The Institute of Mind Games – verhaal

1 Muziek

Tyr liep over het plein met bloembedden en stralend witte bankjes rondom een fontein. De spetters toverden een regenboog-waaier in de blauwe lucht en Tyr moest lachen toen hij dit opmerkte.

“U bereikt uw bestemming in 2 minuten”, zei een stem in zijn hoofd en de regenboog, de bloemen en de lucht moesten plaats maken voor het beeld van een imposante deur, ja, zelfs een portaal, in een enorm glas- en staalgebouw van de Dome. De Dome van het Instituut van Mind Games, om specifiek te zijn. Zijn gedachten schakelden naar zijn onderzoeksproject over effecten van het langdurig gebruik van de vele futuristische technologieën van het instituut.

– We have a situation! – riep roodharige assistent, die heel serieus en een beetje buiten adem van het rennen leek te zijn.

 – Waar? … Where? – vroeg Tyr.

– Bij de ondergrondse. Sectie-U. Kun je het voorstellen: ze weigeren om wakker te worden! Ze zijn bang, verlamd van angst… Ongelofelijk, maar ze zijn ervan overtuigd dat ze gaan verdrinken, – en weg was die.

Sectie -U betekende “Underwater”. Het was een gigantische ondergrondse verdieping met een soort zwembad, een diep bassin waar ze allerlei experimenten in het water konden doen. Er waren andere afdelingen van deze onderzoeksinstelling, the Institute of Mind Games, en allemaal waren ze bezig met de werking van menselijk bewustzijn en menselijk brein.

Tyr liep hier een soort stage. Het interesseerde hem mateloos, wat er hier gebeurde en hij schreef daarover. Het is de eerste keer dat er iets buitengewoons gebeurde. Tyr liep snel door naar de U-sectie.

Je zou je kunnen afvragen, wat ze hier precies aan het onderzoeken waren. De hele studie was lang geleden opgestart, ergens in de 21ste eeuw toen ze virtuele realiteit en werking van het brein beter in beeld begonnen te krijgen. Het was niet onomstreden, want zoals bij elke technologie, kunnen ook virtuele technologieën ontsporen. Maar hier, voor zover Tyr het wist, was het in volledige afstemming gedaan.

Mensen, die een bepaalde virtuele ervaring wilden krijgen – of zelfs een risicovolle of tijdrovende training, iets als het bergbeklimmen of complexe maneuvers oefenen met een voertuig tussen asteroïden, kwamen naar het Instituut, werden in een pod geplaatst, waarbij een koppeling was aangelegd tussen de interface en hun mind. Zij kregen dan een directe zelfgestuurde zintuigelijke ervaring van het bergbeklimmen, racen, of wat dan ook. Het was alsof ze een droom zelf uitkozen en volledige controle in die droom hadden. Het punt was, dat in de droomervaring was men meestal niet bewust van, dat ze in een droom zaten.

Wat er anders was vergeleken met de VR technologie van lang geleden, toen het hoofdzakelijk voor spellen gebruikt werd, was de mogelijkheid ook voor de onderzoekers om de “droom” daadwerkelijk te zien en ook te filmen. De elektromagnetische golven van de hersenen van deelnemers, of spelers, konden in beelden worden vertaald en op grote schermen worden geprojecteerd. Uiteraard met toestemming en met de nodige zorgvuldigheid, het was goed geregeld.

Tyr keek nu naar een groot scherm en zag een groep duikers. Het was een groep, herinnerde hij zich van eergisteren, die extreme dieptes ging onderzoeken. Sommigen hadden al echte duikerservaring, anderen startten hier, “op het droge”, of liever gezegd “in een pod”. En nu zag hij figuren die onrustig leken te zijn, een hecht groepje tussen al dat onmetelijk golvend donkerblauw en zwart. Een close-up: grote angstige ogen van één van de deelnemers. Aan deze kant waren de onderzoekers overduidelijk ook verre van gerust.

Er was een noodprocedure opgestart voor een direct neuraal contact met de meest ervaren duiker. Een soort hotline, zodat ze in woorden konden communiceren. De man leek zwaar te ademen en zei met moeite: “…’t zuurstof … raakt op … en we zijn te diep, we redden het niet … we verdrinken! Help!”. Tyr zag meerdere mensen van het lab een poging doen om uit te leggen dat ze veilig waren, dat ze alleen nog moesten ontspannen en wakker te worden in de “echte wereld”. Maar op een of andere manier werkte de communicatie niet en werd de duiker nog meer ongerust. Zijn emotie sloeg over naar de hele groep, het was goed te merken.

Wat nu?  – vroeg iedereen zich af. Het was niet mogelijk, het protocol was hier heel duidelijk over, om de mensen los te koppelen van de interface. Hun ervaring was zo echt, dat ze echt zouden gaan verdrinken. Ten minste, die verschijnselen zullen nauwkeurig gecreëerd worden door hun lijf, het signaal volgend van hun brein.

Tyr vroeg zich af en stelde de vraag zonder die specifiek aan iemand te stellen: “Is het mogelijk om iemand naar de groep te sturen, iemand, die dan beter in staat zou zijn om ze te bereiken?”

