Ik En Deze Wereld

(door Arlette Krol)

Al jaren heb ik door dat er iets niet klopt aan deze wereld.
Een gevoel van binnen dat het anders in elkaar zit als dat mij wordt geleerd, voorgehouden, gespiegeld …

Mijn zoektocht liep via persoonlijke ontwikkeling, spiritualiteit, traumatherapie, filmpjes van klokkenluiders,etc.
Ik heb alles binnenste buiten gedraaid en dat heeft mij een bijzonder perspectief opgeleverd.
Van elke beweging, overtuiging, informatie, lering die mij werd aangereikt, ben ik gaan herkennen dat ze mij willen laten zien hoe de wereld in elkaar steekt.
Op het moment dat ik daar een tijd in mee ging, dan sloeg ik daarmee een specifieke richting in.
Dan werd dat mijn nieuwe perspectief en vond ik altijd bewijzen dat mijn inzichten de meest kloppende waren.
Ik voelde emoties die mijn overtuiging bekrachtigden.

Het gevoel dat er iets niet klopt in deze wereld ging nooit weg.
Het bleef.
Ondanks de enorme hoeveelheden ervaringen, wijsheden en kennis ik door de jaren had opgedaan.
Stukje bij beetje ben ik al die brokjes informatie gaan voelen.
Helemaal doorvoelen, groter maken en waarnemen wat het werkelijk met mij doet.
De plekken in mijn lichaam gaan voelen waar het raakt en de trilling die ermee gepaard gaat en zo een sensatie veroorzaakt in mij.
Het helemaal volgen met mijn bewustzijn in volledige nieuwsgierigheid en vertrouwen.
In alle veiligheid in mijzelf de maximale reikwijdte ervaren.

Ik ben er achter gekomen het leven op aarde meer is dan ik altijd dacht.
Dat het gevoel een veel bredere en diepere betekenis geeft aan informatie, al dan niet van mijzelf.
Het gevoel kan eindeloos verbanden leggen en steeds weer diepere lagen aan ervaren geven.
Het is maar net waar mijn bewustzijn haar aandacht aan geeft.
Mijn bewuste aandacht zet alles in beweging in mij.
Niets is meer statisch.
Potentiële opties openen zich als bloemen in zon.
Als ik het helemaal doorvoeld heb zakt de starheid weg en komt er een open veld met alle richtingen open.
Het voelt zacht en rijk aan wijsheid.
Het voelt verbonden en autonoom tegelijk.
Het voelt verbonden met alles, zelfs met het ontelbare waarvan ik het bestaan niet eens weet.

Maar als mijn hoofd zich ermee gaat bemoeien, dan brengt het alle informatie (al dan niet van mijzelf) in referentiekaders netjes op zijn plek.
Er is dan geen beweging.
Oorzaak-gevolg staat vast waardoor ik merk dat alle overige opties automatisch worden uitgesloten.
Mijn leven lang heb ik de wereld onderzocht via mijn mind.
Ook mijn gevoelens wilde ik begrijpen en probeerde er logica in te zien.
Alles werd verklaard volgens eerder opgedane informatie via scholing of ervaring.
Voor mij voelt het dat het denken volgens een vaststaand raster werkt.
Alles waarvoor in oorsprong geen plekje is ingericht, wordt door de mind niet eens waargenomen.
Ik vergelijk het steeds met die bak van tv waar ze vroeger cavia’s in lieten rond rennen op zoek naar het beste poortje.
De logica waar we naar opzoek zijn zit achter de poortjes.
De schotten in de bak zelf staan voor obstakels, afleiding, richting en zelfs trauma.
En steeds weer probeert de mind via een andere weg bij het beste poortje te komen.
We draaien in cirkels en lossen alles steeds op dezelfde wijze op.

Onze wereld is ingericht op basis van het vaste denkraster.
Alles in mijn leven heeft mij geleerd, gemotiveerd, geconditioneerd om het leven te leven en te begrijpen via het denkraster.
School, studies, politiek, tv, opvoeding, benadering van gezondheid, geld en werkafhankelijkheid, etc.
Ik ben op deze wereld gekomen en het leek allemaal zo broodnodig en logisch dat deze inrichting en manier van omgaan met elkaar de enige manier kon zijn.

