AANDACHT

(door Heleen van den Berg) Wat is AANDACHT? In spirituele tijden werd gezegd ‘wat je aandacht geeft groeit’.

Is dat wel zo? Alles wat géén aandacht krijgt, groeit net zo hard!

WEGkijken helpt niet, sterker nog .. alles móét met aandacht ‘gezien’ worden om te kunnen veranderen.

Wat is .. AANdacht .. hebben voor een mens, dier of situatie? Echt aandacht hebben, is werkelijk voelend-‘zien’ .. zien vanuit bewust-zijn zoals we zijn in de wereld waar we Oorspronkelijk vandaan komen.

We zien het bij kinderen. Kinderen zien een ander kind, groot mens, dier of situatie omdat ze ‘niet oordelen’ en nergens ‘waarde’ aan toekennen. En alles is goed zoals het is. In hun pure kinderwereld bestaat lelijk, gek of slecht niet, want alles IS goed .. iets anders IS er niet! Zo is dat ook in onze Oorspronkelijke Wereld.

Deze wereld hier is vervormd, álles in deze wereld is vervormd. Wij zijn van Oorsprong nog steeds dezelfde als van vóór deze Vervorming, maar zijn het grotendeels vergeten.

Om dat opnieuw te ervaren, hoeven we maar te kijken naar alles wat we zien in de natuur. In de zomer zijn er veel bloemen, die bezocht worden door heel veel insecten. Geen enkel insect die een ander wegduwt omdat het zijn of haar bloem is! Alles is goed en elk wezen (bloem of insect) heeft een soort van taak in het Grote Geheel.

Wanneer in de natuur een insect verdwijnt (soort sterft uit), dan wordt deze plek ingevuld door een andere soort met wellicht meer mogelijkheden dan de voorganger had. En alles gaat voort. Alles is nog steeds volledig in Harmonie! Natuur IS harmonie.

Zo kunnen we steeds In de Natuur opnieuw ervaren Wie We van oorsprong ZIJN. AANDACHT is écht zien, met de ogen van het hart, in ons eigen hart waar dezelfde Harmonie heerst zoals in de Natuur zichtbaar en voelbaar.

Fijne AANdachtige Zomer!


Verschillende bordjes of één-frequentie

Martijn: Als je al deze materie om je heen ziet hier en je ziet mij en je ziet elkaar, dan is het ogenschijnlijk zo dat je buiten jezelf iets waarneemt. En dat klopt natuurlijk ook, want het is buiten je lijf. Maar wat er gebeurt – en dat is wat dit lichaam doet … is informatie verzamelen en reproduceren.

We noemen maar even de zintuiglijke waarnemingen. Je ziet bijvoorbeeld dit bord, hier staat ie … Het bord zie je … dat zag je net ook al, maar nu wordt ie meer primair op de voorgrond gebracht, omdat ik aangeef, hier staat ie, dus dan kijk je ernaar, hè. Daardoor gaat er meer zintuiglijke waarneming naar dit bord.

Nou is het zo dat dit bord voor jou en mij zichtbaar is als een bord, maar ons brein ziet helemaal geen beelden. Ons lichaam kijkt niet in beelden, maar ziet velden. Ons brein ziet alleen maar velden. Dus dit bord wat je hier ziet, is in jouw brein – en het is niet dat het alleen in jouw brein is, maar het is een heel energieveld, een elektrisch circuit  – zit dit bord als een elektronische draaggolf in je brein geplant. Toch is dat bord hier niet weg. Ondanks dat het hier staat, wordt die ook gereproduceerd door jouw eigen systeem in een elektronisch circuit.

Deze stap is héél waardevol. Je ziet mij, je ziet elkaar, je neemt mij niet over … je neemt het bord ook niet over. Je kunt ook een pijn van iemand niet overnemen … het is alleen dat je er naar kijkt, het potentieel van waarneming en dan wordt het beeld gereproduceerd door jezelf, in je eigen lichaam. …

Nou kijken jullie maar eens allemaal even mee. Stel je voor, we gaan allemaal met jou meekijken, dan zien wij … als wij dit elektronisch circuit kunnen decoderen naar een 3-dimensionaal beeld. Zien wij zeer waarschijnlijk een ander bord, dan dit bord.

