Afstemmen op intelligentie in het heelal

(Door Paul Mulliner, Engelse origineel onder) Hoe het naar binnen richten van de aandacht ons helpt om intuïtief onze verbinding met intelligentie in het universum te realiseren.

Bron: https://paul-mulliner.medium.com/tuning-in-to-intelligence-in-the-universe-63824b88a794

Het is gemakkelijk, tijdens ons dagelijks leven in de wereld, om te vergeten hoe bijzonder mensen werkelijk zijn.

Elke seconde vinden er verschillende biljoenen complexe biochemische reacties plaats, allemaal synchroon met elkaar.

Door biljoenen synapsen in onze hersenen genereert coherente en georkestreerde neurale verwerking de indruk van een driedimensionale wereld om ons heen, met behulp van informatie van onze zintuigen van zien, horen en aanraken.

.  .  .

Ondanks deze buitengewone realiteit, denken veel mensen dat mensen zijn voortgekomen uit willekeurige mutaties van materiële dingen en wordt het universum als grotendeels leeg en levenloos beschouwd.

De huidige mainstream populaire westerse kosmologie ziet een dood, mechanisch universum waarin leven ontstaat als gevolg van willekeurige processen, het menselijk brein bewustzijn genereert en ieder van ons volledig van elkaar gescheiden is.

In dit wereldbeeld, wanneer we sterven, eindigt ons gescheiden, door de huid omsloten persoonlijke zelf, op de een of andere manier gegenereerd door onze hersenen, abrupt.

Als we de aandacht echter regelmatig naar binnen richten, naar de innerlijke kern van onszelf, kunnen we intuïtief beseffen dat ons bewustzijn niet los staat van dat van andere mensen, maar overal in de ruimte, in en om ons heen en door het hele Universum heen bestaat.

Alleen, we kunnen niet onze weg naar dit besef bedenken, omdat het geen concept is.

Als we ons afstemmen op de intelligente kosmische ruimte, kunnen we het gevoel van scheiding dat inherent is aan ons alledaagse bewustzijn, oplossen.

.  .  .

Mensen laten kosmische intelligentie toe om zichzelf te realiseren en te kennen binnen de context van een bewust levend wezen. Ieder van ons is deze kosmische intelligentie die een menselijke vorm aanneemt voor de duur van een mensenleven.

.  .  .

Ons bewustzijn verdiept zich naarmate onze gerichte aandacht ons helpt het kosmische veld-zelf bewust te begrijpen. We kunnen dan de praktische , feitelijk begeleiding die dit ruimtelijke bewustzijn ons altijd via onze intuïtie biedt, duidelijker horen.

Bewust gewaarzijn in ieder van ons is een gelokaliseerd weten binnen een niet-lokaal veldbewustzijn, dat intrinsiek is in het Universum en in ons allemaal.

Als de voortdurend voortbrengende bron van al het leven in het heelal bestaat het gedurende de geboorte en de dood van alle levende wezens.

Als we ons afstemmen op deze kosmische intelligentie in onszelf, kunnen we ons realiseren dat ons menselijk lichaam een ​​vloeiende stroom-expressie is van kosmische intelligentie, een continu opkomende, van moment tot moment transformerende kosmische intelligentie in hoe het zich materialiseert en laat zien in de wereld.

.  .  .

Zoals een driedimensionale muziek die van moment tot moment zichtbaar wordt, komen vloeiende stromen van resonanties op kwantumschaal tevoorschijn uit kosmische intelligentie en verschijnen ze als biochemie van levende cellen en levende wezens.

Dit ruimtelijke intelligentie-organisme is de primaire stof van het Universum en alles wat leeft is er een continu gegenereerde uitdrukking van, een vibrerende verandering van zichzelf waardoor het zichtbaar en tastbaar wordt als bomen, bloemen, mensen en al het leven overal.

Door onze aandacht naar binnen te richten, kunnen we de aanwezigheid kennen van deze generende, scheppende bron-intelligentie die voortdurend de hele wereld uit zichzelf maakt, zichzelf vibrerend transformeert in de vloeiende stromen en verweven schikking van biochemie van levende cellen.

Onze aandacht naar binnen richten is een gemakkelijke oefening om in het dagelijks leven in te passen, en net zoals we niet zouden verwachten dat ons lichaam in vorm blijft als we niet regelmatig oefenen, kunnen we niet verwachten dat onze mind in vorm blijft tenzij we regelmatig de aandacht naar binnen brengen.

Dit helpt ons volledig aanwezig te zijn in het voortdurend voorbijgaande nu-moment, beter in staat om onze intuïtie duidelijk te horen en beter in staat om ons diepe zelf met anderen te delen.

.  .  .

