A PLACE YET UNKNOWN

(door Thérèse Jeunhomme) Welk een wonderlijke en boeiende ervaringen bieden dit leven in deze tijden. En ik deel die belevenissen van mij natuurlijk graag via een artikeltje. Eigenlijk had ik de aanhef van dit schrijfsel ‘oud en nieuw’ willen meegeven. Maar dat geeft dan weer associaties met jaarwisselingen. Wisselingen zijn er wel degelijk, alleen niet van jaartallen. Nog niet eerder in mijn belevenisvolle leven voelde ik zoveel beweging, zoveel mogelijkheden en kansen, zoveel ‘nieuw’ dat om de hoek woont en zich nog niet voluit laat zien en voelen, als een ‘place yet unknown’. Ik voel dit door mijn lichaam stromen, en mijn ware wezen, mijn lichtlichaam, vloeit zo intens en krachtig en vol en rijk, dat ik alleen al door hier mijn aandacht aan te geven een gelukzalig gevoel krijg. Gewoon, alleen thuis, in mijn tuin waar ik zit te genieten van alle groei en bloei. 

Het had zo zijn voordelen dat ik door gebrek aan tuinschermen (storm 3) voor iedereen te kijk zat. Dat heeft me een boel buurtcontacten en praktische hulp opgeleverd. En toen liep er een buurtgenoot langs mijn tuin en kwamen door het contact met hem de herinneringen aan lang vervlogen wensen en dromen mijn tuin in. Het verlangen naar leven in Frankrijk, naar zongerijpte tomaten van het land die smaken als gebakjes, naar zwoele zware lavendelgeur, naar velden vol artisjokken, naar een dorpsmarkt met de indringende geur van ail rose, naar de taal. Ah oui! De herinneringen en het verlangen welden op in mijn binnenste. Ik heb van dit contact met hem en van deze opgehaalde herinneringen intens genoten, en ik was oprecht blij in mijn hart. Want zo was het voor mij vele jaren lang, dit verlangen naar dàt leven dààr. Hij woont nu daar en ik ben hier. En daarna werd ik mij diep bewust dat dit ‘oud’ hologram is. Oud in die betekenis dat het van mijn vroegere leven was, van het leven dat ik deelde met mijn lief. Heerlijk om dit allemaal opnieuw te kunnen herinneren.

Evenwel is het allemaal niet meer wie ik ben (geworden) besefte ik ten diepste. Vooral mijn ervaring van 24 maart (Pulse of Life) die ik nog steeds dagelijks door mijn fysieke en niet-fysieke lichaam voel pulseren, en waarvan de betekenis zich langzaamaan laat voelen, als een ‘place yet unknown’. Dat is wie ik ben (geworden). Het zal zich ontvouwen, dit ‘nieuwe’ hologram vol en rijk van mijn intenties, creaties en gevoelens, ik ga het (be)leven, hier of elders op de wereld. Het allermooiste van deze ervaring is dat ik ook ten diepste voelde dat ik kan kiezen. Ik kan kiezen voor ‘oud’ of voor ‘nieuw’. En alle keuzes zijn fijn, goed en mooi. Dat voelt zo weelderig! Dat is de tijd waarin wij leven. 

20220503 Thérèse Jeunhomme

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/05/03/a-place-yet-unknown


DE VROUWELIJKE ENERGIE

(Door Thérèse Jeunhomme) Ieder menselijk wezen die een pad van bewustwording beloopt komt eens voor een keuze te staan die erop neerkomt of hij/zij zich blijft voegen in de ‘waan van de dag’ in deze wereld, of dat hij/zij zich hiervan losweekt. Iedere keuze hierin heeft persoonlijke gevolgen. Blijf je je voegen in alle wereldse zaken met alles wat daarbij hoort (familie, gezin, werk, relaties, religie enz.) en is je innerlijk al ontwaakt, dan zal zich dat op enig moment innerlijk gaan wreken. Je wèèt dat niets is wat het lijkt, en dat niets lijkt wat het is, en toch blijf je maar meedoen en meelopen. Je wilt niets en niemand verliezen, en wellicht zijn er weinig tot geen aanknopingspunten hoe het dan allemaal anders zou kunnen. Dit innerlijk gevoel, of wellicht deze innerlijke tweestrijd, hebben zich in mijn lichaam gemanifesteerd door volslagen uitputting. Ik kon op enige moment niet meer staan of lopen. Wie ik werkelijk ben liet zich voelen in mijn lichaam, en ik had geen enkele andere keuze dan stoppen met wat ik tot dan toe deed, en terugkeren naar en in mezelf. Bij mij vond dit plaats in de periode 2010 – 2012. Uiteindelijk heb ik alles en iedereen die mij tot dan toe zogenaamde zekerheden boden, losgelaten. Ik had geen idee hoe het verder moest met ‘mij’, ik had geen enkel vooruitzicht, geen inkomen en geen menselijk contact meer. Voor mij bleek dit de enige weg, juist omdat ik volledig verstoken was van al die zogenaamde zekerheden, en ik kwam dieper in en bij mezelf dan ik ooit was geweest. Mijn innerlijke kennis en scheppingskracht konden vloeien en bloeien. Als vrouw ‘alleen op de wereld’ was dit beslist geen voor de hand liggende keuze. In de spiegel van ‘de maatschappij’ was ik uitzonderlijk, een zonderling en ik bemerkte dat veel mensen ‘bang’ van mij waren. Ik had iets ongrijpbaars dat (on)bewust voor mensen beangstigend aanvoelde, ook al had geen mens enig benul hoe dit dan kwam. Ik wel. Mijn innerlijke kracht werd onvoorstelbaar krachtig, en ook al kon ik hier met niemand iets over delen, het werd aangevoeld. Simpelweg door alleen maar mezelf te zijn. Mijn almaar krachtiger wordende innerlijke zelf riep een ellenlange lijst van mensen op die, gedreven door jaloezie (meestal), angst of weerstand tegen dat ongrijpbare binnenin mezelf, zich tegen mij keerden. 

