Wat als alles al gebeurd is?

(over het onderzoek van Alberto d’Anna, geschreven door Giorgio Cozzi) Wat als alles al gebeurd is???… De definitieve herverbinding met de goddelijke bron

Alberto d’Anna’s interessante theorie over een bestaan dat een script is dat al geschreven is en dat mensen voorbestemd zijn om te leven alsof het nieuw is

Fonte: https://camminanelsole.com/e-se-tutto-fosse-gia-accaduto-la-ri-connessione-finale-con-la-sorgente-divina/

Alberto D’Anna (rechts, die zichzelf een vrijdenker noemde) wijdde vele jaren aan een metafysisch en spiritueel onderzoek, wat hem ertoe bracht een alternatieve hypothese te formuleren voor de huidige, op de een of andere manier antagonistisch tussen determinisme en vrije wil. In zijn onlangs herziene boek, Un chiodo e gocce d’acqua (=Spijker en waterdruppels) (Akkuaria uitgeverij), maakte hij een diepgaand proefschrift over kwantummechanica en theorieën van bewustzijn, waarbij hij ze koppelde aan de hypothesen geformuleerd door verschillende wetenschappers, om aan te tonen dat het bestaan niet altijd reageert op algemeen aanvaarde wetenschappelijke principes en dat de twijfels die opengelaten worden door de vele dilemma’s geen adequate antwoorden vinden in de huidige wetenschappelijke kennis.

De eeuwige vragen over wie we zijn en waar we vandaan komen, vinden uiteindelijk nieuwe mogelijkheden van verklaring die volgens hem geen idealistische of fideïstische paden (=opvatting, dat we kunnen goddelijke niet begrijpen, alleen geloven) hoeven te volgen, maar om in ons de essentie te herontdekken waarvan we gemaakt zijn. Op de een of andere manier een herverbinding met het eeuwige en het oneindige waaruit we komen en waarnaar alles zou terugkeren, in een macroscopisch ontwerp dat zou functioneren als een softwareprogramma, dat de primitieve wil (of oerwil) vertaalt in een concrete realiteit die wij, menselijke wezens, in ons bestaan zouden katalyseren terwijl we het leven.

Het programma zou vanaf het begin worden geschreven en de ontwikkeling ervan zou worden gekoppeld aan het feit dat “we de geschiedenis waarin we leven niet anders kunnen interpreteren”. Elke keuze zou in die zin de enige mogelijke keuze zijn en in ieder geval is het aan ons om het te maken alsof het onze eigen autonome keuze is en niet een goddelijk plan dat al geschreven is. Het spreekt voor zich dat we allemaal in een totaal deterministische werkelijkheid zouden leven waar vrije wil slechts een perceptie zou zijn van een keuzevrijheid die al sinds het begin der tijden geschreven is.

Vergelijking tussen wetenschap en spiritualiteit
De menselijke geschiedenis zou ook de keten van bestaan kunnen voorzien, gericht op het mogelijk maken van uiteenlopende experimenten die zullen leiden tot het bereiken van eeuwige volheid door zichzelf opnieuw op te nemen in de Universele Geest waaruit zij afkomstig is en waarnaar zij zou terugkeren. De recente theorieën over parallelle universa, ontleend aan de subatomaire fysica, zijn misschien niet in tegenspraak met dit principe, omdat ze de verscheidenheid aan menselijke mogelijkheden in veel verschillende existenties waarin de verschillende keuzes aanwezig zijn en dus de verschillende films die ieder van ons zou leven, met elkaar zouden verbinden.
Zonder de geleerde en diepgaande discussie over wetenschappelijke theorieën die aan de laatste hypothese voorafgaat, zou men kunnen denken aan een van de vele spiritistische oriëntaties die moderne gebeurtenissen bezielen; het is echter juist de helderheid van presentatie en de voortdurende vergelijking met wetenschappelijk bewezen kennis die inhoud geeft aan de door de auteur verwoorde concepten, die zijn gedachten en voorstellen vergelijkingswaardig maken.

Er zijn veel wetenschappers die strijden om interpretaties over bewustzijn en evenveel die tegengestelde wetenschappelijke hypothesen ondersteunen met betrekking tot de voorwaarden van de oorsprong van de mensheid en haar evolutie, in de zin van de betekenis ervan. Is er een God die het menselijke experiment heeft voortgebracht? Zijn we het resultaat van toeval? Een curiose combinatie van chemische elementen afgeleid van de Big Bang? Is er een ultieme wil in dit alles? Eindigt alles met de dood van het lichaam? Komt er een vervolg? En waarom? De vragen verdringen onze geest en sporen hem aan om antwoorden te zoeken die de wetenschap op dit moment niet kan geven, laat staan de religie alleen met zijn “geïnstitutionaliseerde legendes”, niet het resultaat van bepaalde gebeurtenissen, maar van verhalen die “politiek” zijn opgebouwd. Dit zijn in een notendop enkele van de vragen die worden gesuggereerd door het onderzoekswerk van Alberto D’Anna.

Verstrengeling en paralelli-universa
Volgens de principes van verstrengeling zouden we allemaal met elkaar verbonden zijn, zoals blijkt uit de experimenten van de deeltjesfysica. Dingen zouden alleen gebeuren als we ze waarnemen, zoals de kwantummechanica laat zien met de onbepaaldheid van het deeltje en de golf tegelijkertijd (of het is energie, beweging, of het is materie, stabiel, maar niet de twee samen: en we kunnen het alleen weten als we het fenomeen waarnemen, alsof we ernaar staren, in het uiterste geval alsof we het hebben geproduceerd, dat wil zeggen, we hebben het bepaald). Als deze wetenschappelijke bewijzen waar zijn, dan is het ook waar dat het een potentieel is om ons bewust te worden van de universele verbinding die alles en elke informatie bindt waarmee we ons opnieuw kunnen verbinden, waardoor verschijnselen en gebeurtenissen mogelijk zijn die niet langer zo gebonden zijn door het zintuiglijke systeem waarmee we zijn begiftigd. Dit is wat D’Anna beweert, in lijn met wat parapsychologie ook beweert.
Het feit dat de golffunctie, voordat deze wordt bepaald dankzij observatie, veel mogelijkheden heeft, stelt ons in staat om te denken aan een wereld van parallelle universa waarin er in de virtuele staat al het “ik” zijn die anders hebben gekozen dan hoe ze hebben gekozen in het “hier en nu”, in de dimensie waarin we nu leven of liever waarvan we ons bewust zijn in de huidige wereld.

De verklaring van dit boek, die in de huidige kennis geen rechtvaardigingen vindt voor een bepaalde manier van zijn van de werkelijkheid, eindigt met een intrigerend voorstel: de enige manier om de fundamenten van het bestaan te vereenvoudigen zou inherent zijn aan de overweging dat het “slechts” het resultaat is van een geschiedenis die al sinds het begin van de tijd is geschreven, waar de interpretatie die we eraan geven, dat wil zeggen de keuzes die we maken, ze worden al bepaald door alles wat eraan voorafging. Het gevolg is dat er een finalisme zou zijn van het “programma” waar we (immers) deel van uitmaken. We zouden alleen informatie zijn, zoals bepaalde wetenschappelijke theorieën beweren): opnieuw verbinding maken met een geest die ons heeft gebaard en die ons in zijn baarmoeder zal verzamelen. De dood zou daarom niet bestaan, reïncarnatie zou mogelijk zijn, aardse ervaring is een evolutionair pad dat we moeten herenigen met de Universele Geest en de Parallelle Universa zouden andere gelijktijdig aanwezige virtualiteiten zijn waarin de mens in de keuzes die niet gemaakt zijn nog steeds aanwezig is in de andere alternatieven. Af en toe zorgde een enkele ontkoppeling ervoor dat we flarden van parallelle levens waarnamen, wat hun existentiële waarde aantoont. Kortom, een mooie provocatie, waarover lezers standpunten konden innemen en hun gedachten konden laten weten.