Iedereen keek en het was een seconde heel stil. En toen was er beweging, en verscheen er hoop in de ogen van iedereen die daar voor het grote scherm stond.

– Ja, theoretisch, zou dat mogelijk moeten zijn. Wil jij zelf gaan? Jij bent onze stagiaire, toch? – zei iemand heel ernstig en keek Tyr recht in de ogen.

– Ja, is goed, wat moet ik doen?

Het was een uitzonderlijk korte instructie en in een mum van tijd lag Tyr comfortabel in een pod. “Kalm blijven” – sprak hij zichzelf toe en verwonderde zich over de hele situatie voor de zoveelste keer.

Het was bizar echt, de watermassa boven zijn hoofd, de zware druk op elke millimeter van zijn lijf, hele vreemde wezens die her en der opdoken en hem gadesloegen. Tyr moest de groep zien te vinden. Hij liep de richting uit, waar hij meer beweging meende te zien. Het voortbewegen viel tegen, veel moeizamer dan hij had verwacht. Uiteindelijk zag hij menselijke gedaantes en verplaatste hij zich langzaam naar hen toe. Toen het duidelijk was dat het lukte om ze bereiken, kwam er een gedachte bij hem op: wat moet ik ze precies vertellen? Iets korts en krachtigs. En vooral op een zeer rustige manier. Hij had een beetje spijt dat hij niet zo goed had opgelet tijdens zijn studie, toen het over communicatie in extreme situaties ging.

Hij herinnerde zich het gezicht, de ogen van de duiker. Door de superlichte duikershelm. Helm. Hij had zelf ook een helm op, realiseerde hij zich nu pas. Kunnen ze dan met elkaar praten?

Het vervolg ontvouwde zich op een verrassende manier. Praten lukte niet, met geen van de groepsleden. Het leek alsof ze hem gewoon niet zagen, laat staan hoorden. Zwaaien met de hand, nou ja, als men die zware, logge beweging “zwaaien” kon noemen, had ook nagenoeg geen effect. En toen gebeurde het. Plotseling kwam er muziek vanuit zijn pak, een bekend melodietje… “Wat is dit? Mijn ringtone?” Hij had zijn telefoon nog bij zich en iemand belde hem kennelijk op.

Bij het horen van de muziek gebeurde er iets totaal onverwachts bij iemand die het dichtstbij stond. Plotseling zag hij (of zij?) Tyr daar staan. De ogen keken hem met aandacht aan en Tyr ervoer een moment van volledig contact. Hij zei kort: “Jullie zijn veilig, word wakker!”  Hij zag het, hoe één voor één alle leden van de groep uit de greep van angst kwamen en de boodschap konden “ontvangen”. Letterlijk, alsof via een of andere link. De telefoon produceerde nog steeds de wonderlijke melodie (iemand had geduld!). Het was voldoende om de bewustzijnsshift te maken, het volgende moment was Tyr terug in de pod, nog zwaar ademend, maar met een euforisch gevoel van contact.

door Anna Krasko


Ik En Deze Wereld

(door Arlette Krol)

Al jaren heb ik door dat er iets niet klopt aan deze wereld.
Een gevoel van binnen dat het anders in elkaar zit als dat mij wordt geleerd, voorgehouden, gespiegeld …

Mijn zoektocht liep via persoonlijke ontwikkeling, spiritualiteit, traumatherapie, filmpjes van klokkenluiders,etc.
Ik heb alles binnenste buiten gedraaid en dat heeft mij een bijzonder perspectief opgeleverd.
Van elke beweging, overtuiging, informatie, lering die mij werd aangereikt, ben ik gaan herkennen dat ze mij willen laten zien hoe de wereld in elkaar steekt.
Op het moment dat ik daar een tijd in mee ging, dan sloeg ik daarmee een specifieke richting in.
Dan werd dat mijn nieuwe perspectief en vond ik altijd bewijzen dat mijn inzichten de meest kloppende waren.
Ik voelde emoties die mijn overtuiging bekrachtigden.

Het gevoel dat er iets niet klopt in deze wereld ging nooit weg.
Het bleef.
Ondanks de enorme hoeveelheden ervaringen, wijsheden en kennis ik door de jaren had opgedaan.
Stukje bij beetje ben ik al die brokjes informatie gaan voelen.
Helemaal doorvoelen, groter maken en waarnemen wat het werkelijk met mij doet.
De plekken in mijn lichaam gaan voelen waar het raakt en de trilling die ermee gepaard gaat en zo een sensatie veroorzaakt in mij.
Het helemaal volgen met mijn bewustzijn in volledige nieuwsgierigheid en vertrouwen.
In alle veiligheid in mijzelf de maximale reikwijdte ervaren.

