en als al het werelds op zijn kop draait en dat draait dan zal mijn mond open vallen mijn hand en mijn verstand als geen steen meer op de ander blijft dan zal ik snappen van de kracht van rots
en als ik omgewend ga zien en dat ziet dan zal de hemel nergens boven zijn en de aarde nergens onder als persoonlijke voorbestemming valt dan zal ik begrijpen van het echte groots… –>
and when everything worldly turns upside down and it’s running then my jaw will drop open my hand and my mind when no stone is left unturned then I will understand the power of rock
and when I turn around I see and see that then heaven will be nowhere above and the earth is nowhere beneath it as personal predestination then I will understand the real greatness … –>
het land oogt koud het lijf verwintert de geest verstrakt leven kent een vreemde kooi en ergens midden in het behoeft geen dooi daarbinnen is het mooi
daar is het rustig daar is er tintel die niet overslaat er is altijd leven er is altijd licht en er is altijd thuis .. alleen dat huis ..
mijn beeldig huis en ik wij passen niet in lijf vol virtueel verdrijf wij horen niet in tijd die overslaat die bangt die kwaad
als je mijn eigen huis zou zien zou je weten wie ik ben hoe gewaar de kracht hoe rijk de adem hoe lief het lef leven op zijn eeuwigst
en als je mijn huis kent ken je mijn thuisplaneet vol heerlijk eigen wijze mensen die in volkomenheid staan en waar vrede elke vorm bepaalt ook buiten is het mooi
.. zo onschuldig mooi ..
ik doe mijn best op aarde huis te maken om thuis te zijn ik kleur en beken schilder en dans klank en grap in frans en het lijkt best wel enig
ik sport en lijn en ver kleed de dag kleur mijn lippen rood de zon wat geler de huid gebruind wat haren rond de liefdesfoto zwaar van lijf
leven vol ogenschijn achter verrijkt behang slang vanonder het tapijt ramen schoon de kussens opgewekt en toch de muziek komt er niet aan
zonder vredig hart die zo vol leven is dat het weet hierbinnen is het mooi en hier ontvang ik elk vlezig besef op zijn ge woonst
hier is het rustig hier is er tintel die niet overslaat er is altijd leven er is altijd licht en er is altijd thuis .. alleen dat huis ..
deze aarde is zijn eigen huis kwijt en ik de mijne zonder vrede in vorm zonder waar geluid en zonder de volle klank gaat elke ervaringsbeeld hier uit
als je mijn eigen lichaam zou zien zou je weten welk huis de mijne is hoe gewaar de kracht hoe rijk de adem hoe lief het lef leven op zijn eeuwigst
het land oogt koud het lijf verwintert de geest verstrakt en ineens hoor ik muziek vrij van vaste grond als een wilde galop die binnestebuiten leven raakt
mijn hart springt op het ritme ver andert zich in mij geduld opent zich in vraag en ik zie beeld soms heel soms vaag van huis
de vrede lijkt soms ver mijn huis past alleen in echt op eigen grond maar de storm brengt ogen mee die volkomen zien en zijn en mijn huis nog kennen als horende bij mij
de openhartigheid bloeit op nu het ware familiair zo vertrouwrijk nadert in innige verbondenheid knallen ze de harts poort open de gouden wervel meedragend vol nieuwe tintel bloemen van thuis
(door Earth-Matters) Dit zijn diverse fragmenten uit educaties van Martijn van Staveren met betrekking tot de designers van ons (experimentele) universum, de Huargardiaanse beschaving. Het wordt aangeboden als bijlage bij het gratis ebook met gelijknamige titel. Het ebook mag als inleiding worden gezien. Je kunt het hier gratis downloaden: https://earth-matters.nl/product/eboo…
Inhoud:
blz 6 – Voorwoord
10 – Het aankoppelen in dit universum
29 – De Huargardianen, een alliantie van 8 rassen
35 – Ondanks non-interventie: Invasie van het originele Huargardiaanse experiment
43 – De crux van waarneming en het intact blijven van het originele experiment
48 – Organische, analoge en synthetische werkelijkheden
51 – Wat is experiment en wat is bestaan?