Bron: http://www.karmanews.it/9499/e-se-tutto-fosse-gia-successo/

=================  ==============================

E se tutto fosse già successo?

L’interessante teoria di Alberto d’Anna su un’esistenza che è un copione già scritto e che gli esseri umani sono destinati a vivere come se fosse nuova

di Giorgio Cozzi

Alberto D’Anna (a destra, che si è autodefinito libero pensatore) ha dedicato molti anni ad una ricerca metafisica e spirituale, che l’ha condotto a formulare un’ipotesi alternativa a quelle correnti, in qualche modo antagoniste tra determinismo e libero arbitrio. Nel suo libro, recentemente rivisitato, Un chiodo e gocce d’acqua (edizioni Akkuaria), ha compiuto una approfondita dissertazione sulla meccanica quantistica e sulle teorie della coscienza, agganciandole alle ipotesi formulate da diversi scienziati, in vista di dimostrare che l’esistenza non risponde sempre ai principi scientifici comunemente accettati e che i dubbi lasciati aperti dai numerosi dilemmi non trovano risposte adeguate nelle conoscenze scientifiche attuali.
Le domande eterne su chi siamo e da dove veniamo, finiscono per trovare nuove possibilità di spiegazione che non richiedono, a suo dire, di tracciare percorsi idealistici o fideistici, bensì di riscoprire dentro di noi l’essenza di cui siamo fatti.  In qualche modo una riconnessione con l’eterno e l’infinito da cui proveniamo e a cui tutto ritornerebbe, in un disegno macroscopico che funzionerebbe come un programma Software, che traduce la volontà primigenia in una realtà concreta che noi, esseri umani, catalizzeremmo nella nostra esistenza mentre la stiamo vivendo. Il programma sarebbe scritto in partenza e il suo divenire sarebbe legato al fatto che “non possiamo interpretare diversamente la storia che viviamo”. Ogni scelta sarebbe in questo senso l’unica scelta possibile e comunque tocca a noi effettuarla come se fosse una scelta autonoma nostra e non un disegno divino già scritto. Va da sé che vivremmo tutti in una realtà totalmente deterministica dove il libero arbitrio sarebbe soltanto una percezione di una libertà di scelta che invece è già scritta sin dall’inizio dei tempi.

Confronto tra scienza e spiritualità
La storia umana potrebbe prevedere anche la catena delle esistenze, orientata a consentire una sperimentazione diversificata che condurrà al raggiungimento della pienezza eterna nel riassorbirsi nella Mente Universale da cui origina e a cui ritornerebbe. Le recenti teorie sugli Universi paralleli, mutuate dalla Fisica subatomica, potrebbero non risultare in opposizione a tale principio, in quanto raccorderebbero la varietà delle possibilità umane in tante esistenze diverse in cui sono presenti le diverse scelte e quindi i diversi film che ognuno di noi vivrebbe.
Se non fosse per la dotta e approfondita disquisizione sulle teorie scientifiche che precede l’ipotesi finale, si potrebbe pensare a uno dei tanti orientamenti spiritualisti che animano gli eventi moderni; tuttavia proprio la chiarezza espositiva e il continuo confronto con le conoscenze scientificamente accertate, dà corpo ai concetti espressi dall’autore, che rendono meritevole di confronto il suo pensiero e le sue proposte.
Sono molti scienziati che si contendono le interpretazioni sulla coscienza ed altrettanti che sostengono ipotesi scientifiche contrapposte relativamente alle condizioni dell’origine dell’umanità e alla sua evoluzione, in termini di senso e significato. Esiste un Dio che ha generato l’esperimento uomo? Siamo frutto del caso? Una straordinaria combinazione di elementi chimici derivati dal BIg Bang? C’è una volontà ultima in tutto questo? Con la morte del corpo finisce tutto? C’è una continuazione? E perché? Le domande si affollano alla nostra mente e la spronano a cercare risposte che la Scienza, al momento, non può dare, né tantomeno la sola religione con le sue “leggende istituzionalizzate”, frutto non di eventi certi, bensì di storie costruite “politicamente”. Queste in estrema sintesi alcune delle domande suggerite dal lavoro di ricerca di Alberto D’Anna.

Entanglement e universi paralelli
Secondo i principi dell’entanglement saremmo tutti connessi, come dimostrano le sperimentazioni della Fisica delle particelle. Le cose accadrebbero solo quando noi le osserviamo, come dimostra la Meccanica Quantistica con l’indeterminazione della particella e dell’onda in contemporanea (o è energia, movimento, o è materia, stabile, ma non le due insieme: e possiamo saperlo solo quando osserviamo il fenomeno, come se lo fissassimo, in estremo come se lo producessimo, cioè lo determinassimo). Se queste dimostrazioni scientifiche sono vere, allora è vero anche che un potenziale è prendere coscienza del collegamento universale che lega ogni cosa e ogni informazione a cui ci si può riconnettere, consentendo fenomeni ed eventi che non sono più così vincolati dal sistema sensoriale di cui siamo pur dotati. Questo sostiene D’Anna, in linea con quanto sostiene anche la Parapsicologia.
Il fatto che la funzione d’onda, prima di determinarsi grazie all’osservazione, ha tante possibilità, consente di pensare ad un mondo di universi paralleli in cui esistono allo stato virtuale tutti gli “io” che hanno scelto diversamente da come hanno scelto nel “qui e ora”, nella dimensione che stiamo vivendo ora o per meglio dire di cui abbiamo consapevolezza nel mondo attuale.
L’enunciato di questo libro, che non trova nelle conoscenze attuali giustificazioni a un certo modo di essere della realtà, si conclude con una proposta intrigante: l’unico modo di semplificare i fondamenti dell’esistenza sarebbe insito nella considerazione che essa è “solo” frutto di una storia già scritta sin dall’origine dei tempi, dove l’interpretazione che ne diamo, vale a dire le scelte che facciamo, sono già determinate da tutto ciò che le ha precedute. La conseguenza è che esisterebbe un finalismo del “programma” di cui facciamo parte (in fondo saremmo solo informazioni, come certe teorie scientifiche sostengono): riconnetterci ad una mente che ci ha partorito e che ci raccoglierà nel suo grembo. La morte dunque non esisterebbe, la reincarnazione sarebbe possibile, l’esperienza terrena è un percorso evolutivo di cui necessitiamo per ricongiungerci con la Mente Universale e gli Universi Paralleli sarebbero altre virtualità compresenti in cui l’essere umano nelle scelte non compiute è comunque presente nelle altre alternative. Ogni tanto qualche sconnessione ci farebbe percepire brandelli di vite parallele, dimostrandone il valore esistenziale. Insomma, una bella provocazione, su cui i lettori potrebbero prendere posizioni e farci conoscere il loro pensiero.

