Umbraha beschaving

(fragmenten uit verschillende bijeenkomsten) Deze beschaving is op dit moment helemaal teruggekeerd naar het 100% menselijk potentieel. waarin de lichamen voor 100% aanstaan. Dat wil zeggen dat het kosmische bewustzijn 100% operationeel is. En zij bezoeken de Aarde. Veel van die oranje bollen die momenteel over de wereld worden gezien zijn van de Umbraha en de Sethra beschaving. Dat zijn menselijke beschavingen, 100% menselijk en als je ze ontmoet zul je merken hoe glansrijk ze zijn en dan spreek ik over het koninklijke. Ze hebben in hun lichtveld een krans met resonantievelden. Ze spreken niet met woorden maar met de kracht van creatie. Het haar van de mannen is hoofdzakelijk geel en goud van kleur.

In een andere tijd zijn er delen van de mensheid andere ervaringen gaan beleven dan het hoofdpotentieel van het mensdom. Die ervaringen hebben ertoe geleid dat deze scheppende mensen – doordat ze in een situatie terecht kwamen waarin zij de eerste waren die dit gingen ervaren- dat ze op basis van die 1ste ervaringen zelf de oorzaak en de gevolgwetgeving daarin in beweging brachten. Er werd niet ingegrepen en bijgestuurd omdat het Scheppingsprincipe is, dat oorzaak en gevolg inherent is aan degene die het meemaakt. Degene is dan ook de scriptschrijver om het te veranderen. Het gevolg is heel simpel, de verschillende afdelingen, de Kroningen van het Oorspronkelijke Mensdom zijn in verval geraakt (bewustzijnsval van 188 stappen) en zijn in een andere laag terecht gekomen en zijn daardoor deeltjes kwijtgeraakt van de verbinding. Deze wezens konden niet meer interacteren met het oorspronkelijke potentieel van de Thuisbasis. Die mensen zijn uiteindelijk (na vele miljarden jaren) aan het experimenteren gegaan om zo op een andere manier terug te keren in een andere tijdslijn om weer aan te kunnen sluiten bij de mensen waar zij zo van houden en op zoek naar thuis. Die wezens zijn door allerlei processen gegaan. We spreken hier van de opkomst en de ondergang van Superbeschavingen door het hele universum. De mensen zijn uiteindelijk met technologie aan de slag gegaan om zichzelf te updaten. Het uiterlijk en het vermogen van de mens is afhankelijk afgedwaald van het menszijn en veranderden door de vele honderden miljoenen jaren in een soort fysieke lichamen, die er wax-achtig/wasachtig uitzien, die ze zelf produceren en waarin ze hun bewustzijn voortdurend doorkopiëren naar een nieuw lichaam. Dus ze zijn met hun bewustzijn nog steeds oorspronkelijk sterfelijk. Kopiëren dat steeds in een ander lichaam en gaan verder met hun experiment om te zorgen dat ze terug keren in hun oorspronkelijk vermogen.

Deze wezens hebben iets heel bijzonders gedaan. In een enorme alliantie waarin de Umbraha, de Sethra en de Zafirabeschavingen één van de grootste beschavingen zijn, de Koninklijke beschavingen zijn, die wezens zijn uiteindelijk tot een samenkomst gekomen, waarin ze besloten om op basis van hun zeer geavanceerde technologie die ze hebben ontwikkeld en die niet te beschrijven is met wat wij er nu van kunnen snappen, dat ze in deze hele realiteit van Schepping een dimensie hebben ingeplant, geïnjecteerd, die loopt tussen de tonen en de frequenties door, dat ze die artificieel hebben ingericht en daar hebben ze werelden gemaakt vanuit een experiment om vanuit dat oogpunt zichzelf te gaan ervaren op een ander manier.

Zij hebben de mensheid gecreëerd door een deel van de oorspronkelijke Kronieken die ze in zichzelf dragen, te bestuderen. Deze 8 rassen (de 3 genoemde en nog 5 andere rassen die nog niet genoemd zijn) kwamen bij elkaar en allemaal droegen ze nog een deeltje van die Kronieken in zichzelf, en al die deeltjes hebben ze bij elkaar gebracht en dat was voldoende om mensen te bouwen. Zij worden de Elders of de Designers genoemd.  De mensen die gebouwd werden hier op Aarde in een interceptie (geïmplanteerde dimensie) in een werkelijk fysieke omgeving, dat het mensen waren die niet bezield waren. Dus de 1ste groepen van mensen op deze Aarde ontstonden steeds uit een fysieke werkelijkheid: een zaadcelletje en een eitje. Die kwamen bij elkaar en dat is het concept van de Designers van deze wereld. De mensen begonnen geboren te worden, net als de dieren. Daar is niet een bezieling. In deze menselijke lichamen waren geen wezens aanwezig die uit andere velden kwamen buiten die matrix. Buiten dit grote hologram, behalve dan dat het een gevolg was van wat ze zelf hadden gecreëerd. Al die mensen die geboren werden, en dat is een project dat al meer dan 18 miljard jaar loopt, hebben door steeds geboren te worden en geobserveerd te worden door de Designers, een enorme historie achter de rug, als dat zelf-neuraal-lerend vermogen. Dus een mens wordt geboren met een programma en de mens gaat zichzelf ervaren en dat wordt intellectueel. Op basis van eigen ervaringen verzamelt hij of zij al die informatie, wordt de mens intellectueel en daar is een proces voor nodig en dat duurt heel erg lang. Toen is er een moment gekomen waarin de Designers zijn verstoten uit hun rol, waarbij het hele hologram werd overgenomen door zeer duistere krachten. Deze krachten worden in het Universum zo gezien omdat ze zelf nog niet in verbinding staat met het Scheppingspotentieel. Deze krachten (Cyborg societies) hebben het hologram gehackt waarbij de mensen die dus geboren worden als zelf-neuraal-lerend wezen zonder ziel, een programma geïnjecteerd krijgen waarin hun artificiële programma voorkomt (44 miljard programma’s bij de geboorte)

Bron: uit bijeenkomsten met Martijn van Staveren

Devotion by Zigaia

Oceaan

Oceaan (door Oleg Massanchi)

1

De eenzame Zeehond klom voorbij de IJsberg, waarop een klein maar comfortabel platform was.