Wat ik voor mezelf schrijvend en terugkijkend op deze lange periode in mijn leven hier kan bevestigen is dat dit pad voor een vrouw (alleen) eenzaam is. Als vrouw wordt er ‘maatschappelijk’ gezien toch al gauw volgzaamheid,  buigzaamheid en excuses verwacht, en als je die niet geeft, maar rechtop staat in je eigen onoverwinnelijkheid, dan lig je eruit. Boem. Just like that. En ook al waren dit niet de meest plezante jaren van mijn leven, maatschappelijk gezien, juist het volgen van mijn eigen levensweg heeft mij onvoorstelbaar krachtig en prachtig gemaakt. En dat heb ik allemaal zelf gedaan, helemaal alleen in mijn eentje. Boem!

Het voelen van je eigen innerlijke kracht in het lichaam dat je bewoont is voor een vrouw net iets anders dan voor een man. We zijn bekend met de innerlijke lichtkracht die je kunt voelen in je buik, in je maag, in je hart en in je keel. Wellicht stroomt het, zoals ik dat ervaar, door je heen zodra je je aandacht naar binnen brengt. Evenwel is het aanzetten van het innerlijke licht in je hoofd wellicht het moeilijkste, terwijl dit in combinatie met je hartskracht, jou de weg naar innerlijke vrijheid geeft (hoofd en hart). En dan is er geen man ter wereld die jou kan uitleggen welk een innerlijke kracht er in je lichaam huist ter hoogte van je vrouwelijke geslachtsorganen! Ga daar maar eens met je aandacht heen lieve curiosas, en voel jouw kracht. In het Spaans worden zulke vrouwen ook wel een ‘curiosa’ genoemd: wezens die zich bezig houden met de eeuwigheid, die fijne draden weven tussen de bekende en de onbekende wereld. Je bent dan een ‘medium’, wat niet verward moet worden met de spirituele betekenis van een medium die gesprekken voert met overledenen in het astrale veld. Je bent dan een middel, een brug, een verbinding tussen de dagelijkse wereld waarin je leeft en waarmee je diep in de aarde verbonden bent, en alle universele werelden. Dit bekrachtigen geeft je een vrijheid om hier en nu te zijn terwijl je tegelijkertijd je web van oneindige vrijheid weeft. Net zoals je met je bewustzijn kunt reizen naar een plaats waar je heel erg graag wilt zijn, vloeit/emaneert je innerlijke zelf daar naar toe. Je kunt reizen waarheen je maar wilt. 

Ik roep alle dierbare ‘curiosas’ op om in hun eigen kracht te komen en te blijven, om je eigen web naar innerlijke vrijheid te weven en ervan te genieten. Het is een leven lang werk, een leven lang dat naar oneindige mogelijkheden en vrijheid leidt. 

20220415 Thérèse Jeunhomme


ENERGETISCH DUBBEL

(door Thérèse Jeunhomme) Sinds mijn kindertijd groeide mijn wervelkom scheef, in twee S-bochten met verschoven ruggenwervels, en hing mijn rechterschouder omlaag (of stond de linker hoger dan de rechter). Pas vanaf mijn twintigste werd de diagnose ‘scoliose’ gesteld, en volg ik sindsdien een bewegingsprogramma van Cesar therapie, yoga, en vele sporten tot revalidatie, en tegenwoordig beoefen ik met zeer veel plezier Tai Chi. Voor mij maken de bewegingen die ik tijdens Tai Chi beoefen mijn energielichaam los van mijn fysieke lichaam, en komt mijn energetisch dubbel (je kunt ook ‘ware zelf’ zeggen) in beweging. Zo voel ik dat. Ik kende dit al vele jaren, evenwel gebeurde dit altijd als ik alleen en in stilte binnenin mezelf was. Dat dit ook in groepsverband vloeide, was voor mij een nieuwe en zeer fijne ervaring. Toen ik in latere jaren de boeken van Carlos Castaneda ging lezen ging ik inzien en begrijpen dat deze scheefgroei komt omdat mijn energetische dubbel links is gesitueerd. Gewoonlijk is bewustzijn gesitueerd aan de rechterkant van het energetisch dubbel, wat resulteert in ons vermogen om te denken en te redeneren, en in ons vermogen om om te gaan met ideeën en mensen. Als bewustzijn aan de linkerkant van het energetisch dubbel is gericht, vloeit het los van het fysieke lichaam en kan het oneindig reizen door alle frequenties van alle universa. Gesitueerd in het midden van het energetisch dubbel, in het midden van het hoofd en op de plaats waar het fysieke hart zit, bevindt zich een derde opening, een deur waardoor echte vrijheid kan worden ervaren. 

