Geboren in Syrië in 1930, Ali Ahmad Said Esber (Adonis) schreef veel gedichten in Arabisch. hij studeerde filosofie en had uitgesproken ideeën over Syrië, Lebanon, over religie en vrijheid, en over hoe het leven is en hoort te zijn. Hij heeft vele literaire onderscheidingen gekregen en gaf les in de Sorbonne, Damascus University, en the Lebanese University. Hij woont in Paris.
Song
By Adonis
Bells on our eyelashes and the death throes of words, and I among fields of speech, a knight on a horse made of dirt. My lungs are my poetry, my eyes a book, and I, under the skin of words, on the beaming banks of foam, a poet who sang and died leaving this singed elegy before the faces of poets, for birds at the edge of sky.
Translated from Arabic by Khaled Mattawa
Lied
Belletjes aan onze wimpers en de stuiptrekkingen van woorden, en ik te midden van velden van spraak, een ridder op een paard van modder. Mijn longen zijn mijn poëzie, mijn ogen – een boek, en ik, onder de woorden-vel, op de stralende oevers van schuim, een dichter die zong en stierf en liet deze geblakerde elegie achter in het aangezicht van dichters, voor vogels aan de rand van de hemel.
Doe al je werk alsof je nog duizend jaar te leven hebt, en zoals je het zou doen als je wist dat je morgen moet sterven.
– Moeder Ann van de Shakers
*
Taal die als doel op zichzelf wordt gebruikt, om een gedicht te zingen of een verhaal te vertellen, gaat goed, gaat richting de waarheid. Een schrijver is iemand die zich bekommert om de betekenis van woorden, wat ze zeggen en hoe ze het zeggen. Schrijvers weten dat woorden hun weg zijn naar waarheid en vrijheid, en daarom gebruiken ze hen met zorg, met nadenken, met angst en met vreugde. Door woorden goed te gebruiken versterken ze hun ziel. Verhalenvertellers en dichters besteden hun hele leven aan het leren van de vaardigheid en de kunst van het goed gebruiken van woorden. En hun woorden maken de zielen van hun lezers sterker, helderder en dieper.
– Ursula K. Le Guin
*
Wat kan ik zeggen?
Wat kan ik zeggen dat ik nog niet eerder heb gezegd?
Dus ik zeg het nog een keer.
Er zit een liedje in het blad.
Steen is het gezicht van geduld.
In de rivier schuilt een onvoltooibaar verhaal
en je bent ergens daarin
en het zal nooit eindigen totdat alles voorbij is.
Breng je drukke hart naar het kunstmuseum en de
kamer van koophandel
maar neem haar ook naar het bos mee.
Het liedje dat je in het blad hoorde zingen toen je
het kind was
zingt nog steeds.
Ik heb tot wat jaren geleefd, vierenzeventig tot nu toe,
en het blad zingt nog steeds.
~Maria Oliver
*
Taal kan sierlijkheid en kracht in zich dragen of kan lomp en onhandig zijn, afhankelijk van wie het gebruikt en wat hun doel is. Taal die wordt gebruikt om te manipuleren, om je iets te laten kopen dat je waarschijnlijk niet nodig hebt, is één ding, maar taal die wordt gebruikt om je te vertellen hoe je dieper in het leven kunt kijken, heeft een delicate benadering nodig. Er is een gevoel voor macht en nuance nodig dat zowel discipline als bekwaamheid vereist.
Net als al het andere is creëren met woorden persoonlijk, maar je gebruikt dezelfde gereedschappen en materialen die iedereen kan gebruiken. Het is een raadsel hoe daar een persoonlijke stijl uit voortkomt, maar dat is wel zo, zelfs als je het niet probeert. Vooral als je het niet probeert.
Toen ik opgroeide, wilde ik minstens twintig talen spreken, maar uiteindelijk spreek ik alleen vloeiend Frans en functioneel Italiaans en Spaans. Ik zou echter nooit proberen in het Frans te schrijven. Ik heb geen goed gevoel voor de subtiliteiten en ik wil niet iets onhandigs produceren.
Ik heb Engels, mijn moedertaal, door de jaren heen zien veranderen in een veel minder subtiele en expressieve vorm van communicatie. Het is vreemd, en ik vraag me af of we een algemene degradatie van onze cultuur zien. Toen ik jong was, zagen we vaak intellectuelen, schrijvers en dichters op televisie. Op een gegeven moment verdwenen ze en werden ze vervangen door entertainers en mensen die beroemd waren vanwege hun beroemdheid.
Ik woon niet in mijn geboorteland, dus ik bekijk deze culturele verschuiving vanuit de verte , maar ik ben niet de enige die het heeft opgemerkt. Natuurlijk muteren talen, dat is onvermijdelijk, maar je vraagt je af of ons onderwijssysteem een volledige herziening nodig heeft.
Christian Schloe
Ik heb op de middelbare school Spaanse, Latijnse en Griekse mythologie gestudeerd. Er was ook kunst, muziek en theater, maar misschien was het een speciale school. In sommige landen, bijvoorbeeld Frankrijk, onderwijzen alle scholen in het hele land precies hetzelfde. In Amerika moet je extra betalen voor een goede opleiding. Veel nietsvermoedende kinderen worden door dit systeem bedrogen.
