Iets binnenin, dat helpt ons te verbinden

Een reactie plaatsen

Something Inside

Helps us connect

Something inside,
a spacious intelligence,
the silent voice of the timeless,
the conscious space
with no boundary
across the Universe
and in our deep inner core,
dissolves all separation
into itself.

Whenever we hold
a steady inward gaze,
we find it, quietly knowing
all there is to be known,
aware of itself inside
all of us everywhere,
it emerges into our life
as intuition
and knows
every moment
of our experience
of being human.

It’s generating all life
everywhere
by transforming itself
into complex streams
of woven biochemistry,
clusters of molecular
wave patterns like music
inside the orchestration
of every living cell.

. . .

(fragment from Something Inside by Paul Mulliner)

Luisteren

Een reactie plaatsen

Kan een gedachte luisteren?

Stel je voor dat een vriendin je vertelt over de details van haar dag en, in plaats van te luisteren naar wat er gezegd wordt, komen er één voor één luidruchtige gedachten in je op. Deze gedachten kunnen bepaalde details van haar verhaal in twijfel trekken, het eens of oneens zijn met haar beoordeling van een situatie waarover ze vertelt, of zelfs afdwalen naar details van je dag of of je vanochtend de katten eten hebt gegeven.

Gedachten luisteren niet. Alleen bewustzijn doet dat. Besef dat jij de bewuste ruimte bent waarin je vriendin praat. Voel het bewustzijn van aanwezig zijn van het innerlijke lichaam en de geest. Dat bewustzijn is van nature wakker en stil. Het luistert moeiteloos. Als er luidruchtige gedachten opkomen tijdens het luisteren, zie het gewoon. Door ze te zien, herkent de innerlijke ruimte zichzelf weer.

Wanneer een stem opkomt die je vertelt dat “je meer moet luisteren”, herken dan die gedachte. Die gedachte is geen luisteren. Door elke gedachte op te merken, mag de gedachte een natuurlijke dood sterven. Elke gedachte ontstaat uit en verdwijnt in de ruimte. Terwijl elke gedachte sterft, blijft de ruimte over die werkelijk luistert. Deze ruimte bevat oprechte compassie. Daarom zal elke reactie op je vriend(in) die vanuit die ruimte komt, van nature compassievol zijn.

Uit: Reflections of the One Life van Scott Kiloby

Listening

Does thought listen?

Imagine a friend telling you about the details of her day and, rather that hearing what is being said, noisy thoughts are coming up one by one in your mind. These thoughts may be questioning certain details of her story, agreeing or disagreeing with her assessment of some situation she is telling you about, or even wandering into details of your day or whether you fed the cats this morning.

Thought does not listen. Only awareness does. Recognize that you are the aware space in which your friend is talking. Sense the present awareness of the inner body and mind. That awareness is naturally awake and quiet. It effortlessly listens. If any noisy thoughts arise while listening, simply see them. In seeing them, the inward space recognizes itself again.

When a voice arises that tells you that “you should listen more,” just notice that thought. That thought isn’t listening. In noticing each thought, the thought is allowed to die its natural death. Every thought arises and falls from the space. As each thought dies, what is left is the space that is truly listening. This space contains true compassion. Therefore, any response to your friend that comes from that space will be naturally compassionate.

From: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

Image by Matt on Flickr

Revolve.

Een reactie plaatsen

(door Abhishek Singh)

“Revolve”

Agni: Why does the mind suffer, Satyavarya, the one with truth?

Shiva let the swirling clouds speak on his behalf.

“In a world which spins, naturally the mind will too.”

Agni : What may bring relief to the mind then?

Shiva: Stillnes.

Agni: How may I find that?

“You must enter chaos to embrace it”

Agni: …and upon finding it what will I know?

Shiva: “That everything is an expansion of each other.

Interwoven.

chaos emanates from stillness and stillness from chaos.”

Upon realizing this, you will not demean the mind, the body or even desires. You’d look at them as all interconnected, aiming towards a bigger goal.

You would look at that spinning not as dizzying but as an ecstatic dance merging back with creation.

A moment of peace from the furnace of your own making.

So, in a world which spins, the mind will too.