Het energetisch dubbel acteert/emaneert* door onze innerlijke intentie, en niet door intelligentie. Je kunt het niet met je brein begrijpen en sturen. Je kunt het uitsluitend voelen, want het heeft voelsprieten naar kosmische frequenties.  Dan is er ook nog de energetische verbinding die via mijn kruin binnenstroomt, en waarlangs ik verbinding heb met kosmische energie. Dit is waarom ik vanaf mijn twintigste al die zogenoemde buitenlichamelijke ervaringen heb. Mijn energetisch dubbel vloeit dan uit mijn fysieke lichaam en gaat op reis. *emanatie: er vloeit iets tevoorschijn uit de essentie, uit het oorspronkelijke wezen

Wat ik enorm verrijkend vind is dat al hetgeen ik via Castaneda tot mij heb genomen, nu in een andere taal, in een andere tijd en in een andere cultuur terugkomt. Bijvoorbeeld via Martijn van Staveren en via James Mahu. En via mezelf natuurlijk, de vrouwelijke ‘sorcerer’. De essentie van het energetische zelf, het ware wezen, is tijdloos bewust door alle tijdlijnen en universa heen. Voor wie goed leest en voelt, is de essentie van alle informatie dezelfde, alleen in een ander menselijk jasje. 

Een leestip ter afsluiting: ‘The Sorcerer’s Crossing’ van Taisha Abelar. A Woman’s Journey; the true story of a woman’s initiation into a reality beyond the boundaries of the everyday world.

20220417 Thérèse Jeunhomme Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/04/13/energetisch-dubbel/


EMANATIE

(door Thérèse Jeunhomme) Emanationisme is een filosofische leerstelling, toegeschreven aan de Griekse filosoof Plotinus en andere neoplatonisten, over het ontstaan en de ontologische structuur* van de wereld die uitgaat van een evolutie door emanatie. Emanatie is een uitvloeiing, uitstorting, uitstraling of een voortvloeiing van iets.
Bij emanatie vloeit iets tevoorschijn uit de essentie, uit het oorspronkelijke wezen. Het rolt er uit.

*ontologie of ‘zijnsleer’ is de filosofische tak die het wezen onderzoekt dat achter de waargenomen werkelijkheid schuilgaat

Volgens Plotinus en zijn volgelingen is alles wat bestaat een emanatie vanuit een oorspronkelijke eenheid, door Plotinus ‘Het Ene’ genoemd. Plotinus vergelijkt het Ene met de Zon, die licht uitstraalt vanuit haar natuurlijke onuitputtelijkheid en daarbij zelf onaangetast en onveranderd blijft.
In geestelijke zin is er ook emanatie op vergelijkbare wijze als hierboven beschreven bij de stof. Behalve de materie is er ook bewustzijn. Het bewustzijn is de ultieme essentie van alles. Het vloeit –emaneert– in geestelijke manifestaties, zoals o.a. wijsheid, denken, levenskracht en gevoelens. Het is te beschouwen als een soort super fijnstoffelijke materie waar ook een hele structuur in zit. Net zoals in onze zichtbare stoffelijke kosmos. De mens is dan bijvoorbeeld te beschouwen als een combinatie van verschillende geestelijke en stoffelijke geëmaneerde wezens die samenwerken in een hiërarchie om tot een manifestatie te komen van een menselijke wezenskern.

Deze uitleg vanuit de gnostiek beschrijft in mijn beleving wat ik zelf ervaar: mijn oneindige wezen van goud vloeibaar licht dat in een menselijk lichaam in deze wereld van vorm woont. Dit vloeibare lichtwezen emaneert zijn/haar wezenskracht, de essentie die een lichaam bewoont stort zijn/haar gouden lichtkracht uit in alle facetten van dit bestaan. Deze vloeibare voelbare trillingsfrequentie kan door al wat leeft en beweegt in deze wereld worden ontvangen.

Al lijkt het er bij tijd en wijle (…) nog steeds niet echt op dat al wat leeft en beweegt in deze wereld deze emanaties ontvangt (…), evenwel voel ik de almaar krachtiger en intenser wordende gouden trillingsfrequentie die door mijn fysieke lichaam vloeit, hetgeen toch maar weer eens ‘bewijst’ dat wij allen die zo ons stinkende best doen om deze trilling te bestendigen en te bekrachtigen, door onze samenwerking en door onze toewijding, de basis legt voor een nieuw paradigma van leven op aarde.

