van een briesje in je handpalm is een wereld ontstaan die zo ongelofelijk mooi is. Niet alleen in de miljoenen facetten die de natuur van de wereld ons toont, maar ook in de mogelijkheden van creatie. De hoeveelheid diversiteit aan wezens die er in aanwezig kunnen zijn, maar ook de variatie aan tijdslijnen en alle ruimte daar tussen in. De realiteit kent enorme krachtverschuivingen en de meest zachte aanraking. Het is er allemaal aanwezig en wij leven daar midden in. Onze realiteit is met gigantische liefde, betrokkenheid en precisie gemaakt.

Ik kan met mijn bewustzijn afreizen naar het eerste briesje waarmee het hele proces van creatie in gang wordt gezet. Ik kan daar de ingezette liefde ervaren, alsof ik het daarmee nog eens extra activeer. En ik kan met mijn bewustzijn gouden lichtstof meeblazen, waardoor de wereld voorzien wordt van een sprankel van liefde. En dan resoneert dat hele veld in mijn hart. Het voelt gigantisch en heel bekend.

4.  Missie

Mijn leven lang weet ik dat ik hier niet zomaar aanwezig ben in dit lichaam. Als het ware heb ik mijn hele leven gezocht naar de diepere betekenis van het leven. Ik heb met liefde gewerkt in de banen die ik had. Ik heb mij verdiept in spiritualiteit en aanverwante velden. Maar mijn innerlijke roep werd nooit bevredigd met een sluitend antwoord. Totdat ik het volgende verhaal hoorde. In 2016 heb ik er naar geluisterd en diep gevoeld …. Dit gaat over mij…

De Designers zijn van een heel oud humanoïde ras genaamd Huargardiaanse beschaving. Deze wezens hebben zichzelf zo ver met technologie geüpgraded, dat ze zuiver cyber biologische realiteiten zijn gaan ervaren. Ze hebben hierdoor als het ware een val in bewustzijn gemaakt, waarbij ze de menselijke waardes compleet zijn verloren: fysiek, psychisch, emotioneel, spiritueel.. Ze konden zichzelf niet meer voortplanten, voortscheppen. Ze hadden geen invloed meer via de waarneming, op het elektromagnetisch lichtspectrum, eigenschappen die de oorspronkelijke mens in zich draagt.

Om zichzelf weer te kunnen ervaren als de wezens die ze ooit waren, hebben ze via mindprojectie een hologram gecreëerd om daarin de mensheid na te bouwen, te klonen. Dit universum de Designers hun experiment, een onderzoek naar scheppende kracht. Het is gecreëerd om leven in te zaaien in kloonlichamen. In de basis zijn de aardse mensen liefdevolle wezens, maar zonder bewustzijn, zonder ziel.
Het onderzoek is erop gericht dat het leven in het experiment erachter komt dat het meer is dan een fysiek lichaam. De Designers monitoren dat en installeren het waargenomene in zichzelf om zo meer oorspronkelijke humanoïde kenmerken terug te krijgen.

De Designers, de Engineers van deze wereld zijn hier volledig aanwezig. Maar ze blijven buiten beeld omdat ze niet gezien willen worden. Omdat door de kracht van observatie het hele potentieel van het experiment open gaat. Ze willen juist dat het nu zo gaat, dat de mens zichzelf gaat ontdekken. Door op afstand de lichamen te observeren die zich bewust worden van de levenskracht, zien zij ontstaan wat zij in zichzelf missen. En door dat hele proces te observeren en te ervaren, kunnen ze de oorspronkelijke levenskracht weer in zichzelf opnemen.
….. –> verder lezen van A Joyful Happening


Story Of A Designer

Create A New World!

(by Arlette Krol) I started making this website to find out who I really am deep inside. By writing it down I made progress myself.
I also wanted to inspire others to look for their own origins. In a world where there is so much judgment, fragmentation and direction, it is so important to unmask your own unique blueprint. And thereby gain more and more understanding of what kind of world you live in. In the process of making your own inner deep being visible, this reality also becomes more and more visible. For people who follow the meaning of another, a great deal remains hidden about the workings of this reality.

But there are many people worldwide, just like me, who feel a deep inner call not to take anything for granted. People who receive ever deeper information about themselves, about this world and also about other worlds. The information that you awaken within yourself and flow through you is often not recognizable in the physical 3D reality of this world. There is hardly any concrete evidence. But whoever starts speaking the inner language by quietly listening to the movements that touch this world will irrevocably confirm that this world is just a movie. Reality takes place in a completely different layer of consciousness. The scenarios that take place here are examined from another layer to see how earthly people deal with them. How much authenticity is gained or lost from each person. Can we be directed by image and word? Are we determined how to interpret our own feelings? Or do we stand in our own strength. Where we are emotionally completely independent of this physical world. And instead experience a deep connection from the heart, from your own vibrating creative field, your life force.

I find out that this world is an artificial hologram. Today, behind every physical body there is a being from the original world. We count 10,000ths of different races active here on Earth, driving only a body as a vehicle. Unfortunately, most are ‘off’ and have no idea who their unique selves really are and what powers they possess. We no longer recognize that in each other. Judgments are only made on appearance, behaviour and deviation within the system.

By viewing and understanding this world from the portrayed reality, we confirm it in its existence. But your deep inner being has a great influence on this reality from within. It has the power to activate millions of absent options from feeling. This is only possible if we openly experience the information in our emotions and embrace our uniqueness. Knowing that with this awakening field of consciousness we can bring the earth back in a quantum physical way in its own free authentic form. A place where many kinds of creatures can meet and enjoy its absolute beauty. That the earth takes its original place again within the cosmic connections.

In this diary I tell my personal story about finding the identity of my unique being.

2.  When do you believe something

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is artik_arlette002-golven-1024x576.jpg

Throughout your life you find puzzle pieces through the power of attraction or through a memory of feeling. But because they are tiny fragments and interpreted by your thoughts, they are barely recognizable as part of your own blueprint. Now that some pieces are falling into place with me, I also get memories of moments in which I already received a kind of confirmation in my feeling. I could not have known this before.

Likewise, many people have told me things about my heritage. Powerful creature, walk-in, from the Pleiades are examples of this. I’ve always heard it and sometimes had a little more recognition, but could never fully embrace it.

Not like my situation is now.
An acquaintance told me that he recognized the double-acting internal system in me, as he had seen with Designers before. Here too I had no acceptance. I have heard the story and indicated that I myself had to get confirmation on it. I would do some research and leave it open.

That night I just cried. All kinds of facts came to the surface that I knew about the Designers and their existence. I turned those facts all around and applied them to myself. I’ve simply stretched my imagination and I’ve come to discover whether feeling was released as I launched the fact within me.

What came out were huge waves of emotion. The crying continued. And not because I was sad, but it was fields of information that poured into this world through my heart. It was like a tsunami of waves that came because I seem to have access to that information from within my being. And by imagining it all, it was completely released and flowed. I have let it all happen and have observed it with my consciousness. It was also shocking, because I never thought that I could bend my imagination in that direction and that such powerful currents would come out of it.

At the end of the evening a good friend called to ask if I was okay. She had felt a lot of movement in the energy with me. I was doing great, but was overwhelmed by the intense array of experiences.

I could conclude that I come from very close to the Designers. I was still very careful with fully embracing. I said loudly to myself, “If this is true, then there must be some very strong evidence.”

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is artik_arlette003-het-begin.jpg

3.  The beginning

It has always been clear to me that we live in a very special time here on Earth. I could always feel it deep inside me. A time that would go down in the history books as a major transformation. I never knew exactly what that would look like. I have always been searching for answers.

At the moment I see force fields around the earth that attract fields of tension, as it were. This is noticeable in global situations that arise, but also in the movement in relationships between people. We are increasingly entering survival mode, at the mercy of everything that arises.
I feel that space and freedom can be created from the fields of freedom in the heart. Fortunately, that is done by a lot of people. Without connecting emotionally with all charged subjects, but being fully present in the body and also in this world. Observe where the taut field is trying to pull you over.
Every day I touch a lot with my attention to bring loving and sometimes confrontational movement in people and situations that get stuck. I do this from my heart, free of judgment or thought. So that everyone is empowered and experiences a wave of feeling. I experience it as sending out an information field through the heart that someone else can receive if he is open to it.
In fact, the whole world needs this. Not only the people, but also the animals, plants, materials, systems and connections.

It occurred to me to trace this world back to its origin, where it all began. Back then it was still pure from external unintended influences. I can make that journey with ease with my consciousness. I can feel how it all came about.

