We live always … in the silence

Een reactie plaatsen

(door Paul Mulliner)
We live always in the silence
of the Great Mystery,
an intelligence perhaps
that guides all life
and seems to sometimes
guide our heart
like waves are guided by the breeze
across an endless ocean.

And while all the moments slide
like dreams,
this conscious silence
heard only in our heart
is everywhere,
like light, or maybe gravity,
a conscious space
holding every star
and every human heart,
an ocean
of consciousness unbounded
by our human brain
or sense of separate self,
revealing all the silent poetry
in the fleeting beauty of a flower.

This Great Spirit,
always in our heart,
always knowing every smile
and every time we find
its silence and its gentle gaze,
knows every time we let forgiveness
bring us into sync
with harmony,
freeing us
from all the shadows of the past.

Paul Mulliner 2022

Source: https://paul-mulliner.medium.com/we-live-always-85ea490fe5f4

image: Paul Mulliner 18_1_18

We leven altijd in de stilte
van het Grote Mysterie,
misschien bewustzijn
dat al het leven leidt
en lijkt soms
ook ons hart te leiden
hoe golven zijn door wind gestuurd
dwars door de oceaan oneindig.

Terwijl momenten als de dromen
glijden,
deze bewuste stilte
in ons hart alleen gehoord
is overal,
als licht, of zou het kunnen – zwaartekracht,
een bewuste ruimte
elke ster vasthoudend
en elk mensenhart,
een bewustzijns-oceaan
van slot gehaald
van menselijke brein
of van gevoel van afgescheiden zelf,
onthullend alle stille poëzie
in de vluchtige schoonheid van een bloem.

Deze Grote Geest,
die altijd in ons hart is,
die kent elke glimlach
en elke keer ontdekken we
zijn stilte en zijn zachte blik,
weet elke keer dat door vergiffenis te schenken
brengen wij ons in synch
met harmonie,
en ons bevrijden
uit alle schaduwen van ‘t verleden.

Paul Mulliner 2022

image: Paul Mulliner 18_1_18

Hommels

Een reactie plaatsen

Ik kijk naar de hommels die op de lavendelstruik in de voortuin zo vrolijk bungelen. Ik vraag me af:

Waar wonen hommels eigenlijk? Maken ze honing net als bijen? Hoelang duurt het tot ze “volwassen” worden? Hoelang leven hommels? Kunnen ze overwinteren? Hoe komt het dat er vaker hommels zijn die uitgeput lijken?

Hommels zijn bijen  (Bron: https://www.bestuivers.nl/wilde-bijen/bijenportretten/hommels)

Veel mensen weten dit niet, maar hommels zijn bijen. Ze zien er wel duidelijk anders uit dan andere bijen, met hun wollige, kleurrijke beharing. Ze zouden misschien verward kunnen worden met de gewone sachembij, maar verschillen daarvan doordat hun ocelli (de puntoogjes bovenop de kop) bijna op één lijn liggen. Verder is de kop van hommels (onder de beharing) altijd geheel zwart, terwijl deze bij mannetjes van sachembijen aan de voorkant witachtig is.

Uit Nederland zijn 29 soorten hommels bekend. Herkenning van de soorten lijkt op het eerste gezicht makkelijk, omdat ze van die mooie kleurpatronen hebben. Er zijn inderdaad enkele soorten die makkelijk herkenbaar zijn en geen dubbelgangers hebben, zoals de boomhommel. Veel soorten lijken echter op elkaar en sommige hebben echte dubbelgangers die zelfs voor kenners nauwelijks uit elkaar te houden zijn. Een berucht voorbeeld zijn de ‘aardhommels’. Deze soortgroep omvat niet alleen de ‘echte’ aardhommel Bombus terrestris, maar ook de veldhommel Bombus lucorum, de wilgenhommel Bombus cryptarum en de grote veldhommel Bombus magnus.

Sociaal 

Hommels zijn bijzonder onder de bijen omdat zij een sociale levenswijze hebben. Dit komt verder alleen voor bij de honingbij en in beperkte mate bij sommige groefbijen. Dit sociale leven houdt in dat vrouwtjes met elkaar samenwerken bij de nestbouw en het verzorgen van het nageslacht (het ‘broed’). Bij hommels is het zelfs zo dat alle eieren gelegd worden door één vrouwtje, de koningin. De andere vrouwtjes, de werksters, zijn dochters van de koningin en leggen zelf geen eieren, maar helpen hun moeder met het nest en het broed.

In het begin van een hommelnest is er alleen een hommelkoningin. Zij is aan het einde van de zomer bevrucht en zoekt dan een schuilplaats om te overwinteren. In de vroege lente komt ze tevoorschijn om zich eerst eens goed te voeden op de voorjaarsbloemen. Vervolgens gaat ze aan de slag met het bouwen van een nest. Afhankelijk van de hommelsoort doet ze dit ondergronds, bijvoorbeeld in een verlaten muizenhol, of bovengronds, bijvoorbeeld tussen graspollen of in een holle boom. Uit de eerste eieren die ze legt komen de werksters, die de bouw van het nest en het verzamelen van voedsel van de koningin overnemen. De koningin komt dan het nest niet meer uit en houdt zich alleen nog bezig met eileg. Later in de zomer komen er geen (onvruchtbare) werksters meer uit de eieren, maar mannetjes en nieuwe koninginnen. Wanneer deze het nest verlaten om voortplantingspartners te zoeken, begint de cyclus weer opnieuw.

Hommels vertonen soms massaal trekgedrag, waarbij op een plek in enkele uren vele duizenden hommels langsvliegen. 

De boomhommel Bombus hypnorum is één van de weinige hommelsoorten die met geen andere soort te verwarren is. Het is de enige hommel met een oranjebruin behaard borststuk in combinatie met een witbehaarde achterlijfspunt. Deze soort nestelt graag in holle bomen en vogelnestkastjes. Bij verstoring van de nesten zijn ze veel eerder dan andere hommels geneigd om te steken. Foto Pieter van Breugel.

Ook de zeer algemene akkerhommel Bombus pascuorum is vrij goed herkenbaar, al bestaat er veel variatie in de kleuren van de beharing. In het westen van Nederland zijn akkerhommels het vaakst donker gekleurd, met veel zwarte haren op het achterlijf. Meer in het oosten komen vooral lichtgekleurde exemplaren voor, met vooral oranje haren op het achterlijf. Deze lichte dieren kunnen verward worden met de moshommel en de heidehommel, maar dat zijn zeer zeldzame soorten. Foto Menno Reemer.

De aardhommel Bombus terrestris heeft verschillende dubbelgangers, die zeer moeilijk uit elkaar te houden zijn. Hierbij is het belangrijk om onderscheid te maken tussen mannetjes, koninginnen en werksters. Recent is echter gebleken dat de kenmerken die altijd voor dit onderscheid gebruikt werden niet erg betrouwbaar zijn. Foto Tim Faasen (Ecologica).

De steenhommel Bombus lapidarius is een algemene verschijning in allerlei gebieden, ook in stedelijke omgeving. De werksters en koninginnen zijn zwartbehaard met een rode achterlijfspunt, heel anders dus dan het hieronder afgebeelde mannetje. Weliswaar lijkt de grashommel Bombus ruderarius er sterk op, maar die is vrij zeldzaam en in de tuin niet te verwachten. Foto Tim Faasen (Ecologica).

De weidehommel Bombus pratorum laat zich goed herkennen aan de gele haren op borststuk en achterlijf in combinatie met de oranje achterlijfspunt. Het is in tuinen een algemene soort. Foto Tim Faasen (Ecologica).

Het mannetje van de steenhommel ziet er heel anders uit dan het vrouwtje (zie boven), met gele haren op de kop en het borststuk. Foto Tim Faasen (Ecologica).

De vierkleurige koekoekshommel Bombus sylvestris parasiteert in de nesten van de weidehommel. In stedelijk gebied is dit een van de meer gewone soorten koekoekshommels, hoewel ze hier doorgaans veel minder talrijk zijn dan hun gastheren. Foto Menno Reemer.

==================== ==========================

Waar wonen hommels eigenlijk? – holletjes in de grond, in de holle boom, in de spaumuren, in oude vogelkastjes

Maken ze honing net als bijen? – Nee, niet zoveel als honihgbij dat doet. Maar ze hebben voorraadje nectar voor de “slechtere dagen”

Hoelang duurt het tot ze “volwassen” worden? – rond 7 dagen

Hoelang leven hommels? – als “volk” gemiddeld 14 weken, de koniginnen leven langer

Kunnen ze overwinteren? – Ja, koniginnen overwinteren, bijvoorbeeld in een holletje in de aarde

Hoe komt het dat er vaker hommels zijn die uitgeput lijken? – Dat zie ik vaker in april, als het nog fris is. Om te kunnen vliegen moeten de vliegspieren van hommels 30 graden zijn, daarom moete ze vaak eten. Als dat niet lukt, verliezen ze hun kracht. Suikerhoudend of honinghoudend water laten drinken kan dan helpen.