De grote stad der kosmos riviert
Alles Stroomt
Vorm wast schoon
Alles is onvorm
En verblijft in het huis der verwondering 

(Darryl Bailey)

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/04/06/emanatie/


Over een poort

(door Thérèse Jeunhomme) Wat een stormen zijn in Nederland over ons heen gewaaid. Ik woon dicht bij zee en het was hier uitzonderlijk heftig. Gedurende alle 3 de stormen voelde ik bij iedere windbeuk een schok in mijn maag waarin een pakketje angst zat verpakt. Allereerst heb ik de betreffende storm waargenomen. Later heb ik de pakketjes angst die erin zaten verpakt waargenomen, en die vloeiden daarna weg. Storm nummer 3 heeft mijn tuinschutting omver geblazen. Als eerste ging mijn poortdeur. Een zware houten deur met mijn mooie zelfgeschilderde tulpen erop (Tulp is sinds 10 maanden mijn woonadres), die aan vier zware palen vastzat, een slot erop en ‘met de wind mee’ stond, vloog met veel gekraak het looppad achter mijn woning op, en nam daarbij 3 meter schutting mee. Curieus, vooral omdat dit deel van mijn schutting niet pal op de wind stond. Er zat niets anders op dan de hele toestand tegen de grond te werken tijdens zware rukwinden, om ongelukken met rondvliegende stukken te voorkomen, terwijl dakpannen van bovenburen op de grond kapot vielen. Met veel inspanning en een handje hulp van een passerende buur is dat gelukt. Omdat er geen beschutting meer was, raakte een ruim 4 meter lang deel van mijn schutting die wel pal op de wind stond los, en hing te zwabberen als een gordijntje in de zware windstoten. Dus ook dat deel tegen de grond gewerkt. Gisteren is het me deels gelukt om al die kapotte schuttingdelen te demonteren tot losse planken. Nu nog iemand met een grote auto vinden om al die kapotte onderdelen naar de milieustraat af te voeren.

Ik voel mezelf wel een beetje ’te kijk’ zitten aan het straatje achter mijn woning. Ik moet even wennen dat ik geen privacy meer heb, en dat alles open is. Dat mijn poortdeur als eerste werd weggeblazen zegt mijn innerlijke zelf alles. Half december 2021 voelde ik na een tof gesprek met een Afghaanse buur heel veel ruimte om me heen, en in januari droomde ik dat er galactische wezens in mijn tuin en onder mijn bed aan het rommelen waren, ze konden ‘de poort’ niet vinden. Nou, die is nu wel gevonden dus. Deze openheid van mijn tuin voelt voor mij ook aan als dat die openheid aan kennis van en inzicht in het wel en wee van onze be-levingswereld er nu gewoon mag en moet zijn. Alles gaat open. Alles wordt gezien. Alles wordt gevoeld. Alles wordt (h)erkend. Dit opent letterlijk en figuurlijk nieuwe mogelijkheden. After the storm.

De nacht van 22 op 23 februari kon ik niet slapen. Mijn fantasie vloeide rijkelijk en besloeg allerlei grotere en kleinere kwesties die ik wil realiseren tijdens deze reis. Van het beplanten van mijn tuin met bamboe, als buigzame groene beschutting in plaats van onbuigzaam hard hout, tot dat leuke bankje wat ik in mijn woonkamer zie pronken en eindelijk een douchecabine kunnen maken, tot de opheffing van het saldo mortale op mijn bankrekeningsysteem, en het open gaan van alle leugens en bedrog die zijn verpakt in de systemen van deze realiteit, zodat ik openlijk krachtig en prachtig mijn eigen warme, rijke, liefdevolle, creatieve, wijze zelf kan zijn, vrij van tientallen jaren sabotages, manipulaties, (voor)oordelen, tegenwerkingen en alle opgelegde beperkingen van systemen. En nog heel veel meer. Ik kon niet meer ophouden met fantaseren over van alles en nog wat, en voelde dat ik het allemaal voor elkaar ga krijgen met heel veel vreugde en plezier.

In mijn her-innering kwam een holografisch beeld op van een bijeenkomst met Martijn van Staveren in Zwaanshoek vele jaren geleden: ik ‘zag’ toen hoe een enorm veld rode tulpen over de groep aanwezigen werd gelegd, en ik ‘zag’ een grote ronde tafel waarom heen allerlei galactische wezens en mensen met elkaar in gesprek  zaten. Voor mij betekent dit holografische beeld de menselijke kracht(dragers).

De poort is open.

