Verhogen bewustzijn essentieel

(fragment Crowd Power 12 Techniek, mind control en het oorspronkelijk leven – met het transcript)

ARJAN: Hier is een vraag die daar op aanhaakt: Martijn heeft het er over gehad dat elektronische apparatuur soms ineens niet werkt en dat hij daar niet echt van opkijkt. Kun je uitleggen waarom die apparatuur – bij mij is dat vooral alles met data, internet en p.c.-, vaak niet naar behoren werkt?

Wat gebeurt er dan precies?

MARTIJN:  Precies hè? (gelach).

ARJAN:    Ja heel precies.

MARTIJN:  Ja, die steek je er zo in.

Dat is wel een hele mooie vraag en daar hoort natuurlijk een hele uitleg omheen om dat een fundament te geven. Laten we gewoon maar even zo beginnen.

Als je je ogen nu dicht doet en je sluit je zintuiglijke waarnemingen af, dan denk je dat je niets meer ziet. Maar het komt eigenlijk omdat er geen lichtdeeltjes meer in je lenzen terecht komen.

En bij het ontbreken van die lichtdeeltjes ontbreekt er dus een informatie in je brein waardoor het niet in een driedimensionaal beeld omgezet kan worden of geproduceerd kan worden. Wat was jouw vraag? Want ik ga nu helemaal dit zitten te vertalen.

ARJAN: Nou, waarom er technische haperingen zijn en waarom jij er niet van opkijkt. Mensen hebben dat op allerlei manieren. Zij heeft het dan echt met data en zo en jij hebt het met van alles, soms (zelfs) met vliegtuigen. Maar vooral met geluid en beeld heb ik het dan veel meegemaakt.

MARTIJN:  Dankjewel voor het herhalen. Anders ga ik teveel afdwalen. Nee, het is niet afdwalen, maar dan komt er zoveel informatie. Die ben ik aan het bij het elkaar brengen. Dan kan het zijn dat ik straks een half uur ga praten over heel iets anders.

Ja, hoe dat komt is eigenlijk heel simpel: Ogen dicht, dan kun je ervan uitgaan dat alles wat je hoort…. – stel je voor: Je kunt je gehoor uitschakelen, je kunt al je zintuigen uitschakelen – stel, dan blijft er niks over. Althans geen zintuiglijke waarneming.

Dan blijft er alleen maar een elektrisch signaal over, of er blijft een bewustzijn over waardoor je weet dat je er bent. Nou, dat is ook het enige wat er is.

En de rest wat er allemaal is, zijn allemaal prikkels in ons brein. Die komen niet van buiten. Wij denken, de reguliere wetenschap denkt, dat het van buiten komt. Ze denken dat het licht van buiten komt, maar uiteindelijk wordt het ingevoegd in ons brein.

En omdat deze realiteit wordt ingevoegd in ons brein – net achterstevoren is dat – en daaruit alles ontstaat waarvan wij denken dat het buiten ons aanwezig is, wat op die manier ook onze perceptie ís van de realiteit – dan is er niks aan de hand.

Maar ga je er bewust van worden dat er andere dingen aan de hand zijn, als je dat gaat onderzoeken…, als je door krijgt dat het zich eigenlijk ín jou afspeelt, dan betekent dat er een soort controlelagen lopen, controlelijnen. Zodra jij een ander gemoedsveld in je krijgt en je gaat verder kijken dan dat je neus lang is, dan dat je zintuigen doen, komt er een gemoedsveld van bewustzijn naar voren, dat wordt gedetecteerd. Dan vindt er een verstoring plaats in de elektrische signalen.

ARJAN: Zijn dat “scalar waves”?

MARTIJN:  Nee, nee dat zijn echte ……. het zijn de mensen van deze aarde die dit hele programma, dat we hier nu ervaren als een werkelijkheid, orkestreren.

ARJAN:    Ok, mijn vraag was anders.

Ik heb je ook wel eens horen zeggen op het moment dat je je “scalar wave potential” verhoogt dat het dan de wachters van de matrix, zeg maar, opvalt. Vandaar dat ik dacht: Goh, zijn dat dan scalar waves?

MARTIJN:  Kijk, het wordt steeds ingewikkelder, terwijl het eigenlijk steeds eenvoudiger wordt. Maar je hebt steeds meer woorden nodig om het te vertellen.

Deze realiteit, die wij hier nu ervaren, is een op elektrische signalen gebaseerde werkelijkheid, die ingevoegd wordt in het fysieke brein.

Nu moet ik het nog iets beter gaan zeggen: Het lijkt alsof dit brein het produceert maar het is helemaal niet zo. Zelfs dit brein produceert deze werkelijkheid niet.

Dit brein ontvangt signalen uit mindcontrol programma’s die áchter deze werkelijkheid liggen.

En dat is een volledige menselijke werkelijkheid en dat is de werkelijke werkelijkheid die gehackt is in 1958. Door mindcontrol groepen.

ARJAN: En is dat door de nazi wetenschappers (gehackt), die over zijn gegaan met “project paperclip” na de Tweede wereldoorlog met Jozef Mengele en dergelijke?

MARTIJN: Ja.

ARJAN: Ik heb daar zelf een keer van gehoord dat het ze gelukt is om, op het moment als iemand, zeg maar, zoveel pijn ervaart…; normaal zijn er receptoren die zorgen dat je wegvalt, maar ze hebben met medicijnen die receptoren weten te blokken, zodat als je gemarteld wordt je niet wegvalt, maar dat je een soort blanco persoonlijkheid krijgt, een soort alter, die dan volledig geprogrammeerd kan worden. Zijn dit soort programma’s daar mee annex?

MARTIJN:  Nee, het zijn afleidingsmanoeuvres en rookgordijnen, die dus wel werkelijk zijn, want het bestaat. En dat is allemaal zogenaamd geheim gehouden. Vervolgens zijn MK ultra-files bekend gemaakt, ook als koekjes van: “Ja nou goed, er gebeurt wel wat”.