Omdat het reproduceren van datgene wat je buiten jezelf ziet, afhankelijk is van de aandacht die je ervoor hebt. In deze wereld is een heel groot verstoringsprogramma actief. Door de systemen waar wij in leven, maar ook is er echt een verstoringsprogramma actief zodat je zo weinig mogelijk aandacht kunt hebben voor jezelf, waardoor je jezelf zo weinig mogelijk exact kunt reproduceren aan de binnenkant, maar waardoor je ook zo weinig mogelijk aandacht hebt voor de mens en de wereld om je heen en ook dat opnieuw niet goed wordt gereproduceerd, haperend en waardoor je de wereld buiten jezelf ook niet goed in jezelf kunt voelen. Dus als je in elkaars elektronisch circuit kijkt van het lichaam, hebben ze aan allerlei modellen in beelden de situaties naast elkaar neer gelegd van elkaar en we zeggen, kijk dit is wat wij van de wereld zien en vinden. Dan zie je in 44 verschillende beelden van de wereld. En dan denk je dat je met z’n allen over hetzelfde praat. Dit kijken, dit waarnemen, dit voorbeeld van het bord, heeft dus ook betrekking op jezelf … hoe je jezelf bekijkt. Hoe je jezelf eigenlijk ervaart.           

Doorgaans staan we daar helemaal niet bij stil. Maar wie ben jij eigenlijk, hoe ervaar jij jezelf als je in de spiegel kijkt, als je over jezelf denkt, wat gebeurd er met jou aan de binnenkant als er gevraagd wordt om iets te vertellen.                                                                           

Wie ben je op dat moment. Wie ben je op het moment dat je tegen je moeder of je vader of je kind iets zegt, wie ben je op dat moment. Allemaal verschillende borden. Dus allemaal andere reproducties aan de binnenkant. Als je geen aandacht hebt voor jezelf, dat is ook waarom onze geheugens gewist zijn als mensen, om de aandacht in onszelf te wijzigen … “want hij zei die zichzelf niet kent, reproduceert zichzelf ook niet in het veld”… dat is het uitgangspunt.

Daarom moeten wij ook leren luisteren naar wie we werkelijk van binnen zijn want daar ligt de sleutel. Als je kijkt naar dat bord, wordt dat bord dus gereproduceerd in jouw systeem. Dat bord verdwijnt hier niet, het komt niet in jou terecht … jou systeem reproduceert het bord in een elektromagnetisch, elektrisch veld, zo noem ik dat maar eventjes. Wat gebeurd eigenlijk, je genereert energie. Besef dat goed! Besef goed dat de ontwikkelaars van deze werkelijkheid dat niet voor niets hebben gedaan. Deze lichamen die zonder toestemming brutaal gehackt zijn, gehackt om te voorkomen wat ik nu ga benoemen … die gaan weer aan! En dat start met ons bewustzijn, eerst moet het beseft worden, voordat dingen kunnen gaan lopen. En dat ons besef, ons vermogen van besef … onze aandacht is de generator van levensenergie. Dit bord, door dit waar te nemen, wordt gereproduceerd in jouw systeem. Goed beseffen!

Alleen maar door de waarneming, genereer je energie. Hè? Zit het zo simpel in elkaar? Ja … Alles wat je in jezelf ziet, inclusief jezelf  en daarom moeten wij ook… ouderwetse woorden … we moeten onszelf aanvaarden.  Als wij onszelf kunnen aanvaarden in hoe we doen en hoe we zijn, met onze gekkigheden erbij, met onze dingen als we denken, moet dat nou zo … Als we onszelf aanvaarden, dan aanvaarden wij ook onszelf aan de binnenkant en dan genereren we onszelf ook binnenin. Diegene die zichzelf aanvaardt herschept zichzelf aan de binnenkant. Versterkt dus het bewustzijn. Maar zo simpel … alles wat je waarneemt en dat kan met je zintuiglijke systeem, maar je zintuigen kunnen ook uit, dat je het over je waarnemingsvermogen hebt, voorstellingsvermogen. Alles wat wij onder de vlag van waarneming kunnen schuiven, is genereren van energie. Wij genereren biologisch elektrische energie. Goeie genade …            