Jouw geboorteplek

Een reactie plaatsen

(door Erik Tanghe) De mais staat op bloeien en als je zo langs de maisvelden loopt, valt het op dat vooral aan de zijkanten heel wat plantjes lang nog niet zo hoog staan.

Ze hebben minder zonlicht, minder water, staan in de schaduw van een boom of hebben het ongeluk op minder goede bodem te staan.

Ze hebben pech.. pech om als zaadje op de verkeerde plek te zijn aanbeland.

Er wordt wel eens gezegd.. “Bomen sterven staande” waarmee dan wordt bedoeld dat moedige mensen blijven staan tot het eind maar ik zie het anders..

Bomen sterven staande omdat ze nergens anders heen kunnen.. Ze hebben niet de vrijheid om van plek te veranderen zoals wij mensen dat wel kunnen.Hun zaadje komt terecht op een plek die ze niet gekozen hebben en hun hele leven speelt zich daar af… geen keuze.. maak er maar het beste van en op het einde ga je dood op je geboorteplaats..

Bomen sterven waar ze geboren worden, staande op identiek dezelfde plek… Maar de vrijheid die wij als mens schijnen te hebben, is minder uitgesproken dan we denken.

In tegenstelling tot wat de meeste mensen in de spiritualiteit geloven, kies je helemaal niet waar je terecht komt, noch welke levenslessen je hier komt leren.Karma is een illusie die er vanuit gaat dat tijd iets tastbaars is en dat schuld en boete bij de grote cirkel van het leven horen. Jouw bewustzijn wordt van buitenaf in dit hologram geprojecteerd en omdat er in dit hologram een illusie van tijd is gecreeerd, bepaald het moment van aankomst jouw persoonlijkheid (zichtbaar via de stand van de sterren die ook onderdeel uitmaken van deze holografische illusie) en de ouders die jouw lichaam hebben gecreeerd.

Jouw lichamelijke en fysieke komst in deze holografische werkelijkheid is er eentje van toeval..

Je valt met je gat in de boter en je komt in een fijn gezin met tal van mogelijkheden terecht of je belandt op een dorre vlakte waar nauwelijks vocht is om te overleven, een gezin met misbruik, geweld, armoede.. en dan heb je net zoals dat maiszaadje dikke vette pech… Er resten je verschillende mogelijkheden…Ga je jezelf continu vergelijken met de andere planten die veel groter, sterker en hoger zijn of ga je kiezen voor je eigen levenspad en de tegenslagen gebruiken als drive en groeimogelijkheid. Jouw bewustzijn is aangekoppeld aan een lichaam dat niet van jou is. Het is een product van jouw ouders en de persoonlijkheid van jouw ouders is er in vertegenwoordigd..

Emoties zitten opgeslagen in het DNA van de geometrie die jij jouw lichaam noemt.. de geometrie via dewelke jij jezelf dient te manifesteren in deze werkelijkheid.



Als jong plantje trekken de emoties van je ouders je steeds weer naar beneden, naar de grond toe zonder dat je beseft dat die neergaande trekkracht niet eens van jou is.
Je denkt dat je gewoon op dorre bodem staat en dat je daar niks aan kan veranderen.
Je geraakt niet hogerop, zelfs wanneer je bij jezelf blijft omdat je nauwelijsk beseft dat de grond waarin je staat niet past bij wie je werkelijk bent… en je kan niet weg.. je kan niet verspringen naar een ander maisveld van de nabijgelegen boer… of wel?
 
Wie jij in oorsprong bent, heeft niks te maken met het plantje dat hier in de duffe grond, als je pech hebt, opgroeit.
Jouw bewustzijn koppelt zich aan een blauwdruk en als je de pech hebt dat die blauwdruk lijnrecht indruist tegen wie jij in oorsprong bent dan zal de aanhechting van jouw bewustzijn aan dat lichaam, die blauwdruk, fouten vertonen.. Het past niet.. het vertoont verstoringen die veroorzaakt worden door o.a. de negatieve emoties van je ouders die als informatie via DNA jouw blauwdruk zijn binnengebracht.

Negatieve emoties verstoren jouw energieveld op plaatsen die symbolisch verbonden zijn met die emotie.
Emoties zijn net zoals alles in deze werkelijkheid trillingen en je zou een negatieve emotie kunnen vergelijken met een trilling die de frequentie van jouw bewustzijn verzwakt.
Je hebt pech maar je hebt ook het ongelofelijke geluk dat, eens je dit beseft, je de energie van deze negatieve emoties kan gebruiken om jouw bewustzijn net veel krachtiger te maken, veel krachtiger dan zelfs de grootste en hoogste planten van het maisveld want die laatste hebben nooit gevoeld hoe lastig het is om je te verheffen uit droge grond en ze zijn zich niet bewust van hun oorspronkelijke kracht.

Ze weten niet wie ze zijn want ze hebben zich nooit die vraag dienen te stellen.
Ze zijn benadeeld want door hun gebrek aan oefening om zich te confronteren met hun zwakkere punten van hun bewustzijn zijn het grote maar erg kwetsbare planten geworden die bovendien als eerste worden geoogst.

Ze weten niet wat angst is en ze weten niet hoe angst hen kan onderdrukken en dat ook doet… Ze weten dat niet tot het te laat is en de oogstmachine hen wegrukt uit de vruchtbare bodem omdat ze een bruikbare energie bezitten waarvan ze zich niet eens bewust waren. Iets waarvan je je niet bewust bent dat je het hebt, ga je ook niet missen als het van je wordt afgenomen.



De kleine plantjes die uiterlijk gezien niet hoog genoeg groeien, worden bij de oogst meestal ongemoeid gelaten zodat ze later wel tot bloei kunnen komen.. en niet om gebruikt te worden maar wel om zich onafhankelijk van de dorre bodem te ontwikkelen tot iets wat niet meer dient tot voeding voor anderen maar wel als een terugkeer naar het oorspronkelijke zaadje, het bewustzijn… ons bewustzijn, wie wij in oorsprong zijn en dat bewustzijn, die kracht laat zich niet bepalen door een stukje barre bodem.

Die bodem zorgt er net voor dat het bewustzijn sneller beseft dat er vanalles niet klopt…en dat.. laat je dus veel sneller groeien… 

Erik Tanghe

Erik Tanghe schrijft (whitelight-healing.com)

Agroecologische landbouw – een antwoord?

1 reactie

(door Ad Broere) Deze importeur van biologisch fruit legt op de Rabobank vergadering in vijf minuten uit waar de schoen wringt.

Kortom, de biologische cycle of life is vernield door plunderlandbouw, gefinancierd door onder meer de Rabobank – pesticiden, kunstmest, megastallen et cetera.

De boeren die in deze schaalvergroting en dodelijke landbouw en veeteelt meegegaan zijn deden dat onder druk van de financiers, waarvan de Rabobank een grote is. Het gaat zoals altijd alleen om GELD, om de aanbidding van de Mammon. Aandeelhouderswaarde, rijk en rijker worden. Kan niet schelen dat de wereld naar de verdoemenis gaat, als IK mijn zakken maar kan vullen. Die mentaliteit komt de wereld duur te staan. De Rabobank moet alle schulden van de boeren kwijtschelden. Boeren moeten overgaan op schaalverkleining en biologische landbouw. Zij die aan de plunderlandbouw verdienen weten het, maar passen de vertragingstactiek toe omdat de aandeelhouderswaarde belangrijker is dan de toekomst van de aarde en de voedselvoorziening.

Rabo Aandeelhoudersvergadering 24 mei 2022 Speech Ronald van Marlen

https://vimeo.com/725670323

Rabo Aandeelhoudersvergadering 24 mei 2022 Speech Ronald van Marlen from Karma Brothers on Vimeo.

============================ ============================================================

UN human rights experts call for global treaty to regulate dangerous pesticides

https://news.un.org/en/story/2017/03/552872-un-human-rights-experts-call-global-treaty-regulate-dangerous-pesticides

FAO – Food and Agriculture Organization (UN) – The State of Food and Agriculture, report from 2017

https://www.fao.org/3/I7658E/I7658E.pdf

=========================== ============================================================

Bron: Telegram-kanaal https://t.me/adbroere

Sirius-21 – wat kan er in 240 dagen gebeuren

Een reactie plaatsen

Een 5-ledige internationale bemanning sluit af 240 dagen in omstandigheden die simuleren het werken van een echte ruimteexpeditie op een maanruimtestation en het oppervlak van de maan. Onder de naam Scientific International Research In Unique Terrestrial Station (SIRIUS), werden tientallen experimenten uitgevoerd met betrekking tot de voorbereiding op verdere verkenning van de ruimte door mensen.