De Zeehond kroop weg van de gevaarlijke rand van het ijs en nestelde zich comfortabel aan de voet van een bijna verticale IJsberg, met een scherpe kegel die hoog naar boven reikte. De oceaan was volkomen kalm en de golven bereikten niet de plaats waar het zegel ging liggen om te rusten.

Na opgewarmd te zijn in de zon viel de Zeehond rustig in slaap en sliep tot de avond. Een zwak briesje blies over de oceaan. De Zeehond werd wakker, draaide zich om op zijn andere kant en begon naar de eindeloze waterafstand te kijken, ergens aan de horizon opgaand in de lucht.

‘Wat goed,’ dacht de Zeehond bij zichzelf. – Wat is het stil hier. Wat mooi en veilig.”

‘Dit is tijdelijk,’ zei de Iceberg, alsof hij zijn gedachten kon lezen. – We drijven ongemerkt naar het zuiden, waar er warme stromingen zijn en veel haaien.

– We zullen niet snel warme stromingen bereiken, – zei de Zeehond. – Totdat dat gebeurt, kan ik gaan liggen, rusten en genieten van de rust en schoonheid.

‘Nou, geniet ervan,’ ademde IJsberg rustig in en ging diep in zichzelf, in dat enorme deel ondergedompeld in water, die onzichtbaar en ontoegankelijk was en zich in de diepten van de oceaan bevond.

2

Al snel werd het donker. Toen de sterren verschenen, begon de Oceaan, als een spiegel, hun fonkeling op het oppervlak te reflecteren. Tegen de achtergrond van de zwarte lucht leek de IJsberg voor de Zeehond nog groter te zijn, het leek op een sneeuwwitte kolos, die torenhoog boven de Oceaan, onbeweeglijk en majestueus verrees tussen de eindeloze veelheid van glanzende werelden.

De Zeehond was zo geabsorbeerd en gefascineerd door deze aanblik dat hij niet eens merkte hoe hij weer in slaap viel.

Hij werd gewekt door het geluid van de opspattende golven die op de IJsberg beukten. Het werd licht. De sterren die de hele nacht zo fel hadden geschenen, verdwenen in een grijs waas die over de Oceaan hing. De golven waren klein, maar ze bedekten het hele oppervlak van de Oceaan tot aan de horizon, en het leek alsof de Oceaan kookte.

De Zeehond werd angstig. De wind blies in scherpe windstoten, scheurde het zoute schuim van de toppen van de golven en bespat het plateautje waarop hij lag. De Zeehond kroop weg van de rand en drukte stevig tegen de steile wand van de IJsberg.

‘Er komt een storm aan,’ zei Iceberg tegen de Zeehond. – De wind wordt sterker.

‘Ik begrijp het,’ antwoordde de Zeehond.

‘De golven stijgen,’ zei Iceberg opnieuw. ‘Over een paar uur zullen ze enorm zijn.

Beiden keken geschrokken toe hoe de Oceaan met de minuut somberder werd. De golven werden groter en hun impact werd zwaarder. Nu geen spetters meer, maar lange tongen schuimend water rolden over het ijsplateau, waarop de Zeehond zijn toevlucht zocht.

3

Tegen het middaguur bereikten de golven gigantische proporties en elk van hen, in aanvaring met de IJsberg, veroorzaakte een enorme klap. Maar de IJsberg leek onneembaar. En alleen de Zeehond, ineengedoken tegen de muur van de IJsberg, deinsde telkens terug voor deze slagen, nauwelijks een houvast op het platvorm.

De storm hield de hele dag, avond en nacht aan. De Zeehond was al zo gewend aan de eindeloze golfslag dat hij zelfs indommelde. Maar toen was er een vreselijke scheur. De Zeehond werd wakker en hief zijn hoofd op. Hij zag hoe een deel van het platform waarop hij lag losbrak van de IJsberg en in de diepten van de zee stortte.

Het terrein werd erg klein en smal, maar de Zeehond verliet het niet. Hij bleef vechten tegen de wind en de golven die hem voortdurend in de Oceaan probeerden te spoelen.

Tegen de ochtend werd alles stil.

4

De Zeehond lag uitgeput en gebroken op de rand van een kleine richel die de storm had overleefd.

‘Nu kun je verder zwemmen,’ zei de IJsberg tegen hem. “Niets bedreigt je meer.

De Oceaan leek moe en stil, en het was zelfs moeilijk voor te stellen hoe het een paar uur geleden was. De Zeehond draaide zijn hoofd en keek naar de IJsberg. Hij was verrukt van zijn schoonheid. IJsberg kwam voort uit de ijzige kou en het gevoel van eeuwigheid.

‘Ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld,’ antwoordde de Zeehond zacht.

‘Dit is tijdelijk,’ herhaalde de IJsberg. ‘We drijven af ​​naar het zuiden.’

“Ik heb mijn hele leven in strijd en angst doorgebracht”, zei de Zeehond. “Op het land jaagden ijsberen op mij. In het water probeerden orka’s me op te eten. Ik ben het zat om constant voor mijn leven te vechten.

 ‘Ik zal je niet lang kunnen beschermen.’ vertelde hem de IJsberg “De stroming is sterk. Als ik weg ben, ben jij waar de grote witte haaien leven.’

De Zeehond richtte zijn blik op de Oceaan, die na de storm nog steeds somber was.

‘Mijn leven heeft geen zin’, zei hij onverwachts tegen zichzelf. – Beren, orka’s, haaien. Vandaag of morgen. Het is toch allemaal voorbij zijn.’

‘Dit is slechts een deel van de waarheid,’ antwoorde de IJsberg nauwelijks hoorbaar.

‘Dit is echt de waarheid,’ zuchtte de Zeehond bedroefd. – En het bestaat in het feit dat al het leven eindigt in de dood.’

“Er zijn dingen die we niet kunnen vermijden”, zei de IJsberg tegen hem.