52 – Twee soorten mensen
59 – Onze samenleving: de 54e opkomst van beschaving op deze aarde
61 – Emotioneel design
63 – Tijdlijnen en 188 superdimensies
108 – De hack in 1958
122 – De val van Gaia
125 – Over dieren in het experiment
130 – Genezing: Terugzetten blauwdruk oorspronkelijk design in je lijf
131 – Ontmoetingen – Wij zijn de leerlingen van onze leerlingen
135 – Bekrachtiging met betrekking tot de designers
138 – zoals we bedoeld zijn in aards leven – gedicht door moniek van pelt
144 – De totale vrede in het hele universele scheppingsveld herstellen
149 – De essentie van het scheppingspotentieel
155 – Verstrikt raken in de matrix – demping van levensvreugde
165 – De oorspronkelijke bedoeling van de baarmoeder
168 – Nederland en de verschuiving door de hack
172 – UFO disclosure, een gehackte agenda waar de designers niet inpassen
175 – Designer waarneming, technologie en kracht
178 – Je kernboodschap en de designers
180 – Herschepping door voorstellingsvermogen
185 – Vanuit het gehackte script van de dood terug naar de onsterfelijkheid
192 – Samenspraak met de designers over leven en dood – essay door moniek van pelt
206 – De ingebouwde Great Reset van de designers en het huidige gevecht om de hoofd-tijdlijn
216 – RESET – in vrije taal: Regels En Systemen Eindigen Totaal – samenspraak met vrije velden om de designers van dit universum te ontmoeten – essay door moniek van pelt
226 – De 2e hack: De Aethians nemen het over van de Annunaki (1e hack) en hoe je dat kunt waarnemen (en ontdoen) in jouw leven
258 – Hoe vrij wil een mens werkelijk zijn? Werkelijk?
‘vind je niet dat ik ontzettend slim ben’, vroeg mens aan iets goddelijks mens had namelijk behoefte aan erkenning van wat hij zelf eigenlijk wel wist, maar wat hij nu eenmaal een ander graag hoorde herhalen ‘o ja, zei de ene, jij bent het slimst van alles met twee benen’ dat was niet helemaal wat mens wilde horen dus probeerde hij het nog een keer vind je niet dat ik heel knap ben, vroeg mens die ene hoge ontzettend knap, antwoordde het al. jij bent zo knap als de grootte van je beide ogen en vind je niet dat ik heel sterk ben, durfde mens het erachteraan te wagen ja nou, jij bent zo krachtig als je handen jouw liefde zullen dragen en kijk eens hoe groot ik ben, zei de mens terwijl hij op zijn tenen ging staan met zijn borst vooruit en vol van schone schijn zeker, antwoordde het goddelijke jij bent groot, zo groot als je vermogen kind te zijn “word ik nu in de maling genomen?”, vroeg mens zich in verwarring hardop af je kunt je eigen spiegel niet eens aanzien, zei de hoge jij denkt dat ik je straf wat een vermogen mens, zo een vermogen en toch heb je je benen amper op het droge mens begon te koken en riep, weet jij wel hoe machtig ik ben ik kan jou zo inene van je troon stoten, riep mens met zijn neus in de lucht ging je er maar eens op zitten, fluisterde de wijze met een zucht dan hield je wel op met je gebral, riep de echo mens zachtjes na mens, je bent zo machtig als de scherpte van de woorden waarmee je tegen me spreekt hoeveel wil je eigenlijk niet horen?, vroeg spirit wat bedoel je, vroeg mens, lichtelijk geïrriteerd, omdat de grote g zijn gedachtestroom onderbrak waarin net nieuwe kwaliteiten zich aandienden de ene herhaalde wat hij zei en bleef verder stil vertel jij het me dan maar aangezien je zo goed zicht lijkt te hebben op wie ik ben, hoonde mens
een machtig grote stilte volgde voordat alles zachtjes en vol liefde sprak; jij zult heel ver kunnen gaan mens, om niet te horen wat ik je zeg je zult bossen verordenen hun gebied in overzichtelijke groepen in te delen, zodat je geen berk meer tussen beuken vindt je zult de vlinder benen geven en de maan in zijn dans met de aarde de andere kant op laten draaien de zee zul je gebieden zich te gedragen als een klaterende bergbeek en de naaktslak zul je zeggen fatsoenlijk kleding aan te trekken de duiven mogen niet langer in het openbaar liefkozend koeren en de wind mag slechts op bepaalde tijden waaien, als de zon zich niet laat zien er staat straf op spinnen die hun eigen unieke patronen weven, zonder te overleggen of dat mag en je zult het gras vertellen dat ze blauw is en enkel op gazonlengte mag groeien zover en verder zul je kunnen gaan om in de oorsprongrijkheid jezelf niet weerspiegeld te hoeven zien uit angst omdat jij je eigen natuur niet durft te leven en uit schuldgevoel omdat jij je schaamt voor je liefdesloze gedrag in een wereld waarin jij, mens, de enige bent die mij nooit als jouw gelijke zag
