Een nieuwe manier van kijken … Alsof elk moment ertoe doet

(door Paul Mulliner)

“Begin nu te doen wat je wilt doen. We leven niet in de eeuwigheid. We hebben alleen dit moment, fonkelend als een ster in onze hand – en smeltend als een sneeuwvlok…”― Sir Francis Bacon

Het lichaam wordt ouder. Maar bewustzijn is altijd in het huidige moment – Nisargadatta Maharaj

“We zien de dingen niet zoals ze zijn, we zien ze zoals wij zijn” – Anais Nin

Er kunnen momenten zijn waarop we plotseling met nieuwe ogen naar het leven kijken.

Momenten waarop het lijkt alsof het hele universum één enkele bewuste ruimte is, overal tegelijk bewust in zichzelf.

Alsof alles wat we in de wereld doen en elke keuze die we maken op de een of andere manier zinvol is, omdat alles gekend is.

We zijn allemaal verweven met universeel bewustzijn, hoewel dit nog niet helemaal een gangbare manier is om onze wereld te zien.

De evolutie van ons bewustzijn kan soms worden belemmerd door verouderde ideeën die we uit het verleden hebben geërfd en die helaas nog steeds wijdverbreid zijn in de media.

Deze mainstream-ideeën zorgen ervoor dat we leven met een mindset of wereldbeeld waarin we ons voorstellen dat we concurreren in plaats van samenwerken.

Ze kwamen voor het eerst massaal naar voren in de westerse verbeelding toen onze technologieën waren die van de vroege stoommachine en de eerste morsecodetelegraaf.

Ze stelden voor dat ons afzonderlijke menselijke brein op de een of andere manier bewustzijn genereert en dat al het leven betrokken is bij een “survival of the fittest”.

Ze kunnen nu worden gezien als beperkend en ontoereikend, behorend tot voorbije tijd.

Onze ideeën over de wereld en het heelal evolueren echter altijd, net als onze technologie.

Bewustzijn is ruimtelijk en universeel, een intrinsieke eigenschap of kwaliteit van de ruimte binnen en rondom al het leven.

En onze innerlijke kern doet mee met, en wordt geïnspireerd door, deze vloeiende universele intelligentie.

Het is de bron van onze intuïtie.

Het is niet-lokaal, alles wat overal bekend is, is overal tegelijk bekend en het verbindt ons allemaal met zichzelf door het hele Universum.

Door onze aandacht naar binnen te richten, af te stemmen op de innerlijke bewuste stilte en onze eigen intuïtieve verbinding met het universele bewustzijn te vinden, kunnen we de wereld anders zien en leren kennen.

En het is intuïtie die cruciaal is voor onze persoonlijke evolutie naar een dieper begrip van onze wereld, onszelf, ons bewustzijn en het Universum.

Intuïtie komt voort uit universeel bewustzijn als een plotselinge, spontane stroom van leidende intelligentie, een spontane flits van inspiratie.

Intuïtie is transformerend en inspireert ons om te evolueren, trekt ons aan om meer bewust te worden.

Het kennen van universeel bewustzijn betekent niet dat we ons unieke persoonlijke karakter, onze persoonlijkheid, verliezen.

Het persoonlijke zelf is een unieke ‘kleuring’ van het bewuste zelf in ons allemaal.

Een unieke smaakmaker van het universele bewustzijn dat overal in al het leven en in alle ruimte aanwezig is.

En ons unieke persoonlijke zelf is in staat om vrijer te stromen en creatiever te zijn omdat het zich niet langer ingedamd, beperkt, tegengehouden door scheiding van de wereld voelt.

Het hoeft niet langer haatdragend en boos denken te creëren.

We zijn verenigd in een heel bewust Universum, bewustzijn is niet beperkt tot de grens van ons afzonderlijke lichaam, het is universeel, in ons allemaal.

‘Ons eigen persoonlijke’ bewustzijn is een lokaal weten binnen een niet-lokale bewuste ruimte die ons allemaal omvat.

Als golven die zo eventjes verschijnen

in een eindeloze oceaan,

we zijn geweven door het Heelal,

en elke keuze wordt alles wat is

en alles wat we zijn,

en combineert op de een of andere manier alle ervaringen

in alles wat gebeurt.

En dit universeel bewustzijn bevindt zich in al het leven, orkestreert de biochemie van levende cellen en laat ons allemaal evolueren naar een dieper begrip van onszelf, als we er aandacht aan besteden.

En het gefluister van intuïtie dat we duidelijker horen met onze aandacht gericht in de stilte, inspireren ons om synchroon te leven met kosmische intelligentie.

Inspireren ons om meer om onze planeet te geven dan voorheen, en om voor elkaar te zorgen.

Het inspireert ons om te beseffen dat elk moment van ons kostbare menselijke leven ertoe doet.

Elk moment biedt een kans om het grotere zelf in ons allemaal te vinden, het zelf dat alle ruimte tussen de sterren raakt.

“Ik zou graag willen leven

Zoals een rivier stroomt,

Gedragen door de verrassing

Van zijn eigen ontplooiing “― John O’Donohue”

Kosmische intelligentie heeft een menselijke ervaring.

Paul Mulliner 2022

https://paul-mulliner.medium.com/a-new-way-of-seeing-366a0ff7d6d6


A New Way of Seeing

As though every moment matters

“Begin doing what you want to do now. We are not living in eternity. We have only this moment, sparkling like a star in our hand — and melting like a snowflake…”― Sir Francis Bacon

The body gets older. Yet consciousness is always in the present moment — Nisargadatta Maharaj

“We do not see things as they are, we see them as we are” — Anais Nin

There may be moments when we look at life suddenly with new eyes.

Moments when it seems as though the whole Universe were a single conscious space, aware everywhere all at once within itself.

As though everything we do in the world and every choice we make were somehow meaningful, because everything is known.

We’re all woven into universal consciousness, though this isn’t quite yet a mainstream way of seeing our world.

The evolution of our conscious awareness can sometimes be hindered by outdated ideas we inherit from the past that are unfortunately still widespread in the media.

These mainstream ideas keep us living with a mindset or worldview where we imagine ourselves to be in competition, rather than joined in cooperation.

They first emerged and entered the mainstream western imagination when our technologies were the early steam engine and the first morse code telegraph.

They proposed our separate human brain somehow generates consciousness and all life is involved in a survival of the fittest.

They can now be seen as limiting and inadequate, belonging to a previous time.

Our ideas about the world and the Universe are always evolving however, just like our technology does.

Consciousness is spatial and universal, an intrinsic attribute or quality of the space inside and around all life.

And our inner core participates with, and is inspired by, this fluid universal intelligence.

It’s the source of our intuition.

It’s nonlocal, everything known anywhere is known all at once everywhere, and it joins all of us into itself throughout the whole Universe.

Inwardly focusing our attention, tuning in to the inner conscious silence and finding our own intuitive connection into universal consciousness helps us see and know the world differently.

And it’s intuition that’s crucial to our personal evolution into a deeper understanding of our world, our self, consciousness and the Universe.

Intuition emerges from universal consciousness as a sudden flow of guiding intelligence, a spontaneous flash of inspiration.

Intuition is transformative, inspiring us to evolve, tugging us into becoming more aware.

Knowing universal consciousness doesn’t mean we lose our unique personal character, our personality.

The personal self is a unique ‘coloration’ of the conscious self in all of us.

A unique flavoring of the universal consciousness that’s within all life and all space everywhere.

And our unique personal self is able to flow more freely and be more creative because it no longer feels confined, restricted, held back by separation from the world.

It no longer needs to create resentful and angry thinking.

We’re joined into a whole conscious Universe, consciousness isn’t confined to the boundary of our separate body, it’s universal, inside all of us.

‘Our own personal’ conscious awareness is a local knowing within a nonlocal conscious space that includes all of us.

Like waves appearing for a moment

in an endless ocean,

we’re woven through the Universe,

and every choice becomes everything that is

and everything we are,

and blends somehow all experience

into all that comes to pass.

And this universal consciousness is inside all life, orchestrating the biochemistry of living cells, evolving all of us into a deeper understanding of itself, if we pay attention to it.

And the whispers of intuition we hear more clearly with our attention focused in the silence are inspiring us to live in sync with cosmic intelligence.

Inspiring us to care more about our planet than we have previously, and care for each other.

Inspiring us to realize that every moment of our precious human life matters.

Every moment brings an opportunity to find the larger self inside all of us, the self that touches all the space between the stars.

“I would love to live

Like a river flows,

Carried by the surprise

Of its own unfolding”― John O’Donohue

Cosmic intelligence is having a human experience.