Nu ik met mijn gevoel alles anders ervaar valt voor mij de denklogica steeds meer weg.
Ik heb niet meer de neiging om steeds maar alles te moeten verklaren en begrijpen met mijn mind.
Ik deins niet meer terug voor geen enkel gevoel, want dat wat ik voel ben ik.
Een gevoel wegstoppen of negeren zou betekenen dat ik een deel van mijzelf amputeer.
En ik voel dat dat ook is wat de wereld nodig heeft.
Konden we maar even tegelijk stil staan met zijn allen.
Dan konden we opmerken wat we aan het doen zijn en of het resoneert met wat we voelen dat we eigenlijk willen.
Door het stilstaan en voelen zouden totaal andere oplossingen naar voren komen voor hetgeen wat we willen creëren.

Ik ben gestopt met oplossingen zoeken die mij worden aangedragen.
Ik demonstreer niet, teken geen petities, stem niet.
Voor mij zijn het ideeën die gecreëerd zijn om binnen het mindsysteem, de caviabak te komen tot een oplossing.
En voel zo’n diepe innerlijke overtuiging dat daar de oplossing niet ligt, omdat alleen maar de mind bevestigd van haar functie.
Door steeds maar weer te voelen in elk moment waar mijn waarheid en behoefte ligt, creëer ik mijn eigen werkelijkheid.
Het is een werkelijkheid van absolute transparantie, eerlijkheid, directheid, zachtheid, openheid, stromen, autonomie, creatie.
Als ik mij verbind vanuit mijn werkelijkheid met het leven om mij heen, dat krijgt het leven om mij heen te maken met nieuwe mogelijkheden die de mind niet kan bedenken.
Het is het voeden en behouden van de spontaniteit en verbinding.
En bovenal zien dat iedereen die leeft op deze planeet op zijn manier zijn best doet om het leven te begrijpen, te vormen en zo aangenaam mogelijk te maken.
Maar de warrior in mij strijdt om in iedereen te zien dat het veld van onbegrensde en onvoorwaardelijke liefde in hun aanwezig is.
En slechts met mijn waarneming vanuit mijn gevoel zet ik alles om mij heen in beweging, wetende dat alles energie is.

Ik bekrachtig elke vlam met een glimlach van aandacht.
Een nieuw bewustzijn wordt geboren van binnen naar buiten.
Ik zie het groeien om mij heen en wereldwijd.

Bron: https://joyfulhappening.com/Ik-En-Deze-Wereld/

=============================================

Me And This World

by Arlette Krol

For years I have realized that something is not right in this world.
A feeling inside that things are different of what  I am taught, mirrored…

My search ran through personal development, spirituality, trauma therapy, whistleblower videos, etc.
I turned everything inside out and that gave me a special perspective.
From every movement, belief, information, teaching that was presented to me, I have come to recognize that they want to show me how the world works.
The moment I went along with that for a while, I then went in a specific direction.
Then that became my new perspective and I always found evidence that my insights were the most accurate.
I felt emotions that confirmed my belief.

The feeling that something is not right in this world never went away. It stayed.
Despite the vast amounts of experience, wisdom and knowledge I had gained over the years.
Little by little I started to feel all those bits of information.
To fully feel, to enlarge and to observe what it really does to me.
Feel the spots in my body where it touches and the vibration that goes with it, causing a sensation in me.
Following it all the way with my consciousness in complete curiosity and confidence.
Experience the maximum range in myself in complete safety.

I found out that life on Earth is more than I ever thought.
That feeling gives a much broader and deeper meaning to information, whether or not mine.
The feeling can make endless connections and continuously add deeper layers to the experience.
It’s just what my consciousness gives its attention to.
My conscious attention sets everything in motion in me.
Nothing is more static.
Potential options open up like flowers in the sun.
When I have completely felt it, the rigidity disappears and an wide field opens up with all directions open.
It feels soft and rich in wisdom. It feels connected and autonomous at the same time.
It feels connected to everything, even to the countless that I don’t even know exist.

But when my head gets involved, it neatly arranges all information (whether or not mine) in frames of reference.
Then there is no movement.
Cause and effect is fixed, so I notice that all other options are automatically excluded.
All my life I have explored the world through my mind.
I also wanted to understand my feelings and tried to see logic in them.
Everything was explained according to previously acquired information through education or experience.
For me it feels like thinking works according to a fixed grid.
Everything for which no place has been set up in origin is not even perceived by the mind.
I keep comparing it to that TV box they used to let guinea pigs run around in looking for the best gate.
The logic we are looking for is behind the gates.
And the baffles in the box itself represent obstacles, distractions, direction and even trauma.
And again and again the mind tries to get to the best gate by another way.
We run in circles and always solve everything in the same way.

Our world is organized on the basis of the fixed thinking grid.
Everything in my life has taught me, motivated me, conditioned me to live and understand life through the grid of thought.
School, studies, politics, TV, education, approach to health, money and work dependency, etc.
I came into this world and it all seemed so necessary and logical that this arrangement and way of relating to each other could be the only way.