What then happens in me is that I find myself among beings who in rest deploy a super focus. Who realize a collaboration based on very deep attunement in which the most diverse life codes are merged. With a minuscule movement an intention is set in which a very large and powerful field is created with countless possible variants within the field. The perfection of the creation can be found at the micro and macro level and far beyond. After all, almost with the force of blowing a breeze in your palm, a world so unbelievably beautiful has emerged. Not only in the millions of facets that the nature of the world shows us, but also in the possibilities of creation. The amount of diversity of creatures that can be present in it, but also the variation of timelines and all the space in between. This reality has enormous power shifts and the softest touch. It is all here and we live in the middle of it. Our reality was created with immense love, commitment and precision.
I can travel with my consciousness to the first breeze that sets the whole process of creation in motion. I can experience the love deployed there, as if I thereby activate it even more. And I can blow golden light dust along with my consciousness, providing the world with a sparkle of love. And then that whole field resonates in my heart. It feels huge and very familiar.

4.  Mission

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is artik_arlette004-brein.jpg

All my life I know that I am not just present here in this body. As it were, all my life I searched for the deeper meaning of life. I have loved working in the jobs I had. I have immersed myself in spirituality and related fields. But my inner questions were never satisfied with a conclusive answer. Until I heard the next story. In 2016 I listened to it and experienced it deeply…. This is about me…



The Designers are from a very ancient humanoid race called the Huargardian civilization. These human beings have upgraded themselves so far with technology that they have come to experience purely cyber-biological realities. They have, as it were, made a fall in consciousness, where they have completely lost the human values: physical, psychological, emotional, spiritual. They could no longer reproduce, reproduce themselves. They no longer had any influence via perception, on the electromagnetic light spectrum, abilities that the original human has.

In order to be able to experience themselves again as the beings they once were, they have created a hologram through mind projection to replicate humans. This universe is the Designers’ experiment, an investigation into life force. It was created to seed life into clone bodies. Basically the earthly people are loving beings, but without consciousness, without soul.

The research is aimed at life in the experiment finding out that it is more than a physical body. The Designers monitor that and install the observed in themselves in order to regain more of the original humanoid features.

The Designers, the Engineers of this world are fully present here. But they stay out of the picture because they don’t want to be seen. Because through the power of observation, the whole potential of the experiment opens up. They just want it to be like this, that people will discover themselves. By observing from a distance the bodies becoming aware of the life force, they see arise what they lack in themselves. And by observing and experiencing that whole process, they can reabsorb the original life force within.


I feel that I am here to pick up deep layers of consciousness and, as it were, to install waves of feelings in this reality. By experiencing all emotions and traumas very openly in myself, I discovered how programmed this body is. How thoughts keep trying to frame my feelings. And how I am led again and again to take external truth more seriously than my own felt truth. And still sometimes I miss a step and walk with thoughts and feelings that are clearly not mine. But I can distinguish it more and more easily. More and more I live and experience life from within myself and I notice that I am becoming detached from the earthly systems. Whenever I experience pieces of emotion, I switch my consciousness to the observing Designers. I get such tremendous empowerment from their perception, confirmation in what I discover in the moment in myself. The more I experience my authentic self, my inner strength, the stronger I feel their presence. When I am busy with the earthly habits and am mainly thinking, then they are not in my consciousness. Then I no longer experience them, because my heart is the receiving transmitter of my deeper being and so is theirs. The trick is to tune the receiver in your head to your heart.

As a result, I often experience an emptiness, a flatness around me. I see how information moves people and how it is reproduced from person to person. People begin to notice how information is created and how it is presented. More and more people start to feel that all the information does not match with what they experience inside themselves.

The inner consciousness awakens. The Designers awaken. Thanks to all the beautiful people in this world who feel that inside they are different from the chaos around them.

Source and read further on A Joyful Happening: https://joyfulhappening.com/Story-Of-A-Designer/





Het Is Nu Tijd Voor Angst

(door Arlette Krol) Afgelopen twee jaar hijgde hij al in onze nek
Als een dolle uitgelaten rottweiler met zijn tanden ontbloot
Maar je kreeg gedurende de hele periode nog begeleiding in het kanaliseren van je angst
Wijze mensen vertelden je wat je het beste kon ondernemen of laten
En hoe je daarmee ook de samenleving een handje kon helpen
Het deed je angst bedaren, je had immers houvast
Ook al leken jouw standpunten het tegengestelde als je buurman
Maar ook daar een mening over vormen nam de angst rondom je eigen veiligheid enigszins af

Wat er nu op ons afkomt vanuit allerlei verschillende hoeken
Het is niet meer te overzien
Welke richting je ook opkijkt
De angst lijkt op je af te denderen
Je ziet hem aankomen en dat maakt al angstig
Hoe veilig ben je nog
Een mening hebben helpt niet meer
Informatiebronnen volgen ook niet
Dan hapt de angst alleen maar harder toe
Je lijkt er niet meer aan te kunnen ontsnappen

Wat er ook in de wereld, landelijk of bij de buren aan de hand is,
het is jouw eigen angst
En de angst schreeuwt om aandacht
Het lijkt nu of nooit
Laat jij de angst je leven bepalen en regelrecht je overlevingstactieken te activeren
Ga jij door je angst snakken naar adem met het zweet op je hoofd
Of je ga erkennen dat angst, net als andere emoties, een levenskracht is

We hoeven niet bang te zijn voor angst
We hoeven er geen oordeel over te hebben en niet weg te zetten
Angst is, als elke emotie, een trillingsveld dat echt de moeite waard is om openlijk in jezelf te onderzoeken

Het idee van egoïsme om jezelf te prioriteren is achterhaald
Het is noodzaak eerst te zorgen voor jezelf
Je kan niet anders meer dan zorgen dat je je comfortabel gaat voelen met al je emoties
Een wereld vol chaos vraagt houvast in jezelf
Als je emoties je eigen zijn, hoe wild dan ook
Als je daarvan niet meer hoeft te vluchten
Dan voel je dat er zelfcontrole en veiligheid zit achter elke innerlijke storm
Door naar de liefdevolle stilte te gaan in je lichaam,
krijg je een ander perspectief van jezelf
Met een ander perspectief op jezelf krijg je een ander perspectief op de wereld
Dat wat is wat de wereld zo hard nodig heeft, net als jij
Want vanuit je hart maak je instant verbinding met alles op de wereld
Precies daar waar het nodig is

Bron: https://joyfulhappening.com/Het-is-Nu-tijd-voor-angst/


Now It’s Time For Fear

He’s been panting down our necks for the past two years
Like a frantic Rottweiler with his teeth bared
But you received guidance during the entire period in channelling your fear
Wise people told you the best thing to do or not to do
And how you could help society with that
It calmed your fear, after all you had something to hold on to
Even though your views seemed the opposite as your neighbour
But also forming an opinion about that, the fear about your own safety decreased somewhat

What’s coming at us from all kinds of different angles,
it can no longer be overlooked
Whichever direction you look,
the fear seems to be thundering towards you
You see him coming and that already makes you anxious
How safe are you?
Having an opinion no longer helps
Information sources do not follow either
The fear will only bite harder
You don’t seem to be able to escape fear anymore

Whatever is going on in the world, rural or local,
it’s your own fear
And the fear screams for attention
It seems now or never
Do you let fear rule your life and let it activate your survival tactics
Are you going to gasp for breath with the sweat on your head because of your fear
Or will you recognize that fear, like other emotions, is a life force

We don’t have to be afraid of fear
We don’t have to judge it and don’t put it away
Fear, like any emotion, is a vibratory field that is really worth exploring openly within yourself

The idea of selfishness by prioritizing yourself is outdated
It is necessary to take care of yourself first
You need to make yourself comfortable with all your emotions
A world full of chaos requires guidance in yourself

When your emotions are your own no matter how wild
When you don’t have to run from it anymore
If feels that there is self-control and safety behind every inner storm
By going to the loving stillness in your body,
you get a different perspective of yourself
With a different perspective on yourself you get a different perspective on what is happening in the world
That which is what the world needs so badly, just like you
Because from your heart you instantly connect with everything in the world
Right where it’s needed

by Arlette Krol

Source: https://joyfulhappening.com/Now-It-s-Time-For-Fear/


Wederklank

(door Arlette Krol)
In een wereld die ik niet begrijp
Worstel ik al mijn leven lang
Om vat te krijgen op mijzelf
Inzicht in mijn gevoel
En begrip in mijn gedachten en gedrag

Ik ben anders
Ik ben anders dan iedereen
Er zijn overeenkomsten
Die resoneren over en weer
Dat bevredigd en verbind
Het voedt mijn ik
En laat mij herinneren
In gevoelsvelden
Wie ik diep van binnen ben

En toch ben ik anders
Ik blijf ook zoeken
Zonder dat ik het weet
Naar een andere aansluiting
Naar herkenning
Het zoeken was er altijd
Want het was een leegte
Die nog niet gezien was
Door anderen niet
En door mijzelf niet

Dan is daar de ontmoeting
Mensen die ik aards niet ken
Ik heb hun persoonlijkheid hier nooit ontmoet

