Geleidde gedachte

Een reactie plaatsen

Ben je je er bewust van dat als je een keer negatief denkt over iemand dat dát een schakeltje is binnen een heel groot programma wat gericht is op die persoon! Je participeert in een geleidde gedachte die gefragmenteerd is door misschien 300 mensen!

Dat beseffen wij niet maar dat moeten we wel gaan beseffen! En in die periode, ja dus ook de voorbode daarvan, de weken en maanden daarvoor mensen die me lief zijn waar ook van alles mee gebeurde in gedachten en die het contact verbrak of negatieve gedachten was. En ik vind het prima als mensen aan mij twijfelen, dat begrijp ik ook allemaal wel, dat vind ik ook goed, het moet ook echt het gezonde bewustzijn twijfelen aan alles wat een ander vertelt ook over mij om je eigen bewustzijn overeind te houden. Want die moet je dus in tact houden. Maar het waren zulke geniepige korte momenten bij elkaar opgeteld was dat de geleidde gedachten die uiteindelijk dat hele veld van die pijn als software liet ontstaan.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Alles is software en onze matrix is een software werkelijkheid. Er ligt een programma waaruit deze matrix is ontstaan, geschapen, gecreëerd, geprogrammeerd, codes!  En het bijzondere is dat als de mens zich aanzet met haar of zijn bewustzijn naar een object, ik noem het bewust even een object, materie, dat de informatie van die materie  zich anders gaat gedragen. Dat is kwantumfysica. Dus die informatie in de materie en er is dus geen materie, eigenlijk wordt de hele samenstelling van die materie gaat in beweging komen door menselijke observatie. En menselijke observatie is dus aandacht daarvoor.

Nou de aandacht die wij hebben voor deze wereld is eigenlijk minimaal. Als je aandacht hebt voor deze wereld, dat betekent dat je dus ook echt betrokken bent bij wat er plaatsvindt, dus betrokken bent bij een mens of een situatie dan is de werkelijkheid die je buiten jezelf ziet wordt geraakt door jouw aanwezigheid. Dat is de kwantum kosmische wetenschap. En als we zien op afstand binnen de aarde dan kunnen we zien dat de aardse mens en ik heb het over de mensheid in zijn geheel, eigenlijk nergens bij betrokken is. Zij laat voor zich regeren, zij laat beslissingen nemen, zij laat eigenlijk alles ontwikkelen, zij laat zich leven in modellen. Het is een totale ontsporing van betrokken zijn bij elkaar. En als we dat in ons eigen dagelijks leven zien dan wordt het wel duidelijk dat je op het ene moment ben je voor je moeder heel erg, heb je heel veel aandacht, maar op het andere moment niet. Nou dat klinkt vermoeiend zeg als je elke dag aandacht moet hebben. Ja maar dat is niet zo,  het is een heel automatisch bewustzijn.

Kwantumfysica laat ons zien dat aandacht verandering brengt in de draaggolf van informatie, dus de trilling. Oké. Gedachten, ik heb het over gedachten in het hoofd. Trillingsvelden, informatievelden, gedachten zijn informatievelden, die informatievelden zijn ook trillingsvelden dus ook energie.

Als jij denkt in een model wat niet van jou is maar in dat van een ander daarom vraag ik ook altijd van vergeet alsjeblieft mijn verhaal van wat ik vertel en ga van het onderzoek uit van wat je er zelf mee wilt doen, als je naar de gedachte kijkt, als iemand een model heeft van spiritualiteit of en model van een samenleving, echt een model van de samenleving, dus waar je in gelooft als mens dat je eigenlijk alleen maar kunt overleven door een rol in te nemen, door te studeren en te moeten werken voor geld en pas als je genoeg geld hebt echt een gelukkig leven kunt hebben, dat informatieveld als dat er is dan is dat ook echt alleen maar een aannameveld wat er is!! Want het wordt helemaal niet gevoeld!!

Dus je hebt een denkveld, een mind constructie, je hebt een denkveld dat noemen we gedachtevelden die in het veld komen naar buiten, dus dat is je gedachte maar je hebt daarnaast ook nog een gevoelsveld. Nou, nou is het heel bijzonder dat onze werkelijkheid die wij ervaren bestuurd wordt door verschillende intelligenties, mindcontrol maar dan veel groter en multidimensionaal. Er zijn 8 verschillende allianties van multidimensionale intelligenties die zich bemoeien met het experiment. Die, ik zeg het allemaal simpel hoor, want zo simpel is het niet. Ze hebben allemaal een joystick en ze kunnen met hun joystick sturen ze over de gedachten door de mens.

Dus het ene concept van bewustzijn komt bij die groep vandaan en het andere concept van wie god is komt bij die groep vandaan en weer een ander die praat over pendelen dat komt bij die groep vandaan. Ik druk het allemaal eenvoudig hè. Maar uiteindelijk zijn het allemaal constructies van de mind.

Het zijn eigenlijk artificiële instructies die plaatsnemen in jou! En als je een gedachte hebt die niet van jouzelf is, hoe goed het ook functioneert, dat staat daar los van, maar als je een gedachte hebt wat niet van jouzelf is, zit je per definitie in de gedachte van iets of iemand anders! En als je in de gedachte van iemand anders zit, zit je ook met jouw bewustzijn in de constructie van de ander!! En als je in de constructie van de ander zit, voer je ook de agenda van de ander uit omdat het informatieveld waarin je denkt, kwantumfysica, instructies geeft, menselijk bewustzijn geeft een verandering in het veld, een instructie geeft aan de informatie, onze werkelijkheid, om zich te gedragen op die en die en die manier.

Onthoud goed dat ik heb verteld: deze wereld is een gescript werkelijkheid!! Dus als je oorzaak en gevolg gebaseerd op keuzes, als je die naar voren haalt van: oké, wacht eens even, in elke nanoseconde is een explosie in de energie waar nieuwe scripten op aansluiten, in elke nanoseconde ben je…? dus dit prrrrrrrrrrr, een volledige beweging van allemaal keuzes die zouden kunnen worden genomen. Maar als jij dus die keuzes niet maakt, als jij niet voelt maar alleen maar denkt wat die ander denkt dan loop je dus de tijdlijn in van wat die ander wil!! Is dit te volgen zo?

Dit is wat hier kwantum gebeurt en daarom is het ook belangrijk en waardevol om hardop te zeggen van “als het zo is dat wij niet gekozen hebben voor deze werkelijkheid, maar dat die voor ons gekozen is, dan wordt het weleens een keer tijd dat we zelf gaan voelen en zelf een keuze maken ten diepste bij wat past en wat we écht voelen. En geen oplossing op basis van het script van wat we allemaal hebben meegemaakt! Want de oplossing op basis van dat script brengt ons in de oude gedachte en gaan we dus weer een tijdlijn in die je al volgt. Dus dan heb ik het over bitcoins, eigenlijk allerlei soorten alternatieve systemen van geld, die best wel binnen die tijdlijn jou rijk kunnen maken, maar is dat de oplossing?

Oké gedachten, modellen, dus als ik denk in een concept wat niet van mijzelf is heb ik eigenlijk geleidde gedachten van iemand anders in mijn lichaam. Dat wordt interessant! Oké. Jemig heb ik dan ooit wel zelf een keer nagedacht? Of heb ik mijn hele leven gedacht op basis van iets anders.? Hoever gaat die mindcontrol eigenlijk? Als deze hele beschaving bestuurd kan worden en gehackt kan worden door verschillende andere intelligenties dan is misschien eigenlijk alles wat ik heb gedacht heel discutabel! Misschien heb ik nog nooit echt gedacht, misschien heb ik nog nooit gevoeld. Jawel ik heb wel gevoeld op basis van een spiritueel model, dat was nou echt een gevoel, oh nee dat spirituele model was ook eigenlijk een aanname, hè? Ja, maar ik heb het wel echt gevoeld, ja maar.. “wat heb je dan gevoeld” “ja informatie die in mij terechtkwam door informatie van een ander” Dus weer (blaast) weg.