Ik ben er achter gekomen het leven op aarde meer is dan ik altijd dacht.
Dat het gevoel een veel bredere en diepere betekenis geeft aan informatie, al dan niet van mijzelf.
Het gevoel kan eindeloos verbanden leggen en steeds weer diepere lagen aan ervaren geven.
Het is maar net waar mijn bewustzijn haar aandacht aan geeft.
Mijn bewuste aandacht zet alles in beweging in mij.
Niets is meer statisch.
Potentiële opties openen zich als bloemen in zon.
Als ik het helemaal doorvoeld heb zakt de starheid weg en komt er een open veld met alle richtingen open.
Het voelt zacht en rijk aan wijsheid.
Het voelt verbonden en autonoom tegelijk.
Het voelt verbonden met alles, zelfs met het ontelbare waarvan ik het bestaan niet eens weet.

Maar als mijn hoofd zich ermee gaat bemoeien, dan brengt het alle informatie (al dan niet van mijzelf) in referentiekaders netjes op zijn plek.
Er is dan geen beweging.
Oorzaak-gevolg staat vast waardoor ik merk dat alle overige opties automatisch worden uitgesloten.
Mijn leven lang heb ik de wereld onderzocht via mijn mind.
Ook mijn gevoelens wilde ik begrijpen en probeerde er logica in te zien.
Alles werd verklaard volgens eerder opgedane informatie via scholing of ervaring.
Voor mij voelt het dat het denken volgens een vaststaand raster werkt.
Alles waarvoor in oorsprong geen plekje is ingericht, wordt door de mind niet eens waargenomen.
Ik vergelijk het steeds met die bak van tv waar ze vroeger cavia’s in lieten rond rennen op zoek naar het beste poortje.
De logica waar we naar opzoek zijn zit achter de poortjes.
De schotten in de bak zelf staan voor obstakels, afleiding, richting en zelfs trauma.
En steeds weer probeert de mind via een andere weg bij het beste poortje te komen.
We draaien in cirkels en lossen alles steeds op dezelfde wijze op.

Onze wereld is ingericht op basis van het vaste denkraster.
Alles in mijn leven heeft mij geleerd, gemotiveerd, geconditioneerd om het leven te leven en te begrijpen via het denkraster.
School, studies, politiek, tv, opvoeding, benadering van gezondheid, geld en werkafhankelijkheid, etc.
Ik ben op deze wereld gekomen en het leek allemaal zo broodnodig en logisch dat deze inrichting en manier van omgaan met elkaar de enige manier kon zijn.

Nu ik met mijn gevoel alles anders ervaar valt voor mij de denklogica steeds meer weg.
Ik heb niet meer de neiging om steeds maar alles te moeten verklaren en begrijpen met mijn mind.
Ik deins niet meer terug voor geen enkel gevoel, want dat wat ik voel ben ik.
Een gevoel wegstoppen of negeren zou betekenen dat ik een deel van mijzelf amputeer.
En ik voel dat dat ook is wat de wereld nodig heeft.
Konden we maar even tegelijk stil staan met zijn allen.
Dan konden we opmerken wat we aan het doen zijn en of het resoneert met wat we voelen dat we eigenlijk willen.
Door het stilstaan en voelen zouden totaal andere oplossingen naar voren komen voor hetgeen wat we willen creëren.

Ik ben gestopt met oplossingen zoeken die mij worden aangedragen.
Ik demonstreer niet, teken geen petities, stem niet.
Voor mij zijn het ideeën die gecreëerd zijn om binnen het mindsysteem, de caviabak te komen tot een oplossing.
En voel zo’n diepe innerlijke overtuiging dat daar de oplossing niet ligt, omdat alleen maar de mind bevestigd van haar functie.
Door steeds maar weer te voelen in elk moment waar mijn waarheid en behoefte ligt, creëer ik mijn eigen werkelijkheid.
Het is een werkelijkheid van absolute transparantie, eerlijkheid, directheid, zachtheid, openheid, stromen, autonomie, creatie.
Als ik mij verbind vanuit mijn werkelijkheid met het leven om mij heen, dat krijgt het leven om mij heen te maken met nieuwe mogelijkheden die de mind niet kan bedenken.
Het is het voeden en behouden van de spontaniteit en verbinding.
En bovenal zien dat iedereen die leeft op deze planeet op zijn manier zijn best doet om het leven te begrijpen, te vormen en zo aangenaam mogelijk te maken.
Maar de warrior in mij strijdt om in iedereen te zien dat het veld van onbegrensde en onvoorwaardelijke liefde in hun aanwezig is.
En slechts met mijn waarneming vanuit mijn gevoel zet ik alles om mij heen in beweging, wetende dat alles energie is.

Ik bekrachtig elke vlam met een glimlach van aandacht.
Een nieuw bewustzijn wordt geboren van binnen naar buiten.
Ik zie het groeien om mij heen en wereldwijd.

Bron: https://joyfulhappening.com/Ik-En-Deze-Wereld/

=============================================

Me And This World

by Arlette Krol

For years I have realized that something is not right in this world.
A feeling inside that things are different of what  I am taught, mirrored…

My search ran through personal development, spirituality, trauma therapy, whistleblower videos, etc.
I turned everything inside out and that gave me a special perspective.
From every movement, belief, information, teaching that was presented to me, I have come to recognize that they want to show me how the world works.
The moment I went along with that for a while, I then went in a specific direction.
Then that became my new perspective and I always found evidence that my insights were the most accurate.
I felt emotions that confirmed my belief.

