Stem: Martijn van Staveren uit de uitzending van Crowd Power met Arjan Bos
“Doe je ogen dicht en ga in stilte bij jezelf naar binnen. Eerst van buiten naar binnen in je hoofd aanwezig zijn. Besef dat je een wezen bent, een tijdreiziger uit een andere wereld in een menselijke gedaante. En dat je met aandacht door je eigen brein reist om vanuit Liefde en Kracht zorg te dragen dat radiogolven in je hoofd geneutraliseerd worden en er rust komt in je hoofd. Reis vanuit je hoofd door naar je hart in een rustige modus. Leg als je dat fijn vind je hand op de plek van je hart. Dan ga je in stilte de betekenis van van gelijkwaardigheid inladen. Al het leven heeft dezelfde gelijkwaardige betekenis, heeft gelijke krachten en gelijke kansen. Dit ga je met kracht en liefde inladen. Daarna laat je op jouw manier wereldvrede en harmonie binnenkomen. Richt je met aandacht bij je hart op deze 3 thema’s: gelijkwaardigheid, wereldvrede en harmonie. Laat het een oproep zijn vanuit jouw hart, als drager van de Kracht van het Leven naar het Levensveld, met een opdracht van liefde, zodat dit vanuit het Levensveld nu naar binnen stroomt in je hart.
Besef in dit moment dat jij als mens hier op aarde, dat wij als beschaving, geobserveerd worden door welwillende, liefdevolle, zeer geavanceerde en krachtige beschavingen uit andere universa. Deze waarneming versterkt de intrinsieke waarde van gelijkwaardigheid, wereldvrede en harmonie. In de stilte van je hart besef je dat de krachtvelden versterkt worden door de observaties vanuit andere werelden.
Haal diep adem. En bij de uitademing besef je dat het krachtveld vanuit je hart naar buiten uitzendt, uitstraalt, en in schokgolven van kracht en liefde rondom de aarde gaat in ruimte en tijd. Gelijkwaardigheid voor alle mensen. Gelijke kansen, gelijke rechten voor alle mensen op aarde, ongeacht afkomst, situatie, historie. Gelijke kansen voor alle levende wezens, voor alle elementen en elementaire wezens. Wereldvrede vanuit gelijkwaardigheid. Harmonie vanuit wereldvrede. Vanuit kracht en oorspronkelijke liefde in ons, kan deze schokgolf van kracht in elke cel van het bewustzijn door elk wezen op aarde worden ontvangen.
Dit is waarom wij hier op aarde zijn.”
De opname van de Crowd Power 22: Bekrachtiging gelijkwaardigheid, wereldvrede, harmonie
Equality, World Peace, Harmony (empowering meditation)
Source: Crowd Power part 2 page 446
Recording: from the epode Crowd Power 22
Applying our Original Collective Heart Force, Martijn van Staveren with Arjan Bos
After a moment of silence, let us travel deep down inside ourselves, with the focus set first into your head, from out the outside world to the inside, staying there in your head. Realise, that you are a being, a time traveler from a different world, a traveler in a human shape and that out of Love and Force, you travel with your focus through your brain, to neutralize and quieten the radio waves in your head so that you get a sense of peace in your mind. Slowly go from your head to your heart. If you like, if it’s helpful, put your hand on the place where your heart is. Then you can load the meaning of Equality. All life, without discrimination, is of equal value, is equal in life force and life’s chances. Load this in from out your Force and Love. Then in your own way, invite also the world peace and harmony. With the focus on your heart, concentrate on these three topics: equality, world peace and harmony. Let it be a call from out your heart, as a bearer of the Force of Life to the Life Field, with a command of love, it is now flowing from the Life Field into your heart. Realize in this very moment that you as a human being here on Earth, that we, as a civilization, are being observed by benevolent, loving, highly advanced and powerful civilizations from other universes. This very observation reinforces the intrinsic value of equality, world peace and harmony. In the silence of your heart you realize that the force fields are being strengthened by the observations from other worlds.
Take a deep breath. And on the exhale, you realize that the force field from your heart is sending out, radiating, and going in shock waves of Power and Love around the Earth in space and time. Equality for all people. Equal opportunities, equal rights for all people on Earth, regardless of their origin, situation, history. Equal opportunities for all living beings, for all elements and elemental beings. World peace based on equality. Harmony sprouting from world peace.
From out this Power and original Love, this shock wave of power can be received in every cell of consciousness by every being on planet Earth. And this is why we are here, on Earth.
“Er zijn maar weinig mensen die met hun eigen ogen kijken en met hun eigen hart voelen.”
-Albert Einstein-
Als jij, lezer van deze woorden, je ook net zo kregelig begint te voelen als ik, lees dan vooral door. Ineens is er binnenin mij vuurwerk ontploft. BOEM! Ik ben er klaar mee. En ik ben er klaar voor.
Ik ben klaar met al dat wezenloze geneuzel over virussen, vaccinaties, oorlogsdreiging, gasprijzen, crowd control systemen. Ik ben klaar met al die firma’s list en bedrog, al dat machtsvertoon, de apathie en volgzaamheid onder de mensen. Ik ben klaar met wachten op al die anderen (want daar wacht ik al 30 jaar op).
Waar wacht jij nog op? Op iemand? Op iets? Op een of andere gebeurtenis? Op jezelf? Op een of andere samenkomst die al dan niet doorgang kan vinden?
Wij gaan nu consequent, hartstochtelijk, vastberaden en onverschrokken als de èchte warriors die wij zijn, ons volle, rijke, vrije, onbevooroordeelde bewustzijn dagelijks in deze wereld uitzenden. Jij, ik, wij allemaal samen in superkracht. Kom samen of doe het alleen. Het maakt allemaal niks uit, als je het maar doet. Wil je bij mij thuis samen? Voel je welkom.
DOE JE MEE?
Voor diegenen die misschien nog niet helemaal weten wat te doen, staat hieronder een welbekende bekrachtiging in tekst en in video die je dagelijks kunt doen.
Voor iedereen geldt: neem iets neutraal waar, of niet. Maar het belangrijkste is om iedere dag, en ieder moment van de dag, dag in dag uit, in volle innerlijke kracht aanwezig te zijn.