Source: https://www.leonarddavid.com/space-isolation-sirius-21-simulation-study-wraps-up-240-day-voyage/

SIRIUS-21 is aan de gang bij het in Moskou gevestigde Instituut voor Biomedische Problemen (IBMP) van de Russische Academie van Wetenschappen. SIRIUS wordt ondersteund door het NASA Human Research Program. De bemanning (drie mannen en twee vrouwen) bestaat uit Russische, Amerikaanse en Arabische deelnemers.

Sirius-21 bemanningsleden.

Foto: Instituut voor biomedische problemen

Isolatie studie

Op 3 juli 2022 moet het ruimte-experiment SIRIUS-21 worden afgerond. De missie begon op 4 november 2021.

Deze 240-daagse isolatiestudie omvatte het simuleren van een reis naar de maan. Tijdens het experiment dat een vlucht naar de maan nabootste, waren er een aantal problemen waarmee expeditieruimtebemanningen werden geconfronteerd, zoals:

  • sensorische deprivatie, eentonigheid, beperkte sociale contacten, beperkte leefruimte en beheerde habitat
  • factoren van autonome interplanetaire vluchten, waaronder het beperken van de middelen van de expeditie en extravehicular activiteiten op het aardoppervlak
  • professionele activiteiten van de bemanning (dokken van transportschepen, landing van de maanmodule, besturing van robotapparatuur)
  • communicatievertraging tot 5 minuten enkele reis

Een onverwachte noodsituatie

De missie begon met een bemanning van zes personen, maar één persoon moest de studie om medische redenen vroeg in de missie verlaten, en de overige vijf voltooiden de missie deze zondag. Destijds bracht IBMP een verklaring uit omdat het een Russisch bemanningslid was.

“Op missiedag 33 vond een echte noodsituatie plaats: een van de bemanningsleden, Ekaterina Karyakina, liep een lichte armblessure op tijdens het sporten op het werkende model van een multifunctionele krachttrainingsmachine. In nauwe samenwerking met de grondondersteunende diensten heeft de bemanning E. Karyakina voorzien van de nodige medische hulp en geholpen met diagnostische maatregelen.”

Na deskundig medisch advies besloot het management van het SIRIUS-project om Karyakina terug te trekken uit de experimentele faciliteit. De uitvoering van het wetenschappelijke programma voor het SIRIUS-21 240-daagse Isolatie-experiment ging volledig door.

Onderzoeksstress

Жизнь экипажа. Второй месяц 240-суточной изоляции эксперимента SIRIUS-21

Foto: Instituut voor biomedische problemen

Analoge SIRIUS-missies helpen NASA bij het verkrijgen van kennis over de fysiologische en psychologische “exploratiestress” van afgelegen en opsluiting bij mensen – allemaal ter voorbereiding op aanstaande Artemis-expedities naar de maan en op de “al-in het vizier zijnde” vlucht van bemanningen naar Mars.

Жизнь экипажа. Третий месяц 240-суточной изоляции эксперимента SIRIUS-21

Foto: Instituut voor biomedische problemen

De bemanning bestaat uit een crewcommandant, boordwerktuigkundige, een arts en onderzoekers. De activiteiten van de bemanning tijdens het experiment zijn gebaseerd op de basisbepalingen van de beroepsethiek van kosmonauten van de Russische Federatie en de gedragscode voor de bemanning van het internationale ruimtestation.

over emoties en gevoelens

Een reactie plaatsen

In de jaren 90 woonde ik regelmatig lezingen, bijeenkomsten, bij van Alexander Smit. Hij was Nederlands bekendste advaita leraar. Advaita vedanta is een ‘traditie’ uit India die zich richt op de vraag wie of wat men nu werklijk is. Alexander ontwarde zijn laatste knopen in India dankzij zijn leraar Sri Nisargadatta Maharaj. Ik wil hier alleen zeggen dat er veel valt te zeggen over Alexander, de traditie, en over Dat, maar dat kan je ook allemaal niet doen 🙂 

behalve dat ik zeg: zeer waardevol geweest voor mij.
En o ja, onze ideeën over en definities van bepaalde onderwerpen, zoals hier emoties en gevoelens, hoeven niet samen te vallen met die van elkaar, of van een ander, in dit geval die van Alexander Smit. Maar ik vind het wel ‘delenswaardig’ genoeg, dit fragment van een bijeenkomst. Een bijeenkomst die waarschijnlijk in Baarn was en toen was ik er nog niet bij. Later waren de bijeenkomsten in Amsterdam, maar dit geheel terzijde.

“Alexander gaf onderricht aan iedereen die in deze vraag geïnteresseerd was. Zijn onderricht zat vol humor, en was ontregelend en confronterend waardoor een onmiddelijke diepe herkenning van wat je wezenlijk bent, mogelijk werd.” (Uit de inleiding van het boek Alexander Smit~Geschenk van het Absolute, wat de betekenis is van zijn spirituele naam, Parabrahmadatta.).

Alexander Smit ~ (21 oktober 1948 ~ 20 juni 1998)

B: Wat is eigenlijk: je gevoel?

 A: Je gevoel? Dat is eh… heb je wel eens een gitaar gezien? Als je daar  een snaar aanraakt, dan gaat die kast meetrillen. Dan komt er muziek  uit, mits de snaren een beetje zorgvuldig gestemd zijn natuurlijk. En  dat is gevoel.

B: Mm, alles wat je meemaakt, dat gaat in je gevoel, door je gevoel heen bedoel ik.

 A: Nee, door het lichaam heen. Gevoelens voel je in je lichaam. Er is geen gevoel wat je niet in je lichaam voelt. Het lichaam is het  klankbord waardoor het gevoel heen resoneert. Het is een klankbord, net  als een gitaar, een instrument. Nou er kunnen dus prachtige klanken of gevoel uitkomen, er kunnen ook de meest afgrijselijke klanken uit  voortkomen. Ook hele saaie klanken, new age muziek of zo.

B: En emoties zijn dan ontwikkelingen van het…

A: Emotie is een te hard aangeslagen toon. Waardoor die niet echt meer goed klinkt en dat weet je ook.

B: Is je gevoel een juist klankbord? Altijd of hoeft dat niet?

 A: Niet per definitie. Maar het gevoel.. kijk het aardige van het  gevoel is, dat het dieper gaat dan wat dan ook. Maar er is een heel  groot verschil tussen gevoelens en emoties. Een gevoel is iets  natuurlijks en een emotie is iets kunstmatigs. Ik neem een voorbeeld:  stel, je vriendin maakt het uit of je vrouw gaat weg. Daar kun je twee reacties op hebben. Dat je denkt, nou blij dat ze opgehoepeld is, maar  het kan ook zijn, dat er een diep of naar gevoel wakker wordt in je.  Doorgaans is het de tweede. Nou, daar kan je een paar maanden last van  hebben enzovoort. Dat lijkt mij heel natuurlijk. Maar als je drie jaar  later nog schuimbekkend honden in de fik steekt, omdat je vrouw je  verlaten heeft, dan hebben we te maken met emoties. Dat is uit de hand  gelopen. Je gooit ruiten nog in en zo. En je langspeelplaten, die je  voor je verjaardag hebt gekregen van haar, die vermorzel je nog.  “Hhhgggrrr!”, zeg je dan hè? En het bestek ligt omgebogen in de bakken.  Dan hebben we te maken met emoties. Het is uit de hand gelopen. Begrijpt  U wel?

En dat verschil wil ik wel maken. Maar we weten heel goed  wanneer iets emotioneel is of dat het een gevoel is. Het karakter van  een gevoel is, dat het aanvaardbaar is voor jezelf en je omgeving. Dus als iemand sterft dan zeg je niet: “Ja, hou nou op met je gezeik joh!  Zit niet te janken. Het lichaam, ik bedoel wat is nou het lichaam, ik  bedoel: je hebt dat wijf toch lang genoeg gezien?” Dat zeg je niet! Ja  er zijn mensen die het zeggen, maar dat is niet helemaal lekker hè? Dus dan voel je mee. Dat hoort gewoon bij de mens. Dat is een aanpassing van de gigantische verandering die zich ineens voltrekt. Het is een  aanpassing. Maar als die aanpassing te lang duurt, drie, vier, vijf jaar. Of negen jaar later, je hebt je zoon bijvoorbeeld verloren in een  auto-ongeluk, tien jaar geleden, en je kan geen auto zien of je barst in tranen uit na tien jaar. Dan ben je emotioneel. Dat wil zeggen: je hebt er hinder van. En anderen hebben er hinder van. Maar een gevoel niet. Een gevoel is aanvaardbaar. Begrijpt U dat? Dat is dus het verschil. Zeg nog eens wat. Ga er eens wat dieper op in.