Now that I experience everything differently with my feeling, the thinking logic increasingly disappears for me.
I no longer have the tendency to have to explain and understand everything with my mind all the time.
I no longer shrink from any feeling, for what I feel is me.
To hide or ignore a feeling would mean amputating a part of myself.
And I feel that’s what the world needs too.
If only we could all stand still at the same time.
Then we could notice what are doing and whether it resonates with what we feel we actually want.
By standing still and feeling, completely different solutions would emerge for what we want to create.

I have stopped looking for solutions that are presented to me.
I don’t protest, don’t sign petitions, don’t vote.
For me they are ideas that have been created to come to a solution within the mind system, the guinea pig box.
And feel such a deep inner conviction that the solution is not there, because only the mind confirms its function.
By constantly feeling in every moment where my truth and need lie, I create my own reality.
It is a reality of absolute transparency, honesty, directness, softness, openness, flow, autonomy, creation.
When I connect from my reality with the life around me, the life around me has to deal with new possibilities that the mind cannot imagine. It is nurturing and maintaining the spontaneity and connection.
And above all, see that everyone who lives on this planet does their best in their own way to understand, shape and make life as pleasant as possible.
But the warrior in me fights to see in everyone that the field of limitless and unconditional love is within them.
And only with my perception from my feeling do I set everything around me in motion, knowing that everything is energy.
I empower each flame with a smile of attention.
A new consciousness is born from the inside out.
I see it growing around me and worldwide.

Source: https://joyfulhappening.com/Me-And-This-World/


Het Nieuwe Perspectief

(door Arlette Krpl)

Denken regeert ons leven.

Denken produceert ook gevoelens.

En omdat we de hele dag in ons hoofd zitten, ervaren we ons lichaam ook vanuit ons hoofd.

Stel je voor dat de mogelijkheid tot denken in klap weg zou vallen.

Heb je dan nog een lichaamsgevoel?

En wat is dan je kompas om je door het leven heen te bewegen.

We kunnen dan alleen nog maar terugvallen op ons gevoel en ons innerlijk weten.

Het gevoel en innerlijk weten zijn niet zo zeer te herkennen in je hoofd, maar eerder op de plek van je hart.

Vandaar uit golft het door je hele lichaam.

Kun je je voorstellen hoe het zou zijn om te navigeren op basis van je gevoel en je innerlijk weten?

Niet meer denken over gisteren en morgen.

In elk moment voelen wat goed voor je is.

In elk moment voelen waar je behoefte aan hebt.

Voelen wat je lichaam nodig heeft om gezond te blijven.

Contacten zijn meer openlijk en transparant.

Contacten geven meer ruimte en begrip.

Geen schaamte en schuld.

Explosies van kracht in allerlei gevoelsnuances.

Leven buiten tijd om.

Sterke intuïtie en manifestatiekracht.

Geen misleidingen en afleidingen meer.

Geen overleven meer maar leven.

Alles wordt mogelijk in plaats van onmogelijk.

Elkaar begrijpen door te voelen.

Elke opkomende gedachte is in het nu.

Elke gedachte is een creatie op zichzelf.

Wat klinkt het heerlijk!

Wat ons weerhoudt is de gedachte in elke moment.

De gedachte over ons gevoel.

De gedachte over een ander.

De gedachte over onszelf.

De gedachte over het nieuws.

Het gevoel achter elke gedachte.

De echte gevoelens die hierdoor worden overschaduwd.

In elk moment weer opnieuw.

En hierdoor zijn we niet onszelf.

Maar er is iets aan de hand in de wereld.

Mensen gaan meer voelen.

Mensen gaan zichzelf meer serieus nemen.

En het is de energie die meebeweegt.

Het is het bewustzijn dat groeit en verbindt.

Op een manier waar geen enkele gedacht bij kan.

Het is organisch, het is flow van binnenuit.

Het is helemaal in jezelf en met elkaar.

Het is er altijd al geweest, maar het voelt nieuw.

Het is als inpluggen in een ander collectief.

Weg uit het aangestuurde collectief van denken.

Aansluiten bij het vrije collectief van voelen.

Weg uit de werkelijkheid waarin alles voor je geregeld wordt.

Aansluiten in een wereld van vrijheid en zelfbeschikking.

Het is even zoeken voor ieder individueel.

Het maken van de keuze is al een goede eerste stap.

De rest volgt.

En al zijn er obstakels aan niet doorvoelde emotie, bekijk ze vanuit je nieuwe perspectief.

Voel ze helemaal in plaats van erover na te denken.