Let go of the fences and dance in ecstasy to the silent humming of the stars far across and to the rhythms of the sun within.

Revolve.

* * *
I want to say this to you,
it’s the most important thing ever,
working alone, or for family,
in silence or in chaos,
without reward, overwhelmed,
anxious, unseen or confused…

…you’re loved.

On a road chosen or on the one abandoned,
in fleeting happiness or in searing grief,
In meeting or in parting,
Bereft of clouds or with their weight,
As one or many, in presence or absence…

…you’re loved.

Abhishek Singh https://www.instagram.com/abhiart/p/C5NXPn_JUDk/

The Morning Glory

Een reactie plaatsen

Vanochtend kwam er een heel intens gevoel en dit gedicht (of een soort aanroeping?) Spreekt grote realiteit met de kleinere realiteit hier? Indringend, met de stem die vanaf alle muren en plafonds weerkaatst. Met een groots gevoel van dankbaarheid en verbinding.

I feel grateful that there is a place,
clean, soft, dry,
When my body asks for rest so I can lie,
When my eyes are tired, and close.

And I feel so thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life-bringing Divine,
The hall, the player, and the music,
All three are Thine,
And Thine is the glory.

I feel thankful for the simple gifts
Of delicious foods and sweet drinks.
Nothing short of wonder, all within reach,
Sustained are all my Relations
Without failing or breach.

And I feel thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life-bringing Divine,
Every imaginable colour is Thine,
And Thine is the glory
In the realm of No Time.

And I gaze in awe
At your green coves full of refreshing shades,
At your blue straights
With the tremble of ripples and the rustle of waves,
At the golden streams of light
Nourishing my every cell,
At sandy dunes and mountainous heights.

And I feel so thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life changing Divine,
The Dance, the Dream and the Breath are Thine,
And Thine is the glory.

Anna Krasko 2025

Gedicht gepubliceerd op mijn pagina op Substacks https://annakrasko.substack.com/

Je kunt mij en de site supporten met jouw donatie, elk bedrag is welkom, want deze maand komen er abonnementskosten van 360 euro. Bedankt voor de donaties, die ik al moge ontvangen!

Dank voor je aandacht, voor het lezen.

Banktrasfer en Paypal ook mogelijk, voor info: https://brongenoten.nl/about/

Hagedis-volk (Lizardian People)

Een reactie plaatsen

(een hoofdstuk uit het boek “The Extraterrestrial Species Almanac” van Craig Campobasso, de Nederlandse vertaling van de tekst)

Universele oorsprong: Het Hagedis-volk is een volk van onderaardse bewoners van Lacerta, een klein noordelijk sterrenbeeld. 

Fysieke eigenschappen: Mannen en vrouwen zijn tussen de 1,75 en 1,95 meter lang. Hun torso’s hebben buigzame benige platen en hun limoengroene huid heeft een patroon zoals een slangenhuid. Ze hebben de gebruikelijke reptielenspleetogen in geel, bruin, goud of soms groen. Ze hebben vier vingers en een duim, en vijf tenen. Vrouwen leiden hun samenleving, niet bij wijze van monarchie, maar als sociale begeleiders naar verlichting. 

Geloofssysteem: De Lizardian People geloven in de Kosmische Wet van Eén. Ze geloven dat Bron, het hart en de ziel van de Schepping, met alles verbonden is door het weven van licht, en dat het creëren van licht in je leven niet alleen grote vreugde in je eigen leven brengt, maar ook in dat van anderen. 

Kosmische agenda: Als leden van de Galacterian Alignment zijn de Lizardian People analytische denkers en bestuderen ze sociaal gedrag bij andere rassen. Ze houden toezicht op hun negatieve reptiel-tegenhangers en brengen zoveel mogelijk van hen naar het licht van bewustzijn. Ze willen dat aardbewoners weten dat reptielen en Hagedis-mensen, of een hybride van beide, niet allemaal barbaars zijn, en dat de negatieve afdeling minimaal is vergeleken met hun gehele verlichte samenleving. Ze willen erkend worden als volledig bewuste wezens, wakker en bewust van de ware betekenis van het leven: liefde. 