Wat U ook moet begrijpen, pardon hoor dat ik U even onderbreek, wat U ook moet  begrijpen is dat alle gevoelens in serie geschakeld zijn. Dat zal ik U  uitleggen hoe dat zit, het is heel eenvoudig. Bijvoorbeeld de mens kan buitenissig reageren op een situatie en dat lijkt niet in overeenstemming met het gebeuren, wat er gebeurt eigenlijk. Bijvoorbeeld, je bent ineens iets kwijt, iets wat je dierbaar is, een mooi beeldje of zo, een glazen vaas of iets dergelijks, ik kan het me allemaal niet voorstellen maar goed. En ineens is dat ding weg. En dan voel je je ineens ontzettend verdrietig. Buitensporig verdrietig zelfs. Je denkt zelfs: he, hoe kan dat nou. Die vaas is weg en ik voel me zo  verschrikkelijk verdrietig. Laten we zeggen, dat je al zo bewust bent.Want meestal word je meegesleurd in zo’n emotie onderhand en dan ben je al helemaal niet meer in de situatie om echt te kijken. Maar stel dat je dat kunt bekijken, dan zul je zien dat het in serie geschakeld is, dat gevoel met alles wat je al eerder bent kwijtgeraakt. Want je voelt niet  alleen de pijn van die vaas die weg is, je voelt alle pijn van alles wat je is afgenomen tot en met de beer die uit je hand getrokken werd, door een buurjongetje en die hem in het kolenhok verstopt heeft of iets  dergelijks. Ik noem maar iets tragisch uit deze psychotherapiewereld.

Dus als je moeder je ontnomen is als je vier bent, dan geeft dat natuurlijk een forse inprint in een kind. En als dan, als je dan ineens gaat verhuizen op je tiende en je al je vriendjes moet je achterlaten en  je komt in een buurt waar helemaal geen vriendschap te sluiten is. Nou dan heb je het moeilijker, dan ben je wéér wat kwijt. En als je dan vriendjes of vriendinnetjes krijgt als je veertien, vijftien bent, of  tegenwoordig met elf, en je raakt ze kwijt, dan weer. En als je dan gaat  scheiden: weer. Dus je voelt ál die pijn. Want zo werkt dat in dat brein. Ik lijk wel een dichter: de inprinter en het kind en het brein de  pijn. Begrijpt U wat ik bedoel? Zo zit dat. En het werkt voor iedereen. Daarom zeg je ook als je iets overkomt, dan zeg je: dat mij dat nou wéér moet overkomen. Je zegt niet: dat mij dat nou overkomt. Nee je gebruikt het woordje “weer”, wat aangeeft dat het al eerder gebeurd is. Anders hoef je dat woordje niet te gebruiken natuurlijk. Ben ik godverdomme wéér de sleutels kwijt; dat is eerder gebeurd.

Zo  eenvoudig werkt dat. En daar is niks aan te doen, dat moet je heel goed  begrijpen. Daar is niets aan te doen. Als U dat realiseert doet u er ook niets meer aan. Wat een grote zegen voor de mensheid is. Want sommige mensen zeggen wel eens: daar is niets aan te doen, zeggen ze dan. Maar dóe het dan ook niet! Wie? Ga eens verder.

B: Je kan ook onder de indruk komen van iets dat er een positief gevoel over je heen komt.

A: Natuurlijk.

B: En dat kan behoorlijk op je inwerken.

 A: Het lijkt wel een psychotherapie-avond. Kijk, er is een aardig verhaal van een, ik meen dat het de Baron van Münchausen is, daar heb je  wel eens van gehoord? Nou dan gaat het verhaal, dat hij op een nacht op een soort koets door de sneeuw reed. En de man die op de koets zat, die speelde fluit, een fluittoon. Maar doordat het zo verschrikkelijk vroor, bevroren de tonen. Het vroor zó hard, dat de tonen bevroren. Maar de man speelde door, maar op gegeven moment hoorde je niets meer. Dus  op gegeven moment werd het toch wel erg koud en toen zeiden ze: jongens zullen wij eens wat soep gaan eten in de herberg? Ja hoor, zo gezegd zo gedaan. Ze stapten af met die fluit en ze gaan die herberg in, waar het  lekker warm was. De soep werd opgeschept en ineens klonken er tonen. De bevroren noten ontdooiden en begonnen te klinken. Nou, dit is symbolisch, dit verhaal natuurlijk voor de menselijke psyché. Als kind bevriezen we gevoelens en komen we in een situatie waarin warmte is,  liefde dus, dan ontdooien die gevoelens en beginnen te klinken. Dat gaat  weer feest vieren in je lichaam. Begrijpt U? Soms overspoelt het ons dan zo erg, dat we gelijk weer teruglopen naar de vrieskast. Ja? Alles  beter dan iets voelen.

Dus je moet ook, en dat weet ook iedereen  die kookt, je moet nooit snel iets ontdooien want dan brandt het aan en  dat soort dingen. Laat het maar rustig ontdooien. Dus geen haast met al die dingen. Daarom is psychotherapie ook een hele slechte zaak. Men ontdooit alles te snel en dan overspoelt het je en dan willen ze weer terug naar die ijskast, snap je? Op zijn minst naar de koelkast. Dus laat het rustig ontdooien. In een warme, liefdevolle atmosfeer ontdooien alle bevroren gevoelens. Want je hebt ze… ze zijn bevroren geraakt,  denk eraan, jíj hebt ze niet bevroren hoor! Ze zijn bevroren geraakt  door omstandigheden. Dat is de symboliek. Kijk in de psychotherapie word  je vaak verantwoordelijk gesteld voor het feit, dat jij ze bevroren hebt. En zeggen ze: je moet verantwoordelijkheid nemen voor je leven. Ja  maar dat is nou net het hele probleem. Dat ze tegen een alcoholist  zeggen: kom maar terug als je geen alcohol meer drinkt… Als een  alcoholist voor hulp komt, dan komt hij voor hulp en dan is zijn  probleem dat hij teveel alcohol drinkt. En als dan de dokter zegt: nou  het is goed, maar ik heb toch liever dat je eerst ophoudt met drinken, dat we dan met de therapie beginnen. Ja, maar dat is een van de  allergrootste fouten die, tot in de hoogste kringen, álle therapeuten maken, is dat je verantwoordelijk gesteld wordt voor jouw leven, wat je tot nu toe geleid hebt.

Want alles wat er gebeurd is, heb je zo adequaat mogelijk gedaan. Je kon niet beter. En die moraliteit, dus dat jij verantwoordelijk bent daarvoor, is nou juist wat je allang weet en wat je alleen maar gehoord hebt van iedereen altijd. Je hebt je hele leven niets anders gehoord: jij bent verantwoordelijk. Dus er moet eerst een sfeer komen waarin je kunt ontdooien. Langzaam, rustig. Niet met de snijbrander erover. Begrijp je? En dan kunnen al die gevoelens, dat hele scala van gevoelens, wat allemaal bevroren is in ons allemaal, kan dan ontdooien. En dan is het weer goed. Ja? Heb je er wat aan wat ik zeg?

~ Bijeenkomst met Alexander, 7 juni 1990 ~

http://jortus.com/2022/07/02/alexander-smit-over-gevoelens-en-emoties/

Henny on the Rocks en zachte ontmoeting(en) erna!

Een reactie plaatsen

Hoe bereid ik mijzelf fysiek voor op extreme prikkels van buitenaf? Hoe blijf ik dan in focus in en bij mijzelf? Dit vroeg ik mij een aantal jaren geleden af. En ja ik had mijzelf al op eerdere momenten buiten de comfortzone geplaatst, o.a. door mijn Vision Quest in 2012 te doen. Vier dagen in het bos, alleen, zonder tent, zonder voedsel edoch wel met water en een zeiltje gespannen boven het hoofd om bij regen droog te blijven. Ik bleek op een dassenburcht te zitten. Als een sjamaan aan de rand van de stad, zo voelde ik het. Zo ervoer ik mijzelf. Het werd een waanzinnige ervaring waarbij aan het einde ook de DMT rijkelijk vloeide.

Oke dat was toen, maar nu? De iceman kwam de laatste jaren veel in beeld. Een klant mailde me spontaan over de Iceman – workshop die ze gekregen had. Bij Kim hier in Scheveningen is ze toen het ijsblokjesbad ingedoken. De meegezonden foto ondersteunde haar avontuur.

Knap, maar te koud voor mij dacht ik toen. Maar het ging toch knagen. Eenmaal het besluit genomen kon ik mij toch niet inschrijven vanwege een “boobytrap in the mind- virus” en de lockdown die opgelegd werd. De kou trok mijn deur dus voorbij.
Tot 2 weken geleden.
Mail van Kim. Laatste mogelijkheid in Scheveningen voor de zomer. Ik dacht ja en voor ik er erg in had boekte ik. Ships.
Koud nadouchen bleek al een dingetje. De buren hoorden mijn noot-vrije gezang en dachten er het hunne van. Doen ze vaker.

Maar zelfs koud nadouchen went, al is de stap om de warme kraan dicht te draaien iedere keer weer een stap. Een moedige stap.