Ook zal het denkcollectief je niet zomaar loslaten.

Het zal met logische oplossingen komen en zelfs de meedogenloze kant van schuld en schaamte tonen.

Het zijn de laatste stuiptrekken van het oude systeem in jou.

Welkom in de nieuwe wereld!

Bron: https://joyfulhappening.com/Het-Nieuwe-Perspectief/

********************************************

The New Perspective (English version)

Thinking governs our lives.
Thinking also produces feelings.
And because we are in our heads all day, we also experience our bodies from our heads.

Imagine that the possibility of thinking would suddenly disappear.
Would you still have body feelings then?
And what would be your compass to move through life.
We can only fall back on our feelings and inner knowing.
The feeling and inner knowing are not so much to be found in your head, but rather in the place of your heart.
From there it flows through your whole body.

Can you imagine how it would be to navigate on the basis of your feelings and inner knowing?
No longer thinking about yesterday and tomorrow.
Feeling in each moment what is good for you.
Feeling what you need in each moment.
Feeling what your body needs to stay healthy.
Contacts are more open and transparent.
Contacts give more space and understanding.
No shame or guilt.
Explosions of power in all kinds of sensations.
Living beyond time.
Strong intuition and power of manifestation.
No more deceptions and distractions.
No more survival but living.
Everything becomes possible instead of impossible.
Understanding each other by feeling.
Every emerging thought is in the now.
Every thought is a creation in itself.

How wonderful it sounds!

What holds us back is the thought in every moment.
The thought about our feelings.
The thought about another.
The thought about ourselves.
The thought about the news.
The feeling behind every thought.
The real feelings that are overshadowed by it.
In every moment again.
And because of this we are not ourselves.

But there is something going on in the world.
People are starting to feel more.
People are going to take themselves more seriously.
And it is the energy that is moving with them.
It is the consciousness that grows and connects.
In a way that no thought can reach.
It is organic, it is flow from within.
It is all in yourself and with each other.
It has always been there, but it feels new.

It is like plugging into another collective.
Out of the controlled collective of thinking.
Connecting with the free collective of feeling.
Away from the reality in which everything is arranged for you.
Connecting in a world of freedom and self-determination.
It takes some searching for each individual.
Making the choice is already a good first step.
The rest will follow.
And even if there are obstacles to unfelt emotion,
Look at them from your new perspective.
Feel them instead of thinking about them.
Also, the thinking collective will not just let you go.
It will come up with logical solutions and even show the ruthless side of guilt and shame.
They are the last convulsions of the old system in you.

Welcome to the new world!

From: https://joyfulhappening.com/The-New-Perspective/


Waar heeft de egel niet aan gedacht? Een sprookje

(door Oleg Massanchi) Op een dag besloot een ​​egel wat appels te gaan halen. Hij deed zijn rugzak op zijn rug, nam een stokje in zijn hand en ging naar de buurt-tuin.

De tuin was niet groot, nog klein, niet op Aarde, nog in de lucht, niet ver maar ook niet dichtbij. Steek gewoon de rivier over, stap over een scheur in de aardkorst en overwin het hek.

De egel loopt, zingt een lied en plots vóór hem is een rivier. Niet diep, nog ondiep, niet breed nog smal, niet stil nog snel. De egel dacht zijn egel-gedachten en merkte de rivier niet op. Hij stapte zo het water in, hij loopt op de bodem van de rivier en duwt de algen opzij met zijn stok.

Verbaasde vissen zwemmen naar hem toe en vragen hem:

– Egel-egel, waar ga je heen?

– Voor appels, – beantwoordt de egel ze, – in de buurt-tuin.

– Waarom loop je langs de bodem van de rivier? – De vissen vragen hem weer.

– Waar moet ik dan lopen? – de egel is verrast.

 – Op de brug, net als iedereen, – vertellen de zorgzame vissen.

De egel stopte, krabde aan de naalden op zijn voorhoofd en zei:

– Oei!

– Wat bedoel je met “Oei”? – vragen de vissen hem in koor.

– Ik heb er niet over nagedacht, – antwoordt de egel. – En wat gebeurt er nu met mij?

– Je zult verdrinken, – de vissen zuchtte droevig en lieten luchtbellen uit hun mond ontsnappen. – En je zinkt naar de bodem.

– Waar ben ik nu? – vroeg de egel angstig.

– Op de bodem, – zeiden de vissen tegen hem.

– Oei!  – zei de egel nog een keer. – Dus ik ben al verdronken?

 – Nog niet, – zeiden de vissen terug. – Maar denk er de volgende keer aan en loop zoals iedereen over de brug.

– Goed, – antwoordde de egel en ging verder op de bodem.