Fonte: http://www.karmanews.it/9499/e-se-tutto-fosse-gia-successo/


De Reuzenbomen van de Oude Wereld

Want To Know, Guido Jonkers https://www.wanttoknow.nl/boeken/reuzenbomen-van-de-oude-wereld-fascinerend/

Veel mensen kennen de ‘Devils Mountain’ (foto hieronder) uit de film ‘Close Encounters of the Third Kind’ van Steven Spielberg. Een fascinerende film, waarbij de top van deze berg wordt gebruikt als landingsplaats voor aliens, die contact maken met de mensheid. Deze berg -Devils Mountain- toont zich in zijn uiterst vreemde vorm. De beschrijving van ‘een afgekapte boom’ komt nog het beste overeen met hetgeen je ziet. Een versteende boomstronk..? Téveel overeenkomsten om deze gelijkenis als ‘waanbeeld’ te kwalificeren. Maar wat ook meespeelt, is dat dit voorbeeld van een ‘versteende boomstronk’ niet op zichzelf staat..! Wij kwamen het schitterende nieuwe boek ‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’ tegen en willen onze fascinatie graag met je delen.

De wereld vóór de laatste IJstijd en vóór het uitsterven van megafauna en -flora en de zoektocht naar ontdekkingen en antwoorden. Reuzenbomen domineerden het landschap van de oude wereld en hun versteende overblijfselen laten onmiskenbaar bewijs van hun bestaan achter..! Rotspartijen en bergen. Over de hele wereld domineren deze monumentale natuurwonderen en staan ze pontificaal in het landschap.  Maar heb je je al eens afgevraagd hoe deze rotspartijen en bergen zijn ontstaan en waaruit een groot gedeelte bestaat?

De auteur neemt je mee op een spannende reis door het verleden en laat je op een laagdrempelige en indringende wijze, door middel van foto’s en bewijsmateriaal, kennismaken met de wereld van de reuzenbomen en de bijzondere krachtige eigenschappen van bomen in de natuur in het algemeen. Ook wordt inzichtelijk gemaakt waardoor de wereld plotseling is veranderd en hoe dit de overgang van het Pleistoceen naar het huidige Holoceen heeft gemarkeerd.

In deze laatste periode van het Pleistoceen, in de laatste IJstijd ook wel genoemd de Younger Dryas periode (12.800-11.600 jaar geleden), heeft er een catastrofe plaatsgevonden, waardoor de meeste grote zoogdieren/megafauna en megaflora zijn uitgestorven. Ook is de zeespiegel toen 80-120 meter gestegen. Kortom, een spannende ontdekkingstocht en als je het eenmaal ziet, gaat er een ‘Oude Wereld’ opnieuw voor je open! Een zoektocht naar ontdekkingen en antwoorden en de uitdaging om stoutmoedig te verkennen waar nog niemand heeft gekeken. Wij stelden 10 vragen aan en antwoorden van Hans Scheffers over zijn fascinerende, prachtige nieuwe boek:

‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’

Dag Hans,

We hebben je nieuwe boek in handen en ingezien/gelezen; onze complimenten hoor. Over een fascinerend onderwerp, dat zóveel intrigerende perspectieven biedt over de ontwikkeling van de Aarde. Fijn dat we je een paar vragen mogen voorleggen over de totstandkoming ervan!

  1. Kun je iets zeggen Hans over jouw achtergrond en waarom dit onderwerp je zo ‘triggert’..?
Hans Scheffers

Ik ben 61 jaar, woon in Midden-Limburg en ben 30 jaar eigenaar geweest van het reclame-ontwerpburo Creation Station in Roermond. In 2018 ben ik gestopt met werken om mij toe te leggen op research en onderzoek van de vraag: ‘Wie zijn wij en waar komen we vandaan’. Mijn hele leven had ik al door dat alles wat we leren (op school en in het dagelijks leven) niet helemaal klopt. Ik heb dan ook vanaf mijn 20e samen met mijn partner Carina letterlijk de hele wereld met rugzak afgereisd om te ervaren, te kijken en te onderzoeken wie de mensheid eigenlijk is, waar we ons mee bezig houden en vooral ‘waarom’.

Op deze vele reizen met de rugzak en op de paden van de niet traditionele wegen waren we vooral verbaasd over de vele bouwwerken van/en megalitische stenen waarvan de wetenschap nog steeds geen verklaring kan geven hoe deze reusachtige stenen bewerkt en vervoerd zijn geworden. We spreken van stenen, die kaarsrecht zijn gemaakt en meer dan 1.250.000 kilogram wegen en nu nog niet te tillen zijn met de moderne technieken! Maar vooral waar deze mysterieuze bouwwerken voor dienden en door wie deze zijn gemaakt. Een ding is zeker: dit zijn bouwwerken gemaakt door oude beschavingen van voor de laatste ijstijd, want vele piramiden en bouwwerken, over de gehele wereld, liggen onder water en de zeespiegel is na de laatste ijstijd (12.500 jaar geleden) tussen de 80-120 meter gestegen, wereldwijd! 

  1. Ben je zelf op locaties geweest om deze fossiele reuzenbomen te zien?

Enkele locaties van deze ‘Reuzenbomen’ heb ik inderdaad bezocht, maar toen we destijds de hele wereld afreisden op zoek naar de mysteriën der Aarde was deze ‘theorie’ nog niet in zicht, dat is de laatste jaren ontstaan toen ik de basaltformaties ben gaan bestuderen en mijn bewustwording is gegroeid.

 

  1. Hoe zijn de reacties geweest over je werk aan het boek en het onderwerp in het algemeen, vanuit je omgeving, bij je collega’s, familieleden en vrienden?

Het boek is ongeveer 3 weken geleden gepubliceerd en de reacties zijn veelal overweldigend positief! Ik krijg veel complimenten over het onderwerp ‘Reuzenbomen’ maar vooral ook op het inzichtelijk maken van de wereldgeschiedenis van voor de ijstijd en over de micro-macro wereld, zoals de Fractalen en de Gulden Snede. En de ongelooflijke wijze hoe alles energetisch en complex wiskundig (Sacred Geometry – Ancient Wisdom) in elkaar zit in de natuur. Het hoofdstuk Mycelium geeft dit ongelooflijke – maar wetenschappelijk bewezen – bijzondere aspect van de natuur goed weer. 

  1. Het eerste wat ons te binnen schoot, is de overeenkomst met de film ‘Avatar’ uit 2009. Hoe kijk jij daar tegenaan?

Ja, dat is ook wel heel bijzonder! Maar heel veel Hollywood-producties (in de SciFi) laten de reuzenbomen zien, kijk maar naar de Lord of the Rings en Star Wars bijvoorbeeld. We hebben allemaal een vage herinnering aan reuzen, reuzenbomen (waar Elfen en andere wezens in wonen) en aan een wereld waarin alles ‘gewoon’ immens groot was. De bewijzen hiervan liggen voor het oprapen. Denk maar aan de Dino’s maar ook aan de gigantische zoogdieren, vogels en insecten die vroeger voorkwamen. Hier heeft de mens tussen geleefd, dat kun je je toch niet voorstellen.