Paul Mulliner 2022

Source: https://paul-mulliner.medium.com/a-new-way-of-seeing-366a0ff7d6d6


Krachtdag – 2 oktober, Alkmaar

(door Wakker bewust zijn)

Voor nieuwsgierige mensen die voelen dat er méér is en tot de kern willen komen. 
Voor moedige mensen die bereid zijn voorbij de begrenzing van programmeringen,
paradigma’s,
 gangbare denkbeelden en formats te kijken.

Voor iedereen die beseft onderdeel te zijn van een veel grotere werkelijkheid.
Voor iedereen die beseft kracht en kosmische intelligentie te bezitten en dat wil léven. 

Voor iedereen die beseft dat wezenlijke verandering van binnenuit komt
en bereid is juist dáár onderzoek te doen en werk te verrichten.

Een dag waarin veel onderwerpen worden samengebracht en waar je kwantumfysische waarneming aan den lijve kunt ervaren. Een dag waar je gelijkgestemden en jezélf ontmoet.

Door de ware aard van deze werkelijkheid waarin we leven te beseffen, komen we erachter dat niets is wat het lijkt te zijn. Er zijn multidimensionale lagen in ons bewustzijn die we niet aanspreken omdat we maar 1 procent bewust waarnemen van het Kwantum-informatieveld waarin we leven. Bewustzijn dat gestuurd wordt, gekaderd is, geeft andere effecten dan bewustzijn dat vrij is. Er komen meer mogelijkheden, er worden andere tijdlijnen geopend dan de oorzaak en gevolg scenario’s van gekaderd bewustzijn. Kijkend naar de wereld om ons heen, kijkend naar hoe deze is vormgegeven voornamelijk op basis van modellen en volgsystemen, dan kun je niet anders dan beseffen dat de wereld onze assistentie nodig heeft op basis van on-gekaderd vrij bewustzijn.

Door anders naar jezelf en de wereld te kijken, en deze holografische projectie te doorzien, gaan we beginnen te leven vanuit de oneindige mogelijkheden van de kwantum wereld, in plaats van de voorgeschreven en onvermijdelijk lijkende wetten van deze werkelijkheid waar we in leven! Leven vanuit 100% bewustzijn in plaats van die ene of enkele procenten waar we meestal vanuit navigeren geeft meer vrijheid en perspectief in deze uitdagende tijden.

Door de illusie van deze vastlopende werkelijkheid te doorbreken en terug te gaan naar de krachtbron die in elke emotie en situatie opgeslagen zit, sluiten we ons weer aan op de krachtbron in onszelf. Als je diep van binnen voelt dat iets niet klopt in deze wereld en dat er veel meer is dan wat de media of alternatieve media je doet geloven, heb je het gevoel dat je van een andere planeet komt of je voelt je steeds anders dan anderen, alleen kun je daar steeds net niet de vinger op leggen, dan is deze dag zeer geschikt voor jou! Laat je verrassen door een unieke kijk in de kwantum wereld en word je bewust van wat er allemaal achter de schermen zich afspeelt. Zo krijg je een breder beeld en kun je je eigen diepe gevoelens wellicht veel beter plaatsen!

Van de ontelbare hoeveelheid zonnestelsels en universa die er zijn, is de kans alleen al statistisch gezien groot dat er meer planeten zijn dan alleen de aarde waar leven mogelijk is. Daar waar wij als mensen onze planeet en ons bestaan uniek vinden, is de kans groot dat we in de nabije toekomst erachter komen dat er meer beschavingen en intelligent leven is dan we ooit voor mogelijk konden houden. En, zoals er ook op aarde goede en slechte mensen zijn, zijn er in het oneindig grote Levensveld waar we in leven, buitenaardse intelligentie met positieve en negatieve intenties richting de mensheid. Onlangs heeft de NASA aangekondigd dat de bezoeken van UFOs al jarenlang gaande is en realiteit is, geen fictie dus en geen verzinsel. Al zolang als dat de mens bestaat, staan we in contact met andere beschavingen, ook al wordt dat in de media verzwegen. Dit komt omdat er groeperingen zijn op de aarde die belang hebben bij dit stilzwijgen. Groeperingen die geïnfiltreerd zijn in de regeringen en overheden die zogenaamd voor onze belangen als burgers zorgen. Regeringen die, soms uit onwetendheid, onmacht of onder dwang, zich neer hebben te leggen bij de buitenaardse invloeden en machten achter de schermen. 

Wij, als burgers, hebben het recht te weten wat er werkelijk gaande is in deze wereld. Wij, als gewone mens, hebben meer invloed op het verloop van de toekomst en de gebeurtenissen in de wereld dan we zouden denken. We hebben geleerd dat wij als individu niet zo veel invloed hebben op wat er in de wereld gebeurt. Oorlogen ontstaan ver weg, soms dichterbij, en worden op het nieuws weergegeven als vaststaand feit en bijna onoverkomelijk. In werkelijkheid worden we afgeleid en afgehouden van de mogelijkheden die we als oorspronkelijke Scheppers op kwantum-fysisch niveau hebben. Ons wordt verteld wat er allemaal mis is in deze wereld, maar ons wordt niet verteld waar onze ware kracht ligt als mede-scheppers van deze werkelijkheid. 

We moeten in ons leven aan allerlei regels en verwachtingen voldoen, waarbij we vaak onze ware gevoelens verborgen houden uit angst voor afwijzing of uit zelfbehoud. Gevoelens die, als we er werkelijk naar zouden leven, ons vitaler en gelukkiger zouden maken. Deze diepe emoties en gevoelens zijn onze ware kracht, als we beseffen hoe we deze kunnen inzetten en hoe deze werkelijkheid werkelijk functioneert. Niet het bedenken van oplossingen of nieuwe systemen zullen ons redden in deze steeds sneller veranderende wereld met steeds grotere uitdagingen, maar ons dieper gevoel, uitgelijnd met het Levensveld, zal ons toegang geven tot onze werkelijke potentieel als mensheid. Een potentieel dat nu grotendeels uit staat, vergelijkbaar met ons brein en ons DNA dat ook maar voor een klein deel ‘aan’ staat. 

Als je meer wilt weten over de werkelijke geschiedenis van de mensheid, het hologram waar we in leven, de principes en mogelijke toepassingen van de kwantum-fysica, de kracht van onze emoties en meer dan dat, en niet bang bent om buiten je eigen denkkaders te treden en je identiteit als mens durft te herzien, meld je dan aan voor deze krachtdag! Ontmoet je eigen kracht in jezelf door kennis te nemen van de krachten in deze aarde die een grote vinger in de pap hebben, maar het nooit definitief voor het zeggen hebben, omdat wij als ware voelende mens DE KRACHT ZIJN!

Programma:
De hele dag door zijn er in twee zalen lezingen te volgen, je kiest je eigen programma. Daarnaast kun je kwantumfysisch observatie (waarneming) door kwantumfysische geleiders ervaren, door je in te schrijven voor een ‘Krachtcirkel‘. Meer informatie over de inhoud van de lezingen, workshops en de Krachtcirkels vind je verderop op deze pagina.

Aardezaal

  11.00 – 12.00  Kwantumfysica voor dummies  Erik Tanghe
  12.30 – 13.30  The Living Hologram  Richard Pols
  14.00 – 15.00  Informatie Geneeskunde  Karin Bosgraaf
  15.30 – 16.30  Het Technologisch Super Bewustzijn: Empire of the Mind  Miriam Kaddouri

Luchtzaal

  11.00 – 12.00  De oorsprong van de Mens en zijn relatie tot  buitenaards leven  Hannie van den Boom
  Maya van Pelt
  12.30 – 13.30  De ontwerpers van dit universum: De Huargardianen  Arlette Krol
  14.00 – 15.00  De werkelijke Kracht van Emotie  Alida Holwerda
  15.30 – 16.30  Living as a Heart Human  Theo Papo

Krachtcirkels  |  Kwantum-observatie sessies door kwantum fysische geleiders

Door een neutrale waarneming van mensen die in hun kracht staan en vanuit de mogelijkheden van het Kwantum veld denken en voelen, kun je ervaren dat het mogelijkheden in jezelf opent waar je zelf nog niet van bewust was of wat was vastgelopen in je systeem. Door onze aandacht precies daar te brengen waar de schoen knelt, brengen we beweging in het hele informatieveld van de blokkade of de klacht, waarbij het niet gaat om het meteen oplossen van problemen, maar om het vrij maken van de krachtvelden en mogelijkheden die er onder liggen. De technieken die we toepassen zijn onder andere gebaseerd op kwantum fysische wetgeving dat alles energie is en dat menselijke aandacht en waarneming beweging brengt in de opgeslagen informatie. Aandacht en focus blijken daarbij de belangrijkste sleutels, iets wat iedereen in zich heeft.