Nou moet je daar eens over na gaan denken. Want wat gebeurd er met die energie? En dan gaan we er nu even vanuit, dat het nergens heen wandelt en dat we niet lekken. Wat gebeurd er? Die energie wordt dus opgeslagen, maar energie  – dat zijn frequentievelden, dat zijn trillingsvelden …  En al die verschillende waarnemingen die allemaal geometrieën zijn, allemaal energievelden van het lichaam. Die gaan maar door en het borrelt en het schuift wat bij en er schuift weer wat bij en weer wat bij … En dat wordt een oneindige klank, een oneindige trilling en misschien zelfs wel als we al die trillingen weer bij elkaar opgeteld worden, dat die trilling tot stop komt … onsterfelijk … Alleen maar door hier te zijn …            

Dit is de basis. De basis is, dat wezens die een menselijke ervaring hebben hier op de Aarde, in het lichaam, juist door aandacht te hebben, in het lichaam energie gaan genereren. Dus dat lichaam reproduceert datgene wat er buiten wordt waargenomen, in het veld … het veld wordt groter en het genereren van binnenuit stopt als er geen aandacht meer is.    

Want echte aandacht is de verbinding met de gezamenlijke hartslag. Dan is er altijd energie. Als je uit de synchroniciteit gaat, met aandacht van de kracht van de ander, van de situatie … als je uit die verbinding bent en je zit in een mind verbinding, zit je in 2 verschillende circuits en dan heb je alleen maar een eigen circuit. Een eigen circuit raakt op, leeg. Dan word je moe en dan is het gebeurd … afgelopen. Dan moet je slapen en dan word je moe en dan is het net of je ziek wordt … je kunt niet meer, je hebt geen kracht meer om verder te breien.

En als je in de aandachtskracht zit, (dus op de eerste steen gaan staan,= niet liegen) zodra je in die aandachtskracht zit, dan komt die gezamenlijke frequentie, die je als mensen ook met elkaar kunt voelen. Dat is een hele schone zuivere echte frequentie, dan is er gezamenlijke levensfrequentie, dat is een menselijk contactveld, zo noem ik het nu even, een kosmisch menselijk contactveld … waarin er een één-frequentie is. De één -frequentie zorgt ervoor dat je dus niet kunt uitputten. Dus als je in aandacht leeft, blijf je in uitwisseling met de kracht. Dat blijft. En kan alles gegeneerd worden in je systeem.                  

En wat gebeurd er? Steeds meer energie. En hoe meer je waarneemt, wij zeggen wel eens op Aarde: hoe langer ik leef, hoe wijzer ik wordt hè. Maar dat is natuurlijk niet zo. Dat is bijna een soort zelflerend programma van de mind. Dat is het niet. Je hebt wijsheid vanuit je hoofd en je hebt ook innerlijke wijsheid. Het is inderdaad waar, hoe langer je leeft … en dat is niet, dat je bij 80 jaar wijzer bent. Sommige mensen hebben dat op hun 15de al, die hebben minder remmers er tussen zitten, of zijn zonder remmers hier gekomen dat kan ook nog om een bepaalde reden. Maar je wordt innerlijk wijzer omdat je meer ervaring hebt.     

Dus je hoeft niet altijd met alles en iedereen in gesprek, je kunt verschrikkelijk wijs worden, superwijs worden van heel veel natuurfilms. Als je een jaar lang allemaal mooie natuurfilms ziet, moet je eens kijken wat een wijsheid in frequentie er in jezelf is en dat wordt allemaal gereproduceerd in je systeem. Zo simpel als ik het nu vertel, maar het mag ook niet ontgaan. Alles wat jij meemaakt, alles wat je ziet, wordt gedragen in jezelf. Vervelende dingen, leuke dingen. Zware dingen, luchtige dingen.

Alles wat er gebeurt word gereproduceerd in ons systeem. En de frequentie stapelt zich op en die stapelt zich op en we gaan er nog steeds vanuit dat er geen lek is. En de frequenties die komen bij elkaar – en dat zijn allemaal geometrieën – en het vult zich, en dat zijn hologrammen, trillingsvelden … En het vult zich en het vult zich en dat zijn allemaal duizenden, miljarden verschillende tonen en frequenties en ze komen steeds dichter bij elkaar … en dan pieppppp … weg … Alles valt weg tegen elkaar.