ARJAN:    Dit vind ik al heel heftig.

MARTIJN:  Ja, dat is het ook. Het ís ook heel heftig. Het zijn werkelijkheden die steeds voortkomen uit het brein. Want kijk, wij zijn biologische computersystemen. En op het moment dat je dat een beetje gaat vergelijken met een computer kun je steeds (verder gaan) in een computer. Laten we Windows even noemen als voorbeeld. Binnen Windows kun je steeds voortdurend een nieuwe Windows installeren. Steeds weer en vervolgens kun je bij het opstartmenu selecteren welke je wilt opstarten, maar je kunt het ook zo instellen dat er alleen die ene Windows aangaat. Dat Windows programma weet helemaal niet dat het geïnstalleerd is naast andere, hoofdelijke besturingssystemen.

ARJAN:    Die denkt dat hij helemaal zelf ….. die draait gewoon ergens binnen.

MARTIJN:  Ja. Dus diegene die die Windows besturingssystemen installeert, is voortdurend aanwezig in het besturingssysteem. Die zorgt er ook voor dat er regie is binnen dat besturingssysteem. Het zorgt er ook voor dat, als die realiteit niet meer goed functioneert, dat er wordt ingegrepen, dat er geprogrammeerd wordt. Dat doen ze vanuit die werkelijkheid en ze doen het uit het hoofdelijk besturingssysteem, waar de hoofd-hack heeft plaatsgevonden. Op het moment dat een hele samenleving in dat Windows besturingssysteem compleet komt te crashen, dan is er een mogelijkheid om vanuit die werkelijkheid weer een nieuwe mindcontrol virtual reality te creëren. En dat is wat er nu ook allemaal ontdekt wordt in de neurowetenschappen. Steeds meer en meer komen daar bevestigingen van.

ARJAN:    Wij zijn zelf na 1958 geboren; er zijn ook allerlei mensen die zijn voor 1958 geboren. Is daar een verschil in of je voor of na die tijd bent geboren?

MARTIJN:  Nee, maakt helemaal niets uit.

ARJAN:    Maakt niks uit. Ok. Kun je ook iets vertellen over wat er dan gebeurd is in 1958?

MARTIJN:  In 1978 werd een programma afgerond over de ontdekkingen die gedaan zijn naar aanleiding van “zelfbewuste” voertuigen die gecrasht zijn op de aarde. Die onderzoeken werden voortgezet …

ARJAN:    Project Blue book werd toen afgerond?

MARTIJN:  Ja, dat is de voorloper van project Blue book geweest. In 1978 zijn die onderzoeken afgerond waarbij het hele menselijke brein, het hele neurologische systeem in kaart is gebracht. Daarbij was het gewoon mogelijk om iemand een tweede persoonlijkheid inderdaad te geven, maar ook in één keer vijf persoonlijkheden in te voegen met een complete historie. Hoe ze dat deden, was door het brein van een ander uit te lezen. Ze konden het brein uitlezen van een ander. En vijf, zes ook honderd verschillende werkelijkheden, persoonlijkheden inclusief de hele historie, in een ander invoegen.

ARJAN: En die ze ook aan of uit konden zetten met bepaalde signalen …

MARTIJN: Ja met bepaalde signalen of symbolieken.

ARJAN: En opdrachten geven?

MARTIJN: En opdrachten geven.

ARJAN: Dat zijn de “super soldiers” verhalen.

MARTIJN: En die super soldiers die zijn er dus ook. Er zitten er nu twee aan tafel. Mensen zien dat veel te veel in de realiteit waar we nu in zitten, maar ze hebben het niet door dat het al gebeurd is. Want de wereldmachten zijn niets voor niets zo krachtig als dat ze zijn. Het is allemaal eigenlijk al gebeurd. Mensen dus voortdurend in een “loop” houden met de gedachte; of je bent zwaar gestoord als je hierover spreekt, psychotisch en idioot, of het is inderdaad zo dat het eraan zit te komen. En nou ja, als het eraan zit te komen wat kunnen we er dan aan doen? Maar stel je eens voor dat het allemaal al gebeurd ís.

Terug naar die 1978, toen is dat onderzoek afgerond en toen zijn ze verder gegaan in combinatie…. om mensen te upgraden. Om de DNA die uitgeschakeld staat, dus ook aan te zetten. En toen hebben ze dus supermensen gecreëerd. En de hele historie na 1978, dat is niet deze tijdlijn waar wij nu zitten, is er één van een totaal andere werkelijkheid dan waar wij nu zitten.

ARJAN: Ok, en dat is een … want dan snap ik het even niet. Je hebt het over een 1978, maar er is kennelijk in 1958 iets gebeurd waardoor wij nu op een andere tijdlijn zitten dan wat er in 1978 aan supermensen is gecreëerd.

MARTIJN: Ja.

ARJAN: Was dat iets goeds trouwens dat deze supermensen zijn gecreëerd?

MARTIJN:  Nee, nou ja, voor die groep is dat buitengewoon plezierig. Het is maar van welke kant je het bekijkt.

Wat er gebeurd is, is dat er na 1978 dat programma helemaal uitgewerkt is. Er zijn hele grote projecten opgestart, ook kolonisatieprojecten buiten de aarde. De hele samenleving is compleet ontwricht geraakt …

ARJAN: In die andere realiteit

MARTIJN: In die andere werkelijkheid.

ARJAN: Is dat een realiteit die nog één stap dichter bij de oorspronkelijke geometrie van het bewustzijn is dan wij?

MARTIJN:  Nee

MARTIJN: Nee, helemaal niet. Het is gelijk aan deze werkelijkheid.

ARJAN: Een andere parallelle realiteit.

MARTIJN:  Ze hebben daar geen last van de mindcontrol die technologisch hier op ons wordt afgevuurd. En ze zijn dat verder gaan ontwikkelend.

Daar is een tijdslijn ontstaan waarbij er met technologie gewerkt werd, met terugwerkende kracht.