Wat kun je verwachten en hoe gaat het in zijn werk en Inhoudelijke informatie lezingen en workshops – op de site van Wakker bewust zijn lees je meer daarover https://wakkerbewustzijn.nl/activiteit/krachtdag-2-oktober/

Praktisch
Datum: zondag 2 oktober
Tijd: 11.00 – 16.30 (deur open half uur van tevoren)
Investering:
lezingen  |  30 euro
kwantum-observatie sessie door een groep (± 15 minuten)  |  20 euro
kwantum-observatie sessie één-op-één (± 20 minuten  |  20 euro (inschrijven op de dag zelf)

Aanmelden: https://wakkerbewustzijn.nl/activiteit/krachtdag-2-oktober/

Is de financiële uitwisseling voor jou een uitdaging, neem dan even contact op. Het is fijn als iedereen die in zichzelf kan voelen deze dag aanwezig te moeten zijn dat ook kan doen. Samen vinden we een vorm waar we ons beiden goed bij voelen.

Bijzonderheden
Bij de entree ontvang je het complete programma waarop ook de zaalindeling.
Je kunt van tevoren niet reserveren voor een lezing. Kom op tijd, zodra het aantal stoelen in de zaal zijn gevuld is de lezing volgeboekt.

Het inschrijfformulier voor de één-op-één kwantum observatie sessies vind je in de Ontvangstruimte bij de trap.

Adres, bereikbaarheid, contactformulier: https://wakkerbewustzijn.nl/contact/


Inspreken gemeenteraad Zutphen 12 sept 2022: Veiligheid en de belangrijkheid van Leven (in de gemeente Zutphen)

(door Judith van Beers) Op 12 september 2022, sprak ik in voor de gemeente Zutphen. De voorzitter liet mij niet mijn hele betoog doen maar, zoals een raadslid benoemde, mogelijk de ogen geopend.

Dank voor je betrokkenheid. Voel je vrij dit bericht te delen.

Warme groet,
Judith

Goedenavond edelachtbare heren, dames, Griffier, RaadsLeden, Burgemeester, pers en andere aanwezigen in deze raadszaal,

Omdat ik weet dat u hier, zeker zo kort na uw vakantie, met verenigde moed en de beste bedoelingen aanwezig bent, wil ik hierbij benoemen dat ik weet dat u allen, zoals ik dat noem “uw stinkende best” doet om de situatie hier op aarde te veranderen en waar mogelijk te verbeteren.

Net als ik.

Mijn naam is Judith van Beers. Ik ben onderzoeker. Alles wat ik deel heb ik zelf geconstateerd. Ik praat niemand na, behalve mezelf. Ik ben ambassadeur van het Leven. In dat kader ben ik vanavond hier en richt ik mij tot u met betrekking tot:

Veiligheid en de belangrijkheid van Leven (in de gemeente Zutphen)

Aan het eind van mijn betoog, deel ik 3 vragen die betrekking hebben op de door mij gedeelde informatie.

Sinds een maand of 6 ben ik woonachtig in een voor mij nieuw deel van Nederland, uw gemeente. Ik woon vlakbij de Tighelbeeksewaard en ben daar dan ook, samen met mijn hondje, dagelijks te vinden. Ik ben hier, tegelijkertijd met U op aarde, om integriteit terug te laten keren. Integriteit van Leven.

Wat is Leven? Speelsheid, door elkaar heen bewegen zonder vooringenomen doel of uitkomst maar gewoon omdat u van binnen voelt dat u zo dient te bewegen, creativiteit en vermeerdering. Wanneer het Leven aanWezig is, vermeerdert energie zich.

Wat is integriteit? U begrijpt dat dat een onderwerp is waar ik heel goed naar heb gekeken, anders zou ik daar nooit voor kunnen staan.

Integriteit is geen concept. Het is geen waarde en geen maniertje van de persoonlijkheid om iets te manipuleren. Het is aanwezig, of niet. Het is iets wat laat zien of u Leeft wat u van binnen weet. Ofwel. Integriteit is in mij aanwezig, en wordt door mij geleefd, naar  de buitenwereld toegebracht, wanneer mijn gezichtsuitdrukking op lijn is met dat wat er in mij gebeurt. Dat kan alleen wanneer ik integriteit Leef. Wanneer ik Leef wat ik deel, en deel wat ik Leef.

Ik deel dus geen concepten, ik LEEF ze en dat deel ik.

Hoe zit dat met u als ik vragen mag? Leeft u wat u deelt? Staat U voor dat wat U in persoon, werkelijk belangrijk vindt? Of sluit u steeds weer compromissen en staat u ondertussen voor iets wat een ander belangrijk vindt of lijkt te vinden?

Wanneer ik kijk naar deze wereld waarin wij Leven, dan zie ik verdeeldheid. Ik zie mensen die overal maar gevraagd en ongevraagd hun mening verkondigen. Mensen die oordelen over zichzelf en anderen en die zich ongegeneerd uitspreken en aannames doen over u en mij.

Wellicht doet u dat momenteel ook over mij, een aanname, oordeel of mening hebben? Dat zou jammer zijn want dan mist u wat ik hier vanavond aan u kom brengen.

In mijn wereld zijn U en ik, gelijk-waardig aan elkaar. We hebben echter ons Leven allebei en allemaal, anders ingericht. We verdienen andere bedragen, hebben andere banksaldi en mogen zien dat dankzij meer of minder titels, geld of bezit, de één of de ander, niet meer of minder belangrijk is.

Ongelijkwaardigheid is niet iets wat het Leven kent: een grote boom is niet belangrijker dan een kleintje. Alle bomen zorgen in gelijk-waardigheid voor elkaar. Als een boom het moeilijk heeft omdat een zwam hem heeft gevonden, of als een boom door de mens gekapt wordt, zorgen de andere bomen dat de balans hersteld wordt.

Zo leef ik mijn Leven. In gelijkwaardigheid.

Wij zijn gelijk de natuur. Wij zijn bomen en hebben allemaal een andere taak: de één maakt appeltjes, de ander besjes en nog een ander zorgt ervoor dat alle bomen vochtige voeten blijven houden. En zo is het: uw taak is de mijne niet, de mijne is de uwe niet. Mede hierom kan en zal ik iets anders waarnemen, kunnen zien in deze wereld dan u. Omdat mijn taak nou eenmaal zorgt voor een andere focus dan die van u.

Er zou hier op aarde iets gaande zijn wat evolutie heet. Evolutie betekent in jip en janneke taal: geleidelijk, een betere versie van jezelf worden. Dat is een mooi concept en de vraag is wanneer? En hoe kunnen we zien of dat werkelijk gaande is? En hoe kunnen we dat dan meetbaar maken?

Daar zou ik graag het volgende voor naar voren willen schuiven.

Een betere versie van mezelf. Hoe meet ik dat? Gelukkiger dan toen ik werd geboren? Nee, dat is niet mogelijk want ik ben gelukkig geboren. We hoeven alleen maar in de ogen van een baby of een puppy te kijken om in onszelf dat geluk weer te ervaren.

Een betere versie van mezelf heeft per definitie als resultaat: een upgrade van mijn omgeving. Van de aarde dus. Van de natuur. Dus dat ik de aarde beter achterlaat dan dat ik hem vond. Al zou dat ook ietsie pietsie mogen zijn want het woord geleidelijk, geeft geen tijdspanne.

Ik arriveerde hier in 1968. De grond was rijk, de natuur in balans, de autoruiten zaten vol insecten, die moest je zeker wekelijks bij de pomp schoonwassen. Handen wassen deden we alleen voor het eten, griep en verkoudheid waren de bedoeling en de Nederlandse mens was slank, gezond en zonder chronische ziektes of medicijnen. De Nederlandse luchten waren zoals te zien is op de schilderijen van de Hollandse meesters en de producten van de boeren, zaten, dankzij natuurlijke bemesting en jaarlijkse verandering van teelt, vol vitamines en mineralen. Kanker bestond nog nauwelijks, depressie ook niet en geld was, op wat uitzonderingen na, behoorlijk gelijk verdeeld. Mijn ouders kochten in die tijd hun eerste huis, een herenhuis in een statige straat in Haarlem. Een huis met zeven trappen. Zij betaalden 40.000gulden, een slordige 19.000euro en leenden dat bij een bank. Mijn vader was in loondienst als onderwijzer en kreeg een financiering via de bank. .

Wat is er in die 54 jaar veranderd? Wat zien uw kinderen of kleinkinderen toen zij geboren werden? Wat is het verhaal wat zij gaan vertellen?