The feeling that something is not right in this world never went away. It stayed.
Despite the vast amounts of experience, wisdom and knowledge I had gained over the years.
Little by little I started to feel all those bits of information.
To fully feel, to enlarge and to observe what it really does to me.
Feel the spots in my body where it touches and the vibration that goes with it, causing a sensation in me.
Following it all the way with my consciousness in complete curiosity and confidence.
Experience the maximum range in myself in complete safety.

I found out that life on Earth is more than I ever thought.
That feeling gives a much broader and deeper meaning to information, whether or not mine.
The feeling can make endless connections and continuously add deeper layers to the experience.
It’s just what my consciousness gives its attention to.
My conscious attention sets everything in motion in me.
Nothing is more static.
Potential options open up like flowers in the sun.
When I have completely felt it, the rigidity disappears and an wide field opens up with all directions open.
It feels soft and rich in wisdom. It feels connected and autonomous at the same time.
It feels connected to everything, even to the countless that I don’t even know exist.

But when my head gets involved, it neatly arranges all information (whether or not mine) in frames of reference.
Then there is no movement.
Cause and effect is fixed, so I notice that all other options are automatically excluded.
All my life I have explored the world through my mind.
I also wanted to understand my feelings and tried to see logic in them.
Everything was explained according to previously acquired information through education or experience.
For me it feels like thinking works according to a fixed grid.
Everything for which no place has been set up in origin is not even perceived by the mind.
I keep comparing it to that TV box they used to let guinea pigs run around in looking for the best gate.
The logic we are looking for is behind the gates.
And the baffles in the box itself represent obstacles, distractions, direction and even trauma.
And again and again the mind tries to get to the best gate by another way.
We run in circles and always solve everything in the same way.

Our world is organized on the basis of the fixed thinking grid.
Everything in my life has taught me, motivated me, conditioned me to live and understand life through the grid of thought.
School, studies, politics, TV, education, approach to health, money and work dependency, etc.
I came into this world and it all seemed so necessary and logical that this arrangement and way of relating to each other could be the only way.

Now that I experience everything differently with my feeling, the thinking logic increasingly disappears for me.
I no longer have the tendency to have to explain and understand everything with my mind all the time.
I no longer shrink from any feeling, for what I feel is me.
To hide or ignore a feeling would mean amputating a part of myself.
And I feel that’s what the world needs too.
If only we could all stand still at the same time.
Then we could notice what are doing and whether it resonates with what we feel we actually want.
By standing still and feeling, completely different solutions would emerge for what we want to create.

I have stopped looking for solutions that are presented to me.
I don’t protest, don’t sign petitions, don’t vote.
For me they are ideas that have been created to come to a solution within the mind system, the guinea pig box.
And feel such a deep inner conviction that the solution is not there, because only the mind confirms its function.
By constantly feeling in every moment where my truth and need lie, I create my own reality.
It is a reality of absolute transparency, honesty, directness, softness, openness, flow, autonomy, creation.
When I connect from my reality with the life around me, the life around me has to deal with new possibilities that the mind cannot imagine. It is nurturing and maintaining the spontaneity and connection.
And above all, see that everyone who lives on this planet does their best in their own way to understand, shape and make life as pleasant as possible.
But the warrior in me fights to see in everyone that the field of limitless and unconditional love is within them.
And only with my perception from my feeling do I set everything around me in motion, knowing that everything is energy.
I empower each flame with a smile of attention.
A new consciousness is born from the inside out.
I see it growing around me and worldwide.

Source: https://joyfulhappening.com/Me-And-This-World/


VARIATIES IN VIBRATIES

(Door Thérèse Jeunhomme) In 2012 begon ik vanuit het totale niets (al mijn zogenaamde zekerheden waren volledig van de aardbodem verdwenen) met schilderen. Want al was ik zonder baan, zonder inkomen, en kenden al mijn zogenaamde vrienden en kennissen mij niet meer, ik gaf me er volledig aan over. Vanuit die ruimte ontsprong mijn innerlijke creatiekracht en kwam van binnen naar buiten in verf en woorden. In verf door middel van encaustic, olieverf en mixed media. In woorden door middel van mijn schrijfsels op mijn websites Lighthouse Foundation die is overgegaan in Vloeibare Liefde, en via mijn (beeld)boekjes. Dit noem ik ‘variaties in vibraties’. Nu lijkt het, na ongeveer 150 schilderijen, een autobiografisch boekje en vier beeldboekjes te hebben gemaakt, dat het klaar is. Mijn creatiekracht is natuurlijk krachtig en prachtig binnenin mezelf aanwezig, evenwel voelt het dat er iets nieuws gaat komen. Een ‘variatie in vibratie’. Terugkijkend voelt het alsof ik voor mezelf een tijdlijn heb overbrugd door middel van verf en woorden, en het vormloze en ongeziene kleur heb gegeven met mijn abstracte schilderijen, en soms ook met mijn figuratieve schilderijen. Een brug naar een (nog) ongeziene en (nog) vormloze realiteit waarin mijn perceptie voorgoed veranderd is.

