BANDBREEDTE VAN BEWUSTZIJN

(door Thérèse Jeunhomme)

Jaah bewustzijn. Wat is bewust zijn nu eigenlijk? Er wordt continu over gesproken en geschreven (ook door mij), en ons hart is er vol van. Maar wat IS bewustzijn dan precies? Een precieze definitie kan ik hier nu niet eens over geven. Een omschrijving dan? Wanneer ben je bewust van iets of iemand of van een situatie of omstandigheid? Je ziet iets of iemand, je voelt iets of iemand, je ervaart iets of iemand, en binnenin jezelf landt ‘het’, binnenin jezelf resoneert datgene wat je ziet, ervaart of voelt. Dat zou je dan bewustzijn kunnen noemen. Het gebeurt niet in je hoofd (met je verstand), het gebeurt niet buiten jezelf (het komt niet van buitenaf, al kan het daardoor wel aangeraakt worden), het gebeurt binnenin jezelf, binnenin je gevoel, binnenin je hart. De plek van je fysieke hart is de bron van je bestaan, en derhalve ook de bron van je bewustzijn. Je kunt iets zien, voelen, horen of lezen, en als je werkelijk bent afgestemd met jouw bron (je innerlijke hart), dan voel je dààr de vibratie. Dat is weten zonder woorden. Dat is kosmische taal. Dat is bewust zijn.

Dit contact met jouw eigen innerlijke bron, jouw ware wezen, op die fysieke plek waar je hart zit, daar is bewustzijn. En nergens anders.

De bandbreedte van je bewustzijn geeft richting aan je waarneming. Is je bewustzijn volledig afgestemd op deze gecreëerde kunstmatige realiteit, dan zal alles wat zich hierin afspeelt en aan jou voorgeschoteld wordt, in je bewustzijn landen. Ergo: we leven in een pandemie met een virus waar je dood aan kunt gaan, en dus regeert de angst hiervoor. Want de meeste mensen zijn bang om ‘dood’ te gaan. Ook ‘dood’ is een toestand van bewustzijn, immers dood op zichzelf bestaat niet, het lichaam wordt achter gelaten om het echte bewustzijn, het goud licht gevende wezen dat je werkelijk bent, oneindig voort te laten bestaan.

De bandbreedte van je bewustzijn kan, wellicht zonder dit zelf in de gaten te hebben, ook gevoed worden door het ego (de persoonlijkheid): hoe graag wil jij dat iets er is of zich laat zien? Zoals met buitenaardsen. Hoe graag wil jij die persoon zijn die contact heeft met buitenaardsen en in hun ruimteschepen meereizen? Hoe bijzonder wil jij zijn? Waar schuilt jouw ego hierin?

Is de bandbreedte van je bewustzijn groter, wijder en dieper, dan zou je een geheel ander gevoel van onze huidige levenswijze kunnen ervaren: dat er van alles en nog wat wordt uitgespeeld op dit wereldtoneel, en dat er achter de coulissen van Covid tal van programma’s worden uitgerold. Deze bandbreedte van bewustzijn plaatst een individu al gauw in de recentelijk ingevoerde begrippen ‘complotdenker’, ‘activist’ of ‘spiritueel watje’, om maar eens wat te benoemen.

Is de bandbreedte van jouw bewustzijn alweer verder uitgerekt, uitgebreid, dieper en wijder geworden, dan zou je zelfs kunnen ervaren dat je persoonlijkheid en ego, en al je waarnemingen, er helemaal niet meer toe doen. Dat je alleen nog maar zuiver kijkt (waarneemt) voor niets anders dan de waarneming zelf. Zonder oordeel, zonder mening en zonder belang. Dat is een hele stap op de weg, want dit impliceert ook dat er geen gedachten meer zijn. En ‘zonder gedachten zijn’ is werkelijk de basis hiervoor. En zonder twijfel het moeilijkste voor de mens vandaag op deze aarde om te bewerkstelligen. Voor mij is dit een dagelijkse uitdaging: iedere gedachte die bij mij opkomt (ongeacht of die door kunstmatige intelligentie/algoritmes wordt ingevoegd, of door een mede-mens wordt ingebracht, of vanuit mijzelf ontstaat), te stoppen. Gewoon: stop. Totdat er rust komt.