  1. Met de natuur gaat het bergafwaarts. Er is dan ook grof in de natuur ingegrepen waardoor de natuur uit balans is. Dankzij verstrengelde belangen werd beleid uitgevoerd wat niet bijdraagt aan Leven maar aan het tegenovergestelde: overleven. Naast het wereldwijd kappen van bomen, om plaats te maken voor soja, wat niet alleen aan opgehokte dieren wordt gevoerd maar ook steeds meer aan mensen, is het lozen van gif nog steeds gebruikelijk. De grond is arm, biodiversiteit verdwenen en de boeren worden van bovenaf gedwongen om hun land jaarlijks in te spuiten met round up of wel glyfosaat. Een gif wat ieder Leven onmogelijk maakt en ondanks eerder verbod in 2016, weer in alle winkels wordt verkocht. U herkent die ingespoten boerenakkers aan gele velden. Alsof er in het vroege voorjaar gehooid zal worden. De mens die dit gif binnenkrijgt, die de gewassen, geteeld op die velden tot zich neemt, beschadigd onwetend, haar neurologisch systeem. De vervuiling van het drinkwater is hierdoor flink toe aan het nemen. Groentes bevatten tgv dit beleid 4/5e minder vitamines en mineralen dan in 1968 het geval was. Vlees bevat dankzij het verplichte vaccinatiebeleid wat braaf, of niet braaf, uitgevoerd wordt veel anti biotica waardoor de mens resistent wordt en zichzelf niet meer weet te weren tegen infecties zoals bacteriën, griep en andere virussen.

1 op de 10 mensen zou zich depressief noemen en 1 op de 3 mensen krijgt kanker en met betrekking tot chronische ziektes: uit een onderzoek uit 2019 bleek dat 1 op de 4 kinderen een chronische ziekte heeft.

Anno 2022, wat is er wel? Veel meer geld (huizenprijzen zijn ver50(!)voudigd), we moeten minstens twee keer per jaar op vakantie om dit drukke Leven vol te kunnen blijven houden. Internet, mobiele telefonie, magnetrons, elektrische auto’s met zeer milieuvervuilende batterijen, chemische en toxische medicijnen, artificieel gemaakte (en giftige) regen, wolken, enorme vuilnisbelten, begraven en begrasd. Landschapsvervuilende windmolens & umts masten. Ziektes, burnout en heel veel verstrengelde belangen.

Waarom stelt de mens prioriteiten elders dan het Leven te dienen?

Weet u dat Nasa kortgeleden heeft bewezen dat er geen sprake is geweest van een oerknal? Dat het Leven hier op aarde daar niet uit voort is gekomen? Als dat, wat u, mij en onze kinderen, als het begin van al het Leven op school wijs werd gemaakt, als dat al niet waar is, wat is er dan nog meer niet waar?

Hoe graag ik het ook wil zien, er is geen sprake van Evolutie van de mens. Er is een toename van technologie die de mens, de natuur, en de aarde, nadelig beïnvloedt.

We kunnen de aarde niet redden met meer geld. Met meer ingrijpen in de natuur. Met meer zonnepanelen. Met meer internet. Er is een koerswijziging in onszelf nodig, zodat het Leven weer vooraan in onze aandacht komt te staan. Vóór technologie.

Ik ben ervan overtuigd, dat iedere wereldburger, die verknocht is aan het Leven, liever weer net als vroeger, naar bed gaat als het donker wordt en een blokje hout op het vuur gooit om warm te blijven. Dan dat zij geen landschap meer kan genieten, geen dieren en geen vogels meer zal spotten.

Daarom wil ik u vragen om uw aandacht te gaan verleggen naar dat wat werkelijk belangrijk is. Dat u met al het beleid wat u voert, niet langer iemand napraat maar uw eigen standpunt volgt. Dat u uw eigen wijsheid, uw eigen logica, kennis en weten naar voren schuift. Want iedere stem of ieder beleid wat niet in integriteit is met u, is oneerlijkheid naar u zelf. En dat is niet waarom u zichzelf verkiesbaar heeft gesteld of waarom u gekozen bent, door mensen die verlangen naar blijdschap, gezondheid en Leven! Die staan te popelen om een nieuwe SAMEN-LEVING op te bouwen waarin iedereen gelijk is en het Leven vooraan staat. Zodat we hier het paradijs herbouwen en een halt toeroepen aan deze vernietiging van Leven.

Waarom dit betoog? Ik heb 3 vragen voor u.

1

U heeft vast ook een tuin? Als er in de mijne iets aanwezig is wat niet dienend is aan het geheel dan sloop ik dat er uit. Wat doet u?

Wat doet deze gemeente met een niet eetbaar en niet bruikbaar gras: de grasaar.

Een grasaar is een voor alle dieren beschadigend en dodelijk gewas. In de gemeente Zutphen stierven dit jaar tenminste 2 honden ten gevolge van een ingeademde grasaar en werden vele honden geopereerd, waaronder de mijne. Een grasaar in oog, oor of ingegroeid tussen de tenen is een pijnlijke traumatiserende kwestie. Een operatie is dan onvermijdelijk.

Deze gemeente hanteert een beleid waarbij de grasaar als God zelve wordt gezegend. “De aar moet volgroeien zodat hij zijn zaden kan verspreiden “schreef de stadsecoloog mij. Waarom staat u dat toe? Waarom krijgt een dodelijk gras vrij spel en lijkt niemand hier te zien dat de grasaar de veiligheid in het gevaar brengt?

Overigens wordt uw maaibeleid ook nog eens niet conform de informatie op uw website gehandhaafd maar dat ter zijde.

2

In heel Nederland is het zo dat het gebied waar weidevogels, zoals de grutto of de kievit broeden, niet gemaaid mag worden tijdens het broedseizoen. Om die reden is het landelijke beleid dat er pas na 15 juli gemaaid mag worden.

Toen ik na een werkperiode in het buitenland op 29 juni jl in Nederland terugkeerde, was ik dan ook in shock om te constateren dat de tichelbeeksewaard tussen 13 en 29 juni, gemaaid was. Inclusief de rustvelden voor de vogels.

Nogmaals: waarom is gras, belangrijker dan Leven?

3

Mijn hond betaalt belasting en is, net als ik dol op het Leven! Hij wil graag met anderen honden spelen maar dat kan in Zutphen nergens omdat er geen afgezet gebied is, een soort omheinde hondenspeelplaats. Is er een mogelijkheid dat deze in de tighelbeeksewaard gemaakt wordt? Misschien is er ook ruimte voor poepzakjes en een prullenbak want dat steeds mee naar huis nemen is nou niet mijn meest zinvolle bezigheid.

Dank u voor uw aandacht. Ik wens dat u voluit gaat Leven, als Mens. Voelend, met aandacht en focus voor al wat Leeft. Zodat de vogels en de insekten weer toenemen, de mens blij en gezond is, en dat we in gelijk-waardigheid Samen-Leven.

Wat Greenpeace schrijft over glyfosaat en het overheidsbeleid: https://www.greenpeace.org/nl/natuur/23149/zeg-nee-tegen-roundup-zeg-nee-tegen-glyfosaat/

Bron: https://judithvanbeers.nl/2022/09/12/veiligheid-en-de-belangrijkheid-van-leven-in-de-gemeente-zutphen/


President benoemt belangrijke uitdagingen (1961)

In januari 1961 geeft President Eisenhower een bijzondere toespraak, een afscheidsrede als President. Daarin benoemt hij onder andere zeer belangrijke uitdagingen voor de Verenigde Staten (en breder) in de jaren 60 van de twintigste eeuw. En die zijn er nog steeds. In zijn speech gebruikt hij woorden “ernstig”, “zorgwekkend”, “waakzaam zijn”.  

Dit zijn zijn observaties over de macht van de militaire-industriële complex, over de opkomst van de wetenschappelijk-technologische elite en de noodzaak en staatskunde om balans in belangen te behouden en een brede dialoog, ook internationaal, op basis van gelijkwaardigheid mogelijk te maken.

Over militaire-industriële complex

Deze combinatie van een immens militair establishment en een grote wapenindustrie is nieuw in de Amerikaanse ervaring. De totale invloed – economisch, politiek, zelfs spiritueel – wordt gevoeld in elke stad, elk overheidsgebouw, elk kantoor van de federale overheid. We erkennen de dringende noodzaak van deze ontwikkeling. Toch moeten we niet nalaten de ernstige implicaties ervan te begrijpen. Ons hard werken, onze grondstoffen en levensonderhoud zijn allemaal betrokken; en ook is de hele structuur van onze samenleving.

In de regeringsraden moeten we waken voor het verwerven van ongerechtvaardigde invloed door het militair-industriële complex, gezocht of niet. Het potentieel voor de rampzalige opkomst van misplaatste macht bestaat en zal blijven bestaan.

We mogen het gewicht van deze combinatie nooit onze vrijheden of democratische processen in gevaar laten brengen. We mogen niets als vanzelfsprekend beschouwen. Alleen een alerte en goed geïnformeerde burger kan de juiste vermenging van enorme industriële en militaire defensiemachines met onze vreedzame methoden en doelen afdwingen, zodat veiligheid en vrijheid samen kunnen gedijen.