Technologie: Naast Galacterian-voertuigen hebben Lizardian People moederschepen en vlootschepen in buisvorm. 

Bewustzijnsvermogens: Lizardian People zijn volledig bewuste, soevereine en telepathische wezens. Ze creëren etherische muziek, zoals walvissen liederen maken, en verspreiden de melodieën via de heldere luchtgolven om een partner aan te trekken, als een telepathisch feromoon. 

Dimensionale capaciteit: Lizardian People hebben een multirealm-zeggenschap. 

Lizardian People

Universal Origin: Lizardian People are subterranean dwellers from Lacerta, a small northern constellation.

Physical Characteristics: Males and females stand anywhere from five nine to six five. Their torsos have malleable boney plates and their lime-green flesh is patterned after snakeskin. They have the normal slit reptilian eyes, colored yellow, brown, gold, or sometimes green. They have four fingers and a thumb, and five toes. Females run their society, not as Monarchs, but as social stewards towards enlightenment.

Belief System: Lizardian People believe in the Cosmic Law of One. They believe that Source, the heart and soul of Creation, is interconnected to all through the weaving of light, and that creating light in one’s life not only brings great joy into your sphere, but to others.

Cosmic Agenda: As members of the Galacterian Alignment, Lizardian People are analytical thinkers and study social behavior in other races. They oversee their negative reptile counterparts, and bring as many of them into the light of consciousness as they can. They want Earth people to know that reptilians and lizard people, or a hybrid of the two, are not all barbaric, and that the negative faction is minimal compared to the whole of their enlightened society. They wish to be recognized as fully conscious beings, awake and aware to the true meaning of life: love.

Technology: Besides Galacterian craft, Lizardian People have tube shaped motherships and fleet ships.

Consciousness Abilities: Lizardian People are fully conscious, sovereign, and telepathic beings. They create ethereal music, like whales create songs, and release the melodies on the clairvoyant air waves to attract a mate, like a telepathic pheromone.

Dimensional Capacity: Lizardian People have multirealm commandership

From: “The Extraterrestrial Species Almanac” door Craig Campobasso

https://www.bol.com/nl/nl/f/the-extraterrestrial-species-the/9200000131113038/

Aanwezigheid is een opening

Een reactie plaatsen

15 april


Aanwezigheid is een opening

Aanwezigheid is geen specifieke staat, ervaring of gevoel. Als je een moment van vrijheid, vrede of een goed gevoel ervaart, kan de mind die specifieke staat, ervaring of dat gevoel associëren met aanwezigheid. De mind reduceert de staat, ervaring of het gevoel tot een herinnering. Het wordt gereduceerd tot een gedachte. Wanneer dat specifieke moment voorbij is, probeert de gedachte die verloren staat, ervaring of dat gevoel opnieuw te creëren of terug te vinden. Dit is hoe het zoeken (“the searching”) zichzelf in stand houdt. De gedachte aan het verleden zoekt de gedachte aan een toekomstige gebeurtenis. Gedachte jaagt op gedachte. Zie je dat het zoeken puur conceptueel is?

Aanwezigheid is geen specifieke staat, ervaring of gevoel. Het is meer als de opening waardoor elke staat, ervaring, elk gevoel en alles wat bestaat, ontstaat. Er is geen manier om een huidige opening te “her-creëren” of “terug te keren” naar een opening. Er is alleen deze opening—nu—en wat er ook doorheen komt. De gedachte: “Ik moet terug naar die vrijheid die ik ooit voelde”, kan door de opening komen. Als die gedachte wordt geloofd, gaat het zoeken door. Als de gedachte wordt gezien voor wat het werkelijk is—een gedachte die ontstaat in de opening—wordt het niet geloofd. Het mag er eenvoudigweg zijn. In dat zien is er geen zoeken.

Uit: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

April 15th

Presence is an opening

Presence is not a particular state, experience, or feeling. If you experience a moment of freedom, peace, or a good feeling, the mind may associate that particular state, experience, or feeling with presence. The mind reduces the state, experience, or feeling to a memory. It reduces it to thought. When that particular event passes, thought seeks to recreate or find that lost state, experience, or feeling. This is how seeking perpetuates itself. Thought is thought of the past event is seeking the thought of some future event. Thought is chasing thought. Do you see that the search is purely conceptual?

