De gezonde mens

(door moniek van pelt) Een mens gezond noemen, is als een vogel zeggen dat hij kan vliegen. De vogel weet dat zelf echt wel. De mens ook. Alleen dat weten als informatiebron is in een onbereikbare sfeer geplaatst. Het kan menselijkerwijs niet voluit benoemd en geleefd worden, zolang we de taal om ons erin te uiten niet meer kennen

De mens is gezond. Ons denken gaat al snel aan de haal bij deze zin. En vervolgens onze waarneming. Het doet iets met ons. Maar wat eigenlijk precies? Er ligt een belichaming aan betekenis achter. Er ligt verlangen en hoop achter, of teleurstelling en wanhoop. Al deze gevoelens zitten vast aan pijn. We willen zo graag, we zouden zo graag.. gezond.

Gezond, rond, gezoend door de zon, heel, warm, betekenisvol, echt, levend, thuis, samen, voelend, rijk ..

We zouden zo graag zonder die niet goed te be grijpen dualiteitssfeer tussen ons, die altijd weer op een dag afstand brengt, iets zieks, iets broos of iets levenloos. Eigenlijk zouden we kunnen zeggen dat de sturende brein sfeer waarin we leven niet zo gezond is voor de mens. Het brengt ons in de war, aan het twijfelen, het laat ons verdrieten en lijden. En aan wat precies? Aan mijn pijn of is dat ons aller pijn? Is dat gezond? En duidt deze pijn niet het ontbreken van iets essentieels? Misschien komt dat omdat deze twijfelsfeer niet is wat we diep vanbinnen voelen. Er lijkt nauwelijks of geen verbinding te zijn tussen binnen en buiten.

En dan komen de bruggen, zoveel bruggen. Voeding, psychologie, mythologie, geneeskunst, therapie, religie, wetenschap, noem maar op. Zoveel mensen zijn gericht op gezond.

De focus op gezond en op het licht, geeft juist ongezond in zicht. Een ongezonde hang naar leven buiten jezelf. Naar een op te lossen werkelijkheid. Een te veranderen sfeer. Waarom moet de mens hier eigenlijk zonodig ver anderen? Waarom is dat?

En wat is dan een brug? Is een brug niet zoiets als terug naar jezelf en vrij van elke invloed sfeer van buiten? Hoe zonnig en beloftevol dat buiten ook kan klinken, het raakt niet aan jouw eigen zon vanbinnen. Niets raakt aan jouw zon in jou. Alleen jij kan stralen zoals jij straalt. Autonoom. Onafhankelijk. Vrij. Zou dat het ge zon d zijn waar we zo naar verlangen?

Vrije waarneming laat de mens vrij. Vrij van de betekenis, waar we constant in de duale sfeer mee in gevecht zijn. Vrij moet een onvrije variant kennen, anders mag je als mens geen betekenis tonen, ofwel een bekentenis van afkomst ondergaan. Het lijkt op een biecht, waarin je moet vertellen van waar je vandaan komt en wat je gedaan hebt, terwijl het niet jouw verhaal is. Gezond? En wat is afkomst anders dan jouw diepste gevoel van zijn, je gevoel voor wie jij nu bent. Energie die nergens zo beschreven staat, omdat dit gewoonweg niet kan. Niet in je familielijn, niet in je dna, niet in je medisch dossier, niet in je burger service nummer, niet in een ster.. gewoon nergens. We kunnen ons niet eens exact herinneren met velen, wat de betekenis is van afstamming. We hebben de beelden niet. We kennen de informatie niet. Het ontbreekt ons aan betekenis.

Heeft het dan zin, om met vorige levens aan de slag te gaan of waar de focus maar naartoe uitslaat in angst voor vergetelheid, als we niet hier en nu kunnen voelen van wat er over is aan gevoel? Van wat er nu uit ons binnenste naar boven wil borrelen aan echtheid?

Misschien is dat wel de meest gezonde beweging om te maken, gewoon voelen simpel ergens zittend bij een rots of een boom, van wie jij bent. Niet langer dansen om de kern heen, uit angst voor lijden. Uit angst voor on-gezond. En ongezonde mensen worden zo snel opgesloten in fabrieken, inrichtingen, ziekenhuizen .. Re-integreren moeten we. Bij wet Gezond. Vreemd soort wetmatigheid, die ons vasthoudt in die sfeer, waarin het leven niet voluit gevierd kan worden.

Veel mensen leven hier op aarde middenin de sfeer van lijden en dood. Om het een levensrijk te noemen is niet passend bij het beeldenformat, de gezonde dwangmatigheid oogt meer als een dodenrijk. Deze sfeer opent zich niet zomaar. Alleen als jij en ik stoppen met ver anderen: Ons ver houden van de waarheid diep in ons en ver van anderen. Ver van samen. Dat betekent dus stoppen met gestuurde waarneming die ziek maakt, om vervolgens in het spoor van gezond gezet te worden. Op levenslang gezond dieet, om dan als lijfelijk beeld te verdwijnen. Daar waar jouw zon niet mag in-schijnen, is het beeld nooit echt geweest. De beelden waren gericht op de werkelijkheid gezond, die uitzendt dat je je eigen zon moet negeren. En letterlijk dat zul je zien in de beeldenreeks die aan je identificatie geplakt is.. je beeld zal ondergaan nog voor hij zich naar jou heeft gevormd. Omdat jij de schepper niet was van dit beeld, wordt voor jou bepaald dat jij levenslang tijdelijk in functie bent.

De vraag van kracht is of het hier wel mogelijk is voor scheppers om te Leven? Zolang de werkelijkheid op aarde zich toont als een vorm van experiment is de energie niet vrij voor de vrije mens. Er is geen open gevoel voor thuis te leven hier. Bovendien kennen veel mensen een andere planeet als hun thuisplaneet. Misschien is het effect van de zo vrij mogelijke waarneming genoeg voor de experimentele fase, om zich te bevrijden van de gedwongen evolutiestatus, en in vrijheid leven te vervolgen en evolutie een vrije loop terug te geven om zich koninkrijk te vormen. Daarmee zullen veel mensen terugkeren naar hun eigen reeds bestaande koninkrijken in de kosmos (lees ook het gratis eboek: De designers van ons experimentele universum, de Huargardiaanse beschaving).

Het gevaar van de eeuwig therapeutisch gerichte focus op het zelf is groot. Het laat de mens dingen doen, zeggen en denken die er nu niet zijn. Het trekt de mens terug naar het oude en bedachte ‘vertrouwde’. Naar een soort verleden die niet echt bestaat. Het is niet de plek waar de mens, welke mens dan ook, vandaan komt. Het is niet wat MENS betekent. Mijn Eindigheid Niet Storen komt als betekenis voort uit een duale opengeklapte leefsfeer. Het is een technologische vertaling van menszijn, die niet uit de menskern is voortgekomen. Het label gezond is daarop geplakt, als een soort bedrading waar wij informatie uit ontvangen van wat wij moeten denken, mogen denken en wie en waar en met wie wij zullen zijn. 

Niks is eeuwig als echtheid naar voren treedt. En alles is eeuwig aan echtheid.

Belichamen wijzelf de betekenis van zijn, dan zal geen mens ons meer kunnen ‘gezonden’. Gezonden als werkwoord is een zeer ongezond soort gewoonte. De energie straalt via een soort vergrootglas collectief naar het individu toe. Om de mens maximaal af te zonderen van de kosmos. Mensen willen er elkaar erin duwen, eruit redden, overschrijven, zieken, tarten en zelfs doden. We hebben op aarde ernstig rekening te houden met verschillende soorten waarnemingen die naar ons toe gezet worden. De bedachte vrije aardse waarneming, de gevoelde aardse pijnwaarneming, de gevoelde aardse vrije waarneming.. En dan is er de kosmische vrije waarneming van buiten deze sfeer. Niets kan zich meten, tegenwerken of ’samenwerken’ met, als het gaat om deze volledig op zichzelf staande waarneming, vrij van het aardse bestaan. Het is het meest ruimtelijke gevoel voor zien en zijn die er bestaat. Precies in deze energie laat een woord als bevrijding zich open vouwen.