Sinds oktober 2021 neem ik lichtpunten die razendsnelle capriolen maken waar aan de nachthemel. Ik kijk er naar met mijn hart: zodra ik ga waarnemen gaat mijn innerlijk hart wijd en krachtig open, en het gouden licht stroomt door me heen. Vanuit mijn innerlijk hart groet ik en laat ik weten dat ik er ben. Er komen geen woorden en gedachten aan te pas, ik zou er ook geen woorden bij kunnen schrijven, want dit is communicatie op kosmisch niveau, een kosmische taal. Daar zijn geen woorden voor. Het is ook een ‘variatie in vibratie’.

Eind september en eind december 2021 werd mijn lichaam geïnfecteerd met het zo welbekende virus. Ik kan hier uitgebreid beschrijven welke verschijnselen ik daardoor heb ervaren, en hoe lang mijn lichaam erover doet om het op te ruimen, en nog steeds aan het opruimen is, maar dat is niet de essentie van mijn schrijven. Beide infecties zijn ‘variaties in vibraties’. Deze lichamelijke variaties in vibraties geven in mijn belevingswereld ook een mogelijkheid om diep en bewust in te voelen wat er ingevoegd wordt, en voor mijn lichaam om hiermee aan het werk te gaan en de infectie op te ruimen.

Ik nodig jou uit, van harte, om eens de tijd te nemen om rond te kijken op mijn hele website, om mijn creaties in jouw innerlijk hart te ontvangen die hier in verf en woorden zijn neergedaald. Er komen Veranderingen. Loop over die brug van variaties in vibraties met jouw innerlijk hart.

Die brug is er voor jou!

mixed media 50 x 70 ingelijst

‘Op dit moment is de mens getuige van het begin van een grote wereldovergang. Er staat een ongekende metamorfose aan te komen als voorbereiding op een enorme stap in bewustzijnsontwikkeling van de hele planeet. Wij staan op vanuit een grote planetaire cyclus en betreden een tijdperk van vernieuwing van de wereld en de mensheid. Het is de gefluisterde belofte van thuis, van onbedorven, onaangetaste schoonheid en licht. Dit is een nieuwe werkelijkheid die onaangetast is door de worstelingen van het dualisme van het aardse leven. Dat vrij is van extremen als licht en duisternis, juist en verkeerd, goed en slecht, waardoor de mensheid voortdurend heen en weer geslingerd wordt door futiliteiten en lijden. Ook de aarde zelf heeft op dit moment gewacht: haar geboorte in een hogere levensuitdrukking, waarmee zij zich kan afstemmen op een wereld waarin alle bewoners veel gemakkelijker het enige doel van leven kunnen bereiken. De aarde gaat een nieuw gebied in, een gebied met een maagdelijke materie, als voorbereiding op de nieuwe cultuur van liefde waarvan de sociale uitdrukking die van broederschap onder de mensen zal zijn. Een nieuwe golf komt op ons af, die alles in zich draagt voor een nieuw leven, een nieuwe cultuur. De mensheid dient zich eerst volledig te ontdoen van al wat oud is, en zich vervolgens serieus voor te bereiden op het binnengaan in deze nieuwe omgeving en deze nieuwe omstandigheden. Deze nieuwe golf is al actief in de wereld en ze transformeert alles op aarde. Zij verandert van onder tot boven de hele levensorde van de mens, want ze richt zich op het centrum van zijn wezen. Deze golf probeert vooral het zelfbewustzijn van het individu te transformeren om het centrum van zijn leven te doen overgaan van het persoonlijke naar het kosmische bewustzijn, van het persoonlijke naar het collectieve.’

UWB tekst

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/01/15/variaties-in-vibraties


Frequentie-prognose voor 2022 van lee

(vertaald uit het Russisch) Dit jaar voltooit de transformaties die in de vorige eeuw zijn begonnen. Veel mensen zullen eindelijk de betekenis van verandering en hun rol in de nieuwe wereld inzien. Anderen zullen zich alleen moeten realiseren dat dit nu een andere planeet is – er zal geen terugkeer naar het verleden zijn.

Tegen het einde van het jaar zal de mensheid overgaan van het proberen om iets te repareren naar het realiseren van de noodzaak om de volgende beschaving op te bouwen, aangezien de vorige zichzelf heeft uitgeput. Dit betekent een crisis van oude structuren en de plotselinge opkomst van volledig nieuwe. Elk van deze organisaties, gemeenschappen, verenigingen zal verbazen met hun innovatieve aanpak.

In 2022 zullen we voortdurend zinnen horen dat “niemand doet dat zo”, “dit is belachelijk”, “dit is in strijd met de traditie”, en natuurlijk “dit is gevaarlijk en onmogelijk”. Maar andere structuren zijn al geboren en zullen zich in onze wereld gaan manifesteren.