  1. Je spreekt in het boek over een ‘catastrofe’ die in het verre verleden heeft plaatsgevonden. Waarbij ook een zeespiegelstijging van zo’n 100 meter optrad. Heb je het gevoel dat toen ook de reuzenbomen zijn uitgestorven..?

Dat is niet met zekerheid te zeggen, in de bijbelse boeken van aartsvader Henoch beschrijft hij hoe ‘engelen’ grote reuzenbomen (de Ceders van Libanon) hebben gekapt. Als je engelen vertaalt naar buitenaardsen dan kom je al snel terecht op hoog ontwikkelde rassen met hoogwaardige technologieën. (De Paleo-SETI theorie van Erich von Däniken beschreven in zijn wereldwijde bestseller ‘Waren de Goden Kosmonauten’.) De periode vóór de zondvloed, de laatste ijstijd toen de oceanen zijn gestegen, is de periode waarin Henoch leefde. Hij was de overgrootvader van Noach en is dus antediluviaal.

  1. Waarom is dit onderwerp niet vaker en intensiever in de media besproken denk je? Je zou toch zeggen, ook ná de film ‘Close Encounters of the First Kind’ van Steven Spielberg, waarin dat ‘reuzenboomfossiel’ de ‘Devils Tower’-berg in Wyoming, een cruciale rol in speelde, het ook meer in de perceptie van het bewustzijn zou komen..?

Tja, dat is de hamvraag van de vele onderwerpen die allemaal ‘weggemoffeld’ worden door de wetenschap en de mainstreammedia. Ze kunnen er geen verklaring (lees bewijs) voor geven, dus bestaat het niet. Maar zoals gezegd in mijn boek zijn er steeds meer moderne technieken zoals satellieten, echo, sonar, radar, Lidar, C14 etcetera waarvan de resultaten in de wetenschap steeds meer als bewijzen worden aangevoerd.

Zo stond de archeologische wereld op zijn kop met de ontdekking van Gobekli Tepe in Turkije. Een immens megalitisch bouwwerk (tempelcomplex) dat bewezen is gebouwd zo’n 11.500 jaar geleden. Volgens de narrative liepen we toen nog rond in berenvellen en waren we nog jagers-verzamelaars. Er is slechts 5% van Gobekli Tepe opgegraven en nu staat al vast dat deze ‘mensen’ een enorme kennis hadden van het heelal, architektuur, het bewerken van enorme stenen en astronomie. Nou dat waren nog eens knappe jagers-verzamelaars!  Ook zo de Bosnische piramiden die gedateerd zijn met C14 methode op ruim 25.000 jaar. Evenals de berg Gunung Padang (885 meter hoog!) in Indonesië, die gebouwd is van enorme hexagonische basaltkolommen en carbon, gedateerd is op minstens 20.000 jaar oud!

  1. Heb je het gevoel dat het ‘ongeloof’ van mensen over deze ‘bizarre versteende reuzenbomen’ aan de basis staat van de weinige aandacht voor het onderwerp?

Het is niet het ongeloof, maar de onwetendheid die parten speelt, want dat hebben we nooit uit de geschiedenisboeken geleerd en wat niet in ‘de boeken’ staat is er ook niet. Nu van alles tevoorschijn komt wordt ook de wetenschap heel langzaam wakker. Maar het geldt nog steeds dat wanneer een wetenschapper zich begint te roeren, hij meteen wordt geridiculiseerd door zijn collega’s; hij of zij kan dan zijn of haar verdere loopbaan wel vergeten. En ook is het zo dat wetenschappers, zoals archeologen en geologen en biologen, niet samenwerken. Ieder werkt aan zijn eigen stuk informatie en het levert geen inzicht in de complete puzzel als alle stukjes apart worden opgeslagen. In het oude India staan veel Tempelgebouwen op zo’n ‘reuzenboom stam’, want deze oude versteende bomen bezitten een enorme energie en energetische straling en dat wisten de mensen vroeger.

  1. Hoe lang ben je bezig geweest met het boek, dus van concept/idee t/m de laatste woorden op papier en/of bijpassende foto’s gevonden?

Werkelijk met opmaak en inhoud (foto’s etc.) heb ik er 2 jaar aan gewerkt (in de Coronatijd) maar inzichten verzamelen en bewustwording denk ik zo’n 3-4 jaar in totaal.

  1. Wat ons opvalt, is dat een aantal van die versteende reuzenboomfossielen, een platte bovenkant hebben, alsof ze afgezaagd zijn. Heb je daar een verklaring voor gevonden?

In vraag 5 geef ik al een uitleg hierover. Als de ‘engelen’ uit de boeken van aartsvader Henoch deze gekapt zouden hebben dan moet dit toch wel met een zéér geavanceerde techniek zijn gebeurd, toch? Voor alle overige verklaringen sta ik natuurlijk altijd open.

  1. en de laatste jaren oprecht niet zo’n prachtig verzorgd boek gezien, inclusief papiersoort en harde cover. Het boek is echte ‘must-have’ voor mensen in ons gevoel. Ook de sfeer van het boek past perfect bij het onderwerp. Is dit allemaal gebaseerd op jouw wensen?

Omdat ik zelf vormgever ben heb ik mijn boek ook helemaal zelf vormgegeven en opgemaakt, dan krijg ik het precies zoals ik in gedachten had. Maar ook de kwaliteit van foto’s en illustraties is ontzettend belangrijk, want ik ben iemand die in beelden denkt met (noodzakelijke) ondersteunende tekst, want een foto spreekt meer dan duizend woorden. Ook wilde ik het gevoel meegeven om je helemaal te laten opgaan in de materie en het gevoel van het boek, zoals je je kunt verliezen in een spannend jongens- en/of meisjesboek. Kijken waar nog nooit iemand heeft gekeken en openstaan voor nieuwe inzichten dat is het motto van het boek. (To boldly go where no man has gone before!)

* * *

Intro en andere citaten uit het boek:

De Reuzenbomen van de Oude Wereld
Een paradigmaverschuiving is een fundamentele verandering in de basisconcepten van kennis van een systeem van theoretische, filosofische en wetenschappelijke modellen en aannames. Kenmerkend voor paradigma’s is dat we ons meestal zelfs niet meer bewust zijn van onze eigen paradigma’s: het zijn stellingen en aannames die we zo vanzelfsprekend vinden (o.a. door onderwijs) dat we ook blind zijn voor de tekortkomingen ervan. Zo blind, dat als we met onze neus er bovenop staan, we de realiteit niet (kunnen of willen) zien..!

Daarom is dit boek bedoeld om een handreiking te bieden in de wereld van ‘zien is geloven’ of ‘geloven is zien’. Het is maar aan welke kant van de spiegel je staat.
Vertrekpunten, denkkaders, inzichten en intuïtie dienen je om de werkelijkheid en realiteit te analyseren, interpreteren en beschrijven. Als je deze weg volgt zonder blindelings aan te nemen wat je wordt voorgeschoteld dan betreed je de kaders van ‘vrijdenken’ en word je onafhankelijk onderzoeker en werkelijk ‘vrijdenker’.