Zoals een driedimensionale muziek die van moment tot moment zichtbaar wordt, komen vloeiende stromen van resonanties op kwantumschaal tevoorschijn uit kosmische intelligentie en verschijnen ze als biochemie van levende cellen en levende wezens.

.  .  .

Als we ons bewust realiseren als uitdrukkingen van kosmische intelligentie, kunnen we een groter besef krijgen van wat het betekent om mens te zijn.

Het kosmische intelligentieveld-organisme, dat alle ruimte overal vult, drukt zich uit als een zichtbare wereld door de continue dynamische opkomst van clusters van resonantietrillingen op kwantumschaal te vergemakkelijken, die we met onze zintuigen interpreteren als de tak van een boom of de vorm van een bloem.

Niets in onze ogenschijnlijk vaste lichamen is statisch, alles is in wording. Kosmische intelligentie wordt voortdurend zichtbaar terwijl het zichzelf transformeert in ons en alles om ons heen.

In elke cel van ons lichaam kunnen we deze continue opkomst zien plaatsvinden in de vloeiende stroom-verschijning van voortreffelijk en coherent georkestreerde complexe biochemie.

Mensen staan kosmische intelligentie toe om zichzelf te beseffen, te realiseren en te kennen binnen de context van een bewust levend wezen. Ieder van ons is deze kosmische intelligentie die een menselijke vorm aanneemt voor de duur van een mensenleven.

.  .  .

~We kunnen dit intuïtieve besef in ons dagelijks leven brengen door de aandacht naar binnen te richten.

~De focus van onze aandacht, zoals de lichtstralen die door een lens in een punt met hoge intensiteit worden gefocust, heeft een werkelijke locatie in de ruimte die ons omringt.

~Als we even stoppen met lezen, kunnen we de locatie van deze op één punt gerichte aandacht verplaatsen van de woorden op ons scherm naar de innerlijke kern van onszelf.

~We kunnen deze aandachtsfocus voorzichtig in de innerlijke kern van onszelf houden en ons denken laten verdwijnen.

~Onze aandacht is nu gericht op een bewuste, zelfbewuste ruimte die niet alleen in ons lijkt te zijn, maar overal in het universum.

.  .  .

Als we onze aandacht naar binnen richten, worden we ons bewust van deze kosmische intelligentie, of we zouden kunnen zeggen, het wordt zich van zichzelf bewust binnen in ons.

Binnenin ieder van ons is de hele ruimte van bewustzijn in ons allemaal.

.  .  .

Paul Mulliner 2019

~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~ ~~ ~~~

In English

Tuning in to Intelligence in the Universe

By Paul Mulliner

How taking a focus of attention inward helps us intuitively realize our connection into intelligence in the Universe.

Source: https://paul-mulliner.medium.com/tuning-in-to-intelligence-in-the-universe-63824b88a794

It’s easy, during our everyday life in the world, to forget how remarkable human beings really are.

Several trillion complex biochemical reactions, all in sync with one another, are occurring throughout our human body every second.

Across trillions of synapses in our brain, coherent and orchestrated neural processing generates the impression of a three dimensional world around us, using information from our senses of sight, hearing and touch.

.  .  .

Despite this extraordinary reality, human beings are thought by many people to have emerged from random mutations of material stuff and the Universe is regarded as being mostly empty and lifeless.

The current mainstream popular western cosmology sees a dead, mechanistic Universe in which life emerges as a consequence of random processes, the human brain generates consciousness and each one of us is entirely separate from each other.

In this worldview, when we die, our separate, skin-enclosed personal self, generated somehow by our brain, ends abruptly.

If we regularly take a focus of attention inward, however, into the inner core of ourselves, we can intuitively realize that our consciousness isn’t separate from that of other people, but exists in all space everywhere, within and around us and throughout the Universe.

We can’t think our way to this realization though, because it’s not a concept.

As we tune in to the intelligent cosmic space, we can dissolve the sense of separation inherent in our everyday awareness.

.  .  .

Human beings allow cosmic intelligence to realize and know itself within the context of a sentient living being. Each one of us is this cosmic intelligence taking on human form for the duration of a human life.

.  .  .

Our awareness deepens as our focussed attention helps us consciously realize the cosmic field-self and we can more clearly hear the practical guidance that this spatial consciousness is always offering us through our intuition.

Conscious awareness within each one of us is a localized knowing within a nonlocal field-consciousness, which is intrinsic in the Universe and within all of us.

As the continuously generative source of all life in the Universe it exists throughout the birth and death of all living beings.

If we tune in to this cosmic intelligence within ourselves, we can realize our human body is a streaming flow-expression of cosmic intelligence, a continuously emergent, moment by moment transforming of cosmic intelligence into materialization and appearance in the world.