5

De Zeehond staarde roerloos ergens in een onbekende verte, naar de plaats waar de lucht opging in de Oceaan.

‘Je zult me ​​niet begrijpen,’ zei de Zeehond. – Omdat je niet weet wat angst is.

De IJsberg was stil. De eerste zonnestralen braken door de wolken.

“Ik maakte ooit deel uit van een enorme gletsjer. Jaren, millennia gingen voorbij en de gletsjer gleed, onder invloed van zijn gewicht, in de Oceaan. De delen braken af ​​van één geheel en veranderden in ijsbergen. Ze zeilden weg, gegrepen door de wind en de stroming van de Oceaan. En toen kwam op een dag mijn beurt. Op een nacht, in volledige stilte, brak ik weg van de gletsjer en stortte ik in de Oceaan. Eerst viel ik in een zwarte afgrond, maar toen kwam ik plotseling boven, draaide me om en ging op reis. De hele tijd bewoog ik naar het zuiden, richting de evenaar, waar de stroming me meevoerde. In het begin merkte ik niets en het leek me dat het altijd zo zou zijn, ik zou gewoon over de zeeën en oceanen reizen. Maar na een tijdje merkte ik ineens dat mijn maat begon af te nemen. En toen realiseerde ik me dat heel snel alles voorbij zou zijn: de zon en het warme water van de Oceaan zouden hun werk doen en ik zou smelten, oplossen in de Oceaan. Ik realiseerde me dat dit onvermijdelijk was.

De IJsberg viel stil.

– Begreep je dat er geen zin is in je leven? – vroeg de Zeehond.

– Mijn leven is slechts een deel van de Waarheid.

– En wat is het andere deel van de Waarheid?

– In wat er aan het zicht onttrokken is.

– Of in het feit dat je er dan niet meer zult zijn?

De IJsberg antwoordde niet meteen.

‘Ik zal er zijn,’ zei hij. ‘Maar ik zal deel uitmaken van de Oceaan. Net zoals ik ooit een deel van de gletsjer was.’

6

De Zeehond zei hier niets op. Hij zweeg een hele tijd en keek toen om zich heen. Het wateroppervlak was schoon en niets verraadde gevaar.

– Ik wil dat je op een dag ziet wat aan het zicht onttrokken is.

De Zeehond kroop naar de uiterste rand van het platform waarop hij lag en stopte.

Hij dacht even na, keek nog een keer om zich heen, zette zich toen af ​​met zijn voorvinnen en gleed kopje onder in het water.

Eenmaal in het water keek hij uit gewoonte om zich heen, waarna hij weer naar boven kwam, weer lucht inademde en weer onder water dook.

Wat hij zag schokte hem. Het water was absoluut schoon. De zonnestralen drongen tot grote diepten door.

Een ongelooflijke aanblik opende zich voor de ogen van de Zeehond. De onderwaterwand van de IJsberg was helderblauw en transparant. Ze glinsterde en straalde als een enorm magisch kristal.

De Zeehond zonk dieper en dieper, maar het onderwatergedeelte van de IJsberg was eindeloos. Op grote diepte werd het merkbaar donkerder, van helderblauw naar donkerblauw, maar het bleef hetzelfde transparant en sprankelend door de stralen die door de waterkolom drongen.

De Zeehond was gebiologeerd door wat hij zag en het leek hem alsof hij in een andere, onbekende wereld was, een wereld van volmaakte zuiverheid en stilte. Het deel van de IJsberg, dat als een sneeuwwitte ijsberg boven de oceaan uitstak, was totaal anders dan het deel dat onder water lag en daar scheen, onzichtbaar blijvend, als een fabelachtige diamant, waarvan de afmetingen gewoon ongelooflijk waren in vergelijking met het bovenwater zichtbare deel.

7

Toen de lucht begon op te raken, leunde de Zeehond tegen de koude en gladde wand van de IJsberg en begon omhoog te klimmen, zonder de onderste rand van het ijseiland te bereiken.

Nadat hij naar de oppervlakte was gekomen, kwam de Zeehond een beetje op adem en klom opnieuw op een kleine richel in de vorm van een overkapping, waarop hij de storm overleefde.

De IJsberg was stil. Het duurde even voordat de Zeehond heel zachtjes zei:

– Je onzichtbare deel is onvergelijkbaar in grootte en schoonheid met wat zich aan de oppervlakte bevindt. En het is totaal anders dan wat zich boven water bevindt.

‘Het is gewoon een onzichtbaar deel van de Waarheid,’ zei de IJsberg. “En het is net zo anders dan wat we wel kunnen zien.’

‘Ik ben … met de stomheid geslagen,’ zei de Zeehond tegen hem.

– Er is inderdaad geen zin in je leven als je het als een afzonderlijke en niet-gerelateerde gebeurtenis beschouwt. Als je denkt dat het toevallig is ontstaan, vanzelf ergens tussen de rotsachtige afzettingen van de Aleoeten eilanden, en dan ook per ongeluk is afgebroken in de mond van een grote witte haai bij  Kaap van de Goede Hoop.

De Zeehond keek bedroefd naar de IJsberg, die plotseling roze en op de een of andere manier onwerkelijk werd in de stralen van de ondergaande zon, en zei hier niets op.

– Maar als je bedenkt dat je een zichtbare, uiterlijke deel van het Leven bent, dat ook een onzichtbare, onbegrijpelijke deel heeft, dat niet vergelijkbaar is in omvang en diepte met het uiterlijke, dan krijgt alles betekenis.

– En wat is het? – vroeg de Zeehond.

Maar de IJsberg zei niets.

De Zeehond dacht diep na. Hij zag de schemering dieper worden over de Oceaan. Toen de lucht oplichtte met ontelbare sterren, viel hij in slaap zonder te bewegen.

De Oceaan bewaakte zijn slaap en rust.

 олег массанчи

                                                                                               11.03.2021

===========================================================

Океан

1

Одинокий Тюлень взобрался на проплывавший мимо Айсберг, на котором была небольшая, но удобная площадка.