Misschien heb je het nog helemaal nooit echt werkelijk zelf gevoeld, zelf bron gevoeld. Misschien heb ik mijn bron in mijzelf nog nooit echt gevoeld, misschien wel een laagje, maar misschien nog nooit echt wat bron is, mijn echte wezenskracht! Oké we praten nu heel gericht over vrije wil! De echte wezenskracht! Hebben we ooit echt zelf een keuze gemaakt?

Oké, dus die gedachtekracht laat het veld reageren. Die 5% die operationeel is reageert dus op onze gedachtekracht! Dus eigenlijk lopen we een script door waar wij dus instructies aan geven door te denken conform dat script! Maar dan hebben we ook nog iets anders als voelen. En als er gevoeld wordt, format loos, zonder model, ja wat voel ik dan eigenlijk? En dat is niet zo eenvoudig om daar even in te duiken, zo maar voor jezelf wat je dan voelt. Daar is aandacht bij nodig! Als je echt heel zuiver oplet naar jezelf dan kom je erachter hoe snel je iets kunt voelen op basis van een model. Het is misschien wel verrekt lastig om echt te gaan voelen, modelloos, alleen maar voelen! Dus niet van wat betekent wat ik voel, maar wat voel ik nou echt? Wat blijft er over: je wezenskracht! Als dat gevoelsveld tevoorschijn komt in je brein en je brein is constructie loos, alles is weg, weg, alle “spiriwiri” en alle religie, alles weg!

Niets, niets, het gaat niet om waar of onwaar. Het gaat om dat je zet het gewoon aan de kant. Werkelijk hè, echt aan de kant. Dan komt dat diepere gevoel tevoorschijn en voor mij, maar dat is puur zoals ik het ervaar, is dat diepste gevoel wat bron is in mijzelf en dat komt omdat ik het kan voelen en ook weet hoe dat het gevoeld wordt in thuiswereld. Is hier op deze aarde in verschillende dingen heel dicht voelbaar maar vooral kom ik het heel sterk tegen als mensen elkaar ontmoeten, als mensen elkaar aankijken, barmhartig zijn en echt ruimte geven aan elkaar en elkaar niet afbreken maar alle ruimte geven.

Als mensen zo ontzettend open zijn naar elkaar dat ze de grillen van elkaar aanvaarden en echt alles heel laten wat er is. En dan zo dichtbij elkaar kunnen zijn, het hoeft niet lichamelijk, het kan, maar zo dichtbij elkaar kunnen zijn met hun bewustzijn dat ze voelen hoe fijn het is om het leven te ervaren. En dan komt er een hele diepe ontspanning en een hele diepe vrede komt er tevoorschijn en die is zo intens. En voor mij is dat de bron die ik in mijzelf voel die dan weer opgebouwd kan worden, verder stroomt, dieper, dieper en groter wordt. En mijn gedachten die helemaal vrij zijn van constructies kunnen die informatietrillingen van binnen, dat zijn hele diepe gevoelens, kunnen die verwerken in het brein en kan ik mijn gedrag daar op afstemmen. Op dat moment representeer ik mijn oorspronkelijke brondeel in mijzelf! En als we dán denken in lijn met wat we voelen door gewoon te zijn en daar niet bij in slaap te vallen en niet in een meditatie terecht te komen, niet passief te raken of uitgeschakeld te worden door iemand of iets anders, dan kunnen wij dat bewustzijn inzetten om te laten weten aan het veld dat we er zijn. Je maakt jezelf kenbaar en dat je met je aandacht heel gericht naar bepaalde dingen gaat in jezelf of zelfs naar een ander, of naar de wereld, naar de aarde en dat je daar heel diep met je bewustzijn een resonantie laat ontstaan waardoor het script wat er nu loopt ter discussie wordt gesteld.

Dus eigenlijk is het aanzuigende moment van het volgen, de aanzuigende kracht van het volgende moment zoals dat nu gaat op de aarde is een gedachte! Dit is hoe het kwantumveld functioneert. De gedachte is een instructie van hoe het volgende moment daar op aansluit en welk moment dat zal zijn. En als je gaat voelen, dan zoek je helemaal niet naar een volgend moment, als je gaat voelen en in het vrede-rust moment verkeert maar wel met vol bewustzijn aanwezig bent, en je richt op de situatie waarvan jij voelt dat er verdrukking en demping is in jezelf of bij iets anders, dan is het dichtgetrokken veld ofwel het regerende script, dat is allemaal informatie, want wij zien beelden maar het zijn informatievelden,  wordt geraakt door jouw bewustzijn en dan gaat kwantumfysica zijn werk doen dat een voelend wezen wat betrokken raakt bij iets, een gebeurtenis, een beweging zet in het veld ofwel de verkramping in het veld, de verdichting van het veld, de keuze die er is gemaakt waardoor die tijdlijn loopt, dat informatieveld wordt geraakt en de trilling daarvan verandert waardoor alle mogelijkheden die daarop aansluiten vrij toegang krijgen!

Dus je raakt hem eerst aan met je bewustzijn en dan geef je een instructie vanuit het bewustzijn, niet van “en nu geef ik een opdracht dat en dat..” Maar een instructie met je bewustzijn dat jij er bent en je neemt het waar en dat kun je heel diep en krachtig doen. En dit is geen gegoochel, dit is kwantumfysica.

En nu gaan wij dieper beseffen dat in deze lijn, als we in deze lijn stappen waar ik het nu over heb, en dat kan op een heel andere manier zijn als dat ik nu uitleg, maar als we in deze lijn stappen in de innerlijke scheppingskracht, modelloos, dat we geen andere intelligentie meer dienen behalve onze wezenskracht als mensen op de aarde, dat je je grootste vijand een kus kunt geven van (klapt met handen) en zeggen: “ik hou van jou, ik geef zo diep om jou.” “Alles wat er is gebeurd dat laat overeind staan dat je prachtig bent, want ik kijk naar binnen, naar de binnenkant”. En in het moment dat we in die lijn gaan werken, dus de lijn van het voelen, helder bewustzijn, en hem inzetten als wezens samen, ook keuzes in de aarde, dan kunnen hier dingen gebeuren in de aarde jongens dat kan zo snel gaan! In deze lijn krijgen we assistentie van kwantum observers uit andere werelden.

Bron: Martijn van Staveren,  uit Levend Bewustzijn in een Virtuele analoge werkelijkheid 2019

Het bieden van weerstand

Een reactie plaatsen

De chaos van de huidige samenleving vraagt onherroepelijk om het vormen van een mening. Als je ergens voor of tegen bent dan bevindt zich een vorm van een weerstand in jou. Je neemt namelijk een positie in. Deze weerstand maakt een splitsing. En omdat de weerstand uit jou komt, vormt het ook een splitsing in jou.

Een oplossing om de chaos om ons heen is het creëren van eenheid. Het totale plaatje overzien en doorvoelen. Om het totale plaatje van de wereld om ons heen te zien in al zij diverse lagen, is haast een onmogelijke taak.

Het begint bij jezelf.