Zonder gedachten Zijn opent de bandbreedte van bewustzijn tot oneindige mogelijkheden en realiteiten. Zonder oordeel en zonder belang.

Ooit schreef ik eens een artikel met de titel ‘Volksvertegenwoordigers’. Je kunt het nalezen via de link.

En mocht je belangstelling hebben voor mijn ‘buitenaardse’ ervaringen, voor mijn ervaring en zuiver hartsgevoelde creatie aangaande de ‘dood’, dan beveel ik een lang geleden en in de context van die jaren geschreven boekje aan ‘For everyman. Vertellingen over interacties met de eeuwigheid.’

Bron: https://vloeibareliefde.com/2021/11/18/bandbreedte-van-bewustzijn/#like-2427


Over dood, leven en al het andere

(door Artyom Kirilko) De dood als basis voor de kwaliteit van leven. Opnieuw.

 De angst voor de dood, als deze diep onbewust is, is de belangrijkste haak voor manipulatie, die wordt gegrepen door verschillende destructieve systemen en systeempjes die hierin geïnteresseerd zijn.

Eerst wordt informatie in het infoveld gegooid, dat de knoppen van diepe angsten activeert, dan worden ze tot het uiterste gepompt, en pas dan, als “de klant” met een zekere mate “klaar” daarvoor is, kan men oud vertrouwd gereedschap “gebruiken”.

 Angsten, niet allemaal en niet altijd, maar vaker, over diepe weerstand en afwijzing door de ego-persoonlijkheid van het feit van de dood, de eindigheid van het zijn.

En ook gebaseerd op de onwetendheid van de geest en ook over de troebelheid van het bewustzijn. Wat staat je gewoon niet toe om op zijn minst te zien wat er aan de oppervlakte ligt, het voor de hand liggende. De schaal van de truc, bijvoorbeeld, pogingen om concepten en waarden te vervangen door direct tegenovergestelde. Wanneer gezond wordt afgedaan als verkeerd. En vice versa.

Iedereen heeft het recht om elke keuze te maken over zijn leven en wat hij goed vindt voor zichzelf.

Maar voor mij persoonlijk is er al heel lang één duidelijk criterium dat het mogelijk maakt (als ik het niet wil of het gewoon niet mogelijk is om het in te voelen) een persoon met een bewustzijn “onder hypnose” te onderscheiden van iemand die keuzes maakt uit zijn unieke Waarheid. Zelfs als hij het absoluut niet beseft.

De eerste is geneigd door schuld- en schaamtegevoelens de schuld te geven, te bekritiseren, te dreigen, te manipuleren als de ander zijn standpunt niet ondersteunt. Hij streeft ernaar om zich bij de meerderheid aan te sluiten en zoveel mogelijk mensen van zijn standpunt te overhalen.

De tweede is kalm, zelfverzekerd en is meer bezig met zijn eigen leven.

Diep van binnen fonkelt en achtervolgt de eerste de Vonk van twijfel. Wat zijn ontstoken, betoverde geest het vaakst duwt om een ​​uitweg te vinden om bijna verplicht te verblijven in een menigte van “gelijkgestemde mensen”.

De behoefte aan constante bevestiging van hun onschuld. In goedkeuring. Veilig voelen.

 En hoe meer mensen om hem heen zijn standpunt delen, hoe rustiger en zelfverzekerder het lijkt, hoe minder jeukt het vanbinnen.

En er is niet langer een afzonderlijke Mens. Er is alleen “wij”. En “zij”.

 En waar er “wij” is, en hoe meer “wij” er is, hoe minder persoonlijke verantwoordelijkheid en, in het algemeen, het vermogen om het te nemen. Daarentegen, zijn er veel emoties, manipulaties, moed zoals “we zijn met z’n tienen en we zijn niet bang” en minachting voor de rechten van een individu. Nou ja… collectieve “gist”

Daarbij is iedereen in de menigte natuurlijk 100% zeker dat “dit mijn persoonlijke beslissing is en niemand me heeft gehersenspoeld”))

 De menigte is angstaanjagend vanwege zijn enorme kracht, blindheid en absolute beheersbaarheid.

