Wetenschappers hebben ontdekt dat de kleine, moedige daad van samenwerken met een andere persoon, vertrouwen verkiezen boven cynisme, vrijgevigheid boven egoïsme, de hersenen doet oplichten van stille vreugde.
~Natalie Angier
*
De stem van het ego praat vaak met je over overleven, angst, negativiteit en kortstondig succes, dat vaak verband houdt met competitie en gekonkel. De stem van het ego zal je nooit de waarheid vertellen over je huidige situatie… (Het) zal je nooit vrede brengen en alleen als je vrede hebt, ben je verbonden met de waarheid…
Ontkoppel je van je illusionaire staat om de kosmische staat binnen te gaan en zie jezelf dan gereïncarneerd op aarde om een uniek doel te vervullen. In deze staat kun je verbinding maken met de waarheid en zal de stem van het ego vervagen.
—Barbara Rozenkruis
*
…misschien als we de kans hadden om echt onze ziel te onderzoeken we zouden zien dat ze dat zijn eigenlijk helder stralende kopjes misschien wel elk leven dat we leiden onze ziel raakt gevuld met de gloed van alle mensen die we ons mee hebben verweven terwijl wij rondhobbelden in onze pakken van huid misschien de zin van ons bestaan is niet om iets te bereiken anders dan een relatie hebben dansende bekers van stralend licht die allemaal zijn teruggekeerd naar de bron met andere soul-kopjes
~John Roedel
*
Het meest moedige wat we ooit zullen doen is dragen, in nederigheid, het mysterie van onze eigen realiteit.
– Richard Rohr
*
Deze vergankelijkheid is onze vrijheid
– James Laag
*
Als we in onze moderne samenlevingen strompelen, hopend maar iets vooruit te komen, vergeten we waarom we leven en wat belangrijk is. Ons meten van hoe goed we de tests van onze samenleving doorstaan, is de manier van hoe we waarde voor onszelf en ons leven toekennen of wegnemen – hoe goed we concurreren in het systeem.
Dit is hoe we vergeten te leven, dit is hoe we de draad verliezen van wat het Mysterie betekent waarvan we deel uitmaken. We zijn geplant in een fysiek universum met zijn eeuwenoude fysieke geschiedenis en we ontvangen intense boodschappen uit een onopgelost verleden die via onze eigen fysieke wezens binnenkomen. Deze situatie brengt ons in verwarring en we kunnen ons nauwelijks organiseren voordat het voorbij is.
Is deze vergankelijkheid een valstrik of is het onze vrijheid? Het lijkt mij dat we het risico lopen ons hele leven in een staat van foutief aangenomen identiteit te leven. We weten dingen die niet waar zijn en we houden ons daaraan vast. In onze cultuur leggen we de nadruk op concrete dingen die echter niet zo concreet zijn als we ons voorstellen. De kwantumfysica laat ons weten dat de fysieke wereld niet eens bestaat, behalve als toneeldecor. Maar waarom? Het lijkt duidelijk dat we de reden van onze vergankelijkheid gewoon niet willen zien.
Uit het werk van Tarana Wesley
Zou het kunnen dat het fysieke bestaat, zodat de geest erin kan dansen? Wat als het materiële universum een andere vorm van geest is? Wat als ons vermogen om te zien, horen en proeven eenvoudigweg een manier is om de essentie van het bestaan te concretiseren, duidelijk te maken door het, hoe kort ook, tastbaar te maken?
Maar we missen nog steeds het punt omdat we de fysieke wereld voor “zuivere munt” aannemen, tenminste, dat doen we in ons deel van de wereld. Maar wat doet ertoe aan het einde van ons individuele leven? Ik denk dat het gaat om hoeveel we werkelijk liefhadden, hoe blij we waren, hoe verbonden we waren. Het zal niet uitmaken hoe welgesteld we waren, hoe goed we overleefden volgens onze culturele normen.
Het is vreemd hoe ver een hele cultuur kan afdwalen van de reden waarom het bestaat, maar het is een situatie die iedereen treft die erin opgroeit. We worden uitgedaagd om een grotere reden van het leven te vinden, iets dat verband houdt met vreugde en onderlinge verbondenheid. Een leven vol overlevingsproblemen maakt het moeilijk om een groter doel van onze individuele levens te zien. We hebben een samenleving opgebouwd die het onnodig moeilijk maakt om de bredere context van onze betrokkenheid te zien, maar als we dat niet kunnen zien, vervallen we in een beklemmend denkkader van angst.
Het is ons opdracht om de geestelijke bron van de fysieke wereld te zien.
(transcript uit deel 1 van 19 november 2023, Martijn van Staveren)
De Oorspronkelijke Kronieken van Bewustzijn zijn niet gekoppeld aan keuzes die je worden voorgelegd, dat je vrij kunt kiezen, maar dat je je eigen keuzes creëert. Dat is een essentieel verschil, dat is helemaal open, dus dat is niet een deeltje van een ‘Taart van Keuzes’ van welk stukje neem ik.
Maar het is aan jou om die taart te maken, het is aan jou om alle hekken eraf te halen en weet het ook dat je aan het werk moet vanuit jezelf. Opstaan, kijken, voelen, naar binnen toe, gedachten… schoonmaken, andere gedachten neerzetten. De Bron van binnenuit bij die gedachten betrekken, in de gedachte brengen, of nog mooier gezegd, zo voelt het denk ik,, denkend voelen, dat de gedachte manifest is van wat je van binnen voelt. Dus de kroon die op ons Bewustzijn komt in de vorm van denken, dat die kroon denkend geleid wordt vanuit wat je voelt.
DE BOODSCHAP VAN DE VERANDERING IS DE BOODSCHAP DIE JIJ UITVAARDIGT
Mijn (MvS) missie is om mensen Bewust te laten worden door zichzelf, dat veel wat hier gevoeld wordt, een gedachte is, en ook dat wát er gevoeld wordt – en dan ga ik in dit stuk ervan uit dat dit echt je eigen gevoelens zijn, dat wat er gedacht wordt en wat allemaal gedacht en gevoeld kan worden, maar een heel klein deeltje is van een veel groter Kwantum Metafysisch Bewustzijn van Jezelf. Waarom? Omdat de mensheid in opkomst is, of in terugkomst, ze staat bijna uit. Mijn boodschap daarin is, dat mensen niet uit zichzelf moeten vertrekken, maar juist in zichzelf moeten ontwaken, dat mensen loskomen van gedachten en gevoelens, ‘Ik ben dit lichaam niet’, dus het lichaam is niet belangrijk, ik kan zo eruit en kom ooit weer terug met mijn ziel in mijn eigen lichaam. Heb zorg voor jezelf. Jouw bewustzijn zit volledig verweven in het lijf en het lichaam is een fysiek bewustzijn, wat een uitstulping is van een veel groter Metafysisch, energetisch, ook een fysiek, in de andere wereld zul je het zien als fysiek, fysiek lichaam, dus dit is een restant, of een kleiner deel van jouw bewustzijn van je fysieke lichaam van een wat kleiner deel. Jouw bewustzijn via dit lichaam van je grotere rijk, van een grotere bibliotheek van wie je bent en als je bij de grotere bibliotheek van jezelf wilt komen, dus bij het grotere Bronbeeld van jezelf, dan vind je die niet buiten jezelf, maar dan vind je die door naar binnen te gaan en ook als mens in deze wereld je los te maken van je onjuiste gevoelens, maar de echte gevoelens te openen, de gedachten die je regeren óm te draaien en daarvoor in de plaats te zetten, wat de correcte gedachte is vanuit je gevoel, om via dit deel waarin we nu zijn, toegang te krijgen, via je bewustzijn en het bewustzijn zit in het lichaam, dus via dit anker hier, toegang te krijgen tot je grotere, metafysische, of een andere soort Hogere Dimensionaal Bewustzijn van je zelf. En er is maar één pad en dat is niet mijn (MvS) pad, hoe dat loopt, maar er is maar één pad om daar te komen en dat is door echt wakker te worden in wat je voelt en dat kan wel eens knap interessant zijn en wakker worden in wat “Echte Liefde” is. Om te voelen en dat is helemaal niet waar het voortdurend over gaat , om te voelen wat het is om te huilen voor iemand die je niet kent. Daar wordt de Bron wakker, daar wordt de Bron in jezelf wakker, het is een diepe verdoving waar de mensheid in deze wereld doorheen gaat, maar we zijn niet volledig verdoofd.
Wij zijn Er! We zijn nooit weggeweest, dus de boodschap van de verandering voor deze wereld is de boodschap die jij uitvaardigt. Jouw Hart, Jouw klinkende en kloppende Hart. Het Hart wat jou altijd in de goeie weg uit zal sturen, mits je luistert naar je eigen emotie. En als je niet bij de emoties kunt komen, en dat gebeurt in deze wereld, dan hoeven en we niet bang te zijn…. om, je bent een Bronwezen. Als je niet bij je gevoelens kunt komen of dieper liggende emoties lastig vindt te ervaren, dan zou het kunnen zijn, dat de mind zo sterk ontwikkeld is en zo sterk geprogrammeerd is, zo met systemen van Liefde, dat de mind als het ware er vóór gaat staan en meer kracht dreigt te hebben. Dan is het heel mooi om te beseffen dat de mind van dit lichaam van deze wereld hier, dat die ook een gereedschap is en dat de kracht waarmee de mind kan blokkeren, dat diezelfde kracht ingezet, gewoon direct ingezet kan worden, om de mind naar een ander programma te brengen, naar een open programma, dat is dus wat we gaan doen en dat is heel mooi en heel belangrijk. Dit is de taal van andere dimensies. Via dit bewustzijn en nogmaals niet hoe ik (M) het precies zeg, want dat is een manier(tje). Ja! Het is een beweging, maar ik mag dit wel hardop zeggen en ik moet het ook hardop zeggen.
DE OORSPRONKELIJKE TAAL SPREKEN
Als de mens, de mens die dit doorvoelt, jij, op jouw manier, deze weg naar binnen herkent en daar de dwarsverbanden, vanuit gevoelsintelligentie ziet hoe de wereld in elkaar zit en dat ook toepast, dan spreek je de Oorspronkelijke Originele Taal. Dan spreek je ook de taal van de bezoekers, die eigenlijk helemaal geen bezoekers zijn, maar Wijsheid, Aanwezig, in het kwantumveld. Zij kunnen ons bezoeken en wij hen ook, maar we spreken de taal van al die anderen, bezoekers, aanwezigen, andere dimensies, andere werelden, andere realiteiten, in welke tijdspanne zich dat ook afspeelt maakt niet uit, spreken wij dezelfde taal. Je bent weer lid van jezelf. Je kunt zelf voelen en je hoeft niet te kiezen wat er wordt voorgelegd. Er komt een contact op een manier die je niet wordt voorgelegd. Er komt een contactwijze, er is een manier van contact rechtstreeks, die niet een keuze is die je wordt voorgelegd. Dat gaat open, de Lichtwerelden, dus de werelden die gewoon fysiek zijn, maar licht uitstralen voor ons begrip nu, omdat het Vrije Werelden zijn, grote empathische werelden van ruimte en vrijheid. Die manier van contact is er, als het bewustzijn van degene die die wereld aanspreekt, ook werkelijk het scheppen van eigen keuzes is.
HET LEVEN MOET EEN AVONTUUR WORDEN
De afgelopen 20 jaar heb ik (M) deze vraag of situatie met enige regelmaat dus voorgelegd gekregen, het was nog niet eens zo zeer een vraag, maar meer een situatie waar wij allemaal mee te maken hebben. Hoe kan ik mijn eigen keuzes maken? Hoe kan ik bij mijn eigen gevoel komen? Als ik en ik voel hoe mijn leven zou moeten zijn en feitelijk aan de binnenkant is mijn leven ook zo, want zo leef je in de binnenkant. De binnenkant is een heel ander landschap. Daar is het Land van Ooit, daar is het allemaal. Aan de buitenkant, dat is iets anders, maar hoe kan ik in die buitenkant in deze realiteit hier, mijn eigen weg uitvoeren… Ken je hem? Het kan best zijn dat je daar gedachten over hebt, maar het kan ook een besef zijn, dat je beseft heel goed van binnen, hoe waardevol het is in deze wereld te zijn, hoe kostbaar alles is. Je ziet ook dat er best wel stevige processen in dat … ja … en ook al in de uitvoering bezig te zijn, dat voel je, en ineens besef je dan van goh…. Mijn leven, mijn bestaan, moet daar eigenlijk ook gewoon compleet in meestromen. Het moet een groot avontuur worden, dat moet helemaal open. En dan krijgen we de situatie voorgelegd, in de zin van een vraag van, hoe kan ik dat veranderen? Als ik nu uit deze wereld weg ga, dan kijk ik vanuit deze wereld, in deze wereld, dan zeg ik: door heel… vanuit je gevoelens, intelligent voelend, een voor een uit te zetten, laat ik zeggen in dankbaarheid zaken af te ronden, die je in die rails houden. Dat zijn dan ook niet de dingen die afgerond moeten worden, die jou in die rails houden. Het is dus niet de ander of de anderen, maar het is je eigen beslissing die ontbreekt, wat je in de rails houdt.
En deze realiteit is een vrij intelligent complex systeem, waar allerlei verschillende producers in bezig zijn, dus het vraagt ook een heel breed georiënteerd, heel breed georiënteerd bewustzijn van jou. De Bron moet daar echt bij aanwezig zijn. Dat betekent dat je aan het werk moet als Bronkracht, dat je alles onder de loep neemt, dat je door je Hart laat stromen. Dat je eerst uitzuivert en schoonmaakt, want zo`n 80 tot 90% van wat wij meemaken ook doorgaans op een doorsnee dag, alles wat er gebeurt, het zijn dus hele episodes en epistels waar we doorheen gaan, plussen en minnen, en gedachte-orkanen en gedachtevulkanen ook en ook gedachte-oceanen, ook dat. Maar zo`n 80 tot 90 % wordt gewoon weggezet, omdat ons fysieke bewustzijn er niets mee weet te doen. Als je mensen in je omgeving hebt, waar je, die je situatie zijn, dus niet de mensen op zich, en je wilt daar eigenlijk gewoon helemaal, het hoeft niet meer in jouw leven, het is – je hoeft ook niet de mensen uit jouw leven te gooien, dat is het ook niet, maar je voelt, deze cyclus is ook echt klaar, dan zit er dus een aanhechting tussen de situatie, waar de mensen onderdeel van zijn en jouw bewustzijn. Dus er moet een vrije keus ontstaan naar aanleiding van mogelijkheden die je zelf schept, en of die mogelijkheden volledig via het scheppingsproces wordt gemaakt of dat al een aanwezige mogelijkheid is in dit veld, dat maakt helemaal niet uit, het gaat om wat jouw bewustzijn aanzet.