Degenen die op een bepaalde datum op een speciaal portaal hebben gewacht, zullen zien dat het blijkt dat we al in een andere wereld leven. Er is niets meer te verwachten van buitenaf. Ga en creëer je eigen leven. En wanneer we er massaal bewust van zijn, dan zal er een soort melding van buiten komen dat ze “daar” gewoon op ons wachtten om de verantwoordelijkheid te nemen voor wat er op de Aarde gebeurt. Dit zal het begin zijn van contact met andere vormen van bewustzijn.

In de eerste helft van het jaar zullen we echter een storm in het collectieve bewustzijn zien, veroorzaakt door de vernietiging van de vorige wereld. Dit is tenslotte een echt niet-triviaal jaar. Het komt niet vaak voor dat we midden in het proces de geboorte van een nieuwe beschaving kunnen meemaken.

Wordt je bewust, dat als je op verandering wacht en ze accepteert, dat jij degene bent die aan de basis staat van de volgende wereldorde. Geen verborgen krachten, geen autoriteiten, geen geheime organisaties – jij bent het! De meeste van deze zogenaamde “powers that be” bevinden zich in het epicentrum van vernietiging. Zij zijn het die door chaos worden gegrepen, hun geheimen worden blootgelegd, hun plannen vergaan tot stof.

Jij, degene die in jezelf de geboorte voelde van iets ongewoons, ongeïdentificeerd, maar gevoeld door een belangrijk deel van jezelf, jij bent de grondlegger en fundament van een nieuwe wereld. Niet verbeterd, niet veranderd, maar absoluut nieuw. En jij, die de hoeksteen hiervan bent, zult jezelf in de rol van toeschouwers bevinden die geïsoleerd zijn van de gebeurtenissen in de planetaire arena.

Natuurlijk, als je je te veel laat meeslepen en wilt deelnemen aan de strijd van de gladiatoren hieronder, dan kom je bij hen. Je kunt ervoor kiezen om binnen te kreunen, botten te kraken, te schreeuwen, wapens te rammelen … Het is een mogelijkheid. Maar de keuze is aan jou. Ga je erheen of kijk je vanaf de zijlijn toe?

Een van de belangrijke rollen in deze voorstelling is ook weggelegd voor degenen die nieuwe structuren zullen creëren. De meesten van hen zijn er al klaar voor, maar sommigen van hen zullen twijfels hebben – “ben ik gek geworden”, “is het mogelijk om uit te voeren wat ik in gedachten heb als niemand het nog heeft gedaan”? Als jij dit bent, dan is het antwoord ja, misschien! Als je communiceert met degenen die twijfelen – steun hen, laat ze je vertrouwen in hun kracht voelen. En ze zullen in staat zijn om het wonder te doen dat ze van plan waren.

Het tweede deel van het jaar zal geleidelijk de passies rond veranderingen doven. De stormen zullen afnemen en de contouren van de nieuwe wereld zullen duidelijker worden. Dit is niet het einde van de veranderingen, maar het begin van een rustigere periode. In dit stadium zullen veel fouten worden gemaakt, omdat de tools nog oud zijn en de mechanismen nieuw. En bedenk dan dat degene die fouten toegeeft echt klaar is voor verandering. Geef mensen niet de schuld van het uitglijden of “wisselen van schoenen onderweg”. Ga ervan uit dat ze daadwerkelijk beseften wat ze verkeerd hebben gedaan en dat ze kunnen zien hoe ze nu anders kunnen handelen.

Geef degenen die zich bereid verklaren om te upgraden een kans. Dit zal voor iedereen belangrijk zijn. Dit markeert de laatste fase van verandering. Je bent immers verantwoordelijk voor de wereld om je heen, en je moet ook lijstjes maken van de zogenaamde “goede en slechte” mensen. Dus waarom zou u er niet voor zorgen dat er alleen een lijst met goede is? Door anderen niet het recht te geven om fouten te maken en deze te erkennen, staan ​​we onszelf niet toe onze eigen wereld te veranderen.

Realiseer je dat je het veiligst bent tegen de stormen van dit jaar, juist wanneer je zelf aan het veranderen bent. En hoe meer voor de hand liggende veranderingen je in jezelf vindt, hoe meer vooruitgang je zult boeken.

Voor een individu betekent 2022 een directe correspondentie met interne veranderingen en externe bevestigingen in de vorm van de realisatie van het gewenste. Dit is het geval wanneer de meest radicale verlangens moeten worden gemaakt voor het nieuwe jaar. Kiezen wat onmogelijk leek, ondenkbaar, verloren in verre kinderdromen. Maar hier is het gewoon en ontvouwt het zich recht voor je neus.

Gebruik dit jaar je fantasie op een manier die je nooit had durven doen. En als iets je bang maakt, weet dan dat het grootste verlies voor jou de ongebruikte fantasie van je verlangens is. Al het andere is onzin. Al het andere is een kleinigheid. Je grootste zelfbeelden zijn klaar om gerealiseerd te worden.

Onthoud dat fantasie is hoe je jezelf uiteindelijk wilt zien, en niet waar je nu bent en welke “kan niet” je moet overwinnen.