DE dag begon vroeg. Beetje eng vond ik het wel. Dit ruimtepak, deze avatar van mij heeft zo haar kuren. Ik stemde me goed af. Deed de ademhalingsoefening en sprong op de fiets naar Scheveningen. Het werd een vruchtbare ochtend met mooie info en uitwisselingen. Mijn intentie uitsprekende voelde ik dat het me ging lukken. Dat ik het ook ECHT ging DOEN!
We deden een hele serie ademhalingsoefeningen. Bij de laatste voelde ik de energie van Gaia als een deken om me heen. Zo intens in verbinding kwamen de tranen. Diepe, diepe ontroering. Ik draaide me om op mijn matje om “haar” te kunnen omhelzen en er kwam een kreet. Pure emotie die rijkelijk naar buiten stroomde. Verbinding! Mijn lijf ontspande zich. De aanraking van Kim deed me ook voelen dat ik in de 3-D wereld gedragen werd in mijn keuze.
Het bad. Pjoe, het water met drijvend ijs er in. Een koude die ik nooit zal kunnen beschrijven. Mijn avatar had op de begeleiding vanuit mijn hart zo diep geademd maar was nu volledig dat ritme kwijt. Ging als een jekko te keer in superhoog tempo. Ik zat er” in” en keek er verbaasd naar. Deze ademhaling kwam mij totaal vreemd over. Kim zei me rustig, diep naar je buik ademhalen. Ja dat wist ik wel maar mijn lijf dacht hier anders over. De kou was alomvattend en mijn bloedvatenstelsel in de extremiteiten trok zich dicht om zo mijn organen te kunnen blijven verwarmen. Wat een samenwerking! Beetje jammer dat mijn brein zei dit te ervaren als een extreme pijn. Maar hoe mooi functioneert dit cyberbiologische lichaam toch! Ineens kwam ik, beter gezegd “mijn wezenrijke zelf” weer door. De ademhaling ging de buik weer in. Ik voelde de warmte van mijn organen ook om mijn organen. Heel bijzonder om dit te ervaren. Rust. Niet bewegen …! En dus zei Kim, leg je handen maar op je benen. Wow. De kou was zo intens dat mijn benen aanvoelden als …. ja als wat eigenlijk.
De 2 minuten waren voorbij. Ik zat echter net weer in een diepe, rustige ademhaling en besloot er nog wat tikken bij te pakken. Gewoon, omdat ik dit kon, omdat ik dit kan!
So I did. Eenmaal uit het bad dien je bewegingen te gaan maken om zo het bloed en dus de warmte weer de armen en benen in te geleiden. Ik voelde me top! Rustig. Voldaan. En zo toog ik naar het terras alwaar ik afgesproken had met vriendin Elise. Het bleek al later dan gedacht! We bestelden koffie met gebak want ik had echt wat te vieren vond ik. Genietend zaten we in de zon en vertelde ik haar mijn belevingen.

Er zit een BIJ op je, zei Elise ineens. Ik voelde al wat kriebelen ja. Ze stond op, zo ook de bij, die liep mijn haar in, om mijn hoofd heen, om vervolgens op de andere schouder mijn blikveld in te komen. Hoi! Ik had een groen vest aan maar ze liep richting hand. Hier bleef ze snuffelen, duwen en zoeken. Mijn eerste gedachte was dat ze verdwaald was want het terras had wel wat plantjes maar de bloemen waren toch al wat verwelkt. Ik zet haar anders zo wel in het groen van de duinen, zei ik. Bij het 2e bakkie koffie besloot ik haar op een plant met bloemetjes te zetten. Nop. De dame liep weg van al dat groen zo verder omhoog mijn hand weer op. Toen kwam er een windvlaag en ineens bevond ze zich 4 meter verderop. Lachend liep ik terug naar ons tafeltje. Zo ook de BIJ. Hoppa, daar was ze weer. Gezellig. Elise pakte wat suiker en maakte suikerwater voor haar op het schoteltje. Daar wilde ze niet aan. Niet op het schoteltje. Dus ik doopte mijn vinger in het suikerwater en drupte wat op mijn vinger waar zij op zat. Now we are talking! Thuisbezorgd is wel zo lekker. Ze dronk er van. Na zeker een half uur waarbij ze nu en dan even wat opvloog, een klein rondje vloog en weer op mij kwam zitten, besloten we weg te gaan. Even op de tafel zodat ik mijn jasje aan kon trekken. Daarna weer op mijn hand. Echter, toen ik een aantal meters verderop het trappetje van het terras afliep, toen vloog ze terug het terras op.
HAAR terras!!!

Ik realiseerde mij de volgende ochtend in de tuin, toen ik weer iets zoemends op mijn huid op bezoek kreeg, dat wij op bezoek waren bij haar. Op haar terras hadden plaatsgenomen en dat ze dit met blijdschap met ons kwam delen. Zo zacht. Zo krachtig. Krachtig zacht.

En zo voel ik mij vandaag ook. Krachtig zacht!

Het ijsblokjesbad. Die keuze maken en het ook doen, was een super bekrachtiging naar mijzelf toe.
Het voelen van Gaia in dit diep proces was een totale verrijking.
Het contact met de prachtige bij in haar eigen gebied tijdens deze zomer voelde als een intens samenzijn.
Ieder vanuit eigen krachtige zachtheid, vanuit autonomie AANwezig in het NU!

Afstemmen op intelligentie in het heelal

Een reactie plaatsen

(Door Paul Mulliner, Engelse origineel onder) Hoe het naar binnen richten van de aandacht ons helpt om intuïtief onze verbinding met intelligentie in het universum te realiseren.

Bron: https://paul-mulliner.medium.com/tuning-in-to-intelligence-in-the-universe-63824b88a794

Het is gemakkelijk, tijdens ons dagelijks leven in de wereld, om te vergeten hoe bijzonder mensen werkelijk zijn.

Elke seconde vinden er verschillende biljoenen complexe biochemische reacties plaats, allemaal synchroon met elkaar.

Door biljoenen synapsen in onze hersenen genereert coherente en georkestreerde neurale verwerking de indruk van een driedimensionale wereld om ons heen, met behulp van informatie van onze zintuigen van zien, horen en aanraken.

.  .  .

Ondanks deze buitengewone realiteit, denken veel mensen dat mensen zijn voortgekomen uit willekeurige mutaties van materiële dingen en wordt het universum als grotendeels leeg en levenloos beschouwd.

De huidige mainstream populaire westerse kosmologie ziet een dood, mechanisch universum waarin leven ontstaat als gevolg van willekeurige processen, het menselijk brein bewustzijn genereert en ieder van ons volledig van elkaar gescheiden is.

In dit wereldbeeld, wanneer we sterven, eindigt ons gescheiden, door de huid omsloten persoonlijke zelf, op de een of andere manier gegenereerd door onze hersenen, abrupt.

Als we de aandacht echter regelmatig naar binnen richten, naar de innerlijke kern van onszelf, kunnen we intuïtief beseffen dat ons bewustzijn niet los staat van dat van andere mensen, maar overal in de ruimte, in en om ons heen en door het hele Universum heen bestaat.

Alleen, we kunnen niet onze weg naar dit besef bedenken, omdat het geen concept is.

Als we ons afstemmen op de intelligente kosmische ruimte, kunnen we het gevoel van scheiding dat inherent is aan ons alledaagse bewustzijn, oplossen.

.  .  .

Mensen laten kosmische intelligentie toe om zichzelf te realiseren en te kennen binnen de context van een bewust levend wezen. Ieder van ons is deze kosmische intelligentie die een menselijke vorm aanneemt voor de duur van een mensenleven.

.  .  .

Ons bewustzijn verdiept zich naarmate onze gerichte aandacht ons helpt het kosmische veld-zelf bewust te begrijpen. We kunnen dan de praktische , feitelijk begeleiding die dit ruimtelijke bewustzijn ons altijd via onze intuïtie biedt, duidelijker horen.

Bewust gewaarzijn in ieder van ons is een gelokaliseerd weten binnen een niet-lokaal veldbewustzijn, dat intrinsiek is in het Universum en in ons allemaal.

Als de voortdurend voortbrengende bron van al het leven in het heelal bestaat het gedurende de geboorte en de dood van alle levende wezens.

Als we ons afstemmen op deze kosmische intelligentie in onszelf, kunnen we ons realiseren dat ons menselijk lichaam een ​​vloeiende stroom-expressie is van kosmische intelligentie, een continu opkomende, van moment tot moment transformerende kosmische intelligentie in hoe het zich materialiseert en laat zien in de wereld.

.  .  .

Zoals een driedimensionale muziek die van moment tot moment zichtbaar wordt, komen vloeiende stromen van resonanties op kwantumschaal tevoorschijn uit kosmische intelligentie en verschijnen ze als biochemie van levende cellen en levende wezens.

Dit ruimtelijke intelligentie-organisme is de primaire stof van het Universum en alles wat leeft is er een continu gegenereerde uitdrukking van, een vibrerende verandering van zichzelf waardoor het zichtbaar en tastbaar wordt als bomen, bloemen, mensen en al het leven overal.