Over de wetenschappelijk-technologische elite

Verwant aan en grotendeels verantwoordelijk voor de snelle veranderingen in ons industrieel-militaire vermogen, is de technologische revolutie van de laatste decennia. Wetenschappelijk onderzoek is de hoeksteen van deze revolutie; en dit onderzoek wordt steeds formeler, complexer en kostbaarder. Een steeds groter deel van het onderzoek gebeurt voor de overheid, door de overheid of in opdracht van de overheid.

Vandaag de dag, is de eenzame uitvinder die knutselt in zijn werkplaats, overschaduwd door task forces van wetenschappers in laboratoria en instituten. Op dezelfde manier heeft de vrije universiteit, historisch de voorhoede van vrije ideeën en wetenschappelijke doorbraken, een omwenteling ondergaan in de organisatie van onderzoek. Vanwege de immense kosten van onderzoek wordt het binnenhalen van een overheidscontract het substituut voor intellectuele nieuwsgierigheid. […] Alomtegenwoordig en zeer zorgwekkend is de trend dat onze wetenschappers grotendeels werken bij overheidsinstituten en goeddeels afhankelijk raken van overheidsgeld, projectallocatie en de macht van het geld. […]

Het vooruitzicht van overheersing van de geleerden van de natie door federale werkgelegenheid, projecttoewijzingen en de macht van geld is altijd aanwezig en moet ernstig worden beschouwd.

Maar als we wetenschappelijk onderzoek en ontdekkingen respecteren, zoals we zouden moeten, moeten we ook alert zijn op het even grote en tegengestelde gevaar dat de openbare orde zelf de gevangene wordt van een wetenschappelijk-technologische elite.

Over lange termijn denken en grondstoffen

Een andere factor bij het handhaven van het evenwicht is het element tijd. Terwijl we in de toekomst van de samenleving kijken, moeten wij – jij en ik, en onze regering – de impuls vermijden om alleen voor vandaag te leven, en voor ons gemak en comfort de kostbare hulpbronnen van morgen te plunderen. We kunnen de materiële bezittingen van onze kleinkinderen niet verpanden zonder het risico te lopen ook hun politieke en spirituele erfgoed te verliezen. We willen dat de democratie blijft bestaan voor alle toekomstige generaties, niet om het failliete spook van morgen te worden.

Over vrede, ontwapening, gelijkwaardigheid en breed dialoog

Langs de lange weg van de geschiedenis die nog moet worden geschreven, weet Amerika dat deze wereld van ons, die steeds kleiner wordt, moet vermijden een gemeenschap van vreselijke angst en haat te worden, en in plaats daarvan een trotse confederatie van wederzijds vertrouwen en respect moet zijn.

Zo’n confederatie moet er een van gelijken zijn. De zwaksten moeten met hetzelfde vertrouwen naar de vergadertafel komen als wij, beschermd als we zijn door onze morele, economische en militaire kracht. Die tafel, hoewel getekend door vele frustraties uit het verleden, kan niet worden verlaten leidend naar de zekere kwelling van het slagveld.

Ontwapening, met wederzijdse eer en vertrouwen, is een voortdurende noodzaak. Samen moeten we leren hoe we verschil kunnen maken, niet met wapens, maar met intellect en een eervol doel. Omdat deze behoefte zo scherp en duidelijk is, moet ik bekennen dat ik met een duidelijk gevoel van teleurstelling mijn officiële verantwoordelijkheden op dit gebied neerleg. Als iemand die getuige is geweest van de verschrikkingen en het aanhoudende verdriet van oorlog – als iemand die weet dat een nieuwe oorlog deze beschaving, die duizenden jaren zo langzaam en pijnlijk is opgebouwd – volledig zou kunnen vernietigen – zou ik vanavond willen zeggen dat er een blijvende vrede is in zicht.

Gelukkig kan ik zeggen dat oorlog is vermeden. Er is gestaag vooruitgang geboekt in de richting van ons uiteindelijke doel. Maar, er moet nog zoveel gebeuren. Als burger zal ik nooit ophouden al het mogelijke te doen om de wereld op die weg vooruit te helpen.

Farewell Address – January 17, 1961 by Dwight David Eisenhower (full text + mp3)

https://www.americanrhetoric.com/speeches/dwightdeisenhowerfarewell.html

Dwight D. Eisenhower, official photo portrait May 29 1959

=========== =======================

About military-industrial complex

This conjunction of an immense military establishment and a large arms industry is new in the American experience. The total influence-economic, political, even spiritual-is felt in every city, every state house, every office of the Federal government. We recognize the imperative need for this development. Yet we must not fail to comprehend its grave implications. Our toil, resources and livelihood are all involved; so is the very structure of our society.

In the councils of government, we must guard against the acquisition of unwarranted influence, whether sought or unsought, by the military-industrial complex. The potential for the disastrous rise of misplaced power exists and will persist.

We must never let the weight of this combination endanger our liberties or democratic processes. We should take nothing for granted only an alert and knowledgeable citizenry can compel the proper meshing of huge industrial and military machinery of defense with our peaceful methods and goals, so that security and liberty may prosper together.

About scientific-technological elite

Akin to, and largely responsible for the sweeping changes in our industrial-military posture, has been the technological revolution during recent decades.

In this revolution, research has become central; it also becomes more formalized, complex, and costly. A steadily increasing share is conducted for, by, or at the direction of, the Federal government.

Today, the solitary inventor, tinkering in his shop, has been over shadowed by task forces of scientists in laboratories and testing fields. In the same fashion, the free university, historically the fountainhead of free ideas and scientific discovery, has experienced a revolution in the conduct of research. Partly because of the huge costs involved, a government contract becomes virtually a substitute for intellectual curiosity. For every old blackboard there are now hundreds of new electronic computers.

The prospect of domination of the nation’s scholars by Federal employment, project allocations, and the power of money is ever present and is gravely to be regarded.

Yet, in holding scientific research and discovery in respect, as we should, we must also be alert to the equal and opposite danger that public policy could itself become the captive of a scientific-technological elite.

About long term thinking and resources

Another factor in maintaining balance involves the element of time. As we peer into society’s future, we-you and I, and our government-must avoid the impulse to live only for today, plundering, for our own ease and convenience, the precious resources of tomorrow. We cannot mortgage the material assets of our grandchildren without risking the loss also of their political and spiritual heritage. We want democracy to survive for all generations to come, not to become the insolvent phantom of tomorrow.

About peace, disarmament, equality and mutual dialogue

Down the long lane of the history yet to be written America knows that this world of ours, ever growing smaller, must avoid becoming a community of dreadful fear and hate, and be, instead, a proud confederation of mutual trust and respect.

Such a confederation must be one of equals. The weakest must come to the conference table with the same confidence as do we, protected as we are by our moral, economic, and military strength. That table, though scarred by many past frustrations, cannot be abandoned for the certain agony of the battlefield.

Disarmament, with mutual honor and confidence, is a continuing imperative. Together we must learn how to compose difference, not with arms, but with intellect and decent purpose. Because this need is so sharp and apparent I confess that I lay down my official responsibilities in this field with a definite sense of disappointment. As one who has witnessed the horror and the lingering sadness of war-as one who knows that another war could utterly destroy this civilization which has been so slowly and painfully built over thousands of years-I wish I could say tonight that a lasting peace is in sight. Happily, I can say that war has been avoided. Steady progress toward our ultimate goal has been made. But, so much remains to be done. As a private citizen, I shall never cease to do what little I can to help the world advance along that road.



Liefhebben, een kunst, een kunde van Erich Fromm

De naam van Erich Fromm komt me bekend voor en dan zie ik een artikel met fragmenten uit zijn boek over een kunst van liefhebben. Het gaat niet enkel over relaties, het gaat over brede menselijke roep om afgescheidenheid te overstijgen (“overcoming separateness”). Eerst staan hier citaten in het Nederlands, het fragment zelf is in het Engels.

“Er is bijna geen activiteit, geen onderneming, die gestart wordt met zo verschrikkelijk veel hoop en verwachtingen en die toch zo vaak mislukt, als de liefde.”

“Nauw verwant met deze factor is een tweede karakteristiek kenmerk van de hedendaagse samenleving. We leven in een cultuur van consumentisme, waar de voornaamste drijfveer van onze activiteit schijnt te bestaan uit het opwekken danwel bevredigen van kooplust, uit het verlangen een voor beide partijen gunstige ruil te doen.”

“Als een mens slechts één ander mens liefheeft en onverschillig is tegenover de rest van zijn medemensen, dan is zijn liefde geen liefde maar een symbiotische binding of een vernieuwd egoïsme.”

