Lee’s frequentie-prognose voor april 2022

April zal de effecten van superpositie van sommige collectieve realiteiten op andere demonstreren. Dit is vergelijkbaar met planetaire processen, wanneer de ene tektonische plaat over de andere kruipt. Als gevolg hiervan verandert het landschap, waardoor nieuwe bergen, depressies, zeeën en vulkanen ontstaan.

 Deze processen zullen over de hele Aarde plaatsvinden en alle volkeren, alle soorten sociale formaties beïnvloeden. Ze kunnen zich ook letterlijk beginnen te weerspiegelen in de structuur van de planeet. Egregores (=collectieve overtuigingen) worden vernietigd, hun velden verzwakken en de grenzen van de ene vermengen zich met anderen.

Eén van de manifestaties van deze effecten kunnen sprongen in de tijd zijn. Je begint dinsdagochtend, brengt dinsdagmiddag door en eindigt de dag op donderdag. Bang en daar heb je een andere dag. Of de ochtend zal beginnen, doorgaan, doorgaan, doorgaan … en het gaat maar door en door … En dan eten en meteen avond.

 Collectieve voorbeelden zijn bijeenkomsten over de productie van bijvoorbeeld laarzen, die eindigen met de conclusie dat paraplu’s blauw geverfd moeten worden. En natuurlijk zal oorlog vrede worden genoemd, en vrede zal oorlog worden genoemd.

 Bovendien, hoe meer een persoon onder invloeden van een of andere egregore staat, des te significanter zal hij breuken in oorzaak-en-gevolgrelaties hebben. In deze situaties zal zelfs het menselijk intellect machteloos zijn. Daarom, als je communiceert met iemand die dezelfde conclusies herhaalt en de afwezigheid van redenen volledig negeert, moet je weten dat dit zijn interactie met een egregore is.

 Het feit is dat de collectieve mind een soort vervormende spiegels creëert waarin de persoon zichzelf op een heel andere manier ziet dan zijn eigen bewustzijn hem ziet. Hij lijkt tegelijkertijd twee persoonlijkheden te hebben – die elk op zijn eigen oorzaken en gevolgen berusten.

 Op persoonlijk vlak kunt u veranderingen ervaren bij uw buren, familieleden, kennissen, collega’s, partners of klanten. Ze zullen andere woorden gaan gebruiken in een gesprek, enkele vaste gewoonten veranderen, je bij een ongebruikelijke naam noemen, enzovoort.

 Wees erop voorbereid dat je zelf zo iemand zult blijken te zijn die in de draaikolk van een collectieve mengelmoes van concepten is gevallen. Daarom is het beter om niet te haasten om ruzie te maken met iemand die inadequaat is – controleer je eigen concepten en de consistentie van logica.

 De waarheid zien is gemakkelijk genoeg als je het vergelijkt met het gevoel van wat je werkelijk voor jezelf verlangt. Is het je wens bijvoorbeeld om de hele dag ruzie te maken, of is het echt je wens om het ene minpunt goed te maken door een ander te creëren.

 En nu zou een maand van zulke chaos en herdefinities een gemeenschappelijke achtergrondtrilling voor iedereen moeten vormen. Of tenminste – de algemene stroom van trillingen die in één richting bewegen.

 Terwijl de nieuwe verenigde collectieve realiteit wordt gebouwd, zullen individuele realiteiten zich in hun eigen tempo vormen. Dit zal betekenen dat voor sommige mensen de crisis of vijandelijkheden volledig zullen eindigen, terwijl anderen er pas in betrokken zullen raken.

 Collectieve instabiliteit daagt je persoonlijk uit. En het gaat niet om wat je doet, maar om hoe snel je klaar bent om je bij de nieuwe realiteit aan te sluiten.

 Kijk naar externe gebeurtenissen om een ​​van de twee te kiezen. Beantwoord een vraag over jezelf.