Tijdreizigers zijn teruggegaan in de tijd, in 1952, en hebben daar voorbereidingen getroffen.

In 1958 is de collectieve wereld-hack voltooid.

ARJAN:    En wat moet ik me daarbij voorstellen?

MARTIJN:  Dat datgene wat wij nu dus als onze realiteit zien, dat dat zich dus afspeelt in een lichaam dat onder controle staat van mindcontrol-technologische groepen. Dan ga je dus echt in de richting van de film van de Matrix, waarbij de Matrix overigens helemaal niet in de buurt komt. Maar weer wel het model van dat het zich afspeelt in je lichaam. En dat gebeurt wereldwijd bij alle mensen tegelijkertijd. Leuke uitzending, hè?

ARJAN: Ja geweldig, heel gezellig!

Maar wat betekent dat dan voor ons zoals wij hier zitten? Het is een collectieve hack. Is het dan …… ja, er zijn zoveel vragen. Zijn wij dan één? Of ervaren wij als individuen allemaal niet meer onze oorspronkelijkheid? Of wat is dan het doel?

MARTIJN:  Mensen zijn zich helemaal niet bewust van hun vermogen. Het klinkt eigenlijk heel gek; er liggen gewoon verschillende lagen. Net als papiertjes, liggen er verschillende lagen van realiteit over elkaar heen.

En als je gaat ontdekken dat een Windows besturingssysteem ook in een bepaalde map zit, dan ben je in staat om die map eruit te kopiëren en daar dus een andere informatie op een andere schijf te zetten en een andere inhoud in te plaatsen. Dat is wat er met ons gebeurd is.

ARJAN: Hoe komen we dan weer terug? Wat is dan een “lead”, zeg maar, voor ons om hieruit te komen?

MARTIJN: Dat is wat we aan het doen zijn. We zijn het aan het onderzoeken.

Wat betreft de technologie, die losgelaten is op de mens, dat zijn nanobots, levende nanobots. Dat zijn eigenlijk micro robotjes die gehecht zitten aan plaatjes in ons bloed en die hebben als het ware ons hele fysieke lichaam gekoloniseerd.

Die die reageren, buitengewoon beroerd voor die nanobotjes, op bewustzijn. Dus hoe bewuster mensen zich hiervan gaan worden, hoe beroerder je je in eerste instantie kunt gaan voelen. Want het is een behoorlijke shock aan informatie. En dan houd ik het alleen nog maar bij dit stukje omdat het echt toch nogal behoorlijk diep gaat, deze informatie.

Als je je daarin durft te verdiepen en je doet het vanuit liefde voor jezelf – het gaat echt om zelfbewustzijn, en je weet ook dat er niks kan gebeuren -, dan krijg je dus een verandering in je hersengolven; dat is wat er gebeurt.

Dus als je vraagt, hoe kun je hieruit komen? Nou, door je hersengolven te kunnen veranderen en dat gebeurt dus alleen maar als je je bewustzijn gaat updaten.

ARJAN: Is dat die theta- bewustzijnsstaat waar je het over had?

MARTIJN:  Dat is daar een onderdeel van. En dan is het dus mogelijk om in een fragment, in een frame te komen binnen het bewustzijn. Iets dat overigens zo beschreven wordt door top psychiaters op deze planeet, (namelijk) dat onze persoonlijkheid geframed is en dat je daar op kunt inloggen.

En vooralsnog werd dat in de psychiatrie beschreven als een zware schizofrenie, totdat er dus op een gegeven moment honderden miljoenen mensen over de hele planeet dat ervaren.

ARJAN: En wat bedoel je met dat ons bewustzijn “geframed” wordt? Wat zeg je nou eigenlijk?

MARTIJN:  Dat er een raamwerk is, zeg maar een format van ons bewustzijn hier achter. Dus dat er overheen een ander veld is gelegd, een compleet andere realiteit, en dat in die realiteit spelonken zitten, momenten, waarin je dus contact kunt krijgen met die werkelijkheid. En dat je die momenten niet voor het uitkiezen hebt maar dat je die gaat tegenkomen op het moment dat je hier mee bezig bent.

ARJAN: En is dat dan….. we waren al heel diep gevallen in 1958 denk ik, in ieder geval als ik…. en dit is nog weer een laagje dieper…

MARTIJN:  Dit is extreem waar we het nu over hebben. Je kunt op dit moment nog niet bevatten hoe extreem dit is.

Het is zo ontzettend groot. Dit is de meest geavanceerde manier van oorlog voeren waar ik hier over spreek.

Het is niet voor niets dat de wereld waar we nu in leven zich nog steeds staande weet te houden. Als je anders naar de werkelijkheid gaat kijken kun je heel goed zien dat de machten steeds aan het langste eind trekken.

En dat is niet “doempraten” of “doemdenken”. Nee, dat is (wil zeggen), dat zolang de mens niet in staat is om hier doorheen te kunnen kijken en er geen bewustzijn naar toe brengt.. – met andere woorden geen bewustzijn in het eigen brein hier heeft – (Martijn omvat zijn hoofd) en daarmee geen resultaat boekt in de hersenfrequenties, dan zijn we dus in feite niet …….. staan we niet zelf aan het stuur van onze eigen realiteit, maar laten de realiteit gewoon binnenkomen. En je kunt letterlijk zeggen dat je ergens niet mee akkoord gaat.

Volledige uitzending Crowd Power 12 | Techniek, mind control en oorspronkelijk leven | Deel 2 | M018

https://earth-matters.nl/category/kijken/crowd-power


Mensen van Proxima Centauri (Proxima Centaurians)

(een hoofdstuk uit het boek “The Extraterrestrial Species Almanac” van Craig Campobasso, de Nederlandse vertaling en Engelse tekst)

Universele oorsprong: Mensen van Proxima Centauri zijn afkomstig uit het dubbelster stelsel Proxima Centauri in het sterrenbeeld Centaurus.