Vaak is het een mix van waarnemingen die de mens op zich af krijgt, grotendeels via de spiegel van het aardse menscollectief! die niet heel gezond is voor, die niet goed resoneert met, de gemoedstoestand van de kernzon. Demping is eerder het gevolg dan stralen. Het verzanden in uitleg, de verwarring die de vragen zenden, de onmacht en het redden, het eeuwige zoeken naar de oorzakelijkheid van bestaan.. het toont het gestuurde gezond in de mens en naar de mens. Het leeft in alle mensen hier op aarde, het is onderdeel van het programma -eindig mens zijn-.

De groepsspiegel is genadeloos in onbewustzijn; de gedempte zonkracht moet doorgegeven, tegen elke prijs! En in Bewustzijn is er geen spiegel en geen groep. Uitersten. De mens die gezond wil zijn raakt gevangen in uitersten. En hij denkt dat hij het zelf wenst. De mens die denkt dat hij gezond is, is ziek. Hij lijdt aan gedachten van gedachten van gedachten van gedachten ..

Een mens die weet, die diep vanbinnen voelt, dat hij als zij gezond is, die treedt in/ is in verbinding met echte levenskracht. Kracht die diep in hemzelf huist en zich in het moment openbaart om vrije informatie te tonen. De gezonde mens laat zijn aards gespiegelde zelf met rust en daarmee ieder ander. Hij laat zichzelf los zijn van elke vorm van ver andering, ver betering, vernieuwing en dus van de aardse- mens- gezondheid. Hij denkt niet om en anders en hij is niet vatbaar voor licht en de verlichten.

De aardse spiegelzelf maakt van de mens een spiegelheler. Ooit noemde ik mijzelf even zo. Het leek een steppingstone, maar dat was het niet. Het was een afleiding door de belofte aan licht die iemand me ooit spiegelde in informatie overdracht rond het onderwerp quantum fysica. Licht lokt, het liefst met krachttermen en toverformules, die precies de mens aanspreken op de kracht die open wil op dat moment. En allang geopend zou zijn, als de waarneming, in dit geval de mijne destijds, vrij genoeg was geweest. Maar dat was het niet. Zo drijven mensen in een bad van bubbeljaren voorbij, zeepbel na zeepbel doorprikkend. Hopend op ver andering. De vervolmaking van de puzzel van de gebroken spiegel.

Die spiegel is hartstikke heel. Hij toont onze gebreken namelijk tot in het perfecte. Op het gerobotiseerde af. De spiegel staat symbool voor programmeringen, die zich doorkopiëren in de menselijk ogende systemen. Het is net als met oude verhalen, ze blijven maar overgeleverd worden. Bijna niemand sluit de boeken nu eens en zegt.. en nu is het klaar met deze verhalen die we geschiedenis noemen. Uit. En als ik los kijk van de spiegel in mijn ogen zelfs nooit geweest. Ik hoef geen verhaal, ik ben het zelf. Hier ben ik. In mij leeft verhaal. Het heeft weinig tot niets te maken met deze spiegelwerkelijkheid. Hoe ik hier gekomen ben, het zal je verbazen. En zolang jij bezig bent met gezonden, zal het je niet kunnen raken. Tot een dag, misschien schijnt de zon ineens helderder dan ooit, dat het mensbesef ontwaakt en je voelt vanbinnen dat je ook een eigen verhaal hebt. Eén die vooraan staat en in de voorste linie. Het is de meest gezonde beweging die er bestaat en ook de meest levende. Op commando beginnen te ademen en ermee ophouden is niet wie we zijn. En er is niets die jou kan vertellen hoe gezond jij in wezen allang bent. Mens van de planetaire werelden, hoeder van de kosmos, vrije reiziger; welke gouden zon leef jij?

moniek

Bron: https://earth-matters.nl/de-gezonde-mens/


Martijn van Staveren: De designers van ons (experimentele) universum, de Huargardiaanse beschaving

(door Earth-Matters) Dit zijn diverse fragmenten uit educaties van Martijn van Staveren met betrekking tot de designers van ons (experimentele) universum, de Huargardiaanse beschaving. Het wordt aangeboden als bijlage bij het gratis ebook met gelijknamige titel. Het ebook mag als inleiding worden gezien. Je kunt het hier gratis downloaden: https://earth-matters.nl/product/eboo…

Inhoud:

  • blz 6 – Voorwoord
  • 10 – Het aankoppelen in dit universum
  • 29 – De Huargardianen, een alliantie van 8 rassen
  • 35 – Ondanks non-interventie: Invasie van het originele Huargardiaanse experiment
  • 43 – De crux van waarneming en het intact blijven van het originele experiment
  • 48 – Organische, analoge en synthetische werkelijkheden
  • 51 – Wat is experiment en wat is bestaan?
  • 52 – Twee soorten mensen
  • 59 – Onze samenleving: de 54e opkomst van beschaving op deze aarde
  • 61 – Emotioneel design
  • 63 – Tijdlijnen en 188 superdimensies
  • 108 – De hack in 1958
  • 122 – De val van Gaia
  • 125 – Over dieren in het experiment
  • 130 – Genezing: Terugzetten blauwdruk oorspronkelijk design in je lijf
  • 131 – Ontmoetingen – Wij zijn de leerlingen van onze leerlingen
  • 135 – Bekrachtiging met betrekking tot de designers
  • 138 – zoals we bedoeld zijn in aards leven – gedicht door moniek van pelt
  • 144 – De totale vrede in het hele universele scheppingsveld herstellen
  • 149 – De essentie van het scheppingspotentieel
  • 155 – Verstrikt raken in de matrix – demping van levensvreugde
  • 165 – De oorspronkelijke bedoeling van de baarmoeder
  • 168 – Nederland en de verschuiving door de hack
  • 172 – UFO disclosure, een gehackte agenda waar de designers niet inpassen
  • 175 – Designer waarneming, technologie en kracht
  • 178 – Je kernboodschap en de designers
  • 180 – Herschepping door voorstellingsvermogen
  • 185 – Vanuit het gehackte script van de dood terug naar de onsterfelijkheid
  • 192 – Samenspraak met de designers over leven en dood – essay door moniek van pelt
  • 206 – De ingebouwde Great Reset van de designers en het huidige gevecht om de hoofd-tijdlijn
  • 216 – RESET – in vrije taal: Regels En Systemen Eindigen Totaal – samenspraak met vrije velden om de designers van dit universum te ontmoeten – essay door moniek van pelt
  • 226 – De 2e hack: De Aethians nemen het over van de Annunaki (1e hack) en hoe je dat kunt waarnemen (en ontdoen) in jouw leven
  • 258 – Hoe vrij wil een mens werkelijk zijn? Werkelijk?

Licentie Creative Commons-licentie – Naamsvermelding (hergebruik toegestaan)


er zijn kinderen

(door moniek van pelt) er zijn kinderen.. gaat over sprekend bewust zijn

verder zien dan hetgeen dualiteit ons heeft gebracht, het toont ons een veelal onbegrepen veld.
het aardse leven lijkt hier niet op ingericht. de mens zwijgt in alle talen. grip proberen te krijgen op een werkelijkheid die groter is dan de waarheid in veel boeken, dat kunnen we niet alleen aan de kinderen overlaten. kunnen we deze kwantum sprong samen maken?

waar zijn de echte ouderlingen..