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/02/24/over-een-poort


HART & HOOFD

(door Thérèse Jeunhomme) Mijn (voorlopig?) laatste schilderijen januari 2022. Het voelt dat er iets nieuws gaat komen. Wat natuurlijk onverlet laat dat mijn kunstenaarschap in mij aanwezig is, evenwel ben ik ongeveer 150 schilderijen verder, en een heleboel schrijfsels daarbij. 10 jaar Verf en Woorden zijn op mijn site te bezichtigen. Wat rest is de verkoop van al mijn creaties. Schroom niet om met mij contact op te nemen indien je belangstelling ergens naar uitgaat via vloeibare.liefde@gmail.com

Tweeluik: Hart en Hoofd
Tweeluik: Hart en Hoofd

Hart & Hoofd is een tweeluik van olieverf op katoen, formaat 50 x 70 cm, in een goudkleurige lijst. Het beeld is de creatie vanuit hart en hoofd die met elkaar samenwerken. Mijn liefde voor de zeekust en voor vuurtorens zijn het thema. Vuurtorens heb ik altijd leuk gevonden en vaak geschilderd: ze staan gewoon maar ergens te staan en zenden hun licht uit, stevig verankerd op de grond en bestand tegen (heftige) stormen. Mijn eerste website droeg de naam ‘Lighthouse Foundation’ al is er nooit een foundation geweest, ik vond het welluidend klinken. Zo heb ik mijn aanwezigheid in dit leven eigenlijk ook wel ervaren, altijd mijn innerlijk licht uitzendend en door innerlijke kracht bestand tegen forse tegenwerking, (voor)oordelen en manipulatie. Al was en is dat beslist geen lolletje, en brengt het levend vuurtoren zijn ook gevoelens van eenzaamheid met zich mee. Ik vermoed dat veel van mijn reisgenoten zich wel in dit beeld (h)erkennen, want wij zijn die krachtige en prachtige warriors die zelf het gouden innerlijke licht levend houden. Vòòr de verandering.

Voel jij je ook wel eens zo en word je, net als ik, bij tijd en wijle ontmoedigd door alle forse tegenwerking die je ontmoet? Kijk dan eens met een knipoog naar dit filmpje, verander je koers niet en blijf in jouw kracht staan.

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/01/31/hart-hoofd


OVER KRISTALLEN EN WATER

(Door Thérèse Jeunhomme) In 2007 nam ik deel aan een bijeenkomst die door Kiesha Crowther van de Tribe of many colors was geïnitieerd in Egmond aan Zee. Er waren 700 deelnemers aanwezig. Bij binnenkomst voelde ik direct dat er ook duizend waarnemers aanwezig waren. Het waren buitenaardsen en mensen die geleefd hadden voor hetzelfde doel als waarvoor wij aanwezig waren. Het was de eerste keer dat ik buitenaardse waarnemers voelde, en ik wist me diep verbonden met mijn familie.

Bij binnenkomst hadden we allemaal drie kleine bergkristallen gekregen. Tijdens de bijeenkomst werd ons gevraagd om een hartsverbinding met deze kristalletjes te maken. Ik zond mijn krachtige liefde vanuit mijn hart naar de kristallen, en op enig moment stroomde diezelfde liefde vanuit de kristallen terug naar mijn hart. Het doel van dit alles was om onze kristallen, voorzien van onze hartskracht, terug te geven aan de aarde, voor evenwichtig herstel van onze mooie planeet. Dit heb ik gedaan. Ik heb ze aan de zee teruggegeven. Nadat ik in mijn jonge(re) jaren in een duinpan heb gewoond, ben ik chronisch verliefd geworden op de zeekust, dus mijn persoonlijke keuze was helder.

In mijn woning had ik een vitrinekast vol met kristallen en half edelstenen die ik door de jaren heen had verzameld. Ik heb in de daaropvolgende jaren alle kristallen teruggegeven aan de aarde. Meestal aan de zee, of aan ander stromend water. Ik heb nu eenmaal affiniteit met de zeekust, dus daar ging mijn gevoel naar uit. Mijn laatste kristal, een knoepert van een bergkristal, heb ik, opgeladen met mijn hartelijke liefde, gegeven aan een drinkwaterbekken in nabijgelegen duinen.

Ook hebben wij, de Tribe of many colors, wereldwijd kristallen verzameld en opgeladen en heeft Kiesha Crowther ze naar Fukushima gebracht, naar de plaats waar miljoenen liters radioactief besmet water de zee in is gestroomd.

Kristallen zijn, net als water, informatiedragers. De Oostenrijker Victor Schrauberger stelde begin vorige eeuw aan de hand van onderzoek vast, dat water fungeert als ‘informatiedrager’ en mogelijk beschikt over een vorm van ‘geheugen’ De Japanner Masaru Emoto, die zich al enige decennia wijdt aan onderzoek naar water in relatie tot zijn omgeving en zichtbaar maakt hoe invloeden van buitenaf veranderingen veroorzaken in de molecuulstructuur van water. Hiermee voert hij ons binnen in een wondere wereld, waarin alles met alles samenhangt. Water stroomt, stijgt op en komt weer terug als regen, hagel of sneeuw. Informatie die aan water wordt gegeven, bijvoorbeeld door jouw hartelijke frequentie, heeft een enorm bereik.