Door onze aandacht naar binnen te richten, kunnen we de aanwezigheid kennen van deze generende, scheppende bron-intelligentie die voortdurend de hele wereld uit zichzelf maakt, zichzelf vibrerend transformeert in de vloeiende stromen en verweven schikking van biochemie van levende cellen.

Onze aandacht naar binnen richten is een gemakkelijke oefening om in het dagelijks leven in te passen, en net zoals we niet zouden verwachten dat ons lichaam in vorm blijft als we niet regelmatig oefenen, kunnen we niet verwachten dat onze mind in vorm blijft tenzij we regelmatig de aandacht naar binnen brengen.

Dit helpt ons volledig aanwezig te zijn in het voortdurend voorbijgaande nu-moment, beter in staat om onze intuïtie duidelijk te horen en beter in staat om ons diepe zelf met anderen te delen.

.  .  .

Zoals een driedimensionale muziek die van moment tot moment zichtbaar wordt, komen vloeiende stromen van resonanties op kwantumschaal tevoorschijn uit kosmische intelligentie en verschijnen ze als biochemie van levende cellen en levende wezens.

.  .  .

Als we ons bewust realiseren als uitdrukkingen van kosmische intelligentie, kunnen we een groter besef krijgen van wat het betekent om mens te zijn.

Het kosmische intelligentieveld-organisme, dat alle ruimte overal vult, drukt zich uit als een zichtbare wereld door de continue dynamische opkomst van clusters van resonantietrillingen op kwantumschaal te vergemakkelijken, die we met onze zintuigen interpreteren als de tak van een boom of de vorm van een bloem.

Niets in onze ogenschijnlijk vaste lichamen is statisch, alles is in wording. Kosmische intelligentie wordt voortdurend zichtbaar terwijl het zichzelf transformeert in ons en alles om ons heen.

In elke cel van ons lichaam kunnen we deze continue opkomst zien plaatsvinden in de vloeiende stroom-verschijning van voortreffelijk en coherent georkestreerde complexe biochemie.

Mensen staan kosmische intelligentie toe om zichzelf te beseffen, te realiseren en te kennen binnen de context van een bewust levend wezen. Ieder van ons is deze kosmische intelligentie die een menselijke vorm aanneemt voor de duur van een mensenleven.

.  .  .

~We kunnen dit intuïtieve besef in ons dagelijks leven brengen door de aandacht naar binnen te richten.

~De focus van onze aandacht, zoals de lichtstralen die door een lens in een punt met hoge intensiteit worden gefocust, heeft een werkelijke locatie in de ruimte die ons omringt.

~Als we even stoppen met lezen, kunnen we de locatie van deze op één punt gerichte aandacht verplaatsen van de woorden op ons scherm naar de innerlijke kern van onszelf.

~We kunnen deze aandachtsfocus voorzichtig in de innerlijke kern van onszelf houden en ons denken laten verdwijnen.

~Onze aandacht is nu gericht op een bewuste, zelfbewuste ruimte die niet alleen in ons lijkt te zijn, maar overal in het universum.

.  .  .

Als we onze aandacht naar binnen richten, worden we ons bewust van deze kosmische intelligentie, of we zouden kunnen zeggen, het wordt zich van zichzelf bewust binnen in ons.

Binnenin ieder van ons is de hele ruimte van bewustzijn in ons allemaal.

.  .  .

Paul Mulliner 2019

image: paul mulliner 26_7_19

~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~

In English

Tuning in to Intelligence in the Universe

By Paul Mulliner

How taking a focus of attention inward helps us intuitively realize our connection into intelligence in the Universe.

Source: https://paul-mulliner.medium.com/tuning-in-to-intelligence-in-the-universe-63824b88a794

It’s easy, during our everyday life in the world, to forget how remarkable human beings really are.

Several trillion complex biochemical reactions, all in sync with one another, are occurring throughout our human body every second.

Across trillions of synapses in our brain, coherent and orchestrated neural processing generates the impression of a three dimensional world around us, using information from our senses of sight, hearing and touch.

.  .  .

Despite this extraordinary reality, human beings are thought by many people to have emerged from random mutations of material stuff and the Universe is regarded as being mostly empty and lifeless.

The current mainstream popular western cosmology sees a dead, mechanistic Universe in which life emerges as a consequence of random processes, the human brain generates consciousness and each one of us is entirely separate from each other.

In this worldview, when we die, our separate, skin-enclosed personal self, generated somehow by our brain, ends abruptly.

If we regularly take a focus of attention inward, however, into the inner core of ourselves, we can intuitively realize that our consciousness isn’t separate from that of other people, but exists in all space everywhere, within and around us and throughout the Universe.

We can’t think our way to this realization though, because it’s not a concept.

As we tune in to the intelligent cosmic space, we can dissolve the sense of separation inherent in our everyday awareness.

.  .  .

Human beings allow cosmic intelligence to realize and know itself within the context of a sentient living being. Each one of us is this cosmic intelligence taking on human form for the duration of a human life.

.  .  .

Our awareness deepens as our focussed attention helps us consciously realize the cosmic field-self and we can more clearly hear the practical guidance that this spatial consciousness is always offering us through our intuition.

Conscious awareness within each one of us is a localized knowing within a nonlocal field-consciousness, which is intrinsic in the Universe and within all of us.

As the continuously generative source of all life in the Universe it exists throughout the birth and death of all living beings.

If we tune in to this cosmic intelligence within ourselves, we can realize our human body is a streaming flow-expression of cosmic intelligence, a continuously emergent, moment by moment transforming of cosmic intelligence into materialization and appearance in the world.

.  .  .

Like a three-dimensional music becoming visible moment by moment, streaming flows of quantum-scale resonances are emerging out of cosmic intelligence and coming into appearance as living-cell biochemistry and living beings.

This spatial intelligence-organism is the primary stuff of the Universe and everything that lives is a continuously generated expression of it, a vibrational altering of itself that allows it to become visible and touchable as trees, flowers, human beings and all life everywhere.

Moving our attention inward allows us to know the presence of this generative source-intelligence that is continuously making the whole world out of itself, vibrationally transforming itself into the streaming flows and interwoven orchestration of living-cell biochemistry.

Inwardly focussing our attention is an easy practice to fit into everyday life, and just as we wouldn’t expect our body to stay in shape if we didn’t exercise it regularly, we can’t expect our mind to remain in shape unless we regularly take a focus of attention inward.

This helps us be fully present in the continuously transient now moment, more able to clearly hear our intuition and more able to share our deep self with others.

.  .  .

Like a three-dimensional music becoming visible moment by moment, streaming flows of quantum-scale resonances are emerging out of cosmic intelligence and coming into appearance as living-cell biochemistry and living beings.

.  .  .

As we consciously realize ourselves as expressions of cosmic intelligence, we can find a larger sense of what it means to be human.

The cosmic intelligence field-organism, which fills all space everywhere, is expressing itself as a visible world by facilitating the continuous dynamic emergence of clusters of quantum-scale resonance vibrations, which we interpret with our senses as the branch of a tree or the shape of a flower.

Nothing in our apparently solid bodies is static, everything is in the process of becoming. Cosmic intelligence is continuously becoming visible as it transforms itself into us and everything around us.

Within every cell of our body we can see this continuous emergence occurring in the streaming flow-appearance of exquisitely and coherently orchestrated complex biochemistry.

Human beings allow cosmic intelligence to realize and know itself within the context of a sentient living being. Each one of us is this cosmic intelligence taking on human form for the duration of a human life.

.  .  .

~We can bring this intuitive realization into our daily life by taking a focus of attention inward.

~The focus of our attention, like the rays of light focussed into a high intensity point by a lens, has an actual location in the space that surrounds us.

~If we pause from reading for a moment, we can take the location of this point-focussed attention away from the words on our screen and move it into the inner core of ourself.

~We can gently hold this focus of attention in the inner core of ourself and allow our thinking to subside.

~Our attention is now focussed within a conscious, self-aware space which seems to be not only inside us, but everywhere throughout the Universe.

.  .  .

As we take a focus of attention inward, we become conscious of this cosmic intelligence, or we could say, it becomes conscious of itself within us.

Within each one of us is the whole conscious space in all of us.

.  .  .

Paul Mulliner 2019

image: paul mulliner 26_7_19

VAN  BLAASTUMOR TOT GALACTISCH PLATFORM             

Een reactie plaatsen

(door Heleen van den Berg) Welke KRACHT vertegenwoordigen WIJ als GALACTEN aanwezig op planeet Aarde?

Alweer 15 jaar geleden werd gemeld over het fenomeen van de verdwijnende blaastumor in een Medicijnloos Ziekenhuis in China. Zowel de artsen als de patienten daar, zijn zich er volledig van bewust dat genezing op andere wijze plaatsvindt. Deze situatie gaat over een vrouw met een blaastumor, welke op het filmpje op een scherm wordt getoond met behulp van echoscopie.