er zijn kinderen die accepteren de geboorte niet
omdat ze diep vanbinnen voelen helemaal niet geboren te zijn
maar meegetrokken, gevallen of in de mensmissie gesprongen
middenin de brute overval op het kosmische Mens- Wel- Zijn
waar geen boek ronduit van durft te openbaren
zelfs het boek der openbaringen niet
er zijn kinderen die vechten tegen de levensgrote angst
die hen is opgedrongen als een schamele staat van werkelijkheid
en die zij vanbinnen voelen niet zelf te zijn
zij voelen zich ten diepste enkel leven
zonder volslagen ontaarde onbewustzijn-spelletjes

er zijn kinderen die familie maar een raar woord vinden
die zich verbinding herinneren die hier nauwelijks is
slechts vervormd en gecontroleerd in parels zand
er zijn kinderen die zich niet weg willen geven in groepen
en hun symbiotische spirit gedrag die onderhuids claimt
maar ze moeten wel
ze zijn verplicht er op de een of andere manier deel aan te nemen
en ze hebben hun ware gevoel voor grens nog niet paraat

er zijn kinderen die zoveel gemoedstoestanden kunnen aanvoelen
dat ze het leven in de voor hen bepaalde afstelling niet goed kunnen handelen
en al jong diep traumatisch ingeladen worden
er zijn kinderen die besluiten uit het brein
uit de denkende maatschappij weg te blijven
en daarin geïsoleerd raken en prooi worden voor de on min ziekte
er zijn kinderen die zich nooit kind gevoeld hebben
die zichzelf zelfs anders herinneren als mens in vorm en thuis

er zijn kinderen wiens lijf pijn doet
omdat ze in een vorm van geest beheersing terecht zijn gekomen
die hen dwingt en slaat en onder daant
ze spreken over technologie in lijf en leden
waar de meesters de bloemen en de bijen prediken
er zijn kinderen die zichzelf vragen stellen bij scholing
bij de geschiedenis en diens zogenaamde waarheid
er zijn kinderen die interesses hebben
die volwassenen niet kunnen begrijpen
omdat het leven in geen methodiek past
nergens in
passen zij niet
en niemand die hen ziet

er zijn kinderen die zo krachtig waar kunnen nemen
dat ze de gaten zien in het verhaal van de volwassen mens
die zichzelf niet echt ziet, al spreekt hij van wel en waar
de leugens, de zoete zweem, de wan orde, het zelf behoud
ze zijn volwassener dan het idee van volwassen ooit beschreven is
er zijn kinderen die de programmering van de onschuld niet willen dragen
ga zelf maar kind zijn in dit malle gevangen woud

er zijn kinderen die gevormd worden uit een hybride samenwerking
die psycho patisch tegen de mensheid gericht is
en zoveel drab in zich moeten dragen dat beheersbaarheid hun enige uitweg is
er zijn kinderen die zich niet willen laten misbuiken
als het gaat om overheersing van een on-mannelijk soort voegkracht
maar de volwassenen zijn afwezig in hun blik
en de verslaving aan intieme verdringing is groot
er zijn kinderen die niet langer om hun kern heen willen dansen
maar omdat iedereen het doet zullen ze met velen bezwijken

er zijn kinderen die zich in geen enkel sprookje herkennen
en al helemaal niet in de waarneming dat ze mogen leren
dat ze onaf zijn en dood gaan
er zijn kinderen die het licht niet langer willen weglachen
tot ze zien dat juist de grote clowns dit grap na grap doen
en vele zalen volgen braaf, de handen op elkaar
het ware licht, de kracht van Leven, de pure spirit
het wordt nauwelijks begrepen, bezongen, bestilt

er zijn kinderen die zich zoveel natuur voelen
zoveel dier, zoveel boom, wilde wind, stralend zon
dat hun mensvorm krakend onnatuurlijk drukt en trekt
omdat ze niet eens in staat zijn leven te bewaken
er zijn kinderen die leven zien in de lucht voorbij het aardse
wezens, ufo’s, gigantische open werelden
waar vrijheid nog gewoon is
g o d echte zelfzin kent
en goud nergens gestolen wordt

er zijn kinderen
zoveel kinderen
zoveel volwassenen
die nog nooit volledig gezien zijn
voor wie ze zijn

de waarneming is al bepaald
jij bent jij en ik ben ik
geleerd, geschaafd, gemasterd
en al zo oud
als een zerk op een graf
een donkere ogende diepte
vol onvermoede gevoelens van leven
soms moeten oude stenen breken
en aarde simpel terugkeren tot aarde
de leringen terugvallen tot zand
om de ogen uit te wrijven
en een nieuwe definitie uit te nodigen
zichzelf mens levend en wel te tonen

moniek

Bron: Earth-Matters https://earth-matters.nl/kinderen/


RESET

(door moniek van pelt)

RESET in vrije taal
Regels En Systemen Eindigen Totaal
samenspraak met vrije velden om de designers van dit universum te ontmoeten


ik stel in dit stuk vragen van kracht. Vragen waarvan ik weet dat ik de antwoorden in mij draag en jij in jou. Met kracht gesteld naar de energie in mij die resoneert met de forcekracht buiten mij. En dat dit ons mensen te doen staat tijdens ons verblijf op aarde, een informatiebrug voor en naar elkaar zijn waarin waarheid weer hardop en vrijuit gesproken wordt. vragen van kracht ontspruiten uit de oorsprong van wat we op aarde kwantum fysica noemen. Het beoogt het opeisen van de licht-frequentie, kosmische informatie, in je eigen aanwezigheid, om een diepere ervaring te voelen van wat aanwezig zijn binnen een kosmos aan werkelijkheden nu eigenlijk is. In de open legging van jezelf eis je je echte thuisplek weer op, er vindt tot in het fysieke lichaam een diepe verankering plaats van de waarheid die je met je mee hebt gedragen en die je niet eerder uit kon pakken in communicatie, omdat er informatie ontbrak. we zullen onszelf weer steeds meer kunnen ervaren als een open baring, een vrije geboorte, om dan weer in het gevoel te weten; vrij zijn we in origine steeds geweest

Reset duikt als aards woord vooral op sinds de technologie stevig expandeert vanaf eind jaren zeventig, waarin het zoiets betekent als; het terugzetten van de instelling naar de instellingen uit de fabriek.
Mensen kijken bij een reset naar een computer, een display, software, een proces.
je zou het woord reset ook langs de energetica van bewustzijn kunnen beschouwen en dan zou je kunnen waarnemen dat je bezield leven, daar waar de mens zelf aanwezig is en weet wie hij Is, niet zomaar kunt resetten. Onbezield leven, daar waar onbewustzijn de ruimte vult en leerscholen dient te ondergaan om zo ver mogelijk te vergeten wie de mens is, daarentegen wel. Onbewustzijn hoort namelijk van nature niet bij de mens, zo herinner ik mij. Dus zo van nature is het hier niet.
Ben ik te resetten naar een totaal andere taalbeleving? Ben ik te overtuigen dat ik mij te vormen heb naar de buitenwereld die heerst, omdat ik zonder diens ingevoegde programma’s hier niet zou kunnen bestaan?, zou een indrukwekkende vraag van kracht zijn, om het kunstmatige onbewustzijn op te sporen in het zelf. En zo steeds meer weer in eigen gedachten te spreken, die diep verbonden zijn met het voelende weten.


Steeds meer mensen, waaronder stevige wetenschappers, kijken naar het aardse leven als zijnde mogelijk een simulatie, bestaan die voortkomt uit een hoog geavanceerd softwareprogramma.
de mens zou dan voortkomen uit een programma die menselijke eigenschappen heeft gekoppeld en in een gekopieerd biologisch veld geplant/ gescript zijn. Vraag daarbij is hoe bewustzijn zich verhoudt tot leven, waarin mensen nauwelijks in kracht aanwezig zijn en grotendeels uit onbewustzijn zouden bestaan. Spreken over bewustzijn op zich lijkt op aarde al kunstmatig over te komen, omdat er altijd sprake Moet zijn van tweedeling in de mens, die dan statistisch geobserveerd wordt door de mens die buiten jou staat. Diep vanbinnenuit kennen wij geen tweedeling, zo herinner ik mij. Voor de mens met een intact geheugen, een compleet weten, is helemaal geen plek gemaakt in deze aardse wereld. En ook niet voor de mens die zich herinnert niet van deze aarde te komen, maar ergens anders een thuis te kennen. De mens die zich buiten zijn toegestane aard gedraagt en zich verbindt met werkelijkheden buiten die aard, het aardse, ook daarin is nauwelijks ruimte aanwezig om zomaar vrijuit te bewegen. Die ruimte dient opgeëist te worden in en door de mensen die bereid zijn deze frequenties in waarheid naar de aarde te halen. Zou de artificiële resetknop soms al eens een keer of tig ingedrukt zijn bij delen van de mensheid?, in een wereld waarin mensen afhankelijk zijn van een collectief gedachtenbrein en herinneringen aan elkaar doorgeven, in plaats van op eigen benen te staan en het zelf zijn en doen ook echt vorm te geven.

de mogelijkheden van het openen van het beeld van een simulatie en de vragen die daarin aan de oppervlakte komen te liggen, het opent een stevig debat. in deze snelle uitbreiding van mensrijke intelligentie, openen gevoelens zich dieper en ontstaan er nieuwe mogelijkheden in denken, kansen om vragen van kracht te gaan stellen; wat betekent dit beeld voor leven op aarde, leven buiten de aarde en hoe zijn wij mensen een schakel in die verbinding tussen binnen en buiten?; oftewel, is er mensrijke verbinding mogelijk tussen binnen en buiten het lichaam maar ook binnen en buiten de aarde, dus met andere wezens in het heelal?
een grote vraag die al in het veld ligt en eigen openlegging behoeft is; wie zou deze matrix waar we in leven dan gemaakt hebben? en hebben deze designers een welwillende bedoeling met de mensheid?