Heb jij iets wat je terug zou willen geven aan de aarde? Laadt jouw kristallen dan op met jouw bewuste onvoorwaardelijke liefde en geef ze terug. Dat hoeft niet per se aan water te zijn, het kan ook door ze in de aarde stoppen, of in je moestuin te stoppen, of in een boom te leggen. Hoe het voor jou voelt.

I touch the earth and move on,

while flame and flower, scent and water

are changed into clans of crystal,

eternalized in works of light.’

Pablo Neruda ‘Stones of the Sky’


VARIATIES IN VIBRATIES

(Door Thérèse Jeunhomme) In 2012 begon ik vanuit het totale niets (al mijn zogenaamde zekerheden waren volledig van de aardbodem verdwenen) met schilderen. Want al was ik zonder baan, zonder inkomen, en kenden al mijn zogenaamde vrienden en kennissen mij niet meer, ik gaf me er volledig aan over. Vanuit die ruimte ontsprong mijn innerlijke creatiekracht en kwam van binnen naar buiten in verf en woorden. In verf door middel van encaustic, olieverf en mixed media. In woorden door middel van mijn schrijfsels op mijn websites Lighthouse Foundation die is overgegaan in Vloeibare Liefde, en via mijn (beeld)boekjes. Dit noem ik ‘variaties in vibraties’. Nu lijkt het, na ongeveer 150 schilderijen, een autobiografisch boekje en vier beeldboekjes te hebben gemaakt, dat het klaar is. Mijn creatiekracht is natuurlijk krachtig en prachtig binnenin mezelf aanwezig, evenwel voelt het dat er iets nieuws gaat komen. Een ‘variatie in vibratie’. Terugkijkend voelt het alsof ik voor mezelf een tijdlijn heb overbrugd door middel van verf en woorden, en het vormloze en ongeziene kleur heb gegeven met mijn abstracte schilderijen, en soms ook met mijn figuratieve schilderijen. Een brug naar een (nog) ongeziene en (nog) vormloze realiteit waarin mijn perceptie voorgoed veranderd is.

Sinds oktober 2021 neem ik lichtpunten die razendsnelle capriolen maken waar aan de nachthemel. Ik kijk er naar met mijn hart: zodra ik ga waarnemen gaat mijn innerlijk hart wijd en krachtig open, en het gouden licht stroomt door me heen. Vanuit mijn innerlijk hart groet ik en laat ik weten dat ik er ben. Er komen geen woorden en gedachten aan te pas, ik zou er ook geen woorden bij kunnen schrijven, want dit is communicatie op kosmisch niveau, een kosmische taal. Daar zijn geen woorden voor. Het is ook een ‘variatie in vibratie’.

Eind september en eind december 2021 werd mijn lichaam geïnfecteerd met het zo welbekende virus. Ik kan hier uitgebreid beschrijven welke verschijnselen ik daardoor heb ervaren, en hoe lang mijn lichaam erover doet om het op te ruimen, en nog steeds aan het opruimen is, maar dat is niet de essentie van mijn schrijven. Beide infecties zijn ‘variaties in vibraties’. Deze lichamelijke variaties in vibraties geven in mijn belevingswereld ook een mogelijkheid om diep en bewust in te voelen wat er ingevoegd wordt, en voor mijn lichaam om hiermee aan het werk te gaan en de infectie op te ruimen.

Ik nodig jou uit, van harte, om eens de tijd te nemen om rond te kijken op mijn hele website, om mijn creaties in jouw innerlijk hart te ontvangen die hier in verf en woorden zijn neergedaald. Er komen Veranderingen. Loop over die brug van variaties in vibraties met jouw innerlijk hart.

Die brug is er voor jou!

mixed media 50 x 70 ingelijst

‘Op dit moment is de mens getuige van het begin van een grote wereldovergang. Er staat een ongekende metamorfose aan te komen als voorbereiding op een enorme stap in bewustzijnsontwikkeling van de hele planeet. Wij staan op vanuit een grote planetaire cyclus en betreden een tijdperk van vernieuwing van de wereld en de mensheid. Het is de gefluisterde belofte van thuis, van onbedorven, onaangetaste schoonheid en licht. Dit is een nieuwe werkelijkheid die onaangetast is door de worstelingen van het dualisme van het aardse leven. Dat vrij is van extremen als licht en duisternis, juist en verkeerd, goed en slecht, waardoor de mensheid voortdurend heen en weer geslingerd wordt door futiliteiten en lijden. Ook de aarde zelf heeft op dit moment gewacht: haar geboorte in een hogere levensuitdrukking, waarmee zij zich kan afstemmen op een wereld waarin alle bewoners veel gemakkelijker het enige doel van leven kunnen bereiken. De aarde gaat een nieuw gebied in, een gebied met een maagdelijke materie, als voorbereiding op de nieuwe cultuur van liefde waarvan de sociale uitdrukking die van broederschap onder de mensen zal zijn. Een nieuwe golf komt op ons af, die alles in zich draagt voor een nieuw leven, een nieuwe cultuur. De mensheid dient zich eerst volledig te ontdoen van al wat oud is, en zich vervolgens serieus voor te bereiden op het binnengaan in deze nieuwe omgeving en deze nieuwe omstandigheden. Deze nieuwe golf is al actief in de wereld en ze transformeert alles op aarde. Zij verandert van onder tot boven de hele levensorde van de mens, want ze richt zich op het centrum van zijn wezen. Deze golf probeert vooral het zelfbewustzijn van het individu te transformeren om het centrum van zijn leven te doen overgaan van het persoonlijke naar het kosmische bewustzijn, van het persoonlijke naar het collectieve.’