En ik zeg niet dat je opgaat in het niets, ik heb het over het moment van hier op de Aarde, wat er gebeurt met ons, als wij in die processen terecht komen. Op dat moment is er zoveel informatie en wijsheid in trilling, dat we niet meer kunnen sterven. En daarom is er een programma aan de gang in deze werkelijkheid, om er voor te zorgen dat de mensen hier niet onsterfelijk worden, dat het bewustzijn zich maximaliseert. En de mensen die hier wel onsterfelijk gaan worden, zullen onsterfelijk “gemaakt worden” door technologie. Maar dat zegt nog niks over het bewustzijn aan de binnenkant.

Er is een agenda gaande hier, hier in deze werkelijkheid, die ons constant onze kracht gebruikt. En als ik dat dus in een grafiekje neerzet, dit is echt een soort besef, inzichtmoment … dwarsverbanden, duwen, trekken, kneden …

Je bent als het ware constant dit aan het doen, … stijgende lijn, dus je krijgt steeds meer energie. Steeds meer wordt er aan vibratie … elektronisch circuit … energie in je lichaam gegenereerd. En als er niets gebeurd, dan gaat dat dus steeds verder en verder en verder. En leidt het tot het ontwaken van de mens. Van bewustzijn.         

En dat is ook gaande op dit moment. Mensen zijn zich er heel erg bewust van. Dat het gewoon werkelijk over iets anders gaat en het wordt werkelijk stevig achter de gordijnen gehouden waar het echt over gaat. Als er niks gebeurt, dan is die lijn uiteindelijk een totaliteit van allemaal waarnemingen en frequenties. Maar wat er eigenlijk gebeurt in deze wereld is dit … boem … er gebeurd iets. En we kunnen dat trauma noemen, maar ik noem het maar even “lek-momenten” door de dag heen. En denk nu maar niet dat het allemaal heel erge trauma’s zijn hoor …

(Bron: Martijn van Staveren, fragment uit een training april 2022)

Bedankt voor het maken en delen van het transcript!


Ik En Deze Wereld

(door Arlette Krol)

Al jaren heb ik door dat er iets niet klopt aan deze wereld.
Een gevoel van binnen dat het anders in elkaar zit als dat mij wordt geleerd, voorgehouden, gespiegeld …

Mijn zoektocht liep via persoonlijke ontwikkeling, spiritualiteit, traumatherapie, filmpjes van klokkenluiders,etc.
Ik heb alles binnenste buiten gedraaid en dat heeft mij een bijzonder perspectief opgeleverd.
Van elke beweging, overtuiging, informatie, lering die mij werd aangereikt, ben ik gaan herkennen dat ze mij willen laten zien hoe de wereld in elkaar steekt.
Op het moment dat ik daar een tijd in mee ging, dan sloeg ik daarmee een specifieke richting in.
Dan werd dat mijn nieuwe perspectief en vond ik altijd bewijzen dat mijn inzichten de meest kloppende waren.
Ik voelde emoties die mijn overtuiging bekrachtigden.

Het gevoel dat er iets niet klopt in deze wereld ging nooit weg.
Het bleef.
Ondanks de enorme hoeveelheden ervaringen, wijsheden en kennis ik door de jaren had opgedaan.
Stukje bij beetje ben ik al die brokjes informatie gaan voelen.
Helemaal doorvoelen, groter maken en waarnemen wat het werkelijk met mij doet.
De plekken in mijn lichaam gaan voelen waar het raakt en de trilling die ermee gepaard gaat en zo een sensatie veroorzaakt in mij.
Het helemaal volgen met mijn bewustzijn in volledige nieuwsgierigheid en vertrouwen.
In alle veiligheid in mijzelf de maximale reikwijdte ervaren.

Ik ben er achter gekomen het leven op aarde meer is dan ik altijd dacht.
Dat het gevoel een veel bredere en diepere betekenis geeft aan informatie, al dan niet van mijzelf.
Het gevoel kan eindeloos verbanden leggen en steeds weer diepere lagen aan ervaren geven.
Het is maar net waar mijn bewustzijn haar aandacht aan geeft.
Mijn bewuste aandacht zet alles in beweging in mij.
Niets is meer statisch.
Potentiële opties openen zich als bloemen in zon.
Als ik het helemaal doorvoeld heb zakt de starheid weg en komt er een open veld met alle richtingen open.
Het voelt zacht en rijk aan wijsheid.
Het voelt verbonden en autonoom tegelijk.
Het voelt verbonden met alles, zelfs met het ontelbare waarvan ik het bestaan niet eens weet.