Ik denk dat kinderen moeten leren over de natuur, over de wereld, over schoonheid en hoe deze zich manifesteert in de mens, en aangemoedigd moeten worden om een brede interesse in zulke dingen te hebben. Ze moeten een overzicht hebben van de menselijke geschiedenis en van wat de menselijke familie heeft gedaan, zowel goed als slecht.
Technische kennis alleen en een paar onbetwiste feiten vormen een zeer slecht lanceerplatform voor een zinvol leven.
(fragment of the book A Gift from the Stars: Extraterrestrial Contacts and Guide of Alien Races by Elena Danaan, pp 250-254, Nederlandse vertaling eronder)
PLEIADEANS (“Manahu”)
The Pleiades (M45) are a young stellar cluster, 440 (T, Terran) average light years from Terra. The Humanoid species that colonized it arrived a long time ago from the Man system (K62) in what you call the Lyran zone. They were colonies of refugees carrying in giant arks three of the four original racial groups: Ahel, Noor and Taal.
They terraformed first three planets (of ten) around the star you name Taygeta, and two planets around the star you name Alcyone, for as you know, there was no world ready yet to sustain an environment suitable for human life. This place was chosen in reason (following the intention) of an ancient attempt by the Man people to populate this area, at the time they didn’t have yet achieved the terraforming technology. They knew the route and were sure that there, the Ciakahrr Empire wouldn’t be interested to follow them, the Pleiades cluster possessing no tempting resources to be taken. Rapidly, also, mastering interdimensional travel, they shifted in the 5th density, which was a supplementary safety not to be bothered by Greys and Reptilians.
It was a new start, from nothing, from the very beginning. They would rebuild their culture in these new promised lands they gave themselves birth onto. There is no general council overruling the Pleiadean worlds but each planet has its own government. Ahil and Taali have each a council ruled by a royal structure, as the Noori function on an assembly of deputies. They named the stellar cluster “Manahai”: “the daughters of the Mother”, which represents the stars of the cluster as seeds of Man’s original world in the Lyran zone: Mana. (Mana=mother – Ha=daughter (pl. hai)).
We surpass your technology level on a unit time scale of 3000(T) years, and we have figured out the access to anti-matter dimensions, which we name “Dal”: the antiverse.
Language
Here are some other examples of how the ancient Man dialect, now official language of the Galactic Federation of Worlds (GFW), has been used for common names:
Sha= Hi
D’nai=Gratitude (“thank you”)
I= venerable (Imana=the Great Mother: Source).
Mana=mother.
Haya=daughter.
Hu=son/child/offspring (cf. human: offsprings of the Man race),
Imanahu=children of Source. Anuman= Anunnaki/Man hybrids. Do-Hu= offsprings of Dow.)
Wo=female.
Man=male.
Djairi=wife.
Djairu=husband.
Jayha=sister.
Jayhu=brother.
Aba=father.
Atl= ancient.
Ash= bright light.
Aruu= Light (energy light-force).
Imanaaruu=the Light from Source.
Imani= respectful salutation meaning literally “(I recognise you are) venerable people”.
Lohr=Dark.
Akoor= Peace.
Shan=planet.
Shar= world (culture/civilization).
Oraa Nataru Shari= “Species United Worlds”=GFW (Galactic Federation of Worlds).
Org=race/species. Oraa= species
Kher/Ker= power.
Kher-a=central/main power.
Ra= wise/wisdom.
Ora= hope.
Tar=seat/throne.
Do=guardian.
Maa=love.
A-maa-li=I love you (to a female)/A-maa-lu= I love you (to a male).
Tchokta=mess, disorder.
You will find as general rules that –a stands for feminine, -u for masculine or adjective, and –i for plural. In reason of a long era of colonization of Terra, some reminiscence of this old language, the taami, has survived through integration to your own indigenous languages.
(fragment uit het boek A Gift from the Stars: Extraterrestrial Contacts and Guide of Alien Races door Elena Danaan, pp 250-254)
PLEIADEANS (“Manahu”)
De Pleiaden (M45) zijn een jonge sterrenhoop op een afstand van gemiddeld 440 (T, Terran) lichtjaar van Terra. De humanoïde soort die het koloniseerde, arriveerde lang geleden vanuit het Man-systeem (K62) in wat jullie de Lyraanse zone noemen. Het waren vluchtelingenkolonies die in gigantische arks drie van de vier oorspronkelijke beschavingen/groepen huisden: Ahel, Noor en Taal.
Ze vormden de eerste drie planeten (van de tien) rond de ster die je Taygeta noemt, en twee planeten rond de ster die je Alcyone noemt, want zoals je weet, was er nog geen wereld die klaar was om een omgeving in stand te houden die geschikt was voor menselijk leven. Deze plaats werd gekozen met de rede dat er was ooit een bedoeling van het Man-volk om dit gebied te bevolken, op het moment dat ze de terraforming-technologie nog niet hadden bereikt. Ze kenden de route en waren er zeker van dat het Ciakahrr-rijk daar niet geïnteresseerd zou zijn om hen te volgen, omdat de Pleiaden-cluster geen aantrekkelijke grondstoffen had om te worden ingenomen. Ook snel, toen ze interdimensionaal reizen onder de knie hadden, verschoven ze in de 5e dichtheid, wat een aanvullende veiligheid was om niet lastiggevallen te worden door Greys en Reptielen.