En dat hebben we bereikt, we zijn tot zo’n leven gezonken. Waar in de meerderheid zijn nu (natuurlijk zijn er ook veel andere dingen in de wereld: alle soorten schoonheid, aards en niet-aards, het licht van de Stilte, pure Liefde, kalme Kracht, de Power van de Aarde en de natuur, Het is zo en zal ook zo zijn, en daar staan we op, dat is onze verademing), zijn persoonlijk gewin, overleving, hebzucht, afgeslotenheid van hart, wreedheid, lafheid en blinde, onderdanige kudde. Ook al – grondstoffenoorlogen.

Maar je kunt zien waar hij is, deze angst, welk deel bang is om te verdwijnen, accepteer wat hij is, breng hem in het licht, besef dat miljarden mensen (zielen) al door de ervaring van geboorte en sterven zijn gegaan, dat “het was en zal altijd zo zijn” zolang dit model van de wereld bestaat en … niet jezelf in een strop te wurgen, nee, niet alles weg te sturen en in apathie te vervallen. Maar prioriteit geven aan Kwaliteit van Leven. Tot een seconde. Niet hoe lang ik leef, niet wat ik heb, maar HOE ik leef. Wat zend ik nu naar de wereld uit, op welke frequenties. Is het vredig in mij. Is het licht.

Zal ik deze realiteit verlaten met het gevoel “Ik heb het niet verkloot. Ik deed het eerlijk. Zoals ik kon. Ik hield van …” en voel met een glimlach de lichtheid en vreugde van het oplossen van lagen van ervaring en persoonlijkheid onderweg terug naar huis of … of niet.

Dit is hoe de algehele vibratie van ons bestaan ​​als soort stijgt. Door de kwaliteit van leven van ieder afzonderlijk, maar niet afgezonderd)

Op deze manier neemt de hoeveelheid duisternis van de geest en onwetendheid af.

Ja, geen garanties. Welnu, waar waren ooit garanties en wanneer?

Het was slechts de illusie, die werd verkocht en gepropt onder het mom van garanties.

En naar mijn mening is het belangrijk om te begrijpen, toe te laten, te accepteren dat dit nu al gebeurt. Overkomt de wereld en ons allemaal. Nu, op dit moment.

Dit is de echte Transitie van de mensheid, waar jarenlang op wordt gewacht en die wordt in legendes bezongen.

Alleen gebeurt het op zijn eigen manier, zonder roze eenhoorns en instant verlichting-verlichting van alle spiritueel superontwikkelde mensen tijdens regenboogmeditatie voor wereldvrede.

Iedereen kan hier zijn of haar steentje aan bijdragen. Dit is groei, ontwaken, Herinnering, Verbinding, Inclusie, onthulling en betekenis (als iemand het echt nodig heeft)). Dit is het idee. Moeilijk voor ons, maar mooi. Eindeloze fractale schoonheid.

En dit gaat over de persoonlijke verantwoordelijkheid waarover een persoon beschikt. Niet over conflicten, opdeling in reguliere kampen en strijd.

Wat te prioriteren, wat uit te zenden, wat in de wereld te brengen, wat te zijn voor deze wereld. Ongeacht wat. Tot het einde.

 Persoonlijke verantwoordelijkheid, keuze en inspanning.

Deze versie van de mensheid is duidelijk op een kantelpunt gekomen. En we hadden allemaal het geluk om deel te nemen aan deze meest interessante beweging. Nu. Direct.

Moeder Aarde kan ons nog steeds verdragen.

We zullen zien…

Artyom Kirilko (vertaling uit het Russisch)

======================================================================================================================

О смерти, жизни и всяком другом.

Смерть как основа для качества жизни. Опять.

 Страх смерти, если он наглухо неосознан, является основным крючком для манипуляций, за который цепляют различные деструктивные системы и системки заинтересованные в этом.

Вначале в инфо-поле вкидывается информация, активизирующая кнопки глубоких страхов, затем они нагнетаются до предела, а уж потом, при определенной степени готовности “клиента”, можно использовать знакомые, веками отработанные инструменты.

 Страхи же, не все и не всегда, но чаще всего, о глубоком сопротивлении и отторжении эго-личностью факта смерти, конечности бытия.

Ну и на невежестве ума и мутности сознания тоже. Что как раз и не позволяет увидеть хотя бы то, что лежит на самой поверхности, очевидное. Ну…например, масштаб трюка –  попытки подмены понятий и ценностей на прямо противоположные. Когда здравое выдается за неправильное. И наоборот.