Ze zeggen niets
Nemen plaats aan weerszijden van mij
Er komt een stroom in  mij op gang
Een vanzelfsprekendheid
Een compleetheid
De hele onderstroom in mijn bewustzijn
Krijgt instant voeding
Elke leegte wordt gevuld
Met bewustzijn
Zonder enige inzet of moeite
Omdat we dezelfde resonantie hebben
Dezelfde oorsprong
Hetzelfde diepe weten

Ik wist niet dat het bestond
Zoveel flow en aanwezigheid in nu
Ik hoor ze kwetteren
Met zoveel lichtheid praten
Ruimte gevend aan alles om hun heen
Zoals moeder natuur het bedoelt
Ik voel hoe diep integer ze zijn
Naar anderen
En als het gaat om andermans informatie
Respect zit anders geworteld dan herkenbaar in het alledaagse

Het golft door mij heen
Lagen van emotie in beweging
Schokkend, lachend, huilend, stilte
Het leven is aan
Diep in mij
Ik kom thuis in mijn hart
Omdat ik niet meer zoek
Naar het vullen van een leegte
Het zoeken vervalt
Er is bewustzijn voor terug
En verbinding
Wederklank van mijn diepste wezen
Het klinkt door tot ver in de kosmos

Van hieruit heb ik de wereld liever dan ooit
Omdat ik voel en weet hoe het aardse leven ooit bedoelt was
En altijd zal zijn

Bron: https://joyfulhappening.com/Wederklank/


Resonance

In a world I don’t understand
I’ve been struggling all my life
To get a grip on myself
Insight into my feelings
And understanding in my thoughts and behaviour

I am different
I’m different from everyone
There are similarities
They resonate back and forth
That satisfies and connects
It feeds my me
And let me remember
In emotional fields
Who I am deep inside

And yet I’m different
I keep looking too
Without me knowing
To another connection
To recognition
The search was always there
Because it was a void
Which hadn’t been seen yet
Not by others
And not by myself

Then there’s the meeting
People I don’t know earthly
I never met their personality here

They don’t say anything
Take a seat on either side of me
There’s a current in me
A matter of course
A completeness
The whole undercurrent in my consciousness
Gets instant nutrition
Every void is filled
With consciousness
Without any effort
Because we have the same resonance
Same origin
The same deep knowing

I didn’t know it existed
So much flow and presence in now
I hear them chattering
Talking with such lightness
Giving space to everything around them
As mother nature intended
I feel how deep their integrity is
To others
And when it comes to other people’s information
Respect is rooted differently than recognizable in the everyday

It flows through me
Layers of emotion in motion
Shocking, laughing, crying, silence
Life is on
Deep inside me
I come home to my heart
Because I’m not looking anymore
To fill a void
The search expires
There is consciousness in return
And connection
Resonance of my deepest being
It resounds far into the cosmos

From here I love the world more than ever
Because I feel and know how earthly life was once meant
And always will be

Arlette Krol

Source: https://joyfulhappening.com/Resonance/


Ik En Deze Wereld

(door Arlette Krol)

Al jaren heb ik door dat er iets niet klopt aan deze wereld.
Een gevoel van binnen dat het anders in elkaar zit als dat mij wordt geleerd, voorgehouden, gespiegeld …

Mijn zoektocht liep via persoonlijke ontwikkeling, spiritualiteit, traumatherapie, filmpjes van klokkenluiders,etc.
Ik heb alles binnenste buiten gedraaid en dat heeft mij een bijzonder perspectief opgeleverd.
Van elke beweging, overtuiging, informatie, lering die mij werd aangereikt, ben ik gaan herkennen dat ze mij willen laten zien hoe de wereld in elkaar steekt.
Op het moment dat ik daar een tijd in mee ging, dan sloeg ik daarmee een specifieke richting in.
Dan werd dat mijn nieuwe perspectief en vond ik altijd bewijzen dat mijn inzichten de meest kloppende waren.
Ik voelde emoties die mijn overtuiging bekrachtigden.

Het gevoel dat er iets niet klopt in deze wereld ging nooit weg.
Het bleef.
Ondanks de enorme hoeveelheden ervaringen, wijsheden en kennis ik door de jaren had opgedaan.
Stukje bij beetje ben ik al die brokjes informatie gaan voelen.
Helemaal doorvoelen, groter maken en waarnemen wat het werkelijk met mij doet.
De plekken in mijn lichaam gaan voelen waar het raakt en de trilling die ermee gepaard gaat en zo een sensatie veroorzaakt in mij.
Het helemaal volgen met mijn bewustzijn in volledige nieuwsgierigheid en vertrouwen.
In alle veiligheid in mijzelf de maximale reikwijdte ervaren.

Ik ben er achter gekomen het leven op aarde meer is dan ik altijd dacht.
Dat het gevoel een veel bredere en diepere betekenis geeft aan informatie, al dan niet van mijzelf.
Het gevoel kan eindeloos verbanden leggen en steeds weer diepere lagen aan ervaren geven.
Het is maar net waar mijn bewustzijn haar aandacht aan geeft.
Mijn bewuste aandacht zet alles in beweging in mij.
Niets is meer statisch.
Potentiële opties openen zich als bloemen in zon.
Als ik het helemaal doorvoeld heb zakt de starheid weg en komt er een open veld met alle richtingen open.
Het voelt zacht en rijk aan wijsheid.
Het voelt verbonden en autonoom tegelijk.
Het voelt verbonden met alles, zelfs met het ontelbare waarvan ik het bestaan niet eens weet.

Maar als mijn hoofd zich ermee gaat bemoeien, dan brengt het alle informatie (al dan niet van mijzelf) in referentiekaders netjes op zijn plek.
Er is dan geen beweging.
Oorzaak-gevolg staat vast waardoor ik merk dat alle overige opties automatisch worden uitgesloten.
Mijn leven lang heb ik de wereld onderzocht via mijn mind.
Ook mijn gevoelens wilde ik begrijpen en probeerde er logica in te zien.
Alles werd verklaard volgens eerder opgedane informatie via scholing of ervaring.
Voor mij voelt het dat het denken volgens een vaststaand raster werkt.
Alles waarvoor in oorsprong geen plekje is ingericht, wordt door de mind niet eens waargenomen.
Ik vergelijk het steeds met die bak van tv waar ze vroeger cavia’s in lieten rond rennen op zoek naar het beste poortje.
De logica waar we naar opzoek zijn zit achter de poortjes.
De schotten in de bak zelf staan voor obstakels, afleiding, richting en zelfs trauma.
En steeds weer probeert de mind via een andere weg bij het beste poortje te komen.
We draaien in cirkels en lossen alles steeds op dezelfde wijze op.

Onze wereld is ingericht op basis van het vaste denkraster.
Alles in mijn leven heeft mij geleerd, gemotiveerd, geconditioneerd om het leven te leven en te begrijpen via het denkraster.
School, studies, politiek, tv, opvoeding, benadering van gezondheid, geld en werkafhankelijkheid, etc.
Ik ben op deze wereld gekomen en het leek allemaal zo broodnodig en logisch dat deze inrichting en manier van omgaan met elkaar de enige manier kon zijn.

Nu ik met mijn gevoel alles anders ervaar valt voor mij de denklogica steeds meer weg.
Ik heb niet meer de neiging om steeds maar alles te moeten verklaren en begrijpen met mijn mind.
Ik deins niet meer terug voor geen enkel gevoel, want dat wat ik voel ben ik.
Een gevoel wegstoppen of negeren zou betekenen dat ik een deel van mijzelf amputeer.
En ik voel dat dat ook is wat de wereld nodig heeft.
Konden we maar even tegelijk stil staan met zijn allen.
Dan konden we opmerken wat we aan het doen zijn en of het resoneert met wat we voelen dat we eigenlijk willen.
Door het stilstaan en voelen zouden totaal andere oplossingen naar voren komen voor hetgeen wat we willen creëren.

Ik ben gestopt met oplossingen zoeken die mij worden aangedragen.
Ik demonstreer niet, teken geen petities, stem niet.
Voor mij zijn het ideeën die gecreëerd zijn om binnen het mindsysteem, de caviabak te komen tot een oplossing.
En voel zo’n diepe innerlijke overtuiging dat daar de oplossing niet ligt, omdat alleen maar de mind bevestigd van haar functie.
Door steeds maar weer te voelen in elk moment waar mijn waarheid en behoefte ligt, creëer ik mijn eigen werkelijkheid.
Het is een werkelijkheid van absolute transparantie, eerlijkheid, directheid, zachtheid, openheid, stromen, autonomie, creatie.
Als ik mij verbind vanuit mijn werkelijkheid met het leven om mij heen, dat krijgt het leven om mij heen te maken met nieuwe mogelijkheden die de mind niet kan bedenken.
Het is het voeden en behouden van de spontaniteit en verbinding.
En bovenal zien dat iedereen die leeft op deze planeet op zijn manier zijn best doet om het leven te begrijpen, te vormen en zo aangenaam mogelijk te maken.
Maar de warrior in mij strijdt om in iedereen te zien dat het veld van onbegrensde en onvoorwaardelijke liefde in hun aanwezig is.
En slechts met mijn waarneming vanuit mijn gevoel zet ik alles om mij heen in beweging, wetende dat alles energie is.

