De val van alles waarin we zijn gaan geloven

(door Ad Broere) De matrix is geschapen als een solide en onweerlegbaar iets dat we kunnen zien, horen, voelen, aanraken, ruiken en proeven, naarmate we meer in geloven, eraan deelnemen en wezens van deze matrix worden. Het idee is om ons allemaal gevangen te houden, door ons vanaf onze geboorte te programmeren om in het systeem te geloven en te geloven dat het de enige waarheid is en de enige manier om te zijn.

Ze doen dit door ons te programmeren in dit te denken vanaf onze geboorte. De meesten zullen nooit wakker worden of er ooit iets van in twijfel trekken, omdat hen vanaf hun geboorte is geleerd te geloven dat dit de ware realiteit is. Omdat ze van de matrix zijn, kunnen ze niet zien dat het een illusie is en kunnen ze het niet in twijfel trekken, omdat het alles uitmaakt van waarin ze geloven dat er is …..

Er zijn ook mensen die niet geloven dat de matrix de enige realiteit is. Dat zijn degenen die nooit het gevoel hadden dat ze erin pasten. De matrix zal er alles aan doen om deze mensen terug in ‘het hok’ te krijgen, zelfs als hun kern ze vertelt dat zij hier niet thuishoren. Het doet dit door iedereen om hen heen ze te laten pesten omdat zij iets geloven dat volgens de matrix gelovers onzin is. Het zal proberen ze te dwingen zich aan te passen, omdat ze niet behandeld willen worden als een outcast en gewoon willen zijn zoals iedereen. Maar degenen onder ons die zich niet kunnen aanpassen, hoe ze het ook proberen, worden hoe dan ook geconfronteerd met de volgende fase…… Of ze nu koste wat kost de waarheid willen najagen of niet. Degenen die dieper en dieper blijven zoeken, totdat uiteindelijk de bevrijding komt. Die komt door de afbrokkeling van alles om ons heen. Het is de val van alles waarin we zijn gaan geloven dat het waar is.

Eerst worden onze overtuigingen aan het wankelen gebracht, vervolgens zal het hele systeem voor onze ogen in elkaar storten. We zullen ons realiseren dat alles dat we voor waar en werkelijk hielden, onderdeel is geweest van de matrix. Zelfs ons lichaam . Tot dit besef komen kan zo beangstigend zijn, dat sommige mensen ervoor kiezen het lichaam te verlaten, omdat ze geen reden zien om in de matrix te blijven existeren. Allen, die aan de waan van de dood voorbij kunnen gaan, ervoor kiezen om wakker te zijn en doorgaan wanneer alles om hen heen wegvalt, zullen overwinnen . Dat zijn degenen die aan de matrix ontsnappen en onbegrensd worden. Zij hebben toegang tot hun oorspronkelijke wezenskern en als de matrix waarin zij leerden te geloven, voor hen niet meer bestaat, zijn ze in staat tot het creëren van een nieuwe levenssfeer, waarin zij zich samen met andere vrije Mensen in eenheid en helder bewust kunnen uitdrukken. Dit betekent overigens niet dat de mensen die zijn gestorven en die zullen sterven niet tot hun essentie zijn doorgedrongen. Integendeel, misschien wel.

Bron: http://www.adbroere.nl https://t.me/adbroere


De Grote Vakantie

Dit artikel gaat over mij en het gaat ook niet over mij want het gaat ook over jou. Wie weet mag ik jou inspireren tot het hervinden van jouw Weg naar Vrijheid. Zodat jij terugkeert op jouw Oorspronkelijke Pad. Het Pad van Oorsprong wat voor jou klaar lag toen je hier op aarde arriveerde. Het Pad wat uit jouw zicht is geplaatst. Het Pad wat de bedoeling is van jouw Leven. Het Pad wat voor jou nog steeds beschikbaar is.

Stel je voor: een hele grote oude boerderij met een rieten dak. Slaapzalen en appartementen. Een grote tuin. Een groep bevlogen begeleiders en deelnemers die geloofden “de weg naar vrijheid” te hebben gevonden. En dan ik daar tussen.

1 januari 2013, een 3-daagse retraite, ergens in de kop van Noord-Holland. Ayahuasca, iboga, een vuurloop en een speer op onze borst breken waren ingrediënten die saamhorigheid creëerden. Ook konden we symbolisch een kaarsje aansteken en een wens voor het nieuwe jaar doen.