Eerste. Sta je nu aan het begin van iets nieuws?

Tweede. Ben je nu aan het einde van iets ouds?

 Nadat je jezelf het antwoord hebt gegeven, kun je zelf bepalen wat de essentie van het oude is of wat de essentie van het nieuwe is.

 En deze beslissing over je plek zal zich exact manifesteren in de gebeurtenissen van eind april. Voor jou persoonlijk wordt je antwoord vlekkeloos uitgevoerd.

 Dus, het begin of het einde vanaf welke plek kijk je?

Bron: guidereality.net

==================== =============================

Вибрационный прогноз от lee на апрель 2022 года

Апрель продемонстрирует эффекты наложения одних коллективных реальностей на другие. Это схоже с планетарными процессами, когда одна тектоническая плита наползает на другую. В результате меняется ландшафт, образуя новые горы, впадины, моря и вулканы.

 Эти процессы пройдут по всей Земле, затронут все народы, все виды общественных формаций. Также они буквально могут начать отражаться и на самой структуре планеты. Эгрегоры разрушаются, их поля ослабевают, а границы одних смешиваются с другими.

Одним из проявлений этих эффектов могут быть скачки во времени. Вы начнете утро вторника, проведете день вторника, а закончите день четвергом. Бац и другой день. Или утро начнется, продолжится, продолжится, продолжится… и длится и длится… А потом обед и сразу вечер.

 Коллективные примеры – это встречи по поводу вопросов о производстве, скажем, сапог, оканчивающиеся выводами необходимости перекрасить зонтики в синий цвет. И, конечно, войну назовут миром, а мир войной. 

 Причем, чем сильнее человек подвержен влиянию того или иного эгрегора, тем значительнее у него будут разрывы причинно-следственных связей. В этих ситуациях даже интеллект человека окажется бессилен. Поэтому, если вы будете общаться с кем-то, кто повторяет одни и те же выводы, полностью игнорируя отсутствие причин, то знайте – это его взаимодействие с эгрегором.

 Дело в том, что коллективный разум создает некие искажающие зеркала, в которых сам человек видит себя совсем не так, каким его видит его же сознательный разум. У него как бы две личности одновременно – каждая из которых опирается на свои причины и следствия.

 На личном уровне вы можете столкнуться с тем, что изменятся ваши соседи, родственники, знакомые, коллеги, партнеры или клиенты. Они начнут использовать другие слова в разговоре, сменят какие-то очевидные привычки, назовут вас неожиданным именем и так далее.

 Будьте готовы к тому, что вы сами окажетесь таким человеком, который попал в водоворот коллективной смеси понятий. Поэтому лучше не спешить встревать в спор с кем-то неадекватным – проверьте свои понятия и последовательность логики.

 Увидеть правду достаточно просто, если вы сравните ее с ощущениями того, чего вы действительно желаете для себя. Например, желаете ли вы провести день в споре или желаете ли вы компенсировать один негатив за счет создания другого.

 И вот месяц подобного хаоса и переопределений должен сформировать общую для всех фоновую вибрацию. Или как минимум – общее течение вибраций, двигающихся в одном направлении.

 По мере выстраивания новой единой коллективной реальности индивидуальные реальности будут формироваться в собственном темпе. Это будет означать, что для одних людей полностью закончится кризис или военные действия, а другие только начнут в это втягиваться.

 Коллективная нестабильность бросает лично вам вызов. И он не о том, чем вы заняты, а о том, как быстро вы готовы включиться в новую реальность. 

 Посмотрите на внешние события, чтобы выбрать одно из двух. Ответьте на вопрос о себе.

Первое. Вы сейчас в начале чего-то нового?

Второе. ВЫ сейчас в конце чего-то старого?

 После того, как вы дали себе ответ, вы можете сами решить, в чем суть старого или в чем суть нового.

 И это решение о вашем местоположении точно проявится в событиях конца апреля. Лично для вас ваш ответ будет реализован безупречно.

