(door Thérèse Jeunhomme) Het is anders dan de hartscommunicatie die ik via de Pleiaden heb. Die maken synchroon dezelfde glyphs en dan zingt mijn hart. 💫✨💛
De orbs (zo noem ik ze nu maar even) voelen anders. Wel als communicatie. Ze zijn niet voor niets ineens zo aanwezig en zichtbaar. En sinds ik deze opnames plaats zien veel meer mensen ze.
Twee weken geleden was de hele nachthemel een gigantisch groot vibrerend bewustzijn. Enorm! Ik stond te huilen. Van ontroering bij het zien en ervaren van zo’n immens vibrerend bewustzijn. Had dit vele jaren geleden ook al gezien tijdens een reis, maar nu dus ‘live’ vanaf planeet Aarde.
(door Dyana) ‘Oproep tot contact’ is een indrukwekkend verhaal over bewustwording en vrijheid. Het neemt je mee op een onthullende reis, waarbij de grenzen tussen fictie en realiteit vervagen en een veelbelovende toekomst zichtbaar wordt.
In opdracht van de Firma leggen Daan en Elien de schokkende waarheid bloot die schuilgaat achter deze werkelijkheid. Een artificiële beschaving bestuurt de mensheid op een bijna onzichtbare manier, met als doel totale controle over de mens.
Om te winnen gaat Archon tot het uiterste. Wat is er nodig om de laatste restanten van hun imperium te ontmantelen en de doorgang naar de oorspronkelijke wereld te realiseren.
Reality-Fiction
‘Oproep tot contact’ gaat over de toepassing van kwantumfysica, de besturing van de mens, en het openleggen van contacten met buitenaardse beschavingen. Maar vooral gaat dit boek over een ruimer begrip van mens-zijn in deze wereld en de ongekende mogelijkheden waar iedereen over beschikt. Ik wil je aanmoedigen om je voorstellingsvermogen op te rekken, je eigen onderzoek te doen en de wijsheid van je hart te volgen.
Boek bestellen? Stuur een mail naar: info@antarra.nl. Het boek is ook te koop bij de betere boekhandel.
Hoe meer ik mij bewust werd van mijn eigen vermogens, hoe sterker het gevoel werd om in meer vrijheid, in de natuur te leven. Met mijn gezin waagde ik 5 jaar geleden de sprong en we vormden samen met anderen een voormalige landbouwakker om tot voedselbos. Bovendien bouwden we er een zelfvoorzienend verplaatsbaar tinyhouse. Het zijn pioniersjaren geweest van hart en hard werken en ik voel dat ik nu deze ervaring kan delen.
Inmiddels filteren we ons water tot drinkwater, zijn we niet aangesloten op het riool en maken we gebruik van zonnepanelen om energie op te wekken. Binnenkort hebben we ook de mogelijkheid energie op te slaan in een batterij.
Ik schrijf erover in mijn e-book waarbij kwantumfysica voor mij de gouden draad is door het verhaal heen. Ik vertel over composteren, over samenwerken met mensen en met dieren maar ook over:
Er was een belangrijk moment aangebroken toen we met ons gezin verhuisden naar de yurt op ons eigen stukje land in Loon op Zand. Toen we ’s morgens opstonden en de reeën verderop in het veld zagen staan, bleven mijn tranen stromen. Het is niet moeilijk om op zulke momenten de diepere connectie met dieren te voelen.
Is het niet voor te stellen dat de bladeren denken hoe knus het zal zijn om de aarde aan te raken in plaats van de leegte van de lucht en de eindeloze windstoten? En denk je niet dat de bomen zelf, vooral die met mossige, warme grotten, beginnen te denken aan de vogels die zullen komen – zes, een dozijn – om in hun lichaam te slapen? En hoor je niet de guldenroede fluisterend afscheid nemen, het eeuwige wezen gekroond met de eerste toefjes van sneeuw? De vijver verdwijnt, en het witte veld waar de vos zo snel overheen rent, brengt zijn blauwe schaduwen naar voren. En de wind pompt zijn blaasbalg. En vooral ’s avonds verschuift het opgestapelde brandhout een beetje, verlangend om onderweg te zijn.