UWB tekst

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/01/15/variaties-in-vibraties


Goud

BOEM!

(door Therèse Jeunhomme) Dit is wel de meest aansprekende verbeelding van GOUD van mijn hand, gemaakt met encaustic. Ik schrijf over goud omdat dit de onnoemelijke innerlijke kracht is die ik binnenin mijzelf voel. Het krachtigste altijd voluit zoemend in mijn hart, en altijd in verbinding met mijn hoofd en buik. Vaak zo krachtig in mijzelf dat ik het een meter ver uitstraal en er soms ’s nachts wakker door wordt. Dit innerlijke licht is de zuiverste en krachtigste vorm van zijn. Dit is wie ik ben. Deze kracht, dit puur gouden licht dat in mijn lichaam woont en altijd was, is en zal zijn. Vormloze kracht.

Dit is de gouden synergie die ik binnenin mezelf ervaar. Buiten mijzelf heb ik dit alleen ervaren in mijn Tai Chi groep, waar voor mij totaal onverwachts dit gouden licht ging stromen in de groep. Onuitgesproken, onverwacht, onnoemelijk IS het er gewoon. Ik ervaar dit iedere week in deze groep en ben vaak tot tranen toe ontroerd dat mensen dit, door louter en alleen met en in zichzelf bezig te zijn, laten ontstaan. Want hier zijn geen verwachtingen, geen hoop, geen woorden en geen gedachten aan gegeven. En het is prachtig en krachtig. Het is, zoals de Westlanders hier graag zeggen ‘helemaal gouwd’.

Deze vormloze synergie wordt door velen gezocht, gehoopt en verwacht. Wat tot teleurstelling kan leiden indien het niet ervaren wordt. Hierover kan ik schrijven dat deze synergie uitsluitend binnenin jezelf altijd aanwezig is. Onder het hopen en verwachten dat het in een groep ontstaat, gaan gedachten en verwachtingen schuil. Omdat al die gedachten, verwachtingen en hoop voortkomen uit alle vormen waarin wij leven (dank jou lieve TJ voor de synergie in woorden die tussen ons ontstaat als wij uitwisselen!). Wij nemen alles waar in de vorm, door bijvoorbeeld onze regering(en) waar te nemen. En al gebeurt dit neutraal, het zijn en blijven vormen in deze werkelijkheid. Het vormloze blijft onaangeroerd door ons bewuste aanwezig zijn. Voor vandaag concludeer ik dat daar een crux zit. De hoop en verwachting naar buitenaards contact komt voort uit onze vorm, uit de vorm waarin wij denken, voelen en (be)leven. Het willen zien van buitenaardse ruimteschepen, en het willen ontmoeten van buitenaardse rassen waarvan je zelfs beschrijvingen en afbeeldingen kunt vinden in een almanak (!), komt voort uit het leven, voelen en denken in de vorm waarin wij leven. Het laten gaan van al die hoop en verwachtingen die gekoppeld zijn aan leven in de huidige vorm, kan de weg vrij maken voor het waarnemen van het vormloze, ofwel voor het waarnemen van het nog niet eerder geziene.

Er is niets buiten jezelf. ALLES is in jezelf aanwezig. Soms misschien verstopt onder laagjes stof of angst of een betonnen muur, evengoed IS het er. En het is er altijd geweest. In ieder mens, ook in al die mensen die mijn artikelen lezen en zich misschien wel eens op het achterhoofd (of ergens anders) krabben. Ook jij bent dat innerlijke krachtige prachtige goud! Het vormloze, het laten gaan van hoop, verwachting en denken vanuit de vorm, brengt je niet alleen terug in jezelf, maar kan je ook van het vormloze bewust maken waardoor je perceptie in beweging komt. Mijn perceptie is in beweging met het waarnemen van kosmische taal aan de hemel, waar ik (nog) geen chocolade van kan maken. Ik kijk alleen maar en mijn ontvangststation, mijn hart, is open en krachtig en het stroomt door mij heen. En die chocolade? Daar ga ik vandaag maar eens lekker van smullen. Het is tenslotte 5 december.