Eén beeld betreft een foto van de blaastumor van voordat het fenomeen plaatsvond.

Het andere beeld laat de actuele situatie zien, door de echoscoop weer gegeven.

Op een bepaald moment komen drie mannen de ruimte binnen, waar de vrouw ligt. Ze zijn goed ‘ingespeeld’ op elkaar en na enkele minuten start het gelijktijdig uitspreken van enige krachtige woorden. De woorden betreffen een zeer krachtige frequentie, die weergeeft dat de blaas reeds IS geheeld. Het is niet eens doodstil in de ruimte, wel is het uitstoten van deze woorden krachtig hoorbaar gedurende enkele minuten.

Op het beeld van de actuele situatie in de blaas van de patiente, is zichtbaar dat binnen slechts 3 minuten, de tumor totaal is verdwenen!

Hoe bijzonder.

Op mij heeft bovenstaande situatie in het medicijnloze ziekenhuis toen en nog altijd een grote en diepe indruk gemaakt.

Los van het feit dat hierboven een doel werd bereikt, zoals het genezen van de tumor ..

draagt iedere mens, die bewust is van zijn/haar christusbewustzijn ofwel de Force, deze zelfde Grootse Kracht IN zich.

Enkele maanden geleden kwam bij mij dit fenomeen van de genezen tumor in relatie tot Onze Eigen Kracht opnieuw weer binnen. Het is deze Kracht, ons Nulpunt, onze grootse Ontvlamming, de Force die we met elkaar en gefocust op elke situatie stééds opnieuw kunnen inzetten! De focus is altijd zonder waarde, zonder oordeel en zonder doel (dus anders dan in het ziekenhuis in China).

Dit kan ingezet worden voor relatief kleine tot hele grote wereldwijde situaties en er zal altijd een soort van uitdeuking plaatsvinden ..

Menselijke Aandacht = totale Harmonie (de Force) die stroomt in elke voelbare disharmonie, zal altijd leiden tot verandering. Hoe mooi is dit?

We gebruiken dit nog veel te weinig!!

We zouden op elke denkbare plek en elk moment met enkele of meer mensen bij elkaar kunnen zijn en voor enkele minuten onze Nulpunt Ontvlamming AAN zetten door focus op elke voelbare  disharmonie die ergens is.

Deze gezamenlijke focus en Ontvlamming van het Nulpunt, de Force is behalve om voor disharmonische kleine en grotere wereldsituaties in te zetten, tevens dezélfde Kracht en Focus waarmee we Het Platform ZIJN en VORMEN om onze Galactische Familieleden, Vrije Bewustzijns-Ruimte en Veiligheid te bieden om ‘hier’ te kunnen landen en enige tijd te zijn.

Dit is zo nodig voor de Upgrade van het Menselijk Bewustzijn hier op Aarde.

Door hiermee meer en meer bezig te zijn, komen en lopen we onze Buitenaardse Families tegemoet! 

DIT WORDT VAN ONS ‘VERWACHT’ .. IS ONZE OPDRACHT .. DAAROM ZIJN WIJ –NU– HIER!

Hieronder de link naar een kort filmpje (4 min) van het zien herstellen van de blaastumor ..

Deze link is de hele en interessante 4-uur durende lezing van Gregg Braden waarin hij ongeveer vanaf 1:26 begint met zijn uitleg en het tonen van de blaastumor in het ziekenhuis in China .. met erna nog enige uitleg.

Bron: Heleen van den Berg

juni 2022

Het belang van het herkennen van de Oerkracht van ons menszijn

Een reactie plaatsen

( van gewoon-spiritualiteit.nl) Op 22 februari 2017 verscheen er een buitengewoon interessante samenspraak van Marcel Messing en Martijn van Staveren op het internet. Hieronder tref je het transcript aan van de laatste passage die gaat over de Oerkracht van de oorspronkelijke mens. Dit transcript is opgesteld door Mareijke Giglio. Allereerst tref je de uitsnede aan van de film die aansluit bij het transcript. Veel inspiratie toegewenst.

Bron: Martijn van Staveren | Gewoon-spiritualiteit.nl (wordpress.com)

Marcel: Hier gebeurt dus het omgekeerde dan bijvoorbeeld in de film “De Matrix” waar Nemo in verdwaald raakt en Mr. Smith overal de poorten en de mogelijkheden laat zien, daar zie je dus een cyborg-matrix. Bij ons weet je, je noemt het dan een, mag ik het zo vertalen, authentieke levenskracht die zich manifesteert, met gevoelens, mededogen, weliswaar met inserties en met allerlei bepalingen en infiltraties etc., maar puur in ons als menselijk wezen is die Oerkracht nog en die Liefdeskracht. Dus vanuit andere beschavingen gezien betekent het dat ze ons met “argusogen”, maar dan niet in negatieve zin want argus heeft een negatieve connectie naar de oude mythologie, maar ze volgen ons heel nauwlettend ook als dit slaagt, ondanks de giga dreiging die op dit moment op deze planeet afkomt. Stel dat wij toch nog een deeltje erin zouden kunnen slagen, heeft dat een immens gevolg op alle andere levensvormen.

Zouden we mogen zeggen, dat wat we voorzichtig God hebben genoemd, een bezoedelde naam. Rommie zegt: “als je God uitspreekt drink eerst een glas water om je mond te reinigen”. Ik vind dat dat juist is, maar dat alle expressies, die we zien, alles wat manifest is, is dat Ene en dat zijn wij. Ook in de leegte, ook in de vorm. Dus het experiment, noem het zo maar even, dat hier plaatsvindt, is een totale verbondenheid met alle levende wezens. En wij vervullen daar, niet om ons belangrijk te maken, een essentiële rol in. En niet om te zeggen, wij staan boven jullie of wij zijn meer, nee wij zijn ‘connected’, maar een belangrijke rol, een beslissende rol. Kan jij dat ook voelen juist in deze tijd? Een beslissende rol, een belangrijke rol, dat wakker worden, dat ontwaken wat je bent, wie je bent, waarom je hier bent?

Martijn: Ja, wat ik ervan weet als wezen, is dat dit universum, waarin wij leven, dus dit hele hologrambewustzijn, dat zich afspeelt in een veel groter ‘meta universe’, vandaar dat het ook wordt gebruikt. We worden de slapers genoemd in het universum de mensen op deze aarde, we worden ook gezien als slapers binnen een simulatiemodel. Dat is het oorspronkelijke script, de blauwdruk van dit universum dat gecreëerd is door wezens, die ooit ook oorspronkelijke mensen zijn geweest en dat zich hier een waarnemingsexperiment afspeelt in dit universum, dat gekaapt is door 7 superbeschavingen onder archontisch toezicht.

Marcel: Kun je dat toelichten die 7 superbeschavingen?

Martijn: Die 7 superbeschavingen daar is een deel van het Siriaanse bewustzijn bij betrokken, de Annunaki zijn er bij betrokken, daar zijn engelenrassen bij betrokken, zoals ze op dit moment worden uitgedrukt, dat zijn de Cinsé (?) rassen, de Annunaki beschavingen, dus de Noma’s beschavingen horen daarbij, het is eigenlijk een heel arsenaal van…

Marcel: Die worden ook genoemd  in de oudste geschriften hè, de Noma’s.

Martijn: Ja daar worden ze beschreven.

Marcel: Zijn dat die wezens, die jij ook misschien hebt ervaren, die ook in de zeeën optreden?

Martijn: Ja, dat klopt.

Marcel: Dat is merkwaardig, dat is even heel goed om aan te vullen, er zijn heel veel oude afbeeldingen uit de mythologie, dat ze uit de zee opdoemen. Die bestaan gewoon.

Martijn: En het bijzondere is, dat ze niet echt uit de zee kwamen opdoemen in die tijd, maar ze kwamen opdoemen via de informatiekanalen van wat “water” wordt genoemd. Dus zo wordt het eigenlijk uitgedrukt. Dus ze komen uit een andere dimensie en ze gaan via het watermolecuul, subatomair nog eens in op dit veld. Dat doen de Noma’s beschavingen. En wat er aan de hand is, is dat deze 7 superbeschavingen het oorspronkelijke script van dit universum hebben gekloond, artificieel, en over elkaar heen hebben gelegd. Wij leven dus nu in een universum dat bestaat uit 8 lagen, dat is het oorspronkelijke script waarin de mens zichzelf onderzoekt, en 7 lagen er doorheen, waar de mens wordt gemanipuleerd op neurologisch veld.

Marcel: Maar hoe doen ze dat?