De mens is op weg, juist ook door de aanwezigheid van technologie en het bestuderen ervan, naar zelf beheersing; een vorm van evolutie waarin de mens zichzelf hervindt, zijn kracht weer opeist en waarin hij zijn beeldend vermogen als schepper terug aanzet. Om vervolgens de weg naar huis te hervatten, en uit het veld van leven met de dood, op een manier die ons met velen momenteel onmogelijk lijkt. Wat is thuis? is hierin een bijzondere vraag van kracht. Een krachtsportaal waar nogal wat heilige webben voor liggen, van verlichten die ons de weg al zouden hebben gewezen. De vraag is echter pas open als ik hem stel, als jij hem stelt, aan onszelf. Een vraag stellen als deze is reiken naar de als ‘ongeweten door de onwetende’ bestempelde frequentie en opening/ openheid opeisen.


Er zijn echter draconische krachten aanwezig die de mens graag willen overheersen en die in een sneller tempo proberen om een reset te laten plaatsvinden onder hun voorwaarden; de mens moet terug naar nul, terug naar af. Ofwel, de mens stopt met uitzoeken van wie zij werkelijk is en inhaleert alleen hun levensprogramma waarin de mens-overheersing gewillig of met wat strijd accepteren als een enig resonantieveld waaruit zij bestaan. De mens bestaat dan als het ware slechts uit de trillingsfrequentie van oorlog, die uitmondt in pure zelfontkenning, van de mens. Uit nood, uit angst, uit strijd en uit onvermogen heeft hij de ware menstrilling, de kosmische frequentie van natuurrijke harmonie afgelegd. Het voelt als het afleggen van een eed tegen de mensheid gericht, terwijl de woorden berekenend spreken van vol en vrede en voor.


door veel mensen wordt dit aangevoeld, zij verzetten zich tegen dit totale uitsluitingsprogramma die hen wil besturen opdat zij niet langer aan deze reset, als installering van deze nulcode in het brein, mee willen werken. ze voelen ook dat er een grote beweging nodig is, een nieuwe voortstelling van wereld, die in een verfijndere mensafstemming beweegt en waarin de mens kan voortbestaan in de zoektocht naar zichzelf. eigenlijk voelen ook zij aan dat er een vorm van reset nodig is, terug naar de basis, naar het begin, van hoe de mens eigenlijk bedoeld is te zijn. wat dat dan inhoudt, dat thuis, daar stokt de verbeelding vaak, omdat de trilling waarin zij dat willen of denken te zijn niet volledig uit henzelf komt, omdat ze niet weten wie ze echt zijn, en omdat het vermogen van voorstelling van een bewustzijnsoorlog op aardse schaal en ver daarbuiten sterk gedempt wordt. Op kosmisch nivo wordt er gevochten om deze voorstelling, waarbij draconische krachten eisen dat de voorstelling uit het zelf stopt en instant wordt vervangen wordt door de voorstelling van buiten. de inhoud van de display wordt gewist en de display wordt nieuw gestart. een reset van je biologische klok.. hoe de mens slaaft en slaapt moet opnieuw worden herzien. De grote herziening, great reset, is nodig omdat er teveel mensen wakker worden en de verbinding met leven diep binnenin en tegelijkertijd buiten het aardse te sterk wordt.

Als het waar is van een softwareprogramma waar we in leven, wie zijn dan de oorsprongrijke ontwerpers, designers eigenlijk? Wie hebben dit experiment zo ontworpen en waarom? Komen ze van deze aarde, is de aardse mens in staat tot zoiets vernuftigs op technologisch gebied of komen we dan bij de afdeling andere goden uit? Zo mag de betekenis god in dit verband dieper opengelegd worden. Wie of wat is god dan nog? En als ons lichaam dus geen voortplanting is van puur biologisch bezield leven, waarom zijn wij hier dan? Wie zouden de bewakers zijn van onze cellen, van onzichtbaar naar zichtbaar groot en zich samenleving noemend? Er zijn genoeg mensen die herinneringen hebben aan een bestaan op een aarde die lijkt op deze, alleen veel grootser en wijdser, levend in een embedding van harmonie en waarheid.

En is die aarde, door velen gaia genoemd, is dat dan wel thuis?
Of toont ons dit de oorsprong van een experiment, waar misschien wel niemand uiteindelijk vandaan komt of thuis is?

Er is iets gebeurd tussen de herinneringen aan een vredige aarde en de aarde waarop we nu leven. Het is waarom we met velen in de dissonantie leven van op weg zijn naar vrede, terwijl die weg juist in die gedachte nog steviger versperd wordt. Als je waarneemt in termen van matrix zou je kunnen vermoeden dat er hacks kunnen plaatsvinden en plaatsgevonden hebben, bewustzijnsoorlogen op diepgaand en voor velen onvoorstelbaar technologisch nivo. (Het is ook te zien in films als the matrix.) Sommige mensen kunnen mooi beschrijven hoe donkere dreiging ineens het leven leek te bedreigen en dieper en dieper. draconische grootmachten hebben mogelijk dit experiment gehackt, middels computerinbraak ingenomen, voor hun eigen doeleinden. Ik zeg mogelijk, omdat niets zeker is, zolang je deze informatie niet zelf diep binnenin je Voelt en voor een groep mensen zal dit de eerste keer zijn zoiets te lezen. Voor mij voelt het als waarheid. Het beïnvloeden van de uitkomst van een experiment, waarom zou iemand dat doen? Het vraagt een gigantisch inlevingsvermogen in het menszijn en een openlegging in kosmisch bewustzijn.

Naast de grote vraag; zijn wij de enige mensen in de kosmos?, zijn er nog hele interessante vragen van kracht te leggen. Vragen die onze voorstelling openen van waarom er een experiment zou kunnen liggen überhaupt en welke rol wij nu (denken te) spelen hier op aarde.

zijn wij de eerste mensen die dit meemaken
die gedwongen lijken te worden om wetgeving te accepteren die over de mens heerst
technologische beheersing die emotievelden dicht wil zetten en trillingen van leven wil beperken
mensen die een diepe terugval van hun vermogens ervaren
die in verval en uitval de mensrijkheid grotendeels verliezen
en die de samenwerking zijn gaan zoeken met andere rassen
die hen technologie aan zullen reiken
in een poging om bij hun mensbron terug te komen
en waarbij de samenwerking niet overal zo welwillend blijkt als toegezegd?

Zijn wij de eerste mensen of zijn er meer buiten deze aarde? Het gaat er niet om dat er nu een antwoordenboek exact langs tijd en lijn aangeeft hoe Het dan wel zit, het gaat er voor mij om, om deze vragen weer te mogen stellen. Hoe meer kracht we in ons voelen, hoe krachtiger we de vraag kunnen neerleggen. Hoe sterker de resonantievelden aangaan. Daar waar het zwaard van de waarheid ingaat, moet ruimte gemaakt worden voor de mens en zijn gevoel.

Met hoevelen hebben wij mensen kort of lang gedacht dat we aan evolutie meededen, terwijl we onze voetstappen in vergetelheid zetten? Kan het zijn dat ik mijzelf, wie ik werkelijk ben, ergens vergeten ben?

Komt het idee van the great reset eigenlijk wel van deze aarde of zijn dit buitenaardse draconische grootmachten die met deze gedachte spelen alsof ze het zelf verzonnen hebben?
Zou het kunnen zijn dat de echte reset moet komen van de originele houders, designers, van dit experiment, dat enkel zij hiertoe in staat zijn als makers? Zij die zichzelf ook weer willen voelen en de mensheid evenals zichzelf terug wil zetten in het mensveld.
dat de draconische kracht vanuit overname wel kan faken dat ze dit doen en hopen dat mensen uit hun bewustzijn stappen, doordat ze uit angst volledig in het hoofd gaan zitten of enkel in het hart, en kosmisch gezien afwezig zijn. Ze dreigen dan wel met een reset, maar zijn er niet toe in staat vanuit zichzelf. Ze zullen de mensen zover moeten krijgen om de keuze te maken om een programma te zijn in hun voorstelling en dit gedachtengoed uit te breiden door er een vorm van weerstand tegen te hebben.