(door Mary Oliver, vertaling in het Nederlands door Anna Krasko)
Song for Autumn
by Mary Oliver
Don’t you imagine the leaves think how comfortable it will be to touch the earth instead of the nothingness of air and the endless freshets of wind? And don’t you think the trees themselves, especially those with mossy, warm caves, begin to think of the birds that will come – six, a dozen – to sleep inside their bodies? And don’t you hear the goldenrod whispering goodbye, the everlasting being crowned with the first tuffets of snow? The pond vanishes, and the white field over which the fox runs so quickly brings out its blue shadows. And the wind pumps its bellows. And at evening especially, the piled firewood shifts a little, longing to be on its way.
Kijkend naar het water van de zee vraag ik mij af:
Wat doe je als het water vervuild is geraakt? Ik voel vanuit mijn hart een omhelzing uitgaan naar het water. Ik sla mijn armen er omheen en met warmte breng ik het dicht bij mijn hart. Aandacht… Ik zou het water koesteren, omhelzen met mijn aandacht. …
De schildpadvrouw brengt een offer van wampum aan de planten van de rivier.
“Alsjeblieft”, vraagt ze, “kun je ons helpen?”
Ze legt uit dat we de rivieren schoon moeten maken en ze erkent de planten als de schoonmakers van de rivier.
Ze spreekt met de wampum en bedankt hen ook voor het licht dat ze de wereld brengen.
Ze praat lang met de planten. Ze vertelt ze wat er gebeurt. Ze legt uit dat de tweevoeters hun weg kwijt zijn. Maar er zijn er nog steeds diegene, die het zich herinneren. Ze vertelt ze over de baby’s die eraan komen en die schoon water nodig hebben. Ze huilt om haar kleinkinderen.
De planten, die liefdevol en genereus zijn, wachten tot ze is uitgesproken en dan vertellen ze haar dat ze haar gebeden hebben gehoord. Ze stemmen ermee in om te helpen. Ze zijn zachtaardig. Ze hebben nooit een onaardig woord over iemand te zeggen…
Wampum is de benaming voor witte en paarse kralen gemaakt van de binnenste spiraal van schelpen van een wulkachtige en de Amerikaanse venusschelp. Amerikaanse indianen langs de Atlantische kust tot aan Saskatchewan gaven ze bij ceremonies als beloftes, verdragen en huwelijken.
Turtle woman is making an offering of wampum to the plants of the river.
“Please”, she asks, “can you help us?”
She explains how we need the rivers to be clean and she acknowledges the plants as the cleaners of the river.
She speaks to the wampum and thanks them also for the light they bring the world.
She talks to the plants for a long time. Telling them what is happening. She explains that the two leggeds have lost their ways. But there are still some who remember. She tells them about the babies that are coming who need clean water. She cries for her grandchildren.
The plants, being loving and generous, wait for her to finish speaking and then they tell her they have heard her prayers. They agree to help. They are gentle. They never have an unkind word to say about anyone…
Hoewel de ruimte een vacuüm is, betekent dat niet dat er geen geluid in zit. Geluid bestaat in de ruimte… in de vorm van elektromagnetische trillingen. Bijna alle soorten astronomische objecten geven enige radiostraling af. De sterkste bronnen van dergelijke emissies zijn de pulsars, bepaalde nevels, quasars, radiosterrenstelsels enz. Deze radiogolven kunnen worden opgevangen door het speciaal ontworpen instrument dat bekend staat als ‘astronomische interferometer’. Dit apparaat kan de radiogolven omzetten in de frequentie binnen het bereik van het menselijk gehoor (20 – 20.000 Hz). Voyager en Hawk-Eye behoren tot de vele sondes die ruimtegeluiden opnemen.