Zend dat rijke, wijze, krachtige, goud licht uitstralende bewustzijn van jou uit naar alles en iedereen.
Delen van dit bericht via alle media en met iedereen die hiervoor open staat wordt gewaardeerd.
20220109 Thérèse Jeunhomme
Doe je ogen dicht en ga in stilte bij jezelf naar binnen. Eerst van buiten naar binnen in je hoofd aanwezig zijn. Besef dat je een wezen bent, een tijdreiziger uit een andere wereld in een menselijke gedaante. En dat je met aandacht door je eigen brein reist om vanuit Liefde en Kracht zorg te dragen dat radiogolven in je hoofd geneutraliseerd worden en er rust komt in je hoofd. Reis vanuit je hoofd door naar je hart in een rustige modus. Leg als je dat fijn vind je hand op de plek van je hart. Dan ga je in stilte de betekenis van van gelijkwaardigheid inladen. Al het leven heeft dezelfde gelijkwaardige betekenis, heeft gelijke krachten en gelijke kansen. Dit ga je met kracht en liefde inladen. Daarna laat je op jouw manier wereldvrede en harmonie binnenkomen. Richt je met aandacht bij je hart op deze 3 thema’s: gelijkwaardigheid, wereldvrede en harmonie. Laat het een oproep zijn vanuit jouw hart, als drager van de Kracht van het Leven naar het Levensveld, met een opdracht van liefde, zodat dit vanuit het Levensveld nu naar binnen stroomt in je hart. Besef in dit moment dat jij als mens hier op aarde, dat wij als beschaving, geobserveerd worden door welwillende, liefdevolle, zeer geavanceerde en krachtige beschavingen uit andere universa. Deze waarneming versterkt de intrinsieke waarde van gelijkwaardigheid, wereldvrede en harmonie. In de stilte van je hart besef je dat de krachtvelden versterkt worden door de observaties vanuit andere werelden. Haal diep adem. En bij de uitademing besef je dat het krachtveld vanuit je hart naar buiten uitzendt, uitstraalt, en in schokgolven van kracht en liefde rondom de aarde gaat in ruimte en tijd. Gelijkwaardigheid voor alle mensen. Gelijke kansen, gelijke rechten voor alle mensen op aarde, ongeacht afkomst, situatie, historie. Gelijke kansen voor alle levende wezens, voor alle elementen en elementaire wezens. Wereldvrede vanuit gelijkwaardigheid. Harmonie vanuit wereldvrede. Vanuit kracht en oorspronkelijke liefde in ons, kan deze schokgolf van kracht in elke cel van het bewustzijn door elk wezen op aarde worden ontvangen.
De eenzame Zeehond klom voorbij de IJsberg, waarop een klein maar comfortabel platform was.
De Zeehond kroop weg van de gevaarlijke rand van het ijs en nestelde zich comfortabel aan de voet van een bijna verticale IJsberg, met een scherpe kegel die hoog naar boven reikte. De oceaan was volkomen kalm en de golven bereikten niet de plaats waar het zegel ging liggen om te rusten.
Na opgewarmd te zijn in de zon viel de Zeehond rustig in slaap en sliep tot de avond. Een zwak briesje blies over de oceaan. De Zeehond werd wakker, draaide zich om op zijn andere kant en begon naar de eindeloze waterafstand te kijken, ergens aan de horizon opgaand in de lucht.
‘Wat goed,’ dacht de Zeehond bij zichzelf. – Wat is het stil hier. Wat mooi en veilig.”
‘Dit is tijdelijk,’ zei de Iceberg, alsof hij zijn gedachten kon lezen. – We drijven ongemerkt naar het zuiden, waar er warme stromingen zijn en veel haaien.
– We zullen niet snel warme stromingen bereiken, – zei de Zeehond. – Totdat dat gebeurt, kan ik gaan liggen, rusten en genieten van de rust en schoonheid.
‘Nou, geniet ervan,’ ademde IJsberg rustig in en ging diep in zichzelf, in dat enorme deel ondergedompeld in water, die onzichtbaar en ontoegankelijk was en zich in de diepten van de oceaan bevond.
2
Al snel werd het donker. Toen de sterren verschenen, begon de Oceaan, als een spiegel, hun fonkeling op het oppervlak te reflecteren. Tegen de achtergrond van de zwarte lucht leek de IJsberg voor de Zeehond nog groter te zijn, het leek op een sneeuwwitte kolos, die torenhoog boven de Oceaan, onbeweeglijk en majestueus verrees tussen de eindeloze veelheid van glanzende werelden.
De Zeehond was zo geabsorbeerd en gefascineerd door deze aanblik dat hij niet eens merkte hoe hij weer in slaap viel.
Hij werd gewekt door het geluid van de opspattende golven die op de IJsberg beukten. Het werd licht. De sterren die de hele nacht zo fel hadden geschenen, verdwenen in een grijs waas die over de Oceaan hing. De golven waren klein, maar ze bedekten het hele oppervlak van de Oceaan tot aan de horizon, en het leek alsof de Oceaan kookte.
De Zeehond werd angstig. De wind blies in scherpe windstoten, scheurde het zoute schuim van de toppen van de golven en bespat het plateautje waarop hij lag. De Zeehond kroop weg van de rand en drukte stevig tegen de steile wand van de IJsberg.
‘Er komt een storm aan,’ zei Iceberg tegen de Zeehond. – De wind wordt sterker.
‘Ik begrijp het,’ antwoordde de Zeehond.
‘De golven stijgen,’ zei Iceberg opnieuw. ‘Over een paar uur zullen ze enorm zijn.
Beiden keken geschrokken toe hoe de Oceaan met de minuut somberder werd. De golven werden groter en hun impact werd zwaarder. Nu geen spetters meer, maar lange tongen schuimend water rolden over het ijsplateau, waarop de Zeehond zijn toevlucht zocht.
3
Tegen het middaguur bereikten de golven gigantische proporties en elk van hen, in aanvaring met de IJsberg, veroorzaakte een enorme klap. Maar de IJsberg leek onneembaar. En alleen de Zeehond, ineengedoken tegen de muur van de IJsberg, deinsde telkens terug voor deze slagen, nauwelijks een houvast op het platvorm.