Ik bekrachtig elke vlam met een glimlach van aandacht.
Een nieuw bewustzijn wordt geboren van binnen naar buiten.
Ik zie het groeien om mij heen en wereldwijd.

Bron: https://joyfulhappening.com/Ik-En-Deze-Wereld/

=============================================

Me And This World

by Arlette Krol

For years I have realized that something is not right in this world.
A feeling inside that things are different of what  I am taught, mirrored…

My search ran through personal development, spirituality, trauma therapy, whistleblower videos, etc.
I turned everything inside out and that gave me a special perspective.
From every movement, belief, information, teaching that was presented to me, I have come to recognize that they want to show me how the world works.
The moment I went along with that for a while, I then went in a specific direction.
Then that became my new perspective and I always found evidence that my insights were the most accurate.
I felt emotions that confirmed my belief.

The feeling that something is not right in this world never went away. It stayed.
Despite the vast amounts of experience, wisdom and knowledge I had gained over the years.
Little by little I started to feel all those bits of information.
To fully feel, to enlarge and to observe what it really does to me.
Feel the spots in my body where it touches and the vibration that goes with it, causing a sensation in me.
Following it all the way with my consciousness in complete curiosity and confidence.
Experience the maximum range in myself in complete safety.

I found out that life on Earth is more than I ever thought.
That feeling gives a much broader and deeper meaning to information, whether or not mine.
The feeling can make endless connections and continuously add deeper layers to the experience.
It’s just what my consciousness gives its attention to.
My conscious attention sets everything in motion in me.
Nothing is more static.
Potential options open up like flowers in the sun.
When I have completely felt it, the rigidity disappears and an wide field opens up with all directions open.
It feels soft and rich in wisdom. It feels connected and autonomous at the same time.
It feels connected to everything, even to the countless that I don’t even know exist.

But when my head gets involved, it neatly arranges all information (whether or not mine) in frames of reference.
Then there is no movement.
Cause and effect is fixed, so I notice that all other options are automatically excluded.
All my life I have explored the world through my mind.
I also wanted to understand my feelings and tried to see logic in them.
Everything was explained according to previously acquired information through education or experience.
For me it feels like thinking works according to a fixed grid.
Everything for which no place has been set up in origin is not even perceived by the mind.
I keep comparing it to that TV box they used to let guinea pigs run around in looking for the best gate.
The logic we are looking for is behind the gates.
And the baffles in the box itself represent obstacles, distractions, direction and even trauma.
And again and again the mind tries to get to the best gate by another way.
We run in circles and always solve everything in the same way.

Our world is organized on the basis of the fixed thinking grid.
Everything in my life has taught me, motivated me, conditioned me to live and understand life through the grid of thought.
School, studies, politics, TV, education, approach to health, money and work dependency, etc.
I came into this world and it all seemed so necessary and logical that this arrangement and way of relating to each other could be the only way.

Now that I experience everything differently with my feeling, the thinking logic increasingly disappears for me.
I no longer have the tendency to have to explain and understand everything with my mind all the time.
I no longer shrink from any feeling, for what I feel is me.
To hide or ignore a feeling would mean amputating a part of myself.
And I feel that’s what the world needs too.
If only we could all stand still at the same time.
Then we could notice what are doing and whether it resonates with what we feel we actually want.
By standing still and feeling, completely different solutions would emerge for what we want to create.

I have stopped looking for solutions that are presented to me.
I don’t protest, don’t sign petitions, don’t vote.
For me they are ideas that have been created to come to a solution within the mind system, the guinea pig box.
And feel such a deep inner conviction that the solution is not there, because only the mind confirms its function.
By constantly feeling in every moment where my truth and need lie, I create my own reality.
It is a reality of absolute transparency, honesty, directness, softness, openness, flow, autonomy, creation.
When I connect from my reality with the life around me, the life around me has to deal with new possibilities that the mind cannot imagine. It is nurturing and maintaining the spontaneity and connection.
And above all, see that everyone who lives on this planet does their best in their own way to understand, shape and make life as pleasant as possible.
But the warrior in me fights to see in everyone that the field of limitless and unconditional love is within them.
And only with my perception from my feeling do I set everything around me in motion, knowing that everything is energy.
I empower each flame with a smile of attention.
A new consciousness is born from the inside out.
I see it growing around me and worldwide.

Source: https://joyfulhappening.com/Me-And-This-World/


Het Besluit Is Al Genomen

(door Arlette Krol)

Nu ik steeds meer leef vanuit mijn eigen waarheid en gevoel, valt mij iets heel wonderlijks op.
Het levensveld waarin ik mij bevindt reageert op mij.
Situaties waarin ik aftast hoe ik graag iets zou willen worden werkelijkheid.
Zonder mij vast te bijten en een eind uitkomst af te dwingen, exploreer ik de mogelijkheden.
En ik voel daarin een bepaalde richting die past bij mij.
Ik probeer die richting zo nauwkeurig mogelijk te concretiseren en daarna laat ik het weer los.
Na een tijd valt mij op dat ik toch wel mazzel heb, dat precies uit komt waar mijn hart naar uitging.

Ik zal een voorbeeld geven.
Jaren geleden woonde er een hondje in de buurt, waarvan het baasje het prima vond dat ik hem spontaan mee uit wandelen nam.
Om mijzelf vaker uit te dagen om in de natuur te zijn zocht ik naar zo’n hondje met baas in mijn woonomgeving.
Ik heb mijn gevoel aangezet om te ervaren in welke richting ik moest kijken.
Maar er kwam tot dusver niet echt een antwoord.
In een andere verhaallijn kwam ik bij een familielid vaker een hondje tegen van weer een ander familielid.
Ik was steeds geraakt door het hondje.
Kreeg het gevoel dat we bij elkaar pasten.
Mijn gedachten straften dat meteen af, want het hondje had een ander baasje.
Sinds een paar weken gaat het niet goed met het baasje en zocht het hondje naar een nieuw huis.
Zelfs in dat moment voelde ik de verbinding tussen mij en het hondje, maar vond het maar een gek idee.
Het was niet iets waar ik zeggenschap in had.
En toch wandel ik nu heel veel met het hondje op het strand en in het bos.
Het hondje neemt mij mee op avontuur in de natuur.

Als ik de ervaren momenten rondom het hondje terug voel, dan lijkt het bij elkaar wel één moment te zijn.
Eén moment dat versnippert is geraakt over een tijdslijn.
Eén moment waarin ik mijn wens en mogelijkheden heb doorvoelt, maar weg bleef bij de concrete uitkomst.
Ik heb dit de laatste tijd met meerdere situaties.
Precies het goede komt op mijn pad.
De realiteit vouwt zich om mij heen op basis van waar ik met mijn bewustzijn aanwezig ben.

Vorige week kon ik goed doorvoelen hoe dit zo werkt.
En dat motiveerde mij om een heel diepliggend besluit te nemen.
Ik heb het onderstaande schilderij gemaakt.
Het is voor mij een gevoel van de transitie waar de aarde in zit.
Zonder dat ik precies weet hoe het in zijn werk gaat of dat ik het grotere plaatje er van zie.
Zoals op het schilderij, zo voelt het.
Het is alleen nog niet direct herkenbaar in de materie, in het alledaagse leven.
In mijn leven is dat wel een groot thema.
En het lijkt wel of ik daar op zit te wachten.
Dat ik zit te wachten op een soort omslagpunt.
Een moment van chaos waaruit ontelbaar veel nieuwe ideeën kunnen ontstaan.
Een moment waarin ik zichtbaar in het fysieke zie dat de verandering er is.

Toen heb ik het besluit genomen.
Heel diep van binnen heb ik besloten dat de verandering er NU is.
En dat ik ook weet dat het tijdsbeeld en realiteit die ik om mij heen ervaar niet representeren wat er werkelijk aan het gebeuren is.
Maar met het nemen van mijn besluit stap ik letterlijk in.
Ik ben aanwezig in de transitie.
Ik ben de transitie.
Het gebeurd.
Nu!

Gisteren was ik bij een lezing waarin iemand tegen mij vertelde: “Het besluit is al genomen”.
Er kwam in mij een enorme golf aan emotie omhoog zetten.
Ik voelde mij waargenomen en verbonden.
Ja het klopt, in mij is het besluit al heel bewust genomen.