 Итак, начало или конец чего вы наблюдаете?

Source: https://www.guidereality.net/post/%D0%B2%D0%B8%D0%B1%D1%80%D0%B0%D1%86%D0%B8%D0%BE%D0%BD%D0%BD%D1%8B%D0%B9-%D0%BF%D1%80%D0%BE%D0%B3%D0%BD%D0%BE%D0%B7-%D0%BE%D1%82-lee-%D0%BD%D0%B0-%D0%B0%D0%BF%D1%80%D0%B5%D0%BB%D1%8C-2022-%D0%B3%D0%BE%D0%B4%D0%B0


A Clean Escape – korte film

Geheugen, hoe is het als iemand alleen 40 minuten van zijn leven nog kan onthouden? Hoeveel gevoel of besef is er dan nog over?

Ik heb deze korte science fiction een tijdje terug bekeken en het heeft diepe indruk op mij gemaakt. En nu hen ik hem weer opgezocht, gezien de lopende tijdlijn en de verschillende kanten die het opgeduwd wordt…

Masters Of Sci-Fi S1E01 **A Clean Escape** https://www.youtube.com/watch?v=KaG1p61hhxg (42:40)

Storyline: Dr. Deanna Evans is a psychiatrist treating Robert Havelmann who suffers from memory loss. She has been treating him for a number of months but every encounter is new to the patient since he can only remember what has happened in the previous forty minutes of so. Havelmann is in his mid-sixties but in his mind he is 41 years old and the head of a electronics firm doing secret work for the Pentagon. He is convinced that he left his wife and children that morning to go to work and simply doesn’t believe Evans when she tells him that those memories were from 24 years ago. Feeling that she is making little progress, Evans decides to use more aggressive tactics to loosen him memory and make him realize the tragedy for which he is responsible


The Institute of Mind Games – verhaal

1 Muziek

Tyr liep over het plein met bloembedden en stralend witte bankjes rondom een fontein. De spetters toverden een regenboog-waaier in de blauwe lucht en Tyr moest lachen toen hij dit opmerkte.

“U bereikt uw bestemming in 2 minuten”, zei een stem in zijn hoofd en de regenboog, de bloemen en de lucht moesten plaats maken voor het beeld van een imposante deur, ja, zelfs een portaal, in een enorm glas- en staalgebouw van de Dome. De Dome van het Instituut van Mind Games, om specifiek te zijn. Zijn gedachten schakelden naar zijn onderzoeksproject over effecten van het langdurig gebruik van de vele futuristische technologieën van het instituut.

– We have a situation! – riep roodharige assistent, die heel serieus en een beetje buiten adem van het rennen leek te zijn.

 – Waar? … Where? – vroeg Tyr.

– Bij de ondergrondse. Sectie-U. Kun je het voorstellen: ze weigeren om wakker te worden! Ze zijn bang, verlamd van angst… Ongelofelijk, maar ze zijn ervan overtuigd dat ze gaan verdrinken, – en weg was die.

Sectie -U betekende “Underwater”. Het was een gigantische ondergrondse verdieping met een soort zwembad, een diep bassin waar ze allerlei experimenten in het water konden doen. Er waren andere afdelingen van deze onderzoeksinstelling, the Institute of Mind Games, en allemaal waren ze bezig met de werking van menselijk bewustzijn en menselijk brein.

Tyr liep hier een soort stage. Het interesseerde hem mateloos, wat er hier gebeurde en hij schreef daarover. Het is de eerste keer dat er iets buitengewoons gebeurde. Tyr liep snel door naar de U-sectie.

Je zou je kunnen afvragen, wat ze hier precies aan het onderzoeken waren. De hele studie was lang geleden opgestart, ergens in de 21ste eeuw toen ze virtuele realiteit en werking van het brein beter in beeld begonnen te krijgen. Het was niet onomstreden, want zoals bij elke technologie, kunnen ook virtuele technologieën ontsporen. Maar hier, voor zover Tyr het wist, was het in volledige afstemming gedaan.