Nou ben ik niet zo van de ‘wensen’. Wensen zijn eigenlijk zoiets als: onderzoeken wat er mist in je leven en dat dan ter jouwer genoegdoening ‘bestellen’. Onbewust worden goedbedoelde wensen, ook ingezet tegen mensen die we lief hebben. We beoordelen dan hun Leven en verzinnen wat er mist in dat leven. Dus bij ziekte, wensen we gezondheid of ‘het beste’. Bij verlies wensen we iemand ‘sterkte’ etc. Dit soort uitspraken zijn geautomatiseerd in ons aanwezig maar als we daar goed naar kijken, dan is de wens door de zender verzonnen. Vanuit het oordeel en het denken als een zogenaamde oplossing voor de situatie waarin iemand verkeerd.

Het effect hiervan is op kwantum fysisch niveau ontkrachtend, daar zal ik elders op terugkomen. Voor Nu open ik alvast de mogelijkheid in jou om dat voor jezelf te onderzoeken.

Ik denk en Leef zo niet, ik doe geen wensen. Ik ben een real-ist.

Ik ben daarom ook niet van het concept ‘hoop’. Zowel wensen als hoop zie ik als een archontisch matrix programma die ons uit het Nu, in het denken en uit het voelen haalt.

En dat Nu is het allerbelangrijkste waarin we met voor-zienende zekerheid de Leiding kunnen nemen. De Leiding in deze artificiële werkelijkheid waarin wij Leven. Of al-thans, nu nog, proberen te Leven.

31 december 2012: Op de tunes van Kunstenaar DJ Kareem Raïhani, dansen we het nieuwe matrix jaar in. Ergens die avond worden we uitgenodigd om een kaarsje aan te steken met een wens voor het nieuwe jaar. Als in een matrix ritueel, rituelen zijn verzonnen zodat ons zelfvoelend en zelfdenkend vermogen uitgezet wordt, mogen we allemaal, 1 voor 1 een kaarsje aansteken en dan onze wens, voor onszelf of de wereld, nogal serieus, het luchtledige, zo van je weet nooit hoe een koe een haas vangt, in gooien.

In die tijd was ik al niet zo goed in denken, nooit geweest eigenlijk, dus ik merk op dat wanneer ik er over na begin te denken, wat de best mogelijke wens zou kunnen zijn, ik in de war raak. Dus daar stop ik maar weer mee, wel zo relaxed. Ik ben me op dat moment bewust dat wensen geen beweging brengt in het Leven hier op aarde en daarom besluit ik een opdracht, dat wat ik later een command noem, neer te zetten. Ik weet sinds 2003 dat ik niets van tevoren hoef te bedenken maar dat wanneer ik mijn mond opendoe en het eerste woord zuiver is, ik zeg wat ik moet zeggen. Dus, ik bedenk dat ik ga zeggen: Vanaf Nu…. En de rest volgt dan als vanzelf.

Zo gezegd, zo gedaan. Op moment suprême, doe ik dit, en mijn zin vormt zich met de woorden: Vanaf Nu…ben ik op Vakantie! Vanuit mijn centrum breng ik dit krachtig deze realiteit in. Veel mensen lachen. Ik ben verrast dat ze lachen. Ik kan voelen Nu nog, hoe briljant het was.

Dus, ik ben nu bijna 10 jaar op Vakantie. En het bevalt goed. Steeds beter eigenlijk. Sinds ik me ontdeed van bijna alle door dit systeem verzonnen verplichtingen, kon ik steeds meer meZelf voelen en ook werd het mogelijk dat mijn pad weer Mijn Pad werd. Mijn kosmische kracht nam toe, mijn weten nam toe, mijn herinneringen werden steeds duidelijker. Het Kwantum Veld kreeg de leiding. Hierdoor nam mijn energie toe, mijn gezondheid, mijn blijdschap, en kon ik eindelijk mijn ruimte hier op deze planeet Gaia in gaan nemen.

Wat zal ik vandaag eens gaan doen? Fijn in de natuur zijn is altijd bekrachtigend. Dat doe ik dan ook vaak. En af en toe schrijf ik een artikel of geef ik een samenkomst. Om anderen te inspireren en te bekrachtigen. Zodat wij…

Wacht, ik activeer de mensheid met een Stroomversneller en geef de Command dat wij Mensen, vanaf Nu, in Vrijheid en vanuit de eigen vrije wil, hier op aarde gaan Leven.