Тюлень отполз подальше от опасной кромки льда и удобно расположился у подножия почти вертикальной ледяной горы, острым конусом уходящей высоко вверх. Над Океаном стоял полный штиль и волны не достигали того места, где прилег отдохнуть Тюлень.

Пригревшись на солнышке, Тюлень незаметно уснул и проспал до самого вечера. Над океаном потянул слабый ветерок. Тюлень проснулся, перевернулся на другой бок и стал смотреть на бесконечную водную даль, сливавшуюся где-то у горизонта с небом.

«Как хорошо, – подумал про себя Тюлень. – Как тихо вокруг. Как красиво и безопасно».

– Это временно, – словно прочитав его мысли, сказал Айсберг. – Мы незаметно дрейфуем на юг, где проходят теплые течения и много акул.

– Мы достигнем теплых течений не скоро, – ответил ему Тюлень. – А пока это не случилось, я могу лежать, отдыхать и наслаждаться покоем и красотой.

– Что ж, наслаждайся, – тихо выдохнул Айсберг и ушел глубоко в себя, в ту огромную, погруженную в воду часть, которая была невидимой, недоступной, и находилась в глубинах Океана.

2

Вскоре стемнело. Когда появились звезды, Океан, словно зеркало, стал отражать их мерцание на своей поверхности. На фоне черного неба Айсберг казался Тюленю еще более огромным, он выглядел белоснежным колоссом, возвышавшимся над Океаном, стоявшим неподвижно и величественно среди бесконечного множества сияющих миров.

Тюлень был так поглощен и заворожен этим зрелищем, что даже не заметил, как снова заснул.

Проснулся он от звука шлепающих волн, набегавших на Айсберг. Светало. Звезды, так ярко светившие всю ночь, исчезли в серой дымке, повисшей над Океаном. Волны были небольшими, но они покрывали всю поверхность Океана до самого горизонта и казалось, что Океан закипает.

Тюленю стало тревожно. Ветер налетал резкими порывами, срывая соленую пену с гребешков волн и обдавая брызгами площадку, на которой он лежал. Тюлень отполз от края площадки подальше и плотно прижался к отвесной стене Айсберга.

– Надвигается буря, – сказал Айсберг Тюленю. – Ветер усиливается.

– Я вижу, – ответил ему Тюлень.

– Волны растут, – снова сказал Айсберг. – Через несколько часов они станут огромными.

Оба с тревогой наблюдали за Океаном, который становился с каждой минутой мрачнее. Волны становились все больше, а их удары все тяжелее. Теперь уже не брызги, а длинные языки пенящейся воды перекатывались через ледяную площадку, на которой укрылся Тюлень.

3

К полудню волны достигли гигантских размеров и каждая из них, сталкиваясь с Айсбергом, наносила удар огромной силы. Но Айсберг казался неприступным. И только Тюлень, прижавшийся к стене Айсберга, всякий раз вздрагивал от этих ударов, едва удерживаясь на площадке.

Буря продолжалась весь день, вечер и всю ночь. Тюлень уже так привык к бесконечному натиску волн, что даже задремал. Но тут раздался страшный треск. Тюлень проснулся и поднял голову. Он увидел, как часть площадки, на которой он лежал, откололась от Айсберга и погрузилась в морскую пучину.

Площадка стала совсем маленькой и узкой, но Тюлень не покинул ее. Он продолжал сражаться с ветром и с волнами, настойчиво пытавшимися смыть его в Океан.

К утру все стихло.

4

Тюлень лежал обессиленный и разбитый на краешке небольшого выступа, который уцелел после бури.

– Теперь ты можешь плыть дальше, – сказал ему Айсберг. – Тебе больше ничто не угрожает.

Океан казался уставшим и тихим, и трудно было даже представить себе, каким он был всего несколько часов назад. Тюлень повернул голову и посмотрел на Айсберг. Он был восхищен его красотой. От Айсберга веяло ледяным холодом и ощущением вечности.

– Я еще никогда не чувствовал себя в такой безопасности, – тихо ответил ему Тюлень.

– Это временно, – повторил свои слова Айсберг. – Мы дрейфуем на юг.

– Всю свою жизнь я провел в борьбе и страхе, – сказал Тюлень. – На суше за мной охотились белые медведи. В воде меня пытались съесть касатки. Я устал от постоянной борьбы за свою жизнь.

 – Я не смогу защищать тебя долго. – сказал ему Айсберг. – Течение сильное. Когда меня не станет, ты окажешься там, где живут большие белые акулы.

Тюлень перевел свой взгляд на Океан, который все еще был мрачен после бури.

– В моей жизни нет никакого смысла, – неожиданно для самого себя сказал он. – Медведи, касатки, акулы. Сегодня или завтра. Все равно все закончится.

– Это только часть Истины, – еле слышно ответил ему Айсберг. 

– Это и есть Истина, – грустно вздохнул Тюлень. – И она заключается в том, что всякая жизнь заканчивается смертью.

– Есть вещи, которых мы не можем избежать, – ответил ему Айсберг.

5

Тюлень неподвижно смотрел куда-то в неведомую даль, туда, где небо соединялось с Океаном.

– Ты не поймешь меня, – сказал Тюлень. – Потому что ты не знаешь, что такое страх.

Айсберг молчал. Сквозь облака прорывались первые лучи солнца.

– Когда-то я был частью огромного Ледника. Шли годы, тысячелетия, и Ледник под действием своей тяжести сползал в Океан. Его части откалывались от единого целого и превращались в Айсберги. Они уплывали, подхваченные ветром и течением Океана. И вот однажды пришла и моя очередь. Как-то ночью, в полной тишине, я откололся от Ледника и рухнул в Океан. Сначала я провалился в черную бездну, но потом вдруг всплыл, перевернулся и отправился в путешествие. Я двигался все время на юг, к Экватору, туда, куда несло меня течение. Поначалу я ничего не замечал и мне казалось, что так будет всегда, я просто буду путешествовать по морям и океанам. Но через некоторое время я вдруг заметил, что размеры мои стали уменьшаться. И тогда я понял, что очень скоро все кончится: солнце и теплые воды Океана сделают свое дело и я растаю, растворюсь в Океане. Я понял, что это неизбежно.