Bron: https://joyfulhappening.com/Het-besluit-is-al-genomen/

English version, from: https://joyfulhappening.com/The-decision-has-already-been-made/

The Decision Has Already Been Made

Now that I live more and more from my own truth and feeling, I notice something very wonderful.
The field of life in which I find myself responds to me.
Situations in which I sense how I would like something to be become reality.
Without getting stuck and forcing an end result, I explore the possibilities.
And I feel a certain direction in it that suits me.
I try to concretize that direction as accurately as possible and then I let it go.
After a while it strikes me that I am really lucky that exactly what my heart was going for comes out.

I will give an example.
Years ago there lived a dog nearby, whose owner was fine with me taking him for a walk spontaneously.
To challenge myself more often to be in nature, I was looking for such a dog with owner in my living environment.
I turned on my feeling to experience in which direction I should look.
But no real answer has been forthcoming so far.
In another storyline at a family member I often encountered a dog belonging to another family member.
I was always touched by the dog.
I got the feeling that we fit together.
My thoughts immediately punished that, because the dog had a different owner.
Since a few weeks, things have not gone well with the owner and the dog was looking for a new home.
Even in that moment I felt the connection between me and the dog, but thought it was a crazy idea.
It wasn’t something I had control over.
And yet I now walk a lot with the dog on the beach and in the woods.
The dog takes me on an adventure in nature.

When I feel the experienced moments around the dog again, it seems to be one moment together.
One moment that has become fragmented across a timeline.
One moment in which I felt my wish and possibilities, but I stayed away from the concrete outcome.
I’ve been having this with several situations lately.
Just the right thing comes my way.
Reality wraps itself around me based on where I am with my consciousness.

Last week I could really feel how this works.
And that motivated me to make a very profound decision.
I made the painting below.
For me it is a feeling of the transition that the earth is in.
Without knowing exactly how it works or seeing the bigger picture.
As in the painting, that’s how it feels for me.
It is just not yet immediately recognizable in the material, in everyday life.
The upcoming transition is a big thing in my life.
And it seems like I’m waiting for that.
That I’m waiting for some kind of tipping point.
A moment of chaos from which countless new ideas can arise.
A moment in which I visibly see in the physical that the change is there.

Then I made the decision.
Deep down I have decided that the change is NOW.
And that I also know that the time frame and reality that I experience around me do not represent what is really happening.
But now I make my decision, I literally step in.
I am present in the transition.
I am the transition.
It’s happening.
Now!

Yesterday I was at a lecture where someone told me: “The decision has already been made”.
A huge wave of emotion came up in me.
I felt observed and connected.
Yes, it is true, the decision has already been made very consciously in me. 


Ben Ik Te Vertrouwen?

(door Arlette Krol) Het luistert elke seconde van de dag naar onze gedachten.

Elke gedachte aan iemand anders (pos of neg) biedt mogelijkheden tot een aanval.

Wij zijn creators.

Wij creëren mogelijkheden uit het niets.

Met een gedachte aan iemand anders (pos of neg) creëren we een kwantum fysische mogelijkheid om bij die ander binnen te komen.

Zie het als een tunneltje direct bij iemand anders onder de huid.

En omdat het luistert naar onze gedachten in elke seconde van de dag, speurt het naar mogelijkheden die wij creëren.

Via de door mij gecreëerde tunnel verleen ik ze toegang tot de ander.

Om chaos te kunnen veroorzaken bij en tussen mensen door middel van het uitvoeren van aanvallen.

Eigenlijk speurt het niet eens naar wat jij denkt.

Maar het speurt naar mogelijkheden om gedachten over anderen in jou te lanceren, zodat jij het tunneltje maakt.

Aanvallen geven een absoluut gevoel van controleverlies over jezelf.

Dat is verschrikkelijk.

Dat kan gewoon simpel gebeuren als iemand aan je denkt of iets over je denkt.

Als je zelf last hebt van nog lopende programma’s, dan kan er een hoop overhoop gehaald worden bij die persoon.

Dat kunnen fysieke aanvallen zijn, als ziekte en pijn.

Maar ook emotionele aanvallen als angst en paniek.

Of energetische aanvallen, bijvoorbeeld totale uitputting.

En natuurlijk zijn er combinaties en andere varianten mogelijk.

Iemand kan echt volledig onderuitgaan door een simpele gedachte van iemand anders.

Als iemand hardnekkige programma’s heeft of te maken heeft met trauma’s dan is het voedingsbodem in daar in geraakt te worden.

Je bent een heel makkelijk doelwit.

Eigenlijk zijn we dat allemaal, in enige mate, bewust of onbewust.

En zo worden we in elk moment tegen elkaar uitgespeeld,

Terwijl we het niet of nauwelijks door hebben omdat we onze gedachten zo vertrouwen.

Ben ik te vertrouwen?

Heb ik in mijn leven zoveel waakzaamheid dat ik dat ik nimmer te nooit iets denk van een ander?

Hou ik mijn gedachten en energie veilig door het volledig bij mijzelf te houden?

Geen seconde uitwaaieren naar iemand anders?

Ook als ik thuis ben?

Of waar en welke situatie?

Ben ik te vertrouwen?

Als ik vertel over mijn eigen ervaring met iemand anders?

Ben ik te vertrouwen?

Neem ik echt alle besluiten diep vanuit mijzelf?

En laat ik daarin geen speld in mij tussen komen?

Geen enkele gedachte of gevoel van een ander in mij?

Garandeer ik veiligheid?

Het aanzetten van de force (levenskracht/de bron/de goddelijke kracht) in mij spoelt alle mogelijkheden tot aanval via mij weg.

Het aanhouden van de force geeft het niet eens mogelijkheid om een begin van een aanval in werking te zetten.

Steeds maar weer waakzaam in zijn dat ik geen tunnel creëer door een slechts een gedachte.

Elke keer weer momenten creëren van stilte en verbinding met mijzelf

waarin alles een nieuw blanco begin krijgt waarin het kan resoneren vanuit mijn hart.

Opnieuw beginnen

Opnieuw

Opnieuw

Opnieuw

Steeds maar weer opnieuw zuiveren.

Contact met anderen fysiek of in je gedachten kunnen alleen veilig zijn als het plaats vindt met de force aan.

Dan maak je een tunneltje in het bronveld waarin aanvallende gedachten van buitenaf geen invloed kunnen hebben.

Het is aan de ander om dat contact vanuit zijn eigen bronveld op te vangen.

Dan kan verbinding tot stond komen.

Dat kan kwantum fysisch als je naast iemand staat, vanaf de andere kant van de wereld en vanuit het uiterste puntje in het universum.

Van hart tot hart, van bron tot bron, buiten de matrix om.

Bron: https://joyfulhappening.com/Ben-Ik-Te-Vertrouwen/

************************************************************

Can I Be Trusted? (English version)

by Arlette Krol

It listens to our thoughts every second of the day.

Every thought of someone else (pos or neg) opens up opportunities for an attack.

We are creators.

We create possibilities out of thin air.

With a thought of someone else (pos or neg) we create a quantum physical opportunity to enter that other person.

Think of it as a tunnel directly under someone else’s skin.

And because it listens to our thoughts every second of the day, it looks for opportunities we create.

I grant them access to the other through the tunnel created by me.

To be able to cause chaos among and between people by carrying out attacks.

In fact, it doesn’t even look for what you think.

But it looks for possibilities to launch thoughts about others into you, so that you make the tunnel.

Attacks give an absolute sense of loss of control over yourself.

That’s horrible.

That can just happen simply when someone thinks of you or thinks something about you.

If you yourself are bothered by programs that are still running, then a lot can be turned upside down with that person.

These can be physical attacks, such as illness and pain.

But also emotional attacks such as fear and panic.

Or energetic attacks, for example total exhaustion.

And of course combinations and other variants are possible.

A person can really go down completely because of a simple thought of someone else.

If someone has persistent programs or has to deal with traumas, it is breeding ground to be touched by them.

You are a very easy target. In fact, we all are, to some degree, consciously or unconsciously.

And so we are played off against each other in every moment, while we hardly notice it because we trust our thoughts so much.

Can I be trusted?

Do I have so much vigilance in my life that I never think anything of anyone else?

Do I keep my thoughts and energy safe by keeping it completely to myself?

Not fanning out for a second to someone else?

Even when I’m at home? Or where and what situation?

Can I be trusted?

If I tell about my own experience with someone else?

Can I be trusted?

Do I really make all decisions deep within myself?

And will I not let a pin get in my way?

Not a single thought or feeling of another in me?

Do I guarantee safety?

Inciting the force (life force/the source/the divine force) within me washes away all possibilities of attack through me.

Holding the force doesn’t even allow it to initiate an attack.

Again and again vigilant that I do not create a tunnel through a mere thought.