Martijn: Dat doen ze om de uitkomst van het eerste experiment, dus de blauwdruk van het universum, om de uitkomst daarvan te frustreren. Want de uitkomst van het eerste universum waar de mens nu in leeft, waar wij nu zijn, niet waar wij van oorsprong vandaan komen, de uitkomst daarvan is de sleutel voor de beschaving, die het experiment gestart is. Om terug te keren in een deeltje van het grotere uurwerk, een frequentie gevoelsbewustzijn om uit een cyborg archontisch bewustzijn te ontsnappen, zichzelf daaruit te kunnen ontslaan. En wat wij nu hier op de aarde aan het doen zijn met elkaar, is de Kracht in onszelf te herkennen. En zodra dat wordt ervaren in onszelf, wordt dat waargenomen door deze superbeschaving die de oudere rassen zijn, waar ook de oervolkeren op de aarde uit zijn ontstaan …

Marcel: Ook afgebeeld…

Martijn: Ook afgebeeld…

Marcel: Met lange baarden en de handen allemaal zo (in elkaar), dat kun je weer terugvinden…

Martijn: Precies en deze superbeschavingen die wachten op dit moment totdat de mens de Kracht in zichzelf ervaart. En zodra dat wordt waargenomen, omdat het een metafysische gebeurtenis is… het is best een hoog abstractiegehalte waar ik het nu even over heb hoor…

Marcel: Ik denk dat het goed te volgen is…

Martijn: En deze wezens die kunnen dus door dat te observeren in de mens, kunnen deze wezens het in zichzelf ervaren. Zodra wij met elkaar hier iets doen, dat ervaren wordt in de oudere rassen, kunnen zij het experiment loslaten en kunnen ze terugkeren in de cirkel van het heelheidsbewustzijn. En kunnen wij ons ontkoppelen uit het hologram en kan het hele gebeuren samenvloeien.

Wat die 7 verschillende velden nu doen, is de mens misleiden op basis van een krachtveld, dat jij zo mooi hebt aangegeven als wat wij kennen als jaloezie, en zorgen ervoor dat er verschillende hologrammen actief zijn, die hier doorheen lopen. Dus er zijn een heleboel elementen in deze wereld aanwezig, die helemaal niet bij script 1 horen, maar bij hologram 2 t/m 8. En dat is een enorm grote misleiding.

En wat eigenlijk de bedoeling daarvan is, is dat het experiment mislukt dat de mens de Krachtdrager in zichzelf ervaart, waarbij die wezens, de oudere rassen, er niet in slagen om die Kracht in zichzelf weer terug te ontdekken. Dus wij zijn eigenlijk een beetje de voorhoede van deze superbeschaving, waar we dus zelf ook weer een deel van zijn. En als dat lukt om dat te frustreren, dan wordt het hele spel gekanteld van waar we in zitten en ontstaat er weer een andere geometrie en wordt alles compleet gewist en ontstaat er een compleet nieuwe invulling van de versplintering van bewustzijn. Dus dat is nogal wat, wat ik hier nu benoem.

Marcel: Dat is heel ingrijpend…

Martijn: Vandaar dat ik jouw woorden ook zo goed kan volgen als je zegt: dan hebben we een heel kritieke, gevaarlijke situatie bereikt…

Marcel: Heel kritiek, heel kritiek…

Martijn: En het is ook heel belangrijk, want er is namelijk net zoveel mogelijkheid dat het goed gaat als dat het goed gaat op een manier die uitstel geeft.

Marcel: Daar sluiten we volledig op elkaar aan, volledig. Ik heb nog nooit in mijn eigen lijf, in de geest zo diep gevoeld hoe kritiek het is. En ik sluit dan weer aan met het beeld, de kosmische levensboom ook bij veel oudere volkeren bekend hè. De splitsing, de versplintering de kennis van goed en kwaad, op diep niveau bestaat er eigenlijk niet goed en kwaad, alleen binnen de denkruimte en binnen de evolutionaire lijnen.

Martijn: Ja.

Marcel: Ik zou zelfs zo ver willen gaan, dat wat de mens als kwaad benoemt, is een potentiemogelijkheid binnen het scheppingsveld.

Martijn: Ja

Marcel: En het is niet existentieel kwaad, laten we het toch even zo noemen, maar er is potentieel kwaad. Wat is dan kwaad? Kwaad is wat zich eigenlijk keert uit macht, jaloezie, onwetendheid hè, onwetendheid vooral, tegen het Oerveld van het Licht. (Martijn knikt bevestigend).

Marcel: Dan gaan we in één keer een heleboel dingen begrijpen uit religies. Ik spreek liever over religie, want religie wil zeggen ‘religaren’, weer terug verbinden. Godsdienst is dienen van een God waarvan eigenlijk niemand weet wie men dient. Dat betekent dus uiteindelijk als je weer terug kunt gaan tot het Lichtveld en die andere kracht gaat verstaan als tegenstand, het Hebreeuwse woord satan of ‘satanas’, betekent letterlijk alleen maar tegenstand.

En je kunt dus door je eigen tegenstand heengaan, dus je eigen donkere kracht, je onwetendheid, “satan ga weg van mij” zegt de Christus. Dat betekent eigenlijk: jij onwetende die nu in mijn buurt staat, die een blokkade bent in jezelf, los je op. Allemaal dat durven te ervaren, dat het Scheppingsveld noch goed noch kwaad is, eindeloze potenties heeft, dat dus de goddelijke energie eindeloos creatief kan zijn in zoveel dimensies, dan is dus ook waar we nu door gaan met die eindeloze beschavingsmogelijkheden, ook een experiment tussen aanhalingstekens van God zelf.

Martijn: Van het veld, ja

Marcel: Van het veld zelf. Alle mogelijkheden worden bekeken, centraal zo voel ik dat. Ik maak toch weer automatisch het gebaar hier (bij het hart), centraal daarin staat de hoogste trilling: Licht en Liefde. Akkoord?

Martijn: Akkoord. Dat is het.

Ik denk, dat het ook heel erg nodig is, dat we beseffen dat er in de oudheid heel veel andere beschavingen op de aarde aanwezig waren en zich ook gewoon lieten zien. De vraag hoe het komt dat we grotschilderingen zien en oude tekeningen uit oudheden en hoe het komt dat ze zich toen wel lieten zien en nu niet. Dat heeft te maken met het vermogen van waarneming. Op dit moment is het waarnemingsvermogen van een grote groep mensen op deze aarde, die zich hier bewust van is, zo in potentie toegenomen dat ze het niet wagen om zichtbaar te worden. Op het moment dat ze zichtbaar worden -en degene die hen waarneemt, fysiek hè, fysieke waarneming, hen kan waarnemen vanuit het grotere besef- ervoor zorgt dat dat wezen ontstoord wordt en eigenlijk letterlijk opgaat in het niets. Dat is wat er gebeurt, daarom houden ze zich onzichtbaar. Ik wil het eigenlijk een beetje zo afkoelen wat ik nu bezie hè, dat is eigenlijk een beeld wat eigenlijk een beetje heel concreet is, wat ik zelf zeg hè.

Er zijn 7 super allianties uit verschillende universa, die onder controle van archontische, microbische, artificiële super intelligenties…

Marcel: Parasitair…

Martijn: Parasitair…

Marcel: Die zich ook in bepaalde rassen parasitair infiltreren en zich in deze wereld in machtsposities volkomen uiten…

Martijn: Exact. Kan ik alles mee.

En stel je nu eens voor dat deze 7 superbeschavingen, die onder dat archontisch bewustzijn vallen, met elkaar in een heel groot klaslokaal zitten en er is geen leraar. En ze vechten met elkaar om de macht in dat klaslokaal. Er wordt met vliegtuigjes gegooid, er wordt geruzied. Er wordt eigenlijk op een hele kinderlijke manier heel veel geruzied. En ineens stapt er een wezen binnen, dat de deur opendoet van het lokaal en dat stapt binnen en dat zegt niets. En dat gaat midden in het klaslokaal staan en observeert alleen vanuit kracht zonder arrogantie, zonder oordeel. Dat observeert alleen en ziet de gelijkwaardigheid van de wezens die met elkaar ruzie maken en brengt daarmee een soort aanzien van respect wederzijds, waarbij er geen woord hoeft te vallen, geen opmerking hoeft te worden gezegd, en het wordt stil in de klas. En één voor één kijkt de leraar, die noch mannelijk noch vrouwelijk is, al deze wezens recht in de ogen aan. En één voor één verdwijnt die bezettingsmacht en dat is wat er gebeurt, dat is wie wij zijn. Wij zijn zieners van Kracht, Liefde en Licht.

Marcel: Ik vind dat een heel mooi beeld, ook een mooi beeld om het af te ronden en onze         ontmoeting, dat is eigenlijk een heel mooi woord, het moet niet, het ontstaat. Ik vind het heel fijn, dat je zo ook helemaal vanuit jezelf hebt gesproken, voelt heel warm aan, heel sympathisch, dat is verbindend, en ik vind het een hele mooie samenspraak in de hoop, dat de urgentie die we ook met zijn tweeën naar buiten brengen van: echt word heel erg wakker, dat dat ook een pijl mag treffen van geestkracht in je eigen hart.

Martijn, ongelooflijk dank dat we zo mogen samen zijn.

Martijn: Dankjewel, dankjewel.