Duik diep in je gevoel en detecteer alle stroming en stuwing in jou. Als je het ergens niet mee eens bent dan neem je namelijk ook positie in jou, waardoor het niet meer kan stromen. De weerstand functioneert als een blokkade. Doorvoel de hele weerstand, zodat ook de weerstand weer kan ademen en doorstromen, ook al wil dat gevoel per se de weerstand zijn. Door het volledig doorvoelen, is de weerstand ook volledig aanwezig en kan je ervaren wat de weerstand werkelijk tegenhoudt. Hierdoor krijg je weer gevoel met het geheel. Door de eenheid in jezelf te ervaren, voel je ook meer eenheid buiten jezelf. Zo kan je de chaos buiten jezelf een plek geven en is het minder verwarrend. (joyfulhappening.com)

In English Be Aware of resistance in you

The chaos of community nowadays insists on inevitably forming of opinion. If you are “for” or “against” something, you get a kind of resistance in you. You are actually taking a position, a stance. And since this resi-stance emerges from within yourself, it causes a division IN you.

A solution to the chaos around us is creation of unity. To oversee and feel through the whole picture. And it is almost an impossible assignment to oversee the complete picture of the whole world in all its various facets. 

The start is in yourself.

Dive deep into your feeling and detect all currents and driving forces in you. If you disagree with something, you take a stance and it stops the flow. Resistance functions as a blockage. Feel through the entire resistance, so that resistance can breathe again and flow even if that feeling necessarily wants to be a resistance. Feeling through it, being aware of it, the resistance is fully present and you can experience what is it what really holds back through resistance. This way you can feel the whole again. By experiencing unity within yourself, you experience more unity outside yourself. This way you can give a place to the chaos outside yourself and it becomes less confusing.

Hoe een schaap een marmot werd

Een reactie plaatsen

(door Rineke van den Berg) Lang geleden had Arina een heel heldere droom. Eerst vond ze deze droom een beetje vreemd, maar steeds meer verder in de tijd besefte Arina dat haar droom in deze tijd werkelijkheid aan het worden is. Meer en meer vertrouwde zij er op dat wij zelf de oplossing van alle problematieken zijn. Het gaat er slechts om dat je keuzes durft te maken. Kies je voor angst of voor vrijheid? Aan jou de keuze.
Dit verhaal is in de ik-vorm geschreven. De hoofdpersoon is Arina.


De Droom

Samen met vele schapen stond ik in een weide die stevig omheind was. Onze gemeenschap, de kudde was verre van saamhorig. Er werd steeds meer ruzie gemaakt. Soms over kleine zaken, of grotere kwesties. Soms ging het over de kinderen (de lammetjes) die ondeugend waren, dan weer over de kleur vacht en van welke vader het lam dan wel was. Sommige ruzies en vechtpartijen kwamen echt vanuit het niets, er was vaak geen enkele aanleiding. Zelf deed ik hier niet aan mee. Ik droomde van een mooie wereld die achter het hek zou zijn. Ik keek naar de voorbij drijvende wolken en stelde me voor dat ik ook een wolk was en dat ik vrij zou zijn…echt vrij.

Ook was er een herder die heel goed voor ons zorgde, we hadden geen enkel tekort, behalve saamhorigheid en liefde. Daar kon de herder natuurlijk niets aan doen. Hij deed wat hij geleerd had om schapen te houden.

Op een dag stond ik bij het hek weer weg te dromen, toen er een hele grote marmot aan de andere kant kwam staan. Hij vroeg me; “wat doe je achter dat hek? Zijn jullie gevangenen?” Ik stond met een mond vol tanden en wist even niets te zeggen.

Nadat de marmot weer weg was ging ik met andere schapen praten en hen vragen stellen; “waarom staan we eigenlijk achter een hek? Zijn we gevangenen? Kunnen we er ook voor kiezen om de wijde wereld in te gaan? ”

Geschrokken keken mijn soortgenoten me aan. “Wat zeg jij nu? Ben je wel goed bij je hoofd? Je bent een dromer die de weg kwijt is. Natuurlijk blijven we hier achter het hek, hier is het veilig. De herder beschermt ons tegen allerlei wilde dieren en gevaren die daar zijn. Jij bent altijd een rare geweest en dat zul je altijd blijven,” zei één van de schapen. “Vanaf nu zeggen we niets meer tegen jou, je hoort niet meer bij de kudde. Je moet vanaf nu achteraan staan bij het voederen.”

Mijn hart klopte wild van spanning en ook van schaamte. Ik, die alleen maar een vraag stelde en graag antwoord wilde, werd voor gek verklaard en mocht geen deel meer van de kudde zijn. Ik voelde me vreemd en aan de kant gezet.

De volgende dag zag ik toen ik wakker werd dat het hek van de weide openstond. Bij het hek stond dezelfde grote marmot. Blij huppelde ik naar dit prachtige dier toe. “Hallo” zei ik, “gisteren heb ik over jouw vragen nagedacht, nu heb ik wat vragen. Is er gevaar buiten het hek? Zijn er daar wilde dieren die mij kunnen verwonden of opeten? Hoe is het daar echt? Ben je buiten het hek echt vrij? Of is het beter om binnen het veilige hek te blijven? “

De Marmot lachte vriendelijk en zei; “misschien kun je het eens proberen om een stapje buiten het hek te doen, dan kun je het zelf ervaren. Ik ben een vrij wezen die geen grenzen kent en geen belemmeringen. Samen met andere marmotten hebben we het fijn en voelen ons gelukkig omdat we alles zelf kunnen beslissen en op ieder moment weer opnieuw kunnen voelen wat goed voor ons is.”

Ik stapte één stapje buiten het hek en tegelijkertijd mekkerden er vele ander schapen; meeeehhhhhh “herder…het hek staat open, er ontsnapt een schaap”. Alle schapen waren erg opgewonden en mekkerden mee…meeeeh, ”herder kom snel. Het hek staat open, wij bibberen van angst voor de wilde dieren. Zo komen ze naar binnen en kunnen ons opeten.”

Ik stapte nieuwsgierig uit het hek en voelde het fijne frisgroene gras onder mijn hoefjes. Het leek alsof ik doof geworden was door al dat gemekker. Elke stap die ik zette voelde zo vrij en ik huppelde met grote sprongen vrolijk achter de vriendelijke marmot aan. Wat een feest van de meest heerlijke geuren en kleuren die steeds helderder en intenser leken te worden.

“Kom maar mee” zei de Marmot, ”je bent welkom in ons hol. Jij bent anders dan al die andere schapen, jij hebt het altijd al in je gehad om jouw vrijheid volledig te kunnen ervaren in alles wat je doet en gaat doen. Nooit zal iemand jou als slaaf nog kunnen bestempelen. Ook ben je vrij van kuddegedrag en zul je jouw eigenheid kunnen leven.”

Na een lange reis, ik was niet moe maar juist heel energiek, kwamen we aan bij een grot die verscholen lag onder de meest prachtige struiken met magisch gekleurde bladeren en bloemen.

“Kom maar verder helder schaap. Als jij dat wil mag je jezelf hier thuis voelen. Welkom in de nieuwe wereld.”

Ik werd zo blij en diep gelukkig dat ik er van ging huilen. Er kwamen andere marmotten op me af en ze omhelsden me en fluisterden zachtjes in mijn oren dat ik welkom was omdat ik de keuze had gemaakt om werkelijk vrij te willen zijn. Ik had me nog nooit zo fantastisch gevoeld. Ik jubelde luidkeels…toch was dit geen gemekker, maar een mooie hoge toon van sprankelende muziek die ik hoorde. Wat vreemd. Ik keek naar mijn vacht, maar ook mijn vacht was van wollige krullen veranderd in een zacht grijsbruine glanzende dos met haar. “Ik ben veranderd,” riep ik. “Ben ik ook een marmot geworden?” De andere marmotten lachten vriendelijk, “jouw verschijningsvorm is veranderd zodat je je hier beter thuis kunt voelen, maar van binnen ben je dezelfde als altijd; een prachtig vrij en helder wezen die geen angst kent alleen maar onvoorwaardelijke liefde.”