 Каждый имеет право делать любой выбор относительно своей жизни и того, что называть правильным для себя.

Но лично для меня уже давно есть один четкий критерий, позволяющий отличить (если не хочется или нет возможности просто прочувствовать) человека с сознанием “под гипнозом” от того, кто делает свои выборы из своей уникальной Правды. Даже если и абсолютно не понимает этого.

Первый склонен порицать, критиковать, угрожать, манипулировать через чувства вины и стыда, если другой человек не поддерживает его позицию. Стремится сам примкнуть к большинству и склонить к своей позиции как можно больше народу.

Второй спокоен, уверен и занят больше своей жизнью.

 Глубоко внутри у первого свербит и не дает покоя Искра сомнения. Что чаще всего и толкает его воспаленный, зачарованный ум находить выход в почти обязательном пребывании в толпе “единомышленников”.

Нужда в постоянном подтверждении своей правоты. В одобрении. Ощущение безопасности.

 И чем больше окружающих разделяют его позицию, тем спокойнее и увереннее кажется, тем меньше свербит внутри.

И там уже нет отдельного Человека. Там есть только “мы”. И “они”.

 А где есть “мы”, и чем больше это “мы”, там мало личной ответственности и вообще способности её взять. Зато очень много эмоций, манипуляций, смелости типа “мы вдесятером одного не боимся” и наплевательства на права отдельно взятого человека. Ну дык…коллективные дрожжи.

 При всем при этом, каждый в толпе, конечно же, на 100% уверен, что “это моё личное решение и никто мне мозги не промыл”))

 Толпа страшна своей огромной силой, слепотой и абсолютной управляемостью.

 Вот мы и дошли-дотопали до жизни такой. Где в большинстве сейчас (безусловно, много и другого есть в мире: Красота всяческая, земная и внеземная, свет Тишины, чистая Любовь, спокойная Сила, мощь Земли и природа. Так было и, наверное, будет. На том и стоим, тем и дышим) личная выгода, выживание, жадность, скупость сердца, жестокость, малодушие и слепая, покорная стадность. Войны за ресурсы опять же.

  Но можно увидеть где он находится, страх этот, какая именно часть боится исчезновения, принять, что он есть, вывести его на свет, осознать, что миллиарды людей (Душ) уже прошли опыт рождения и умирания, что “так было и будет всегда”, пока существует эта модель мира и…не удавиться в петле, нет, не забить на всё и впасть в апатию. Но поставить в приоритет Качество жизни. До секунды. Ни сколько я живу, ни что я имею, а КАК я живу. Что я сейчас транслирую в мир, на каких частотах. Мирно ли у меня внутри. Светло ли.

 Буду ли я покидать эту реальность с чувством “не проебался. Делал честно. Как мог. Любил…” и с улыбкой ощущать легкость и радость растворения слоев опыта и личности на пути возвращения домой или…или нет.

 Так и повышается общая вибрация нашего существования как вида. Через качество проживания каждого вроде бы как отдельного. Но не отдельного)

Так и уменьшается количество темноты ума и невежества.

Да, без гарантий. Ну так, а где они эти гарантии и когда они вообще были здесь?

 Иллюзия продаваемая и впихиваемая под видом гарантий только.

И на мой взгляд важно понять, впустить в себя, принять, что это то, что уже происходит. Происходит с миром и со всеми нами. Прямо сейчас.

Это и есть тот самый, годами ожидаемый и легендами овеянный Переход человечества.

Только происходит он по-своему, без розовых единорогов и мгновенного прозрения-просветления всех духовноохуенноразвитых человеков во время радужной медитации за мир во всем мире.

 Каждый может сделать своё усилие в этом. Это рост, пробуждение, Вспоминание, Соединение, Включение, раскрытие и смысл (если он кому-то сильно нужен)) В этом и есть задумка. Сложная для нас, но красивая. Бесконечная фрактальная красота.

 И это про личную ответственность доступную человеку. Не про конфликты, разделение на очередные лагеря и борьбу.

Что ставить в приоритет, что транслировать, что нести собой в мир, чем быть для этого мира. Несмотря ни на что. До конца.