De storm hield de hele dag, avond en nacht aan. De Zeehond was al zo gewend aan de eindeloze golfslag dat hij zelfs indommelde. Maar toen was er een vreselijke scheur. De Zeehond werd wakker en hief zijn hoofd op. Hij zag hoe een deel van het platform waarop hij lag losbrak van de IJsberg en in de diepten van de zee stortte.
Het terrein werd erg klein en smal, maar de Zeehond verliet het niet. Hij bleef vechten tegen de wind en de golven die hem voortdurend in de Oceaan probeerden te spoelen.
Tegen de ochtend werd alles stil.
4
De Zeehond lag uitgeput en gebroken op de rand van een kleine richel die de storm had overleefd.
‘Nu kun je verder zwemmen,’ zei de IJsberg tegen hem. “Niets bedreigt je meer.
De Oceaan leek moe en stil, en het was zelfs moeilijk voor te stellen hoe het een paar uur geleden was. De Zeehond draaide zijn hoofd en keek naar de IJsberg. Hij was verrukt van zijn schoonheid. IJsberg kwam voort uit de ijzige kou en het gevoel van eeuwigheid.
‘Ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld,’ antwoordde de Zeehond zacht.
‘Dit is tijdelijk,’ herhaalde de IJsberg. ‘We drijven af naar het zuiden.’
“Ik heb mijn hele leven in strijd en angst doorgebracht”, zei de Zeehond. “Op het land jaagden ijsberen op mij. In het water probeerden orka’s me op te eten. Ik ben het zat om constant voor mijn leven te vechten.
‘Ik zal je niet lang kunnen beschermen.’ vertelde hem de IJsberg “De stroming is sterk. Als ik weg ben, ben jij waar de grote witte haaien leven.’
De Zeehond richtte zijn blik op de Oceaan, die na de storm nog steeds somber was.
‘Mijn leven heeft geen zin’, zei hij onverwachts tegen zichzelf. – Beren, orka’s, haaien. Vandaag of morgen. Het is toch allemaal voorbij zijn.’
‘Dit is slechts een deel van de waarheid,’ antwoorde de IJsberg nauwelijks hoorbaar.
‘Dit is echt de waarheid,’ zuchtte de Zeehond bedroefd. – En het bestaat in het feit dat al het leven eindigt in de dood.’
“Er zijn dingen die we niet kunnen vermijden”, zei de IJsberg tegen hem.
5
De Zeehond staarde roerloos ergens in een onbekende verte, naar de plaats waar de lucht opging in de Oceaan.
‘Je zult me niet begrijpen,’ zei de Zeehond. – Omdat je niet weet wat angst is.
De IJsberg was stil. De eerste zonnestralen braken door de wolken.
“Ik maakte ooit deel uit van een enorme gletsjer. Jaren, millennia gingen voorbij en de gletsjer gleed, onder invloed van zijn gewicht, in de Oceaan. De delen braken af van één geheel en veranderden in ijsbergen. Ze zeilden weg, gegrepen door de wind en de stroming van de Oceaan. En toen kwam op een dag mijn beurt. Op een nacht, in volledige stilte, brak ik weg van de gletsjer en stortte ik in de Oceaan. Eerst viel ik in een zwarte afgrond, maar toen kwam ik plotseling boven, draaide me om en ging op reis. De hele tijd bewoog ik naar het zuiden, richting de evenaar, waar de stroming me meevoerde. In het begin merkte ik niets en het leek me dat het altijd zo zou zijn, ik zou gewoon over de zeeën en oceanen reizen. Maar na een tijdje merkte ik ineens dat mijn maat begon af te nemen. En toen realiseerde ik me dat heel snel alles voorbij zou zijn: de zon en het warme water van de Oceaan zouden hun werk doen en ik zou smelten, oplossen in de Oceaan. Ik realiseerde me dat dit onvermijdelijk was.
De IJsberg viel stil.
– Begreep je dat er geen zin is in je leven? – vroeg de Zeehond.
– Mijn leven is slechts een deel van de Waarheid.
– En wat is het andere deel van de Waarheid?
– In wat er aan het zicht onttrokken is.
– Of in het feit dat je er dan niet meer zult zijn?
De IJsberg antwoordde niet meteen.
‘Ik zal er zijn,’ zei hij. ‘Maar ik zal deel uitmaken van de Oceaan. Net zoals ik ooit een deel van de gletsjer was.’
6
De Zeehond zei hier niets op. Hij zweeg een hele tijd en keek toen om zich heen. Het wateroppervlak was schoon en niets verraadde gevaar.
– Ik wil dat je op een dag ziet wat aan het zicht onttrokken is.
De Zeehond kroop naar de uiterste rand van het platform waarop hij lag en stopte.
Hij dacht even na, keek nog een keer om zich heen, zette zich toen af met zijn voorvinnen en gleed kopje onder in het water.
Eenmaal in het water keek hij uit gewoonte om zich heen, waarna hij weer naar boven kwam, weer lucht inademde en weer onder water dook.
Wat hij zag schokte hem. Het water was absoluut schoon. De zonnestralen drongen tot grote diepten door.
Een ongelooflijke aanblik opende zich voor de ogen van de Zeehond. De onderwaterwand van de IJsberg was helderblauw en transparant. Ze glinsterde en straalde als een enorm magisch kristal.
De Zeehond zonk dieper en dieper, maar het onderwatergedeelte van de IJsberg was eindeloos. Op grote diepte werd het merkbaar donkerder, van helderblauw naar donkerblauw, maar het bleef hetzelfde transparant en sprankelend door de stralen die door de waterkolom drongen.
De Zeehond was gebiologeerd door wat hij zag en het leek hem alsof hij in een andere, onbekende wereld was, een wereld van volmaakte zuiverheid en stilte. Het deel van de IJsberg, dat als een sneeuwwitte ijsberg boven de oceaan uitstak, was totaal anders dan het deel dat onder water lag en daar scheen, onzichtbaar blijvend, als een fabelachtige diamant, waarvan de afmetingen gewoon ongelooflijk waren in vergelijking met het bovenwater zichtbare deel.
7
Toen de lucht begon op te raken, leunde de Zeehond tegen de koude en gladde wand van de IJsberg en begon omhoog te klimmen, zonder de onderste rand van het ijseiland te bereiken.