Toen het donkerder werd, gingen we allemaal naar binnen. Daar wat dieper in de grot lag heerlijk zacht mos. Iedereen kroop tegen elkaar aan. Dat was wel wat wennen voor mij, maar voelde mezelf snel vrij om dat ook te doen. Al snel viel ik in slaap en droomde dat er geen hekken in deze wereld meer waren en dat iedereen vrij was van angst, slavernij en kuddegedrag. In deze nieuwe wereld was er alleen maar vrede en verstonden alle mensen en dieren elkaar. Zelfs de bomen en de planten spraken zichzelf liefdevol uit. Alles was er in overvloed en iedereen was gezond en sterk.

Ze leefden op deze prachtige planeet nog heel lang en zeer gelukkig.

Toen ik uit mijn droom ontwaakte wist ik dat dit werkelijkheid is. Wanneer en hoe wist ik toen nog niet, maar nu zie ik het plaatje van de nieuwe wereld voor me. Heb maar vertrouwen.

Lieve groet Arina

PS: Arina is een fictieve naam die bij het verhaal hoort.

Geschreven: door Rineke van den Berg

 Rineke heeft ook website:  www.sundancer.nl

Roodkapje en de wijze wolf

Een reactie plaatsen

(Rineke van den Berg) Sinds mensenheugenis zijn vertellingen de manier om informatie te delen. Tijdens het delen van deze vertellingen bleef niet alleen de informatie van het verhaal bij de toehoorders hangen, maar ook diegene die het vertelde. Die verhalenverteller bleef je bij, samen met de emotie van het verhaal.

Ik nodig je uit om zelf verhalen te gaan vertellen, gewoon vanuit je fantasie of hoe jij de werkelijkheid wilt zien. Vertellingen bouwen aan jouw eigen creatiekracht. Door dit te delen kan het zomaar zijn dat jouw verhaal levensecht
gaat worden. 

Het sprookje en de droom zijn in mijn (fantasie) wereld werkelijkheid.

Geniet van het samen delen en maak je eigen vertellingen waar. 

Roodkapje en de wijze wolf 

een levensecht sprookje

Zoals alle sprookjes beginnen; er was eens…..Een lief klein meisje, dat heel veel van haar oma hield. Vaak ging ze naar haar oma toe, dat kon ze best alleen. De weg daarnaar toe was recht en Katinka, ook wel Roodkapje genoemd, kende het pad. Ze hield haar ogen gericht op een grote eiken boom, want daar achter was de gezellige boerderij van oma. Gewoon midden in het bos. Bij oma was het altijd leuk. Katinka leerde van oma dat er veel natuurwezens in het bos leefden. Soms zag Katinka ze ook, maar alleen als ze niet bang was. Oma vertelde dat deze behulpzame wezentjes je altijd kunnen helpen als je met ze samen gaat werken.

Verder waren er bij oma veel dieren rond haar boerderij. Oma kon heel lekker koken, vooral als Katinka bij haar op visite was, dan kookte ze extra lekker. Als Katinka bij oma was, waren ze beiden zo gelukkig. Ooit werd er in het dorp over gesproken dat een oude man ziek was geworden van een muggensteek. Zo ziek dat hij bijna dood ging. Het vreemde was dat er ook mensen in de buurt ziek werden. Van dezelfde mug misschien? De bewoners van het dorp dachten daardoor dat een steek van deze mug zo ziekmakend en besmettelijk was dat iedereen in het dorp daaraan dood kon gaan. Ook de papa en mama van Katinka waren heel bang. De meester van school deed de schooldeur op slot om besmetting van de muggenziekte te voorkomen, maar ook de winkels gingen dicht. Niemand, maar dan ook niemand, durfde dicht bij elkaar te komen. Die vreselijke ziekte was gevaarlijk. Alle mensen van het dorp zaten binnen en keken door hun ramen naar buiten. Ze hielden hun adem in als ze een dorpsbewoner op straat zagen. Wat gevaarlijk is het om naar buiten te gaan…stel je voor dat die gevaarlijke mug je prikt of dat iemand je besmet met deze vreselijke dodelijke ziekte. Nee niemand wilde dit risico nemen. Beter thuis in veiligheid, dan ziek worden in vrijheid. Katinka vond het eerst wel fijn om niet naar school te hoeven gaan, maar later was ze wel een beetje verdrietig. Verdrietig omdat ze niet naar buiten mocht en ook omdat papa en mama zo bang waren. In bed huilde ze stilletjes zodat niemand haar kon horen. Niemand, maar dan ook niemand, dacht aan oma. Hoe gaat het met haar? Weet zij van de vreselijke muggenziekte en dat je daar dood van kon gaan? Vaak dacht Katinka aan oma. Naar haar toe gaan was door papa en mama verboden. Stel je voor dat Katinka deze ziekte zou overbrengen aan oma. Stel je voor dat oma alleen in het bos ziek werd en misschien wel dood ging. Katinka huilde hele warme tranen van verdriet. “Ik mis mijn oma zo”, zei ze tegen mama. “Ach”, zei mama, “straks als alles weer voorbij is kan je weer naar oma. We moeten nu geen enkel risico nemen. Wees maar een sterk meisje en denk er maar aan dat, doordat jij niet bij oma komt, oma ook niet ziek kan worden.”

Die nacht droomde Katinka een heel wonderlijke droom. Ze zweefde in haar rode lievelingsjas door het bos. Ze ontmoette de meest prachtige natuurwezens in heldere kleuren, maar ook de bomen hadden een gezicht en lachten breeduit naar Katinka. Alle dieren in het bos waren samen gekomen op een open plek in het bos. Daar was een heel groot vuur, zo groot dat het hele bos verlicht was. Katinka zweefde nieuwsgierig naar deze plek. Wat zou daar zijn? Waarom zijn alle dieren bij elkaar? Een grote wolf wenkte haar met zijn grote grijze poot en sprak: “Kom maar hier lieve Katinka. We hebben hier een vergadering, we zijn bezorgd over alle mensen in het dorp. We zien ze niet meer tijdens wandelingen. Maar onze grootste zorg is dat ze niet meer voor elkaar zorgen. Dat ze elkaar geen knuffels of aanraking meer geven en alleen maar thuis zitten. Dit allemaal omdat er één mug heeft gestoken. Wij als raad van de dieren hebben de mug verhoord. De mug heeft de waarheid gesproken. Deze mug heeft in onze ogen helemaal niets speciaals gedaan dan alleen maar gestoken om een heel klein beetje mensenbloed op te zuigen. Deze zwangere mug heeft dit nodig om haar kinderen gezond op de wereld te laten komen. Zij draagt geen ziekten bij zich en heeft de prik heel netjes en pijnloos gegeven. We snappen eigenlijk niet dat de mensen zo bang zijn.”

De wolf, die heel wijs is, ging verder: “Fijn dat jij er bent Katinka. Jij vertegenwoordigt de mensen in het dorp. Jij hebt je ogen wijd open en ziet wat er allemaal aan de hand is. Er is geen enge ziekte en er is zeker geen reden om zo bang te zijn voor de mug en voor anderen. Het is compleet veilig om naar buiten te gaan en met alle mensen te praten, hen te knuffelen en te omarmen. Feest te vieren, te zingen en te dansen. Jij bent zo dapper en kan samen met je oma de mensen in het dorp veranderen. Ze zullen naar jullie luisteren en beseffen dat de werkelijke ziekte angst heet. Als de angst weg is, is de ziekte opgelost. Er zullen vele mensen worden gestoken door vele muggen. Er zullen vele muggenbulten ontstaan, maar niemand, echt niemand, zal daaraan sterven. Jullie zullen de mensen in het dorp laten genezen van hun angsten omdat jij en je oma de waarheid kennen. Wees niet bang, want anders verandert er in het dorp helemaal niets.