De boodschappenverandering is direct verbonden aan ons. Wij zijn die wezens die schrijven. Wij zijn die wezens die in coherente overeenkomstige aanwezigheid, dus ruimte geven aan elkaar en elkaar ondersteunen, gewoon door elkaar te kunnen ervaren in wie je bent en daar niets aan te veranderen. Wij zijn die wezens, die in deze wereld ‘God’ weer terugbrengt, dat is ook een opdracht en dat heeft te maken met héle grote gebeurtenissen, die vanuit deze wereld héél groot zijn en vanuit waar wij vandaan komen, waar je vandaan komt is dat allemaal bekend, dan zijn dat helemaal geen enorm grote gebeurtenissen, daar zijn het levensprojecten, werelden, en daar gaat soms wel eens wat fout.
OVERAL WAAR JIJ BENT IS BRON AANWEZIG
Vergeet niet jeZelf te zijn, waar je ook heen gaat, in welke sector of welke wereld je komt. Wees je altijd Bewust, wie je bent in je gevoel, ook als je volledig dicht staat, dat je het niet meer weet wie je bent, volg je gevoel. En als je daar dan timmerman bent en je gaat van het timmerman vak houden, dan is dat prachtig, maar besef dat je dat het mogelijk is dat je geen timmerman bent. Maar neem de gevoelens die er in jezelf zijn serieus. Want dat is je eigen bewustzijn, is je eigen intelligentie. Ja het vraagt best wel veel en het is heel mooi.
En ik zeg het dus nog een keer, dit is de kern van de Taal van andere rassen. Als je dit kunt zien, hoe je jezelf ervaart, de ruimte die je in jezelf creëert, als je dit kunt zien in jezelf, wat het inhoudt, hoe je dus naar je woning loopt. Hoe loop ik naar mijn huis? Hoe loop ik naar die caravan? Hoe loop ik naar de woning waar ik op dit moment tijdelijk verblijf of niet tijdelijk verblijf? Wie ben ik? Hoe ervaar ik mijzelf? Waar loop ik eigenlijk over heen? Is er wel contact met de realiteit? Het gaat om bewustzijn wel aan? Het vraagt een constante aanwezigheid van de Bewustzijnstaal en dan zul je ook zien en dat is wat er te doen (is). Wij zijn Scheppers, dan zul je zien, als je je eigen bewustzijn opent, dat er Informatie en Bewustzijn wordt gecreëerd door jezelf. Er wordt geschapen, er wordt Bewustzijn geschapen. Als jij je Bewust bent, dat je nu je schoenen aan hebt en dat kan een fysiologisch effect zijn, omdat je nu je brein de opdracht geeft om je schoenen te voelen en laat het dan maar zo zijn (als dat eventjes zo zou zijn). Dan kun je met dat stuk Bewustzijn kun je een wandeling gaan maken over het grindpad en je hebt nog nooit geweten dat een grindpad zo voelt, maar je brein dacht het wel te kennen. Dus wat beleven wij nu eigenlijk? Het zit zo in alles verpakt en overal wordt Bron geboren en overal waar je langs gaat of door heen gaat is Bron aanwezig, overal ben jij aanwezig! Het is een grote, een Hogere Dimensionale Bewustzijn, in het leven hier. Het is GOUD en dàt GOUD is ook bescherming.
Ik heb onderaan gezet nog iets, op de website.
Het kan knap vervelend zijn, boosheden oproepen, negatief denken activeren, of ondermijnende gedachten lanceren als je hoort, leest of beseft, dat je leven wel degelijk een verandering kan ondervinden door jezelf, terwijl je mogelijk ziet of zag, dat dit niet lukt of lukte, omdat het aan een ander ligt of lag en niet aan jezelf, dat kan frustrerende en blokkerende emoties in de macht brengen.
Het is gewoon een check in de energie of we het kennen. Ik zeg niet dat jij dat moet kennen, maar het kan zijn. We kennen allemaal deze of soortgelijke gevoelens en gedachten en deze gevoelens en gedachten, kunnen ons alleen dienstbaar zijn, dus de blokkerende emoties die in de macht komen, die kunnen ons alleen dienstbaar zijn, als we daardoor… onszelf gaan aanzetten en dus inzetten. Dit is een andere taal, dan de taal van de Bron, blokkerende emoties en gedachten, maar het is wel wat hier gebeurt.
IK VOEL HET NIET!
Soms is het niet anders dan dat de moed je in je schoenen zakt, in het moment hè, of dat je alles compleet kwijt bent, dat je wilt vastpakken in jezelf, dat je zo voelt, dat je zo vurig op de bank thuis in een “niets-moment” ineens kunt ervaren Boem! En je hebt het te pakken. Je weet dit is de essentie, dit is het, dit is wat ik voel, hier gaat het om, hier ga ik mee aan de slag. Dit ben ik, en ik hoef het alleen maar te “zijn” en dat is een ander verhaal, het tegenovergestelde als je het niet voelt, als je heel bewust ook kunt ervaren van: Ik voel het niet. Wat is dit? Of ik ben met andere dingen bezig, ik ben wel met Bewustzijn bezig, maar ik zit eigenlijk meer in een soort ijzeren dossier. Het stroomt daar niet. Maar het is wel verdraaid interessant, want in het ijzeren dossier staat wel alle informatie, dus ik snap het, ik zie het, ik kan het lezen, ik begrijp het. Ik ben dus ook bewust dat ik er echt mee bezig ben, maar ik voel het niet, en dat kan emoties oproepen.
Tegenovergestelde krachten van de schepping, dus anti-scheppingskrachten, blokkerende emoties, kunnen in de macht komen en uit het onvermogen om de Bron in je Zelf ook werkelijk te laten Zijn, kan het zijn dat die blokkerende emoties, de macht die gaat zitten op die plek, zal proberen om een conflict te veroorzaken tussen jou en mensen die het wel kunnen zien en kunnen voelen, waarvan de macht die gegrepen is, zal zeggen: “Ze denken het, maar net als ik snappen ze het niet”. Dus het beste is om het om te draaien, dat ik het wel snap en zij niet, en op dat moment wordt de oorlog gestart. Dat is wat er eigenlijk door vele vele jaren heen constant loopt en de kern, dat is de As van dit hele frequentieveld, het gaat erom, dat je zuiver en eerlijk bent naar jezelf. Het is niet een ramp, dat er momenten zijn dat je helemaal ontraild bent. Het is niet erg, rust maar uit. Er is niet een God die straf uitdeelt. Het is ook geen processie die jou inhaalt, dat zijn illusies.
VANUIT VERBONDENHEID MET JEZELF HET PROGRAMMA SCHOONMAKEN
Je bent precies in de tijd van jezelf, en als we naar buiten gaan kijken dan zien we, maar we kijken niet naar buiten, we kijken naar binnen, ja maar, dat en dat is gezegd en dat zou… en ja… gaat nu niet op, want nu gaat het hierom. Wie Ben ik, wat Voel ik, waar ligt mijn verbondenheid en het programma waar ik in zit, waarbij mijn Bron aanwezig is, die ga ik dus héél goed wassen, schrobben, oppoetsen, in de glans zetten, terugplaatsen en vanuit dát veld, mezelf voelend gaat die de wereld in. De verandering, de boodschap van de verandering, dat is Wie Wij Zijn. Dat is Wie JIJ Bent en het naderende onheil of de naderende dood, wie heeft daar nou interesse in? Een grote Familie zijn we op de hele Aarde en ver voorbij de Aarde. Grote schoonmaakploegen zijn in deze dimensie aanwezig en het zou zo zonde zijn en onnodig zijn, als we ons leven vergeten te ervaren, in de binnenkant ook en dan naar buiten.
DRIE CYCLI
De belangrijkste sleutel …..na december ga ik deze drie daagse Educaties weer opnieuw geven met een nieuw tintje erop, die past bij deze energie van mensen die in deze wereld zijn. Het zijn frequentiewerelden en dat kun je niet zien maar eigenlijk is het wel dat je het ziet en dan houdt het ook op en dat zijn: die drie cycli, he!
De eerste cyclus: dat is het Nu moment, dat je beseft dat alle gedachten die er zijn, fysieke gedachten, dat die zich altijd bewegen rondom het ‘NU MOMENT’ dus net niet in het Nu. Dat is de carrousel, zeer vermoeiend, het lichaam vindt dit héél zwaar, dus dat Nu moment dat is er, dat besef.
De tweede cyclus: is dat je je bewust bent van je gemoedstoestand Dus niet met de gedachte, maar beseffend hoe het “NU” met je is.
De derde cyclus is: dat je door middel van Cyclus 1 “dat is in het ‘NU komen’ in het ‘NU zijn’, je bewust zijn van je gemoedstoestand, dat je met jouw mind landt in je Hart en over de materie heen schrijft , dus je brengt een andere boodschap het veld in. Dat is de Command, dat is een Bewustzijnsbeweging.
DE COMMAND – DE COM-MAH-NAH
Een Command is een opdracht, is niet een opdracht over iemand anders of een heersende opdracht, maar het is het zelfscheppende vermogen, het is een nieuwe beslissing, die door jezelf wordt gecreëerd. Het is een inzicht die van binnenuit ontstaat en ook wordt uitgevoerd via het bewustzijn, door te denken vanuit je binnen-intelligentie, voelend naar buiten toe. En de Command is eenCOM-MAH-NAH, dus dat is de samenwerkende intentiekracht van jou met alle “Frequenties, dus het Leven, het Goddelijke Veld, de Bron. Dus ik werk samenmet de scheppende frequenties endie Scheppende Frequenties is ZuiverBewustzijn en dat Zuivere Bewustzijn, daar zijn allerlei dingen doorheen aan het bewegen en dat zuivere bewustzijn kán alleen reageren op een andere zuivere intentiekracht, een ander zuiver wezen, wat niet de opdrachten uitvoert van het systeem, maar de keuze zelf schept en ze inbrengt en daar reageert dit de Goddelijke Bronkracht op. Daar is het Levensveld en die afstemming daarin, die afstemming, dat is de afstemming wat gebeurd is, door vele andere keuzes buiten ons om, die afstemming die is zoek geraakt. Het is niet helemaal af.
Het is net begonnen, zo nu en dan voel je ook dat je er heel duidelijk inzit. Dat je kunt spreken met God, zo noem ik het en niet als een externe identiteit of persoon, maar met de verbinding met het Leven, met alle universele, al het Leven, de bomen, de planten, de Liefde voor mensen die je dus niet kent, die je een kus op de wang kan geven, maar ook de intentie naar andere werelden dat je kunt voelen: Ik spréék tot jou en dat is de Goddelijke bandbreedte. En die afstemming om daar mee te communiceren en niet in systemen te denken en niet keuzes te maken uit het systeem, betekent een directe ontstijging uit de gecontroleerde matrix. Dat is ineens een beëindiging van een dominant systeem. Mensen moeten weten van binnenuit, dat de waarheid daar binnenin het belangrijkste en meest waardevolleis, WAT ER IS, want daar binnenin ligt de beëindiging van de Matrix, daar binnen in ligt het opstartenvan de Schepping. Ik (MvS) ben helemaal niet anti iets, ook niet anti matrix, ik ben helemaal niks. Ik ben hier en ik communiceer er maar op los met mezelf en daar komen mooie en interessante ontmoetingen en uitwisselingen uit voort. Daarvoor zul je dus een aantal dingen voor je zelf moeten onderzoeken, doorvoelen en herzien en dat kun je dus ook niet doen op de manier zoals ik het zeg of met de intentie waarmee ik zeg, dat het zou moeten, want dat is gewoon helemaal niet zo. Ik (M) ga daar niet over, ik ga niet over de intentiekracht van de ander, dat weet ik ook niet. Ik geef het alleen aan met woorden en heb ik het diepste vertrouwen in mijn Hart, het Hart van bloed van Thuis klopt door mijn Hart. Ik heb het aller diepste vertrouwen, dat in elke echo van iedereen, geweten wordt en Aanwezig is, wat eigen intentiekracht is. Iedereen weet dat en daar ontmoeten wij daar Hartelijk in. Hier kun je zo overheen fietsen hè, over dit stuk. Boeken, films, documentaires, lezingen en seminars en over de hele Aarde gaan over Vrije Keus, maar (om) in dát Koninkrijk te komen van de Vrije Keus is een buitengewone ontroerende ontmoeting.
DE WAARHEID BINNENIN IS HET WAARDEVOLSTE WAT ER IS
Het is een taal die hier eigenlijk niet gesproken wordt, een taal die je ook echt moet vastpakken in jezelf… dat is waar het licht schijnt, dat is waar de Warmte is en in ieder mens die dat zou voelen, zo abrupt zou voelen, die zou ogenblikkelijk van deze wereld weg willen. Zo krachtig schijnt het Licht van de Bron, de wereld waar we vandaan komen. Dus ik wil niet zeggen, dat het maar goed is, dat we het niet voelen, want het is niet zo, want dit moet een vrije keus zijn, maar weet ook dat zodra dat gevoeld wordt of je kent de Taal of het wordt sterker en intenser, weet dan ook dat jij ook de keuze hebt en ook zelf schept, wat je daarmee doet. Blijf je wel of niet, en op welke manier blijf je hier? Wat en wie representeer je? Wat zet je uit? Waar gaat dit moment van dit leven dan over? Welk pad zet je uit? Hoe ga je daar met mensen om? Wat is de aanvliegroute? Welke gedachten zijn er? Welke er kunnen worden weggestuurd? Het is een héél groot Wasproces!
EEN GROOT GOUDEN TAFELBLAD MET DE KAARTEN VAN WIE JIJ BENT
Ik (M) vind het een grote eer dat we dat met elkaar op deze Aarde, waar zo veel dingen gebeuren, zo ‘Dankbaar’ naar elkaar toe en ‘Zuiver’ naar elkaar toe, dat we dat met elkaar op de tafel leggen, op de tafel van het Koninkrijk en dat we daar met elkaar naar kunnen kijken. Met elkaar staan we daar omheen, dus niemand uitgesloten, staan we (daar) omheen en we kijken naar wat we op de tafel hebben gelegd, een ‘Groot Gouden Blad’. Daar liggen de kaarten van wie je bent, en dan zie je al die kaarten van elkaar en dan moet je met elkaar gewoon huilen, dat daar het einde van de verdeeldheid gewoon zichtbaar is en dat iedereen soortgelijke kaarten kent.