Het was een nieuwe start, vanuit het niets, vanaf het allereerste begin. Ze zouden hun cultuur herbouwen in deze nieuwe beloofde landen die ze zichzelf baarden. Er is geen algemene raad die over de Pleiadische werelden gaat, maar elke planeet heeft zijn eigen regering. Ahil en Taali hebben elk een raad die wordt geregeerd door een koninklijke structuur, terwijl de Noori werken met een vergadering van afgevaardigden. Ze noemden de stellaire cluster “Manahai”: “de dochters van de Moeder”, die de sterren van de cluster vertegenwoordigt als zaden van de oorspronkelijke wereld van de mens in de Lyraanse zone: Mana. (Mana=moeder – Ha=dochter (mv. hai)).
We overtreffen jullie technologieniveau op een tijdschaal van 3000(T) jaar, en we hebben de toegang tot antimaterie-dimensies ontdekt, die we “Dal” noemen: het antiversum.
Taal
Hier zijn nog wat voorbeeldenvan hoe de oertaal van Man, die nu de officiële taal van de Galactische Federatie van Werelden (GFW) is, wordt gebruikt in namen:
Sha= Hoi
D’nai=Dankbaarheid (“dank u wel”)
I= eerbiedwaardig, geacht (Imana=the Groot Moeder: Bron).
Mana=moeder.
Haya=dochter.
Hu=zoon/kind/nakomeling van (verg. “human”: nakomeling van de Man beschaving),
Imanahu=kinderen van de Bron. Anuman= Anunnaki/Man hybriede. Do-Hu= nakomeling van Do/Dow.)
Wo=vrouw.
Man=man.
Djairi=echtgenote.
Djairu=echtgenoot.
Jayha=zuster.
Jayhu=broeder.
Aba=vader.
Atl= oeroud.
Ash= heldere licht.
Aruu= Licht (energie levens-kracht).
Imanaaruu=het Licht van de Bron.
Imani= eerbiedwaardige, een begroeting die letterlijk betekent “(Ik erken dat jullie zijn) eerbiedwaardige mensen”.
Lohr=Donker.
Akoor= Vrede.
Shan=planeet.
Shar= wereld (kultuur/beschaving).
Oraa Nataru Shari= “Soorten Vereindigde Werelden”=GFW (Galactische Federatie van Werelden).
Org=ras/soort. Oraa= soorten
Kher/Ker= kracht.
Kher-a=centrale/hoofdkracht.
Ra= wijs/wijsheid.
Ora= hoop.
Tar=zetel/troon.
Do=voogd.
Maa=liefde.
A-maa-li=Ik heb je lief (tegen een vrouw)/A-maa-lu= Ik heb je lief (tegen een man).
Tchokta=rommel, wanorde.
Je zult als algemene regels vinden dat -a staat voor vrouwelijk, -u voor mannelijk of bijvoeglijk naamwoord, en -i voor meervoud. Als gevolg van een lang tijdperk van kolonisatie van Terra, is enige herinnering aan deze oude taal, het taami, bewaard gebleven door integratie in uw eigen inheemse talen.
Een waarneming over taal delen. Ik kwam iets tegen, wat heel bijzonder is. Er is een woord, die al duizenden jaren in Sanskrit gebruikt werd en die ook in het Nederlands, Engels, Duits, Zweeds en vele andere talen doorgang heeft gevonden. Oke, wat is Sanskit dan?
“Het Sanskriet (Devanagari: संस्कृतम् ; Sanskriet: Saṃskṛtam, [/ säⁿskr̩t̪əm /]?, < sam, samen + kṛta, gemaakt) of Oudindisch is een Indo-Arische taal en de heilige schrijftaal voor het brahmanisme, boeddhisme, jaïnisme en hindoeïsme.” (Wikipedia)
“Er zijn verschillende woorden in Indo-Europese talen, die ook in het Sanskriet terug te vinden zijn. Het gaat hier om telwoorden (1 éka 2 dvi 3 trí ), benamingen van familieleden (moeder: mātṛ, vader: pitṛ) en enkele diernamen (koe: gow).” Maar ook stammen van “bij, mug, muis, stier, zit, arm, avatar, acht, eik, appel, rood, neus, hoofd, ster, linnen, mega, meer, leuk, nu” enz ( https://nl.wiktionary.org/wiki/WikiWoordenboek:Lijst_van_Proto-Indo-Europese_wortels )
En het Sanskrit het woord voor “hart” is ook “hart”. Woord-frequentie van plus-minus 7000 jaar geleden leeft ook in moderne talen, dat is bijzonder.
Sanskrit: हार्ट IPA uitspraak: /hɑrt/ of variant “Hṛdaya”
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.