22 juli 2022

Judith van Beers


Arina’s bevrijdende droom

(Rineke van den Berg) Lang geleden had Arina een heel heldere droom. Eerst vond ze deze droom een beetje vreemd, maar steeds meer verder in de tijd besefte Arina dat haar droom in deze tijd werkelijkheid aan het worden is. Meer en meer vertrouwde zij er op dat wij zelf de oplossing van alle problematieken zijn. Het gaat er slechts om dat je keuzes durft te maken. Kies je voor angst of voor vrijheid? Aan jou de keuze. Dit sprookje is in de ik-vorm geschreven. De hoofdpersoon is Arina.

De Droom

Samen met vele schapen stond ik in een weide die stevig omheind was. Onze gemeenschap, de kudde was verre van saamhorig. Er werd steeds meer ruzie gemaakt. Soms over kleine zaken, of grotere kwesties. Soms ging het over de kinderen (de lammetjes) die ondeugend waren, dan weer over de kleur vacht en van welke vader het lam dan wel was. Sommige ruzies en vechtpartijen kwamen echt vanuit het niets, er was vaak geen enkele aanleiding. Zelf deed ik hier niet aan mee. Ik droomde van een mooie wereld die achter het hek zou zijn. Ik keek naar de voorbij drijvende wolken en stelde me voor dat ik ook een wolk was en dat ik vrij zou zijn…echt vrij.

Ook was er een herder die heel goed voor ons zorgde, we hadden geen enkel tekort, behalve saamhorigheid en liefde. Daar kon de herder natuurlijk niets aan doen. Hij deed wat hij geleerd had om schapen te houden.

Op een dag stond ik bij het hek weer weg te dromen, toen er een hele grote marmot aan de andere kant kwam staan. Hij vroeg me; “wat doe je achter dat hek? Zijn jullie gevangenen?” Ik stond met een mond vol tanden en wist even niets te zeggen.

Nadat de marmot weer weg was ging ik met andere schapen praten en hen vragen stellen; “waarom staan we eigenlijk achter een hek? Zijn we gevangenen? Kunnen we er ook voor kiezen om de wijde wereld in te gaan? ”

Geschrokken keken mijn soortgenoten me aan. “Wat zeg jij nu? Ben je wel goed bij je hoofd? Je bent een dromer die de weg kwijt is. Natuurlijk blijven we hier achter het hek, hier is het veilig. De herder beschermt ons tegen allerlei wilde dieren en gevaren die daar zijn. Jij bent altijd een rare geweest en dat zul je altijd blijven,” zei één van de schapen. “Vanaf nu zeggen we niets meer tegen jou, je hoort niet meer bij de kudde. Vanaf nu moet je achteraan staan bij het voederen.”

Mijn hart klopte wild van spanning en ook van schaamte. Ik, die alleen maar een vraag stelde en graag antwoord wilde, werd voor gek verklaard en mocht geen deel meer van de kudde zijn. Ik voelde me vreemd en aan de kant gezet. In de nacht keek ik naar de maan, de gulle maneschijn verlichte mijn ogen, het leek net alsof zij glimlachte. Mijn hart maakte een sprongetje; er is meer veel meer dan alleen deze kudde. Ik droomde over natuurwezens en prachtige luchtschepen, ik voelde me ineens niet meer alleen, maar blij en vrij.

De volgende dag zag ik toen ik wakker werd dat het hek van de weide openstond. Bij het hek stond dezelfde grote marmot. Blij huppelde ik naar dit prachtige dier toe. “Hallo” zei ik, “gisteren heb ik over jouw vragen nagedacht, nu heb ik wat vragen. Is er gevaar buiten het hek? Zijn er daar wilde dieren die mij kunnen verwonden of opeten? Hoe is het daar echt? Ben je buiten het hek echt vrij? Of is het beter om binnen het veilige hek te blijven? “

De Marmot lachte vriendelijk en zei; “misschien kun je het eens proberen om een stapje buiten het hek te doen, dan kun je het zelf ervaren. Ik ben een vrij wezen die geen grenzen kent en geen belemmeringen. Samen met andere marmotten hebben we het fijn en voelen ons gelukkig omdat we alles zelf kunnen beslissen en op ieder moment weer opnieuw kunnen voelen wat goed voor ons is.”