“Concentratie in de verhouding tot anderen betekent in de eerste plaats dat men kan luisteren.”

Over Erich Fromm

Duits-Amerikaans cultuurpsycholoog en filosoof. Een der belangrijkste vertegenwoordigers van de ‘Frankfurter Schule’. Vluchtte in 1934 uit Hitler-Duistland naar de VS waar hij aan vele universiteiten doceerde en directeur werd van het instituut voor psychoanalyse in Mexico-City. Hoofdthema in zijn werk is de dwingende invloed van de sociaal-culturele omgeving op de behoeften van het individu. In 1947 verscheen ‘Escape from Freedom’ en ‘Man for himself’. Later volgden ‘The sane society’ (1955) en ‘The anatomy of human destructiveness’ (1975). Fromm stelde de ziekmakende vervreemding van de mens in de moderne tijd aan de kaak en pleitte voor zelfontplooiing.

Bron: https://citaten.net/zoeken/erich_fromm/liefhebben%2C_een_kunst%2C_een_kunde.html

◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○ ◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○

THE ART OF LOVING, BY ERICH FROMM – EXTRACTS

Love is not a sentiment which can be easily indulged in by anyone, regardless of the level of maturity reached by him. All his attempts for love are bound to fail, unless he tries most actively to develop his total personality, so as to achieve a productive orientation; that satisfaction in individual love cannot be attained without the capacity to love one’s neighbour, without true humility, courage, faith and discipline. In a culture in which these qualities are rare, the attainment of the capacity to love must remain a rare achievement. Or – anyone can ask himself how many TRULY loving persons he has known?

If two people who have been strangers, as all of us are, suddenly let the wall between them break down, and feel close, feel one, this moment of oneness is one of the most exhilarating, most exciting experiences in life.
 

It is all the more wonderful and miraculous for persons who have been shut off, isolated, without love. This miracle of sudden intimacy is often facilitated if it is combined with, or initiated by, sexual attraction and consummation. However, this type of love is by its very nature not lasting.
 

The two persons become well acquainted, their intimacy loses more and more of its miraculous character, until their antagonism, their disappointments, their mutual boredom kill whatever is left of the initial excitement. Yet, in the beginning they do not know all this: in fact, they take the intensity of the infatuation, this being “crazy” about each other, for proof of the intensity of their love, while it may only prove the degree of their preceding loneliness. There is hardly any activity, any enterprise, which is started with such tremendous hopes and expectations, and yet, which fails so regularly, as love. If this were the case with any other activity, people would be eager to know the reasons for the failure, and to learn how one could do better – or they would give up the activity.

The first thing we have to learn is that love is an art, just as living is an art; if we want to learn how to love we must proceed in the same way we have to proceed if we want to learn any other art. Maybe here lies the answer to the question of why people in our culture try so rarely to learn this art, in spite of their obvious failures: in spite of the deep-seated craving for love, almost everything else is considered to be more important than love: success, prestige, money, power – almost all our energy is used for learning of how to achieve these aims, and almost none to learn the art of loving.
 

Could it be that only these things are considered worthy of being learned with which one can earn money or prestige, and that love, which ONLY profits the soul, but is profitless in the modern sense, is a luxury we have no right to spend much energy on?

Man can only go forward by developing his reason, by finding a new harmony, a human one, instead of the prehuman harmony which is irretrievably lost.
 

Man is gifted with reason; he is life being aware of itself. This awareness of himself as a separate entity, the awareness of his own short life span, of the fact that he will die before those whom he loves, or they before him, the awareness of his aloneness and separateness, of his helplessness before the forces of nature and of society, all this makes his separate, disunited existence an unbearable prison. He would become insane could he not liberate himself from this prison and reach out, unite himself in some form or other with others, with the world outside.

The experience of separateness arouses anxiety; it is, indeed, the source of all anxiety. Being separate means being cut off, without any capacity to use my human powers. Beyond that, it arouses shame and the feeling of guilt. This experience of guilt and shame in separateness is expressed in the Biblical story of Adam and Eve… whereby recognising their separateness they remain strangers, because they have not yet learned to love each other; Adam defends himself by blaming Eve rather than trying to defend her.

The deepest need of man, then, is the need to overcome his separateness, to leave the prison of his aloneness. The absolute failure to achieve this aim means insanity, because the panic of complete isolation can be overcome only by such a radical withdrawal from the world outside that the feeling of separation disappears – because the world outside, from which one is separated, has disappeared.

In society the union with the group is the prevalent way of overcoming separateness. It is a union in which the individual self disappears to a large extent, and where the aim is to belong to the herd. If I am like everybody else, if I have no feelings or thoughts which make me different, if I conform in custom, dress, ideas, to the pattern of the group, I am saved; saved from the frightening experience of aloneness.
 

The dictatorial systems use threats and terror to induce this conformity; the democratic countries – suggestion and propaganda. But in spite of this difference the democratic societies show an overwhelming degree of conformity. The reason lies in the fact that there has to be an answer to the quest for union, and if there is no other or better way, then the union of herd conformity becomes the predominant one. One can only understand the fear to be different, the fear to be only a few steps away from the herd, if one understands the depths of the need not to be separated.

Most people are not even aware of their need to conform. They live under the illusion that they follow their own ideas and inclinations, that they are individualists, that they have arrived at their opinions as the result of their own thinking – and that it just happens that their ideas are the same as of the majority. The consensus of all serves as a proof for the correctness of “their” ideas. Since there is still a need to feel some individuality, such a need is satisfied with regard to minor differences; the initials on the handbag or sweater, the belonging to the Democrat rather than the Republican party, to the Elks instead of the Shriners become the expression of individual differences. The advertising slogan of “it is different” shows up this pathetic need for difference, when in reality there is hardly any left.

Union by conformity is not intense and violent; it is calm, dictated by routine, and for this very reason often is insufficient to pacify the anxiety of separateness. The incidence of alcoholism, drug addiction, compulsive sexualism, and suicide in contemporary society are symptoms of this relative failure of herd conformity.

This desire for interpersonal fusion is the most powerful striving in man. It is the most fundamental passion, it is the force which keeps the human race together. The failure to achieve it means insanity or destruction – self destruction or the destruction of others. Without love humanity could not exist.
 

Mature love is union under the condition of preserving one’s integrity, one’s individuality. Love is an active power in man, a power which breaks through the walls which separate man from his fellow men, which unites him with others; love makes him overcome the sense of isolation and separateness, yet permits him to be himself, to retain his integrity. In love the paradox occurs that two beings become one and yet remain two.

Spinoza arrives at the conclusion that virtue and power are one and the same. Envy, jealousy, ambition towards any kind of greed are passions; love is an action, the practice of human power, which can be practised only in freedom and never as a result of a compulsion.
 

Love is primarily giving, not receiving. Giving is the highest expression of potency. Giving is more joyous than receiving, not because it is deprivation, but because in the act of giving lies the expression of my aliveness.
 

Whoever is capable of giving himself is rich. He experiences himself as one who can confer of himself to others. He gives of himself, of the most precious thing he has, he gives of his life. He gives what is live in him; he gives his joy, his interest, his understanding, his knowledge, his humour, his sadness, he gives of all the expressions and manifestations of that which is alive in him.
 

In thus giving of his life, he enriches the other person, he enhances the others sense of aliveness by enhancing his own sense of aliveness. In giving he cannot help bringing something to life in the other person, and this which is brought to life reflects back to him and they both share in the joy of what they have brought to life.
 

Love is a power which produces love. You can exchange love only for love, confidence for confidence, etc. If you wish to enjoy art, you must be an artistically trained person; if you wish to have an influence on other people you must be a person who has a really stimulating and furthering influence on other people.
 

In the Book of Jonah, God explains to Jonah that the essence of love is to labour for something and to make something grow, that love and labour are inseparable. One loves that for which one labours, and one labours for that which one loves.
 

Care and concern imply another aspect of love. Today responsibility is often meant to denote duty, something imposed on one from the outside. But responsibility, in its TRUE sense, is an entirely voluntary act; it is my response to the needs of others. The loving person responds.
 

Responsibility could easily deteriorate into domination and possessiveness, were it not for a third component of love, respect. Respect is not fear or awe; it denotes the ability to see a person as he/she is, to be aware of the unique individuality. Respect means the concern that the other person should grow and unfold as they are. Respect, thus, implies the absence of exploitation. I want the loved person to grow and unfold for their own sake, and not for the purpose of serving me. If I love the other person, I feel one with him or her, but with them as they are, not as I need them to be as an object for my use. It is clear that respect is only possible if I have achieved independence, without having to exploit anyone else. Respect exists only on the basis of freedom, for love is the child of freedom, never that of domination.
 

To respect a person is not possible without knowing him; care and responsibility would be blind if they were not guided by knowledge.
 