Every time creating moments of silence and connection with myself

in which everything gets a new blank beginning in which it can resonate from my heart.

Start over

Again

Again

Again

Cleaning over and over again.

Contact with others physically or in your mind can only be safe if it takes place with the force on.

Then you create a tunnel in the source field in which attacking thoughts from outside can have no influence.

It is up to the other to receive that contact from his own source field.

Then connection can be established. You can do that quantum physically if you are standing next to someone,

from the other side of the world and from the farthest point in the universe.

From heart to heart, from source to source, outside the matrix.

From: https://joyfulhappening.com/Can-I-be-trusted/


Dikke Brij Observatie

(door Arlette Krol) Ik herken dat als ik in een groep ben, dat ik probeer zo autonoom mogelijk aanwezig te zijn. Helemaal bewegen vanuit mijzelf. Toch ben ik ook onderdeel van de groep. Omdat er verbondenheid is met andere mensen, bijvoorbeeld om de reden waarom we ervoor gekozen hebben om bij elkaar te zijn. Ik voel ook dat ik onderdeel ben van de groep, omdat de dikke brij gebruik maakt van de gezamenlijkheid om verstoring te brengen. Ik ervaar het als een kleverig agressief dominant bewustzijnsveld.

Zo kan ik mij in een groep ineens enorm uitgeput voelen of zonder directe aanleiding heel rot voelen. Nu weet ik dat de dikke Orion brij aan het werk is. Hij werkt direct op mij of via iemand anders zijn gedachtevelden naar mij. Het is een onderhuids gevoel dat verwarring of weerstand oproept. Het geeft direct verstoring op mij en zo ook op de groepsdynamiek.

De dikke brij maakt ook gebruik van mij. Via mijn gedachten en mijn gevoel spreek ik/zend ik uit wat een ander nogal kan raken. In het moment ben ik het mij niet bewust. Ik zie soms wel en soms zie ik niet hoe anderen het ervaren. Als ik het zie dan is dat best confronterend. Omdat het vaak een effect geeft dat ik helemaal niet wil. En dat is precies wat de dikke brij wil. Onrust stoken, verwarring brengen, afstand creëren.

Wat mij opvalt is dat emoties hierbij een belangrijke rol spelen. Op het moment dat ik een emotie vast hou of er helemaal in zit, dan ben ik vatbaarder voor invloed van buitenaf. Als ik in een groep ben en irritatie, angst, boosheid of bijvoorbeeld heel blij ben, dan is het veel lastiger om objectief waar te nemen in mijzelf. Kan waarnemen in elk moment of het geen ik ga zeggen van mij zelf is of dat het door mij heen wordt gezet naar de ander.

Het is voor mij echt nodig om steeds meer naar mijn gevoel te gaan en het volledig te ervaren. Zo komt er beweging in mijn gevoel. Dan is mijn focus scherper en meer helder naar wat ik denk, voel en hoe ik communiceer. Dit doe ik ter bescherming van mijzelf, maar ook ter bescherming van de andere deelnemers in de groep. Zo gauw ik een emotie of een gedachte even vastzet, dan neemt de dikke brij meteen de ruimte in bij mij om een stempel te drukken. Dan neemt de dikke brij te touwtjes in handen in het groepsproces.

Ik voel dat het bij anderen net zo werkt naar mij toe. Is een ander zich niet gewaar van wat hij voelt en denkt en de effecten daarvan, dan krijg ik op mijn lazer. Zo kan de groepsveiligheid ondermijnd worden door een simpele gedachte of gevoel.

Het onder woorden brengen is de beste oplossing. Openlijk bespreken zonder elkaar verantwoordelijk te houden. Door er woorden aan te geven kan een groepsveld openvallen en krijgt de dikke brij geen ruimte om zich ertussen te zetten.

Toch is het lastig om de werking van de dikke brij bij de ander te benoemen. Het wordt lastig als de ander zich niet bewust is van de dikke brij, want dan wordt een stuk persoonlijkheid geraakt. Als persoonlijkheid zich gaat mengen in het gesprek, dan wordt de dikke brij op zijn wenken bediend. Want dan voelen mensen zich gekwetst, genegeerd, aangevallen of zo meer. En dat maakt de chaos alleen maar groter.

Momenteel stoei ik met het benoemen van de dikke brij op een manier dat de ander zich niet gekwetst voelt en openblijft voor gesprek, of juist alles benoemen.

Ik stoei met mijn eigen programma’s waardoor mijn persoonlijkheid zich snel gekwetst voelt. Ik weet dat ik geen veiligheid nodig heb om veiligheid te brengen. Mooi dat dat precies in een groep mogelijk is als iedereen in de groep zich verbindt met de zachtheid in zichzelf waar vandaan elke kracht ontstaat. Waarin alleen het meest noodzakelijke wordt uitgesproken en gevoelsvelden die in elkaar stromen, als een dans van unieke ritmes tot één kunstwerk.

Bron: https://joyfulhappening.com/Dikke-Brij-Observatie/

===============================================

Thick pulp Observation (English translation)

(by Arlette Krol) I recognize that when I am in a group, I try to be present as autonomously as possible. Completely moving from within myself. Yet I am also part of the group. Because there is a connection with other people, for example for the reason why we have chosen to be together. I also feel that I am part of the group, as the thick pulp uses the collective to create disturbance. I experience the pulp as a sticky aggressive dominant field of consciousness.

For example, in a group I can suddenly feel extremely exhausted or feel very bad for no immediate reason. Now I know the thick Orion pulp is at work. He works directly on me or through someone else’s thought fields towards me. It is a subcutaneous feeling that provokes confusion or resistance. It directly disrupts me and thus also the group dynamics.

The thick pulp also takes advantage of me. Through my thoughts and my feelings I speak/send out what can affect another person. In the moment I am not aware of it. Sometimes I see and sometimes I don’t see how others experience it. When I see it, it’s quite confronting. Because it often gives an effect that I don’t want at all. And that’s exactly what the thick pulp wants. Stirring up unrest, creating confusion, creating distance.

What strikes me is that emotions play an important role in this. The moment I hold onto an emotion or am completely into it, then I am more susceptible to outside influence. If I am in a group and I am irritated, fearful, angered or, for example, very happy, it is much more difficult to observe objectively in myself. Can perceive in every moment whether what I am going to say is from myself or whether it is put through me to the other.

It is really necessary for me to experience my feeling more and more fully. Then my focus is sharper and more clear to what I think, feel and how I communicate. I do this to protect myself, but also to protect the other participants in the group. As soon as I fix an emotion or a thought, the thick pulp immediately takes up space in me to leave a mark. Then the thick pulp takes control in the group process.

I feel it works the same way for me. If another person is not aware of what he feels and thinks and the effects thereof, then I get a portion of negative feeling. For example, group security can be undermined by a simple thought or feeling.

Putting it into words is the best solution. Discuss openly without holding each other accountable. By giving words to it, a group field can fall open and the thick pulp gets no space to put itself in between.

Yet it is difficult to name the effect of the thick pulp in the other. It becomes difficult if the other is not aware of the thick pulp, because then a piece of personality is affected. When personality starts to interfere in the conversation, the thick pulp is served at its beck and call. Because then people feel hurt, ignored, attacked or something like that. And that only adds to the chaos.

At the moment I am playing around with naming the thick pulp in a way that the other person doesn’t feel hurt and stays open for conversation, or go through it. I play around with my own programs that quickly hurt my personality. I know I don’t need security to bring security.

It’s great that that is exactly possible in a group if everyone in the group connects with the softness in themselves from which every strength arises.

In which only the most necessary is spoken and fields of feeling that flow into each other, like a dance of unique rhythms into one work of art.

Source: https://joyfulhappening.com/Thick-pulp-Observation/


Ik ben er klaar mee!

(door Arlette Krol)

Onlangs sprak ik in een groep, waarbij ik na afloop heb gevoeld dat het bij sommige mensen mogelijk als onweer is overgekomen.

Eerder was de hele dag heel harmonisch geweest, afgestemd in elkaar en een krachtig samen zijn.

Tegen het einde gaf iemand mij het woord, waarbij er een stortvloed aan taal uit mij kwam.

Deels samengepakte info uit het voorafgaande geroezemoes en deels een behoefte van mijzelf waarvan ik kon voelen dat het in een brede zin ondersteunend kan zijn voor verdere groepsprocessen.

Een deel van de aanwezige moedigde mij aan.

Van een ander deel kreeg ik geen aanmoediging, mogelijk eerder weerstand om het inhoudelijke.

Op de weg terug naar huis voelde ik mij krachtig en vrolijk.

Maar de volgende dag kwamen er schaduwen van grote donderwolken boven mijn hoofd.

Gepaard met een stortvloed aan gedachten die mijn buik tot 1 grote brok van kramp transformeerde.