Fysieke eigenschappen: Proxima Centaurianen zijn niet te onderscheiden van aardse mensen. Vrouwen zijn tussen de 1,65 en 1,75 meter lang, en mannen tussen de 1,73 en 1,95 meter. Wanneer je in hun prachtige ogen kijkt, ervaar je hun diepgaande begrip van de kosmos. Hun lichamen zijn prachtige voorbeelden van de menselijke vorm. Ze kunnen uitzonderlijke innerlijke schoonheid voelen, een eigenschap die hun hele persoonlijkheid doet stralen.

Geloofssysteem: Proxima Centaurianen geloven in de Kosmische Wet van Een. Ze zijn zich ervan bewust dat alles op een verschillende frequenties trilt. Ze zijn in staat de frequentie van een jongere ziel af te stemmen op hun eigen frequentie om hen tijdelijk een voorproefje te geven van wat komen gaat wanneer hun geestelijke voeding toeneemt. Dit stelt de leerling in staat om naar hun doelen toe te werken in goed tempo en in balans.

Kosmische agenda: Als lid van de Galacterische Afstelling (Galacterian Alignment) en deelnemer aan het Melchizedek Sterrenzaadprogramma, is het Proxima Centaurische ras hier om de Aarde te ondersteunen in haar neiging naar dualisme: om zich in energie te verheffen, om in het denken en gezond- en welzijn een nieuw leven in te blazen– allemaal wegen die leiden naar echt geluk.

Op kosmisch niveau, in de sterrenstelsels, maken ze planeten geschikt voor menselijke bewoning. Ze zijn ook meesterlijke botanici en introduceren dieren en planten, met name geneeskrachtige kruiden, op werelden die daar behoefte aan hebben.

Ze hebben galactische commandocentra boven en onder de Aarde.

Technologie: Mensen uit Proxima Centauri beschikken over Galacterische moederschepen, ruimteschepen, denkschepen, vlootschepen en verkenningsschepen. Al hun vaartuigen en commandocentra maken gebruik van biologische supercomputers. Door middel van verbeelding-technologie (imaging technology) kunnen ze fysieke objecten uit het niets creëren, materialiseren en dematerialiseren, het verouderingsproces omkeren en ruimtetijd en realiteit veranderen.

Vanwege hun geavanceerde spirituele trilling werken ze op het hoogste niveau van wetenschappelijke en technologische kennis. Als je aan boord van hun moederschepen of vaartuigen komt, lijkt het alsof je gekatapulteerd bent naar een wereld van nooit eerder geziene multidimensionale technologie.

Bewustzijnsvermogen: Volledig bewuste en soevereine wezens. De beschaving van Proxima Centauri heeft hun volledig bewuste hersencapaciteit uitgebreid door middel van versterking van de hersenschors. Ze spreken telepathisch hun eigen taal met elkaar, of kunnen gemakkelijk talen leren in een paar uur tijd door middel van absorberen van gedachten. Bovendien kunnen telepathisch begaafden een oortjes-vertaler dragen, waarmee ze telepathisch verschillende talen kunnen begrijpen.

Ze zijn in staat zieken te genezen door het kleinste deeltje tussen de leegte en de materie te condenseren en vervolgens de cellen te regenereren tot perfecte harmonie en gezondheid.

Ze hebben het aangeboren vermogen om de natuur te beheersen.

Dimensionale capaciteit: Proxima Centaurianen zijn in command over meerdere dimensies. Ze stemmen zich harmonisch af op de structuur van het universum, de dimensie waarin ze willen reizen, om die frequentie af te stemmen op hun vaartuig. Ze glijden met gemak van de ene dimensie naar de andere. Sommigen komen vanuit de toekomst naar onze ruimtetijd.

Bron: “The Extraterrestrial Species Almanac” door Craig Campobasso


Proxima Centaurians

Universal Origin: Proxima Centaurians are from the binary star system Proxima Centauri in the constellation Centaurus.

Physical Characteristics: Proxima Centaurians are indistinguishable from Earth humans. Females are five foot five to five nine, and males are five foot eight to six five. When gazing into their magnificent eyes, you’ll experience their deep understanding of the cosmos. Their bodies are exquisite specimens of the human form. They feel exceptional beauty from within, a feature that makes their whole persona sparkle.

Belief System: Proxima Centaurians believe in the Cosmic Law of One. They are aware that everything vibrates at a different frequency. They are able to tune the frequency of a younger soul to their frequency to temporarily give them a preview of what is to come when their spiritual sustenance increases. This allows the student to work toward their goals on a well-paced and balanced path.

Cosmic Agenda: A member of the Galacterian Alignment, and participants in the Melchizedek Star Seed Program, the Proxima Centaurian race is here to assist Earth in its dualistic proclivity: to spiritually raise, to uplift mentally, to reveal health—all roads that lead to true happiness. On a cosmic level, through the galaxies, they prepare planets in star systems ready for human habitation. They are also master botanists and introduce fauna and flora, especially healing herbs to worlds in need. They have galactic command centers stationed above and below the Earth.

Technology: Proxima Centaurians have Galacterian motherships, starships, thought-ships, fleet ships, and scout ships. All their craft and command centers use biological supercomputers. Through imaging technology, they can create physical objects from nothingness, materialize and dematerialize, reverse the aging process, and alter space-time and reality. Because of their advanced spiritual vibration, they work at the highest tiers of scientific and technological knowledge. Being inside their motherships or craft is like catapulting yourself into a world of never-before-seen multidimensional technology.

Consciousness Abilities: Fully conscious and sovereign beings. The Proxima Centaurian race has extended their fully conscious brain capacity through cerebral cortex amplification. They speak in their own language amongst themselves telepathically, or can easily learn languages in a few hours’ time through mind absorption technology. Also, conversationalists can wear an ear translator, which allows them to understand different languages telepathically. They are able to heal the sick by condensing the smallest particle between the void and the material, and then regenerate the cells to perfect harmony and health. T hey have the innate ability to control nature.