Wat is de werkelijke ‘Oude Wereld’ en wat is Geomythologie (Geologie en Mythe)
Oude Wereld In de context van de archeologie en de wereldgeschiedenis omvat de term ‘Oude Wereld’ die delen van de wereld die vanaf de Bronstijd in cultureel contact stonden, wat resulteerde in de parallelle ontwikkeling van de vroege beschavingen. Het omvatte Babylonië, Mesopotamië, het Perzische plateau, het Indiase subcontinent, de Indus Vallei, China en delen van Afrika ten zuiden van de Sahara. De culturele, filosofische en religieuze ontwikkelingen leidden uiteindelijk tot het ontstaan van de historische cultuursferen: het Westen (Hellenisme, ‘klassiek’), het Nabije Oosten (Zoroastrisch en Abrahamitisch) en het Verre Oosten (Hindoeïsme, Boeddhisme, Jaïnisme, Sikhisme, Confucianisme, Taoïsme).

Maar er is nog een ‘oudere’ Oude Wereld, namelijk de wereld van voor de laatste IJstijd, 12.800 jaar geleden. Archeologen dachten dat de oudste bouwwerken en beschavingen ontstonden in het Oude Babylonië en Egypte, zo’n 8.000 tot 5.000 jaar geleden. Want hiervóór had je alleen maar ‘Jagers en Verzamelaars’. Maar met de ontdekking van Gobekli Tepe in Turkije kwam deze wetenschap op zijn kop te staan, want deze opgravingen van tempels met geavanceerde steenbewerking dateren van minstens 11.500 jaar geleden.

Maar evenzo de monolithische steenbewerkingen en complexe architecturen met reusachtige bewerkte stenen waarvan sommige met een gewicht van
1,6 miljoen kilo! Hoe en waarom deze monolithen (stenen bestaand uit één stuk) werden vervaardigd en verplaatst, vaak over afstanden van honderden kilometers, is voor de wetenschap een compleet raadsel. Monolithische beelden van dioriet en graniet zijn tot in de perfectie bewerkt en glad gepolijst en hebben enorme formaten. De hardheid van deze stenen is 7-8 (op basis van de hardheidsschaal van Mohs staat diamant op 10 als hardste materiaal op Aarde). De stenen zouden bewerkt zijn met koperen werktuigen met een hardheid van 3-5 en dat is onmogelijk!!

The Mystery Of The Largest Megalithic Stones In Baalbek - Look4ward

Dus hebben er voor de laatste IJstijd beschavingen bestaan met geavanceerde technieken en kennis waarvan wij in het heden geen flauw benul hebben. En na de enorme catastrofe die 12.800 jaar geleden heeft plaatsgevonden zijn wij ‘mensen met geheugenverlies’ geworden. Hoe is het mogelijk dat niet alle geschiedkundigen hierover spreken en deze zaak bestuderen? ‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’ laat je kennismaken met die andere wereld die steeds meer zichtbaar wordt door de introductie van moderne technologische systemen zoals Google Earth, satellietfoto’s en -metingen, drones, lidar, onderwatersonar en echo, groundpenetrading radar, C14 carbondatering, ijsboringen op Groenland en Antarctica, internet etc.

Maar ook door jonge gepassioneerde wetenschappers die wél buiten de bestaande paden denken en verbanden leggen tussen geologie en biologie en tussen
archeologie en mythologie.

Mythologie
Een mythologie is het geheel van verhalen en denkbeelden van een bepaalde cultuur waarin belangrijke vragen aan bod komen zoals de oorsprong van de mens, de wereld en natuurverschijnselen. Een mythologie kan in de loop van de tijd veranderen en meegroeien met veranderende omstandigheden. Ze wordt als waarheid beschouwd en is bruikbaar binnen de cultuur waarin ze functioneert, omdat mythen filosofische reflecties, normen, waarden en historische gebeurtenissen uitdrukken.

Mythologie komt onder andere tot uiting in muziek, literatuur, geschiedschrijving, religie en beeldende kunst. Er is één stroming in de mythologie, die we ‘geomythologie’ noemen. Dorothy Vitaliano, een geologe aan de Indiana University, bedacht deze term ‘geomythologie’ in 1968. Ook wel ‘legenden van de Aarde’, ‘landschapsmythologie’, ‘mythen van observatie’, ‘natuurkennis’ genoemd. Het is de studie van mondelinge en schriftelijke tradities die door pre-wetenschappelijke culturen zijn gecreëerd om, vaak in poëtische of mythologische beeldspraak, geologische gebeurtenissen en verschijnselen te verklaren, zoals aardbevingen, kometen, meteorietinslagen, vulkanen, overstromingen, tsunami’s, landvorming, fossielen en natuurlijke kenmerken van het landschap.

Het verhaal over de grote zondvloed is niet alleen een verhaal uit de Bijbel, waarin Noah zijn ark bouwt en overleeft. Over de hele wereld vertellen onafhankelijke inheemse stammen het verhaal van deze grote vloed.

Geomythologie duidt elk geval aan waarin kan worden aangetoond dat de oorsprong van mythen en legenden verwijzingen bevat naar geologische verschijnselen en aspecten in brede zin, met inbegrip van astronomische (kometen, verduisteringen, meteorietinslagen, enz.). Zoals aangegeven door Vitaliano (1973) ‘zijn er
in de eerste plaats twee soorten geologische folklore, namelijk die waarin een of ander geologisch kenmerk of het optreden van een of ander geologisch verschijnsel de inspiratie is geweest voor een folkloristische verklaring, en die de verknipte verklaring is van een of andere feitelijke geologische gebeurtenis, meestal een natuurramp’.

Mondelinge tradities over de natuur worden vaak uitgedrukt in mythologische taal en kunnen echte en scherpzinnige natuurkennis bevatten, gebaseerd op zorgvuldige observatie van fysisch bewijsmateriaal gedurende generaties. In sommige gevallen kunnen deze geomythen waardevolle informatie verschaffen over vroegere aardbevingen, tsunami’s, overstromingen, inslaggebeurtenissen, fossiele ontdekkingen en andere gebeurtenissen. Geomythen omvatten volkse verklaringen van opvallende geologische kenmerken, en soms bedrieglijke of metaforische beschrijvingen van catastrofale geologische gebeurtenissen die in de oudheid werden waargenomen.

In het geval van grootschalige geomorfische gebeurtenissen in het pre-menselijke verleden, zoals de vorming van bergen, kwamen waarnemingen en verbeelding samen in mythische verklaringen die millennia lang mondeling werden overgeleverd. In het geval van natuurrampen die zich nog in het levend menselijk geheugen bevinden, werden beschrijvingen generaties lang doorgegeven.

Beide soorten geomythen bevatten vaak bovennatuurlijke details. Omdat de beschrijvende verhalen in mythologische taal werden uitgedrukt, waren wetenschappers en historici zich niet bewust van de werkelijke gebeurtenissen en rationele concepten die in de geomythologische verhalen besloten liggen.

Eén soort geomythe omvat verhalen die voortkomen uit verbeelding of populaire misvattingen, bijvoorbeeld wezens die op magische wijze in steen zijn veranderd om landvormen te verklaren. Naarmate meer onderzoek wordt gedaan in de geomythologie, komen wetenschappers en historici echter tot nauwkeurige inzichten over geologische processen. En dateerbare gebeurtenissen zoals tsunami’s, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen blijken te zijn opgetekend door ooggetuigenverslagen, sommige van duizenden jaren geleden. Sommige mythen brachten echte informatie over echte gebeurtenissen en waarnemingen
over, waardoor geologische gegevens millennia lang bewaard bleven binnen nietgeletterde culturen.