Mensen, die een bepaalde virtuele ervaring wilden krijgen – of zelfs een risicovolle of tijdrovende training, iets als het bergbeklimmen of complexe maneuvers oefenen met een voertuig tussen asteroïden, kwamen naar het Instituut, werden in een pod geplaatst, waarbij een koppeling was aangelegd tussen de interface en hun mind. Zij kregen dan een directe zelfgestuurde zintuigelijke ervaring van het bergbeklimmen, racen, of wat dan ook. Het was alsof ze een droom zelf uitkozen en volledige controle in die droom hadden. Het punt was, dat in de droomervaring was men meestal niet bewust van, dat ze in een droom zaten.

Wat er anders was vergeleken met de VR technologie van lang geleden, toen het hoofdzakelijk voor spellen gebruikt werd, was de mogelijkheid ook voor de onderzoekers om de “droom” daadwerkelijk te zien en ook te filmen. De elektromagnetische golven van de hersenen van deelnemers, of spelers, konden in beelden worden vertaald en op grote schermen worden geprojecteerd. Uiteraard met toestemming en met de nodige zorgvuldigheid, het was goed geregeld.

Tyr keek nu naar een groot scherm en zag een groep duikers. Het was een groep, herinnerde hij zich van eergisteren, die extreme dieptes ging onderzoeken. Sommigen hadden al echte duikerservaring, anderen startten hier, “op het droge”, of liever gezegd “in een pod”. En nu zag hij figuren die onrustig leken te zijn, een hecht groepje tussen al dat onmetelijk golvend donkerblauw en zwart. Een close-up: grote angstige ogen van één van de deelnemers. Aan deze kant waren de onderzoekers overduidelijk ook verre van gerust.

Er was een noodprocedure opgestart voor een direct neuraal contact met de meest ervaren duiker. Een soort hotline, zodat ze in woorden konden communiceren. De man leek zwaar te ademen en zei met moeite: “…’t zuurstof … raakt op … en we zijn te diep, we redden het niet … we verdrinken! Help!”. Tyr zag meerdere mensen van het lab een poging doen om uit te leggen dat ze veilig waren, dat ze alleen nog moesten ontspannen en wakker te worden in de “echte wereld”. Maar op een of andere manier werkte de communicatie niet en werd de duiker nog meer ongerust. Zijn emotie sloeg over naar de hele groep, het was goed te merken.

Wat nu?  – vroeg iedereen zich af. Het was niet mogelijk, het protocol was hier heel duidelijk over, om de mensen los te koppelen van de interface. Hun ervaring was zo echt, dat ze echt zouden gaan verdrinken. Ten minste, die verschijnselen zullen nauwkeurig gecreëerd worden door hun lijf, het signaal volgend van hun brein.

Tyr vroeg zich af en stelde de vraag zonder die specifiek aan iemand te stellen: “Is het mogelijk om iemand naar de groep te sturen, iemand, die dan beter in staat zou zijn om ze te bereiken?”

Iedereen keek en het was een seconde heel stil. En toen was er beweging, en verscheen er hoop in de ogen van iedereen die daar voor het grote scherm stond.

– Ja, theoretisch, zou dat mogelijk moeten zijn. Wil jij zelf gaan? Jij bent onze stagiaire, toch? – zei iemand heel ernstig en keek Tyr recht in de ogen.

– Ja, is goed, wat moet ik doen?

Het was een uitzonderlijk korte instructie en in een mum van tijd lag Tyr comfortabel in een pod. “Kalm blijven” – sprak hij zichzelf toe en verwonderde zich over de hele situatie voor de zoveelste keer.