Breng een bezoek aan je oma in het bos. Zij is net zo wijs als jij. Vraag haar om met de mensen te spreken over jouw droom. Deze droom is namelijk echt, je bent nu in het bos. Wij zorgen ervoor dat je weer veilig thuis in je bed komt. Maar je moet ons beloven dat je naar je oma gaat.  Pluk onderweg wat bloemen en geef ze aan haar. Met deze bloemen reizen natuurwezens met je mee. Zij kunnen je meehelpen om jouw droom goed aan haar te kunnen vertellen.” Plof, Katinka werd ineens wakker in haar eigen bedje. Haar kamer was verlicht door de maan en de sterren fonkelden nog meer dan voorheen. Katinka voelde zich heel blij, ze wilde direct naar oma toe om haar droom te vertellen.

Snel deed ze haar kleren en haar rode jasje aan. Zachtjes sloop ze de trap af en stapte heel handig over een krakende traptrede. Ze glimlachte in zichzelf; wat ben ik toch slim. Maar waar kon ze het huis uit komen? Alles was op slot. De sleutel had papa mee naar boven genomen. Weer naar boven gaan is geen goed plan. Ineens, als in een flits, wist ze dat het keukenraam altijd op een kier stond en dat ze daar gemakkelijk doorheen kon komen. Zo kwam Katinka buiten in het donker te staan. 

Dit had Katinka nog nooit alleen gedaan, zomaar in het donker door het bos naar oma. Toen hoorde ze de stem van de wijze wolf net als in haar droom: “Breng een bezoek aan je oma in het bos. Zij is net zo wijs als jij. Jullie zullen de mensen in het dorp van hun angsten laten genezen omdat jij en je oma de waarheid kennen”. Katinka was totaal niet bang. Ze liep met grote stappen door het donkere bos. Ze kende het pad en wist waar de grote eik stond. Daarachter lag de boerderij van oma.  Ineens schrok Katinka, wat was dat? Er bewoog iets in de struiken. Ze kon niet goed zien wat het was. “Hallo” riep ze, “is daar iemand?” “Hallo” zei een bekende stem, “jazeker, ik ben het, de grijze wolf. Ik voelde dat je al op pad ging en ben je gevolgd. Ik bescherm je en breng je bij oma en weer veilig thuis.” Samen liepen ze in stilte op het bospad. Het voelde voor Katinka heel fijn en veilig. Onderweg plukte Katinka allerlei prachtige bloemen. Deze gaven een prachtig sprankelend schijnsel in alle regenboogkleuren. “Ooh”, dacht Katinka, “dit zijn de natuurwezens.” Ze voelde zich blij en ook belangrijk. Toen ze bij oma aankwamen, klopte Katinka op de houten deur en riep: “Oma, ik ben het, Katinka”. Het licht in de hal ging aan en de deur ging open. Oma stond met slaperige ogen te turen in het donker; “wie is daar?” “Ik ben het, Katinka, en breng je bloemen met de allermooiste natuurwezens. Ook is hier de wijze grijze wolf.” “Oh kind, kom binnen, ik zal direct thee zetten. Je zult wel een heel belangrijke boodschap voor me hebben, zo midden in de nacht.”  Zo spraken Katinka en haar lieve oma wel een uur lang. Katinka sprak en oma knikte begrijpend. “Ja, het is waar, de mensen hebben een grote angst voor iets wat heel klein en onbelangrijk is.” De wijze grijze wolf keek goedkeurend door het keukenraam en zag dat het goed was. Hij wachtte totdat Katinka klaar was met spreken om haar weer mee naar huis te nemen. Bij de deur gaven oma en Katinka elkaar een liefdevolle omhelzing. “Tot morgen oma”, knikte Katinka. “Tot morgen lieve schat. Samen gaan we de angst omzetten in liefde.”
Tevreden bracht de wolf Katinka naar thuis.

De volgende morgen werd Katinka vrolijk wakker. Snel kleedde ze zich aan en rende de trap af. Papa en mama waren net beneden aan het ontbijt. “Wat ben je vrolijk”, zei mama. “Ja”, zei Katinka, “vandaag is een heel belangrijke dag. Vandaag ga ik naar buiten!” “O nee”, zei mama en ook papa keek met angstige ogen. “Dat kan niet, dat mag niet. Je moet binnen blijven.”Tok tok tok; er werd op de deur geklopt. Katinka rende naar de deur en wist dat het oma was. “Oma” riep ze, “kom, we gaan gelijk naar het dorpsplein. Daar gaat het gebeuren.” “Kom maar op mijn kind, we zullen hier een grote verandering brengen. Deze verandering zal vele mensen genezen van angsten.” Katinka en oma liepen langs de huizen, klopten op de deuren en ramen en riepen: “Kom naar buiten, belangrijke mededeling: de vreselijke muggenziekte is over. Er is geen enkele ziekte meer, iedereen is gezond!” De mensen kwamen voorzichtig uit hun huizen, knipperden met hun ogen van het stralende zonlicht, dat veel helderder was dan anders. Nieuwsgierig kwamen ze dichterbij de waterput die in het midden van het dorp stond.

Katinka en oma stonden daar te zwaaien en de roepen. “We zijn zo blij dat alles nu over is, wij zijn allemaal vrij van ziekten.” Omdat het zo’n prachtige dag was met zoveel licht en kleuren, werden alle mensen zo blij. Ze dansten en zongen en maakten feest. Ze omhelsden elkaar en zagen dat iedereen gezond en blij was.
De natuurwezens, die alleen oma en Katinka konden zien, klapten in hun handen van vreugde, sprongen en riepen: “jaaa de liefde is weer terug, het duister is overwonnen. Door twee liefdevolle mensen die de waarheid kunnen zien en vooral er wat mee doen. Wij vieren feest, het feest van de vrijheid.” En zo zie je maar dat er één of twee liefdevolle en heldere mensen samen de verandering zijn, de wereld er totaal anders uit gaat zien.
Op een afstandje kijkt de wijze grijze wolf tevreden toe, wel zodat niemand hem kan zien. Hij weet dat er ook sprookjes zijn waar wolven als boos worden afgeschilderd.

En zoals alle sprookjes eindigen:

….en ze leefden nog lang en gelukkig in hun nieuwe liefdevolle wereld

Geschreven: door Rineke van den Berg

 Rineke heeft ook website:  www.sundancer.nl

Spelender-wijs

Een reactie plaatsen

(door Arlette Krol ) Ook zin in een spelletje?

Het is simpel.

Je logt in en maakt een avatar aan.

De wereld ziet eruit als echt en kent vele uitdagingen en plezier. Het ziet er grafisch echt geweldig uit en de mogelijkheden zijn gigantisch. Elke server kent een fors aantal spelers, dus het is nooit saai.

Tutorial

Je doorloopt de tutorial van ongeveer 15 tot 25 levels.

Daarin leer je de skills van je avatar en doorloop je programma’s zodat je de spelregels leert.

Tijdens de tutorial leer je al andere spelers kennen.

Na de tutorial

Na de tutorial mag je werk kiezen waar je gameduiten mee verdient.

Die kan je spenderen aan uitrusting. Je kan kiezen uit meerdere opties om je te verplaatsen naar verschillende plekken. Elke plek heeft zijn eigen uitdagingen die je kan behalen.

Het doel van het spel

Zodra je inlogt vergeet je wie je werkelijk bent. Je wordt één met je avatar en de wereld waar die in rond loopt. Het doel is om je weer te herinneren wie je werkelijk bent.

Om dat te bereiken moet je opdrachten alleen doen, maar moet je ook samen spelen met andere spelers.