Presence is not any particular state, experience, or feeling. It is more like the opening through which each and every state, experience, feeling, and everything else arises. There is no way to “recreate” or “get back to” a present opening. There is only this opening—now—and whatever is coming through. The thought, “I need to get back to that freedom I once felt” may be coming through the opening. If that thought is believed, the seeking continues. If the thought is seen for what it really is—a thought arising in the opening—it isn’t believed. It is simply allowed to be. In that seeing, there is no seeking.

From: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

Frequentie Airport

3 reacties

Ik kwam bij, mijn adem nog vol en krachtig van wat ik net heb beleefd. De kat zat rustig naast me en keek met een piepklein vraagje in zijn groenige serene ogen.

 “Ik was net op een druk vliegveld, weet je… Nee, natuurlijk, weet je dat niet, maar ik vertel het je”, zei ik.

Ik liep door een grote zaal van een vliegveld, mensen stroomde links en rechts, de ene naar A, anderen naar D, overal duidelijke wegwijs-borden. Kunstverlichting, kleine winkeltjes met de dingen, die je meestal totaal niet nodig hebt… Ik liep in de menigte, toen was het me nog duidelijk, waar ik naar toe moest.

Opeens gleed mijn blik omhoog. Toen ik realiseerde, wat ik zag, kon ik niet anders dan stil staan en kijken. De zaal was enorm groot, het plafond was zo hoog, dat ik het niet kon zien hoe die “boven” eindigt. Het was van die mooie diepe blauwe kleur, die je soms ziet bij de schemering, als je geluk hebt.

De kleur was niet van één toon, het leek een beetje te ademen of misschien lichtelijk te trillen. In een prachtig, scherp contrast waren er ook torens te zien, figuren van allerlei rode tinten, als grote rotsen van Arizona, maar dan meer vloeibaar. Wat is dat???     

Verborgen in het volle zicht,

Enorm, diep,

Een mysterie.

Ik zette één stap naar voren, en nog één. Terwijl ik omhoogkeek, zocht mijn mind naar een duiding. Toen de deuren van de zaal in zicht kwamen, draaide ik om om de kleuren en vormen nog één keer te zien.

Eenmaal buiten, wist ik het, ik wist ineens wat het was. Al die kleuren, al die vormen – dat waren de coderingen! Een soort verhaal die door middel van frequenties uitgezonden was. Iedere mens die door deze zaal liep “las” deze informatie, wij mensen doen het aan de lopende band. Jullie, katten, kunnen het ook voortreffelijk doen, nietwaar? (Ik keek naar de kat, die nu rustig lag te slapen, alleen zijn oor bewoog zachtjes in antwoord op mijn volkomen onnodige vraag).

De hele geschiedenis was gedownload, nu uitpakkend in een waaierende golfbeweging. Het was een verhaal van een machtige beschaving die lang, lang, lang geleden glorieus opkwam, over hun trots en hun oorlogen, hun legendes en hun hoop. En hun abrupte einde. Een schok voelde ik, tot diep in mijn binnenste. En toen kwam er ook boosheid.

Wie heeft het zo besloten?! Al de mensen, de reizigers, die nietsvermoedend gewoon door de zaal lopen… En nu met al die oorlog en verderf opgeschept waren… Zelfs als ze onbewust door het vliegveld wandelden, hebben ze de download te pakken! De kinderen ook! Was er een waarschuwing bij de ingang of zo?

Al deze vragen popte in mij op als exploderende popcorn onder de glazen deksel. Ik merkte hoe zwaar en hevig mijn adem werd. Elke maiszaadje ontplofte, en weer en weer, tot duizenden kleine gouden spettertjes…

De kat keek me nu aandachtig aan alsof ik ook in duizenden spettertjes veranderde. “Jij windt je op over de coderingen, die ze op die manier hebben doorgegeven? JIJ LEEFT… En jij vertelt dit verhaal nu aan mij zonder mij daarover te vragen. Of niet soms?”

Zijn ogen lachten. Het was nu helemaal stil onder de deksel.