Al snel ging hij aan land, droogde zijn naalden en liep vrolijk verder naar de buurt-tuin. En de tuin was niet ver, nog dichtbij, alleen om over een scheur in de aardkorst te stappen en over het hek te klimmen.

De egel loopt, zingt een lied en voor hem is een scheur in de aardkorst. Niet breed, nog of smal, niet diep, nog ondiep. Het egeltje dacht even zijn egel-gedachten, en merkte de afgrond niet op. Hij stapte er recht in en vloog. De egel vliegt over een afgrond, zwaait met zijn toverstok om de wind te besturen en vogels vliegen voorbij.

– Egel-egel, – vragen verbaasde vogels, – waar vlieg je?

– Voor appels, – beantwoordt de egel ze. – Naar de buurt-tuin.

– Waarom vlieg je door de lucht? – vragen de vogels opnieuw. – Egels kunnen immers niet vliegen.

– En hoe kom ik over de scheur in de aardkorst heen?

– Zoals iedereen, op een boomstam, – zeggen de vogels tegen hem.

De egel wilde verbaasd stoppen, maar de vogels zeiden:

– Stop niet, egel, of je valt!

– Oei! – zei de egel tegen hen en vloog verder.

– Wat bedoel je met “Oei”? – vroegen de vogels wanneer ze hem weer hadden ingehaald.

– Ik heb er niet over nagedacht, – antwoordde de egel. – En wat gebeurt er nu met mij?

– Als je stopt en denkt, val je in de afgrond, zeiden de vogels. – En als je vliegt en niet denkt, dan vlieg je.

– Oei! – zei de egel weer.

– Denk er de volgende keer goed over na voordat je gaat vliegen, – vertelden de vogels hem leerzaam. – En loop, net als iedereen, op een boomstam.

– Goed, – antwoordde de egel en landde aan de andere kant van de afgrond. Hij kwam even op adem en liep vrolijk naar de buurt-tuin toe. En de tuin was niet ver en niet dichtbij, alleen om het hek te overwinnen.

Het egeltje loopt, zingt een lied en voor hem staat een enorme stenen hek. De egel dacht er niet aan hoe hoog en sterk het hek was en ging erdoorheen.

Hij kwam aan de andere kant uit, er zaten daar de muizen.

– Egel-egel, waar ga je heen? – vroegen de muizen.

– Voor wat appels, – antwoordt de egel, – in de buurt-tuin.

– Waarom loop je door een stenen hek? – vroegen hem verbaasde muizen.

– Maar hoe kom ik anders in de buurt-tuin als deze aan alle kanten omgeven is door een hek?

– Net als iedereen, – zeggen de muizen tegen hem. – Door de poort.

– Oei! – zei de egel hierop.

– Wat bedoel je met “Oei”?  – vroegen hem de muizen.

– Ik heb er niet over nagedacht, – zei de egel. – En wat gebeurt er nu met mij?

– Nu zal er niets meer gebeuren, – zeiden de sluwe muizen tegen hem. – En als je erover nadacht als je door de muur liep, zou je erin vast komen te zitten.

De egel krabde aan de naalden op zijn voorhoofd en dacht na.

 – Ga de volgende keer, net als iedereen, door de poort, – zeiden de muizen stichtelijk tegen hem, kwispelden met hun staart en verdwenen.

– Goed, – zei de egel en ging de tuin in om appels te plukken.

Hij plukte een rugzak vol appels en ging op de terugweg.

– Mijn rugzak is nu vol, – dacht de egel, – en zwaar. Ik ga door de poort net zoals iedereen.

En hij ging door de poort zoals iedereen. En de muizen keken hem vanuit hun holen aan en verheugden zich.

Toen stak hij de afgrond over op een boomstam, net als iedereen. En de vogels vlogen in cirkels over hem heen en waren zeer tevreden. Toen stak de egel de rivier over over de brug,net zoals iedereen die oversteekt. En de vissen zwommen in het water en maakte vrolijke bubbeltjes.

De egel liep met appels naar huis en dacht bij zichzelf:

– Waar heb ik nog niet aan gedacht?

Door Oleg Massanchi, vertaling uit het Russisch

—————————————————————————————————————-

RU

О чем не подумал ежик

Собрался как-то ежик за яблоками. Одел он на спину свой рюкзачок, взял сухую палочку в руки и пошел в соседний сад.

Сад был не большой и не маленький, не на Земле и не на небе, не далеко и не близко, только речку перейти, через щель в земной коре перешагнуть, да забор преодолеть.