Ik stapte één stapje buiten het hek en tegelijkertijd mekkerden er vele ander schapen; meeeehhhhhh “herder…het hek staat open, er ontsnapt een schaap”. Alle schapen waren erg opgewonden en mekkerden mee…meeeeh, ”herder kom snel. Het hek staat open, wij bibberen van angst voor de wilde dieren. Zo komen ze naar binnen en kunnen ons opeten.”

Nieuwsgierig stapte ik uit het hek en voelde het fijne frisgroene gras onder mijn hoefjes. Het leek alsof ik doof geworden was door al dat gemekker. Elke stap die ik zette voelde zo vrij en ik huppelde met grote sprongen vrolijk achter de vriendelijke marmot aan. Wat een feest van de meest heerlijke geuren en kleuren die steeds helderder en intenser leken te worden. “Kom maar mee” zei de Marmot, ”je bent welkom in ons hol. Jij bent anders dan al die andere schapen, jij hebt het altijd al in je gehad om jouw vrijheid volledig te kunnen ervaren in alles wat je doet en gaat doen. Nooit zal iemand jou als slaaf nog kunnen bestempelen. Ook ben je vrij van kuddegedrag en zul je jouw eigenheid kunnen leven.”

Na een lange reis, was ik niet moe maar juist heel energiek, we kwamen aan bij een grot die verscholen lag onder de meest prachtige struiken met magisch gekleurde bladeren en bloemen. “Kom maar verder helder schaap. Als jij dat wil mag je jezelf hier thuis voelen. Welkom in de nieuwe wereld.”

Ik werd zo blij en diep gelukkig dat ik er van ging huilen. Er kwamen andere marmotten op me af en ze omhelsden me en fluisterden zachtjes in mijn oren dat ik welkom was omdat ik de keuze had gemaakt om werkelijk vrij te willen zijn. Ik had me nog nooit zo fantastisch gevoeld. Ik jubelde luidkeels…toch was dit geen gemekker, maar een mooie hoge toon van sprankelende muziek die ik hoorde. Wat vreemd. Ik keek naar mijn vacht, maar ook mijn vacht was van wollige krullen veranderd in een zacht grijsbruine glanzende dos met haar. “Ik ben veranderd,” riep ik. “Ben ik ook een marmot geworden?” De andere marmotten lachten vriendelijk, “jouw verschijningsvorm is veranderd zodat je je hier beter thuis kunt voelen, maar van binnen ben je dezelfde als altijd; een prachtig vrij en helder wezen die geen angst kent alleen maar onvoorwaardelijke liefde.”

Toen het donkerder werd, gingen we allemaal naar binnen. Daar wat dieper in de grot lag heerlijk zacht mos. Iedereen kroop tegen elkaar aan. Dat was wel wat wennen voor mij, maar voelde mezelf snel vrij om dat ook te doen. Al snel viel ik in slaap en droomde dat er geen hekken in deze wereld meer waren en dat iedereen vrij was van angst, slavernij en kuddegedrag. In deze nieuwe wereld was er alleen maar vrede en verstonden alle mensen en dieren elkaar. Zelfs de bomen en de planten spraken zichzelf liefdevol uit. Alles was er in overvloed en iedereen was gezond en sterk.

Ze leefden op deze prachtige planeet nog heel lang en zeer gelukkig.

Toen ik uit mijn droom ontwaakte wist ik dat dit werkelijkheid is. Wanneer en hoe wist ik toen nog niet, maar nu zie ik het plaatje van de nieuwe wereld voor me. Heb maar vertrouwen.

Lieve groet Arina


wat betekent vrijheid nou eigenlijk?

(door Arlette Krol) Ik maak mij zorgen over de mensen op de Dam en onze toekomst!

Voorop gesteld dat ik echt heel blij ben met de hoeveelheid mensen die voelen in zichzelf dat er van alles niet klopt! Dat er beweging en verbinding moet komen om iets te veranderen. Ik zie dat mensen elkaar daarin vinden en elkaar versterken.

Op weg naar de vrijheid! De sfeer is goed en het voelt super om dit samen met zo’n grote groep in actie te komen en te ervaren.

Maar wie heeft in deze realiteit nou eigenlijk te touwtjes in handen?

En wat betekent vrijheid nou eigenlijk? Weten we echt wat we willen? Hebben we er een beeld en een gevoel bij hoe de ideale toekomst eruit ziet waar we voor strijden?