Maar als mijn hoofd zich ermee gaat bemoeien, dan brengt het alle informatie (al dan niet van mijzelf) in referentiekaders netjes op zijn plek.
Er is dan geen beweging.
Oorzaak-gevolg staat vast waardoor ik merk dat alle overige opties automatisch worden uitgesloten.
Mijn leven lang heb ik de wereld onderzocht via mijn mind.
Ook mijn gevoelens wilde ik begrijpen en probeerde er logica in te zien.
Alles werd verklaard volgens eerder opgedane informatie via scholing of ervaring.
Voor mij voelt het dat het denken volgens een vaststaand raster werkt.
Alles waarvoor in oorsprong geen plekje is ingericht, wordt door de mind niet eens waargenomen.
Ik vergelijk het steeds met die bak van tv waar ze vroeger cavia’s in lieten rond rennen op zoek naar het beste poortje.
De logica waar we naar opzoek zijn zit achter de poortjes.
De schotten in de bak zelf staan voor obstakels, afleiding, richting en zelfs trauma.
En steeds weer probeert de mind via een andere weg bij het beste poortje te komen.
We draaien in cirkels en lossen alles steeds op dezelfde wijze op.

Onze wereld is ingericht op basis van het vaste denkraster.
Alles in mijn leven heeft mij geleerd, gemotiveerd, geconditioneerd om het leven te leven en te begrijpen via het denkraster.
School, studies, politiek, tv, opvoeding, benadering van gezondheid, geld en werkafhankelijkheid, etc.
Ik ben op deze wereld gekomen en het leek allemaal zo broodnodig en logisch dat deze inrichting en manier van omgaan met elkaar de enige manier kon zijn.

Nu ik met mijn gevoel alles anders ervaar valt voor mij de denklogica steeds meer weg.
Ik heb niet meer de neiging om steeds maar alles te moeten verklaren en begrijpen met mijn mind.
Ik deins niet meer terug voor geen enkel gevoel, want dat wat ik voel ben ik.
Een gevoel wegstoppen of negeren zou betekenen dat ik een deel van mijzelf amputeer.
En ik voel dat dat ook is wat de wereld nodig heeft.
Konden we maar even tegelijk stil staan met zijn allen.
Dan konden we opmerken wat we aan het doen zijn en of het resoneert met wat we voelen dat we eigenlijk willen.
Door het stilstaan en voelen zouden totaal andere oplossingen naar voren komen voor hetgeen wat we willen creëren.

Ik ben gestopt met oplossingen zoeken die mij worden aangedragen.
Ik demonstreer niet, teken geen petities, stem niet.
Voor mij zijn het ideeën die gecreëerd zijn om binnen het mindsysteem, de caviabak te komen tot een oplossing.
En voel zo’n diepe innerlijke overtuiging dat daar de oplossing niet ligt, omdat alleen maar de mind bevestigd van haar functie.
Door steeds maar weer te voelen in elk moment waar mijn waarheid en behoefte ligt, creëer ik mijn eigen werkelijkheid.
Het is een werkelijkheid van absolute transparantie, eerlijkheid, directheid, zachtheid, openheid, stromen, autonomie, creatie.
Als ik mij verbind vanuit mijn werkelijkheid met het leven om mij heen, dat krijgt het leven om mij heen te maken met nieuwe mogelijkheden die de mind niet kan bedenken.
Het is het voeden en behouden van de spontaniteit en verbinding.
En bovenal zien dat iedereen die leeft op deze planeet op zijn manier zijn best doet om het leven te begrijpen, te vormen en zo aangenaam mogelijk te maken.
Maar de warrior in mij strijdt om in iedereen te zien dat het veld van onbegrensde en onvoorwaardelijke liefde in hun aanwezig is.
En slechts met mijn waarneming vanuit mijn gevoel zet ik alles om mij heen in beweging, wetende dat alles energie is.

Ik bekrachtig elke vlam met een glimlach van aandacht.
Een nieuw bewustzijn wordt geboren van binnen naar buiten.
Ik zie het groeien om mij heen en wereldwijd.