Идет ежик, песенку поет, а перед ним река. Не глубокая и не мелкая, не широкая и не узкая, не тихая и не быстрая. Задумался ежик о чем – то о своем, о ежиковском, и не заметил реки. Шагнул прямо в воду, идет по дну реки, только водоросли палочкой раздвигает.

Подплывают к нему удивленные рыбы и спрашивают:

– Ежик-ежик, ты куда идешь?

– За яблоками, – отвечает им ежик, – в соседний сад.

– А почему ты по дну реки идешь? – снова спрашивают его рыбы.

– А где мне нужно идти? – удивляется ежик.

– По мостику, как все, – говорят ему заботливые рыбы.

Ежик остановился, почесал колючки у себя на лбу и сказал:

– Ой!

– Что значит «ой»? – хором спрашивают его рыбы.

– А я об этом не подумал, – отвечает рыбам ежик. – И что же теперь со мной будет?

– Утонешь, – грустно вздохнули рыбы и выпустили изо рта воздушные пузырьки. – И пойдешь ко дну.

– А где я сейчас? – испуганно спросил ежик.

– На дне, – сказали ему рыбы.

– Ой! – опять сказал ежик. – Значит, я уже утонул?

– Нет еще, – сказали ему рыбы. – Но в следующий раз обязательно подумай и ходи, как все, по мостику.

– Хорошо, – ответил им ежик и пошел по дну дальше.

Вскоре вышел он на берег, просушил свои колючки и весело зашагал в соседний сад. А сад был не далеко и не близко, только через щель в земной коре перешагнуть, да забор преодолеть.

Идет ежик, песенку поет, а перед ним щель в земной коре. Не широкая и не узкая, не глубокая и не мелкая. Задумался ежик о чем-то о своем, о ежиковском, и не заметил пропасти. Шагнул прямо в нее и полетел. Летит ежик над пропастью, палочкой своей машет, чтобы ветром управлять, а мимо пролетают птицы.

– Ежик-ежик, – спрашивают его удивленные птицы, – куда ты летишь?

– За яблоками, – отвечает им ежик. – В соседний сад.

– А почему ты по воздуху летишь? – снова спрашивают его птицы. – Ведь ежики не умеют летать.

– А как же мне перебраться через щель в земной коре?

– Как все, по бревнышку, – говорят ему птицы.

Ежик от удивления хотел остановиться, но птицы сказали ему:

– Не останавливайся, ежик, а то упадешь!

– Ой! – сказал им в ответ ежик и полетел дальше.

– Что значит «ой»? – спросили птицы, когда снова его догнали.

– А я об этом не подумал, – ответил им ежик. – И что же теперь со мной будет?

– Если остановишься и подумаешь, то упадешь в пропасть, – сказали ему птицы. – А если будешь лететь и не думать, тогда долетишь.

– Ой! – опять сказал ежик.

– В следующий раз, перед тем, как лететь, обязательно подумай, – назидательно сказали ему птицы. – И ходи, как все, по бревнышку.

– Хорошо, – ответил им ежик и приземлился на другом краю пропасти. Отдышался немного и весело зашагал в соседний сад. А сад был не далеко и не близко, только забор преодолеть.

Идет ежик, песенку поет, а перед ним огромный каменный забор. Не подумал ежик о том, какой забор высокий и крепкий, и прошел через него.

Вышел с другой стороны, а там мышки сидят.

– Ежик-ежик, ты куда идешь? – спросили мышки.

– За яблоками, – отвечает им ежик, – в соседний сад.

– А почему ты сквозь каменный забор ходишь? – спросили его удивленные мышки.

– А как же мне попасть в соседний сад, если он со всех сторон окружен забором? – спрашивает их ежик.

– Как все, – говорят ему мышки. – Через калиточку.

– Ой! – сказал на это ежик.

– Что значит «ой»? – спросили его мышки.

– А я об этом не подумал, – ответил им ежик. – И что же теперь со мной будет?

– Теперь уже ничего не будет, – сказали ему на это хитрые мышки. – А если бы ты об этом подумал, когда сквозь стену проходил, так бы и застрял в ней.

Почесал ежик колючки  у себя на лбу и задумался.

– В следующий раз ходи, как все, через калиточку, – назидательно сказали ему мышки, вильнули хвостиками и исчезли.

– Хорошо, – ответил им ежик и пошел в сад собирать яблоки.

Набрал ежик яблок полный рюкзачок и отправился в обратный путь.

– Рюкзачок у меня теперь полный, – подумал ежик, – тяжелый. Пойду-ка я через калиточку, как все.

И пошел через калитку, как все. А мышки смотрели на него из своих норок и радовались.