De focus leggen op wie je in wezen voelend bent, maakt dus de weg vrij voor de mens aanwezigheid. Niet alleen bij ons aardse mensen, maar bij de hele mensheid, die een veel groter gebied beslaat als alleen de aarde. Vragen van kracht, daarmee leg je verbindingen in jezelf en buiten jezelf. Verbinding met al het leven, niet alleen met het toebedeelde stukje informatie van deze aarde.

Bewustzijnsoorlog is niet nieuw. Hacken is niet nieuw. Systemen zijn niet nieuw. Geld is niet nieuw. Dood is niet nieuw. Wij mensen zijn in de kern wel nieuw, als in origineel. De sluiers van taal die spreekt in termen van ongebalanceerd bewustzijn, hack, systeem, beloning, dood zijn in ons gedrongen en hebben de originaliteit overschreven.
Wie ben ik als mens zonder het systeem dat dit denkt?

En.. zou het mogelijk zijn om gevoelsmatig terug te keren naar het verhaal van voor het systeem, voor de hacks die deze vorm van mind control hebben geïntroduceerd op aarde, en waar de mens nu zo enorm gebukt onder gaat door verwarring en vertwijfeling of slechts nog in verdoofdheid handelt?

Het duidt eigenlijk ook een vorm van reset, in de vertaling van een kosmische terugkeer naar de kern. Dan komen we dus uit bij de oorsprongrijke ontwerpers van dit universum, deze matrix. Voor de hack. Het voelt als zeer belangrijk dat vragen van kracht op elkaar aansluiten! Dat je er niets tussenlaat in jezelf. Vragen van kracht stoppen de inbraak steeds dieper en openen een weg in jou die er in informatie allang ligt. Het is alleen overruled in en door de manipulatieve overtuiging van het definitieve bestaan van onbewustzijn. Er zijn ongetwijfeld meer vragen van kracht als brug neer te zetten om de eigen ervaring terug te halen naar hier. Wat van groots belang is, is dat het contact met deze designers hersteld wordt en dat wij ons er opnieuw bewust van worden, van dit deel van de mensheid die zijn aandeel levert in de terugkeer naar Thuis. Alsook dat zij het niet zijn geweest die ons erin gehackt hebben, in dit experiment. Ze zijn in dezelfde val getrapt als velen van ons die hun bewustzijn ook in oorsprong niet langer compleet hadden; de leugen van een oer (uhr) verhaal. Zoals nu de leugen regeert dat de mens steeds meer gaat lijken op een computerprogramma doordat zij dat zelf wenst en nodig heeft en op zich af zou roepen, omdat hij de dood niet zelf kan overstijgen. Het onbewustzijn is ons overkomen, niet onze schuld.


Hoe onbewust ben ik mij van mijn bestaan en mijn wezenrijke bestaansgrond?

Vragen van kracht duiden ook erkenning voor de mens van nu en hier. Ze geven in een enkele zin aan wie de kracht aanroept, wat de situatie is, waar de coderingen vastzitten en waar dus nieuwe informatie nodig is. Die er ook echt is! Deze krachtsoproep aan de Force wordt hoe dan ook beantwoord als je je vanuit je eigen nulpunt/bronpunt in jou openstelt voor de frequentie die eraan linkt vanuit een vrij veld. De aardse resonantie ontmoet op dit moment de kosmische resonantie, en op dat ogenblik wordt de kosmische resonantie leidend. Het ziet eruit als een soort sporenwissel. Wat er gebeurt is dat je eigenlijk toont aan ieder die waarneemt (binnen en buiten de aarde) hoe je beeld eruitziet, hoe hij opgebouwd is, van wat je dus mag zien van de controlehouders, wat jou voorgeschreven Is, en wat eraan ontbreekt. Je eist het grotere plaatje weer op in de kracht waarmee je een command als deze geeft, dwars door de controlelagen heen. De kracht ligt middenin de vraag, in de kern ervan, niet bij het vraag teken. En niet bij het antwoord. Je buigt niet voor of achterover, zoekend en smachtend. Je staat rechtop en je Weet. Ook al komt er geen woord uit je mond of spreek je geen geleerde taal. (laat de Bron die een ander deelt geen frustratiebron worden voor jezelf) Overigens kun je een vraag stellen hardop, maar je kunt ook totaal zonder woorden in de stilte aanwezig zijn en ‘’antwoorden’’ ontvangen, een gevoel, een weten, een beeld om te verbeelden. Stilte is ook taal. En Helder Zien- voorbij de toegestane beelden- doet ieder op zijn geheel eigen wijze. Het gaat er in ieder geval om dat je vanuit ware zelf erkenning kracht op eist, en niet vanuit de vragende buitenwereld antwoorden zoekt in diezelfde vragende buitenwereld. Iets wat bij readingen en channelings vaak gebeurt. Er worden dan matrixvelden en diens scripts uitgelezen waarbij de heling, het begrijpen, het verlichten, het aangaan via het matrixveld geschied. We hebben met velen vaak niet eens door dat we dealen met opgelegde vragen en blokkades en dat de zoektocht ons wel antwoorden geeft, maar die niet echt kunnen bevredigen, omdat het ‘antwoord’, het grotere plaatje, Bewustzijn alleen maar van binnenuit en uit jezelf kan komen. Slechts dan ontvang je scheppende informatie, info die in beweging is en in lijn met een kosmos aan werkelijkheden. Ook wel vrije energie genoemd.

In de verwijdering, ten tijde van de hacks, tussen het oorsprongrijke experiment, diens houders en de mens van oorsprong zijn veel velden dichtgetrokken. Dat betekent voor mij dat de mogelijkheid van een mind controle status in mij zich zetelt bovenop een zee aan emotie die de mensheid gescheiden houdt en de bron van infectie verborgen, de broncode van de besmetting. De bestempeling onbewustzijn maakt dat dit een eeuwigheid zo moet blijven. Net zolang tot de zee vergeten is en tot de vriendschappen zijn vervaagd. Een hele emotionele vraag van kracht hierbij is;
waarom mag ik niet aanwezig zijn en blijven in een vrij moment? Waarom is er de hele tijd afleiding die mij zo snel mogelijk uit het moment wil halen en in een verhaal van trauma terug wil plaatsen. Dit zodat ik mij nooit goed af kan stemmen op die code waar de eerste inbreuk/ hack heeft plaatsgevonden? Ik heb een voorstelling willen aanraken van kracht, in de waarneming dat elke inbraak mag stoppen in onszelf en zeker ook in groepen. De inbraak zal, zoals de artificiële embedding luidt, altijd van binnenuit geschieden. Vragen van kracht dansen niet langer om de kern heen, willen geen haantje de voorste zijn en zullen niet langer meedoen aan enige vorm van buitensluiting. Ze gaan de schaamte en schuld voorbij. Overigens werd mij aan het strand eens gevraagd door krachtswezens; wat is voelen? Ik heb er al eens over verteld in onder andere webinars en de diepe impact die dat had en de vele wezens uit allerlei vrije velden die daarbij betrokkenheid toonden om mij heen maakten dat ik daarin steeds dieper ben gaan voelen van wie ik ben. Daar zijn ook de tekeningen uit voortgekomen die ik gemaakt heb en maak, uit de diepe betrokkenheid bij vriendenvol leven, bij familie. We zullen de ervaringen die voortgekomen zijn uit dit diepe onderzoek verder bij voorkeur life delen met mensen. Dit schrijven is slechts een aanzet tot openheid, vanuit mijn bron naar de bron van al het leven. Een woord als reset kent deze en vele andere belevingen in het mensveld en ver daarbuiten. Als je de A van aanwezigheid in een energie als reset zet krijg je bijvoorbeeld teaser, wat aangeeft dat je kunt zien in de huidige informatiestroom hoe onze nieuwsgierigheid naar meer geprikkeld wordt. Het bevat een boodschap van angst en geen echte informatie. Mensen struikelen met velen momenteel over deze onwaardigheid en gaan steeds dieper graven in dit c doolhof in de hoop Het antwoord te vinden. Het hele verhaal is speciaal om die reden neergelegd, om de mens voor eeuwig in het labyrint te vangen.