2022 is een sloopperiode van alle barrières op je pad. Vertrouw deze sloop toe aan de buitenwereld, en doe je eigen innerlijke creatie. Je mening van gisteren over jezelf is al aan het afbrokkelen – dit is de essentie van de trend van het jaar. Je nieuwe mening over jezelf schept nu resultaten, gesteund en geholpen door het wegnemen van obstakels van buitenaf.

Hoe zie je de kust waar je naartoe gaat? Of laat je je meer meeslepen door de storm onderweg? Daar waar je naar kijkt, daar duik je er volledig in.

Bron: https://www.guidereality.net/post/%D0%B2%D0%B8%D0%B1%D1%80%D0%B0%D1%86%D0%B8%D0%BE%D0%BD%D0%BD%D1%8B%D0%B9-%D0%BF%D1%80%D0%BE%D0%B3%D0%BD%D0%BE%D0%B7-%D0%BE%D1%82-lee-%D0%BD%D0%B0-2022-%D0%B3%D0%BE%D0%B4 (vertaald uit het Russisch)


Hoe bewaar jij schepping?

(door moniek van pelt) dit gedicht is van een week of twee voor blegny, het werd me gevraagd en getoond tegelijk, waardoor ik in vele velden terechtkwam
hoogst emotioneel

vragen van kracht, zoveel beweging

Hoe bewaar jij schepping?

Hoe breng je schepping mee

zeg ons

hoe bewaar jij schepping?

.

als je valt of springt..

en het licht vervaagt

de tijd gaat tellen

als het leven ondersteboven duikelt

in stukken gruwelzoet en bitterzout

en de dam het echte lief doet wijken

als je god- geef openheid door – in jou vergeet

.

hoe doe jij dat

je bent toch hier

hoe borg jij leven diep in jou?

.

als het kleurrijk enkel schim verdraagt

de kracht op rantsoen is

als de gedachte opduikt

en het weten onder

.

het is geen vraag of verlangen

geen verzoek of gebed

hoe roept geen tegenstander aan

nee

het toont een ontzagwekkende roep

tot zelf gevoelde kracht

roep het naar jezelf en verhef

hoe bewaak ik schepping

HOE

.

op het moment dat het nu

zich laat aanzien voor toen

en het schot

elk gevoel voor vrede inlost

.

HOE?

als heilige namen dwarrelen

en de wind hen bedrieglijk verwaait

als het zuiver gemoed getroffen wordt

door het zwaarbewaakte woord ..

dat met klem gesproken dwingt

.

hoe breng jij schepping mee

hoe heb je dat gedaan

hoe beoefen jij dat?

als belichaming niet langer naar echtheid taalt

en de mens niet vol in eigen ogen kijkt

hoe hou jij je staande

op een aarde die afmat

en dramt en stilt

en jou in wezen niet wil zien

.

HOE?

als de klank van thuis verstomt

en de waarheid zich in dwaze orde schikt

als men lachend spreekt van vreemden

en de vrije kracht buiten het land ligt

als het samenspel offers nodig heeft

omdat controle stromen een feitelijkheid bepalen

die de kosmische focusgolf uiteenrijt

tot uiterst geladen bliksemschichten

die enkel schieten om gelijk

een creatie loze beweging

waar de mens boete voor moet doen

.

.

jij ware kracht

hoe open je

het leven dat je meebrengt

hoe breng jij kosmos dichterbij?

.

weet je nog wat landen is

te midden van een oorlog

hoe het voelt om ogenschijnlijk te buigen

en wat dan te doen

wie te zijn

hoe te omarmen

en in verankerde onbuigzaamheid

eeuwig bloei te tonen ?

.

het kan niet anders dan dat je weet

dat je nooit gevreesd hebt om te springen

omdat je schepping omhelst met je hart

en geen pijl die onnatuurrijk koerst

jou daarin kan kraken

… want jij draagt schepping mee

.

zeg ons

hoe breng je de inleving terug in de overname

die het meeleven telkens wil verplaatsen

die opkoopt en onteigent

die het denkbeeld van vrijwilligheid openbaart

om ons erin te strikken

en die al te graag je vijand speelt

.

.

HOE?

.

als bevruchting gaat over denkwijzen

de voorstelling een toegestaan gezichtsveld krijgt

en bewustzijn zich verdraait tot conceptuele opvatting

in een wereld waarin de mens leert schepping te verbergen

.

spreek

hoe breng jij schepping mee

hoe open jij leven

waar zoiets als dood

de eeuwige bloei

in elke opwelling wil sluiten?