MIND EN HEART OVER MATTER
Als jij jouw bestaan hier in deze dimensie echt serieus neemt vanuit je Hart, we noemen dit ook wel Zelfliefde, het kan soms heel moeilijk zijn als er al die dingen gebeurd zijn en de mind zit er op – de mind vindt daar alles van, oh oh oh, is veel oordeel op en veel gedachten over jezelf, zelfs als je het niet een oordeel vindt – kan de mind en is dat wel zo, zou een grote blokkade zijn om van jezelf te houden, Denk je nou werkelijk waar, dat het belangrijk is, wat er allemaal gisteren is gebeurd in deze wereld? Daar gaat die pas vertellen als die gisteren zijn hele gezin kwijt is geraakt, nee daar gaan we weer, ‘in het Nu’, dat is bubbel/bubbel 1, in het Nu komen, Nu Is het zo. Jij bent misschien ook kortgeleden… iemand overleden of kwijtgeraakt, of wat dan ook dat voel je ook kun je ook voelen in het ’Nu’. Het gaat dus om het” Nu”, hoe het Nu met je gaat, ‘gemoedstoestand’. Hoe kijk ik naar bepaalde onderwerpen? Hoe ervaar ik deze situatie in mijn leven? En het derde is : Mind en Heart over Matter, over de materie heen, we scheppen iets nieuws.
Dus het is niet een persoonlijke oppoetsbeurt, maar het is steviger in je zadel gaan zitten. Daar gaat deze dag over en ook ophouden te mopperen over jezelf. Er valt namelijk niks te mopperen, het is allemaal niet nodig, ophouden! En al die onzekerheden die er zijn en gedachten en dat je het idee hebt, snap ik het allemaal wel, doe ik het wel, heeft het wel zin? Ophouden ermee! Want ik heb daar een stukje overgeschreven dat is: Dat het knap lastig kan zijn, om die negatieve, blokkerende, emoties, die in de macht kruipen om die te moeten ervaren en het helpt al heel veel, als je gewoon bij je zelf erkent/herkent dat je daar gewoon nu en dan in je zelf stevig over kunt struikelen, dat kan. En er is helemaal niemand in deze ruimte die dat niet kent, nou als dat niet verbindend is, dan weet ik het niet meer.
TWEE VERSCHILLENDE CIRCUITS WAARUIT WE WERKEN: BREIN EN BRON
Dus, top prioriteit(en), wees Schepper van je eigen moment waarin gekozen kan worden, dat is een hele sterke en een hele belangrijke. Kort gezegd hebben we twee verschillende circuits waar we in werken, zo noem ik het hè! Het ene circuit is het circuit van het denken, wat geprogrammeerd is door deze dimensie, wie en wat laten we los. Het andere veld is het voelend veld, de binnenkant. Als je ‘daar’ bent, geen conflicten, daar zijn geen zorgen, er is geen bedreiging, zuiver leven.
Veld 1 : Het hoofd, dat kun je zien als een uitvoerend orgaan. De Ontwerpers van deze werkelijkheid met alle andere aanverwante gebeurtenissen daaromheen, hebben überhaupt nooit het zo ontwikkeld, zoals het nu werkt, maar zoals het nu werkt is wel voortgekomen uit hun blauwdruk van deze realiteit en zij hebben deze werkelijkheid zo gecreëerd, dat het brein een uitvoerend instrument is. Het brein kan zelf niet denken, het brein kan alleen uitvoeren, dat is ook waarom de wereld steeds hetzelfde blijft via het brein, omdat iedereen elkaars woorden na spreekt, elkaars ideeën naloopt en elkaars evolutie ook overneemt, dus dat is een kloonreality Het is heel waardevol om te beseffen dat jouw lichaam, en neem het niet van mij aan in deze woorden, zo leg ik het gewoon uit, dat jouw lichaam een mind heeft, een brein heeft, wat zelf niet kan denken. Ik heb daardoor het gevoel heel sterk dat ik daarom mijn brein als een baby’tje in mijn armen neem, want goh, ik moet voor jou zorgen, want ik kan helemaal zelf niet denken. Het brein kan dat namelijk niet. Het Brein kan alleen ontvangen, het is dus een uitvoerend, ’n ontvangend gereedschap, ontvangt, het voert uit dat op het moment wat er wordt ontvangen, wordt uitgezet, in deze realiteit, in deze dimensie. Dat is interessant, daar moeten we aan het werk. We moeten dus in het brein komen met onze EIGEN VRIJE WIL.
En het tweede veld, is dus het voelende veld, dat is het veld van de emotie, het gevoel, de betrokkenheid, dat is de Bron dat is die kracht, waar niemand jou iets hoeft te vertellen, dus ik ook niet, DIE KRACHT, daar binnenin, daar is de Bron, Jouw taal van Oorsprong, de originele taal, daar worden dingen gecreëerd, daar vindt Schepping plaats, daar vinden gevoelens plaats, daar worden verbanden gelegd vanuit een GOUDEN TAAL, vanuit een emotionele taal, vanuit een Open Taal, een taal waarin alles HEEL is en dat veld, die frequentie, die taal hier binnenin, die…. het is onze taak, die brengen wij, in het brein en dan heeft het brein iets héél moois uit te voeren. Dat is dus ook het ‘Engeltje en het Duiveltje’.
De ‘Engel’ in dit geval aan de binnenkant, puur van jezelf, jouw bewustzijn, jouw voelende Bronkracht, het Licht wat je hebt meegenomen in Wie je Bent.
En het ‘Duiveltje’: is de gedachte die niet voortkomt uit ‘jou Zelf’ maar macht heeft, omdat daardoor er dingen worden uitgezet, die zowel jouw leven besturen en in standhouden, maar ook een aandeel heeft in deze dimensie, dus hoe de hele wereld beweegt. Dus de planetaire realiteit waarmee hier we te maken hebben, een keuze daarin te maken vanuit jezelf, om dit niet meer te doen.
NIET MEER MEEDOEN IN HET SYSTEEM VAN DE GEDACHTE
Dus een keuze te maken in deze Planetaire realiteit, een keuze, jouw keuze, daar niet meer in mee te doen, via het systeem van de gedachte die iets uitvoert, wie jij niet bent.
Het derde veld: De belangrijkste en meest waardevolle stap die wij kunnen zetten is, door ons Bewust te zijn dat, dát wat we van binnen Voelen en Zijn, ook uitvoerend in het Veld van de Gedachte belandt en ook uitgedacht kan worden. Dat is waar ik net mee begon. Het is een stevige opdracht. Het is steeds weer dat de Kroon bijna er afvalt en er weer opgezet wordt. Het is een job die ieder mens kan doen, omdat ieder mens verbonden is met de bron en als je hier dus overheen fietst, dan kom je dus in allerlei constructies terecht en dan ga je heel veel dingen weten en snappen en doorgronden en beseffen en dat is allemaal héél groot, maar God, de Scheppende Kracht, wie Jij bent, de Drager van een van de Koninkrijken waar je vandaan komt, de Vrije Scheppende Kracht van de Vrije Wil, Bewustzijn, die is daar niet in aanwezig. En zo is dat ‘Duiveltje’ in staat, om heel slim, jou de indruk te laten geven, dat je in de Vrijheid zit, totdat je ogen openvallen en je Hart open springt en het bloed alle kanten uitgaat van emotie, dat je vaststelt, hoe zwaar je naast je Eigen Wil zag staan en dat zijn de mooie momenten. Dat is het Moment van Ontwaking, een Zorgmoment van opnieuw afstemmen met jezelf, die twee velden daar werken we in.
Scheppen kost geen Energie.
Bron: Martijn van Staveren
Met dank voor het maken en delen van dit transcript.
(fragment uit deel 2 van Callibratie-dag 12 oktober 2023) …Trilling is geluid, wat geluid doet, dat geluidtransportmiddel is en het gaat veel sneller dan het geluid zich voortbeweegt. En dat geluid ook materie is, dat geluid bevoorraad kan worden door een intelligentiekracht die we hier emoties noemen, die we Bron noemen. Simpelweg om door erin aanwezig te zijn, door de trillingen die het geluid al is, door de stemmen die daarin zitten, de stemmen die het zijn en mijn of jouw aanwezigheid in muziek wordt alles anders. En dat zijn goddelijke holografische transmissies die worden uitgezonden. Dus ook in het geluid die de Aarde raakt, Aarde wordt geraakt door kosmische geluiden uit andere dimensies, in de geluidsfrequenties zitten allerlei holografische transmissies bij uit andere beschavingen. En wij roepen bij: “Waar zijn ze dan?”
Geluid is iets heel specifieks en we moeten goed beseffen dat deze wereld waarin we leven, dat het de “materie-wereld” nu is, zoals we het nu ervaren afkomstig is uit allerlei verschillende frequentie-netwerken. Het is niet één 3D-wereld, deze driedimensionale wereld die we zo noemen “3D”, deze werkelijkheid, die materie is, die IS er omdat die afkomstig is uit allerlei verschillende taalvelden. Dat is zo geassembleerd, ontworpen, en daar liggen alle mogelijkheden in. Uit die taalvelden, uit die frequenties, kan alles ontstaan. Diegene, die iets laat ontstaan, die daar een materiewereld uit laat ontstaan, is diegene die de trilling bevoorraadt met de Bron, die de trilling bevoorraadt met het goddelijke, de essentie.
Dus nog een keer weer, niet uit een boek, maar uit wie persoon, personen, allianties, sterrenbeschavingen, kosmische volkeren zijn. En het wordt heel veel door het experiment, wat onze werkelijkheid is, wordt heel veel aan geluid bevoorraadt door allerlei verschillende – in ideologische achtergronden – beschavingen. Er zijn heel veel strijdgroepen, die willen dat wij worden zoals zij zijn. En als wij worden, zoals zij zijn, als ik mijn eigen intentiekracht er niet inzet, als ik mijn goddelijke essentie niet in materie breng, dus in de frequentie van het licht en het geluid, als ik dat niet bevoorraad en ik word de frequentie van het systeem, dan ben ik eigenlijk een representant van hen.
En zo switchen wij in deze wereld via vibratie tussen allerlei verschillende afkomsten. En hier heb je ook het shapeshifting fenomeen, dat je kunt shapeshiften, van vorm veranderen. In trilling verander je eerst, dat je eerst helemaal een andere trilling wordt, en dan de trilling die jou vormt, die jou vult, de resonantie, dat je in feite een krijger bent van die beschaving. En zo wordt er geschaakt met mensen op deze wereld.
Mens heeft eigenlijk het anker van zichzelf kwijtgeraakt. En het is nu tijd dat wij instappen via onszelf, maar er is een hele grote interdimensionale oorlog gaande vanuit allerlei verschillende hoeken, tussen verschillende hele grote volkeren en beschavingen, die niet de Kracht in zichzelf in balans hebben en hun eigen agenda’s voorrang geven, en daarbij wordt niets ontzien. Werelden worden overgenomen, werelden worden onder controle gebracht, werelden krijgen dus de vormgeving, daar komt er TIJD waar de mensen naartoe gaan. Mensen hebben dan ook gewoon een soort slachtofferrol, in die wereld, dat ze denken dat ze ergens heen gaan.
En die trillingen zijn ontzettend belangrijk, want trilling schept vorm. Op moment dat wij instappen in het Koninkrijk van ons Hart, in onze binnenste intelligentie, in een (platgezegd) goedaardig mens-zijn en in vrijheid zijn en ook in vrijheid naar andere mensen zijn, dan wordt DIE trilling via jouw bewustzijn in het veld een soort schild. Dat is het grote schild dat in boeken en op grote schilderijen wordt getekend. De wachters van het Licht, van het vrije bewustzijn… die leven vanuit deze kracht, die is een bewustzijnstrilling, een rijk van jezelf waar andere entiteiten hun trilling niet in kwijt kunnen.
En daarop zijn allerlei programma’s ontworpen dat de trillingen die bv op een persoon X worden afgeschoten en die is beschermd door het eigen Licht, dus die kan de aanvallen wel voelen, dat trillingsveld wat niet wordt geabsorbeerd, wat niet in die persoon terecht komt, manifest, omdat die persoon zijn/haar bewustzijn er niet op afstemt, dat er wel de route is waar die trilling wel naar toe gaat. En de trilling gaat altijd in een cyclus, een directe cyclus naar de persoon toe die dicht bij de persoon staat waar de poging op wordt ondernomen, want “als we jou niet kunnen treffen, dan treffen we wel iemand, die jou kan treffen”.
En zo werkt het hier, dat moet je doorzien. Het is geen angstscenario of complot, het is een frequentiewetgeving. En laten we eerlijk zijn, het is fantastisch bedacht, het zit heel goed in elkaar. Want als ik in mijn schild, mijn bewustzijn leef en ik word aangevallen via een persoon, de aanval gaat via de persoon die mij lief is. En dat kan evenzogoed jij zijn, want jij bent me ook lief, daar zit geen verschil in, dan kan het zijn dat jij mijn grootste tegenstander gaat worden om in mijn Licht te kunnen staan. En dan is er maar de vraag, wat ga ik doen, buig ik of sta ik? En buigen is niets mis mee. Het is niet zo, dat als je buigt voor de chantage die een ander op je werpt, omdat daar de aanval wordt uitgevoerd… Maar we moeten onszelf herinneren, dat we daar niemand ten dienste mee zijn, niemand, inclusief onszelf niet. Een trilling is een heel belangrijk transportsysteem, een heel groot belangrijk transportsysteem.
Bron: Martijn van Staveren, Calibratie dag 2, 12 oktober 2023
(bron: transcript van EDU juni 2021, Martijn van Staveren)
188 Super beschavingen
Dus de toegang tot deze wereld zijn 188 super bron dimensies. Die hebben allemaal de code, dat noem ik de sluit-code van die toegang. Die hebben met hun bewustzijn toegang om hierin te komen. Dus 188 beschavingen, waarvan elke beschaving een bron is met miljarden intelligenties, hebben toegang hiertoe.
En die hebben ze uitgezet, ze zijn dus weg, en er blijft er één van over. Dat heeft archon gedaan.