Потом он перешел пропасть по бревнышку, как все. А птицы летали над ним кругами и были очень довольны. Потом ежик перешел реку через мостик, как все ее переходят. А рыбы плавали в воде и радостно пускали пузыри.

Шел ежик домой с яблоками и думал про себя:

– О чем же я еще не подумал?


low angle photography of grey and black tunnel overlooking white cloudy and blue sky

Ons bewustzijn in het veld zetten

Op het moment van de ontmoeting ben je er, klaar!

En je ziet elkaar. En je gaat ervoor. Wat er dus ook allemaal gebeurt. En je weet voor jezelf ook waarom je hier vandaag bent. Niet om hier te luisteren naar mij, maar om mee te bekrachtigen, van wat van jezelf te laten, in het veld te laten stromen, vanuit jezelf. en dat doen we met elkaar. En daar komen hele krachtige vibraties uit voort die dansen in het veld. Het veld luistert daarnaar en begint daar op te reageren. En de intelligentie, ook vanuit de binnenkant en ook in het hoofd, de intelligentie ontmoeten elkaar en vloeit ook samen. Dat is eigenlijk wat er gebeurt.

Mijn gedachten, die gebaseerd zijn op wie ik ben, en door wat ik voel, is eigenlijk een voortdurende uitzending van bewustzijn. Is eigenlijk precies hetzelfde als wat jij nu doet, wat we altijd doen. Door je er bewust van te worden wat je uitzendt, ofwel wat je dus zelf denkt, door je bewust te zijn dat je in programma’s verkeerd van iets wat je aangeleerd is, of waardoor je ontvoerd ben geraakt in deze werkelijkheid, kom je er ook achter dat je informatie uitzendt wat ingegeven is wat het programma is, of dat je iets in het veld zet wat je uit jezelf aanvoelt.

Dat maakt helemaal niet uit of dat dat wat je uitzendt of dat niet overeenkomt met wat andere mensen vinden. Het gaat om wat jij voelt. Het gaat erom dat jezelf rechtstandig ervaart, jezelf senang voelt, daar gaat het over. En dat stukje, dus wat ik nu beschrijf, dat uitzenden van het bewustzijn, het denken en het voelen tegelijkertijd, dat is een stroming van bewustzijn, dat is eigenlijk het veld bevoorraden met jouw intelligentie. [en … intelligentie verdiepen??]

En zo vult het veld zich constant met de innerlijke intelligentie van wie je zelf bent, van binnen. En het kan best verpakt zitten in wie ik ben als Martijn. Maar ik kan heel goed in mezelf voelen en ervaren en weten wanneer er programma’s zijn, of wanneer IK er ben. Dat kan ik heel goed voelen. Dat is ons aller taak om te voelen van ‘waar ben ikzelf, Ik, met een hoofdletter, IK, hier.’

Nou, eigenlijk komen we dus dit informatie-bewustzijnsveld, komen we bevoorraden met de diepste zuivere gevoelens in jezelf. En zuiver, daar bedoel ik mee, dat het niet altijd zuiver hoeft ervaren te worden, want als je écht naar je gevoelens gaan luisteren, als je echt luistert naar wat er ten diepste in jezelf leeft, dan kan dat in deze werkelijkheid een enorme frictie opleveren. Zó sterk zelfs, dat je wordt genadeloos afgestraft of beoordeelt, dat je wordt gesanctioneerd in het veld. Je voelt dat een andere intelligentie van de andere mensen, het veld wordt bevoorraad met hún gedachten, die als het ware dwars door jou heen proberen te gaan en je proberen te knevelen of op de grond te krijgen. Dat kan allemaal. En dat kan ook een soort suggestie oproepen van ‘Ben ik nog zuiver bezig?’ Dus je kunt je eigen zuiverheid kwijtraken, door de hoeveelheid acties van anderen die naar je toe worden gezet. Dus zelftwijfel, als je begint te twijfelen aan jezelf, wat je leeft, hoe je leeft, wat je doet, hoe je doet, de keuzes die je maakt in deze wereld, als je daarin jezelf gaat betwijfelen, dan kan je je diepste gevoel eronder, dus je eigen grondtoon, die kan onzuiver worden bij je, omdat je jezelf eigenlijk begint te ontmantelen, ter discussie te stellen in jezelf, dus blijf altijd gewoon doorzetten, blijf steeds ook checken voor jezelf wat je voelt.