 Личная ответственность, выбор и усилие.

Эта версия человечества явно пришла к переломному моменту. И нам всем посчастливилось участвовать в этом интереснейшем движении. Прямо сейчас.

Мать Земля пока терпит нас вроде.

Посмотрим…

Артём Кирилко

Source: https://www.facebook.com/100007422766845/posts/3175385166052211/


Angst voor de dood loslaten

(door Yinthe Joy) Vrijheid vinden we pas werkelijk in onszelf als we de angst loslaten voor dat wat de dood genoemd word.

De dood die niet werkelijk bestaat en slechts een gedachte is.

De dood lijkt zich fysiek te laten zien zoals wij dat vanuit zintuigelijke waarneming waarnemen, dat maakt het in de geest heel werkelijk, dit is het echter niet omdat wij niet ons lichaam zijn en evenzo zijn we ook niet de persoonlijkheid.

Dat wat dood genoemd word is een verschuiving in bewustzijn, een mogelijke beweging naar een andere bewustzijnsvelden.

Een mogelijkheid om VRIJ te komen in jezelf en terug te keren tot je ware oorsprong.

Tijdens het leven van alle dag moge we dat diep tot ons door laten dringen en daar bewust van Zijn.

We moge de bereidwilligheid opbrengen om met een open Hart te onderzoeken waarom wij als Mens zo bang zijn (gemaakt) voor het loslaten van het fysieke lichaam zoals we dat nu ervaren.

Angst voor de dood blijkt een groots chantage, manipulatie en controle middel te zijn om mensen te laten denken wat je wil dat zij denken, zoals we ook nu al ruim een jaar ervaren in de grootste massa manipulatie die we als mensheid ervaren.

Gevoelsonderzoek in jezelf naar hoe je tegenover de dood staat is naar mijn inziens absoluut een beweging die gemaakt dient te worden in de beweging naar Vrijheid in jezelf.

Ik ken mensen die zeiden absoluut niet bang te zijn voor de dood, maar toen zij terminaal ziek werden enorme diepe angsten in zichzelf tegenkwamen waardoor zij onevenwichtige beslissingen namen die niet bijdragend waren aan het proces wat zij beleefde.

Daarom naar mijn inziens moge we als Mens alvorens het moment van de verschuiving die de dood genoemd word de aanwezige angst lagen in onszelf tegemoet treden en er doorheen gaan.

Zie en voel wat er gebeurt op aarde.

De angst en daaruit voortkomende paniek die vele mensen overgenomen heeft.

En hoe angst voor de dood getriggerd word in mensen.

Zie hoe volgzaam het de mensen maakt, wellicht ook wel jijzelf.

De machthebbers hier op aarde zeggen bij wijze van spreken: SPRING!

En het overgrote deel van de mensheid springt.

En om deze gehoorzame beweging te bewerkstelligen word als manipulatie middel de zogenaamde dood in gezet als troef kaart. Willen wij als Mens werkelijk vrij komen dan hebben wij een diepgaande beweging te maken, naar binnen in onszelf om daar in alle eerlijkheid en transparantie te doorvoelen welke invloed de gedachte van de dood werkelijk op ons heeft.

Als mensen binnen deze kunstmatige wereld zijn wij geprogrammeerd met de overtuiging dat de dood werkelijk bestaat als het einde van het leven of als een beweging waarbij alle zonden schoongewassen moeten zijn om de hemel te betreden.

De gemiddelde spirituele Mens weet dat het Leven niet eindigt maar is evengoed diep van binnen ook bang voor het loslaten van het aardse leven, vaak door een sterke identificatie met de persoonlijke aard.

De angst voor de dood is de basis angst waar alle andere angsten uit voortkomen.

Het overgrote deel van de mensheid draagt deze angst in zich en daardoor is er een collectief angst veld gecreëerd dat in stand gehouden word door een valse overtuiging dat de dood bestaat.

Deze valse overtuiging is onderdeel van een programma om de mensheid onder controle te houden.

Om God mensen die van Oorsprong vrij denken, spreken en handelen in bedwang te houden.

De zogenaamde dood is een neurologisch geprogrammeerde gedachte in het brein van de mens.

Deze overtuiging is met een rede door minder welwillende krachten in het brein van de mens geprogrammeerd.