De ringvormige constructie van ‘Atlantis’ zoals het beeld in veel verhalen over Atlantis wordt getekend.

Een goed gedocumenteerd voorbeeld van een dateerbare geologische gebeurtenis die in mythen is vastgelegd, is het ontstaan van Crater Lake in Oregon toen
Mount Mazama instortte. De wetenschappelijke interpretatie van geologen van hoe het vulkanische cataclysme lang geleden resulteerde in Crater Lake, wordt punt voor punt herhaald in een lokale mythe over het ontstaan ervan, verteld door leden van de Klamath Indianenstam die het bijna 8.000 jaar geleden zagen gebeuren.

Net zoals de mythe van Atlantis die door de Griekse filosoof Plato wordt beschreven in Timeus, komt door recente ondekkingen steeds dichter bij de waarheid.
Dit boek is het eerste deel van de reeks ‘De Oude Wereld’ met onderwerpen over de wereldgeschiedenis van vóór de laatste IJstijd 12.800 jaar geleden en gestaafd op vele onderzoeken en wetenschappelijke informatie met zoveel mogelijk beeldmateriaal om de lezer zo breed mogelijk te informeren. De in dit boek beschreven ‘natuurlijke fenomenen’ worden ook beschreven op diverse plekken in De Bijbel en andere oude overleveringen. Een reis die je zal verrassen door de indrukken en mooie foto’s van de gigantische reuzenbomen en overblijfselen uit de werkelijke ‘Oude Wereld’.

* * *

Op deze foto’s hiernaast/onder, overgenomen uit het boek, zien we verschillende variaties van versteende bomen zoals deze in de natuur voorkomen. Zie vooral de kleurverschillen en -schakeringen in de verstening. Versteend hout is het resultaat van een boom die door het proces van permineralisatie in steen verandert. Alle organische materialen van de boom zijn vervangen door silicaatmineralen, meestal een kwarts, met behoud van de oorspronkelijke structuur van het hout.

In tegenstelling tot andere soorten fossielen die compressies of afdrukken zijn, is versteend hout een driedimensionale weergave van het oorspronkelijke organische materiaal. Het versteningsproces vindt ondergronds plaats, wanneer hout bedekt begint te worden met sedimenten. Het is in eerste instantie bewaard gebleven door gebrek aan zuurstof. Mineraalrijk water dat door de sedimenten stroomt, zet mineralen af in de cellen van de boom.

Terwijl de lignine en cellulose van de boom beginnen te rotten, begint zich ook een steenvorm te vormen! En wanneer versteende bomen in plakken worden gezaagd en gepolijst, dan worden de mooiste organische minerale sedimenten zichtbaar in prachtige kleurschakeringen.

Zwart geeft meestal de aanwezigheid van koolstof aan. Groene of blauwe tinten komen meestal van kobalt, koper of chroom. Zwartachtige en gele kleuren kunnen het gevolg zijn van mangaanoxiden. Roze of oranje kleuren zijn het resultaat van mangaan. Rode, bruine en gele tinten worden bijgedragen door ijzeroxiden.

 


A Gift From The Stars – boek

(door Frea)
Graag wil ik jullie aandacht ook vragen voor de boeken van Elena Danaan. Haar eerste boek heet A Gift from the Stars, en haar tweede boek heet: We will never let you down.

Voor degenen die haar nog niet kennen: Elena is als kind een paar keer ontvoerd geweest door de Greys en in hun schip telkens voor onderzoeken e.d. gebruikt. Uiteindelijk gered geworden door Pleiadiërs met wie zij nog steeds contact heeft. Dat contact heeft zich verdiept in de afgelopen aren, omdat Elena nu haar taak heeft opgepakt om deze mensheid te waarschuwen voor wat gaande is. Dat contact vindt plaats via een implantaat die de Greys in haar hoofd hebben geplaatst en die er niet zomaar uit gehaald kon worden. Daartoe hebben de Pleiadiërs dat implantaat van frequentie veranderd in een frequentie die het mogelijk maakte rechtstreeks contact met hen te onderhouden. Om die reden is zij nu in staat om veel meer info door te geven dan menig ander. Veel van die info correspondeert met wat M. al die jaren verteld heeft. Overigens heeft hij haar eerste boek ook en ervaart haar als een heel oorspronkelijk en zuiver wezen.

Met andere woorden: zeer interessant materiaal. De boeken staan vol met tekeningen van haarzelf die ze gemaakt heeft van verschillende mensenrassen die zij ontmoet heeft. Het 1e boek heeft zelfs meer dan 100 tekeningen en beschrijvingen ervan.

Te bestellen via amazon.nl  Veel leesplezier voor degenen die zich op ook deze paden willen begeven!

In het 2e boek van Elena heeft ze het over hoe de onderhandelingen zijn gegaan tussen Eisenhower en Valiant Thor, een ambassadeur van de Galactische Federatie van Werelden (van 1958 – 1961). In dit boek krijgen we de versie van Valiant Thor zelf, en over het verraad wat achter de rug van Eisenhower is ontstaan door de zogenaamde Majestic 12, die helemaal niet zo majestic zich had opgesteld, integendeel. Sindsdien heeft de Federatie hiermee moeten dealen. De rest lees je in het boek zelf.

Overigens heeft een andere vrouw, Megan Rose, ook een boekje geschreven over haar bevindingen die als twee druppels water ijkt op de ervaringen van Elena. Haar boekje heet: Welcome to the Future.

Deze boeken met de vele tekeningen zijn voor mij heel veel waard, omdat ook menselijke rassen die aardig overkomen blijkbaar gelieerd zijn aan de duistere krachten. Voor mij daarom heel erg de moeite waard om goed te onthouden wie betrouwbaar zijn en wie niet. Daarom heb ik deze boeken ook gekocht, vanuit mijn vertrouwen in Elena en het team wat achter haar staat, en omdat ze dezelfde waarschuwingen uit als M.


Bits, Bytes en Bewustzijn

(inleiding van het boek van Yfke Laanstra)

We leven in een onwaarschijnlijk bepalende fase van onze menselijke evolutie. Een fase waarin zich computertechnologieën aandienen die in staat zijn ons mens-zijn en onze werkelijkheid radicaal en onherkenbaar te veranderen in de komende 15 jaar.  