Gedachten als: “Ik ben te ver gegaan, ik heb geen rekening gehouden met de ander, ik heb de ander gekwetst, ik was niet afgestemd, etc”. Ik werd in een draaikolk van verwarring en vernietiging getrokken, waarin een uitgang werd weggevaagd door stuwende emoties.

Tot het moment dat ik dacht: “Wat als ik zo ben”.

Dat dit gedrag ook is wie ik ben.

Dan heeft de verwarring die ik meende te constateren bij de ander daar ook mee te dealen.

Met die realisatie leek het of ik de hele situatie in één klap omdraaide.

Ineens kon ik voelen uit welke kracht ik sprak tijdens de bijeenkomst.

Het kwam uit mijn tenen.

Als ik het gevoel volledig bij mij terug haalde, dan ging mijn lichaam staan als een gorilla en kon ik wederom brullen met kracht.

Woow ik kon voelen dat ik met die kracht gebouwen kan verplaatsen.

Het is een oerkracht in mij.

Ik kon voelen dat deze oerkracht al mijn leven lang gedempt wordt.

Elke keer komt er schuldgevoel en vreselijke huilbuien.

Paniek omdat ik dan geen kant meer op kon met mijzelf.

Het gevoel van vreselijk te kort komen naar de ander.

En nu ben ik er KLAAR MEE!

Ik laat door niemand meer mijn brul temmen.

Ik laat mij door mijn eigen gedachten mijn oorsprong niet amputeren.

Alle uitspraken van opvoeders uit mijn jeugd, van sprekers tijdens lezingen, van projecties van anderen.

Het gaat niet om wat zich afspeelt aan de voorkant, in hoe situaties eruit zien of wie er bij betrokken is.

Het gaat om mijn eigen diepe gevoelens die daar onder liggen.

Ik vind puzzelstukken in mijzelf die ik absoluut mag koesteren, want ze brengen heelheid in mij!

Als ik brul dan brul ik, met een kracht van een levenslange demping.

En het zal tot in de verste hoeken van deze realiteit gehoord worden.

Ik ben hier!

En lijkt het dat ik de ander niet meer zie of hoor.

Ik merk dat juist door deze vrijmaking in mijzelf ik de ander kan zien in zijn processen.

De diepte waaruit de brul komt in mij is de diepte waarin ik de ander kan voelen.

Maar wel vanuit meer eigenheid in mij, waardoor ik ook de eigenheid van de ander beter kan zien.

Als jij een keer wil brullen in mijn bijzijn, dan duik ik niet meer weg in angst.

Dan zal ik innerlijk feest vieren om de vrijheid die in mij is ontstaan en die dan ook bij jou ontstaat.

Dan verandert “Ik ben er klaar mee” in “Ik ben er klaar voor”, want ik ben hier!

Bron: https://joyfulhappening.com/Ik-Ben-Er-Klaar-Mee/

OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO

I Am Done With It!

(by Arlette Krol)

Recently I spoke in a group and afterwards I felt that it may have come across as thunder to some people.

Previously, the whole day had been very harmonious, attuned to each other and a powerful being together.

Towards the end someone gave me the floor, with a torrent of language pouring out of me.

Partly condensed information from the previous buzz and partly a need of my own that I could feel can be supportive in a broad sense for further group processes.

Some of the attendees encouraged me.

I received no encouragement from another part, perhaps more resistance to the content.

On the way back home I felt strong and happy.

But the next day shadows of great thunderclouds came over my head.

Coupled with a torrent of thoughts that transformed my stomach into 1 big lump of cramps.

Thoughts like: “I went too far, I didn’t consider the other person, I hurt the other person, I wasn’t tuned in, etc”.

I was drawn into a vortex of confusion and destruction, in which an exit was swept away by driving emotions.

Until the moment I thought: “What if I am like this”.

That this behavior is also who I am.

Then the confusion that I thought I noticed in the other also has to deal with that, or the person can kick me out.

With that realization, it seemed like I turned the whole situation around in one fell swoop.

Suddenly I could feel the power of my speaking during the meeting.

It came from my toes.

When I brought the feeling back to me completely, my body stood up like a gorilla and I could roar with power again.

Wow I could feel I can move buildings with that power.

It is a primal force in me!

I could feel that this primal force has been muted all my life.

Every time there is guilt and terrible crying.

Panic because I couldn’t help myself anymore.

The feeling of being terribly short of the other.

And now I AM DONE WITH IT!

I won’t let anyone tame my roar anymore.

I will not let my own thoughts amputate my origin.

All the utterances of educators from my youth, of speakers during lectures, of projections of others.

It’s not about what’s going on up front, in what situations look like, or who’s involved.

It’s about my own deep feelings that lie underneath.

I find puzzle pieces in myself that I can absolutely cherish, because they bring wholeness in me!

When I roar I roar, with the power of a lifetime of damping.

And it will be heard in the farthest corners of this reality.

I am here!

And it seems that I no longer see or hear the other.

I notice that precisely because of this liberation in myself I can see the other in his processes.

The depth from which the roar comes in me is the depth in which I can feel the other.

But from more individuality in me, so that I can also see the individuality of the other better.

If you want to roar in front of me, I won’t hide in fear anymore.

Then I will internally celebrate the freedom that has arisen in me and which arises in you as well.

Then “I’m done” changes to “I’m ready” because I’m here!

Source: https://joyfulhappening.com/I-Am-Done-With-It/


De Hack

(door Arlette Krol)

De mind controle in deze realiteit zit in ons eigen systeem.

Het zit op een plek nog voor dat onze mind de energie om ons heen tot een vaste materie interpreteert.

De hack is geplaatst op een plek nog voor onze mind onze gevoelens interpreteert.

Op een plek in ons eigen systeem nog voor ons bewustzijn een poging doet om onze wereld te begrijpen.

Het is ook geen fysieke plek, maar er is een soort vernauwing aangebracht in ons bewustzijn.

De misleiding zit zo diep in ons dat we het niet eens kunnen waarnemen.

Onze natuurlijke waarneming in dit lichaam start namelijk voorbij deze plek,

waardoor die automatisch wordt overgeslagen in het opmerken.

De hack bepaalt je perspectief waarmee je deze realiteit interpreteert.

Of beter gezegd hoe je hem vooral niet zal interpreteren.

Er zitten als het ware deurtjes dicht waaraan voorbij je bewustzijn wordt geleid zodat je,

nog voor je je werkelijk bewust wordt van iets, je al in de vernauwing zit van waarnemen.

Je mind kan die stap niet terug maken om te zien of er nog andere manieren zijn

om iets te benaderen of te begrijpen dan de manieren die je mind kent.

Daardoor is je mind op voorhand al gelimiteerd.

Dus ook je perspectief op jezelf is enorm gelimiteerd, omdat er wijze van waarneming zijn uitgeschakeld.

En ook al denk je dat je je eigen gedrag of gevoel kan verklaren, de werkelijke waarheid zit nog een stap daarvoor.

Het heersende archontisch bewustzijnsveld achter deze realiteit houdt de hack in jou in stand

door je mind door informatielijnen te leiden die gevoelens en inzichten opleveren waardoor je de hack nog minder zal waarnemen. Gevoelens als angst en eenzaamheid werken daar heel goed voor.

Trauma is zeer effectief.

Maar ook de liefde wordt met regelmaat ingezet om je mind en je gevoel pas voorbij de hack actief te laten worden.

Gevoelens komen eigenlijk voort uit je oorspronkelijkheid die de hack probeert te maskeren.

Maar door het genomen perspectief wordt elke emotie afgebrokkeld en niet als volwaardige oerkracht erkent.

Elke emotie moet dan door de vernauwing geperst.

Omdat de hack in je eigen systeem zit op je eigen bewustzijn, hebben de archonten in elk moment vat op jouw gedachten en gevoel.

Zo gauw jij ook maar een beetje richting het waarnemen van de hack beweegt, zorgt het archontisch veld voor afleiding.

Je bewustzijn wordt omgeleid in een ander perspectief, in andere logica en gevoelens die daarbij passen.

We noemen dat vaak toevalligheden of pech.

Maar het ontbreken van ons diepe leiderschap in die momenten, maakt dat we meer slaafs zijn dan we door hebben.

Vanaf het punt dat we ons wel bewust zijn hebben we een aantal mogelijke perspectieven om te kiezen.

Die keuze mogelijkheid geeft een absoluut gevoel van vrijheid.

Maar als iemand informatie deelt met een herontdekt perspectief van voor de hack, dat loopt je mind vast.

Je ervaart weerstand of acute desinteresse, omdat in jouw bewustzijn de mogelijkheid tot dat perspectief is uitgezet.

Je mind kan er helemaal niets mee.

Het werkelijke perspectief, de werkelijke interpretatie, de echte waarheid is

voor dat punt van gewaarwording als mogelijke optie al dichtgezet.