Kunnen we geluiden horen op andere planeten/manen met elk type atmosfeer? Ja dat kunnen we. Aangezien elke vorm van materie geluidsgolven kan uitzenden, kunnen we geluid horen op Mars, Titan, Venus of elke andere plaats met een atmosfeer.
English: Our Universe Is Not Silent
Although space is a vacuum, that does not mean there is no sound in it. Sound does exist in space.. in the form of electromagnetic vibrations. Nearly all types of astronomical objects give off some radio radiation. The strongest sources of such emissions are the pulsars, certain nebula’s, quasars, radio galaxies etc.. These radio waves can be captured by the specially designed instrument known as ‘astronomical interferometer’. This device can convert the radio waves into the frequency within the range of human hearing (20 – 20,000 Hz). Voyager and Hawk-Eye are among many probes which record space sounds.
Can we hear sounds on other planets/moons with any type of atmosphere? Yes, we can. Since any kind of matter can transmit sound waves, we can hear sound on Mars, Titan, Venus or any place with an atmosphere.
We denken dat de Aarde de Aarde is en dat wij iets buiten de Aarde zijn. Maar in feite zijn wij in de Aarde. Stel je voor dat de Aarde een boom is en wij een blad. De Aarde is niet de omgeving, iets buiten ons waar we voor moeten zorgen. De Aarde zijn wij. Net zoals je ouders, voorouders en leraren in je zitten, zit de Aarde in je. Door voor de Aarde te zorgen, zorgen we voor onszelf.
Als we zien dat de Aarde niet alleen de omgeving is, dat de Aarde in ons zit, kun je op dat moment echt contact hebben met de Aarde. Maar als we de Aarde alleen als de omgeving zien, met onszelf in het centrum, dan willen we alleen iets voor de Aarde doen om te overleven. Maar dat is niet genoeg. Dat is een dualistische manier van kijken.
We moeten oefenen om naar onze planeet te kijken, niet alleen als materie, maar als een levend en voelend wezen. Het Universum, de Zon en de sterren hebben veel elementen aan de Aarde bijgedragen en als we naar de Aarde kijken, zien we dat het een prachtige bloem is die de aanwezigheid van het hele Universum bevat. Als we naar onze eigen lichaamsvorming kijken, zien we dat we zijn gemaakt van dezelfde elementen als de planeet. Het heeft ons gemaakt. De Aarde en het Universum bevinden zich in ons.
Als we bewuste stappen op de Aarde zetten, verenigen ons lichaam en onze geest zich en verenigen we ons met de Aarde. De Aarde heeft ons voortgebracht en de Aarde zal ons weer ontvangen. Niets gaat verloren. Niets wordt geboren. Niets sterft. We hoeven niet te wachten tot ons lichaam uiteen is gevallen om terug te keren naar Moeder Aarde. We gaan elk moment terug naar Moeder Aarde. Wanneer we ademen, wanneer we lopen, keren we terug naar de Aarde. Zelfs als we onszelf krabben, zullen huidcellen afvallen en terugkeren naar de Aarde.
Bij het inademen, weet ik dat Moeder Aarde in mij is. Bij het uitademen, weet ik dat Moeder Aarde in mij is. <…>
Delphinium, foto door Trish Philip Simpson Boulsbee op Flickr
Wandelmeditatiegedicht
Ik zoek mijn toevlucht bij Moeder Aarde. Elke ademhaling, elke stap laat onze liefde manifest, aanwezig zijn. Elke ademhaling brengt geluk. Elke stap brengt geluk. Ik zie de hele kosmos in de aarde.
Thich Nhat Hanh
Thich Nhat Hanh (1926-2022) is een beroemde Zen-leraar en dichter, de oprichter van de Engaged Buddhist-beweging en auteur van vele boeken
We think that the earth is the earth and we are something outside of the earth. But in fact we are inside of the earth. Imagine that the earth is the tree and we are a leaf. The earth is not the environment, something outside of us that we need to care for. The earth is us. Just as your parents, ancestors, and teachers are inside you, the earth is in you. Taking care of the earth, we take care of ourselves.