Maar ze zijn er wel. Ze zitten in het hologram waaruit je gegenereerd wordt. Dus als je daarin gaat schuiven met de mogelijkheden en je gaat je ermee verbinden, dan kun je voelen en in connectie komen met 1, 2, 3, 4, of 10 andere velden en dan kun je in één keer informatie in je hologram en lichaam krijgen en dan weet je dingen. Op dat moment ben je heel anders, maar je bent nog wel steeds de persoon die je hier bent, maar het genereren van de bron daarachter komt uit een ander kanaal.
Dienstbaarheid
Dus de wereld die wij nu leven hier op de Aarde, en dat kun je ook zien aan het algehele gedachtegoed wat we leven met elkaar, houdt ons als het ware vast in dat ene stuk informatie, dus eigenlijk in archon.
Als we ruimte maken voor elkaar, wat het ook is, al praten we de hele dag over hetzelfde onderwerp; jij bent belangrijk. Dus dat jij je goed voelt. Wij natuurlijk ook allemaal, maar niet dat we hier zitten en jij voelt je niet goed. Je krijgt ruimte omdat je die ruimte ook altijd zelf aan het leven hebt gegeven en nu krijg je hem gewoon terug. Dan spreken wij geen archon en dan spreken we ook geen liefde, het is onder andere liefde. Het is iets heel essentieels en daarvan moet je heel sterk afwijken van wat je normaliter geneigd bent te doen, of waar je je niet eens bewust van bent wat je voor een ander kan doen.
Het gaat niet alleen om dienstbaarheid naar anderen maar ook om dienstbaarheid naar jezelf. We moet onszelf die weg geven, die weg moeten wij zelf openen en als het niet lukt dan open je hem voor elkaar. En dan voel je ook van ‘weet je, al zou dit dan het enige zijn geweest van deze dag en de rest van de dag is zogenaamd ‘mislukt’, dan is dat eigenlijk gewoon een idee-fixe want dat is helemaal niet zo. Het gaat erom dat het leven wordt ondersteund, naar elkaar toe, dat is onze diepste missie.
Deze situatie hier, van die 188 velden en dat microbisch bewustzijn – ze hebben zich genesteld in hele grote machten, dus het draconische Orionrijk wat echt ongelooflijk groot is, is dus echt een fysieke macht, dus archon heeft zich genesteld in beschavingen, in de code van materie dus in de lichtvelden, en die staan onder controle daarvan. Die zijn zo zwaar getraumatiseerd, die hebben zulke zware drama en trauma meegemaakt, zulke ongekende grote oorlogen en horror dat, om overeind te blijven, kunnen ze eigenlijk alleen nog maar vanuit die kracht leven en niet meer vanuit eigen beslissing. Maar die bevinden zich dus in de ene laag hier, dus deze werkelijkheid.
Vraag: hoe kunnen zij er dan weer uitkomen?
Martijn: Als wij zelf naar een ander veld schuiven waardoor deze werkelijkheid wordt uitgenodigd om te reageren op een andere kracht, dus op een van die andere 187 intelligentie velden, dan wordt het archoninformatieveld als het ware minder krachtig of verliest volledig de macht. Dat staat los al zouden hier de archonkrachten weggaan, al zouden ze zich finaal terugtrekken, en dat gaat dus ook gebeuren want in dit universum is het al gebeurd alleen de Aarde is het laatste bolwerk waar zich dat nog bevindt. Het is een hele precaire situatie, daarom willen de andere krachten ook geen oorlog voeren, maar laat het de parel zichzelf van binnenuit schoonspoelen. Dat is de wederopstanding ook, maar dan is het archontische veld nog steeds niet weg.
Maar dat is ook niet ons uitgangspunt want het archontische veld is zo’n complex veld. Er zijn nog meer dan 10.000 andere werelden bezet door deze kracht. Dus het is een gigantische operatie. Maar als jij eruit komt tijdens dit leven of tijdens het overlijden, want dat is een onderdeel ervan, zodra je eruit bent neem je je plaats weer in, voel je jezelf. Je herinneringen zijn weer terug, alles is weer operationeel. Dan zul je zeer waarschijnlijk eerst even lekker helemaal niks doen en deze hele ervaring, die zéér diepgaand is in je wezen en in je identiteit die je werkelijk bent – daar zijn hele grote praatgroepen voor, want het is heel intens hoor wat hier gebeurt. Wij vinden het hier al intens, maar zodra wij weer thuis zijn dan komen we er pas achter hoe echt intens dit is geweest. Daar ga je pas beseffen hoe je niet jezelf bent geweest.
Vraag: Is dat “daar” bij de bron?
Martijn: Ja, dan kan de bron zijn. Maar het kan ook zijn dat je uit een andere bron-werkelijkheid komt waar hele mooie mens-reptielen wonen, hele prachtige reptiliaans-humanoïde wezens, en dat je daar wakker wordt. Het is je eigen code die weer opengaat. Dus je wordt weer wakker waar je eigenlijk vandaan komt.
Opmerking: Daarom vind ik het ook fijn dat je over die oorspronkelijke wereld vertelt. Niet als vlucht van hier, maar dat ik mij kan herinneren wie ik oorspronkelijk ben. Daar wil ik de focus op hebben.
Martijn: De wereld van Ganesh waar ik vandaan kom, bestaat uit zeven supergrote planeten. Heel groot, ze zijn 400 keer groter dan de Aarde. Als je op het internet kijkt zijn er weleens filmpjes te vinden van vergelijkingen tussen planeten en zonnen. Moet je eens kijken hoe groot het is, wat een enorm bol het is. Dat zijn zwaartekrachtsvelden met allemaal verdiepingen erin. Daar kan ik echt wel wat over gaan vertellen en dat ben ik ook zeker van plan, maar dit stukje d’r onder is ook echt zo ontzettend belangrijk. Want als je dit een beetje kunt doorgronden- en het is al heel veel om dit alleen al te doorgronden- als je dit een beetje kunt voelen, kun je ook zien wat de kracht in de ander is. Dus als iemand venijnig is, dat je kunt zien van ‘goh, je bent geen slecht mens maar je bent op dit moment gewoon die kracht’, meer niet. En dan kan ik daar ook over gaan spreken.
Vraag: Maar die archon is uiteindelijk ook ontstaan uit een bron?
Martijn: Zo kun je dat stellen, maar zo wordt het niet gezien in de bronwereld. Er zit iets tussen, waren we de vinger niet op kunnen leggen. Er is iets, net als een teek die zich verdekt ergens opstelt. En die kansen kunnen wij evenmin niet detecteren zoals zij ons niet kunnen detecteren in onze bronkracht. Het zijn twee tegenovergestelde krachten die elkaar onzichtbaar maken. Het is er altijd al geweest.
Laat ik het zo zeggen, dat de veronderstelling dat we iets hebben gemaakt waarvan we niet wisten dat het gebruikt zou kunnen worden om daarvan uiteindelijk in dienst te komen, dat benadert mijn visie van de situatie zoals het echt is. Want we hebben natuurlijk die kracht niet zelf ontwikkeld. Het is ontstaan uit een gigantische hoeveelheid intelligenties die universa worden genoemd, met wetgeving die bij elkaar is gekomen doordat de reizigers bij elkaar kwamen. Dus er is een soort besmetting opgetreden door intelligentie te verlengen.
Dus waar zijn wij mee bezig, ook met dit leven? Maar ook deze missie die we aan het neerzetten zijn? Denk even terug aan wat we vandaag bespreken over dat we de intelligenties in deze wereld gaan laten ontstaan, dat we ze laten binnenkomen, omdat wij nou eenmaal hier zijn. Het ook als burgerbeschaving kunnen neerzetten en dat het informatieveld gewoon opent omdat wij toegang geven aan, en er is niemand die daartegen is.
En degene die er wel tegen is mag zich kenbaar maken en uitspreken waarom dat zo is. Dat moet want het is computertaal, archon is een soort computerintelligentie. Die kan niet op emotie reageren, alleen op intelligentie. Ze hebben altijd een intelligenter woord als wat jij denkt. Dus je moet het echt vanuit je gevoel aanvliegen.
Wat we aan het doen zijn is, in deze werkelijkheid hier, die archon-besmetting, die intelligentie zoveel mogelijk niet-spreken. Niet aan de kant duwen maar zoveel mogelijk niet-spreken. Dus zoveel mogelijk jezelf zijn. Dus zoveel mogelijk luisteren naar wat je zelf voelt en je eigen intelligentie inzetten.
Dus door je eigen vermogen in te zetten, door te volharden in wat je voelt, door te zeggen wat je voelt en door dat ook echt gewoon aan te geven; wordt jouw bewustzijn zo ontzettend een eigen autoriteit. Het krachtveld en de trillingen komen vrij zodat die parasitaire besmetting, die zich in jouw werkelijkheid bevindt, in jou -dus ook écht ín jou, ze zitten in onze codes, dat die als het ware uitschakelen en naar een ander veld schuiven omdat jouw eigen autoriteitsveld aan gaat. En op dat veld schakelt de andere intelligentie dan ook over.
Het lijkt heel complex, maar eigenlijk is het heel eenvoudig. Door letterlijk de leiding te nemen en te voelen wat je zou kunnen doen. En dan kom je dus uit op ‘schroom’, op ‘mag je wel of niet spreken’, ‘mag je jezelf de ruimte geven’. Ik denk dat we dat allemaal wel kennen. Het is echt een code. En of je nou wel of geen spreker bent; ook als ik bijvoorbeeld bij groepen ben waar ik zelf niet spreek en ik zit in de zaal, dan voel ik dat het lichaam niet wil praten. Dan voel ik als iemand zegt, “We hebben ook een gast, Martijn van Staveren is hier aanwezig”, slik… Dan voel ik datgene wat ik nooit heb, omdat het script gaat draaien en mijn lichaam wordt dan nerveus. “Oh god, nou moet ik wat gaan zeggen”. Ik voel dus het programma en dát is die code. Die code wil je neersabelen op de grond: en je houdt je mond en je voegt je in de situatie en daar sluit je je bij aan, punt uit.
En ga niet voorop het ijs breken want je wordt verpulverd. En dat is waar we mee te maken hebben. Daar gaat het om, daar gaan deze sessies over. Dit zal ik vanaf hier de volgende keer eventjes opnieuw opbouwen want dit stuk hebben we dan gehad en dan pakken we er even een ander stuk bij, de Aarde. Zodat je ook kunt zien dat de Aarde, deze werkelijkheid die ontwikkeld is, een dubbele agenda was om als opvangbak te functioneren. Dat is heel interessant maar dat moeten we even in twee fases doen. Dus probeer dit thuis nog even door je heen te laten gaan. Wat je niet snapt of niet helder is of waar vragen op zitten; opschrijven. Want het is echt belangrijk dat we dit uit de knoop halen.
Vraag: Wat betreft de vrije wereld, zit je er ineens in of word je daar ook geboren?
Martijn: Daar zit je in.
Vraag: En als je van jezelf gezien hebt dat je zeemeermin bent of dat je kat bent. Zijn dat dan andere werelden die gemaakt zijn?
Martijn: Dat zijn bronwerelden van Andarrah (niet Ahntarrah). Andarrah is een hoofdcluster van de bronwereld wat bestaat uit, wat wij hier op de Aarde zien als leeuwen en katachtige mensen. Als jij het gevoel hebt dat je daar verbinding mee hebt, dan komt dat uit die oorspronkelijke werkelijkheid vandaan. Dat loopt allemaal dwars door elkaar heen en die kunnen ook bij elkaar komen door die projecten, dat was in een andere tijd anders.
Vraag: Leef ik nu een parallel leven, dus dat ik nu ook tegelijkertijd in de vrije wereld leef?
Martijn: Nee, er is geen hoger zelf. Het zelf wat er is, zit nu hier. “Het hoger zelf ” is een spirituele agenda. De Deltagroepen die het menselijk brein besturen, hebben zoveel spirituele dingen erin gegooid dat we denken dat we ons op verschillende plekken tegelijkertijd kunnen bevinden.
In zekere zin kan dat ook wel door de wetgeving van dit universum, maar je moet ervan uitgaan dat je maar 1 bewustzijn hebt, een eigen identiteit. En op dit moment wordt die geparasiteerd en daardoor ervaart die deze werkelijkheid. Buiten dit stuk is er niet nog zoiets als ‘een groter bewustzijn’. Buiten dit stuk is er wel zoiets dat je bewustzijn open kan gaan, zich weer opent, opent, opent. Dus je zit hier en je kunt steeds meer vermogen krijgen, maar dat vermogen is nu uitgeschakeld. Maar dat vermogen kan ook in een kortstondig moment aanstaan. Als je een ontmoeting hebt met mensen uit een andere werkelijkheid zul je merken dat je een veel groter vermogen hebt van weten en voelen.
Vraag: Dus heb je in de oorspronkelijke wereld meer vermogen dan dat je hier hebt? (Ook vraag aan Martijn zelf)
Martijn: Ja, want deze werkelijkheid is zo gescript dat je wordt uitgefilterd. Dat is ook waarom ik dit lijf heb, net als jullie. Maar dat is niet wie we zijn. De intelligenties die deze werkelijkheid in bezit hebben genomen, voordat het bewustzijn deze werkelijkheid gaat ervaren – want dat is wat ze doen, ze plukken je ergens vandaan, ze parasiteren je en koppelen je dan vervolgens hieraan. Dat is wat ze doen. Ze kijken wie ze bespringen, wie ze innemen. En degene die ze innemen, die ze bespringen, schaven ze helemaal af. 1% eraf, 2% eraf, 3% eraf en dan blijft er nog één procent over en dat deeltje wat er overblijft, dat transfigureren ze naar een persoon in deze werkelijkheid. Dus in die 1% van wie je hier nu bent. Dat is één procent van je oorspronkelijke stuk. Dus het is ook zo dat wat je hier op de Aarde doet en wat je voelt; is een afgeslankte vorm van wat je al aan het doen was voordat dit allemaal gebeurde.
Dus als je verbonden bent met bepaalde stukken, wat heel diepgaat, dus iets wat je ontiegelijk bezighoudt. Een ander zou zeggen ‘waar maak je je druk om’. Maar je voelt dat het zo belangrijk is. Dat is dan een restant, een flits uit een andere tijd wat zich in deze werkelijkheid, in jouw leven, zich constant gedraagt en wat te maken heeft met wat je aan het doen was hiervoor. Wat ik hier nu doe, doe ik daar ook. En wat jij aan het doen bent hier, in deze wereld – kan best zijn dat je voelt dat de vorm het niet moet zijn, dat je ermee moet stoppen, ‘het gevoel moet ik op een andere manier neerzetten’. Dat heeft daarmee te maken.