Айсберг замолчал.

– Ты понял, что в твоей жизни нет никакого смысла? – спросил Тюлень.

– Моя жизнь – это только часть Истины.

– А в чем же другая часть Истины?

– В том, что скрыто от глаз.

– Или в том, что тебя больше не будет?

Айсберг ответил не сразу.

– Я буду, – сказал он. – Но буду частью Океана. Так же, как когда-то я был частью Ледника.

6

Тюлень ничего на это не ответил. Он долго молчал, потом огляделся вокруг. Водная гладь была чистой и ничто не выдавало в ней опасности.

– Я хочу, чтобы однажды ты увидел то, что скрыто от глаз.

Тюлень подполз к самому краю площадки, на которой он лежал и остановился.

Он немного подумал, еще раз огляделся по сторонам, а потом оттолкнулся передними ластами и соскользнул в воду головой вперед.

Оказавшись в воде, он по привычке осмотрелся, после чего вынырнул, набрал побольше воздуха и снова ушел под воду.

То, что он увидел, потрясло его. Вода была абсолютно чистой. Солнечные лучи проникали на большую глубину.

Глазам Тюленя открылось невероятное зрелище. Стена Айсберга, находившаяся под водой, была ярко-голубой и прозрачной. Она переливалась и сияла, как огромный волшебный кристалл.

Тюлень погружался все глубже и глубже, но подводная часть Айсберга была бесконечной. На большой глубине она стала заметно темнее, превратившись из ярко-голубой в темно-синюю, но по-прежнему оставалась такой же прозрачной и сверкающей от пробивавшихся сквозь толщу воды лучей.

Тюлень был словно заворожен увиденным и ему казалось, что он попал в какой-то другой, неведомый ему мир, мир совершенной чистоты и тишины. Та часть Айсберга, которая возвышалась над Океаном белоснежной ледяной горой, была совсем непохожа на ту ее часть, которая находилась под водой и сияла там, оставаясь невидимой, словно сказочный бриллиант, размеры которого были просто невероятными по сравнению с его надводной, видимой частью.

7

Когда воздух стал заканчиваться, Тюлень прислонился к холодной и скользкой стене Айсберга и стал подниматься наверх, так и не достигнув нижней кромки ледяного острова.

Вынырнув на поверхность, Тюлень немного отдышался и снова взобрался на небольшой выступ в виде ледяного козырька, на котором он пережил бурю.

Айсберг молчал. Прошло какое-то время, прежде чем Тюлень очень тихо сказал:

– Твоя невидимая часть несравнима по размерам и красоте с тем, что находится на поверхности. И она совершенно непохожа на то, что находится над водой.

– Это всего лишь невидимая часть Истины, – сказал Айсберг. – И она так же отличается от того, что мы способны увидеть.

– Я потрясен, – ответил ему Тюлень.

– В твоей жизни действительно нет никакого смысла, если рассматривать ее, как отдельное и ни с чем не связанное событие. Если думать, что она возникла случайно, сама по себе, где-то среди каменистых россыпей Алеутских островов, а потом также случайно оборвалась в пасти большой белой акулы у мыса Доброй Надежды.

Тюлень грустно посмотрел на Айсберг, который вдруг стал розовым и каким-то нереальным в лучах заходящего солнца, и ничего на это не сказал.

– Но если подумать о том, что ты – это всего лишь видимая, внешняя часть Жизни, у которой есть еще и невидимая, непостижимая часть, несравнимая по своим размерам и глубине с внешней, тогда все приобретает смысл.

– И в чем же он? – спросил Тюлень.

Но Айсберг ничего не ответил.

Тюлень глубоко задумался. Он смотрел, как над Океаном сгущаются сумерки. Потом, когда небо озарилось мириадами звезд, он заснул, не двигаясь с места.

Океан охранял его сон и покой.

олег массанчи

                                                                                                11.03.2021


Gesloten Convenanten voor hervorming van de wereld

– Gesloten Convenanten voor hervorming van de wereld –

Martijn van Staveren: “Ik wil nog iets anders zeggen over het virus en het vaccin; ons wordt zo weinig, tot helemaal niks verteld. Alle regeringen op deze wereld zijn op de hoogte dat we bezocht worden door andere intelligenties. Het is niet zo dat alle regeringen precies weten wat er aan de hand is. Maar binnen alle legerleidingen, overal, is het UFO fenomeen en dat we bezocht worden, allemaal bekend. Er is een draaiboek voor hoe de legertop daarop moet reageren, welke afdelingen er razendsnel schakelen en welke wapensystemen er worden ingezet als die objecten, waar ze géén convenant mee hebben, binnenkomen. Want er zijn gewoon convenanten. Er wordt samengewerkt en onder zeer grote druk van een aantal buitenaardse beschavingen. We hebben een aantal grote machthebbende (ook menselijke) groepen waar het convenant mee gesmeed is, die onder druk de hele mensheid nu dwingen naar een hervorming te gaan. Een hervorming die in onze ogen misschien wel nodig is, ook voor de natuur, maar waardoor de machthebbers in de macht blijven zitten en technologieën van quantum reality via virtual reality krijgen en beleven. Die macht, daar weet bijna niemand iets van.”

“Door je te verbinden met je eigen kern en jezelf vrij te maken van invasieve gedachten over jezelf en andere mensen, door te landen in je eigen emotionele intelligentie zonder een afhankelijkheid naar iets of iemand toe, is de Weg vrij om de Levende Veld Vibraties (universele Bron-Intelligentie) te laten stromen in en door alles heen. Het vibreert op je eigen bewustzijn, dit veld staat op en begeleidt. Deze via het eigen bewustzijn toegankelijke organische snelweg, is ook het vibratieveld van andere Beschavingen, die de terugkeer van Zelf Bewustzijn als de hoogste missie zien en gelijkstellen als de terugkeer van Christ-Us-all.”