Nadat hij naar de oppervlakte was gekomen, kwam de Zeehond een beetje op adem en klom opnieuw op een kleine richel in de vorm van een overkapping, waarop hij de storm overleefde.
De IJsberg was stil. Het duurde even voordat de Zeehond heel zachtjes zei:
– Je onzichtbare deel is onvergelijkbaar in grootte en schoonheid met wat zich aan de oppervlakte bevindt. En het is totaal anders dan wat zich boven water bevindt.
‘Het is gewoon een onzichtbaar deel van de Waarheid,’ zei de IJsberg. “En het is net zo anders dan wat we wel kunnen zien.’
‘Ik ben … met de stomheid geslagen,’ zei de Zeehond tegen hem.
– Er is inderdaad geen zin in je leven als je het als een afzonderlijke en niet-gerelateerde gebeurtenis beschouwt. Als je denkt dat het toevallig is ontstaan, vanzelf ergens tussen de rotsachtige afzettingen van de Aleoeten eilanden, en dan ook per ongeluk is afgebroken in de mond van een grote witte haai bij Kaap van de Goede Hoop.
De Zeehond keek bedroefd naar de IJsberg, die plotseling roze en op de een of andere manier onwerkelijk werd in de stralen van de ondergaande zon, en zei hier niets op.
– Maar als je bedenkt dat je een zichtbare, uiterlijke deel van het Leven bent, dat ook een onzichtbare, onbegrijpelijke deel heeft, dat niet vergelijkbaar is in omvang en diepte met het uiterlijke, dan krijgt alles betekenis.
– En wat is het? – vroeg de Zeehond.
Maar de IJsberg zei niets.
De Zeehond dacht diep na. Hij zag de schemering dieper worden over de Oceaan. Toen de lucht oplichtte met ontelbare sterren, viel hij in slaap zonder te bewegen.
Одинокий Тюлень взобрался на проплывавший мимо Айсберг, на котором была небольшая, но удобная площадка.
Тюлень отполз подальше от опасной кромки льда и удобно расположился у подножия почти вертикальной ледяной горы, острым конусом уходящей высоко вверх. Над Океаном стоял полный штиль и волны не достигали того места, где прилег отдохнуть Тюлень.
Пригревшись на солнышке, Тюлень незаметно уснул и проспал до самого вечера. Над океаном потянул слабый ветерок. Тюлень проснулся, перевернулся на другой бок и стал смотреть на бесконечную водную даль, сливавшуюся где-то у горизонта с небом.
«Как хорошо, – подумал про себя Тюлень. – Как тихо вокруг. Как красиво и безопасно».
– Это временно, – словно прочитав его мысли, сказал Айсберг. – Мы незаметно дрейфуем на юг, где проходят теплые течения и много акул.
– Мы достигнем теплых течений не скоро, – ответил ему Тюлень. – А пока это не случилось, я могу лежать, отдыхать и наслаждаться покоем и красотой.
– Что ж, наслаждайся, – тихо выдохнул Айсберг и ушел глубоко в себя, в ту огромную, погруженную в воду часть, которая была невидимой, недоступной, и находилась в глубинах Океана.
2
Вскоре стемнело. Когда появились звезды, Океан, словно зеркало, стал отражать их мерцание на своей поверхности. На фоне черного неба Айсберг казался Тюленю еще более огромным, он выглядел белоснежным колоссом, возвышавшимся над Океаном, стоявшим неподвижно и величественно среди бесконечного множества сияющих миров.
Тюлень был так поглощен и заворожен этим зрелищем, что даже не заметил, как снова заснул.
Проснулся он от звука шлепающих волн, набегавших на Айсберг. Светало. Звезды, так ярко светившие всю ночь, исчезли в серой дымке, повисшей над Океаном. Волны были небольшими, но они покрывали всю поверхность Океана до самого горизонта и казалось, что Океан закипает.
Тюленю стало тревожно. Ветер налетал резкими порывами, срывая соленую пену с гребешков волн и обдавая брызгами площадку, на которой он лежал. Тюлень отполз от края площадки подальше и плотно прижался к отвесной стене Айсберга.
– Надвигается буря, – сказал Айсберг Тюленю. – Ветер усиливается.
– Я вижу, – ответил ему Тюлень.
– Волны растут, – снова сказал Айсберг. – Через несколько часов они станут огромными.
Оба с тревогой наблюдали за Океаном, который становился с каждой минутой мрачнее. Волны становились все больше, а их удары все тяжелее. Теперь уже не брызги, а длинные языки пенящейся воды перекатывались через ледяную площадку, на которой укрылся Тюлень.
3
К полудню волны достигли гигантских размеров и каждая из них, сталкиваясь с Айсбергом, наносила удар огромной силы. Но Айсберг казался неприступным. И только Тюлень, прижавшийся к стене Айсберга, всякий раз вздрагивал от этих ударов, едва удерживаясь на площадке.
Буря продолжалась весь день, вечер и всю ночь. Тюлень уже так привык к бесконечному натиску волн, что даже задремал. Но тут раздался страшный треск. Тюлень проснулся и поднял голову. Он увидел, как часть площадки, на которой он лежал, откололась от Айсберга и погрузилась в морскую пучину.
Площадка стала совсем маленькой и узкой, но Тюлень не покинул ее. Он продолжал сражаться с ветром и с волнами, настойчиво пытавшимися смыть его в Океан.
К утру все стихло.
4
Тюлень лежал обессиленный и разбитый на краешке небольшого выступа, который уцелел после бури.
– Теперь ты можешь плыть дальше, – сказал ему Айсберг. – Тебе больше ничто не угрожает.
Океан казался уставшим и тихим, и трудно было даже представить себе, каким он был всего несколько часов назад. Тюлень повернул голову и посмотрел на Айсберг. Он был восхищен его красотой. От Айсберга веяло ледяным холодом и ощущением вечности.
– Я еще никогда не чувствовал себя в такой безопасности, – тихо ответил ему Тюлень.
– Это временно, – повторил свои слова Айсберг. – Мы дрейфуем на юг.
– Всю свою жизнь я провел в борьбе и страхе, – сказал Тюлень. – На суше за мной охотились белые медведи. В воде меня пытались съесть касатки. Я устал от постоянной борьбы за свою жизнь.