Het was bizar echt, de watermassa boven zijn hoofd, de zware druk op elke millimeter van zijn lijf, hele vreemde wezens die her en der opdoken en hem gadesloegen. Tyr moest de groep zien te vinden. Hij liep de richting uit, waar hij meer beweging meende te zien. Het voortbewegen viel tegen, veel moeizamer dan hij had verwacht. Uiteindelijk zag hij menselijke gedaantes en verplaatste hij zich langzaam naar hen toe. Toen het duidelijk was dat het lukte om ze bereiken, kwam er een gedachte bij hem op: wat moet ik ze precies vertellen? Iets korts en krachtigs. En vooral op een zeer rustige manier. Hij had een beetje spijt dat hij niet zo goed had opgelet tijdens zijn studie, toen het over communicatie in extreme situaties ging.

Hij herinnerde zich het gezicht, de ogen van de duiker. Door de superlichte duikershelm. Helm. Hij had zelf ook een helm op, realiseerde hij zich nu pas. Kunnen ze dan met elkaar praten?

Het vervolg ontvouwde zich op een verrassende manier. Praten lukte niet, met geen van de groepsleden. Het leek alsof ze hem gewoon niet zagen, laat staan hoorden. Zwaaien met de hand, nou ja, als men die zware, logge beweging “zwaaien” kon noemen, had ook nagenoeg geen effect. En toen gebeurde het. Plotseling kwam er muziek vanuit zijn pak, een bekend melodietje… “Wat is dit? Mijn ringtone?” Hij had zijn telefoon nog bij zich en iemand belde hem kennelijk op.

Bij het horen van de muziek gebeurde er iets totaal onverwachts bij iemand die het dichtstbij stond. Plotseling zag hij (of zij?) Tyr daar staan. De ogen keken hem met aandacht aan en Tyr ervoer een moment van volledig contact. Hij zei kort: “Jullie zijn veilig, word wakker!”  Hij zag het, hoe één voor één alle leden van de groep uit de greep van angst kwamen en de boodschap konden “ontvangen”. Letterlijk, alsof via een of andere link. De telefoon produceerde nog steeds de wonderlijke melodie (iemand had geduld!). Het was voldoende om de bewustzijnsshift te maken, het volgende moment was Tyr terug in de pod, nog zwaar ademend, maar met een euforisch gevoel van contact.

door Anna Krasko


Perceptie van het brein verruimen op weg naar oorspronkelijk vermogen

Hersengolven, perceptie, waarneming, focus – allemaal essentiële bouwstenen van onze denkkracht. Mijn vraag was hoe kan ik langer mijn focus (op mezelf) houden, zelfs als de situatie een soort gesprek is. Ook lijkt het nodig om te kunnen verschuiven tussen verschillende hersengolven. Dit oefenen we natuurlijk als we bv een bekrachtiging doen. Maar het lukt niet altijd in de dagelijkse flow. Hoe beïnvloedt je je hersengolven? En toen kwam dit stukje uit CP11 langs.

Arjan: Was je dan gewoon ontvoerd? Een nachtje weg? Of was je maanden weg? Hoe moet ik me dat voorstellen?

Martijn: Deze ervaring waar ik het nu over heb is een moment van het bewustzijn, dus dit brein hier wat geïnstrueerd wordt door een ander brein, en in dat brein werd ik wakker. Het speelt zich dus niet in deze werkelijkheid af, deze werkelijkheid speelt zich in dat brein af. Dat is één. En dan zijn er ook nog heel wat ontvoeringen, kidnap processen. Kidnap processen waarvan ik denk, als ik zeg dat 80% van de ontvoeringen en kidnap-processen programma’s zijn, die o.a. behoren bij door- geëvolueerde MK Ultra programma’s. Om de mensen de hoax voor te houden, dat ze ontvoerd zijn. En ook daar ben ik doorheen gegaan. Dus ik heb een extreme, extreme kindertijd gehad. (Arjan: ongelooflijk, ja). En ik heb mijn hele leven geweten dat dat precies zo gebeurde, zodat ik die kracht in mezelf naar voren haalde, omdat ik dat dus in een later stadium zou gaan bespreken. En ik ben behoorlijk tegengewerkt met programma’s om daar niet over te spreken. Mijn familie is daar getuige van. Het is een heel mooi onderwerp.