Bron: https://joyfulhappening.com/Ik-En-Deze-Wereld/

=============================================

Me And This World

by Arlette Krol

For years I have realized that something is not right in this world.
A feeling inside that things are different of what  I am taught, mirrored…

My search ran through personal development, spirituality, trauma therapy, whistleblower videos, etc.
I turned everything inside out and that gave me a special perspective.
From every movement, belief, information, teaching that was presented to me, I have come to recognize that they want to show me how the world works.
The moment I went along with that for a while, I then went in a specific direction.
Then that became my new perspective and I always found evidence that my insights were the most accurate.
I felt emotions that confirmed my belief.

The feeling that something is not right in this world never went away. It stayed.
Despite the vast amounts of experience, wisdom and knowledge I had gained over the years.
Little by little I started to feel all those bits of information.
To fully feel, to enlarge and to observe what it really does to me.
Feel the spots in my body where it touches and the vibration that goes with it, causing a sensation in me.
Following it all the way with my consciousness in complete curiosity and confidence.
Experience the maximum range in myself in complete safety.

I found out that life on Earth is more than I ever thought.
That feeling gives a much broader and deeper meaning to information, whether or not mine.
The feeling can make endless connections and continuously add deeper layers to the experience.
It’s just what my consciousness gives its attention to.
My conscious attention sets everything in motion in me.
Nothing is more static.
Potential options open up like flowers in the sun.
When I have completely felt it, the rigidity disappears and an wide field opens up with all directions open.
It feels soft and rich in wisdom. It feels connected and autonomous at the same time.
It feels connected to everything, even to the countless that I don’t even know exist.

But when my head gets involved, it neatly arranges all information (whether or not mine) in frames of reference.
Then there is no movement.
Cause and effect is fixed, so I notice that all other options are automatically excluded.
All my life I have explored the world through my mind.
I also wanted to understand my feelings and tried to see logic in them.
Everything was explained according to previously acquired information through education or experience.
For me it feels like thinking works according to a fixed grid.
Everything for which no place has been set up in origin is not even perceived by the mind.
I keep comparing it to that TV box they used to let guinea pigs run around in looking for the best gate.
The logic we are looking for is behind the gates.
And the baffles in the box itself represent obstacles, distractions, direction and even trauma.
And again and again the mind tries to get to the best gate by another way.
We run in circles and always solve everything in the same way.

Our world is organized on the basis of the fixed thinking grid.
Everything in my life has taught me, motivated me, conditioned me to live and understand life through the grid of thought.
School, studies, politics, TV, education, approach to health, money and work dependency, etc.
I came into this world and it all seemed so necessary and logical that this arrangement and way of relating to each other could be the only way.

Now that I experience everything differently with my feeling, the thinking logic increasingly disappears for me.
I no longer have the tendency to have to explain and understand everything with my mind all the time.
I no longer shrink from any feeling, for what I feel is me.
To hide or ignore a feeling would mean amputating a part of myself.
And I feel that’s what the world needs too.
If only we could all stand still at the same time.
Then we could notice what are doing and whether it resonates with what we feel we actually want.
By standing still and feeling, completely different solutions would emerge for what we want to create.

I have stopped looking for solutions that are presented to me.
I don’t protest, don’t sign petitions, don’t vote.
For me they are ideas that have been created to come to a solution within the mind system, the guinea pig box.
And feel such a deep inner conviction that the solution is not there, because only the mind confirms its function.
By constantly feeling in every moment where my truth and need lie, I create my own reality.
It is a reality of absolute transparency, honesty, directness, softness, openness, flow, autonomy, creation.
When I connect from my reality with the life around me, the life around me has to deal with new possibilities that the mind cannot imagine. It is nurturing and maintaining the spontaneity and connection.
And above all, see that everyone who lives on this planet does their best in their own way to understand, shape and make life as pleasant as possible.
But the warrior in me fights to see in everyone that the field of limitless and unconditional love is within them.
And only with my perception from my feeling do I set everything around me in motion, knowing that everything is energy.
I empower each flame with a smile of attention.
A new consciousness is born from the inside out.
I see it growing around me and worldwide.

Source: https://joyfulhappening.com/Me-And-This-World/