– Я не смогу защищать тебя долго. – сказал ему Айсберг. – Течение сильное. Когда меня не станет, ты окажешься там, где живут большие белые акулы.
Тюлень перевел свой взгляд на Океан, который все еще был мрачен после бури.
– В моей жизни нет никакого смысла, – неожиданно для самого себя сказал он. – Медведи, касатки, акулы. Сегодня или завтра. Все равно все закончится.
– Это только часть Истины, – еле слышно ответил ему Айсберг.
– Это и есть Истина, – грустно вздохнул Тюлень. – И она заключается в том, что всякая жизнь заканчивается смертью.
– Есть вещи, которых мы не можем избежать, – ответил ему Айсберг.
5
Тюлень неподвижно смотрел куда-то в неведомую даль, туда, где небо соединялось с Океаном.
– Ты не поймешь меня, – сказал Тюлень. – Потому что ты не знаешь, что такое страх.
Айсберг молчал. Сквозь облака прорывались первые лучи солнца.
– Когда-то я был частью огромного Ледника. Шли годы, тысячелетия, и Ледник под действием своей тяжести сползал в Океан. Его части откалывались от единого целого и превращались в Айсберги. Они уплывали, подхваченные ветром и течением Океана. И вот однажды пришла и моя очередь. Как-то ночью, в полной тишине, я откололся от Ледника и рухнул в Океан. Сначала я провалился в черную бездну, но потом вдруг всплыл, перевернулся и отправился в путешествие. Я двигался все время на юг, к Экватору, туда, куда несло меня течение. Поначалу я ничего не замечал и мне казалось, что так будет всегда, я просто буду путешествовать по морям и океанам. Но через некоторое время я вдруг заметил, что размеры мои стали уменьшаться. И тогда я понял, что очень скоро все кончится: солнце и теплые воды Океана сделают свое дело и я растаю, растворюсь в Океане. Я понял, что это неизбежно.
Айсберг замолчал.
– Ты понял, что в твоей жизни нет никакого смысла? – спросил Тюлень.
– Моя жизнь – это только часть Истины.
– А в чем же другая часть Истины?
– В том, что скрыто от глаз.
– Или в том, что тебя больше не будет?
Айсберг ответил не сразу.
– Я буду, – сказал он. – Но буду частью Океана. Так же, как когда-то я был частью Ледника.
6
Тюлень ничего на это не ответил. Он долго молчал, потом огляделся вокруг. Водная гладь была чистой и ничто не выдавало в ней опасности.
– Я хочу, чтобы однажды ты увидел то, что скрыто от глаз.
Тюлень подполз к самому краю площадки, на которой он лежал и остановился.
Он немного подумал, еще раз огляделся по сторонам, а потом оттолкнулся передними ластами и соскользнул в воду головой вперед.
Оказавшись в воде, он по привычке осмотрелся, после чего вынырнул, набрал побольше воздуха и снова ушел под воду.
То, что он увидел, потрясло его. Вода была абсолютно чистой. Солнечные лучи проникали на большую глубину.
Глазам Тюленя открылось невероятное зрелище. Стена Айсберга, находившаяся под водой, была ярко-голубой и прозрачной. Она переливалась и сияла, как огромный волшебный кристалл.
Тюлень погружался все глубже и глубже, но подводная часть Айсберга была бесконечной. На большой глубине она стала заметно темнее, превратившись из ярко-голубой в темно-синюю, но по-прежнему оставалась такой же прозрачной и сверкающей от пробивавшихся сквозь толщу воды лучей.
Тюлень был словно заворожен увиденным и ему казалось, что он попал в какой-то другой, неведомый ему мир, мир совершенной чистоты и тишины. Та часть Айсберга, которая возвышалась над Океаном белоснежной ледяной горой, была совсем непохожа на ту ее часть, которая находилась под водой и сияла там, оставаясь невидимой, словно сказочный бриллиант, размеры которого были просто невероятными по сравнению с его надводной, видимой частью.
7
Когда воздух стал заканчиваться, Тюлень прислонился к холодной и скользкой стене Айсберга и стал подниматься наверх, так и не достигнув нижней кромки ледяного острова.
Вынырнув на поверхность, Тюлень немного отдышался и снова взобрался на небольшой выступ в виде ледяного козырька, на котором он пережил бурю.
Айсберг молчал. Прошло какое-то время, прежде чем Тюлень очень тихо сказал:
– Твоя невидимая часть несравнима по размерам и красоте с тем, что находится на поверхности. И она совершенно непохожа на то, что находится над водой.
– Это всего лишь невидимая часть Истины, – сказал Айсберг. – И она так же отличается от того, что мы способны увидеть.
– Я потрясен, – ответил ему Тюлень.
– В твоей жизни действительно нет никакого смысла, если рассматривать ее, как отдельное и ни с чем не связанное событие. Если думать, что она возникла случайно, сама по себе, где-то среди каменистых россыпей Алеутских островов, а потом также случайно оборвалась в пасти большой белой акулы у мыса Доброй Надежды.
Тюлень грустно посмотрел на Айсберг, который вдруг стал розовым и каким-то нереальным в лучах заходящего солнца, и ничего на это не сказал.
– Но если подумать о том, что ты – это всего лишь видимая, внешняя часть Жизни, у которой есть еще и невидимая, непостижимая часть, несравнимая по своим размерам и глубине с внешней, тогда все приобретает смысл.
– И в чем же он? – спросил Тюлень.
Но Айсберг ничего не ответил.
Тюлень глубоко задумался. Он смотрел, как над Океаном сгущаются сумерки. Потом, когда небо озарилось мириадами звезд, он заснул, не двигаясь с места.
(door Thérèse Jeunhomme) “Fantasies are more than substitutes for unpleasant reality; they are also dress rehearsals, plans. All acts performed in the world begin in the imagination.” Barbara Grizzuti Harrison
Every man has a place, in his heart there’s a space And the world can’t erase his fantasies Take a ride in the sky, on our ship, Fantasii All your dreams will come true, right away
And we will live together, until the twelfth of never Our voices will ring forever, as one
Every thought is a dream, rushing by in a stream Bringing life to our kingdom of doing Take a ride in the sky, on our ship, Fantasii All your dreams will come true, miles away
Our voices will ring together until the twelfth of never We all, will live forever, as one
(vertaald uit het Russisch) Dit jaar voltooit de transformaties die in de vorige eeuw zijn begonnen. Veel mensen zullen eindelijk de betekenis van verandering en hun rol in de nieuwe wereld inzien. Anderen zullen zich alleen moeten realiseren dat dit nu een andere planeet is – er zal geen terugkeer naar het verleden zijn.