In een ongekend hoog tempo zal er de komende 20 jaar meer veranderen dan in de afgelopen 300 jaar. Deze mate van immense groei wordt ook wel exponentiële groei genoemd. Tot nu toe heeft onze groei zich lineair voortbewogen. Dit is met name zichtbaar in de diverse stadia van onze industriële revolutie. In 1784 diende de eerste fase zich aan, deze gaf onze evolutie een boost door de kracht van de mechanische aansturing door water en stoom. De tweede fase (1870) bracht ons massaproductie door de kracht van elektriciteit. De derde fase (1969) gaf ons de digitale wereld en introduceerde ons in de informatie/communicatie gedreven samenleving, door de komst van computers en het internet. In al deze fases was er sprake van een lineaire groei, dus een geleidelijk stijgende lijn van 1 naar 2, 3, 4 etc. en iedere fase bestreek gemiddeld een periode van 100 jaar. De derde (digitale) fase ontwikkelt zich echter op een exponentiële schaal, dus van 1 naar 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128 etc. Waarbij je je voor kunt stellen dat hoe hoger de getallen hoe groter de sprongen zijn. In dit tempo kom je namelijk na 30 stappen al op een miljard. Kenmerkend voor een exponentiële groeicurve is namelijk dat deze eerst enigszins geleidelijk omhoog gaat maar zich dan ogenschijnlijk ineens in een praktisch verticale lijn omhoog beweegt. In deze derde exponentiële fase bevinden we ons nu, op de drempel van de vierde fase: daar waar de lijn ineens radicaal omhoog schiet.

De motor van deze exponentiële groei is met name de evolutie van de transistor, de basis van de microprocessor: de zogenaamde computerchip. Een immense ontwikkeling qua productiekosten, formaat en capaciteit. Gordon Moore, de medeoprichter van de chipfabrikant Intel, introduceerde de eerste microprocessor Intel 4004 in 1971 met een capaciteit van 2300 transistors ter grootte van ongeveer een gummetje aan het einde van een potlood. Deze chip evolueerde zich in 2004, 33 jaar later, naar de Intel Pentium 4 Processor met 125 miljoen transistors en in 2016, 12 jaar later, tot de Intel Core i7 processor met een inhoud van 14,4 miljard transistors. Wanneer je deze met het blote oog wilt bekijken, dien je deze te vergroten tot het formaat van een huis. Deze evolutie maakte onder andere de komst van de smartphone mogelijk en creëerde het formaat chips dat in onze bloedbaan ingebracht kan worden. Deze evolutie in computerchips wordt ook wel ‘Moore’s law’ genoemd aangezien het Gordon Moore was die constateerde dat iedere 12 tot 18 maanden de capaciteit verdubbelde. Ook de opslagcapaciteit is in een exponentieel tempo vergroot. Van logge apparaten ter grootte van een archiefkast in 1956, ter waarde van 120.000 dollar met een opslagcapaciteit van 5Mb, zijn we geëvolueerd naar een microSD kaart in 2005 ter grootte van 15 mm met een gewicht van een halve gram met een opslagcapaciteit van 128Mb tot zelfs een geheugenkaart van 128Gb in 2014. Een capaciteitsvergroting van duizendmaal in een tijdsbestek van slechts negen jaar. Dit alles maakt de weg vrij voor vele huidige, exponentiële ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, kwantumcomputing, genetische engineering, virtual reality, kunstmatige intelligentie, brein-computer en mens-machine interfaces. Binnen tien jaar zullen we computers kunnen kopen die het calculatievermogen van ons eigen brein evenaren en nog geen 25 jaar daarna zullen we over computers beschikken met de capaciteit van alle menselijke breinen verenigd.

Ter illustratie: wanneer ons brandstofverbruik zich in hetzelfde tempo zou hebben ontwikkeld, zouden we inmiddels ons hele leven op één tank brandstof kunnen rijden. Wanneer onze auto’s in hetzelfde tempo zouden verkleinen als de transistor dan zou deze momenteel de afmeting hebben van een mier. Wanneer de huizenprijzen in hetzelfde tempo zouden zijn gezakt dan zouden we nu een huis voor de prijs van een snoepje kunnen kopen.

Herinner je je de Atari spelcomputer nog en de joystick? De komst van het wereldwijde internet? Van de eenvoudige mobiele telefoon en de laptop tot de komst van de geavanceerde smartphone? Allemaal ontwikkelingen binnen het tijdsbestek van één mensenleven.
Wist je dat telefonie een uitvinding betreft die al gedaan is in 1878, oftewel in de tweede fase van de industriële revolutie. Opgevolgd, ruim een eeuw later, in 1983 door de mobiele telefoon. Nog geen 25 jaar later, in 2007 werd de smartphone geïntroduceerd. Nog geen 10 jaar later wordt ons straatbeeld, ons sociale en werkzame leven en zelfs ons brein volledig gedomineerd door deze smartphone, die zich inmiddels ontwikkelt in een onwaarschijnlijk hoog tempo. De komende jaren zal de smartphone een van de centraalste schakels zijn binnen het Internet of Things. Bijna iedere aardbewoner heeft een smartphone, zelfs in derdewereldlanden is het gemeengoed, op een gedeelde eerste plaats naast de (smart) televisie.

De 21e eeuw

We lijden inmiddels aan een collectieve obsessieve schermverslaving en er is zelfs een term voor de hedendaagse informatie-overkill: infobesitas. Naast overigens vele andere nieuw ontstane aandoeningen en ziektebeelden.

Onze realiteit wordt momenteel overspoeld door nieuwe computertechnologieën en draadloze netwerken. Ons leven speelt zich tegenwoordig veelal online af, tijd en afstand zijn niet langer een beperking. Tastbare, analoge producten krijgen virtuele varianten. Fysieke winkels sluiten, tijdschriften worden e-zines, workshops worden webinars, gesprekken worden gevoerd via Facetime, Skype of Whatsapp en Virtual Reality gaat dankzij de Albert Heijn en mobiele providers mainstream. We bevinden ons in een realiteit waarin het credo is dat we 24 uur per dag online dienen te zijn en niet achterop dienen te raken. Een wereld waarin alles en iedereen met elkaar is verbonden en we de wereld beleven vanachter onze schermen.

Alles wordt gedigitaliseerd. Al onze handelingen worden gemonitord, al onze data wordt getracked, getraced en bewaard. Veelal zonder ons medeweten of onze instemming. Dankzij klokkenluiders als Edward Snowden zijn we ons hier meer bewust van geworden. Denk aan data van onze aankopen, transacties, internetbezoek, waar we ons wanneer bevinden, met wie we wanneer online contact hebben tot aan al onze gezondheidsdata in Elektronische Patiënten Dossiers (EPD). Data is de nieuwe olie. Voorheen hadden oliebedrijven de macht, tegenwoordig zijn het de grote techbedrijven als Google, Apple en Facebook.

Daarnaast is er een groeiend Internet of Things waarbij er steeds meer dingen met het internet worden verbonden. Denk aan jouw auto, huishoudelijke apparatuur, smartphone of (spel)computer; veelal zonder benodigde menselijke tussenkomst. De digitale dimensie speelt zich niet langer enkel af op een computerscherm maar verschuift zich, door de komst van onder andere smartproducten (smartmeter, smart tv en smartwatch) naar jouw dagelijkse gebruiksvoorwerpen. Alles wordt gekoppeld aan het smartgrid: je werk, je huis en zelfs je gezin. We spreken tegenwoordig al van smarthomes en smartcities. De digitale dimensie versmelt alsmaar meer met onze analoge, tastbare dimensie. Met alle gevolgen van dien voor je privacy, persoonlijke ruimte, gezondheid en vrije wil.

Het is nog slechts een kwestie van tijd dat niet langer postpakketjes of smartproducten RFID-chips hebben maar dat deze een onderdeel worden van onze doses aan inentingen, gezien het feit dat dergelijke chips of technologieën zich inmiddels op nanoschaal bevinden. Verplicht of vrijblijvend, wie zal het zeggen. Zodat ook jouw lichaam op afstand bestuurd en gemonitord kan worden door computers en kunstmatige intelligentie.