Als ik weer weet wie ik ben en ik kijk jou aan in deze woorden, zal de lezer die dit nog niet of niet meer weet dan ook weer zelf kunnen weten?

Het is mij precies zo overkomen en ik vind het fijn om hierin de ruimte die ik weer voel door te geven. Zoals ik weleens schreef is dat wat G O D voor mij betekent; Geef Openheid Door.

Op naar een vrijere wereld. Die van samen. In SamenkrachT.

moniek

Bron: https://earth-matters.nl/reset-regels-en-systemen-eindigen-totaal/


AL

(door moniek van pelt)

‘vind je niet dat ik ontzettend slim ben’,
vroeg mens aan iets goddelijks
mens had namelijk behoefte aan erkenning
van wat hij zelf eigenlijk wel wist,
maar wat hij nu eenmaal een ander
graag hoorde herhalen
‘o ja, zei de ene, jij bent het slimst
van alles met twee benen’
dat was niet helemaal wat mens wilde horen
dus probeerde hij het nog een keer
vind je niet dat ik heel knap ben,
vroeg mens die ene hoge
ontzettend knap, antwoordde het al. jij bent zo knap als de grootte van je beide ogen
en vind je niet dat ik heel sterk ben, durfde mens het erachteraan te wagen
ja nou, jij bent zo krachtig als je handen jouw liefde zullen dragen
en kijk eens hoe groot ik ben, zei de mens terwijl hij op zijn tenen ging staan
met zijn borst vooruit en vol van schone schijn
zeker, antwoordde het goddelijke
jij bent groot, zo groot als je vermogen kind te zijn
“word ik nu in de maling genomen?”, vroeg mens zich in verwarring hardop af
je kunt je eigen spiegel niet eens aanzien, zei de hoge
jij denkt dat ik je straf
wat een vermogen mens, zo een vermogen en toch heb je je benen amper op het droge
mens begon te koken en riep, weet jij wel hoe machtig ik ben
ik kan jou zo inene van je troon stoten, riep mens met zijn neus in de lucht
ging je er maar eens op zitten, fluisterde de wijze met een zucht
dan hield je wel op met je gebral, riep de echo mens zachtjes na
mens, je bent zo machtig als de scherpte van de woorden waarmee je tegen me spreekt
hoeveel wil je eigenlijk niet horen?, vroeg spirit
wat bedoel je, vroeg mens, lichtelijk geïrriteerd,
omdat de grote g zijn gedachtestroom onderbrak waarin net nieuwe kwaliteiten zich aandienden
de ene herhaalde wat hij zei en bleef verder stil
vertel jij het me dan maar aangezien je zo goed zicht lijkt te hebben op wie ik ben, hoonde mens

een machtig grote stilte volgde voordat alles zachtjes en vol liefde sprak;
jij zult heel ver kunnen gaan mens, om niet te horen wat ik je zeg
je zult bossen verordenen hun gebied in overzichtelijke groepen in te delen,
zodat je geen berk meer tussen beuken vindt
je zult de vlinder benen geven en de maan in zijn dans met de aarde de andere kant op laten draaien
de zee zul je gebieden zich te gedragen als een klaterende bergbeek
en de naaktslak zul je zeggen fatsoenlijk kleding aan te trekken
de duiven mogen niet langer in het openbaar liefkozend koeren
en de wind mag slechts op bepaalde tijden waaien, als de zon zich niet laat zien
er staat straf op spinnen die hun eigen unieke patronen weven, zonder te overleggen of dat mag
en je zult het gras vertellen dat ze blauw is en enkel op gazonlengte mag groeien
zover en verder zul je kunnen gaan om in de oorsprongrijkheid jezelf niet weerspiegeld te hoeven zien
uit angst omdat jij je eigen natuur niet durft te leven
en uit schuldgevoel omdat jij je schaamt voor je liefdesloze gedrag
in een wereld waarin jij, mens, de enige bent die mij nooit als jouw gelijke zag

moniek

Bron: Earth-matters https://earth-matters.nl/al/


De mens die ontwapent, is de mens die zijn opgelegde bestaan aflegt

(door moniek van pelt) “…En ik, ik ben een voeler. Een mens van nu. Aards bezien in en uit vorm en dieper kijkend, kosmisch krachtig in eeuwige vorm. Een al-weter en een pure waarnemer. In mij schuilen vele herinneringen uit een wat we hier tactisch geheugen noemen en die in oorsprong intact is, die uit hun schuilplaats tevoorschijn komen en mogen komen. De mens die uit de oorlog stapt, stapt door in een groter geheel van het zelf naar een originele vorm van SamenkrachT zonder punt

Als je achter het strijdtoneel kijkt, welke dan ook, dan is er vaak niets wat overblijft van de mens- in- wezen. De menselijke strijd om voortbestaan lijkt zo gegarandeerd, dat de kleine letters op het garantiebewijs de mens niet eens opvalt. In de kleine letters valt de mens-ering namelijk weg. En is de beloofde leegte dan ook echt leegte? Of het beloofde thuis een vrij thuis? Of is een woord als beloofd dan reeds ingewisseld voor beroofd?

Het is tijd om de ware betekenis van intelligentie verder open te leggen in het zelf. Wat is de ware resonantie als het gaat om pure intelligentie, de vrije vorm tonend? En waarom blijven we ons massaal beperkt voelen tot een zoektocht hier op aarde en niet daarbuiten? Is dat voelen of sluipt er een vorm van bedachte onafheid in, die de mens intelligentie stopt en de verbindingen daarin sloopt? Die dus de eeuwig doorgaande bewegingsstroom die we voelen noemen ophoudt? Er zijn intelligentievelden aanwezig hier op aarde die zich bedienen van mentaliteit: De mensen die zich in de waarheid van het denken als weldoordacht en uitgeslapen scherp laten aanzien. Ze doen dat op zulk een overtuigende wijze, zo hoogst vernuftig en vindingrijk in geslepenheid, dat er maar weinig mensen zijn die deze kracht kunnen bijhouden, zo oogt het. Want kracht is het, al gebruiken we liever het woord macht, om een vorm van tegenstand/opponent te duiden, het is een vorm van kracht. Er is veel kracht en uithoudingsvermogen nodig om een wereldbeeld te vormen waar gevoel niet bestaat en waar de scherpte van het denkwapen voelbaar is met elk woord. “om niet in mijn buurt, ik ben hier de sterkste. Ik overwin. Mijn woord is wet. Mijn denkwereld heerst over al het andere, in mij en dus in jou. Ik bepaal en herschrijf van wat menszijn vanaf dit ogenblik is. Dankzij mijn allesdoordringende aanblik schrijf ik de werkelijkheid, het bewustzijn. Ik ben god.”

Deze energetica, het wordt gezien als een vorm van briljant zijn, een natuurlijke mens-aanleg om bezit te verwerven en te her duiden, te her delen. Want wat natuur is, dat is geherdefinieerd bij de gratie van de kracht van denkwereldse mentaliteit. Een uiterst hoge vorm van begaafdheid, die niet onderschat kan en mag worden. Je zou kunnen zeggen dat deze kracht zich opbouwt, doordat het een volledig gevoel van macht geeft over het idee mens. Onder andere doordat hij de spiegel zo fragmenteert dat de voelende mens in de aanblik van een totaal pakket aan onmachtsgevoelens onderuit gaat, nog voor hij bij zijn echte wezensgevoel kan komen. Dit doet de mentale mens met zijn waarneming, de waarheid van zijn idee van kracht zo volledig mogelijk inzettend en daarmee totalitaire eenheid dienend. De totalitaire staat van zijn in de observatie haalt de werkelijkheid die twijfelt, die voelt, die zoekt of die weerstand biedt genadeloos onderuit. Het woord framing wordt hier weleens aangeplakt, al is het veel sterker dan dat. Het beoogt het letterlijk openen van gekoppelde gedachteningangen bij voelende mensen, die daarin een onbewustzijn kennen. Alles, elke gedachte van actie tot reactie en de weerslag op emotie wordt daarin mee ingevoegd. Er wordt als het ware een heel verhaal in de mens geschreven, op het moment dat een mens de gevoelswereld in een ander mens als afwezig kijkt. En het is een mens die dit moet doen! Het is een constant (laten) overschrijven van een absolute staat van zelf zijn, die de mens is kwijtgeraakt. Een originele energie als oorsprong komt er bij zulk een definitieve vredeskracht aan te pas, energie die ergens in de kosmos aanwezig zou zijn. We kunnen hier dan ook spreken over kosmische oorlogsvoering, aangezien deze absoluutheid aangevallen wordt door een mechanische oer(uhr)vorm van zijn. Deze her identificatie met menszijn middels bewustzijnsstrategie gebeurt op een veel grotere schaal, dan wij met velen vermoeden, omdat we niet verder kunnen kijken dan onze neus lang is. Er is ons namelijk een voelstop ingevoegd, doordat we mentaliteit in ons midden dulden. Instant en blijvend. De worsteling met weerstanden komt ervoor in de plaats. Het maakt ons mensen schaamtevol, machteloos en tegenstander. Van wat en wie, we hebben meestal geen idee, maar we doen alsof van wel. Bewustzijn kent namelijk in wezen geen enkele strategie en die in ons gedachtenveld als onbekend gemerkte grootsheid maakt ons bang en blind tegelijk.