Dimensional Capacity: Proxima Centaurians have multirealm commandership. They attune themselves harmonically to the very fabric of the universe, the dimension in which they wish to travel, and match the frequency to their craft. They slide from one dimension into another with ease. Some come to our space-time from the future.

From:“The Extraterrestrial Species Almanac” by Craig Campobasso

https://www.bol.com/nl/nl/f/the-extraterrestrial-species-the/9200000131113038


So Let Us Speak

So let us speak of death.
Not in a covert way
With muffled metaphors
That bind to time in Space.

What’s it for you in song?
When form lets go and formless wave
Can’t be contained by eyes?
Where does it stand in Now?
Or rather, if not Now
How is it even real?
(What is real?)

Or is death a trick,
One of the poles
Supporting magic screen
Of sights and sounds?
And all these words should fly and fade
And be scattered in the winds…
The senses seem to dull,
Does it invite the Quiet,
Compels to look inside?
And yet, the ancient Sokar’s tale
Shows us how Ra — Sun’s path
Of death brings us new Light.
The cycle does not stop
Until, perhaps, it’s broken by a stronger light,
As wisemen tell us who are watching stars,
Feet firmly on the ground…

The steaming tea of words, of questions, seep
Through a fresh crack in my favourite cup.

See, in the very core of immortality
There stands a parent tree,
It nourishes the seedlings,
Feeds them light and mindful caress,
Even if it gets later weakened by the storms…
Now tell me, where is that death?
Does it somehow dwell
Between One’s In and Out breath?

      ***

I asked to speak of death,
But now with all my heart I wish
To hear you speaking of Sea,
Of beaches and of trees,
Of you, will you, please, do…

Anna Krasko 2026

P.S. voor mijn onvoorstelbaar mooie familie, dank dat je naast me staat, zit, bent en jouw tranen, lachen en het Zijn met me deelt

Mitakuye Oyasin, wij zijn allemaal familie 

 

Foto: Anna Krasko


De Moederboom vinden

De inleiding van het mooie boek van Suzanne Simard, een Canadese die haar verwondering en haar bevindingen onthult over het leven, communiceren en verbindingen van bomen in bossen.

Inleiding

VERBINDINGEN

Generaties lang heeft mijn familie de kost verdiend met het kappen van bossen. Ons voortbestaan ​​was afhankelijk geweest van dit nederige beroep.

Het is mijn nalatenschap.

Ikzelf heb ook een behoorlijk aantal bomen gekapt.

Maar niets leeft op onze planeet zonder dood en verval. Hieruit ontspringt nieuw leven, en uit deze geboorte zal nieuwe dood voortkomen. Deze spiraal van leven leerde me ook een zaaier te worden, een planter van zaailingen, een bewaker van jonge boompjes, een onderdeel van de cyclus. Het bos zelf maakt deel uit van veel grotere cycli: de opbouw van de bodem, de migratie van soorten en de wateromloop van oceanen. De bron van schone lucht, zuiver water en goed voedsel.

Er schuilt een nodige wijsheid in het geven en nemen van de natuur – haar stille overeenkomsten en zoektocht naar evenwicht. Er schuilt een buitengewone vrijgevigheid in.

Een boom in Schwarzwald, Duitsland

Het werken aan de ontrafeling van wat het was wat de bossen “doet tikken”, en hoe ze verbonden zijn met de aarde, vuur en water, maakte van mij een wetenschapper. Ik observeerde het bos en ik luisterde. Ik volgde waar mijn nieuwsgierigheid me heen leidde, ik luisterde naar de verhalen van mijn familie en mijn volk, en ik leerde van de onderzoekers. Stapje voor stapje – puzzelstuk na puzzelstuk – stopte ik alles wat ik had in mijn zoektocht naar wat er nodig is om de natuur te genezen.

Ik had het geluk een van de eersten te worden van de nieuwe generatie vrouwen in de houtkapsector, maar wat ik aantrof, was niet te begrijpen. Integendeel, ik ontdekte uitgestrekte landschappen zonder bomen, bodems ontdaan van de complexiteit van de natuur, een aanhoudende hardheid van de elementen, gemeentes ontdaan van oude bomen, waardoor de jonge bomen kwetsbaar waren, en een industriële orde die vreselijk misplaatst aanvoelde. De industrie had de oorlog verklaard aan die delen van het ecosysteem – de bladplanten en loofbomen, de knabbelaars, scharrelaars en teisteraars – die werden gezien als concurrenten en parasieten van handelsgewassen, maar waarvan ik ontdekte dat ze noodzakelijk waren voor het genezen van de aarde. Het hele bos – centraal in mijn bestaan ​​en mijn gevoel voor het universum – leed onder deze verstoring, en daardoor leed al het andere er ook onder.

Ik ging op wetenschappelijke expedities om uit te zoeken waar we zo vreselijk de mist in waren gegaan en om de mysteries te ontrafelen waarom het land zichzelf herstelde wanneer het aan zijn lot werd overgelaten – zoals ik had zien gebeuren toen mijn voorouders bomen begonnen te kapen op wat lichtere manier. Gaandeweg werd het mysterieus, bijna griezelig, hoe mijn werk zich in gelijke tred ontvouwde met mijn persoonlijke leven, net zo nauw verweven als de delen van het ecosysteem die ik bestudeerde.

Ik ontdekte dat ze zich bevinden in een web van onderlinge afhankelijkheid, verbonden door een systeem van ondergrondse kanalen, waar ze dingen bemerken, verbinden en relaties vormen met zo een oeroude complexiteit en wijsheid ​​dat het niet langer ontkend kan worden.