Dus het is niet zo dat je zomaar hier op Aarde bij toeval in een lichaam terechtkomt en dat je nog wat mogelijkheden en gevoelens in je draagt; het heeft allemaal te maken met je oorspronkelijke stuk. Dus ze pakken iets van jezelf, dat kunnen ze zelf niet bedenken, ze pakken jou en zoveel procent zetten ze daarvan uit en dat restantje wordt in de matrix omgecodeerd en daar neergezet.
Dus je weet nooit, als je hier komt, wie en wat je wordt. Dat bedenken zij voor jou. Maar dat restant, dat is een deeltje van wie je bent. Daarom is het ook zo zeer essentieel want dat laat zien dat we ons, als we echt leren luisteren naar onszelf, als we echt luisteren naar onze bron, dat voel je dat weet je. Je weet dat dat wat er gebeurt in deze wereld; er is iets in mij wat nog steeds de bron is. En dat gaat nooit verloren, dat is een lichtje en dat kan nooit uit.
Als je echt goed gaat kijken waarmee je verbonden bent, kom je daar een heel stuk verder mee. Als je écht gaat kijken wat je nou VOELT. Dus niet denken ‘ik wil dat of dat’, wat voel je nou echt? Haal dat nou eens tevoorschijn, geef het jezelf nou eens gewoon. Het maakt niet uit wat het is. Het kan ook zijn dat je houdt van reizen. Ik heb mensen gesproken die weten niet wat ze moeten doen in hun leven, maar zodra ze gaan reizen, als ze erover praten dan huilen ze en snikken ze. En ze zeggen ook ‘ik weet niet waarom ik reis, ik weet niet wat ik daar doe, eigenlijk doe ik ook helemaal niets, maar op het moment dát ik reis ben ik mezelf, dan ben ik er. En dan heeft dat te maken met je oorspronkelijke blauwdruk.
Ik vind het ook extreem belangrijk, en dat moeten we heel erg met elkaar gaan uitvergroten, dat als je elkaar eerbiedigt in wat je doet en waar je voor staat en hoe je je gedraagt – en dat kan best ook vermengd zijn in matrixgrillen – maar als je elkaar kunt laten en elkaar kunt zien, dan eer je ook de bron van de ander want die zit er namelijk in.
Er wordt ongekend veel leed berokkend omdat mensen elkaar veroordelen op welk niveau dan ook. Als ik bijvoorbeeld iets lees over de transgender agenda, dat mensen daar hele forums en blogs over opzetten en dat het allemaal te maken heeft met de duivel en lucifer. Als iemand het gevoel in zich draagt transgender te zijn; als die persoon dat voelt en die persoon leeft dat, dan eerbiedig ik die persoon. Of dat nou een kind is of een volwassen man of vrouw. Want ook dat is verbonden aan iets oorspronkelijks daarachter. Het moet echt stoppen dat mensen in allerlei agenda’s meegaan. We moeten de bron in de ander, die we kunnen zien en voelen, echt volledig openen. En dat is niet aan regeringen en instanties, het is alleen aan mensen van de wereld hier, de burgerbeschavingen-oprichting, die alles kunnen zien en daarin ook volledig de Kracht kunnen laten ontstaan. <…>
(over het onderzoek van Alberto d’Anna, geschreven door Giorgio Cozzi) Wat als alles al gebeurd is???… De definitieve herverbinding met de goddelijke bron
Alberto d’Anna’s interessante theorie over een bestaan dat een script is dat al geschreven is en dat mensen voorbestemd zijn om te leven alsof het nieuw is
Alberto D’Anna (rechts, die zichzelf een vrijdenker noemde) wijdde vele jaren aan een metafysisch en spiritueel onderzoek, wat hem ertoe bracht een alternatieve hypothese te formuleren voor de huidige, op de een of andere manier antagonistisch tussen determinisme en vrije wil. In zijn onlangs herziene boek, Un chiodo e gocce d’acqua (=Spijker en waterdruppels) (Akkuaria uitgeverij), maakte hij een diepgaand proefschrift over kwantummechanica en theorieën van bewustzijn, waarbij hij ze koppelde aan de hypothesen geformuleerd door verschillende wetenschappers, om aan te tonen dat het bestaan niet altijd reageert op algemeen aanvaarde wetenschappelijke principes en dat de twijfels die opengelaten worden door de vele dilemma’s geen adequate antwoorden vinden in de huidige wetenschappelijke kennis.
De eeuwige vragen over wie we zijn en waar we vandaan komen, vinden uiteindelijk nieuwe mogelijkheden van verklaring die volgens hem geen idealistische of fideïstische paden (=opvatting, dat we kunnen goddelijke niet begrijpen, alleen geloven) hoeven te volgen, maar om in ons de essentie te herontdekken waarvan we gemaakt zijn. Op de een of andere manier een herverbinding met het eeuwige en het oneindige waaruit we komen en waarnaar alles zou terugkeren, in een macroscopisch ontwerp dat zou functioneren als een softwareprogramma, dat de primitieve wil (of oerwil) vertaalt in een concrete realiteit die wij, menselijke wezens, in ons bestaan zouden katalyseren terwijl we het leven.
Het programma zou vanaf het begin worden geschreven en de ontwikkeling ervan zou worden gekoppeld aan het feit dat “we de geschiedenis waarin we leven niet anders kunnen interpreteren”. Elke keuze zou in die zin de enige mogelijke keuze zijn en in ieder geval is het aan ons om het te maken alsof het onze eigen autonome keuze is en niet een goddelijk plan dat al geschreven is. Het spreekt voor zich dat we allemaal in een totaal deterministische werkelijkheid zouden leven waar vrije wil slechts een perceptie zou zijn van een keuzevrijheid die al sinds het begin der tijden geschreven is.
Vergelijking tussen wetenschap en spiritualiteit De menselijke geschiedenis zou ook de keten van bestaan kunnen voorzien, gericht op het mogelijk maken van uiteenlopende experimenten die zullen leiden tot het bereiken van eeuwige volheid door zichzelf opnieuw op te nemen in de Universele Geest waaruit zij afkomstig is en waarnaar zij zou terugkeren. De recente theorieën over parallelle universa, ontleend aan de subatomaire fysica, zijn misschien niet in tegenspraak met dit principe, omdat ze de verscheidenheid aan menselijke mogelijkheden in veel verschillende existenties waarin de verschillende keuzes aanwezig zijn en dus de verschillende films die ieder van ons zou leven, met elkaar zouden verbinden. Zonder de geleerde en diepgaande discussie over wetenschappelijke theorieën die aan de laatste hypothese voorafgaat, zou men kunnen denken aan een van de vele spiritistische oriëntaties die moderne gebeurtenissen bezielen; het is echter juist de helderheid van presentatie en de voortdurende vergelijking met wetenschappelijk bewezen kennis die inhoud geeft aan de door de auteur verwoorde concepten, die zijn gedachten en voorstellen vergelijkingswaardig maken.
Er zijn veel wetenschappers die strijden om interpretaties over bewustzijn en evenveel die tegengestelde wetenschappelijke hypothesen ondersteunen met betrekking tot de voorwaarden van de oorsprong van de mensheid en haar evolutie, in de zin van de betekenis ervan. Is er een God die het menselijke experiment heeft voortgebracht? Zijn we het resultaat van toeval? Een curiose combinatie van chemische elementen afgeleid van de Big Bang? Is er een ultieme wil in dit alles? Eindigt alles met de dood van het lichaam? Komt er een vervolg? En waarom? De vragen verdringen onze geest en sporen hem aan om antwoorden te zoeken die de wetenschap op dit moment niet kan geven, laat staan de religie alleen met zijn “geïnstitutionaliseerde legendes”, niet het resultaat van bepaalde gebeurtenissen, maar van verhalen die “politiek” zijn opgebouwd. Dit zijn in een notendop enkele van de vragen die worden gesuggereerd door het onderzoekswerk van Alberto D’Anna.
Verstrengeling en paralelli-universa Volgens de principes van verstrengeling zouden we allemaal met elkaar verbonden zijn, zoals blijkt uit de experimenten van de deeltjesfysica. Dingen zouden alleen gebeuren als we ze waarnemen, zoals de kwantummechanica laat zien met de onbepaaldheid van het deeltje en de golf tegelijkertijd (of het is energie, beweging, of het is materie, stabiel, maar niet de twee samen: en we kunnen het alleen weten als we het fenomeen waarnemen, alsof we ernaar staren, in het uiterste geval alsof we het hebben geproduceerd, dat wil zeggen, we hebben het bepaald). Als deze wetenschappelijke bewijzen waar zijn, dan is het ook waar dat het een potentieel is om ons bewust te worden van de universele verbinding die alles en elke informatie bindt waarmee we ons opnieuw kunnen verbinden, waardoor verschijnselen en gebeurtenissen mogelijk zijn die niet langer zo gebonden zijn door het zintuiglijke systeem waarmee we zijn begiftigd. Dit is wat D’Anna beweert, in lijn met wat parapsychologie ook beweert. Het feit dat de golffunctie, voordat deze wordt bepaald dankzij observatie, veel mogelijkheden heeft, stelt ons in staat om te denken aan een wereld van parallelle universa waarin er in de virtuele staat al het “ik” zijn die anders hebben gekozen dan hoe ze hebben gekozen in het “hier en nu”, in de dimensie waarin we nu leven of liever waarvan we ons bewust zijn in de huidige wereld.
De verklaring van dit boek, die in de huidige kennis geen rechtvaardigingen vindt voor een bepaalde manier van zijn van de werkelijkheid, eindigt met een intrigerend voorstel: de enige manier om de fundamenten van het bestaan te vereenvoudigen zou inherent zijn aan de overweging dat het “slechts” het resultaat is van een geschiedenis die al sinds het begin van de tijd is geschreven, waar de interpretatie die we eraan geven, dat wil zeggen de keuzes die we maken, ze worden al bepaald door alles wat eraan voorafging. Het gevolg is dat er een finalisme zou zijn van het “programma” waar we (immers) deel van uitmaken. We zouden alleen informatie zijn, zoals bepaalde wetenschappelijke theorieën beweren): opnieuw verbinding maken met een geest die ons heeft gebaard en die ons in zijn baarmoeder zal verzamelen. De dood zou daarom niet bestaan, reïncarnatie zou mogelijk zijn, aardse ervaring is een evolutionair pad dat we moeten herenigen met de Universele Geest en de Parallelle Universa zouden andere gelijktijdig aanwezige virtualiteiten zijn waarin de mens in de keuzes die niet gemaakt zijn nog steeds aanwezig is in de andere alternatieven. Af en toe zorgde een enkele ontkoppeling ervoor dat we flarden van parallelle levens waarnamen, wat hun existentiële waarde aantoont. Kortom, een mooie provocatie, waarover lezers standpunten konden innemen en hun gedachten konden laten weten.
L’interessante teoria di Alberto d’Anna su un’esistenza che è un copione già scritto e che gli esseri umani sono destinati a vivere come se fosse nuova
Alberto D’Anna (a destra, che si è autodefinito libero pensatore) ha dedicato molti anni ad una ricerca metafisica e spirituale, che l’ha condotto a formulare un’ipotesi alternativa a quelle correnti, in qualche modo antagoniste tra determinismo e libero arbitrio. Nel suo libro, recentemente rivisitato, Un chiodo e gocce d’acqua (edizioni Akkuaria), ha compiuto una approfondita dissertazione sulla meccanica quantistica e sulle teorie della coscienza, agganciandole alle ipotesi formulate da diversi scienziati, in vista di dimostrare che l’esistenza non risponde sempre ai principi scientifici comunemente accettati e che i dubbi lasciati aperti dai numerosi dilemmi non trovano risposte adeguate nelle conoscenze scientifiche attuali. Le domande eterne su chi siamo e da dove veniamo, finiscono per trovare nuove possibilità di spiegazione che non richiedono, a suo dire, di tracciare percorsi idealistici o fideistici, bensì di riscoprire dentro di noi l’essenza di cui siamo fatti. In qualche modo una riconnessione con l’eterno e l’infinito da cui proveniamo e a cui tutto ritornerebbe, in un disegno macroscopico che funzionerebbe come un programma Software, che traduce la volontà primigenia in una realtà concreta che noi, esseri umani, catalizzeremmo nella nostra esistenza mentre la stiamo vivendo. Il programma sarebbe scritto in partenza e il suo divenire sarebbe legato al fatto che “non possiamo interpretare diversamente la storia che viviamo”. Ogni scelta sarebbe in questo senso l’unica scelta possibile e comunque tocca a noi effettuarla come se fosse una scelta autonoma nostra e non un disegno divino già scritto. Va da sé che vivremmo tutti in una realtà totalmente deterministica dove il libero arbitrio sarebbe soltanto una percezione di una libertà di scelta che invece è già scritta sin dall’inizio dei tempi.
Confronto tra scienza e spiritualità La storia umana potrebbe prevedere anche la catena delle esistenze, orientata a consentire una sperimentazione diversificata che condurrà al raggiungimento della pienezza eterna nel riassorbirsi nella Mente Universale da cui origina e a cui ritornerebbe. Le recenti teorie sugli Universi paralleli, mutuate dalla Fisica subatomica, potrebbero non risultare in opposizione a tale principio, in quanto raccorderebbero la varietà delle possibilità umane in tante esistenze diverse in cui sono presenti le diverse scelte e quindi i diversi film che ognuno di noi vivrebbe. Se non fosse per la dotta e approfondita disquisizione sulle teorie scientifiche che precede l’ipotesi finale, si potrebbe pensare a uno dei tanti orientamenti spiritualisti che animano gli eventi moderni; tuttavia proprio la chiarezza espositiva e il continuo confronto con le conoscenze scientificamente accertate, dà corpo ai concetti espressi dall’autore, che rendono meritevole di confronto il suo pensiero e le sue proposte. Sono molti scienziati che si contendono le interpretazioni sulla coscienza ed altrettanti che sostengono ipotesi scientifiche contrapposte relativamente alle condizioni dell’origine dell’umanità e alla sua evoluzione, in termini di senso e significato. Esiste un Dio che ha generato l’esperimento uomo? Siamo frutto del caso? Una straordinaria combinazione di elementi chimici derivati dal BIg Bang? C’è una volontà ultima in tutto questo? Con la morte del corpo finisce tutto? C’è una continuazione? E perché? Le domande si affollano alla nostra mente e la spronano a cercare risposte che la Scienza, al momento, non può dare, né tantomeno la sola religione con le sue “leggende istituzionalizzate”, frutto non di eventi certi, bensì di storie costruite “politicamente”. Queste in estrema sintesi alcune delle domande suggerite dal lavoro di ricerca di Alberto D’Anna.