20211205 Therèse Jeunhomme

Bron: https://vloeibareliefde.com/2021/12/05/goud/


BANDBREEDTE VAN BEWUSTZIJN

(door Thérèse Jeunhomme)

Jaah bewustzijn. Wat is bewust zijn nu eigenlijk? Er wordt continu over gesproken en geschreven (ook door mij), en ons hart is er vol van. Maar wat IS bewustzijn dan precies? Een precieze definitie kan ik hier nu niet eens over geven. Een omschrijving dan? Wanneer ben je bewust van iets of iemand of van een situatie of omstandigheid? Je ziet iets of iemand, je voelt iets of iemand, je ervaart iets of iemand, en binnenin jezelf landt ‘het’, binnenin jezelf resoneert datgene wat je ziet, ervaart of voelt. Dat zou je dan bewustzijn kunnen noemen. Het gebeurt niet in je hoofd (met je verstand), het gebeurt niet buiten jezelf (het komt niet van buitenaf, al kan het daardoor wel aangeraakt worden), het gebeurt binnenin jezelf, binnenin je gevoel, binnenin je hart. De plek van je fysieke hart is de bron van je bestaan, en derhalve ook de bron van je bewustzijn. Je kunt iets zien, voelen, horen of lezen, en als je werkelijk bent afgestemd met jouw bron (je innerlijke hart), dan voel je dààr de vibratie. Dat is weten zonder woorden. Dat is kosmische taal. Dat is bewust zijn.

Dit contact met jouw eigen innerlijke bron, jouw ware wezen, op die fysieke plek waar je hart zit, daar is bewustzijn. En nergens anders.

De bandbreedte van je bewustzijn geeft richting aan je waarneming. Is je bewustzijn volledig afgestemd op deze gecreëerde kunstmatige realiteit, dan zal alles wat zich hierin afspeelt en aan jou voorgeschoteld wordt, in je bewustzijn landen. Ergo: we leven in een pandemie met een virus waar je dood aan kunt gaan, en dus regeert de angst hiervoor. Want de meeste mensen zijn bang om ‘dood’ te gaan. Ook ‘dood’ is een toestand van bewustzijn, immers dood op zichzelf bestaat niet, het lichaam wordt achter gelaten om het echte bewustzijn, het goud licht gevende wezen dat je werkelijk bent, oneindig voort te laten bestaan.

De bandbreedte van je bewustzijn kan, wellicht zonder dit zelf in de gaten te hebben, ook gevoed worden door het ego (de persoonlijkheid): hoe graag wil jij dat iets er is of zich laat zien? Zoals met buitenaardsen. Hoe graag wil jij die persoon zijn die contact heeft met buitenaardsen en in hun ruimteschepen meereizen? Hoe bijzonder wil jij zijn? Waar schuilt jouw ego hierin?

Is de bandbreedte van je bewustzijn groter, wijder en dieper, dan zou je een geheel ander gevoel van onze huidige levenswijze kunnen ervaren: dat er van alles en nog wat wordt uitgespeeld op dit wereldtoneel, en dat er achter de coulissen van Covid tal van programma’s worden uitgerold. Deze bandbreedte van bewustzijn plaatst een individu al gauw in de recentelijk ingevoerde begrippen ‘complotdenker’, ‘activist’ of ‘spiritueel watje’, om maar eens wat te benoemen.

Is de bandbreedte van jouw bewustzijn alweer verder uitgerekt, uitgebreid, dieper en wijder geworden, dan zou je zelfs kunnen ervaren dat je persoonlijkheid en ego, en al je waarnemingen, er helemaal niet meer toe doen. Dat je alleen nog maar zuiver kijkt (waarneemt) voor niets anders dan de waarneming zelf. Zonder oordeel, zonder mening en zonder belang. Dat is een hele stap op de weg, want dit impliceert ook dat er geen gedachten meer zijn. En ‘zonder gedachten zijn’ is werkelijk de basis hiervoor. En zonder twijfel het moeilijkste voor de mens vandaag op deze aarde om te bewerkstelligen. Voor mij is dit een dagelijkse uitdaging: iedere gedachte die bij mij opkomt (ongeacht of die door kunstmatige intelligentie/algoritmes wordt ingevoegd, of door een mede-mens wordt ingebracht, of vanuit mijzelf ontstaat), te stoppen. Gewoon: stop. Totdat er rust komt.

Zonder gedachten Zijn opent de bandbreedte van bewustzijn tot oneindige mogelijkheden en realiteiten. Zonder oordeel en zonder belang.

Ooit schreef ik eens een artikel met de titel ‘Volksvertegenwoordigers’. Je kunt het nalezen via de link.

En mocht je belangstelling hebben voor mijn ‘buitenaardse’ ervaringen, voor mijn ervaring en zuiver hartsgevoelde creatie aangaande de ‘dood’, dan beveel ik een lang geleden en in de context van die jaren geschreven boekje aan ‘For everyman. Vertellingen over interacties met de eeuwigheid.’

Bron: https://vloeibareliefde.com/2021/11/18/bandbreedte-van-bewustzijn/#like-2427