De bomen onthulden al snel verbluffende geheimen. Ik ontdekte dat ze zich bevinden in een web van onderlinge afhankelijkheid, verbonden door een systeem van ondergrondse kanalen, waar ze dingen bemerken, verbinden en relaties vormen met zo een oeroude complexiteit en wijsheid ​​dat het niet langer ontkend kan worden. Ik voerde honderden experimenten uit, waarbij de ene ontdekking tot de volgende leidde, en door deze zoektocht ontdekte ik de lessen van boom-tot-boomcommunicatie, van de relaties die een bosgemeenschap creëren. Het bewijs was aanvankelijk zeer controversieel, maar de wetenschappelijke bevindingen staan ​​nu bekend als grondig, peer-reviewed en veelvuldig gepubliceerd. Het is geen sprookje, geen verbeelding, geen magische eenhoorn en geen fictie uit een Hollywoodfilm.

Deze ontdekkingen stellen veel van de beheerpraktijken ter discussie die het voortbestaan ​​van onze bossen bedreigen, vooral nu de natuur worstelt om zich aan te passen aan een opwarmende wereld.

Mijn vragen begonnen vanuit een oprechte bezorgdheid over de toekomst van onze bossen, maar groeiden uit tot een intense nieuwsgierigheid, waarbij de ene aanwijzing de andere opvolgde, over hoe het bos meer was dan alleen wat bomen bij elkaar.

In deze zoektocht naar de waarheid hebben de bomen me laten zien hoe sensitief en ontvankelijk ze zijn, hoe ze verbinden en met elkaar communiceren. Wat begon als een erfenis, en vervolgens als een plek uit mijn jeugd, een soort van troost en avontuur in West-Canada, is uitgegroeid tot een dieper begrip van de intelligentie van het bos en, nog meer, een verkenning van hoe we ons respect voor deze wijsheid kunnen herwinnen en onze relatie met de natuur kunnen helen.

Tree, Syria – (c)Taras Kalapun

Een van de eerste aanwijzingen kwam toen ik de berichten aan het aftappen was die de bomen heen en weer stuurden via een cryptisch ondergronds netwerk van schimmels. Toen ik het verborgen pad van de gesprekken volgde, leerde ik dat dit netwerk doordringt in de hele bosbodem en alle bomen verbindt in een netwerk van boomgroepen met schimmelverbindingen ertussen. Een schematische kaart onthulde, tot mijn verbijstering, dat de grootste, oudste bomen de bron zijn van schimmelverbindingen met opkomende zaailingen. Bovendien staan ​​ze in verbinding met alle buren, jong en oud, en dienen ze als spil in een jungle van draden, synapsen en knooppunten. Ik neem je mee op reis die het meest schokkende aspect van dit patroon onthulde: dat het overeenkomsten vertoont met ons eigen menselijke brein. Daarin nemen oud en jong elkaar waar, communiceren en reageren ze op elkaar door chemische signalen uit te zenden. Chemicaliën die identiek zijn aan onze eigen neurotransmitters. Signalen die ontstaan ​​door ionen die door schimmelmembranen stromen.

De oudere bomen kunnen onderscheiden welke zaailing uit hun familie is.

De oude bomen zorgen voor de jongen boompjes en voorzien hen van voedsel en water, net zoals wij dat met onze eigen kinderen doen. Rede genoeg om erbij stil te staan, diep adem te halen en na te denken over de sociale aard van het bos en hoe cruciaal dit is voor de evolutie. Het schimmelnetwerk lijkt de algemene conditie van bomen te promoten. En meer. Deze oude bomen bemoederen hun kinderen.

Snow capped by Judy Williams

De Moederbomen.

Wanneer Moederbomen – de majestueuze knooppunten in het centrum van communicatie, bescherming en bewustzijn in het bos – sterven, geven ze hun wijsheid door aan hun verwanten, generatie na generatie, en delen ze de kennis van wat helpt en wat schaadt, wie vriend of vijand is, en hoe zich aan te passen en te overleven in een steeds veranderend landschap. Het is wat alle ouders doen.

Hoe is het mogelijk dat ze waarschuwingssignalen, berichten van erkenning en veiligheidsmeldingen net zo snel kunnen versturen als telefoontjes? Hoe helpen ze elkaar door nood en ziekte heen? Waarom vertonen ze menselijk gedrag en waarom functioneren ze als een burgermaatschappij?

Na mijn leven lang bosdetective te zijn geweest, is mijn perceptie van het bos op de kop gezet. Met elke nieuwe onthulling raak ik dieper verankerd in het bos. Het wetenschappelijke bewijs is onmogelijk te negeren: het bos is geprogrammeerd voor wijsheid, bewustzijn en genezing.

Dit is geen boek over hoe we de bomen kunnen redden.

Dit is een boek over hoe de bomen ons zouden kunnen redden.


Bron: https://suzannesimard.com/wp-content/uploads/2021/04/finding-the-mother-tree_introduction_suzanne-simard.pdf

Vertaling uit het Engels door Anna Krasko


Foto-bronnen:

More than 200 year old tree of Silk Cotton (Ceiba pentandra) at Lalbagh, Bangalore door P.L. Tandon https://www.flickr.com/photos/13070711@N03/8603788960/

https://www.flickr.com/photos/judywilliams/5363812681/

https://www.flickr.com/photos/80199236@N03/21555202302/

https://www.flickr.com/photos/anpalacios/14360578462/

Pine door Kamil Chrystman

Iets binnenin, dat helpt ons te verbinden

Something Inside

Helps us connect

Something inside,
a spacious intelligence,
the silent voice of the timeless,
the conscious space
with no boundary
across the Universe
and in our deep inner core,
dissolves all separation
into itself.

Whenever we hold
a steady inward gaze,
we find it, quietly knowing
all there is to be known,
aware of itself inside
all of us everywhere,
it emerges into our life
as intuition
and knows
every moment
of our experience
of being human.

It’s generating all life
everywhere
by transforming itself
into complex streams
of woven biochemistry,
clusters of molecular
wave patterns like music
inside the orchestration
of every living cell.

. . .

(fragment from Something Inside by Paul Mulliner)


Luisteren

Kan een gedachte luisteren?