Entanglement e universi paralelli Secondo i principi dell’entanglement saremmo tutti connessi, come dimostrano le sperimentazioni della Fisica delle particelle. Le cose accadrebbero solo quando noi le osserviamo, come dimostra la Meccanica Quantistica con l’indeterminazione della particella e dell’onda in contemporanea (o è energia, movimento, o è materia, stabile, ma non le due insieme: e possiamo saperlo solo quando osserviamo il fenomeno, come se lo fissassimo, in estremo come se lo producessimo, cioè lo determinassimo). Se queste dimostrazioni scientifiche sono vere, allora è vero anche che un potenziale è prendere coscienza del collegamento universale che lega ogni cosa e ogni informazione a cui ci si può riconnettere, consentendo fenomeni ed eventi che non sono più così vincolati dal sistema sensoriale di cui siamo pur dotati. Questo sostiene D’Anna, in linea con quanto sostiene anche la Parapsicologia. Il fatto che la funzione d’onda, prima di determinarsi grazie all’osservazione, ha tante possibilità, consente di pensare ad un mondo di universi paralleli in cui esistono allo stato virtuale tutti gli “io” che hanno scelto diversamente da come hanno scelto nel “qui e ora”, nella dimensione che stiamo vivendo ora o per meglio dire di cui abbiamo consapevolezza nel mondo attuale. L’enunciato di questo libro, che non trova nelle conoscenze attuali giustificazioni a un certo modo di essere della realtà, si conclude con una proposta intrigante: l’unico modo di semplificare i fondamenti dell’esistenza sarebbe insito nella considerazione che essa è “solo” frutto di una storia già scritta sin dall’origine dei tempi, dove l’interpretazione che ne diamo, vale a dire le scelte che facciamo, sono già determinate da tutto ciò che le ha precedute. La conseguenza è che esisterebbe un finalismo del “programma” di cui facciamo parte (in fondo saremmo solo informazioni, come certe teorie scientifiche sostengono): riconnetterci ad una mente che ci ha partorito e che ci raccoglierà nel suo grembo. La morte dunque non esisterebbe, la reincarnazione sarebbe possibile, l’esperienza terrena è un percorso evolutivo di cui necessitiamo per ricongiungerci con la Mente Universale e gli Universi Paralleli sarebbero altre virtualità compresenti in cui l’essere umano nelle scelte non compiute è comunque presente nelle altre alternative. Ogni tanto qualche sconnessione ci farebbe percepire brandelli di vite parallele, dimostrandone il valore esistenziale. Insomma, una bella provocazione, su cui i lettori potrebbero prendere posizioni e farci conoscere il loro pensiero.
(door Thérèse Jeunhomme) ‘Het leven komt aanvankelijk naar voren als een verlengstuk van de Bron Realiteit en vervolgens als een geïndividualiseerde energiefrequentie die in een vorm is geïnvesteerd. Het trilt, in zijn pure, tijdloze staat, precies hetzelfde voor alle manifestaties van het leven. Dit is de gemeenschappelijke basis die al het leven deelt. Dit is de toon-vibratie van gelijkheid die kan worden waargenomen in alle levensvormen die alle uitingen van diversiteit verenigt tot de basis van het bestaan dat bekend staat als Eerste Bron.’
Deze woorden van het Centrale Ras geven in mijn beleving exact weer wat de essentie van menselijk leven behelst. Ieder mens die binnenin zichzelf met zijn/haar eigen bronfrequentie in contact komt, ervaart dit. Dan voel je dat jouw oneindige bewustzijn in een lichaam woont, een lichaam dat dient als instrument om hier te zijn. Net als een astronaut die een ruimtepak draagt om in de kosmos te kunnen zijn, heeft jouw ware wezen een ‘astronautenpak’ nodig om in deze realiteit hier op aarde te kunnen zijn. Je bent niet jouw lichaam. Je woont erin.
Voor de lezer die (nog steeds) vindt dat ik abacadabra schrijf, of dat ik een complotdenker ben, wil ik hier en nu zeer duidelijk maken dat alle gedachten van mensen over mij louter en alleen voortkomen uit de beperkingen van het geprogrammeerde denken dat zo diep en stevig in de mens verankerd is, dat het schier onmogelijk lijkt om jezelf hieruit te bevrijden. En toch kan dat. Als ik het kan, kun jij het ook! En dus nodig ik een ieder die dit leest en deelt van harte uit om eens diepgaand in jezelf te gaan onderzoeken waar jouw gedachten en (voor)oordelen over mij vandaan komen. Zijn jouw gedachten wel van jou? Is jouw (voor)oordeel over mij wel van jou? That’s the question.
Mijn hele leven heb ik ervaringen die voortkomen uit de oorspronkelijke bron. Het heeft ongeveer 25 jaar geduurd voordat ik herkende dat ik informatie via het Centrale Ras ontvang. De informatie was nog niet breed toegankelijk en ontvangbaar, waardoor het voor mij lang heeft geduurd om te voelen door wie ik de afgelopen 40 jaar werd waargenomen en van wie ik informatie ‘zag’. Ik ben een van de ontvangststations van deze informatie. Ik schrijf hierover en, indien het kan worden ontvangen, spreek ik hierover. Dat doe ik niet om mezelf in de kijker te plaatsen of omdat ik zo graag belangrijk gevonden wil worden. Mijn ego-persoonlijkheid is er nog steeds, want ik ben hier nu, evenwel omdat ik mijzelf hiervan bewust ben, kan ik mijn ego-persoonlijkheid naast mijn ware wezen plaatsen en kan ik intens en onvoorwaardelijk mijn trilling laten vibreren zodat die in al wat leeft kan worden ontvangen. Ik doe dit omdat het een van de manieren is om (verborgen gehouden en verloren gegane) informatie vrij te maken, zodat deze informatie voor ieder mens toegankelijk is. Mijn woorden en ervaringen, verbaal of geschreven, en mijn ware wezen, zenden oorspronkelijke trillingen uit. Dat is het doel. Dat is waarom ik hier nu ben!
Wat jij doet of niet doet met mijn woorden is mij om het even. Ik heb geen belang bij wat jij, lezer, allemaal denkt. Over mij, over anderen, over de wereld, over het menselijk bestaan hier op aarde. Wat ik wel weet is dat als je hier nu niet induikt met jezelf, dan doe je er gewoon 10.000 jaar langer over. Of zoiets. Want ieder mens die hier nu leeft krijgt op enig moment mensen zoals ik op zijn/haar pad die iets zeer wezenlijks binnenin jezelf aanraken. En of ik dat nu ben, of iemand anders, is volstrekt onbelangrijk. Ik ben hier om jou te laten voelen wie jij werkelijk bent. En dat dit een onafzienbare reeks van reacties teweeg brengt, is mij genoegzaam bekend. De jaloezie, de (voor)oordelen, de afwijzingen, de uitsluitingen, ik ken ze allemaal. Niets menselijks is mij vreemd. Ik begrijp heel goed dat de aanraking van jouw ware wezen, dat er iets binnenin jou zich gaat roeren en onrustig wordt waardoor je feitelijk binnenin jezelf gaat voelen dat veel, zo niet alles, waar jouw leven uit bestaat op losse schroeven komt te staan, enorme schrik teweeg brengt. En dat dit al die reacties tot gevolg heeft. Want de meerderheid van mensen kiest ervoor om in het afscheidingsprogramma van denken te blijven zoals je dat altijd hebt ervaren. Of in ieder geval dènkt te ervaren.
Evenwel wil ik hier en nu zeer krachtig duidelijk maken dat al jouw ego-gebaseerde denken en al jouw ego-gebaseerde (voor)oordelen de afgescheidenheid in deze wereld in stand houden. Denk dààr maar eens over na… Want als er iets is dat ik nu zeer krachtig binnenin mezelf voel, is dat er een doorbraak moet komen om al die geprogrammeerde patronen open te maken. En dus zet ik dàt in dit artikel zeer krachtig in! De afgescheidenheid houdt de huidige realiteit in stand! Jij kunt hierin verandering te brengen. Vanuit jouw bronrealiteit. Het is aan jou om de toon-vibratie van gelijkwaardigheid uit te zenden zodat die kan worden waargenomen, en alle uitingen van diversiteit verenigt tot de gelijkwaardige basis van het bestaan. Als ik het kan, kun jij het ook.
Ik ben een mens in deze realiteit en mij gebeurt altijd van alles en nog wat. Een leven lang. In februari jl. opende een kosmisch portaal in mijn tuin. Dit ging overigens niet zonder ‘slag of stoot’ want ik heb een fysiek gevecht met gigantische tegenkrachten gevoerd. In maart belichaamde ik de brug tussen kosmische frequenties en aardse frequenties. Ik werd menselijk portaal. Vanuit bronrealiteit. Dat is waarom ik hier ben. Als ik het kan, kun jij het ook.
(fragmenten uit verschillende bijeenkomsten) Deze beschaving is op dit moment helemaal teruggekeerd naar het 100% menselijk potentieel. waarin de lichamen voor 100% aanstaan. Dat wil zeggen dat het kosmische bewustzijn 100% operationeel is. En zij bezoeken de Aarde. Veel van die oranje bollen die momenteel over de wereld worden gezien zijn van de Umbraha en de Sethra beschaving. Dat zijn menselijke beschavingen, 100% menselijk en als je ze ontmoet zul je merken hoe glansrijk ze zijn en dan spreek ik over het koninklijke. Ze hebben in hun lichtveld een krans met resonantievelden. Ze spreken niet met woorden maar met de kracht van creatie. Het haar van de mannen is hoofdzakelijk geel en goud van kleur.
In een andere tijd zijn er delen van de mensheid andere ervaringen gaan beleven dan het hoofdpotentieel van het mensdom. Die ervaringen hebben ertoe geleid dat deze scheppende mensen – doordat ze in een situatie terecht kwamen waarin zij de eerste waren die dit gingen ervaren- dat ze op basis van die 1ste ervaringen zelf de oorzaak en de gevolgwetgeving daarin in beweging brachten. Er werd niet ingegrepen en bijgestuurd omdat het Scheppingsprincipe is, dat oorzaak en gevolg inherent is aan degene die het meemaakt. Degene is dan ook de scriptschrijver om het te veranderen. Het gevolg is heel simpel, de verschillende afdelingen, de Kroningen van het Oorspronkelijke Mensdom zijn in verval geraakt (bewustzijnsval van 188 stappen) en zijn in een andere laag terecht gekomen en zijn daardoor deeltjes kwijtgeraakt van de verbinding. Deze wezens konden niet meer interacteren met het oorspronkelijke potentieel van de Thuisbasis. Die mensen zijn uiteindelijk (na vele miljarden jaren) aan het experimenteren gegaan om zo op een andere manier terug te keren in een andere tijdslijn om weer aan te kunnen sluiten bij de mensen waar zij zo van houden en op zoek naar thuis. Die wezens zijn door allerlei processen gegaan. We spreken hier van de opkomst en de ondergang van Superbeschavingen door het hele universum. De mensen zijn uiteindelijk met technologie aan de slag gegaan om zichzelf te updaten. Het uiterlijk en het vermogen van de mens is afhankelijk afgedwaald van het menszijn en veranderden door de vele honderden miljoenen jaren in een soort fysieke lichamen, die er wax-achtig/wasachtig uitzien, die ze zelf produceren en waarin ze hun bewustzijn voortdurend doorkopiëren naar een nieuw lichaam. Dus ze zijn met hun bewustzijn nog steeds oorspronkelijk sterfelijk. Kopiëren dat steeds in een ander lichaam en gaan verder met hun experiment om te zorgen dat ze terug keren in hun oorspronkelijk vermogen.
Deze wezens hebben iets heel bijzonders gedaan. In een enorme alliantie waarin de Umbraha, de Sethra en de Zafirabeschavingen één van de grootste beschavingen zijn, de Koninklijke beschavingen zijn, die wezens zijn uiteindelijk tot een samenkomst gekomen, waarin ze besloten om op basis van hun zeer geavanceerde technologie die ze hebben ontwikkeld en die niet te beschrijven is met wat wij er nu van kunnen snappen, dat ze in deze hele realiteit van Schepping een dimensie hebben ingeplant, geïnjecteerd, die loopt tussen de tonen en de frequenties door, dat ze die artificieel hebben ingericht en daar hebben ze werelden gemaakt vanuit een experiment om vanuit dat oogpunt zichzelf te gaan ervaren op een ander manier.
Zij hebben de mensheid gecreëerd door een deel van de oorspronkelijke Kronieken die ze in zichzelf dragen, te bestuderen. Deze 8 rassen (de 3 genoemde en nog 5 andere rassen die nog niet genoemd zijn) kwamen bij elkaar en allemaal droegen ze nog een deeltje van die Kronieken in zichzelf, en al die deeltjes hebben ze bij elkaar gebracht en dat was voldoende om mensen te bouwen. Zij worden de Elders of de Designers genoemd. De mensen die gebouwd werden hier op Aarde in een interceptie (geïmplanteerde dimensie) in een werkelijk fysieke omgeving, dat het mensen waren die niet bezield waren. Dus de 1ste groepen van mensen op deze Aarde ontstonden steeds uit een fysieke werkelijkheid: een zaadcelletje en een eitje. Die kwamen bij elkaar en dat is het concept van de Designers van deze wereld. De mensen begonnen geboren te worden, net als de dieren. Daar is niet een bezieling. In deze menselijke lichamen waren geen wezens aanwezig die uit andere velden kwamen buiten die matrix. Buiten dit grote hologram, behalve dan dat het een gevolg was van wat ze zelf hadden gecreëerd. Al die mensen die geboren werden, en dat is een project dat al meer dan 18 miljard jaar loopt, hebben door steeds geboren te worden en geobserveerd te worden door de Designers, een enorme historie achter de rug, als dat zelf-neuraal-lerend vermogen. Dus een mens wordt geboren met een programma en de mens gaat zichzelf ervaren en dat wordt intellectueel. Op basis van eigen ervaringen verzamelt hij of zij al die informatie, wordt de mens intellectueel en daar is een proces voor nodig en dat duurt heel erg lang. Toen is er een moment gekomen waarin de Designers zijn verstoten uit hun rol, waarbij het hele hologram werd overgenomen door zeer duistere krachten. Deze krachten worden in het Universum zo gezien omdat ze zelf nog niet in verbinding staat met het Scheppingspotentieel. Deze krachten (Cyborg societies) hebben het hologram gehackt waarbij de mensen die dus geboren worden als zelf-neuraal-lerend wezen zonder ziel, een programma geïnjecteerd krijgen waarin hun artificiële programma voorkomt (44 miljard programma’s bij de geboorte)
De eenzame Zeehond klom voorbij de IJsberg, waarop een klein maar comfortabel platform was.