Arjan: Kun je iets van die oorspronkelijke wereld beschrijven wordt er gevraagd.

Martijn: Ja dat kan ik zeker wel. Dat is zo’n gigantische beleving en dat dragen we allemaal in ons, wij hebben er allemaal mee te maken. Eigenlijk zijn er geen tools voorhanden om te beschrijven hoe mooi het is. We zitten gekoppeld aan dit brein en dit brein reageert eigenlijk alleen maar op wat we hebben ervaren in dit leven. En daar moeten we het eigenlijk maar mee doen. Dus met de tools die we nu voorhanden hebben, probeer ik uit te leggen hoe gigantisch mooi het is.

Arjan: Misschien kun je iets van de weg ernaartoe (oorspronkelijke wereld) beschrijven want wat mij intrigeert is, op het moment, dat zien we dan ook in die films, en dat zeg jij dan ook, op het moment dat je hier uit gaat zeg maar, moet je door al die lagen, door al die chakra lagen. Dan worden eigenlijk al je angsten en je negatieve kanten duizend keer uitvergroot. Dus als je bang bent voor spinnen, dan krijg je spinnen van 100 kilometer op je af, weet ik veel wat. Ik kan me dan voorstellen dat je, zoals jij het dan beschrijft, dat je daar dan maar even de bereidheid voor moet hebben om daar doorheen te gaan. (Martijn: absoluut, ja). Zit daar bijvoorbeeld ook het gevoel bij dat je alles moet loslaten en ook al zou je bijvoorbeeld honderdmiljard jaren in het niets zijn tussen sterren in, dat je daar oké mee bent?

Martijn: Het gaat erom dat je op geen enkele manier verweer geeft tegen de prikkels die je zelf ervaart. Want op het moment dat je dat gaat onderzoeken, zul je erachter komen dat de prikkels niet op je worden afgeschoten, wat voor prikkels het ook mogen zijn, maar dat die voortkomen uit je eigen vermogen. En op het moment dat je je gaat verzetten tegen die prikkels, verzet je je rigoureus tegen je eigen vermogen. En omdat die prikkels genoeg reden voor je zijn om je daar tegen te verzetten, je noemt het voorbeeld met die spin, en daarbij krijg je een gevoel, je gemoedsveld verandert, je morfische veld, je hele cellen en je cel geheugen verandert zelfs, er worden allerlei programma’s in geprojecteerd, verzet je je dus tegen je eigen kracht. En dan zit je dus gelogd, zit je vast in dat veld.

Het beste wat je kunt doen is letterlijk alles maar laten gebeuren en ontdekken dat er helemaal niets kwaadaardigs kán gebeuren omdat jij, dus uit jouw kracht, een wezen bent van kracht en liefde.

Arjan: Ik kan me dus voorstellen dat ik me ontzettend ontheemd zou voelen. Dat ik denk, van goh hoe… je moet toch alles loslaten feitelijk.

Martijn: Ja dat klopt en er komt ook een moment dat je met terugwerkende kracht zegt, ik voelde me eigenlijk ontheemd in dit leven maar ik heb het nooit zo ervaren. Maar om iets te zeggen over de route ernaartoe, want daar zeg je iets over. Kijk ik teken wel eens van die schemaatjes, driehoekjes, vierkantjes, cirkeltjes, het is het allemaal niet en dat zeg ik ook altijd: neem deze vorm niet serieus, want het is niet die vorm. Het heeft namelijk geen vorm. Op het moment dat je spreekt over een route en ik teken dat, dan ga je je voorstellen vanaf hier ga ik daarheen en dan ga ik die kant links, alles buiten ons. Het is allemaal net achterstevoren, het zit in ons. Wat er gebeurd is, dat er niet echt een “route” plaats vindt, maar het heeft met bereidwilligheid te maken.