Anna Krasko 2025

Uitstrekken van de horizon

Een reactie plaatsen

Omdat de lucht zo volmaakt blauw is
Stromen tranen uit mijn ogen…
(~ The Beatles)

Ik ben, ik adem, ik besta,
Ik zie, ik luister, ik besef.
Als ik naar buiten kijk, lijk “ik“ begrensd…
Als ik naar binnen luister, ken ik geen eind, geen tijd…

Omdat ik me gehoord voel – spreek ik,
Omdat ik me ongehoord voel – brul ik,
Omdat ik toegesproken ben – luister ik,
Omdat ik me geliefd voel – danst mijn hart, in resonantie,
Omdat ik liefheb – ontvouwt zich het Universum
In triljoenen trillende sprankelingen.

Ik heb gekeken en geluisterd, en geluisterd,
En mij verwonderd hoe de wereld is of lijkt,
Hoe lusteloos en aan het beeld gekluisterd,
Met ingehouden adem, hopeloos te klein…

Verblind door de illusie, schouwspel, Maya,
Mayaanse spel met bal, met dood, met vuur,
Zijn wij geen medescheppers van ons wereld, Gaia,
De wonderlijke, tijdloze Natuur?

Er is zoveel gebeurd, ik sliep, was ziek, liet steken vallen…
Nu zijn mijn ogen open, en mijn hart.
We zijn terug, we passen niet in mallen,
Het leven in opmars – ter zee, te lucht, ter Aard.

Alert, gewaar en hart-verwarmend, kloppend
Met sterrenpuls, met stralen van de Zon,
Aanschouwd, doorzien door nieuwe, oude ogen…
En wordt steeds lichter, breder horizon…

Anna Krasko 2025

De orbs

Een reactie plaatsen

(door Thérèse Jeunhomme) Het is anders dan de hartscommunicatie die ik via de Pleiaden heb. Die maken synchroon dezelfde glyphs en dan zingt mijn hart. 💫✨💛

De orbs (zo noem ik ze nu maar even) voelen anders. Wel als communicatie. Ze zijn niet voor niets ineens zo aanwezig en zichtbaar. En sinds ik deze opnames plaats zien veel meer mensen ze.


Twee weken geleden was de hele nachthemel een gigantisch groot vibrerend bewustzijn. Enorm! Ik stond te huilen. Van ontroering bij het zien en ervaren van zo’n immens vibrerend bewustzijn. Had dit vele jaren geleden ook al gezien tijdens een reis, maar nu dus ‘live’ vanaf planeet Aarde.

Opname 16 februari 2025: Therese Jeunhomme
Opname 2 februari 2025: Therese Jeunhomme

PS: Op haar site kun je nog meer foto’s zien https://vloeibareliefde.com/2025/02/02/starry-night-2/

‘Oproep tot contact’ – tussen realiteit en fictie

Een reactie plaatsen

(door Dyana) ‘Oproep tot contact’ is een indrukwekkend verhaal over bewustwording en vrijheid. Het neemt je mee op een onthullende reis, waarbij de grenzen tussen fictie en realiteit vervagen en een veelbelovende toekomst zichtbaar wordt.

In opdracht van de Firma leggen Daan en Elien de schokkende waarheid bloot die schuilgaat achter deze werkelijkheid. Een artificiële beschaving bestuurt de mensheid op een bijna onzichtbare manier, met als doel totale controle over de mens.

Om te winnen gaat Archon tot het uiterste. Wat is er nodig om de laatste restanten van hun imperium te ontmantelen en de doorgang naar de oorspronkelijke wereld te realiseren.

Reality-Fiction

‘Oproep tot contact’ gaat over de toepassing van kwantumfysica, de besturing van de mens, en het openleggen van contacten met buitenaardse beschavingen. Maar vooral gaat dit boek over een ruimer begrip van mens-zijn in deze wereld en de ongekende mogelijkheden waar iedereen over beschikt. Ik wil je aanmoedigen om je voorstellingsvermogen op te rekken, je eigen onderzoek te doen en de wijsheid van je hart te volgen.

Boek bestellen? Stuur een mail naar: info@antarra.nl. Het boek is ook te koop bij de betere boekhandel.