Het spel is zo opgebouwd dat je steeds weer opdrachten tegenkomt waardoor je het spel weer als werkelijk ervaart. Er worden door de gamemasters zelfs events georganiseerd om het spel zo uitdagend mogelijk te maken.

Uitdagingen

De meest gangbare uitdagingen is dat als je avatar het begeeft dat alles ophoudt.

Dat het spel zo levensecht is dat je vergeet dat je een spel aan het spelen bent.

Er zijn genoeg geloofsovertuigingen, constructies, rituelen en patronen die je heerlijk op een dwaalspoor kunnen zetten.

Uitbreidingen

Uiteraard zijn er uitbreidingen beschikbaar die de game spannender en uitdagender maken.

Je kan bijvoorbeeld kiezen voor:

– In game een avatar maken voor een nieuwe speler en die begeleiden door de tutoriallevels,

– Je kan een territorium opeisen die je kan beschouwen en inrichten als jouw huis.

– Een mankement voor je avatar, in het spel noemen we dat ziekte.

– Een tekort aan gameduiten, zodat je harder moet gamen.

Uitweg

Natuurlijk kan ik je ook aanwijzingen geven om het einddoel sneller te halen.

Gevoel is de ingang tot de oplossing. Als je alles gaat voelen wat je avatar meemaakt, krijg jij toegang tot het spel. Je zal je langzaam gaan herinneren wie je werkelijk bent.

Het leuke is dat hoe meer je je herinnert van je zelf, je de spelregels kan ombuigen. Je kan zelfs onderdelen erbij maken.

Deel 2

Deel 2 kan je alleen spelen als je het hoofddoel in deel 1 behaald hebt.

In deel 2 kan je alles creëren in het spel wat je wil. Aanwezigheid, focus en gevoel brengen je waar je maar wilt.

De uitdaging is om spelers in deel 1 te begeleiden om hun doel te behalen. Let wel dat zij niet meer weten wie ze zijn. Je zal dus voorzichtig te werk moeten gaan. En echte directe bewijzen zijn moeilijk te vinden om aan te tonen hoe het spel in elkaar zit. Dat zou ook te makkelijk zijn, want dan ben je zo door het spel heen.

Heel veel speelplezier! En wie weet komen we elkaar nog wel ergens tegen in het spel!

Arlette Krol (Joyful Happening)

HOE ZAL HET ZIJN?

Een reactie plaatsen

(door Annemiek van der Werf) Hoe zal het zijn

Om te herinneren

-wie je werkelijk bent

-jouw grote kracht

-jouw unieke talent

-alle antwoorden in jou zelf

Om door velden te lopen met

bloemen in alle kleuren en

opsnuiven alle geuren

Om met alle dieren te kunnen oplopen,

omdat zij met jou willen zijn

in uitwisseling

(ze hebben jou niet nodig als voedsel)

Zie een leeuw naast je lopen

of een olifant, een giraffe, een hyena,

een stokstaartje of een antilope

Een wereld zonder geld

Dus dan hoef je niet te werken….

Je werkt alleen maar omdat je dat leuk vindt

Iedereen is evenveel waard

Ieder heeft zijn eigen talent

Op scholen wordt gekeken naar elk talent

niet of een kind evenveel kan onthouden als de anderen

Elk kind is uniek

Elk mens is uniek

Elk individu is zoooo waardevol

We hoeven niet te strijden om aandacht

Iedereen wordt gezien en liefgehad.

Wordt vervolgd….

DAGELIJKS SAMEN ZIJN

4 reacties

Lieve medereizigers.
Jullie zijn bewust van de cruciale tijd in de geschiedenis van de mensheid en onze aarde, en de rol die wij allen in deze uitzonderlijke tijd vervullen. Wij allemaal doen zoveel om de frequenties van, op en rond de aarde en in de mensheid te laten trillen om beweging te brengen in die schier oneindige vastgeroeste dogma’s, doctrines en manipulaties. Ieder op zijn/haar eigen wijze en tijd, alleen of samen. En die beweging is voelbaar. Het is er! 

Nu voel ik dat wij elkaar in deze tijd van opgelegde isolatie kunnen versterken. Samen massa vormen en manifesteren zeg maar. Om jezelf en elkaar als grote groep dagelijks te bekrachtigen. Crowd power in de praktijk. In ieder geval tot en met 31 maart, of zoveel langer als nodig/wenselijk voelt. Doe je mee?

Mijn oproep is om samen iedere dag om 19.30 uur een half uur naar binnen te keren en in de krachtige stilte van je oneindige Zelf te zijn. Verbind je hoofd, hart en onderbuik binnenin jezelf met elkaar en laat jouw gouden lichtkracht er zijn. Niets meer en niets minder dan dat.

Kun je niet om 19.30 uur? Doe het op een ander passend moment voor jezelf. Wees creatief en krachtig. 

HET ZIEKENHUIS VAN DE TOEKOMST

Een reactie plaatsen

(door Els Vis van Heemst) Ik kom aan bij het ziekenhuis. Ik loop door de prachtige tuin met bomen en planten richting de ingang. In de tuin wordt door patiënten bewogen en gesport. De één wandelt achter een looprek, de ander doet krachttraining en weer een ander is bezig met HIIT-training. In het natuurlijke zwembassin wordt gezwommen. En op een mooi plekje omgeven door bloemen wordt yoga en chi-gong beoefend. Ik word hier instant blij van.Ik treed het ziekenhuis binnen en snuif ook hier de geur van planten op. De planten zijn overal en verspreiden gezonde microben, zuiveren de lucht en voorzien deze van zuurstof. Ik kom langs de kantine en hier komen heerlijke geuren van vers bereid, biologisch en écht voedsel mijn neus binnen. Mensen zitten hier gezellig met elkaar te kletsen. Ik voel me rustig in deze omgeving die er duidelijk op ingesteld is de gezondheid optimaal te bevorderen.

Op het informatiebord valt te lezen waar alle behandelaren te vinden zijn. Er zijn Chinese en Ayurvedische geneesheren, sjamanen, homeopaten, mesologen, orthomoleculaire therapeuten, biohackers, holistische artsen, psychologen, coaches, voedingsspecialisten, osteopaten, energetische therapeuten en ga zo maar door. Ook zijn de ouderwetse specialisten aanwezig, opvallend is echter dat (ook) zij niet langer solistisch werken maar in groepjes met verschillende specialisten samen. Op deze manier kijken ook zij naar de mens als geheel.

Er wordt in het ziekenhuis gebruik gemaakt van zowel ancient wisdom als modern science. De nieuwste inzichten in de geneeskunde worden ingezet. Het doel is hier om zo min mogelijk gebruik te maken van (chemische) medicijnen. Zo worden er bijvoorbeeld bacteriofagen ingezet in plaats van antibiotica waar dit maar kan. En worden er peptiden gebruikt. Maar ook pulsed elektro-magnetic field therapie, (soft)laser en biophotonwave om er maar een paar te noemen. Er wordt aan gewerkt de patiënten terug in balans te brengen, in ieder opzicht.

Ook zie ik verrassend veel gezonde mensen lopen. Zij zijn hier niet enkel op bezoek. Velen van hen komen hier om te leren hoe ze hun gezondheid kunnen bevorderen. Er is een grote nadruk op preventie door middel van een gezonde leefstijl.Ik loop een afdeling op met patiënten die in het ziekenhuis moeten verblijven. Ik wordt vriendelijk toegelachen door de verpleegsters en ook de patiënten lijken veelal vrolijk. Ook hier zijn overal planten en sommige van de patiënten hebben niet alleen familie maar ook hun huisdier op bezoek.Terwijl ik door het ziekenhuis loop krijg ik een positief gevoel. De patiënten krijgen allemaal de beste kans op verbetering van hun gezondheid en genezing. Ik haal diep adem en blaas deze zachtjes uit. Dit is een fijne omgeving, een plek vol hoop. De term ziekenhuis voldoet niet langer. Dit is het huis van gezondheid.