Het spiegelen aan en met de mentale mens, alsof het een gevoelsmens zou zijn die bewustzijn op dezelfde manier zou beleven, dat automatisme maakt dat de mentale kracht zeer snel terrein wint.

We spiegelen ons namelijk aan de felle gedrevenheid om de dorst der begeerte te stillen en de ultieme wilsuiting instant te kunnen laten plaatsvinden, in een totaal verlangen naar controle. We spiegelen ons in feite aan een onmens. Een mens die zichzelf kwijt is, die zijn kosmische perceptie van waarheid en weten heeft ingeruild voor de aardse instant schepping en die de mens ering weghoont als onbelangrijk. Het zijn genieën die veelal in dienst staan van dit mensimperium, die zijn technologische weg bouwt langs systematiek en controle. We zouden dan zeggen dat het vaak een onbewust in dienst staan is. Gekeken langs het controle imperium echter is dit een vorm van bewustzijn. Een hoog bewustzijn welteverstaan. Daar waar het gevoel in grote mate of reeds geheel uitgebannen is, hergroepeert bewustzijn zich in geconcentreerde mate tot een aanwezig zijn in een controlestaat van zijn. Voor deze mens is onbewustzijn zo oninteressant, dat ze het laten voor wat het is. Het is een manier om mensen te verleiden niet langer zoiets knulligs als gevoel aan te kijken als nodig om te kunnen leven. Mensen kunnen prima zonder. Sterker nog, het is wanorde en chaos, daar waar mensen proberen macht terug te krijgen over hun emoties die hen dag in nacht uit beheersen en bepalen. En die uiteindelijk een vorm van dood geven, waar de honden geen brood van lusten. De breinevolutionair wordt in het vooruitzicht gesteld deze rampzalige dood te gaan overleven en daarin geschiedenis te schrijven als nooit tevoren.

het is vaak in deze embedding waar de term hoogbegaafdheid overigens de hoek om komt kijken in lancering. zulk een kadering is niet zo onschuldig als het lijkt. de strategie erachter beoogt pure ontkenning van de mensheid als genierijkelk mens en niet een paar! vraag jezelf eens af waar de benaming en de testen vandaan komen, die deze breinordening opent en versterkt, die van de mens een tegenstander maakt, een vechter tegen het zelf? dit geldt overigens voor alle labels, titels en benoemingen, het kader vol opgelegd bestaan vervreemdt ons steeds dieper van onszelf

De enige manier om in eigen waarneming aanwezig te blijven lijkt dus elke vorm van weerstand los te laten, die de kracht van het mensdeel dient die van jou spontaan zijn opponent wenst te maken, omdat hij weet dat hij wint middels jouw energie van tegenstand. Altijd. Er wordt op de tegenstand van de voelende mens gerekend. De mens die heel anders kijkt naar wat bewustzijn is. Die over het algemeen wel een vorm van onbewustzijn erkent, alleen daar vervolgens (nog) niet uitkomt zonder hulp van buitenaf.

De echte erkenning die nodig is, is dat we fluctueren in gedrag die dan weer mens en dan weer onmens door ons heen schijnt. Wat bewustzijn is, is niet te benoemen staand in een boot die zo hevig golft dat kapseizen de enige gedachte is die overblijft en overgeven het enige gevoel. De golven, de boot, de gedachte, het gevoel, deze mens in afleiding gaat ons in wezen niet aan. Behalve dan dat we in een mensvorm leven die is opgebouwd in een evolutiesfeer van tijdelijke aard. Kiezen voor bewustzijn of onbewustzijn, voor kampen, voor meningen, het oogt derhalve als nutteloos. En het is o zo lastig voor de meesten om het te laten. Het bestaansrecht verandert er niet door. Hoezeer we de mens in emotie ook als een inbreker beschouwen in ons smetteloze mentale brein of hoezeer we de gevoelloze mens ook als inbreker duiden in ons smetteloze gevoelsleven, zo smetteloos zijn wij mensen helemaal niet. We hebben de waarheid helemaal niet in pacht, als we menen dat ingevoegde verhalen stoppen bij onze voordeur, dat intelligentieleven is voorbehouden aan de mens hier op aarde, of dat we menen dat bewustzijn uiteindelijk onze kant altijd zal kiezen. Of, nog ronder, dat de goeden de mens gaan redden van de slechten. Onszelf bij het zelf laten en diep inkeren naar binnen, het is een begin om uit diepe krochten van ‘’bestemming’’ te geraken. En dan kijken, schouwen hoe je idee van zelf zich verhoudt tot de buitenwereld en waarom, te doorschouwen van een buitenwereld die in je binnenwereld (verplicht) zijn bestaansrecht krijgt, doordat inbraak mogelijk is. Doordat de impuls tot onafzijn zijn staat van zijn doorgeeft naar buiten. En dat geschiedt middels elektrische signalen, spanningsverschillen. Letterlijke spanningsvelden in de mens, die niet meer weet wie hij wezenrijk is. De ideeën van potentie zijn reële tegenovergestelden van elkaar.

Een interessante vraag is wie de mensheid zo dom acht, dat hij makkelijk en strategisch mensen tegen elkaar op kan zetten en hun bewustzijntje laat ‘spelen’ tegen elkaar? Dan gaan we spreken over intelligentievelden die zich werkelijk als god denken te gedragen en die de mens niet dient. Op aarde niet en daarbuiten niet. Dan dienen we te weten wie de mens in oorsprong is en altijd is geweest. Dan mogen we verder kijken dan de eeuwige vraag of er leven buiten deze aarde mogelijk is. Dan mogen we weer weten dat de mens die ontwaakt, dit alleen zal kunnen doen als de hele aardse strategie rond bewustzijn in elkaar valt. En dan valt er veel, heel veel weg. Er zal een directe herdefinitiering nodig zijn van wat leegte en dood in wezen is, als de ware samenkracht weer opstaat in ons. En dat is niet alleen voorbehouden aan de mens die denkt tot het goede te behoren en er zich vrij in te bewegen. Juist niet. In de energetica rondom strijdend bewustzijn spreken goed en slecht dezelfde commando’s. (lees ook de Aethians)

Buitenaards leven is langs diezelfde energetica als een onaf model neergezet, nader te onderzoeken, een angst te overwinnen, een brug te bouwen. Bruggen bouwen tussen goed en slecht werkt helemaal niet, omdat beide kanten nagenoeg volledig geprogrammeerd zijn om de waarheid aan eigen kant te kennen en de ander tot tegenstander daarvan te blijven zien. Tegelijkertijd is het zo dat we in wezen nooit iets anders gedaan hebben als samenzijn. Het brein gaat deze energetica niet willen snappen en dus geen bestaansrecht geven in informatie uitwisseling. De eeuwige mens en zijn ware komaf, die buiten de geprogrammeerde aarde ligt, wordt er doodgezwegen. Het mens gevoel echter, de pure binnenwereld herkent dit onmiddellijk. We zullen als mens zelf voor onze eigen waarheid mogen gaan staan en stoppen met het kiezen van kampen en partijen die het voor ons gaan doen. Degene die in voelen zichzelf herkent stapt als het ware in een grotere gevoelswereld en degene die het brein als enige waarheid ziet stapt door in een grotere denktank. Hebben we dan nu de ander ook maar ergens van te redden? We hebben de mensheid te beschermen, als hoeders van al het leven, en dat doen we door de mens (ja, ook het kind) bij zichzelf te laten en in volle waarheidskracht naar hem te kijken. Alleen de volledige waarneming brengt ons terug in de op dat moment zich openleggende staat van oorsprong. Niet in een oude staat van oorsprong, zoals we ergens gelezen hebben, uit een herinnering aan bron, dat brengt ons terug in geschiedenis vol competitiedrift, ontkenning en strijd. Nee, een compleet nieuwe staat van oorsprong. En ja, ook oorsprong is prima te herdefiniëren in een wereld los van gevoel. Zoals ontelbare werelden bestaansrecht kennen door te staan in wie ze zijn. Een complete breinstaat kent dus ook een vorm van eigen oorsprong, zo is het met alle energie die we leven noemen.