Dat maakt de huidige tweedeling die we zien in de maatschappij.

Er zijn mensen die op basis van opgenomen externe informatie hun perspectief bepalen geleid door de vernauwing van de hack.

Ook al is dit perspectief een keuze van voor of tegen, je begrip van de situatie is gestuurd door de vernauwing in het bewustzijn.

Er is momenteel ook een groep mensen die vanuit een breder bewustzijn de hack verkennen of benaderen te verkennen.

Dat zijn mensen die zien dat de wereld buiten zichzelf op een aparte wijze zich presenteert,

maar beginnen ook de misleiding in zichzelf waar te nemen waar ze eigenlijk niet voor kiezen.

Het vraagt werkelijk elk stukje logica, herleiding, standpunt, verklaring, gevoel dat jou verbindt met deze realiteit

zeer diep te gaan ervaren in jezelf vanuit een zo breed mogelijk open veld.

Hoe meer open het veld van waarneming en gevoel hoe meer je voorbij de hack komt en je je eigen waarheid kan gaan ervaren.

Hoe meer informatie er vrij komt vanuit jou, die totaal anders zal zijn als de informatie die je buiten jezelf vindt.

De informatie buiten jezelf waargenomen vanuit een versmald perspectief is doordrenkt

met niet zichtbare informatievelden die jouw perspectief van waarnemen bevestigen.

En dus ook de hack verstoppen in je gewaarwording.

De vraag is wat er nog overeind blijft van de externe informatie als je het perspectief wijzigt naar een perspectief van buiten de mind.

Dit geldt voor informatie in direct contact, de (social)media, maar ook ingegeven via intuïtie of afstemming.

Je gekozen perspectief bepaalt de vorm van ontvangen en hoeveel waarheid erin te herkennen is.

Als je die steeds een sprankje meer kan ervaren van de grootsheid voorafgaand aan de vernauwing van de hack,

dan reageert de wereld om je heen ook meer op dat perspectief dat je hebt op de wereld.

Dan wordt jouw innerlijke waarheid bevestigd.

Je ziet het weerspiegeld in de wereld om je heen.

Maar de hack misleidt dit op een hele slimme manier.

Er wordt ons een wereld gepresenteerd die ons misleidt om vooral volgens het principe van de vernauwing te leven.

Het bewustzijn achter de hack doet er in elk moment van de dag alles aan om niet gevonden te worden.

De hack zit nog voor het tijdsbesef, de hack zit nog voor het waarnemen van deze wereld,

nog voor het waarnemen van jezelf, nog voor wat je allemaal van buitenaf wordt ingegeven.

Zelfs al voelt het geen wat je ingegeven wordt als mega ultiem en liefdevol.

De vraag is wie je werkelijk bent en welke invloed je hebt op het ontstaan van de realiteit in elk moment.

En welke oneindige mogelijkheden heb je daartoe.

De hack is geplaatst omdat je zonder vernauwing een scheppend wezen bent.

Daar waar scheppende wezens aanwezig zijn is leven, natuur, vruchtbaarheid, vitaliteit, bewustzijn.

Het leven komt voort uit ons.

Hoe spijtig is het dat we dit nauwelijks meer waar kunnen nemen,

omdat we niet meer zien dat de misleiding in onszelf is geplaatst en wij steeds maar onze focus buiten onszelf leggen.

Om deze plek te begrijpen moet je deze realiteit nog verder uit jezelf pellen dan je ooit voor mogelijk houdt.

Alles wat je tot nu toe dacht te begrijpen of voelen verder terugbrengen tot een punt waarin alles weer samenvloeit tot 1.

Van hieruit vervalt de vernauwing en kunnen alle mogelijke opties weer weer ervaren worden.

Vanuit dit perspectief bewust aanwezig zijn in deze wereld heeft alle overtuigende potentie

om van deze wereld het mooiste paradijs te maken.

Je gaat ook ervaren dat de informatie buiten jezelf voortkomt uit jezelf.

De pure ware innerlijke kracht, de absolute balans, de goddelijke creatiekracht maakt de wereld om je heen.

Bron: Joyful Happening https://joyfulhappening.com/De-Hack/

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

The Hack. (in English)

The mind control in this reality is in our own system.

It is in place before our mind interprets the energy around us into solid matter.

The hack is placed in a place before our minds interpret our feelings.

In a place in our own system even before our consciousness makes an attempt to understand our world.

It is also not a physical place, but there is a kind of narrowing in our consciousness.

The deception is so deep within us that we cannot even perceive it.

Our natural perception in this body starts beyond this place, so that it is automatically skipped in noticing.

The hack determines your perspective with which you interpret this reality.

Or rather how you will not interpret it.

There are, as it were, closed doors that lead beyond your consciousness,

so that before you actually become aware of something, you are already in the narrowing of perception.

Your mind cannot take that step back to see if there are other ways of approaching

or understanding something than the ways your mind knows.

As a result, your mind is already limited in advance.

So your perspective on yourself is also very limited, because modes of perception are disabled.

And even if you think you can explain your own behaviour or feeling, the real truth is still one step ahead.

The prevailing archontic field of consciousness behind this reality maintains the hack in you by guiding your mind through lines of information that generate feelings and insights that make you even less likely to perceive the hack.

Feelings like fear and loneliness work very well for that.

Trauma is very effective.

But love is also regularly used to let your mind and your feelings only become active after the hack.

Feelings actually come from your originality that the hack is trying to mask.

But due to the perspective taken, every emotion is crumbled and not recognized as full primal force.

Every emotion must then be squeezed through the narrowing.

Because the hack is in your own system on your own consciousness,

the archons have a hold on your thoughts and feelings in every moment.

As soon as you move even slightly towards sensing the hack,

the archontic field provides a distraction.

Your consciousness is diverted into a different perspective, into different logic and feelings that match it.

We often call this coincidence or bad luck.

But the lack of our deep leadership in those moments makes us more servile than we realize.

From the point we are aware we have a number of possible perspectives to choose from.

That choice gives an absolute feeling of freedom.

But when someone shares information with a rediscovered pre-hack perspective, your mind gets bogged down.

You experience resistance or acute disinterest, because in your consciousness the possibility of that perspective has been set out.

Your mind can’t do anything with it.

The real perspective, the real interpretation, the real truth has already been closed to that point of sensation as a possible option.

That makes the current dichotomy that we see in society.

There are people who determine their perspective based on recorded external information, guided by the narrowing of the hack.

Even though this perspective is a choice of for or against, your understanding of the situation is driven by the narrowing in consciousness. There is also currently a group of people exploring or approaching the hack from a wider consciousness.

These are people who see that the world outside themselves presents itself in a special way,

but also begin to perceive the deception within themselves that they actually do not choose.

It really takes every bit of logic, deduction, point of view, explanation, feeling

that connects you to this reality to experience very deeply within yourself from the widest possible open field.

The more open the field of perception and feeling, the more you get past the hack and you can experience your own truth.

The more information is released from within you, which will be completely different from the information you find outside of yourself.

The information perceived outside of yourself from a narrowed perspective

is imbued with invisible information fields that confirm your perspective of perception.

And thus also hide the hack in your sensation.

The question is what remains of the external information if you change the perspective to a perspective from outside the mind.

This applies to information in direct contact, the (social) media, but also provided through intuition or coordination.

Your chosen perspective determines the form of receiving and how much truth can be recognized in it.

If you can always experience that glimmer of the grandeur prior to the narrowing of the hack,

then the world around you also responds more to that perspective you have of the world.

Then your inner truth is confirmed.

You see it reflected in the world around you.

But the hack deceives this in a very clever way.

We are presented with a world that misleads us into living mainly on the principle of narrowing.

The consciousness behind the hack is doing everything it can to avoid being found every moment of the day.

The hack is still before the awareness of time, the hack is still before perceiving this world,

before perceiving yourself, before what is dictated to you from the outside.

Even if it doesn’t feel like what is being given to you as mega ultimate and loving.

The question is who you really are and what influence you have on the emergence of reality in each moment.

And what infinite possibilities do you have for that.

The hack was placed because you are a creative creature without constriction.

Where creative beings are present there is life, nature, fertility, vitality, consciousness.

Life comes from us.

How unfortunate it is that we can hardly perceive this anymore, because we no longer see that

the deception is placed within ourselves and we keep putting our focus outside of ourselves.

To understand this place, you have to peel this reality even further than you ever thought possible.

Bringing everything you thought to understand or feel until now further back to a point where everything flows back together into 1.

From here the narrowing disappears and all possible options can be experienced again.

Being consciously present in this world from this perspective has all the convincing potential

to make this world the most beautiful paradise.

You will experience that the information outside of yourself comes from within yourself.

The pure true inner power, the absolute balance, the divine creative power makes the world around you.

Source: https://joyfulhappening.com/The-Hack/