Een bijeenkomst van de stam

Een reactie plaatsen

(door Harriet Algra) De verandering die zich momenteel wereldwijd aan het voltrekken is, wordt met de dag meer voelbaar en maakt mij steeds blijer. Ik kom nauwelijks nog in de óude wereld’, boycot de grote supermarkten en bezoek enkel nog bij mijn biologische winkel, boerderijwinkels en de markt. De rest bestel ik via internet. Het is een bijzonder fenomeen hoe ik zonder er veel moeite voor te hoeven doen, geleid wordt naar mensen die op dezelfde golflengte zitten. Ze worden ineens wereldwijd zichtbaar en allemaal lijken ze een stukje van de puzzel te vertegenwoordigen. En héél toevallig, kwam ik een prachtig artikel tegen uit 2009, geschreven door ‘Charles Eisenstein’, dat volledig aansluit op Mijn nieuwe artikel ‘Durf te Dromen‘ en hoe ik mij momenteel voel. Het geeft moed en herinnert velen van ons aan, wat we hier op aarde te doen hebben.

(door Charles Eisenstein) Er was eens een grote stam van mensen in een wereld, ver weg van de onze. Of het nu ver weg is in de ruimte, of in de tijd, of zelfs buiten de tijd, dat weten we niet. Deze mensen leefden in een staat van betovering en vreugde, die weinigen van ons zich vandaag de dag kunnen voorstellen, behalve in die uitzonderlijke piekervaringen wanneer we een glimp opvangen van het ware potentieel van het leven en de geest.

Op een dag belegde de sjamaan van de stam een bijeenkomst. Ze verzamelden zich om hem heen en hij sprak heel plechtig. ‘Mijn vrienden’, zei hij, ‘er is een wereld die onze hulp nodig heeft. Het wordt aarde genoemd, en haar lot staat op het spel. Wie zou zich willen aanmelden voor een missie naar deze tijd en plaats, en de mensheid daar van dienst willen zijn? “
‘Vertel eens meer over deze missie’, vroegen ze.
“Ik ben blij dat je het vraagt, want het is geen kleinigheid. Ik zal je in een diepe, diepe trance brengen, zo compleet, dat je zult vergeten wie je bent. Je zult een mensenleven leiden, en in het begin niet meer weten wat je werkelijke afkomst is. Je zult zelfs onze taal, en je eigen ware naam vergeten zijn.
Je zult worden gescheiden van de wonderen en de schoonheid van onze wereld, en van de liefde waarin we ons hier kunnen baden. Je zult dit heel erg missen, maar niet weten wat het is, dat ontbreekt. Je herinnert je alleen de liefde en schoonheid, waarvan we weten dat ze normaal zijn, als een diep verlangen in je hart. Terwijl je in de pijnlijk ontsierde aarde duikt, zal je geheugen de vorm aannemen van een intuïtieve kennis, die je laat voelen dat een mooiere wereld op aarde mogelijk is.
“Naarmate je opgroeit in die wereld, zal je kennis constant worden aangevallen. Je zult op een miljoen manieren te horen krijgen, dat een wereld vol vernietiging, geweld, sleur, angst en degradatie, normaal is. Je kunt een tijd meemaken waarin je volledig alleen zult zijn, zonder bondgenoten om je heen, die je kennis van een mooiere wereld kunnen bevestigen. Je kunt in zo’n diepe wanhoop terechtkomen die wij ons, in onze wereld van licht, niet voor kunnen stellen. Maar wat er ook gebeurt, een vonkje kennis, zal je nooit verlaten. Een herinnering aan je ware oorsprong zal worden gecodeerd in je DNA. Die vonk zal onuitblusbaar in je actief blijven, totdat hij op een dag ontwaakt.
‘Weet, dat ook al voel je je een tijdje volkomen alleen, je niet alleen zult zijn. Ik zal je hulp sturen, hulp, die je als wonderbaarlijk zult ervaren, ervaringen die je als transcendent zult omschrijven. Dit, zal je doen ontwaken voor de schoonheid en de vreugde zoals het bedoeld is. Je zult het op aarde zien, want ook al zijn de planeet en haar mensen diep gewond, er is daar nog steeds schoonheid, geprojecteerd vanuit het verleden en de toekomst, in het heden, als een belofte van wat mogelijk is, een herinnering aan wat echt is.
“Je zult ook hulp van elkaar krijgen. Als je begint te ontwaken voor je missie, zal je anderen van onze stam ontmoeten. Je zult ze herkennen aan je gemeenschappelijke doel, waarden en intuïties, aan de identieke paden, die je hebt bewandeld. Naarmate de toestand van de planeet aarde crisisproporties bereikt, zullen jullie wegen elkaar meer en meer gaan kruisen. De tijd van eenzaamheid, de tijd van denken dat je misschien gek bent, zal voorbij zijn. “Je zult de mensen van je stam overal op aarde tegenkomen en terugvinden. Je zal je daar bewust van worden door de lange afstandscommunicatietechnologieën, die op die planeet worden gebruikt.

Maar de echte verschuiving, de echte versnelling, zal plaatsvinden tijdens persoonlijke bijeenkomsten in speciale plekken op aarde. Wanneer velen van jullie samenkomen, start er een
nieuwe fase op je reis, een reis die, ik verzeker je, zal eindigen waar die begon. Dan zal de missie die onbewust in je lag, tot bewustzijn bloeien. Intuïtieve rebellie tegen de wereld die zich als normaal presenteert, zal een expliciete zoektocht worden, om een mooiere wereld te creëren.
“In een tijd van eenzaamheid zal je altijd proberen jezelf ervan te overtuigen, dat je niet gek bent. Dat doe je door mensen alles te vertellen over wat er mis is met de wereld, en je zult een gevoel van verraad voelen, als ze niet naar je willen luisteren. Om je intuïtie te bevestigen, dat er wel degelijk een mooiere wereld bestaat, zal je hongerig op zoek gaan naar verhalen over alles dat verkeerd is, over wreedheid en ecologische vernietiging. Maar nadat je de volledige hulp hebt ontvangen, die ik je zal sturen en die zullen helpen bij het versnellen van je bijeenkomsten, zal je daarmee stoppen, omdat, je het zult weten. Je energie zal gebruikt worden om actief die mooiere wereld te creëren. “
Een stamvrouw vroeg de sjamaan: “Hoe weet je of dit werkt? Weet je zeker dat je sjamanistische krachten groot genoeg zijn om ons op zo’n reis te sturen?”
De sjamaan antwoordde: “Ik weet dat het zal werken, want ik heb het al vele malen eerder gedaan. Velen zijn al naar de aarde gestuurd om mensenlevens te leiden en om de basis te leggen voor de missie, die jullie nu gaan ondernemen. Ik heb het beoefend! Het enige verschil is, dat velen van jullie direct je taak zullen kunnen gaan oppakken. De tijd van de bijeenkomsten is aangebroken. “
Een stamlid vroeg: ‘Is er een gevaar dat we verdwaald raken in die wereld, en nooit meer ontwaken uit de sjamanistische trance? Is er een gevaar dat de wanhoop, het cynisme, de pijn van scheiding zo groot zal zijn, dat het sprankje hoop, de vonk van ons ware zelf en oorsprong zal doven, waardoor we voor altijd gescheiden zullen zijn van onze geliefden? “
De sjamaan antwoordde: “Dat is onmogelijk. Hoe dieper je verdwaalt, hoe krachtiger de hulp zal zijn die ik je zal sturen. Je zou het op dat moment kunnen ervaren als een ineenstorting van je persoonlijke wereld, het verlies van alles wat belangrijk voor je is. Later je zult de gave erin herkennen. We zullen je nooit in de steek laten. “
Een andere man vroeg: ‘Is het mogelijk dat onze missie zal mislukken en dat deze planeet, de aarde, zal vergaan?’
De sjamaan antwoordde: “Ik zal je vraag met een paradox beantwoorden. Het is onmogelijk dat je missie zal mislukken. Toch hangt het succes af van je eigen acties. Het lot van de wereld ligt in jouw handen. De sleutel tot deze paradox ligt binnenin jou, in het gevoel, dat je met je meedraagt dat al je acties, zelfs je persoonlijke, geheime worstelingen van binnen, een kosmische betekenis hebben. Je zult dan, net als nu, weten dat alles wat je doet ertoe doet. God ziet alles. ‘
Er waren geen vragen meer. De vrijwilligers verzamelden zich in een kring en de sjamaan ging naar iedereen toe. Het laatste waar iedereen zich bewust van was, was dat de sjamaan rook in zijn gezicht blies. Ze raakten in een diepe trance en droomden zichzelf in de wereld, waarin we ons vandaag bevinden.

