Is het niet voor te stellen dat de bladeren denken
hoe knus het zal zijn om de aarde
aan te raken in plaats van de
leegte van de lucht en de eindeloze
windstoten? En denk je niet
dat de bomen zelf, vooral die met mossige,
warme grotten, beginnen te denken
aan de vogels die zullen komen – zes, een dozijn –
om in hun lichaam te slapen? En hoor je niet
de guldenroede fluisterend afscheid nemen,
het eeuwige wezen gekroond met de eerste
toefjes van sneeuw? De vijver
verdwijnt, en het witte veld waar
de vos zo snel overheen rent, brengt
zijn blauwe schaduwen naar voren. En de wind pompt zijn
blaasbalg. En vooral ’s avonds
verschuift het opgestapelde brandhout een beetje,
verlangend om onderweg te zijn.

(door Mary Oliver, vertaling in het Nederlands door Anna Krasko)

Song for Autumn

by Mary Oliver

Don’t you imagine the leaves think how
comfortable it will be to touch
the earth instead of the
nothingness of air and the endless
freshets of wind? And don’t you think
the trees themselves, especially those with mossy,
warm caves, begin to think
of the birds that will come – six, a dozen – to sleep
inside their bodies? And don’t you hear
the goldenrod whispering goodbye,
the everlasting being crowned with the first
tuffets of snow? The pond
vanishes, and the white field over which
the fox runs so quickly brings out
its blue shadows. And the wind pumps its
bellows. And at evening especially,
the piled firewood shifts a little,
longing to be on its way.

Delé Yaman (Love Song) · Lévon Minassian https://www.youtube.com/watch?v=4YzvDLOHGYA