Stel je voor dat een vriendin je vertelt over de details van haar dag en, in plaats van te luisteren naar wat er gezegd wordt, komen er één voor één luidruchtige gedachten in je op. Deze gedachten kunnen bepaalde details van haar verhaal in twijfel trekken, het eens of oneens zijn met haar beoordeling van een situatie waarover ze vertelt, of zelfs afdwalen naar details van je dag of of je vanochtend de katten eten hebt gegeven.

Gedachten luisteren niet. Alleen bewustzijn doet dat. Besef dat jij de bewuste ruimte bent waarin je vriendin praat. Voel het bewustzijn van aanwezig zijn van het innerlijke lichaam en de geest. Dat bewustzijn is van nature wakker en stil. Het luistert moeiteloos. Als er luidruchtige gedachten opkomen tijdens het luisteren, zie het gewoon. Door ze te zien, herkent de innerlijke ruimte zichzelf weer.

Wanneer een stem opkomt die je vertelt dat “je meer moet luisteren”, herken dan die gedachte. Die gedachte is geen luisteren. Door elke gedachte op te merken, mag de gedachte een natuurlijke dood sterven. Elke gedachte ontstaat uit en verdwijnt in de ruimte. Terwijl elke gedachte sterft, blijft de ruimte over die werkelijk luistert. Deze ruimte bevat oprechte compassie. Daarom zal elke reactie op je vriend(in) die vanuit die ruimte komt, van nature compassievol zijn.

Uit: Reflections of the One Life van Scott Kiloby


Listening

Does thought listen?

Imagine a friend telling you about the details of her day and, rather that hearing what is being said, noisy thoughts are coming up one by one in your mind. These thoughts may be questioning certain details of her story, agreeing or disagreeing with her assessment of some situation she is telling you about, or even wandering into details of your day or whether you fed the cats this morning.

Thought does not listen. Only awareness does. Recognize that you are the aware space in which your friend is talking. Sense the present awareness of the inner body and mind. That awareness is naturally awake and quiet. It effortlessly listens. If any noisy thoughts arise while listening, simply see them. In seeing them, the inward space recognizes itself again.

When a voice arises that tells you that “you should listen more,” just notice that thought. That thought isn’t listening. In noticing each thought, the thought is allowed to die its natural death. Every thought arises and falls from the space. As each thought dies, what is left is the space that is truly listening. This space contains true compassion. Therefore, any response to your friend that comes from that space will be naturally compassionate.

From: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

Image by Matt on Flickr


Revolve.

(door Abhishek Singh)

“Revolve”

Agni: Why does the mind suffer, Satyavarya, the one with truth?

Shiva let the swirling clouds speak on his behalf.

“In a world which spins, naturally the mind will too.”

Agni : What may bring relief to the mind then?

Shiva: Stillnes.

Agni: How may I find that?

“You must enter chaos to embrace it”

Agni: …and upon finding it what will I know?

Shiva: “That everything is an expansion of each other.

Interwoven.

chaos emanates from stillness and stillness from chaos.”

Upon realizing this, you will not demean the mind, the body or even desires. You’d look at them as all interconnected, aiming towards a bigger goal.

You would look at that spinning not as dizzying but as an ecstatic dance merging back with creation.

A moment of peace from the furnace of your own making.

So, in a world which spins, the mind will too.

Let go of the fences and dance in ecstasy to the silent humming of the stars far across and to the rhythms of the sun within.

Revolve.


* * *
I want to say this to you,
it’s the most important thing ever,
working alone, or for family,
in silence or in chaos,
without reward, overwhelmed,
anxious, unseen or confused…

…you’re loved.

On a road chosen or on the one abandoned,
in fleeting happiness or in searing grief,
In meeting or in parting,
Bereft of clouds or with their weight,
As one or many, in presence or absence…

…you’re loved.

Abhishek Singh https://www.instagram.com/abhiart/p/C5NXPn_JUDk/


The Morning Glory

Vanochtend kwam er een heel intens gevoel en dit gedicht (of een soort aanroeping?) Spreekt grote realiteit met de kleinere realiteit hier? Indringend, met de stem die vanaf alle muren en plafonds weerkaatst. Met een groots gevoel van dankbaarheid en verbinding.


I feel grateful that there is a place,
clean, soft, dry,
When my body asks for rest so I can lie,
When my eyes are tired, and close.

And I feel so thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life-bringing Divine,
The hall, the player, and the music,
All three are Thine,
And Thine is the glory.

I feel thankful for the simple gifts
Of delicious foods and sweet drinks.
Nothing short of wonder, all within reach,
Sustained are all my Relations
Without failing or breach.

And I feel thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life-bringing Divine,
Every imaginable colour is Thine,
And Thine is the glory
In the realm of No Time.

And I gaze in awe
At your green coves full of refreshing shades,
At your blue straights
With the tremble of ripples and the rustle of waves,
At the golden streams of light
Nourishing my every cell,
At sandy dunes and mountainous heights.

And I feel so thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life changing Divine,
The Dance, the Dream and the Breath are Thine,
And Thine is the glory.

Anna Krasko 2025


Gedicht gepubliceerd op mijn pagina op Substacks https://annakrasko.substack.com/

Je kunt mij en de site supporten met jouw donatie, elk bedrag is welkom, want deze maand komen er abonnementskosten van 360 euro. Bedankt voor de donaties, die ik al moge ontvangen!

Dank voor je aandacht, voor het lezen.

Banktrasfer en Paypal ook mogelijk, voor info: https://brongenoten.nl/about/


Hagedis-volk (Lizardian People)

(een hoofdstuk uit het boek “The Extraterrestrial Species Almanac” van Craig Campobasso, de Nederlandse vertaling van de tekst)

Universele oorsprong: Het Hagedis-volk is een volk van onderaardse bewoners van Lacerta, een klein noordelijk sterrenbeeld. 

Fysieke eigenschappen: Mannen en vrouwen zijn tussen de 1,75 en 1,95 meter lang. Hun torso’s hebben buigzame benige platen en hun limoengroene huid heeft een patroon zoals een slangenhuid. Ze hebben de gebruikelijke reptielenspleetogen in geel, bruin, goud of soms groen. Ze hebben vier vingers en een duim, en vijf tenen. Vrouwen leiden hun samenleving, niet bij wijze van monarchie, maar als sociale begeleiders naar verlichting. 