Dus wat jij ook zegt, een totale nou ja berusting van laat het gebeuren. Dan word je zo energetisch geladen, je hele neurologische systeem krijgt eigenlijk zó op zijn donder, want dat is wat er gebeurt, want onze hersenen en systeem kunnen die signalen niet verwerken, dus er komen krachten in ons systeem wat vernietigend lijkt te zijn. Maar als je dat dus toelaat, dan komt er een soort moment waarin, zeg maar de dop van de slang afgaat en, in één keer bloep, loopt die informatie verder en komt het in een veld er omheen en die er dwars doorheen loopt (Martijn omvat met gebaren zijn lichaam). Dus je krijgt een lichaam buiten dit lichaam. Dus een realiteit die hier dwars doorheen loopt. Dat is wat er gebeurt. Dus de route naar huis, het zijn lichtcoderingen en velden, dit veld (Martijn gebaart om zich heen) is ook een lichtcodering, daar is ons brein op afgestemd, dat is artificieel, zodat wij alleen die lichtcodering zien. Op het moment dat je dus buiten deze lichtcodering kunt waarnemen, die andere codering, dan krijg je dus een bewustzijnsshift, je krijgt een verschuiving. Je gaat helemaal nergens heen, je reist ook niet naar een andere planeet, je krijgt een verschuiving. En zo ga je dus door 188 lagen van hoofd dimensionale velden, die ook gerelateerd zijn aan onze chakra’s, chakra’s waar nog nooit iemand over heeft gehoord.

Arjan: Het getal dat je ook noemt in het aantal vallen.

Martijn: Ja. Dat is ook logisch hè? Het aantal vallen (188) is gerelateerd aan de dimensies waar ons veldbewustzijn uit opgebouwd is en ons oorspronkelijk bewustzijnsveld. En zodra wij dus het detectiesysteem, het waarnemingsveld weer intact krijgen, dan is het in wezen geen route, maar het ontstaat gewoon. Je gaat het in één keer waarnemen, het veld bouwt zich op. En ineens ben je daar. En terwijl je daar dus bent, dat is dus gewoon hier, dan is deze realiteit zo’n klein stukje, zo’n klein stukje binnen in jezelf (Martijn houdt duim en wijsvinger bijna tegen elkaar aan) en daar kun je ook met je bewustzijn naar kijken. En daar kun je ook in schakelen. Je kunt de geboorte zien van jezelf en je kunt ook zien dat je nooit gekozen hebt voor dit leven. Je kunt zelfs de aankomst van je bewustzijn zien, dat zich koppelt aan een artificieel cyber biologisch computerprogramma, die direct het programma in schoot, zodat je de overtuiging kreeg dat je geboren werd. (Arjan: oké) Ja ik krijg er zelf ook dorst van. Dus die route daarheen heeft te maken met de verschuiving van bewustzijn en waarneming. Er zijn heel veel mensen die vragen: maar hoe kom ik daar dan? Weet je, het maakt niet uit, ergens kun je er allemaal gewoon op rekenen, we komen daar gewoon weer uit. Punt uit.

En dat is waarom ik steeds ook hamer met die lichtdrilboor – pop, pop – hou in de gaten dat die projecties, waaronder ook het systeem van de dood, een overgang is, een onderdeel is van dat neuraal systeem, van het projectiesysteem. Blijf met die kracht bij jezelf. Blijf met je bewustzijn gekoppeld aan dit lichaam, hoe artificieel het ook is. Via het lichaam is de uitgang ook te vinden.

Bron: Crowd Power 11 Techniek, Mind Control en Oorspronkelijk Leven – fragment van transcript pp 10-12

Crowd Power 11 | Techniek, mind control en oorspronkelijk leven | Deel 1 | M017 – YouTube