.

vragen van kracht

tonen een eigen orde

een rond geheel

waar wij allemaal weten

van hoe en waarom

zelfs zonder dat we graven in het kennisveld

dat ons uiteindelijk in verwarring wil begraven

.

spreek tot ons

want wij hebben het allen nodig

om het samen te horen zeggen

HOE BRENGEN WIJ SCHEPPING MEE

hoe hebben wij dat -middenin de overval- gedaan

.

hoe hou jij de verbinding met jou in leven

door geen tegen stander te laten bestaan

te wijken voor niets

dat wil voortellen, voorspellen, rellen

.

je bent al beoefend met training van thuis

anders behield je de klank van samen

niet tijdloos vol in jou

je kent je missie los van aard

anders viel je wel iets anders toe

en las je niet … dit

.

dan wist je niet van eigen schepping

supercreatie in harmonische compositie

dan dacht je enkel in voortbrengsel

in andermans hemelruim

.

als je hier niet was in echt

dan zou je geen kunst kunnen voelen

geen lied zingen van echt vreugde

het onderscheid niet maken tussen natuur en groen

dan zou je de dieren niet verstaan

.

je zou het licht weglachen

de pijn wegkijken

doodse gedachten mijden

de bom negeren

en bang zijn

voor het buiten aards

.

dan zou je je niet langer laten raken

als iemand je vraagt

zeg me eens

lief mens

je gedraagt je soms wat mal

maar hee, ik ken jou toch

jij die uiteindelijk en altijd weer

in eigen bronnen weet

..

hoe doe jij dat

hoe maak je jezelf weer toonrijk

hoe kan het dat precies jouw ogen

zo eigen blijven stralen

dat vele werelden rondom

wel moeten kijken

naar jouw wijze van spreken

.

hoe bezie jij de parel

in grotesk-verhalen

onder versteende talen

vol kolkend land

hoe zie jij thuis zo vrij

dat je blijft staan

te midden van façadepracht

die als woeste stormen

beloven nooit te gaan

.

jij die niet zwicht voor

meelopen

meedenken en meeleven

omdat je weet dat de wilde bloei

jou van origine toebehoort

al zwijgt een wereld aan inzicht

.

hoe.. sta.. jij

als het je belieft

zeg ons dan

waar wezen

hoe aandachtig jij jouw schepping?

.

moniek

Bron: https://earth-matters.nl/hoe-bewaar-jij-schepping/


wat betekent vrijheid nou eigenlijk?

(door Arlette Krol) Ik maak mij zorgen over de mensen op de Dam en onze toekomst!

Voorop gesteld dat ik echt heel blij ben met de hoeveelheid mensen die voelen in zichzelf dat er van alles niet klopt! Dat er beweging en verbinding moet komen om iets te veranderen. Ik zie dat mensen elkaar daarin vinden en elkaar versterken.

Op weg naar de vrijheid! De sfeer is goed en het voelt super om dit samen met zo’n grote groep in actie te komen en te ervaren.

Maar wie heeft in deze realiteit nou eigenlijk te touwtjes in handen?

En wat betekent vrijheid nou eigenlijk? Weten we echt wat we willen? Hebben we er een beeld en een gevoel bij hoe de ideale toekomst eruit ziet waar we voor strijden?

Onze focus en ons bewustzijn wordt geleid. Ook al voelt dat niet zo samen op de Dam. Maar echt vrijheid zit in het autonoom in verbinding gaan. Diep voelen wat het vrijheidsgevoel voor jouw betekent. Houdt dat in dat de maatregelen wegvallen, dat het vaccineren anders wordt georganiseerd of dat alle mensen genoeg geld hebben om rond te komen. Of zit het veel dieper? Hoe voelt het als je je voorstelt dat je ten alle tijden kan doen wat je wil. Hoe grootst voelt die creatiekracht van binnen? Hoe rijk is de energie die in jou ontstaat en hoe ver kan die rijken. Hoe krachtig is dan verbinding. Hoe eerlijk, transparant en waardevol is contact dan. Hoe voelt dan een beweging van samen zijn.

Komen we erachter dat deze realiteit niet alle vrijheid geeft als er een beetje ruimte wordt gegeven. Hoe makkelijk vallen we voor een positief gevoel en zijn we niet meer bij onszelf, maar geven we ons bewustzijn weg aan een stroom. Een beweging waarvan we geen eigenaar zijn, maar het voelt zo goed.

Gaan we akkoord met het wegvallen van oppervlakkige maar soms ook ingrijpende maatregelen. En zijn we tevreden als ons leventje weer verloopt als voorheen, met alle ups en downs. Waarin voor ons bepaalt wordt waar we ons druk om moeten maken, omdat thema’s op geplande wijze onder onze aandacht worden gebracht. Dat we weer denken dat we het allemaal weten, wakker zijn, maar eigenlijk nog niets weten van de hoed en de rand. Hoe vrij willen we zijn? We zijn op een moment gekomen waarop alle kansen voor onze voeten liggen. Grijpen we ze of dansen en demonstreren we eraan voorbij? Gaan we verder afwachten wat de volgende beweging is waarin we worden geleid, voor we zelf een tegenreactie geven.

Hoe autonoom zijn we in onszelf? Hoe voelt dat? Kennen we onze eigen creatiekracht? Kennen we het gevoel van ontmoeten en samenballen van innerlijke wijsheid en kracht? Hoe ver rekken we ons verbeeldingsvermogen om te komen tot in het onverklaarbare en onbegrijpelijke om erachter te komen wat mogelijk is.

Een wereld waarbij elk mens ultiem vrij is in zijn gevoel. Diep van binnen. Alleen wij hebben de creatiekracht.