Knowledge would be empty if it were not motivated by concern. There are many layers of knowledge; the knowledge which is an aspect of love is one which does not stay at the periphery, but penetrates to the core. It is possible only when I can transcend the concern for myself and see the other person in his own terms.

Care, responsibility, respect and knowledge are mutually interdependent. They are a syndrome of attitudes which are to be found in the mature person; that is the person who develops his own powers productively, who wants only to have that which he has worked for, who has given up narcissistic dreams of omniscience and omnipotence, who has acquired humility based on inner strength which only genuine productive activity can give.

If a person loves only one other person and is indifferent to the rest of his fellow men, his love is not love but a symbiotic attachment, or an enlarged egotism. Yet most people believe that love is constituted by the object, not by the faculty. In fact, they even believe that it is proof of the intensity of their love when they do not love anybody except the “loved” person. This is the same fallacy which I have already mentioned above. Because one does not see that love is an activity, a power of the soul, one believes that all that is necessary to find is the right object – and that everything goes by itself afterward. This attitude can be compared to that of the man who wants to paint but who, instead of learning the art, claims that he just has to wait for the right object – and that he will paint beautifully when he finds it. If I truly love one person I love all persons, I love the world, I love life. If I can say to somebody else, “I love you,” I must be able to say, “I love in you everybody, I love through you the world, I love in you also myself.”

The most fundamental kind of love, which underlies all types of love, is brotherly love. By this I mean the sense of responsibility, care, respect, knowledge of any other human being, the wish to further his life. This is the kind of love the Bible speaks about when it says: Love your neighbour as yourself. Brotherly love is love for all human beings; it is characterized by its very lack of exclusiveness. If I have developed the capacity for love, then I cannot help loving my brothers. In brotherly love there is the experience of union with the whole of mankind, of human solidarity. Brotherly love is based on the experience that we’re all one.
 

The differences in talents, intelligence, knowledge are negligible in comparison with the identity of the human core common to all men. In order to experience this identity, it is necessary to penetrate from the periphery to the core. If I perceive in another person mainly the surface, I perceive mainly differences, that which separates us. If I penetrate to the core, I perceive our identity, the fact of out brotherhood.

Love of the helpless, the poor and the stranger, are the beginning of brotherly love. To love one’s flesh and blood is no achievement. The animal loves its young and cares for them. Only in the love of those who do not serve a purpose, does love begin to unfold. Compassion implies the element of knowledge and identification. “You know the heart of the stranger,” says the Bible, “for you were strangers in the land of Egypt;… therefore love the stranger!”

The greatest impediment of mankind is not disease … it is despair.

Extracts from – The Art of Loving – By Erich Fromm

Source: https://neo-ren.com/the-art-of-loving-by-erich-fromm-extracts/#more-546

Foto: Katja Linders on Flickr


IT-bedrijven en netbeheerders worden nieuwe banken

Net als in 2020 en 2021 komen er via het nieuws steeds berichten over de zoveelste “crisis-situatie”, nu gaat het blijkbaar over mondiale energie-crisis. Hieronder is het stukje uit een lezing (van een tijdje terug) die de rol van IT/ ICT-bedrijven en energie netwerkbeheerders belicht. Wat is afleiding? Wat is verandering? Hoe kunnen we de ambassadeurs van de Aarde zijn?

Martijn: Stel je maar eens voor dat het belang van de Aarde, de natuur, voorop staat op alle politieke en economische agenda’s. Dat gaan we doen. Het is geen utopie. De tijd is hier op de Aarde om met elkaar werkelijk het in beweging te zetten. Het is onontkoombaar dat we dat doen want daarvoor zijn we hier. Dat is de rede.

Stel je eens voor dat we dit doen vanuit het besef dat JUIST de oplossing van alle huidige problematieken zijn in de natuur. En stel je nog ook maar eens voor dat er toekijken en niet bundelen van de menselijke krachten juist alles in stand houdt <…> Dit is uitgebeeld hoe wij als collectieve beschaving op deze Aarde voor de TV zitten, in de destructieve omgeving, denkende dat het allemaal meevalt, dat gaan we geloven, volledig vergeten dat we ambassadeurs zijn van deze Aarde, wachtend totdat er nieuwe wetten, regels en regeringen komen, terwijl we het zelf kunnen doen.

Dus stel je het voor dat we iets over gezamenlijk over de planeet laten reizen, dat we ons imagination erin laten zetten en dat we eerst met de ogen van ons hoofd en van ons hart de reis maken over deze Aarde. Buitenaardse beschavingen, met name Arcturiaanse allianties, zijn op en rond de Aarde aanwezig om te observeren, vanuit zuivere liefde en warmte, zonder enige vorm van interventie observeren ze alleen zo dat het niet uit de hand loopt en dat zij de bron in zich dragen en precies DAT bekijken, letterlijk, wat ervoor zorgt dat het niet helemaal ontspoort. En toch hebben ze niet het vermogen om het allemaal in het reine te brengen, omdat WIJ de ambassadeurs zijn.

Dus dat gaar erom, dat de cirkel van invloed vergroot, dat betrokken zijn bij (wij zijn betrokken bij onze regeringen, banken en zo) dat dit transformeert naar invloed hebben met elkaar op. Want hoe betrokken zijn wij bij de economische situatie en malaise, hoe betrokken zijn wij bij geldcreatie, hoe betrokken zijn wij bij alle financiële geldtransacties wereldwijd? Via het nieuws zijn we daarbij betrokken. Vraag is alleen: hebben we invloed met elkaar op? Het is iets heel anders. Door mensen het gevoel te geven dat ze betrokken zijn bij door ze te informeren en ook falsificaties daaraan te brengen, dus het gevoel dat zij erbij betrokken zijn. En niet het gevoel dat zij ook invloed daarop kunnen hebben. Dat gaat stoppen, simpelweg omdat het zover is.

De aankomende periode zullen de banken compleet vervangen gaan worden. Ik praat over tien jaar. Binnen tien jaar zijn alle banken weg, boem! Niet de helft, maar allemaal. Er komt een compleet nieuwe constructie, uiteraard als alternatief voor het verrijkingsprogramma voor de allerrijkste op de Aarde, geldsystemen hebben we straks niet meer nodig, geld is ook niet meer nodig. En het is natuurlijk wel logisch, want het is precies waar het om gaat door de tussenkomst door de technologie en allerlei apps en zo, zijn banken straks niet meer nodig.

En van wie zijn de apps? Wij denken dat ze van de banken zijn, maar dat is niet zo. Het is van de Informatietechnologische bedrijven die ze ontwikkelen. Dus de informatietechnologische bedrijven zijn straks de nieuwe banken.

 Cash geld gaat verdwijnen. Op dit moment is het bekend geworden dat het drukken van het geld met 25 procent is afgenomen, doen ze bewust want het einde in zicht komt. Daar zitten argumenten voor, dat is A, ter voorkomen van de criminele of terroristische activiteiten. Het is goed dat we geen zwart geld meer hebben. <…> En B, dat is modernisering, want cash geld is natuurlijk ouderwets. Het is superachterhaald, heb je toch niet meer nodig. Je gaat toch niet met de papieren op zak lopen … en wij krijgen straks een chip. En dat is ook echt zo. <…>

Totale verwarring en afleiding gericht op de zogenaamde “prijzen” in de energiesector, in plaats van de schoonheid van de energieopwekking te benadrukken. De energievoorzieningen gaan drastisch veranderen op deze Aarde. Dat zie je nu al gebeuren, dus er komt een enorme verandering, het heel systeem is nu trouwens niet meer houdbaar. En de energiemaatschappijen gaan verdwijnen, weg. En veel mensen zullen denken dat het een positieve bijdrage is.

De nieuwe energieopwekking verlegt de problematiek op de lange baan, Dus, daar hoeven we niet over na te denken, er komen nieuwe energiesystemen. Wij zijn nog gelukkig in de verandering en als de mens een verandering kent dan is hij heel snel geneigd om te denken: Nou, hop we zitten in de verandering. Daarvoor leven wij, fysiek, te kort. Het is voor de kinderen na onze generatie, die krijgen straks de prijs gepresenteerd.