Bron: https://www.martijnvanstaveren.nl/


Bron bron waarneming – Alphabet

Bron bron waarneming – technologische conglomeraat Alphabet

Wisten jullie, dat Google sinds 2015 technisch gezien een moederbedrijf heeft. Het heet Alphabet en bevindt zich in Mountain View in California. Alphabet heeft “onder zijn hoede” heel veel verschillende bedrijven met uiteenlopende doelen, onder andere DeepMind (AI, samenwerking met AI, zelflerende systemen), Calico (onderzoek naar langer leven, biotechnologie), X company (semigeheime lab voor onderzoek en ontwikkeling, met behulp van AI) en vele andere.

Verder is er een link naar een fragment waar Elon Musk spreekt over technologie, AI en over gesimuleerde realiteit.

Er zijn verder ook links naar X Company en DeepMind. Er zijn natuurlijk andere tech bedrijven, verbazingwekkend hoever het allemaal al ontwikkeld is terwijl mensheid bezig wordt gehouden met meningen en aannames.

We kunnen bronbewustzijn daarin, in alle alfabets, diepminds en googl’s brengen, we Zijn hier ook en we gaan niet weg.

Uitleg over bron-bron waarneming Info-Uitleg-3-stappen-Bron-Naar-buitenbesef-Wallpaper.mp3

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Alphabet conglomeraat  https://abc.xyz/

Een stukje (met NL machinevertaling) over Alphabet, van hun site.

Our company is operating well today, but we think we can make it cleaner and more accountable. So we are creating a new company, called Alphabet. I am really excited to be running Alphabet as CEO with help from my capable partner, Sergey (Brin), as President.

What is Alphabet? Alphabet is mostly a collection of companies. The largest of which, of course, is Google. This newer Google is a bit slimmed down, with the companies that are pretty far afield of our main internet products contained in Alphabet instead. What do we mean by far afield? Good examples are our health efforts: Life Sciences (that works on the glucose-sensing contact lens), and Calico (focused on longevity). Fundamentally, we believe this allows us more management scale, as we can run things independently that aren’t very related…

Bron: https://abc.xyz/

Adres: 1600 Amphitheater Parkway Mountain View, CA 94043 USA

NL: Ons bedrijf draait vandaag goed, maar we denken dat we het schoner en verantwoordelijker kunnen maken. Dus we creëren een nieuw bedrijf, genaamd Alphabet. Ik ben erg enthousiast om Alphabet als CEO te leiden met hulp van mijn bekwame partner, Sergey (Brin), als president.

Wat is Alphabet? Alphabet is voorall een verzameling van bedrijven. De grootste daarvan is natuurlijk Google. Deze nieuwere Google is een beetje afgeslankt, met de bedrijven die vrij ver verwijderd zijn van onze belangrijkste internetproducten in Alphabet. Wat bedoelen we met ver weg? Goede voorbeelden zijn onze gezondheidsinspanningen: Life Sciences (die werkt op de glucosegevoelige contactlens) en Calico (gericht op een lang leven). In wezen zijn we van mening dat dit ons meer managementschaal biedt, omdat we dingen onafhankelijk kunnen uitvoeren die niet erg gerelateerd zijn …

———————————————————————————————————————–

“This Is Only The Beginning, It’s Worse Than I Thought” Elon Musk (2021)

https://www.youtube.com/watch?v=ecWz0g1XXZM (10 min 12 sec)

Elon Musk warns the people about Artificial Intelligence, also known as AI super intelligence. Elon Musk discusses his look on life and why he figures we could be living in a reenactment, the secret subtleties that show why we’re in a recreated reality. Elon Musk clarifies that man-made brainpower and self-governing innovation are improving and better, and he anticipates that they should take over inside the following 10 years. Elon Musk further discloses his arrangements to turn into a spacefaring development and travel to defaces with SpaceX, Tesla and The Boring Company. This is a Motivational and educational video which will give you different perspective about many things…

NL: Elon Musk waarschuwt de mensen voor kunstmatige intelligentie, ook wel AI-superintelligentie genoemd. Elon Musk bespreekt zijn kijk op het leven en waarom hij denkt dat we in een opnieuw gecreerde werkelijkheid zouden kunnen leven, de geheime subtiliteiten die laten zien waarom we ons in een nagebouwde realiteit bevinden. Elon Musk verduidelijkt dat door de mens gemaakte denkkracht en zelfsturende innovatie steeds beter worden, en hij verwacht dat ze het binnen 10 jaar zullen overnemen. Elon Musk onthult verder zijn regelingen om een ruimtevaartontwikkeling te worden en naar defaces te reizen met SpaceX, Tesla en The Boring Company. Dit is een motiverende en leerzame video die je een ander perspectief geeft over veel dingen.

———————————————————————————————————————————-

DeepMind  https://deepmind.com/

Type of businessSubsidiary
Founded23 September 2010
Headquarters6 Pancras Square,[2]
London N1C 4AG, UK
Founder(s)Demis Hassabis Shane Legg Mustafa Suleyman
CEODemis Hassabis
General managerLila Ibrahim
IndustryArtificial intelligence
ProductsAlphaGoAlphaStarAlphaFoldAlphaZero
Employees>1,000 (June 2020)[3]
ParentIndependent (2010–2014)
Google Inc. (2014–2015)
Alphabet Inc. (2015–present)
URLwww.deepmind.com

DeepMind has created a neural network that learns how to play video games in a fashion similar to that of humans,[7] as well as a Neural Turing machine,[8] or a neural network that may be able to access an external memory like a conventional Turing machine, resulting in a computer that mimics the short-term memory of the human brain. (https://en.wikipedia.org/wiki/DeepMind)

————————————————————————————————————–

Is Google an AI company?

It was announced at Google I/O 2017 by CEO Sundar Pichai.

Google AI.