Een mens wat bang is om dood te gaan is een mens wat makkelijk te manipuleren en te controleren is.

Mensen die bang zijn kun je onder appèl zetten, vertellen wat te doen en laten denken wat je wilt dat ze denken.

Mensen die vrij zijn van angst en met name de angst voor de dood maken keuzes vanuit hun autonome wezenskern.

Zij bewegen van binnenuit, vanuit wat zij ten diepste voelen.

Zij weten en voelen wie zij wezenlijk Zijn en kennen geen angst voor een einde omdat zij weten dat zij bewustzijn Zijn.

Onsterfelijke wezens.

Laten we deze tijd zeer regelmatig in stilte en zo nodig alleen doorbrengen.

Laten we deze tijd benutten om zaken diepgaand te onderzoeken en te doorvoelen in onszelf.

Ook het thema de dood, een thema wat wellicht nooit eerder onderzocht en doorvoeld is.

Ga eens een tijd offline en de natuur in.

Haal de informatie niet buiten jezelf maar in jezelf, jij hebt in jezelf de sleutel naar de kosmische bibliotheek.

De natuur ondersteund ons om diep in onszelf af te dalen en de kosmische bibliotheek te betreden waar alle informatie die er wezenlijk toe doet voor handen is.

De meeste informatie stromen zoals wij deze nu ervaren zijn er enkel om ons te leiden in hoe wij denken en om ons af te leiden.

Keer naar binnen mooi kracht Mens en maak jezelf VRIJ.

De nieuwe website van Yinthe: www.natuurlijkmenszijn.nl


Het gaat erom wat er in jouw landschap verandert, de rest is allemaal vulling

Bron: Earth-matters.nl

(door Martijn van Staveren) Ik was 12 jaar, we waren op vakantie met mijn ouders, ik als Martijntje natuurlijk, en toen reden wij – ik denk dat het in Oostenrijk was maar het kan ook Zwitserland zijn, kan ik niet meer terughalen- reden wij langs de bergen en vervolgens … je hebt van die grote bergen en daar lopen afdakjes overheen om die rotsen die naar beneden kunnen komen niet op de weg te laten komen, en we gaan bijna die tunnel in en dan komt er vanaf de andere kant, ik kan het me nog goed herinneren, een Alfa Romeo op onze weghelft aan en raakt ons frontaal. Bam, letterlijk.
De auto schrompelt in elkaar en op dat moment gaat de tijd vertragen en ik besluit in dat moment: dit gaat niet door.
Ik voelde het ook als een zware aanval in de matrix om mij op te ruimen, letterlijk, het voelde als een attack.
Allemaal licht ging er dwars doorheen en alles ging langzaam, ik zie de hele auto in elkaar geperst worden, ik zie mijn zusje en wij maken een draai, een klap en wij vliegen van de weg af en we storten het ravijn in.
Terwijl dat dus gebeurt realiseer ik: we zijn dood, letterlijk.
Ik realiseer me; de lichamen doen het niet meer, zo voel ik dat letterlijk. En in dat moment had ik dus het besluit genomen: hier ga ik niet mee akkoord.
En terwijl ik dat besluit nam vanuit mijn eigen kracht, kwam er een krachtveld van allemaal – ik weet dat nog heel goed – als een soort roze wolken, zo heeft het zich voorgedaan, helemaal rondom. De hele omgeving werd roze en tijdens de val naar beneden in het ravijn stopte dat. En toen was het doodstil. Geen geluid, totale sereniteit En in dat moment zei ik: terug. Letterlijk het gevoel, niet met woorden. En alles draaide terug. De hele auto rolde tegen het ravijn op omhoog, we kwamen op de weg, we draaiden terug op de plek waar we waren, er was een grote lichtflits, ik zie alles uit elkaar schuiven, letterlijk, het moment van de impact met één grote lichtflits tussen die 2 auto’s in, die auto’s worden uit elkaar gehaald en in dat moment voel ik dat de tijd weer gaat versnellen: whoep… whoep..whoem. En die auto vliegt er langs.