De netbeheerders, dus de eigenaren van de bekabeling van de energieverspreiding, die zullen altijd de baas blijven over de energie, die zouden de nieuwe banken worden in de vorm van het energietransport. Dit gaat het gebeuren, er is niets ergs aan, het is gewoon goed om te weten. Want uiteindelijk is nog steeds de transformatie gaande. En door het te herkennen en daarnaar te kijken, zul je ook schepping brengen, observatie, zodat het helemaal niet doorgaat. Daarom vertel ik het. Want de energienetbeheerders zijn dus zo eigenaren van de mensen die de apps hebben ontwikkeld. En dat zijn ICT-bedrijven, artificiële instituten. Die krijgen de volledige macht op deze Aarde <…>

We zijn aanwezig hier op Aarde uit de andere tijd om te zorgen dat de Kracht, de Force of Life, terugkeert in ons wezen en dat we de wereld transformeren naar de harmonieuze wereld zodat vanuit de harmonie hier ook ruimte kan zijn voor cyborg-societies, ja, soms uitgestoten… maar dat er een evenwicht is, daar gaat het om. Want wie zijn wij om andere beschavingen uit te duwen? Want als we dat zouden doen in ons gevoel, dan zouden we ook onze designers, de designers van deze lichamen, in feite ook daaronder moeten scharren… En dat hebben we al heel lang gedaan. In ons gevoel, zonder te weten dat ze daar zijn… Hoe groots zou jij zijn als je de wens van je tegenstander in vervulling kunt laten gaan?

(Bron: fragment uit een lezing, Martijn van Staveren)


Samen in de Samenleving

Als Bron verbonden Mens voel ik dat een deel van de missie die ik voel in het hier op aarde Zijn is om Het Samen IN de Samenleving terug te laten keren.
Om de Ware betekenis van Samen in het woord Samenleving weer te Verlevendigen.
Om de Mens familie weer Samen te brengen in alle Levenslagen.
Levenslagen waar geen enkele levensvorm die ontmoet word of ontmoet wil worden buitengesloten word van de warmte van de Bron van Leven.

Wij zijn hier om Warmte uit te doen laten gaan naar AL wat leeft.
Bevroren Harten zullen ontdooien en de Levens Vlam zal innerlijk weer voelbaar worden daar waar wij vanuit gelijkwaardigheid ontmoetingen aangaan met Elkaar.

In de stad Eindhoven waar ik geboren ben en tot anderhalf jaar geleden gewoond heb, heb ik altijd diepgaand genoten van de vele diverse kleurrijke ontmoetingen die veelal spontaan vanuit het organische NU plaatsvonden. Ontmoetingen op straat, in de winkel en in het bos met mede Mensen en Dieren.
Ik heb in alle tijdvlakken van mijn leven hier geleefd in Vriendschap met Mensen van verschillende culturen, in verschillende bewustzijnsstaten, verschillende geloofsovertuigingen en levensopvattingen.

Openheid behoort tot mijn Wezens aard en van Nature heb ik AL tijd Open gestaan en sta ik nog Open voor alle Mensen en Dieren.
En voor het voeren van gesprekken met wat wij hier noemen ‘vreemden’.
AL tijd heb ik gevoeld hoe vreemd het begrip vreemd voor mij is.

Ik heb echter door de jaren heen kunnen detecteren dat de zuigkracht van spirituele en religieuze programma’s zeer sterk zijn en  inwerken op de Mens met als rede de Mens die de God Kracht in zich draagt, De Kracht die AL het Leven verbind weg te houden UIT de open verbinding met AL het Leven en dus uit de Samenleving.
Wellicht werkt dit programma nog sterker in op de Mens die dieper terugkeert tot zijn Natuurlijke Bron Zelf.
Een Bron Zelf die van origine Open staat voor AL het Leven maar die er door dit programma mogelijk wederom van afgesloten raakt.

Onderdeel van dit spirituele en religieuze programma is dat er groeperingen van zogenoemde gelijkgestemden gevormd worden waarbij er door denkbeelden een afgeslotenheid ontstaat naar de mede Mens die niet ‘hetzelfde pad’ bewandeld of ‘lager is in bewustzijn’ of niet in hetzelfde gelooft.
De hele term gelijkgestemdheid en zo ook andere termen waar een groep mensen geduid word met een benaming laten voor mij vaak een afstandelijkheid tot de Samenleving zien en voelen.
Ik heb dan ook veelvuldig waargenomen dat er overtuigingen ontstaan binnen bepaalde ‘stromingen’ of groepen zoals ook de overtuiging die luidt:
WIJ dé bewuste (spirituele) Mensen weten het beter dan ….. (een overtuiging die meestal niet hardop uitgesproken word) waarbij ik maar al te vaak een tegenbeweging heb zien ontstaan tegen de zogenoemde onbewuste of niet gelovige Mens

Als de Ware betekenis  van God Mens werkelijk doorgrond en gevoeld zou worden, dan zouden wij weten dat beter en voor en tegen niet bestaan slechts en enkel in de persoonlijke denkgeest en we zouden weten dat OPENHEID het kern woord is wat in Ons Hart geschreven staat alsmede gelijkwaardigheid.

Afgelopen week maakte Winant mijn partner en ik een gevoelsmatige beweging  naar het Eiffel gebied in Duitsland.
Daar hebben wij zulke mooie ontmoetingen gehad met werkelijk prachtige Mensen.
Ik heb genoten van mij Zelf als een ‘Mens van de straat’ waarmee ik niet duid dat ik een Mens van de straat ben maar waarmee ik duid dat ik een Mens ben wat geniet van de spontane niet geplande ontmoetingen met Mensen en Dieren.

Ontmoetingen die door het Leven heen bij mij vooral plaatsvinden op straat ( in de winkel of natuur)
De straat daar waar de diversiteit van Mensen de mogelijkheid heeft elkaar te ontmoeten, als we maar open staan voor Elkaar en een ontmoeting met Elkaar.
Zo kwamen we tijdens ons verblijf in Monchau op straat bij een kerkje uit waar een bruidspaar net hun beweging maakte naar het altaar en wij hen ook weer zagen toen ze net getrouwd waren en het kerkje uitkwamen, ik heb zo diep mee kunnen voelen met de verbinding die zij met elkaar op hun eigenwijze beklonken, dat de tranen in vrijheid gestroomd hebben bij mij toen wij hen observeerde.

Ook kwamen wij tot een fysieke ontmoeting in Monchau die zoveel warmte gegenereerd heeft dat ik er nu ik dit schrijf nog innerlijk van gloei en de emotionele golfslag in mij nog kan voelen die deze ontmoeting teweeg bracht.
Armen hebben elkaar omhelsd en tranen hebben gevloeid in het ontmoeten van een prachtige Mens die werkt in een winkel waar wij waren, een Mens die we nog niet eerder als Mens hier ontmoet hadden maar waar de ontmoeting met dit Mens een Klank teweeg bracht tot in de oneindigheid zal door klinken.
Vanuit een diep gevoel hebben we ook een beweging gemaakt naar het vorig jaar door overstromingen getroffen gebied in de Eiffel en daar met mensen die getroffen zijn door deze gebeurtenis gesproken.
Door oprecht naar hen te luisteren en aandacht te hebben voor wat hen overkomen is werd ook daar de warmte van waarachtig Leven gegenereerd.
Het bezoek aan dit gebied deed in mij de herinnering ook opleven aan de keren dat ik in Nepal was en hoe heerlijk ik mij daar altijd in verbinding voelde met al die mooie Mensen op straat.

Ons verblijf in de Eiffel heeft mij een nog dieper innerlijk inzicht gebracht over mijn Zijn hier op Aarde.
Herinneringen van Levende bewegingen die ik gemaakt heb op deze aarde hebben zich in mijn Bewustzijn getoond de afgelopen dagen en over hoe ik AL tijd AL dat Open Bron Mens ben geweest, altijd in gesprek vanuit Openheid vanuit diepe Liefde voor AL het Leven.
Diepere Helderheid is ontstaan over de uniciteit van mijn blauwdruk en over wat het is waar ik mij Zelf écht ten diepste in kan Voelen en over wat de Levensstroom gestaag in mij en het fysieke lichaam laat stromen.

Ja, in de spontane vrije en ongeplande ontmoetingen die plaatsvinden in het NU met Mensen van allerlei aard daarin VOEL ik mij Zelf ten diepste!

Ik ben hier onder andere om als Mens Samen te Zijn met Mensen IN de Samenleving.
VRIJE Velden te scheppen voor AL het Leven om Elkaar in waardigheid en openheid te ontmoeten.

Want het is NU
Dat ALLES OPEN mag
Zodat het Leven doorgang heeft
Om in alles en naar alles en iedere levensvorm toe te stromen

Via Mij … Via Jou … Via Ons

Yinthe *


The way we experience life in the matrix (interview)

(interview with Kevin by Johanna) Een gesprek tussen Johanna en Kevin, in het Engels, over het grotere plaatje van ons leven in de matrix, over buitengewone ervaringen en scheppend bewustzijn. (1:32:40)

  • The mind full of thoughts
  • How does matrix work through fears
  • What does it mean: Follow your heart, only “feel good” or is there something else?
  • Creating and manifesting
  • Living in the changing world  – from deep connection with oneself
  • Mind control

Kevin Manke

www.KevinManke.com