IndustryArtificial intelligence
Founded2017
OwnerGoogle
Websitehttp://www.ai.google

———————————————————————————————————————-

X Company  https://x.company/

X Development LLC is an American semi-secret research and development facility and organization founded by Google in January 2010, which now operates as a subsidiary of Alphabet Inc. X has its headquarters about a mile and a half from Alphabet’s corporate headquarters, the Googleplex, in Mountain View, California. Wikipedia

Founded2010

HeadquartersMountain View, California, United States

SubsidiariesRedwood RoboticsDandelion EnergyMeka RoboticsFlutter

FoundersAstro TellerSebastian ThrunYoky Matsuoka

Competitors

X’s top competitors include Frontier Development Lab, Senseye, Unsupervised and AI Foundation. X is a moonshot factory aiming at inventing and launching technologies that have the potential to solve the world’s major problems. Frontier Development Lab is an applied AI research lab.


Wat of wie is Bron

Iedereen heeft het over bron en bron is altijd iets buiten de mens zelf, zo is het woord gelinkt. Ik wil niet zeggen dat jij het zo gebruikt, maar het gaat over het grotere informatieveld. Bron wordt vooral gezien als iets externs. Dat als je in jezelf binnenin liefde kunt voelen dat je je kunt aansluiten bij een bron en dat die bron jou gaat voeden. En waar wij het met elkaar over hebben is dat bewustzijn bron is. Zuiver bewustzijn. Je zou dus eigenlijk alleen maar kunnen benoemen wat bron zuiver bewustzijn is passend bij je eigen bewustzijn. Dat is logisch, als je je bewustzijn verruimd, groter wordt, krachtiger trilt dan komen hele andere aspecten naar voren van wat bewustzijn is en dan zal je beeld van bron ook veranderen.

Veel mensen spreken ook over bron als iets externs. Wij hebben het over als bron is iets fundamenteels in de mens zelf. Ik spreek gewoon maar even in mensentaal nu. Bron, de kern, daar binnenin, is een mens, dat ben jij. Jij leeft in een werkelijkheid en in die werkelijkheid heb je een cirkel om je heen. Die als het ware zich nestelt rondom jouw bron, zodat je met je aandacht niet in je bron bent, maar dat je met die aandacht in die zone zit die zich om jou heen nestelt. Dat is zeg maar in dit geval onze persoonlijkheid. Ik zet hier eventjes een P, dit is dus het ware zelf dus de WZ, dat is dus bron, het ware zelf wat niet zichtbaar is door de ring eromheen en dat is de P, de persoonlijkheid.

Er speelt zich rondom de bron vertaald, er speelt zich rondom god, kracht, bewustzijn, speelt zich iets af waardoor bron, god niet wordt geleefd. Kracht, dat is een trilling. Dus de bron in jezelf wordt afgeleid door in dit geval je persoonlijkheid. Dus je persoonlijkheid heeft plaatsgenomen. Je wordt eigenlijk als wezen geboren in die persoonlijkheid. Eenmaal in die persoonlijkheid, parkeren?? dus in het nu-moment, is mijn persoonlijkheid als mens rondom mij aanwezig. Heel goed energetisch voelen wat dat betekent. Als ware ik een soort saté prikkertje, dat is bewustzijn waar allerlei informatie omheen cirkelt, de persoonlijkheid, die voorkomt dat mijn ware zelf tot leven komt. Mijn ware identiteit, mijn ware trilling. Dus in die zin is dit de P, de eerste afleiding, sterker nog, die persoonlijkheid gaat bedenken of overnemen van anderen persoonlijkheden – stoornissen van anderen – wat bron is. Dus die persoonlijkheid, dat veld hier, dit veld (eerste cirkel om bron/wz) krijgt geleerd waar dat ook vandaan komt, krijgt geleerd wat bron is, en waar dat ook vandaan komt, laten we gewoon los.

Dus de persoonlijkheid leert in het bewustzijnsproces van die persoonlijkheid, leert dat bron iets buiten zichzelf is. Dus dat is een heel belangrijk punt. We hebben te maken met onze persoonlijkheid. Binnen die persoonlijkheid spelen ook alle religies, in feite ook de spirituele ontwikkelingsmodellen. Het gaat niet om wel of niet waar, wel of niet dienstbaar, want dan plak je er een etiket op en uiteindelijk is het binnen mijn persoonlijkheid, mijn leven is het mijn zaak en dus ook van waarde voor mij als ik een boeddhist ben. En ervaar ik binnen die persoonlijkheid met een uitroepteken, of als iemand van de Islam, of iemand van een andere religieuze achtergrond, ervaar ik binnen mijn persoonlijkheid een aangeleerd, mee gekregen, aangesloten op mijn persoonlijkheid bron informatie voorstelling. En dat is goed hè, het gaat dus niet om fout of goed, ik heb het recht om dat te ervaren. Maar uiteindelijk kom je op een punt dat je moet durven gaan bevragen aan jezelf: “Zou het kunnen zijn dat alle voorstellingen, alle voorstellingen, die er ook maar zijn van bron, in een bepaalde vorm, dat die allemaal geprogrammeerd zijn in de bewustzijnsrasters van de mens op aarde door een zeer goed georganiseerde macht, zodat ik nooit en te nimmer dus daadwerkelijk ga begrijpen wat bron nou eigenlijk echt is, omdat het in mijzelf zit en ik word afgeleid naar een model?”

Dus het wapen en dat maak ik in een vormpje duidelijk van wat persoonlijkheid allemaal meer betekent dan alleen maar ballast in je gedrag en in je denken maar eigenlijk ook in afleiding. Dus we worden afgeleid door onze persoonlijkheid. Daarnaast worden wij, bron, afgeleid door allerlei andere intelligenties, letterlijk, rondom ons, dus we hebben ons lichaam en deze werkelijkheid, rondom deze werkelijkheid spelen nog andere intelligenties mee, om te zorgen dat bron, als je dit doorbreekt, je persoonlijkheid, dat je aan de kant kunt zetten van nou oké alle paradigma moeten doorbroken worden, ik weet gewoon dat bron uiteindelijk alleen maar is wat in mijzelf zit en dat is een behoorlijke klus om daar in te komen, maar ik kom er eigenlijk alleen maar in door elk informatieveld van wat het niet is te deactiveren, daar gaat het uiteindelijk om, dan moet ik er rekening mee houden dat er allerlei andere intelligenties zijn die buiten dit stuk wat ik dus dé-activeer, al die modellen en die persoonlijkheid en al die spirituele modellen, dat bron gefalsificeerd is, moet ik ook nog rekening houden dat er een intelligentie nog een keertje daar buiten is die voorkomt dat ik alsnog achterhaal wat het nou allemaal precies is.