En dat is wat we kunnen doen als wij in het moment kunnen reageren, dat is ook onze uitdaging om dat in ons dagelijkse leven weer te gaan toepassen, reageren in het moment, aanwezig zijn in het moment, dan worden wij in dat moment letterlijk de scriptschrijvers.
Dat is heel mooi om mee te werken en vooral ook om echt met jezelf te werken. Je wordt je heel bewust van wat je denkt, wat je doet. Je wordt je ook bewust van het moment vóór de gedachte. Je gaat van jezelf ontdekken waar die gedachte vandaan komt.
Je komt dan in het moment voor de gedachte en dat is een gevoel. En als je daar nog dieper in durft te gaan kom je er achter dat dat nog steeds een onderdeel is van je neurologische vermogen en dan kun je daarbuiten nog een keer daarvoor kijken en dan is er echt een gevoel. En die 2 gevoelens liggen heel dicht tegen elkaar aan. En dat is die ene nanoseconde waar de mensheid eigenlijk niet meer in gesynchroniseerd is.

Het gaat om het vangen van je gedachten. Daar gaat het om. Het alert worden en dat je ook begrijpt waar die gedachten dan ook vandaan komen en hoe dat zit.
En wat is dat vangen? Vangen is dat ik herken dat wat er door mij heenloopt niet van mij is, en doordat ik besef dat het niet van mij is, dat de invloed van dat wat er door mij heenloopt, zomaar weg is. En dat is wat er gebeurt. De invloed stopt.
Maar op het moment dat er een gedachte door mij heen loopt die gelijkgesteld is aan de gedachte van mij dat ik niet meer kan voelen wat het verschil is, ja dan wordt het een heel ander verhaal.
Voor mij is het niet belangrijk te achterhalen wie er door mij heen denkt, behalve dat ik mijn bewustzijn, mijn innerlijke kracht-bewustzijn erin zet, omdat dat resonantieveld ontstorend werkt en de verstoring dus ontstoort. Want elk beslissinkje, elke gedachte, geeft al een verandering in het gevolg die daaruit voortkomt.

Nu moet je voorstellen dat twee mensen samen alweer een heel ander gevolg hebben als een persoon.
Dus als wij hier een verandering toepassen, in onszelf hè, wij bevrijden ons uit een bepaalde perceptie waar we in vastzitten – goh, pfjieuw, ik kan daar gewoon uit!
Klets!, heel het leven krijgt een andere stroming.
Dat heeft dus effect. Dat zijn kleine veranderingen in het geheel, zou je denken, maar dat is niet zo want jouw universum verandert. Vanuit jouw ogen bekeken, verandert dus dat deel wat jij meemaakt en eigenlijk is alleen die verandering van belang in jouw universum. Dus niet van: “Ja, maar het is maar een kleine verandering hoor wat ik doe in mijn leven, wat voor effect heeft dat nou op de rest?”
Maar het maakt niet uit hoeveel effect het heeft op de rest want de rest is allemaal vulling. Het gaat er om wat er verandert voor jou, het gaat erom wat er in jouw landschap verandert.

Daarom denk ik dat het van heel groot belang is dat wij weg moeten willen blijven van veranderingen in de wereld. Dus niet in dat landschap, maar in de details van onszelf. Want als we werken aan de details van onszelf dan werken we in ons eigen universum, in dat deel. En als we alleen daaraan werken dan hebben we ook alleen maar dat we kunnen zeggen dat we werken vanuit onze eigen innerlijke kracht, onze eigen vrijheid. En als we werken vanuit die vrijheid, dus die zuiverheid, dan word je ook nooit opgespoord in die zin, dan wordt er ook niets tegen je ingezet.
Want als jij werkt om de wereld te willen veranderen, als jij werkt om de wereld te willen trakteren op die grote innerlijke vrijheid, als het je daar om gaat, als de focus daarheen gaat, dan zit je dus met je bewustzijn in de matrix te werken. Dat is eigenlijk een vorm van onzuiverheid.
Zeg je nou dat het onzuiver is om voor het grotere geheel aan het werk te gaan? Nee, dat is fantastisch. Maar als je gaat denken dat het daarom gaat dan ben je bezig met iets anders dan jezelf. En het gaat dus zo wezenlijk om wat er in jezelf gebeurt en wat je in jezelf voelt!

Bron: Earth-matters Het gaat erom wat er in jouw landschap verandert, de rest is allemaal vulling – Earth Matters (earth-matters.nl)