.  .  .

Like a three-dimensional music becoming visible moment by moment, streaming flows of quantum-scale resonances are emerging out of cosmic intelligence and coming into appearance as living-cell biochemistry and living beings.

This spatial intelligence-organism is the primary stuff of the Universe and everything that lives is a continuously generated expression of it, a vibrational altering of itself that allows it to become visible and touchable as trees, flowers, human beings and all life everywhere.

Moving our attention inward allows us to know the presence of this generative source-intelligence that is continuously making the whole world out of itself, vibrationally transforming itself into the streaming flows and interwoven orchestration of living-cell biochemistry.

Inwardly focussing our attention is an easy practice to fit into everyday life, and just as we wouldn’t expect our body to stay in shape if we didn’t exercise it regularly, we can’t expect our mind to remain in shape unless we regularly take a focus of attention inward.

This helps us be fully present in the continuously transient now moment, more able to clearly hear our intuition and more able to share our deep self with others.

.  .  .

Like a three-dimensional music becoming visible moment by moment, streaming flows of quantum-scale resonances are emerging out of cosmic intelligence and coming into appearance as living-cell biochemistry and living beings.

.  .  .

As we consciously realize ourselves as expressions of cosmic intelligence, we can find a larger sense of what it means to be human.

The cosmic intelligence field-organism, which fills all space everywhere, is expressing itself as a visible world by facilitating the continuous dynamic emergence of clusters of quantum-scale resonance vibrations, which we interpret with our senses as the branch of a tree or the shape of a flower.

Nothing in our apparently solid bodies is static, everything is in the process of becoming. Cosmic intelligence is continuously becoming visible as it transforms itself into us and everything around us.

Within every cell of our body we can see this continuous emergence occurring in the streaming flow-appearance of exquisitely and coherently orchestrated complex biochemistry.

Human beings allow cosmic intelligence to realize and know itself within the context of a sentient living being. Each one of us is this cosmic intelligence taking on human form for the duration of a human life.

.  .  .

~We can bring this intuitive realization into our daily life by taking a focus of attention inward.

~The focus of our attention, like the rays of light focussed into a high intensity point by a lens, has an actual location in the space that surrounds us.

~If we pause from reading for a moment, we can take the location of this point-focussed attention away from the words on our screen and move it into the inner core of ourself.

~We can gently hold this focus of attention in the inner core of ourself and allow our thinking to subside.

~Our attention is now focussed within a conscious, self-aware space which seems to be not only inside us, but everywhere throughout the Universe.

.  .  .

As we take a focus of attention inward, we become conscious of this cosmic intelligence, or we could say, it becomes conscious of itself within us.

Within each one of us is the whole conscious space in all of us.

.  .  .

Paul Mulliner 2019


Een kikker die de stroom voelde

Er was ooit een kleine kikker, die leefde aan de oever van een groen beekje met riet en fonteinkruid.

De drukte van de lente was allang voorbij. Zomerse hitte met zomerse stortbuien waren verleden tijd. Het was rustig en kil in het bos die meer en meer doorzichtig begon te worden. De kikker zat op een platte steen, die uit het water stak en luisterde naar langzaam kabbelend beekje. “Wat zijn de nachten al koud”, dacht ze, “straks is er geen kracht meer om maar één poot te verroeren”.

De zon kwam uit van achter de wolken. ”Kikker, waarom maak je geen stroom in jezelf wakker?” “De stroom? Die is toch daar zo, in het water?” “Ja, dat klopt,” zei de grote zon. “En de stroom is ook in de lucht. De wind en elke luchtdeeltje stromen ook, ze nemen ook waterdeeltjes van de beek mee in hun dans. En mijn warme stralen, alle lichtdeeltjes, stromen zonder een seconde stil te staan..”

De kikker keek om haar heen en zag hoe het beekje, de wind, groene bladeren en alle grassen langs het water in het zonlicht aan het deinen en dansen waren, doordrenkt in de gouden warme gloed. En ze vond het prachtig.

“Maar hoe kan ik die stroom in mijzelf wakker maken?” vroeg ze aan de zon. “Eerst haal je jezelf uit de drukte en voel je, dat je van binnen rustig bent. Zo, ja. En dan ga je van binnen voelen, dat je open bent: voor het beekje, voor de wind en het riet en al het licht. Je voelt de verbinding en de verwondering. Kun je dat voelen? Je voelt de vreugde en je voelt, dat je in diezelfde stroming meedanst, ook al lijkt het van buiten, dat je nog steeds op je steen in het water zit.”

De kikker voelde nu, hoe warm en wonderlijk de stroom was, krachtig en koesterend, licht als een rilling, maar ook fors als een beving. Duiken maar. (door Anna Krasko)