De Zeehond kroop weg van de gevaarlijke rand van het ijs en nestelde zich comfortabel aan de voet van een bijna verticale IJsberg, met een scherpe kegel die hoog naar boven reikte. De oceaan was volkomen kalm en de golven bereikten niet de plaats waar het zegel ging liggen om te rusten.
Na opgewarmd te zijn in de zon viel de Zeehond rustig in slaap en sliep tot de avond. Een zwak briesje blies over de oceaan. De Zeehond werd wakker, draaide zich om op zijn andere kant en begon naar de eindeloze waterafstand te kijken, ergens aan de horizon opgaand in de lucht.
‘Wat goed,’ dacht de Zeehond bij zichzelf. – Wat is het stil hier. Wat mooi en veilig.”
‘Dit is tijdelijk,’ zei de Iceberg, alsof hij zijn gedachten kon lezen. – We drijven ongemerkt naar het zuiden, waar er warme stromingen zijn en veel haaien.
– We zullen niet snel warme stromingen bereiken, – zei de Zeehond. – Totdat dat gebeurt, kan ik gaan liggen, rusten en genieten van de rust en schoonheid.
‘Nou, geniet ervan,’ ademde IJsberg rustig in en ging diep in zichzelf, in dat enorme deel ondergedompeld in water, die onzichtbaar en ontoegankelijk was en zich in de diepten van de oceaan bevond.
2
Al snel werd het donker. Toen de sterren verschenen, begon de Oceaan, als een spiegel, hun fonkeling op het oppervlak te reflecteren. Tegen de achtergrond van de zwarte lucht leek de IJsberg voor de Zeehond nog groter te zijn, het leek op een sneeuwwitte kolos, die torenhoog boven de Oceaan, onbeweeglijk en majestueus verrees tussen de eindeloze veelheid van glanzende werelden.
De Zeehond was zo geabsorbeerd en gefascineerd door deze aanblik dat hij niet eens merkte hoe hij weer in slaap viel.
Hij werd gewekt door het geluid van de opspattende golven die op de IJsberg beukten. Het werd licht. De sterren die de hele nacht zo fel hadden geschenen, verdwenen in een grijs waas die over de Oceaan hing. De golven waren klein, maar ze bedekten het hele oppervlak van de Oceaan tot aan de horizon, en het leek alsof de Oceaan kookte.
De Zeehond werd angstig. De wind blies in scherpe windstoten, scheurde het zoute schuim van de toppen van de golven en bespat het plateautje waarop hij lag. De Zeehond kroop weg van de rand en drukte stevig tegen de steile wand van de IJsberg.
‘Er komt een storm aan,’ zei Iceberg tegen de Zeehond. – De wind wordt sterker.
‘Ik begrijp het,’ antwoordde de Zeehond.
‘De golven stijgen,’ zei Iceberg opnieuw. ‘Over een paar uur zullen ze enorm zijn.
Beiden keken geschrokken toe hoe de Oceaan met de minuut somberder werd. De golven werden groter en hun impact werd zwaarder. Nu geen spetters meer, maar lange tongen schuimend water rolden over het ijsplateau, waarop de Zeehond zijn toevlucht zocht.
3
Tegen het middaguur bereikten de golven gigantische proporties en elk van hen, in aanvaring met de IJsberg, veroorzaakte een enorme klap. Maar de IJsberg leek onneembaar. En alleen de Zeehond, ineengedoken tegen de muur van de IJsberg, deinsde telkens terug voor deze slagen, nauwelijks een houvast op het platvorm.
De storm hield de hele dag, avond en nacht aan. De Zeehond was al zo gewend aan de eindeloze golfslag dat hij zelfs indommelde. Maar toen was er een vreselijke scheur. De Zeehond werd wakker en hief zijn hoofd op. Hij zag hoe een deel van het platform waarop hij lag losbrak van de IJsberg en in de diepten van de zee stortte.
Het terrein werd erg klein en smal, maar de Zeehond verliet het niet. Hij bleef vechten tegen de wind en de golven die hem voortdurend in de Oceaan probeerden te spoelen.
Tegen de ochtend werd alles stil.
4
De Zeehond lag uitgeput en gebroken op de rand van een kleine richel die de storm had overleefd.
‘Nu kun je verder zwemmen,’ zei de IJsberg tegen hem. “Niets bedreigt je meer.
De Oceaan leek moe en stil, en het was zelfs moeilijk voor te stellen hoe het een paar uur geleden was. De Zeehond draaide zijn hoofd en keek naar de IJsberg. Hij was verrukt van zijn schoonheid. IJsberg kwam voort uit de ijzige kou en het gevoel van eeuwigheid.
‘Ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld,’ antwoordde de Zeehond zacht.
‘Dit is tijdelijk,’ herhaalde de IJsberg. ‘We drijven af naar het zuiden.’
“Ik heb mijn hele leven in strijd en angst doorgebracht”, zei de Zeehond. “Op het land jaagden ijsberen op mij. In het water probeerden orka’s me op te eten. Ik ben het zat om constant voor mijn leven te vechten.
‘Ik zal je niet lang kunnen beschermen.’ vertelde hem de IJsberg “De stroming is sterk. Als ik weg ben, ben jij waar de grote witte haaien leven.’
De Zeehond richtte zijn blik op de Oceaan, die na de storm nog steeds somber was.
‘Mijn leven heeft geen zin’, zei hij onverwachts tegen zichzelf. – Beren, orka’s, haaien. Vandaag of morgen. Het is toch allemaal voorbij zijn.’
‘Dit is slechts een deel van de waarheid,’ antwoorde de IJsberg nauwelijks hoorbaar.
‘Dit is echt de waarheid,’ zuchtte de Zeehond bedroefd. – En het bestaat in het feit dat al het leven eindigt in de dood.’
“Er zijn dingen die we niet kunnen vermijden”, zei de IJsberg tegen hem.
5
De Zeehond staarde roerloos ergens in een onbekende verte, naar de plaats waar de lucht opging in de Oceaan.
‘Je zult me niet begrijpen,’ zei de Zeehond. – Omdat je niet weet wat angst is.
De IJsberg was stil. De eerste zonnestralen braken door de wolken.
“Ik maakte ooit deel uit van een enorme gletsjer. Jaren, millennia gingen voorbij en de gletsjer gleed, onder invloed van zijn gewicht, in de Oceaan. De delen braken af van één geheel en veranderden in ijsbergen. Ze zeilden weg, gegrepen door de wind en de stroming van de Oceaan. En toen kwam op een dag mijn beurt. Op een nacht, in volledige stilte, brak ik weg van de gletsjer en stortte ik in de Oceaan. Eerst viel ik in een zwarte afgrond, maar toen kwam ik plotseling boven, draaide me om en ging op reis. De hele tijd bewoog ik naar het zuiden, richting de evenaar, waar de stroming me meevoerde. In het begin merkte ik niets en het leek me dat het altijd zo zou zijn, ik zou gewoon over de zeeën en oceanen reizen. Maar na een tijdje merkte ik ineens dat mijn maat begon af te nemen. En toen realiseerde ik me dat heel snel alles voorbij zou zijn: de zon en het warme water van de Oceaan zouden hun werk doen en ik zou smelten, oplossen in de Oceaan. Ik realiseerde me dat dit onvermijdelijk was.
De IJsberg viel stil.
– Begreep je dat er geen zin is in je leven? – vroeg de Zeehond.
– Mijn leven is slechts een deel van de Waarheid.
– En wat is het andere deel van de Waarheid?
– In wat er aan het zicht onttrokken is.
– Of in het feit dat je er dan niet meer zult zijn?
De IJsberg antwoordde niet meteen.
‘Ik zal er zijn,’ zei hij. ‘Maar ik zal deel uitmaken van de Oceaan. Net zoals ik ooit een deel van de gletsjer was.’
6
De Zeehond zei hier niets op. Hij zweeg een hele tijd en keek toen om zich heen. Het wateroppervlak was schoon en niets verraadde gevaar.
– Ik wil dat je op een dag ziet wat aan het zicht onttrokken is.
De Zeehond kroop naar de uiterste rand van het platform waarop hij lag en stopte.
Hij dacht even na, keek nog een keer om zich heen, zette zich toen af met zijn voorvinnen en gleed kopje onder in het water.
Eenmaal in het water keek hij uit gewoonte om zich heen, waarna hij weer naar boven kwam, weer lucht inademde en weer onder water dook.
Wat hij zag schokte hem. Het water was absoluut schoon. De zonnestralen drongen tot grote diepten door.
Een ongelooflijke aanblik opende zich voor de ogen van de Zeehond. De onderwaterwand van de IJsberg was helderblauw en transparant. Ze glinsterde en straalde als een enorm magisch kristal.
De Zeehond zonk dieper en dieper, maar het onderwatergedeelte van de IJsberg was eindeloos. Op grote diepte werd het merkbaar donkerder, van helderblauw naar donkerblauw, maar het bleef hetzelfde transparant en sprankelend door de stralen die door de waterkolom drongen.
De Zeehond was gebiologeerd door wat hij zag en het leek hem alsof hij in een andere, onbekende wereld was, een wereld van volmaakte zuiverheid en stilte. Het deel van de IJsberg, dat als een sneeuwwitte ijsberg boven de oceaan uitstak, was totaal anders dan het deel dat onder water lag en daar scheen, onzichtbaar blijvend, als een fabelachtige diamant, waarvan de afmetingen gewoon ongelooflijk waren in vergelijking met het bovenwater zichtbare deel.
7
Toen de lucht begon op te raken, leunde de Zeehond tegen de koude en gladde wand van de IJsberg en begon omhoog te klimmen, zonder de onderste rand van het ijseiland te bereiken.
Nadat hij naar de oppervlakte was gekomen, kwam de Zeehond een beetje op adem en klom opnieuw op een kleine richel in de vorm van een overkapping, waarop hij de storm overleefde.
De IJsberg was stil. Het duurde even voordat de Zeehond heel zachtjes zei:
– Je onzichtbare deel is onvergelijkbaar in grootte en schoonheid met wat zich aan de oppervlakte bevindt. En het is totaal anders dan wat zich boven water bevindt.
‘Het is gewoon een onzichtbaar deel van de Waarheid,’ zei de IJsberg. “En het is net zo anders dan wat we wel kunnen zien.’
‘Ik ben … met de stomheid geslagen,’ zei de Zeehond tegen hem.
– Er is inderdaad geen zin in je leven als je het als een afzonderlijke en niet-gerelateerde gebeurtenis beschouwt. Als je denkt dat het toevallig is ontstaan, vanzelf ergens tussen de rotsachtige afzettingen van de Aleoeten eilanden, en dan ook per ongeluk is afgebroken in de mond van een grote witte haai bij Kaap van de Goede Hoop.
De Zeehond keek bedroefd naar de IJsberg, die plotseling roze en op de een of andere manier onwerkelijk werd in de stralen van de ondergaande zon, en zei hier niets op.
– Maar als je bedenkt dat je een zichtbare, uiterlijke deel van het Leven bent, dat ook een onzichtbare, onbegrijpelijke deel heeft, dat niet vergelijkbaar is in omvang en diepte met het uiterlijke, dan krijgt alles betekenis.
– En wat is het? – vroeg de Zeehond.
Maar de IJsberg zei niets.
De Zeehond dacht diep na. Hij zag de schemering dieper worden over de Oceaan. Toen de lucht oplichtte met ontelbare sterren, viel hij in slaap zonder te bewegen.
Одинокий Тюлень взобрался на проплывавший мимо Айсберг, на котором была небольшая, но удобная площадка.
Тюлень отполз подальше от опасной кромки льда и удобно расположился у подножия почти вертикальной ледяной горы, острым конусом уходящей высоко вверх. Над Океаном стоял полный штиль и волны не достигали того места, где прилег отдохнуть Тюлень.
Пригревшись на солнышке, Тюлень незаметно уснул и проспал до самого вечера. Над океаном потянул слабый ветерок. Тюлень проснулся, перевернулся на другой бок и стал смотреть на бесконечную водную даль, сливавшуюся где-то у горизонта с небом.
«Как хорошо, – подумал про себя Тюлень. – Как тихо вокруг. Как красиво и безопасно».
– Это временно, – словно прочитав его мысли, сказал Айсберг. – Мы незаметно дрейфуем на юг, где проходят теплые течения и много акул.
– Мы достигнем теплых течений не скоро, – ответил ему Тюлень. – А пока это не случилось, я могу лежать, отдыхать и наслаждаться покоем и красотой.
– Что ж, наслаждайся, – тихо выдохнул Айсберг и ушел глубоко в себя, в ту огромную, погруженную в воду часть, которая была невидимой, недоступной, и находилась в глубинах Океана.
2
Вскоре стемнело. Когда появились звезды, Океан, словно зеркало, стал отражать их мерцание на своей поверхности. На фоне черного неба Айсберг казался Тюленю еще более огромным, он выглядел белоснежным колоссом, возвышавшимся над Океаном, стоявшим неподвижно и величественно среди бесконечного множества сияющих миров.
Тюлень был так поглощен и заворожен этим зрелищем, что даже не заметил, как снова заснул.
Проснулся он от звука шлепающих волн, набегавших на Айсберг. Светало. Звезды, так ярко светившие всю ночь, исчезли в серой дымке, повисшей над Океаном. Волны были небольшими, но они покрывали всю поверхность Океана до самого горизонта и казалось, что Океан закипает.
