de Bij “hing” voor me
en zei
ik zie jou
maar zie jij mij?

landde zachtjes op mijn armen
om zich wat te verwarmen
te rusten in de zon
zich te poetsen
wat te soezen
gewoon
omdat het kon

dit
samen verstillen
zonder iets te willen
een moment
verbonden in NU
puur goud
heel oud

het levensveld
nu geschreven in ´beeld´
de samendans
die (mij) nimmer verveeld

(door Henny)