En deze stap is al wat abstracter. Want hoe ziet dat er dan uit? De beschavingen die het moment dat de mensheid gaat keren in dit veld, in gaan grijpen en dat gaan ze gewoon doen, in feite doen ze het al maar dat gaan ze nog veel krachtiger doen, zullen aan ons laten zien, aan de persoonlijkheid, hoe krachtig ze zijn, hoe ver gevorderd ze zijn en ze zullen aan ons laten zien wat bron is!

Ze zullen ons tonen wat bron is. En eigenlijk, en daar moeten we ons een beetje op voorbereiden, dan moeten we daarin zeggen van “maar dat kan jij helemaal niet zeggen, jij kunt helemaal niet zeggen wat bron is”. En waarom kan een ander niet zeggen wat bron is, maar alleen mensen van hetzelfde ras kunnen dat wel, is om de volgende reden: ieder intelligentiebewustzijnsveld, dus ieder eigen soort, een eigen vibratieveld, dus alle beschavingen die in een bepaald vibratieveld vallen, dus laat ik zeggen de humanoïde beschavingen, of je nou van deze planeet komt of van een andere planeet, alle humanoïde beschavingen die kennen allemaal dezelfde opbouwstructuur van bewustzijn. Zij zullen, als ze in zichzelf kijken, naar binnen toe, allemaal op een gelijkwaardige en gelijksoortige manier, bron ervaren in zichzelf. Dat wordt als een soort taal, het bewustzijn is een soort taal, is een frequentie, het wordt allemaal door hen op dezelfde wijze ervaren. En dat is dus niet uit te drukken in een woord, dat is een frequentie, laat ik zeggen een gevoel, een emotie.

Dus alle mensen dragen uiteindelijk, als we naar binnen toe gaan, dragen we dezelfde frequentie, dus de opbouw van waaruit, in zichzelf, de frequentie waaruit het bewustzijn vibreert. En het bewustzijn is in evenwicht en het respecteert het leven. Dat is bron. Als alle wezens dat tegelijkertijd beseffen en het merendeel van de humanoïde beschavingen beseffen het wel, een klein deel staat onder zware curatele en beseft dat niet. Als alle wezens dat tegelijkertijd beseffen, komt het goddelijke, de vibratie in de mens, tot leven, en kunnen zij ook via die bandbreedte binnenin rechtstreeks met elkaar communiceren. En dat is de kracht. Echter is het zo dat elke beschaving een ander bronveld in zich draagt. En dat zet alles op de helling als je dus zegt van “ja maar bron is dit, bron is alles”. Maar ja, wij kunnen niet eens snel de wortel van 541,06 uitrekenen maar we denken wel dat we kunnen benaderen wat bron is, dat is kras.

Vraag: wat is de definitie van een beschaving?

Martijn: geef ik geen definitie aan, kom ik zo nog wel op. We hebben dus te maken met een andere beschaving, een ander intelligentieveld, een bewustzijn wat anders waarneemt en anders werkelijkheid ervaart dan de mens, die ons straks gaat vertellen wat bron is. En het mooie is dat we dat mogen eren. Want je hoort wat bron is van de ander, maar het is niet bron in jezelf. Waarom zeg ik dit? Om goed aan te geven dat we alleen maar kunnen vibreren op ons eigen innerlijk bewustzijn! In het universum, niet het universum, één universum, maar ontelbare kwantumwerelden waarbij één kwantumwereld de optelsom is van allerlei andere universa, daar leven allemaal verschillende wezens, verschillende uitdrukkingen van trilling en frequenties, van emoties. En al die verschillende beschavingen die het leven eren en in balans zijn hebben toch allemaal een andere manier hoe ze de bron in zichzelf ervaren, maar zijn wel, en ik spreek nu alleen over de evenwichtsdragers, zijn wel in balans. Dus de manier hoe de kleur rood wordt gezien in dat bewustzijn is in het andere bewustzijn blauw. En ze vinden het van elkaar mooi. En als je dat kunt doen dan leef je in de bron.

Vraag: maar wat is dan hun achterliggende reden dat zij dat ons willen laten zien?

Martijn: omdat er een cirkel zich afspeelt buiten je persoonlijkheid als eerste laag, de cirkel om ons heen afspeelt die als het ware als aansluitpunt op die persoonlijkheid ons gaan vertellen wat bron is om vervolgens, omdat wij in deze werkelijkheid geen bron echt voelen en toch voelen dat we heel nodig in contact moeten komen en zijn met bron, dat ze in feite dat model bij ons implementeren in ons bewustzijn en ons vervolgens linken met ons bewustzijn aan hun voorstelling van bron. Wat eigenlijk nu al gebeurd is, maar wat nog dieper zal gaan. Want de leugens zullen alleen maar gaan intensiveren naar gelang het bewustzijn zich verder ontwikkelt.

Opmerking: maar dat herkennen we dan toch ook?

Martijn: dat is maar de vraag of je dat herkent.

Vraag: komen ze dat fysiek doen of is dat in het programma meer?

Martijn: dit kunnen ze fysiek doen,

Vraag: gaan ze dat ook doen?

Martijn: Ja!

Vraagsteller: in de komende tijd, dus wij gaan andere wezens zien.

Martijn: die plannen liggen helemaal klaar.

Opmerking: dat is toch die misleiding.

Martijn: ja maar hij staat wel heel dicht voor de deur, er wordt heel hard aan disclosure gewerkt op dit moment, een georkestreerde disclosure. Maar het is een echte disclosure, want er is maar één disclosure en dat is de echte en dat is die dus niet bron is. Verder zijn er geen disclosures.

Opmerking: want we zijn bron.

Martijn: Juist!

Uit: Terugkom-oefendag-nav-educatieserie-Baarn 22 januari 2019 (p12-14)

Image: Ingo Swann – Biomind Superpowers