Тюленю стало тревожно. Ветер налетал резкими порывами, срывая соленую пену с гребешков волн и обдавая брызгами площадку, на которой он лежал. Тюлень отполз от края площадки подальше и плотно прижался к отвесной стене Айсберга.
– Надвигается буря, – сказал Айсберг Тюленю. – Ветер усиливается.
– Я вижу, – ответил ему Тюлень.
– Волны растут, – снова сказал Айсберг. – Через несколько часов они станут огромными.
Оба с тревогой наблюдали за Океаном, который становился с каждой минутой мрачнее. Волны становились все больше, а их удары все тяжелее. Теперь уже не брызги, а длинные языки пенящейся воды перекатывались через ледяную площадку, на которой укрылся Тюлень.
3
К полудню волны достигли гигантских размеров и каждая из них, сталкиваясь с Айсбергом, наносила удар огромной силы. Но Айсберг казался неприступным. И только Тюлень, прижавшийся к стене Айсберга, всякий раз вздрагивал от этих ударов, едва удерживаясь на площадке.
Буря продолжалась весь день, вечер и всю ночь. Тюлень уже так привык к бесконечному натиску волн, что даже задремал. Но тут раздался страшный треск. Тюлень проснулся и поднял голову. Он увидел, как часть площадки, на которой он лежал, откололась от Айсберга и погрузилась в морскую пучину.
Площадка стала совсем маленькой и узкой, но Тюлень не покинул ее. Он продолжал сражаться с ветром и с волнами, настойчиво пытавшимися смыть его в Океан.
К утру все стихло.
4
Тюлень лежал обессиленный и разбитый на краешке небольшого выступа, который уцелел после бури.
– Теперь ты можешь плыть дальше, – сказал ему Айсберг. – Тебе больше ничто не угрожает.
Океан казался уставшим и тихим, и трудно было даже представить себе, каким он был всего несколько часов назад. Тюлень повернул голову и посмотрел на Айсберг. Он был восхищен его красотой. От Айсберга веяло ледяным холодом и ощущением вечности.
– Я еще никогда не чувствовал себя в такой безопасности, – тихо ответил ему Тюлень.
– Это временно, – повторил свои слова Айсберг. – Мы дрейфуем на юг.
– Всю свою жизнь я провел в борьбе и страхе, – сказал Тюлень. – На суше за мной охотились белые медведи. В воде меня пытались съесть касатки. Я устал от постоянной борьбы за свою жизнь.
– Я не смогу защищать тебя долго. – сказал ему Айсберг. – Течение сильное. Когда меня не станет, ты окажешься там, где живут большие белые акулы.
Тюлень перевел свой взгляд на Океан, который все еще был мрачен после бури.
– В моей жизни нет никакого смысла, – неожиданно для самого себя сказал он. – Медведи, касатки, акулы. Сегодня или завтра. Все равно все закончится.
– Это только часть Истины, – еле слышно ответил ему Айсберг.
– Это и есть Истина, – грустно вздохнул Тюлень. – И она заключается в том, что всякая жизнь заканчивается смертью.
– Есть вещи, которых мы не можем избежать, – ответил ему Айсберг.
5
Тюлень неподвижно смотрел куда-то в неведомую даль, туда, где небо соединялось с Океаном.
– Ты не поймешь меня, – сказал Тюлень. – Потому что ты не знаешь, что такое страх.
Айсберг молчал. Сквозь облака прорывались первые лучи солнца.
– Когда-то я был частью огромного Ледника. Шли годы, тысячелетия, и Ледник под действием своей тяжести сползал в Океан. Его части откалывались от единого целого и превращались в Айсберги. Они уплывали, подхваченные ветром и течением Океана. И вот однажды пришла и моя очередь. Как-то ночью, в полной тишине, я откололся от Ледника и рухнул в Океан. Сначала я провалился в черную бездну, но потом вдруг всплыл, перевернулся и отправился в путешествие. Я двигался все время на юг, к Экватору, туда, куда несло меня течение. Поначалу я ничего не замечал и мне казалось, что так будет всегда, я просто буду путешествовать по морям и океанам. Но через некоторое время я вдруг заметил, что размеры мои стали уменьшаться. И тогда я понял, что очень скоро все кончится: солнце и теплые воды Океана сделают свое дело и я растаю, растворюсь в Океане. Я понял, что это неизбежно.
Айсберг замолчал.
– Ты понял, что в твоей жизни нет никакого смысла? – спросил Тюлень.
– Моя жизнь – это только часть Истины.
– А в чем же другая часть Истины?
– В том, что скрыто от глаз.
– Или в том, что тебя больше не будет?
Айсберг ответил не сразу.
– Я буду, – сказал он. – Но буду частью Океана. Так же, как когда-то я был частью Ледника.
6
Тюлень ничего на это не ответил. Он долго молчал, потом огляделся вокруг. Водная гладь была чистой и ничто не выдавало в ней опасности.
– Я хочу, чтобы однажды ты увидел то, что скрыто от глаз.
Тюлень подполз к самому краю площадки, на которой он лежал и остановился.
Он немного подумал, еще раз огляделся по сторонам, а потом оттолкнулся передними ластами и соскользнул в воду головой вперед.
Оказавшись в воде, он по привычке осмотрелся, после чего вынырнул, набрал побольше воздуха и снова ушел под воду.
То, что он увидел, потрясло его. Вода была абсолютно чистой. Солнечные лучи проникали на большую глубину.
Глазам Тюленя открылось невероятное зрелище. Стена Айсберга, находившаяся под водой, была ярко-голубой и прозрачной. Она переливалась и сияла, как огромный волшебный кристалл.
Тюлень погружался все глубже и глубже, но подводная часть Айсберга была бесконечной. На большой глубине она стала заметно темнее, превратившись из ярко-голубой в темно-синюю, но по-прежнему оставалась такой же прозрачной и сверкающей от пробивавшихся сквозь толщу воды лучей.
Тюлень был словно заворожен увиденным и ему казалось, что он попал в какой-то другой, неведомый ему мир, мир совершенной чистоты и тишины. Та часть Айсберга, которая возвышалась над Океаном белоснежной ледяной горой, была совсем непохожа на ту ее часть, которая находилась под водой и сияла там, оставаясь невидимой, словно сказочный бриллиант, размеры которого были просто невероятными по сравнению с его надводной, видимой частью.
7
Когда воздух стал заканчиваться, Тюлень прислонился к холодной и скользкой стене Айсберга и стал подниматься наверх, так и не достигнув нижней кромки ледяного острова.
Вынырнув на поверхность, Тюлень немного отдышался и снова взобрался на небольшой выступ в виде ледяного козырька, на котором он пережил бурю.
Айсберг молчал. Прошло какое-то время, прежде чем Тюлень очень тихо сказал:
– Твоя невидимая часть несравнима по размерам и красоте с тем, что находится на поверхности. И она совершенно непохожа на то, что находится над водой.
– Это всего лишь невидимая часть Истины, – сказал Айсберг. – И она так же отличается от того, что мы способны увидеть.
– Я потрясен, – ответил ему Тюлень.
– В твоей жизни действительно нет никакого смысла, если рассматривать ее, как отдельное и ни с чем не связанное событие. Если думать, что она возникла случайно, сама по себе, где-то среди каменистых россыпей Алеутских островов, а потом также случайно оборвалась в пасти большой белой акулы у мыса Доброй Надежды.
Тюлень грустно посмотрел на Айсберг, который вдруг стал розовым и каким-то нереальным в лучах заходящего солнца, и ничего на это не сказал.
– Но если подумать о том, что ты – это всего лишь видимая, внешняя часть Жизни, у которой есть еще и невидимая, непостижимая часть, несравнимая по своим размерам и глубине с внешней, тогда все приобретает смысл.
– И в чем же он? – спросил Тюлень.
Но Айсберг ничего не ответил.
Тюлень глубоко задумался. Он смотрел, как над Океаном сгущаются сумерки. Потом, когда небо озарилось мириадами звезд, он заснул, не двигаясь с места.
– Gesloten Convenanten voor hervorming van de wereld –
Martijn van Staveren: “Ik wil nog iets anders zeggen over het virus en het vaccin; ons wordt zo weinig, tot helemaal niks verteld. Alle regeringen op deze wereld zijn op de hoogte dat we bezocht worden door andere intelligenties. Het is niet zo dat alle regeringen precies weten wat er aan de hand is. Maar binnen alle legerleidingen, overal, is het UFO fenomeen en dat we bezocht worden, allemaal bekend. Er is een draaiboek voor hoe de legertop daarop moet reageren, welke afdelingen er razendsnel schakelen en welke wapensystemen er worden ingezet als die objecten, waar ze géén convenant mee hebben, binnenkomen. Want er zijn gewoon convenanten. Er wordt samengewerkt en onder zeer grote druk van een aantal buitenaardse beschavingen. We hebben een aantal grote machthebbende (ook menselijke) groepen waar het convenant mee gesmeed is, die onder druk de hele mensheid nu dwingen naar een hervorming te gaan. Een hervorming die in onze ogen misschien wel nodig is, ook voor de natuur, maar waardoor de machthebbers in de macht blijven zitten en technologieën van quantum reality via virtual reality krijgen en beleven. Die macht, daar weet bijna niemand iets van.”
“Door je te verbinden met je eigen kern en jezelf vrij te maken van invasieve gedachten over jezelf en andere mensen, door te landen in je eigen emotionele intelligentie zonder een afhankelijkheid naar iets of iemand toe, is de Weg vrij om de Levende Veld Vibraties (universele Bron-Intelligentie) te laten stromen in en door alles heen. Het vibreert op je eigen bewustzijn, dit veld staat op en begeleidt. Deze via het eigen bewustzijn toegankelijke organische snelweg, is ook het vibratieveld van andere Beschavingen, die de terugkeer van Zelf Bewustzijn als de hoogste missie zien en gelijkstellen als de terugkeer van Christ-Us-all.”
Bron bron waarneming – technologische conglomeraat Alphabet
Wisten jullie, dat Google sinds 2015 technisch gezien een moederbedrijf heeft. Het heet Alphabet en bevindt zich in Mountain View in California. Alphabet heeft “onder zijn hoede” heel veel verschillende bedrijven met uiteenlopende doelen, onder andere DeepMind (AI, samenwerking met AI, zelflerende systemen), Calico (onderzoek naar langer leven, biotechnologie), X company (semigeheime lab voor onderzoek en ontwikkeling, met behulp van AI) en vele andere.
Verder is er een link naar een fragment waar Elon Musk spreekt over technologie, AI en over gesimuleerde realiteit.
Er zijn verder ook links naar X Company en DeepMind. Er zijn natuurlijk andere tech bedrijven, verbazingwekkend hoever het allemaal al ontwikkeld is terwijl mensheid bezig wordt gehouden met meningen en aannames.
We kunnen bronbewustzijn daarin, in alle alfabets, diepminds en googl’s brengen, we Zijn hier ook en we gaan niet weg.
Een stukje (met NL machinevertaling) over Alphabet, van hun site.
Our company is operating well today, but we think we can make it cleaner and more accountable. So we are creating a new company, called Alphabet. I am really excited to be running Alphabet as CEO with help from my capable partner, Sergey (Brin), as President.
What is Alphabet? Alphabet is mostly a collection of companies. The largest of which, of course, is Google. This newer Google is a bit slimmed down, with the companies that are pretty far afield of our main internet products contained in Alphabet instead. What do we mean by far afield? Good examples are our health efforts: Life Sciences (that works on the glucose-sensing contact lens), and Calico (focused on longevity). Fundamentally, we believe this allows us more management scale, as we can run things independently that aren’t very related…
NL: Ons bedrijf draait vandaag goed, maar we denken dat we het schoner en verantwoordelijker kunnen maken. Dus we creëren een nieuw bedrijf, genaamd Alphabet. Ik ben erg enthousiast om Alphabet als CEO te leiden met hulp van mijn bekwame partner, Sergey (Brin), als president.
Wat is Alphabet? Alphabet is voorall een verzameling van bedrijven. De grootste daarvan is natuurlijk Google. Deze nieuwere Google is een beetje afgeslankt, met de bedrijven die vrij ver verwijderd zijn van onze belangrijkste internetproducten in Alphabet. Wat bedoelen we met ver weg? Goede voorbeelden zijn onze gezondheidsinspanningen: Life Sciences (die werkt op de glucosegevoelige contactlens) en Calico (gericht op een lang leven). In wezen zijn we van mening dat dit ons meer managementschaal biedt, omdat we dingen onafhankelijk kunnen uitvoeren die niet erg gerelateerd zijn …
———————————————————————————————————————–
“This Is Only The Beginning, It’s Worse Than I Thought” Elon Musk (2021)
Elon Musk warns the people about Artificial Intelligence, also known as AI super intelligence. Elon Musk discusses his look on life and why he figures we could be living in a reenactment, the secret subtleties that show why we’re in a recreated reality. Elon Musk clarifies that man-made brainpower and self-governing innovation are improving and better, and he anticipates that they should take over inside the following 10 years. Elon Musk further discloses his arrangements to turn into a spacefaring development and travel to defaces with SpaceX, Tesla and The Boring Company. This is a Motivational and educational video which will give you different perspective about many things…
NL: Elon Musk waarschuwt de mensen voor kunstmatige intelligentie, ook wel AI-superintelligentie genoemd. Elon Musk bespreekt zijn kijk op het leven en waarom hij denkt dat we in een opnieuw gecreerde werkelijkheid zouden kunnen leven, de geheime subtiliteiten die laten zien waarom we ons in een nagebouwde realiteit bevinden. Elon Musk verduidelijkt dat door de mens gemaakte denkkracht en zelfsturende innovatie steeds beter worden, en hij verwacht dat ze het binnen 10 jaar zullen overnemen. Elon Musk onthult verder zijn regelingen om een ruimtevaartontwikkeling te worden en naar defaces te reizen met SpaceX, Tesla en The Boring Company. Dit is een motiverende en leerzame video die je een ander perspectief geeft over veel dingen.
X Development LLC is an American semi-secret research and development facility and organization founded by Google in January 2010, which now operates as a subsidiary of Alphabet Inc. X has its headquarters about a mile and a half from Alphabet’s corporate headquarters, the Googleplex, in Mountain View, California. Wikipedia
X’s top competitors include Frontier Development Lab, Senseye, Unsupervised and AI Foundation. X is a moonshot factory aiming at inventing and launching technologies that have the potential to solve the world’s major problems. Frontier Development Lab is an applied AI research lab.