Tegen het einde van het jaar zal de mensheid overgaan van het proberen om iets te repareren naar het realiseren van de noodzaak om de volgende beschaving op te bouwen, aangezien de vorige zichzelf heeft uitgeput. Dit betekent een crisis van oude structuren en de plotselinge opkomst van volledig nieuwe. Elk van deze organisaties, gemeenschappen, verenigingen zal verbazen met hun innovatieve aanpak.
In 2022 zullen we voortdurend zinnen horen dat “niemand doet dat zo”, “dit is belachelijk”, “dit is in strijd met de traditie”, en natuurlijk “dit is gevaarlijk en onmogelijk”. Maar andere structuren zijn al geboren en zullen zich in onze wereld gaan manifesteren.
Degenen die op een bepaalde datum op een speciaal portaal hebben gewacht, zullen zien dat het blijkt dat we al in een andere wereld leven. Er is niets meer te verwachten van buitenaf. Ga en creëer je eigen leven. En wanneer we er massaal bewust van zijn, dan zal er een soort melding van buiten komen dat ze “daar” gewoon op ons wachtten om de verantwoordelijkheid te nemen voor wat er op de Aarde gebeurt. Dit zal het begin zijn van contact met andere vormen van bewustzijn.
In de eerste helft van het jaar zullen we echter een storm in het collectieve bewustzijn zien, veroorzaakt door de vernietiging van de vorige wereld. Dit is tenslotte een echt niet-triviaal jaar. Het komt niet vaak voor dat we midden in het proces de geboorte van een nieuwe beschaving kunnen meemaken.
Wordt je bewust, dat als je op verandering wacht en ze accepteert, dat jij degene bent die aan de basis staat van de volgende wereldorde. Geen verborgen krachten, geen autoriteiten, geen geheime organisaties – jij bent het! De meeste van deze zogenaamde “powers that be” bevinden zich in het epicentrum van vernietiging. Zij zijn het die door chaos worden gegrepen, hun geheimen worden blootgelegd, hun plannen vergaan tot stof.
Jij, degene die in jezelf de geboorte voelde van iets ongewoons, ongeïdentificeerd, maar gevoeld door een belangrijk deel van jezelf, jij bent de grondlegger en fundament van een nieuwe wereld. Niet verbeterd, niet veranderd, maar absoluut nieuw. En jij, die de hoeksteen hiervan bent, zult jezelf in de rol van toeschouwers bevinden die geïsoleerd zijn van de gebeurtenissen in de planetaire arena.
Natuurlijk, als je je te veel laat meeslepen en wilt deelnemen aan de strijd van de gladiatoren hieronder, dan kom je bij hen. Je kunt ervoor kiezen om binnen te kreunen, botten te kraken, te schreeuwen, wapens te rammelen … Het is een mogelijkheid. Maar de keuze is aan jou. Ga je erheen of kijk je vanaf de zijlijn toe?
Een van de belangrijke rollen in deze voorstelling is ook weggelegd voor degenen die nieuwe structuren zullen creëren. De meesten van hen zijn er al klaar voor, maar sommigen van hen zullen twijfels hebben – “ben ik gek geworden”, “is het mogelijk om uit te voeren wat ik in gedachten heb als niemand het nog heeft gedaan”? Als jij dit bent, dan is het antwoord ja, misschien! Als je communiceert met degenen die twijfelen – steun hen, laat ze je vertrouwen in hun kracht voelen. En ze zullen in staat zijn om het wonder te doen dat ze van plan waren.
Het tweede deel van het jaar zal geleidelijk de passies rond veranderingen doven. De stormen zullen afnemen en de contouren van de nieuwe wereld zullen duidelijker worden. Dit is niet het einde van de veranderingen, maar het begin van een rustigere periode. In dit stadium zullen veel fouten worden gemaakt, omdat de tools nog oud zijn en de mechanismen nieuw. En bedenk dan dat degene die fouten toegeeft echt klaar is voor verandering. Geef mensen niet de schuld van het uitglijden of “wisselen van schoenen onderweg”. Ga ervan uit dat ze daadwerkelijk beseften wat ze verkeerd hebben gedaan en dat ze kunnen zien hoe ze nu anders kunnen handelen.
Geef degenen die zich bereid verklaren om te upgraden een kans. Dit zal voor iedereen belangrijk zijn. Dit markeert de laatste fase van verandering. Je bent immers verantwoordelijk voor de wereld om je heen, en je moet ook lijstjes maken van de zogenaamde “goede en slechte” mensen. Dus waarom zou u er niet voor zorgen dat er alleen een lijst met goede is? Door anderen niet het recht te geven om fouten te maken en deze te erkennen, staan we onszelf niet toe onze eigen wereld te veranderen.
Realiseer je dat je het veiligst bent tegen de stormen van dit jaar, juist wanneer je zelf aan het veranderen bent. En hoe meer voor de hand liggende veranderingen je in jezelf vindt, hoe meer vooruitgang je zult boeken.
Voor een individu betekent 2022 een directe correspondentie met interne veranderingen en externe bevestigingen in de vorm van de realisatie van het gewenste. Dit is het geval wanneer de meest radicale verlangens moeten worden gemaakt voor het nieuwe jaar. Kiezen wat onmogelijk leek, ondenkbaar, verloren in verre kinderdromen. Maar hier is het gewoon en ontvouwt het zich recht voor je neus.
Gebruik dit jaar je fantasie op een manier die je nooit had durven doen. En als iets je bang maakt, weet dan dat het grootste verlies voor jou de ongebruikte fantasie van je verlangens is. Al het andere is onzin. Al het andere is een kleinigheid. Je grootste zelfbeelden zijn klaar om gerealiseerd te worden.