Door Charles Eisenstein December 2009
Bijdragend redacteur. Charles Eisenstein is een schrijver, spreker en de auteur van Sacred Economics en The Ascent of Humanity. Zijn meest recente boek is The More Beautiful World Our Hearts Know Is Possible.

LIKE THE FIRST MORNING

1 reactie

Ik schep

Jij schept

Wij zijn scheppers

Omdat zijn juffen een zogenaamd ‘positieve testuitslag’ hebben gekregen of uit voorzorg maar vast in quarantaine zijn gaan, werkt mijn jongste momenteel weer thuis voor school. Vanochtend vroeg hij me om even mee te kijken naar een taalles over televisie maken. Terwijl we samen over een puzzel vol moeilijke begrippen gebogen zaten viel me een oud nummer van ‘Kinderen voor kinderen’ te binnen. Ik ben nu eenmaal geprogrammeerd bij vrijwel ieder onderwerp meteen een liedje paraat te hebben 😉. ‘Als ik de baas zou zijn van het journaal, dan was meteen het nieuws een heel stuk positiever…..’, zong ik dan ook luidkeels. Zoals dat gaat zochten we op you tube het desbetreffende nummer (met ‘t oubollige clipje erbij) even op. Al kijkend en meezingend sprongen de tranen in mijn ogen. Hoe onschuldig en naïef dit liedje misschien ook klinkt, er schuilt een grote kern van waarheid in voor mij.

Worden we immers niet non-stop gebombardeerd met informatie, die een allesbehalve positief beeld schetst van de wereld waarin we leven? Of het nu klimaatproblemen zijn, het rondwarende killervirus of juist de in ontwikkeling zijnde ‘remedie’ daartegen enz., alle beeldvorming is er op gericht ons in ellende, problemen, zorgen en tekorten te laten geloven. Met succes, want doordat we zó vergaand geïndoctrineerd zijn en ofwel geheel mee gaan in alles wat ons wordt voorgeschoteld dan wel ons er in frustratie en angst tegen verzetten, houden we de wereld in stand zoals deze gescript is. Simpelweg omdat we er blindelings in geloven en daarmee ons eigen vermogen niet gebruiken.

Door alle aandacht die we op een reactieve manier maar blijven geven aan het script waar we als mens in leven geven we de leiding over onszelf volledig uit handen. We worden regelrecht bestuurd door alles wat op ons geprojecteerd wordt van buitenaf. Velen menen nog steeds dat vechten hiertegen zin heeft, maar een gevecht tegen de gigantische controlemacht die ons bestuurt winnen we nooit. Elke actie die binnen het heersende script wordt ondernomen ligt al vooraf vast binnen dit script en ondersteunt daarmee de huidige tijdlijn.

Wat op ons wordt afgevuurd van buitenaf is een eindeloze herhaling van rampzalige gebeurtenissen, waar we zo vast in geloven dat we ons eigen doemscenario stap voor stap vormgeven. Geheel volgens het plan van de scriptschrijvers, die zelf niet in staat zijn iets geheel nieuws te scheppen, omdat ze dat vermogen missen. Ze gebruiken daarom onze scheppende vermogens, die we -doordat we met onze aandacht vrijwel geheel buiten onszelf zijn en zo weinig bewust van hoe we doorlopend worden afgeleid, verleid en misleid- inzetten ten behoeve van de heersende machten achter de schermen. 

Het is daarom van het grootste belang dat we ieder geloof in wat een ander ons vertelt of wijs maakt volledig loslaten, hoe charismatisch, belangrijk, wijs, ontwikkeld en vooraanstaand deze persoon of andere informatiebron ook is. Het is hoog tijd dat we alleen nog maar geloven in de eigen wijsheid, die we ieder in ons dragen. Ieder van ons heeft immers niet alleen de eigen levenservaring, maar draagt vooral ook een schat aan oorspronkelijke kennis in zich en hoeft niemand te volgen.

Alleen op deze manier kunnen we ons originele scheppingspotentieel gaan inzetten om een ándere tijdlijn of werkelijkheid te scheppen.

Wanneer ik me werkelijk verbind met wie ik in wezen ben en me realiseer dat ik geschapen ben naar het evenbeeld van God, ben ik in staat wonderen te verrichten. Dat is mijn waarheid. Dat is wat ik geloof en waar ik naar tracht te leven, ondanks alle afleidingen die ik binnen deze wereld ook steeds ervaar.

Hoezeer ook gepoogd wordt mij iets anders te laten geloven, ik weet wie ik ben. Ik weet wie wij mensen zijn en waar we toe in staat zijn als we onze scheppende krachten samen bundelen om iets anders te laten ontstaan.

Is het je ooit opgevallen dat je in de natuur  -waarvan beweerd wordt dat ze op sterven na dood is- overal leven ziet wanneer je er met oprechte aandacht aanwezig bent? Iedere dag weer laat ik me verwonderen door de schoonheid die ik om me heen zie en voel ik me vaak als een kind zo blij met alle dieren en planten die verschijnen als ik er écht ben. Heb je ooit ervaren hoe het is om je tijdens een periode van extreme droogte voor te stellen dat jij het water bént en zo de bomen en planten weer tot leven wekt? Kun je de verwondering voelen als er even later een onweersbui losbarst die zelfs voor lekkage in huis zorgt? Heb je wel eens jouw klanken van diep binnenin laten horen en gemerkt hoe er vanuit de natuur op gereageerd wordt? Heb je gevoeld wat het doet als er op zo’n moment een groot donker paard met kracht voorbij galoppeert, terwijl in de verte een haan kraait? Ik kan talloze voorbeelden geven die getuigen van het scheppingspotentieel waarover wij mensen beschikken. Iedere keer ben ik weer blij verrast met dat wat ontstaat en nu ik het toch over verwondering en liedjes heb, wat denk je van: ‘Morning has broken, like the first morning.….?’      

Wij mensen scheppen leven wanneer we ons open stellen om de levensstroom geheel doorgang te geven. Dat kan alleen als we niet ‘vol’ zitten met alle informatie die ons opgedrongen wordt van buitenaf en die ons denken volledig beheerst. Aan ons is de keuze waar we onze aandacht aan geven en in hoeverre we geloof hechten aan wat we te horen en zien krijgen. Ik stop mijn kop niet in het zand voor wat zich binnen het script waarin we leven afspeelt. Ik laat me er echter steeds minder door leiden, omdat ik me verbonden weet met een veel grotere werkelijkheid, waar andere wetten gelden. Een werkelijkheid vol levensvelden die recht doen aan het leven en waar het leven ieder NU-moment geschapen wordt, fris en nieuw. Levendig in alle opzichten. Like the first morning…..