Onze focus en ons bewustzijn wordt geleid. Ook al voelt dat niet zo samen op de Dam. Maar echt vrijheid zit in het autonoom in verbinding gaan. Diep voelen wat het vrijheidsgevoel voor jouw betekent. Houdt dat in dat de maatregelen wegvallen, dat het vaccineren anders wordt georganiseerd of dat alle mensen genoeg geld hebben om rond te komen. Of zit het veel dieper? Hoe voelt het als je je voorstelt dat je ten alle tijden kan doen wat je wil. Hoe grootst voelt die creatiekracht van binnen? Hoe rijk is de energie die in jou ontstaat en hoe ver kan die rijken. Hoe krachtig is dan verbinding. Hoe eerlijk, transparant en waardevol is contact dan. Hoe voelt dan een beweging van samen zijn.

Komen we erachter dat deze realiteit niet alle vrijheid geeft als er een beetje ruimte wordt gegeven. Hoe makkelijk vallen we voor een positief gevoel en zijn we niet meer bij onszelf, maar geven we ons bewustzijn weg aan een stroom. Een beweging waarvan we geen eigenaar zijn, maar het voelt zo goed.

Gaan we akkoord met het wegvallen van oppervlakkige maar soms ook ingrijpende maatregelen. En zijn we tevreden als ons leventje weer verloopt als voorheen, met alle ups en downs. Waarin voor ons bepaalt wordt waar we ons druk om moeten maken, omdat thema’s op geplande wijze onder onze aandacht worden gebracht. Dat we weer denken dat we het allemaal weten, wakker zijn, maar eigenlijk nog niets weten van de hoed en de rand. Hoe vrij willen we zijn? We zijn op een moment gekomen waarop alle kansen voor onze voeten liggen. Grijpen we ze of dansen en demonstreren we eraan voorbij? Gaan we verder afwachten wat de volgende beweging is waarin we worden geleid, voor we zelf een tegenreactie geven.

Hoe autonoom zijn we in onszelf? Hoe voelt dat? Kennen we onze eigen creatiekracht? Kennen we het gevoel van ontmoeten en samenballen van innerlijke wijsheid en kracht? Hoe ver rekken we ons verbeeldingsvermogen om te komen tot in het onverklaarbare en onbegrijpelijke om erachter te komen wat mogelijk is.

Een wereld waarbij elk mens ultiem vrij is in zijn gevoel. Diep van binnen. Alleen wij hebben de creatiekracht.


Vrijheid: het groepsdenken en het zelfstandige denken

“We zien het steeds vaker gebeuren dat individuele mensen met een uitgesproken mening zich, naar het schijnt, makkelijk laten overhalen zich te conformeren naar de heersende idee van een groep. Het zou natuurlijk het voortschrijdende inzicht van dat individu kunnen zijn, wat maakt dat die zich bedenkt, maar er zijn legio voorbeelden waarbij het debat een onverwacht verrassende wending neemt. Om je los te maken van een denken dat zich vanuit een groep opdringt heb je een krachtig zelfstandig denken nodig. Een denken dat zich los van meningen van anderen vormt, een denken dat vrij is. Dit vrije zelfstandige denken moeten we oefenen, trainen zelfs. In dat vrije zelfstandige denken vinden we tenslotte de vrijheid die we in deze tijd nodig hebben.”

(Tekst overgenomen van Youtube)

Dit is ook de reden waarom Martijn steeds waarschuwde voor de werking van ‘groepen’. En toch zullen we een groep kunnen en moeten vormen, met vrijheid in denken voor ons allemaal. Dát is precies de opdracht, die we te vervullen hebben. Als je alleen blijft, ben je net al de bij die de bijenkorf verlaat, omdat hij denkt, dat ie het alleen wel af kan. Dat is niet zo, want hij zal op den duur verloren raken. De groep biedt in de energie ‘vrije’ bescherming aan iedereen, waarbij alles zich afspeelt op het scherp van de snede. We zullen dan die vrijheid krijgen van elkaar, om dat vrije denken te waarborgen, zowel voor elkaar als voor onszelf. Het is het de meest directe en meest snelle weg, om jezelf daarin steeds te blijven te onderzoeken, want zo kunnen we pas ook echt anderen diezelfde ruimte gunnen.