Drones, onbemande en op afstand bestuurbare vliegende objecten, zijn tegenwoordig te koop bij de discount supermarkten en is speelgoed voor zowel kinderen als volwassenen. Het is slechts een kwestie van tijd voordat drones ons luchtbeeld gaan bepalen. Met daaronder de Self Driving Cars, die volledig door kunstmatige intelligentie gedreven hun route bepalen, afstand houden en autonoom afwegingen dienen te maken bij eventuele auto-ongelukken.

Daarnaast is er een verregaande robotisering aan de gang. Complexe operaties worden al uitgevoerd door robots, kinderen hebben robot huisdieren en er zijn experimenten om ouderen te laten ‘verzorgen’ door robots in verzorgingstehuizen. Stevige discussies worden gevoerd over de implicaties en applicaties van robottechnologie. Denk aan onze productieketens, onze werkgelegenheid. Het leger is al jaren intensief bezig met experimenten om robots in oorlogs- en crisissituaties in te zetten waarbij het denkbaar is dat er volledige legers uit robots zullen bestaan die autonoom in oorlogssituaties besluiten dienen te nemen over leven en dood. Dit zet de term cyber warfare, digitale oorlogsvoering, in een totaal ander daglicht.

Onze voedingsindustrie en gezondheidszorg ondergaan al decennia lang een verregaande automatisering, waarbij er een focus lijkt te zijn op kunstmatige, chemische alternatieven. Een mechanisch ingrijpen in of kunstmatig kopiëren van de natuur. Chemische medicijnen, genetisch gemanipuleerd voedsel (GMO), kunstmest, geprint voedsel, in een laboratorium gekweekt vlees, robotisering van voedselproductieprocessen en kunstmatige additieven… We raken steeds verder verwijderd van onze biologie en hetgeen onze prachtige planeet ons te bieden heeft.

De Quantified Self-beweging promoot het gebruik van gadgets en wearables, gadgets die op de huid worden gedragen, om alles kwantificeerbaar te maken en met al deze data impact te kunnen hebben op onze gezondheid en effectiviteit. Denk aan stappentellers, caloriemeters, mood trackers, apps en head bands om bijvoorbeeld je ademhaling te reguleren en je hersenfrequenties te manipuleren. Het verbeteren van je gezondheid, van je biologie en van je kwaliteit van leven door onder andere gadgets vallen onder de Biohacking-, Neurohacking- en Lifehacking-beweging.

Het ironische in deze digitale jacht naar optimaal welzijn is dat er weinig tot geen besef is van de verregaande effecten van de straling en frequenties van deze zelfde apparaten op onze gezondheid, onze hersenfuncties en ons bewustzijn.

De ontwikkelingen verschuiven zich alsmaar meer van toepassingen op computerschermen naar gadgets die gedragen worden op de huid tot het implanteren van chips en het besturen van binnenuit. Van het 3D printen van organen tot het daadwerkelijk overstijgen van onze biologie (transhumanisme). Denk aan anti-aging technologieën, het injecteren van nanobots (minuscule robots, nanotechnologie) in onze bloedbaan en het uploaden van je brein in een computer, aangestuurd door kunstmatige intelligentie (AI). Met uiteindelijk de creatie van een cyborg-lichaam vanuit een volledige samensmelting van technologie en biologie, van mens en machine.

De vierde fase: de Virtuele Big BANG

Stel jezelf nog weer de grafiek voor met de exponentiële groeicurve. De lijn die eerst enigszins geleidelijk omhoog maar dan ogenschijnlijk ineens in een praktisch verticale lijn omhooggaat. We staan nu aan het begin van deze immense ‘knik’ in de curve. Nog vlak voor het punt dat de exponentiële groei in computertechnologie als een raket omhoog zal schieten. Deze extreem snel stijgende lijn zal onze realiteit binnen nu en een paar jaar radicaal en onherkenbaar veranderen. Na de huidige nog enigszins ‘geleidelijke aanloop’ zul je deze transformatie als ’plotseling’ en ‘instant’ ervaren. We bevinden ons dus momenteel in een heel bijzondere en tegelijkertijd bepalende fase van onze evolutie.

Door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiële groei maar van een ‘kwantumsprong’. Deze kwantumcomputer kan dusdanig veel data verwerken dat deze complexe calculaties kan verrichten in enkele dagen waar een klassieke computer enkele jaren voor nodig zou hebben.

De vierde fase in onze industriële revolutie kan zich ieder moment instant manifesteren: de komst van cyberspace in een virtuele big BANG. De volledige, zichtbare en onzichtbare samensmelting van biologie en computertechnologie door de komst en de verregaande ontwikkeling van de artificiële varianten of manipulatie van:

Bits & bytes -> computertechnologie zoals kunstmatige intelligentie en virtuele realiteiten.
Atomen -> nanotechnologie, kunstmatig ingrijpen op atomair niveau.
Neuronen -> neurowetenschap, kunstmatig ingrijpen op neuraal niveau.
Genen -> genetische technologie, kunstmatig ingrijpen op genetisch niveau.

Lang hebben we nog enigszins de tijd gehad om te anticiperen op ontwikkelingen, om meerjarenplannen op te stellen en strategieën uit te stippelen. Momenteel is het tempo echter zo ‘moordend’ hoog dat dit met ons menselijke brein niet langer te bevatten of te volgen is. Een dergelijk tempo heeft zich nog nooit eerder voorgedaan dus het effect is niet te voorspellen. Het is dus enerzijds logisch dat veel mensen nog niet zo bovenmatig verontrust zijn door alle ontwikkelingen. Het zal immers vast niet zo’n vaart lopen… Niets is minder waar.

De disruptieve, ontwrichtende kracht van alle genoemde computertechnologieën zal zich met name tonen in de onderlinge combinaties. Stel je eens de synergie en versnelling voor vanuit de combinatie van de kwantumcomputer, kunstmatige intelligentie en nanotechnologie. Toch ben ik geen techno-optimist of techno-pessimist, enkel een techno-realist. Welke koers we gaan varen is aan jou en mij.

Singulariteit
Er wordt gesproken over de ‘singulariteit’ wanneer we het punt bereiken waarbij we ingehaald worden door computertechnologie. Wanneer kunstmatige intelligentie en robots hoger ontwikkeld zijn dan wijzelf. Er zijn inmiddels robots die autonoom kunnen handelen, zichzelf repliceren, zelf besluiten nemen op basis van algoritmes en die niet langer afhankelijk zijn van hun programma’s en programmeurs. Zullen zij emoties ervaren, bewustzijn ontwikkelen? Bezield raken? Niemand weet wat er dan precies gaat gebeuren maar de grootste wetenschappers en breinen op deze planeet waarschuwen ons, waaronder de Britse theoretische natuurkundige, kosmoloog en auteur Stephen Hawking en de futurist, ondernemer en miljardair Elon Musk.

Betreft het de kwantumsprong in onze evolutie of betekent dit het einde van de mensheid zoals we deze kennen? Is dit vooruitgang of raken we het spoor bijster?

Welkom in de toekomst.

Bron: https://www.yfkelaanstra.com/