En ik, ik ben een voeler. Een mens van nu. Aards bezien in en uit vorm en dieper kijkend, kosmisch krachtig in eeuwige vorm. Een al-weter en een pure waarnemer. In mij schuilen vele herinneringen uit een wat we hier tactisch geheugen noemen en die in oorsprong intact is, die uit hun schuilplaats tevoorschijn komen en mogen komen. De mens die uit de oorlog stapt, stapt door in een groter geheel van het zelf naar een originele vorm van SamenkrachT zonder punt.

emotie, het zo volledig mogelijk voelen van wie ik ben in een moment, waarin ik dus even geen onbewustzijn ken en dus ook geen strijd, dat toont de intelligentie die mij mijn weten weer laat zien. ik heb hierin het universele recht om herenigd te worden met mensen die deze wereld erkennen als levend in hen, waar dan ook en in welke vorm dan ook. mijn gevoel kent een grootse weidsheid die zich door geen aardse grens of levensvorm laat tegenhouden, mits ik mij er niet door laat tegenhouden het ook uit te spreken in een wereld die zeer gemengde gevoelens kent ten opzichte van deze grootsheid

zo ik ben, zo ik het recht geef aan mensen die zo volledig mogelijk in het denken aanwezig willen zijn en die wereld bestaansrechtelijk tot die van hen erkennen en dat ook uit te laten spreken. opdat ik zal luisteren in onverschrokkenheid. de een als de ander. er zijn geen titels nodig noch zal er sprake zijn van angst of correctie. wij voelsaandachtigers hoeven nergens in te wijken, niet te buigen en niet opzij

moniek

Bron:https://earth-matters.nl/de-mens-die-ontwapent-is-de-mens-die-zijn-opgelegde-bestaan-aflegt/


Hoe bewaar jij schepping?

(door moniek van pelt) dit gedicht is van een week of twee voor blegny, het werd me gevraagd en getoond tegelijk, waardoor ik in vele velden terechtkwam
hoogst emotioneel

vragen van kracht, zoveel beweging

Hoe bewaar jij schepping?

Hoe breng je schepping mee

zeg ons

hoe bewaar jij schepping?

.

als je valt of springt..

en het licht vervaagt

de tijd gaat tellen

als het leven ondersteboven duikelt

in stukken gruwelzoet en bitterzout

en de dam het echte lief doet wijken

als je god- geef openheid door – in jou vergeet

.

hoe doe jij dat

je bent toch hier

hoe borg jij leven diep in jou?

.

als het kleurrijk enkel schim verdraagt

de kracht op rantsoen is

als de gedachte opduikt

en het weten onder

.

het is geen vraag of verlangen

geen verzoek of gebed

hoe roept geen tegenstander aan

nee

het toont een ontzagwekkende roep

tot zelf gevoelde kracht

roep het naar jezelf en verhef

hoe bewaak ik schepping

HOE

.

op het moment dat het nu

zich laat aanzien voor toen

en het schot

elk gevoel voor vrede inlost

.

HOE?

als heilige namen dwarrelen

en de wind hen bedrieglijk verwaait

als het zuiver gemoed getroffen wordt

door het zwaarbewaakte woord ..

dat met klem gesproken dwingt

.

hoe breng jij schepping mee

hoe heb je dat gedaan

hoe beoefen jij dat?

als belichaming niet langer naar echtheid taalt

en de mens niet vol in eigen ogen kijkt

hoe hou jij je staande

op een aarde die afmat

en dramt en stilt

en jou in wezen niet wil zien

.

HOE?

als de klank van thuis verstomt

en de waarheid zich in dwaze orde schikt

als men lachend spreekt van vreemden

en de vrije kracht buiten het land ligt

als het samenspel offers nodig heeft

omdat controle stromen een feitelijkheid bepalen

die de kosmische focusgolf uiteenrijt

tot uiterst geladen bliksemschichten

die enkel schieten om gelijk

een creatie loze beweging

waar de mens boete voor moet doen

.

.

jij ware kracht

hoe open je

het leven dat je meebrengt

hoe breng jij kosmos dichterbij?

.

weet je nog wat landen is

te midden van een oorlog

hoe het voelt om ogenschijnlijk te buigen

en wat dan te doen

wie te zijn

hoe te omarmen

en in verankerde onbuigzaamheid

eeuwig bloei te tonen ?

.

het kan niet anders dan dat je weet

dat je nooit gevreesd hebt om te springen

omdat je schepping omhelst met je hart

en geen pijl die onnatuurrijk koerst

jou daarin kan kraken

… want jij draagt schepping mee

.

zeg ons

hoe breng je de inleving terug in de overname

die het meeleven telkens wil verplaatsen

die opkoopt en onteigent

die het denkbeeld van vrijwilligheid openbaart

om ons erin te strikken

en die al te graag je vijand speelt

.

.

HOE?

.

als bevruchting gaat over denkwijzen

de voorstelling een toegestaan gezichtsveld krijgt

en bewustzijn zich verdraait tot conceptuele opvatting

in een wereld waarin de mens leert schepping te verbergen

.

spreek

hoe breng jij schepping mee

hoe open jij leven

waar zoiets als dood

de eeuwige bloei

in elke opwelling wil sluiten?

.

vragen van kracht

tonen een eigen orde

een rond geheel

waar wij allemaal weten

van hoe en waarom

zelfs zonder dat we graven in het kennisveld

dat ons uiteindelijk in verwarring wil begraven

.

spreek tot ons

want wij hebben het allen nodig

om het samen te horen zeggen

HOE BRENGEN WIJ SCHEPPING MEE

hoe hebben wij dat -middenin de overval- gedaan

.

hoe hou jij de verbinding met jou in leven

door geen tegen stander te laten bestaan

te wijken voor niets

dat wil voortellen, voorspellen, rellen

.

je bent al beoefend met training van thuis

anders behield je de klank van samen

niet tijdloos vol in jou

je kent je missie los van aard

anders viel je wel iets anders toe

en las je niet … dit

.

dan wist je niet van eigen schepping

supercreatie in harmonische compositie

dan dacht je enkel in voortbrengsel

in andermans hemelruim

.

als je hier niet was in echt

dan zou je geen kunst kunnen voelen

geen lied zingen van echt vreugde

het onderscheid niet maken tussen natuur en groen

dan zou je de dieren niet verstaan

.

je zou het licht weglachen

de pijn wegkijken

doodse gedachten mijden

de bom negeren

en bang zijn

voor het buiten aards

.

dan zou je je niet langer laten raken

als iemand je vraagt

zeg me eens

lief mens

je gedraagt je soms wat mal

maar hee, ik ken jou toch

jij die uiteindelijk en altijd weer

in eigen bronnen weet

..

hoe doe jij dat

hoe maak je jezelf weer toonrijk

hoe kan het dat precies jouw ogen

zo eigen blijven stralen

dat vele werelden rondom

wel moeten kijken

naar jouw wijze van spreken

.

hoe bezie jij de parel

in grotesk-verhalen

onder versteende talen

vol kolkend land

hoe zie jij thuis zo vrij

dat je blijft staan

te midden van façadepracht

die als woeste stormen

beloven nooit te gaan

.

jij die niet zwicht voor

meelopen

meedenken en meeleven

omdat je weet dat de wilde bloei

jou van origine toebehoort

al zwijgt een wereld aan inzicht

.

hoe.. sta.. jij

als het je belieft

zeg ons dan

waar wezen

hoe aandachtig jij jouw schepping?

.

moniek

Bron: https://earth-matters.nl/hoe-bewaar-jij-schepping/