Geloofssysteem: De Lizardian People geloven in de Kosmische Wet van Eén. Ze geloven dat Bron, het hart en de ziel van de Schepping, met alles verbonden is door het weven van licht, en dat het creëren van licht in je leven niet alleen grote vreugde in je eigen leven brengt, maar ook in dat van anderen. 

Kosmische agenda: Als leden van de Galacterian Alignment zijn de Lizardian People analytische denkers en bestuderen ze sociaal gedrag bij andere rassen. Ze houden toezicht op hun negatieve reptiel-tegenhangers en brengen zoveel mogelijk van hen naar het licht van bewustzijn. Ze willen dat aardbewoners weten dat reptielen en Hagedis-mensen, of een hybride van beide, niet allemaal barbaars zijn, en dat de negatieve afdeling minimaal is vergeleken met hun gehele verlichte samenleving. Ze willen erkend worden als volledig bewuste wezens, wakker en bewust van de ware betekenis van het leven: liefde. 

Technologie: Naast Galacterian-voertuigen hebben Lizardian People moederschepen en vlootschepen in buisvorm. 

Bewustzijnsvermogens: Lizardian People zijn volledig bewuste, soevereine en telepathische wezens. Ze creëren etherische muziek, zoals walvissen liederen maken, en verspreiden de melodieën via de heldere luchtgolven om een partner aan te trekken, als een telepathisch feromoon. 

Dimensionale capaciteit: Lizardian People hebben een multirealm-zeggenschap. 


Lizardian People

Universal Origin: Lizardian People are subterranean dwellers from Lacerta, a small northern constellation.

Physical Characteristics: Males and females stand anywhere from five nine to six five. Their torsos have malleable boney plates and their lime-green flesh is patterned after snakeskin. They have the normal slit reptilian eyes, colored yellow, brown, gold, or sometimes green. They have four fingers and a thumb, and five toes. Females run their society, not as Monarchs, but as social stewards towards enlightenment.

Belief System: Lizardian People believe in the Cosmic Law of One. They believe that Source, the heart and soul of Creation, is interconnected to all through the weaving of light, and that creating light in one’s life not only brings great joy into your sphere, but to others.

Cosmic Agenda: As members of the Galacterian Alignment, Lizardian People are analytical thinkers and study social behavior in other races. They oversee their negative reptile counterparts, and bring as many of them into the light of consciousness as they can. They want Earth people to know that reptilians and lizard people, or a hybrid of the two, are not all barbaric, and that the negative faction is minimal compared to the whole of their enlightened society. They wish to be recognized as fully conscious beings, awake and aware to the true meaning of life: love.

Technology: Besides Galacterian craft, Lizardian People have tube shaped motherships and fleet ships.

Consciousness Abilities: Lizardian People are fully conscious, sovereign, and telepathic beings. They create ethereal music, like whales create songs, and release the melodies on the clairvoyant air waves to attract a mate, like a telepathic pheromone.

Dimensional Capacity: Lizardian People have multirealm commandership

From: “The Extraterrestrial Species Almanac” door Craig Campobasso

https://www.bol.com/nl/nl/f/the-extraterrestrial-species-the/9200000131113038/


Aanwezigheid is een opening

15 april


Aanwezigheid is een opening

Aanwezigheid is geen specifieke staat, ervaring of gevoel. Als je een moment van vrijheid, vrede of een goed gevoel ervaart, kan de mind die specifieke staat, ervaring of dat gevoel associëren met aanwezigheid. De mind reduceert de staat, ervaring of het gevoel tot een herinnering. Het wordt gereduceerd tot een gedachte. Wanneer dat specifieke moment voorbij is, probeert de gedachte die verloren staat, ervaring of dat gevoel opnieuw te creëren of terug te vinden. Dit is hoe het zoeken (“the searching”) zichzelf in stand houdt. De gedachte aan het verleden zoekt de gedachte aan een toekomstige gebeurtenis. Gedachte jaagt op gedachte. Zie je dat het zoeken puur conceptueel is?

Aanwezigheid is geen specifieke staat, ervaring of gevoel. Het is meer als de opening waardoor elke staat, ervaring, elk gevoel en alles wat bestaat, ontstaat. Er is geen manier om een huidige opening te “her-creëren” of “terug te keren” naar een opening. Er is alleen deze opening—nu—en wat er ook doorheen komt. De gedachte: “Ik moet terug naar die vrijheid die ik ooit voelde”, kan door de opening komen. Als die gedachte wordt geloofd, gaat het zoeken door. Als de gedachte wordt gezien voor wat het werkelijk is—een gedachte die ontstaat in de opening—wordt het niet geloofd. Het mag er eenvoudigweg zijn. In dat zien is er geen zoeken.

Uit: Reflections of the One Life by Scott Kiloby


April 15th

Presence is an opening

Presence is not a particular state, experience, or feeling. If you experience a moment of freedom, peace, or a good feeling, the mind may associate that particular state, experience, or feeling with presence. The mind reduces the state, experience, or feeling to a memory. It reduces it to thought. When that particular event passes, thought seeks to recreate or find that lost state, experience, or feeling. This is how seeking perpetuates itself. Thought is thought of the past event is seeking the thought of some future event. Thought is chasing thought. Do you see that the search is purely conceptual?

Presence is not any particular state, experience, or feeling. It is more like the opening through which each and every state, experience, feeling, and everything else arises. There is no way to “recreate” or “get back to” a present opening. There is only this opening—now—and whatever is coming through. The thought, “I need to get back to that freedom I once felt” may be coming through the opening. If that thought is believed, the seeking continues. If the thought is seen for what it really is—a thought arising in the opening—it isn’t believed. It is simply allowed to be. In that seeing, there is no seeking.

From: Reflections of the One Life by Scott Kiloby