Ook vandaag natuurlijk, altijd en juist over deze onderwerpen, want [….] heel veel, ook via ons, in het veld wordt gezet. Dus we zijn hele, op dit moment, zijn we onbewuste bakens van intelligentie, die dus ook via ons proberen het veld ook mee te bevoorraden in iets anders, dan dat wat jij voelt van binnen. Nou, dus we zijn hier op aarde om te bevoorraden, om onszelf te openen, om te kijken wat je erbij voelt, en daarbij wordt in feite dit informatie-trillingsbewustzijnsveld, deze intelligentie wordt, dan kun je zeggen, dat jij daar ook in aanwezig bent. Dus ook als je deze ruimte dus uitloopt – dat heeft niks met deze ruimte op zich te maken, maar [….] maar beeld het maar even in deze ruimte uit – als je eruit gaat, dan nog is jouw bewustzijn er in terechtgekomen, gewoon door wat je denkt. Het zijn allemaal trillingen.

Fragment educatie Zwaanshoek, 12 juni 2021

M.v.S.


Voelend Bewogen Bewustzijn

(door Yinthe)  Een groot deel van de mensheid denkt vanuit het denken een oplossing te vinden voor de kleinere en grotere kwesties op persoonlijk, collectief, werelds en kosmisch vlak.
Deze geprogrammeerde denkende beweging die veel mensen lang gemaakt hebben en veelal nog maken heeft gezorgd voor een versnipperd bewustzijn.
Een mens met een versnipperd bewustzijn is makkelijk te kneden en te manipuleren.
De Eigen Voel Kracht en Denk Kracht staat op NON actief zolang we Ons als Mensheid laten afleiden van Het Centrale Thuis Anker In Ons Zelf.
Door de versnippering van bewustzijn is De Mens niet Thuis in de diepgaande regionen van het Voelen.
Diepere regionen die enkel te betreden zijn door het lichaam te bewonen en erin Aanwezig te Zijn.
Een Mens dat niet voelt raakt afgestompt en is afwezig.
Dit Mens raakt uit verbinding met zichzelf en met AL wat leeft.
Communicaties in trilling en energie met andere Levens Vormen kunnen niet gevoerd worden en niet verstaan worden als de Mens leeft vanuit het denken…
Denken wat een Mens afwezig maakt.
Voelend Aanwezig In het lichaam, zal blijken dat een oplossing voor geen enkele kwestie BEDACHT hoeft te worden…
maar dat WIJ zelf blijken dé ‘oplossing’ te ZIJN als we ten diepste Leven vanuit Wie we Zijn.
Het voelend bewustzijn mag bewogen worden doordat JIJ verkiest in beweging te komen vanuit je diepste Anker Kracht.
Als dé levenskracht van Bewustzijn weer tot eenheid en vereniging gebracht word in het lichaam zal Jij de Gods Kracht tonen hier op aarde.
Al het Leven zal door jou Aanwezigheid geraakt, beroerd en in beweging gebracht worden.
Niet doordat jij een oplossing hebt bedacht maar doordat je écht HIER en NU Aanwezig verkiest te Zijn als wie je werkelijk bent.
Een Mens dat niet langer bedenkt en denkt in oplossingen vertegenwoordigt het Centrale Zijn vanuit waar er herinnert kan worden hoe het VOELT om Thuis te Zijn.
En dat Thuis Zijn niet ergens DAAR buiten het zelf gezocht hoeft te worden maar Is waar JIJ bent in verbinding met AL het Leven.
Verbinding met AL het Leven ontstaat vanuit de Nauwe diepgaande verbinding met je Zelf.
Niet langer hoeft gezocht en/of gewezen te worden naar een schuldige voor persoonlijke of wereldse problemen.
Evenzo hoeft niet langer gezocht te worden naar de Redder van de Mensheid.
De mogelijkheid zich NU zien en voelen om op te Staan in Wezens Eigen Verantwoordelijkheid.
Verantwoordelijk voor Het Eigen Bewustzijn dat vanuit Voelend Bewogen Bewustzijn Samen stroomt in de rivier des Levens die we gezamenlijk vertegenwoordigen.
Een rivier van kleuren en klanken waar in ieders Eigenheid diep gerespecteerd word en we elkaar omarmen in gelijkwaardigheid.
Betreed de regionen van de diepe gevoelswereld in Jou.
BEN voelend bewogen bewust aanwezig hier op Gaia en toon jou schoonheid mooi prachtig liefelijk God Mens.
Pas je niet langer aan en conformeer je niet aan dat wat je DENKT te moeten Zijn maar BEN wie Hart Gevoeld voelt te ZIJN.
Stroom je gevoel maar naar buiten
Rijkelijk en Wezenlijk
Als Helder Water alle delen aanrakend daar waar jou bewustzijn stroomt.
Dat Is waarvoor JIJ en Wij HIER Zijn.