Onthoud dat fantasie is hoe je jezelf uiteindelijk wilt zien, en niet waar je nu bent en welke “kan niet” je moet overwinnen.
2022 is een sloopperiode van alle barrières op je pad. Vertrouw deze sloop toe aan de buitenwereld, en doe je eigen innerlijke creatie. Je mening van gisteren over jezelf is al aan het afbrokkelen – dit is de essentie van de trend van het jaar. Je nieuwe mening over jezelf schept nu resultaten, gesteund en geholpen door het wegnemen van obstakels van buitenaf.
Hoe zie je de kust waar je naartoe gaat? Of laat je je meer meeslepen door de storm onderweg? Daar waar je naar kijkt, daar duik je er volledig in.
Martijn: Je zult zien, dat er bepaalde dingen in deze wereld in één keer stoppen, het stopt gewoon. Ineens is het weg. En net als een covid-verhaal is ook een holografische projectie rechtstreeks uit de koker van de Orion-groepen. En ineens stopt het. En dan zullen ze weer een nieuwe projectie lanceren. Ze kunnen fors zijn, hoor. Ze zijn zo strategisch sterk, het is gigantisch.
Maar wat WIJ zijn, we moeten niet strategisch willen antwoorden. Wij zijn HIER. We kijken het kwaad als het ware, zo mag ik het best even noemen, recht aan. En we zien het, we gaan niet in gevecht. Maar de Kracht die we uitzenden en ook je strijdvaardigheid als warrior, die mag en moet zo krachtig zijn, dat de andere kracht kan zien dat je een warrior bent. Maar je gaat niet de wapens oppakken. Met de Kracht die we hier hebben, we hebben hier driehonderd bladeren in ons hand. Wat we daarmee kunnen doen is onvoorstelbaar. We hebben geen wapens voor nodig. …
… Alle wapensystemen moeten worden gezien, als de Kracht in onszelf gegenereerd wordt. En daarom moeten we in onszelf, met ons lichaam, in dat eindeloze, paradijselijke water gaan liggen tussen de oevers van al dat leven en ons laten vullen door de trillingen van Gaia en voelen dat er ontspanning is, ontspanning is, ontspanning is. En in deze ontspanning is alle ruimte voor wie je bent, je mag en KAN alles doen. Alles wat in je ligt opgeslagen, liefde en veiligheid, wat je fijn vindt om te doen, alles is er. En vanuit daar gaan we Kracht genereren, genereren levensenergie. En de Kracht wordt zo bewust, het gaat niet om voelen, mensen, het gaat om beseffen, de Kracht wordt zo bewust beseft, dat die expandeert.
Martijn van Staveren: “Als er morgen iets gebeurt op de aarde waardoor het méést grote doemscenario plaatsvindt .. dat je op dat moment languit op de grond gaat liggen, diep inademt met de handen op je hart en blijft met de aandacht bij jezelf, dan stopt het ook.
En er zijn 8000 mensen die zich daar bewust van zijn, sterker nog, er zijn meer dan 8000 mensen die ervoor zorgen dat er ook geen wereldoorlog uitbreekt .. dan merk je dat er hoog van de toren geblazen wordt en steeds zakt het in.
Er zijn enorme gevechten gaande onder die andere krachten over het menselijk bewustzijn. Wij stoppen met slachtoffer, redder en aanvaller te zijn .. Wij Zijn Scheppers!!”
English:
Martijn van Staveren: If tomorrow something happens on Earth that results in a big doomsday scenario, then in that moment, lie down on the floor, breathe in deeply with your hands on your heart and keep your attention close to yourself, and it will stop! (and then it is bound to stop)
And there are 8000 human beings that are aware of this, even more so, there are much more then 8000 human beings who are taking care of the fact that the world war does not break out… Then you will notice that they are blowing their trumpets high and low but time and time again it dissipates, vanishes.
There are enormous battles being fought between other powers over the human consciousness. We stop being a victim, a saviour and an attacker .. We Are The Creators !
Auf Deutsch
Martijn van Staveren: “Wenn morgen auf der Erde etwas passiert, das das größte Weltuntergangsszenario wahr werden lässt, … dass man sich auf den Boden legt, tief einatmet, die Hände auf das Herz legt und mit der Aufmerksamkeit bei sich bleibt, dann wird es aufhören.
Und es gibt 8.000 Menschen, die sich dessen bewusst sind, mehr noch, es sind mehr als 8.000 Menschen, die dafür sorgen, dass kein Weltkrieg ausbricht… dann merkst du, dass große Sprüche geklopft werden und es bricht immer wieder zusammen.
Es sind gewaltige Kämpfe zwischen den anderen Kräften um das menschliche Bewusstsein im Gange. Wir hören auf, Täter, Opfer oder Erlöser zu sein, …
(fragment uit Crowd Power 18 Zin en onzin van spiritualiteit)
Martijn: Visualisatie is een woord, dat best veel kleefeffecten heeft, omdat veel mensen in de afgelopen tientallen jaren met visualisaties bezig geweest zijn en dan is het woord visualisatie gelaagd. Wat ik graag wil introduceren permanent, in mijzelf heb ik het al gedaan, maar als cadeautje ook naar andere mensen en wellicht doe je dat al, is dat je het woord visualisatie inwisselt voor je voorstellingsvermogen. Je stelt jezelf voor dat…. imagination, the power of imagination, de kracht van voorstelling.
Op het moment, dat jij je iets voorstelt, dan ben je er zelf bij betrokken. Je stelt je voor, vanuit de binnenkant komt het. Je stelt je voor. Als je iets visualiseert kan het heel erg visualiseren zijn vanuit de mind. Dat heb ik met heel veel mensen besproken. Eigenlijk komt er voortdurend uit, dat het woord visualisatie, dat dat aan de kant mag en kan en dat daarvoor voorstelling komt. Op het moment dat jij je iets gaat voorstellen krijg je invloed op de werkelijkheid.
