(door Jort)

laverend tussen een ster en een spinnenweb
pulseer ik wat ik ben, was en zal zijn
onkenbaar voor een ander
of voor mijzelf

door de mazen van de matrix
stroomt de oorspronkelijk stilte
die weet, zwijgt of fluistert en altijd is
de kern zonder welke ik niet ben
en zij is niet zonder mij
zij die alles is maar niets claimt

verstrikt in het web schreeuwt mijn hart
naar de Geliefde, de Aarde en de Oceaan
De Geliefde die het zijn is
de overvloedige verbondenheid met al het leven

voluit leven
de pijnen gezien, gedragen en alchemisch
oplossend in de eigen kern, de essentie en toegang
tot al wat is

hoe kan ik kiezen voor de een
als ik die ook in alle anderen zie
is het een kwaal dat ik zonnestraal
ben ik een spin of ben ik een vlieg
ben ik een opener of een hartendief

Dame, vergeef mij al mijn zonden
opdat ik mijzelf weer kennen kon de
Heer en Dame zijn in mij
verenigd ontsluiten zij dat wat nooit niet was
en springen als een kind vrolijk in de modderplas

makkelijk gezegd maar hoe gaat het in de praktijk
wat zijn al die eentjes met hun rugzakjes ongelijk
de draden van het web verdonkeren de vloed en het eb
ze voeden het kleine denken en verzwaren het gemoed
de polsslag, het bloed van al het leven
het water van bewustzijn, het bewustzijn van water
alles moet weer zijn en stromen, leven geven

stap opzij en laat wie je werkelijk bent en waarvoor je hier bent gekomen
interacteren met alle bloemen in de tuin van Eden
Het is niet je toverstaf of de schone schede
noch je kennis over dit en dat, noch de wiskundige rede
de sprankel en de vonk zit in het hart, je essentie zingt de ware dromen

je bent een bij en vliegt van bloem naar bloem
het is je liefde voor het geheel dat je dat laat doen
geen bloem kan je vangen, je bent werkzaam voor de korf
je ruikt naar de honing die ieder in zich draagt en niet bedorf
laat je niet vangen door vleesetende bloemen
laat geen stamper je verstrikt doen raken in zijn web

stroom als water en storm als de wind
voed als de Aarde en koester als de Zon
laat iedereen vrij en zing van het zelf waar alles nooit begon
wees het licht dat alles laat zien, bied het veld waar alles kon

wie weet ontmoet je een andere bij bij de korf
die net als jij vergat wie ze was maar haar zelf verworf
wie weet vervloeien jullie als nectar
die gloeit en verdampt en oplost in Het Absolute
voorbij zijn en niet zijn
tot die tijd…
sla je vleugels uit en vlieg!

Jortus
2023

Bron: jortus.com

Photo by Simon Berger on Unsplash