Mieke Mosmuller is arts, schrijfster en filosofe. Zij schrijft over actualiteiten die raken aan haar filosofisch-spirituele ontwikkelingsweg die zij startte in 1983. Meer info vindt je hier.


Vrijheid

(door Yinthe Joy) Vele willen de Vrijheid terug van eerder…

Een schijnveiligheid die ons binnen de herinnering die we kennen schijnbaar is toegekomen na de oorlog 80 jaar terug in de tijd, op een tijdlijn die nog steeds van kracht is.

We dachten vrij te zijn en vierde dit ieder jaar met grote lichtende fakkels.

Ondertussen MOESTEN we wel voldoen aan beleefdheid en ben gehoorzaam structuren.

Waarbij de structuren weinig tot geen ruimte lieten en laten om de ruimtelijke expressies van het Gods bewustzijn in de Mens te laten Zijn.

Een kind moest gehoorzaam binnen de lijntjes kleuren en NIET enkel op papier maar in zijn hele doen en laten.

De klank van Zelf mocht niet vrij gegeven worden, want kinderen moeten immers luisteren zodat ze dit ook zullen doen wanneer zij volwassen zijn.

En toch… DACHTEN we vrij te zijn…

We mochten vliegen naar verre oorden en na een periode van armoede was er eten in overvloed.

Hippies dansten op straat met een joint in hun mond.

Theater, Bios en restaurants opende hun deuren wagenwijd.

En voor iedere gelegenheid kochten we een nieuwe outfit in een van de vele design en mode winkels die onze persoonlijkheden graag helpen met zichzelf aankleden …

Geld schoof over de toonbank …

Er was en is drank in overvloed en de kroegen draaide tot laat muziek die de mensheid vervormde in gevoelsloze feestgangers.

Dus we dachten vrij te zijn….

Zolang de diep geprogrammeerde mens zichzelf bezig hield met alle bezigheid afleidingen die de Mens afleiden van zijn ware plek in de schepping hoefde er geen nieuwe ketens gelegd te worden om de mensheid nog meer in te perken in zijn vrijheid van bewegen.

Het valse geloof van vrijheid maakte dat de ketens waaraan het menselijk bewustzijn gevangen zit voldoende waren voor een bepaalde tijdsspanne.

Zolang de GEDACHTE van kracht was in de mens waarbij deze DACHT vrij te zijn was het niet nodig om de geprogrammeerde mens die zijn eigen handhaver was te beperken in zijn bewegingen.

Echter, de lang onderdrukte herinnering aan wie de Mens werkelijk is kwam weder tot LEVEN in vele mensen binnen dit levensveld.

2012 was een kenmerkend jaar waar tromgeroffel klonk door vele die een beweging van Vrij mee inluidde.

Mensen die hun ware oorspronkelijke afkomst herinneren raakte aan vanuit hun levenskracht waardoor in vele de herinnering ontwaakte van wie WIJ Zijn.

We herinneren ons steeds meer de Kracht die in Ons aanwezig is en de Kracht van Samen.

De kronieken der herinnering ontwaakte en ontwaken gestaag in de mens en deze mensen Samen ademen de Bron van Leven binnen in dit levensveld.

Deze adem die kosmisch van aard is word geschuwd door de heersende machten.

Een adem zo diep en rijk aan Gods Kracht dat de machten van deze wereld zich in hun strijd tegen het menselijk bewustzijn laten gelden op een wijze zoals wij deze nu ervaren.

Want in hun perceptie mag de Mens niet VRIJ komen in en vanuit zichzelf.

En zij zetten alles in om tegen te gaan dat de kronieken der herinnering zich verder openen.

Daar gaat deze strijd over … daar gaat deze agenda over …

Dat is waarom we uit elkaar gedreven worden.

DAAROM moge we niet samen komen.

Dat is waar de maatregelen over gaan.

Maatregelen om het ontwaken van de Mensheid belemmeren.

Mensen van Kracht!

Hoelang gaan wij nog akkoord met deze tijdlijn?

Wanneer geven wij een kosmische NEE?!

Herinner je ….

Wanneer de Kracht in Jou

De Kracht in mij ontmoet

Als de Kracht van WIJ

Word de Bron weer een Geheel

Vrijheid word ons binnen deze wereld niet gegeven

De Vrijheid dient door onszelf geïnitieerd te worden

Door te ZIJN die we ZIJN

LEEF wat je voelt

LEEF wie je bent

❤