Op het moment dat je je iets voorstelt maakt het niet uit of het een beeld is, het kan een gevoel zijn, het kan een krachtveld zijn, maakt eigenlijk helemaal niet uit, je stelt je voor dat je de aarde ziet op 2 meter afstand en op dat moment voel je dat. Je ziet het en als dat niet gebeurt dan dat je het jezelf voorstelt, kan het ook in een abstract level gebeuren. Het is belangrijk, dat de mens gaat herinneren dat haar voorstellingsvermogen het potentiële gereedschap is om invloed te hebben op de realiteit. We praten wel eens over de gouden sleutel. De gouden sleutel van scheppende wezens is, dat zij, door aanwezig te zijn, vanuit de rol dat zij uit een Veld, een wereld komen waar alles met elkaar in verbinding is, het heelheidswezen, de spirit, het maakt niet uit hoe je het noemt, dat als je die rol tot je durft te nemen en je gaat vanuit die rol je voorstellingsvermogen inzetten, dat je onvermijdelijk invloed uitoefent op deze werkelijkheid. En dat is wie wij zijn.
Wij zijn een soort koninklijk ras van origine, vanuit Kracht en Liefde, altijd koninklijk in die zin: overal waar jij bent geweest heb je je sporen nagelaten. Overal waar de mens kwam, dat is niet de mens van dit lichaam maar dat zijn andere lichamen, hebben de mensen hun sporen nagelaten.
Overal waar jouw gedachte naar toe gaat is beweging, ook hier op de aarde. Dus het verhaal, dat als je echt spiritueel bent, dat je weg moet blijven van pijn en trauma etc. geen aandacht moet geven aan donkere stukken, dat is een pure truc om te zorgen, dat je observatie daar niet komt. Want observatie brengt juist beweging daar, waar beweging mag komen. Laten we zeggen, dat het juist belangrijk is dat er heel veel beweging komt, juist daar waar we niet bij mogen zijn. Dat heeft alles te maken met het transitie proces. Dat is een fantastische gebeurtenis. Dat wilde ik toch nog eventjes delen.
Arjan: Trudy, daar krijgen we net een vraag van binnen, die haakt er op aan, die zegt van : één van de boeken als de “Secrets”, dan hoef je je boodschap maar aan de kosmos door te geven, en jouw winkelmandje van het dagelijks leven is gevuld. Dat lijkt allemaal wel super gemakkelijk, maar klopt dat wel?
Martijn: Nou ja de basis – dankje Trudy voor je vraag – klopt wel. Het gaat om het uitvaardigen, het is een soort decreet wat je uitvaardigt vanuit je gevoel maar ook vanuit je mind. Die 2 dingen horen samen te gaan. Wij zijn hele krachtige, mentale wezens en we hebben een ongelooflijke kracht vanuit ons hartbewustzijn. Dat is ons recht om dat te gebruiken vanaf beide kanten. We zijn dus ook intellectuele, bewuste wezens en niet alleen spiritueel. Het klopt wat de “Secret” daarover aan informatie geeft, maar er is wel iets heel belangrijks in dat moment van creëren en manifesteren. En dat is dat jij beseft, dat het universum ….. er zijn meerdere dingen. Eén daarvan is dat je beseft dat het universum niet iets is buiten je, niet een wezen dat het voor jou gaat doen. Dat is één. Dat je er dus achter gaat komen, onderzoekt dat jij daar een representant van bent, dat is heel belangrijk. Want dan is het niet meer buiten je, maar dan ben je er direct mee verbonden en heb je ook een ander gevoelsveld, en dan kom je dus vervolgens ook op de rol, de persoonlijke rol waar je in zit. Want als je nou bijvoorbeeld met de “Secret” als je dan je boodschap aan de kosmos meegeeft, dan is de vraag: wie geeft die boodschap aan de kosmos mee? Ben jij dat in je persoonlijke rol waarin jij vindt en voelt vanuit je persoonlijkheid als mens hier op de aarde dat dat nodig is? Wat is die persoonlijke rol en wat voor krachtvelden zijn daarbij aanwezig? Is het een neurologisch bewustzijn? Nou ja dan gaat het die kosmos in en dan is het de vraag, wat is de kosmos in dat moment? Is dat dan echt het oorspronkelijke veld waar je het heen brengt of is het de matrix? Dat is één.
Twee: als je dat gaat doen vanuit een andere rol, vanuit een grotere rol, je gaat voelen dat jij die Kracht in je draagt, dat je het gewoon bent, en dus ook voelt vanuit die Kracht dat de verbinding met de kosmos, dat scheppingsveld er dus onlosmakelijk is. Dan hoef je dus eigenlijk niets naar buiten toe te sturen, maar dan is het eigenlijk meer, dat je gewoon voelt dat je het recht hebt en dat je het waard bent en dat het volstrekt een gewone situatie is, dat je die cadeaus in beweging zet met je voorstellingsvermogen, gedragen door een Krachtveld van Liefde en een Krachtveld van emotioneel Bewustzijn, dat is heel groot. Nogmaals, veel groter dan dat wij op dit moment snappen, op dat moment geef je eigenlijk een “command”. En dat is een “command” vanuit Kracht en opdracht. En dat is niet het woord opdracht, ik geef de opdracht aan het universum …… nee dat is een energie. Dat is een heel krachtig mechanisme.
Arjan: Een scheppend iets eigenlijk. Dat voelt ook heel anders dan een vraag eigenlijk. Ik wel dat wel, of ik schep het. Dan heb je ook iets voor te brengen eigenlijk.
Martijn: Dus je kunt het vanuit een persoonlijke rol doen, je kunt dat doen vanuit een grotere kosmische rol waarin je voelt dat jij representeert de Kracht van het Levensveld, die verbinding, dat is de Kracht die alle interdimensionale en intergalactische wezens met elkaar verbindt, voor altijd, en daar tussenin zit ook nog eentje. En dat is de spirituele, gedogmatiseerde en ook gestigmatiseerde betekenis, dat je dus vanuit een soort engelensituatie dat gaat doen en vanuit allerlei andere principes en dan zit je eigenlijk nog steeds in het persoonlijke veld.
Het klopt, hoor, Trudy, ja het klopt wel. De basis is hetzelfde. Het is aan onszelf om uit te zoeken hoe dat werkt. Ik inspireer alleen maar, ik zeg niet dat het zo alleen werkt, want dat kan op een miljoen verschillende manieren en wel meer. En de basis is, dat er wel beweging kan zijn en jij bent daar zelf de initiator daarin, je krijgt het niet van buitenaf cadeau, jij zet het in beweging.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.