When we see that the earth is not just the environment, that the earth is in us, at that moment you can have real communion with the earth. But if we see the earth as only the environment, with ourselves in the center, then we only want to do something for the earth in order for us to survive. But that is not enough. That is a dualistic way of seeing.
We have to practice looking at our planet not just as matter, but as a living and sentient being. The universe, the sun, and the stars have contributed many elements to the earth, and when we look into the earth we see that it’s a very beautiful flower containing the presence of the whole universe. When we look into our own bodily formation, we are made of the same elements as the planet. It has made us. The earth and the universe are inside of us.
When we take mindful steps on the earth, our body and mind unite, and we unite with the earth. The earth gave birth to us and the earth will receive us again. Nothing is lost. Nothing is born. Nothing dies. We don’t need to wait until after our body has disintegrated to go back to Mother Earth. We are going back to Mother Earth at every moment. Whenever we breathe, whenever we step, we are returning to the earth. Even when we scratch ourselves, skin cells will fall and return to the earth.
Breathing in, I know Mother Earth is in me. Breathing out, I know Mother Earth is in me.
Walking Meditation Poem
I take refuge in Mother Earth. Every breath, every step manifests our love. Every breath brings happiness. Every step brings happiness. I see the whole cosmos in the earth.
Thich Nhat Hanh
Thich Nhat Hanh (1926-2022) is a renowned Zen teacher and poet, the founder of the Engaged Buddhist movement and author of many books
(fragment uit het boek Reflections of the One Life door Scott Kiloby)
Stilte is de natuurlijke staat. Dat betekent niet dat we altijd stil moeten zijn of dat we moeten proberen geluid te vermijden of een rustige mind voor elkaar te krijgen. We hoeven niets te doen om stilte te erkennen als de natuurlijke staat, behalve opmerken dat stilte er altijd en allang is. Het is al de natuurlijke staat. Het is overal. Overal om je heen. Het is in jou. Jij bent het.
Geen enkel geluid is gescheiden van de stilte die het doet ontstaan. Als je de stilte niet kunt ervaren, merk dan gewoon op wat er is. Als er geluid ontstaat, merk dan het geluid op. Merk op dat het op natuurlijke wijze ontstaat en verdwijnt zonder dat je het hoeft te beoordelen, te verwelkomen, eraan te ontsnappen of het hoeft af te wijzen. Merk de stilte op die er is voordat het geluid ontstaat, terwijl het ontstaat en nadat het verdwijnt. Als er luide muziek speelt, merk dan de muziek op en merk de stilte op die eromheen hangt. Gesprekken, muziek, explosies en andere geluiden ontstaan uit stilte. Deze dingen zijn stilte in een andere vorm.
De volgende keer dat je een geluid hoort, merk dan op dat jij de stilte bent die ernaar luistert. Jij bent de stilte die hier is voordat het geluid ontstaat, terwijl het klinkt en wanneer het verdwijnt. Er is niets dat je hoeft te doen om stilte te herkennen als de natuurlijke staat, behalve opmerken dat jouw essentie stilte is.
(vertaald door Anna Krasko)
Silence
Silence is the natural state. That does not mean that we have to remain quiet all the time or that we must try to avoid sound or bring about a quiet mind. We don’t have to do anything to recognize silence as the natural state except notice that silence is always and already here. It is already the natural state. It is everywhere. It is all around you. It is within you. You are it.
No sound is separate from the silence that gives birth to it. If you cannot sense the silence, just notice what is here. If sound arises, notice the sound. Notice that it arises and falls naturally without any need for you to judge it, welcome it, escape it, or reject it. Notice the silence that is here before the sound arises, while it is arising, and after it falls. If loud music is playing, notice the music and notice the silence that surrounds it. Conversations, music, explosions and other sounds arise from silence. These things are silence in another form.
The next time you hear a sound, notice that you are the silence that is listening to it. You are the silence that is here before the sound arises, while it is sounding, and when it is gone. There is nothing that you need to do to recognize silence as the natural state except notice that your very essence is silence.
