Hier en Daar

Een reactie plaatsen

(door Erik Tanghe)

Je zal al wel eens gehoord hebben over ons holografische universum of de theorie die stelt dat onze werkelijkheid een gigantisch hologram is.

Ik heb het er al meermaals over gehad in verschillende lezingen en tal van wetenschappers houden er zich mee bezig en zijn net als ik er van overtuigd dat wij in een holografische illusie leven.

Dat lijkt voor veel mensen moeilijk te vatten te zijn maar eigenlijk spreekt het bijna voor zich.

Laat me het even uitleggen.

Wij beleven deze wereld, onze realiteit vanuit ons bewustzijn en laat ons om het simpel te houden even stellen dat ons bewustzijn zich vooral in ons hoofd bevindt want van daaruit ervaren wij onze realiteit.

We kijken, horen, ruiken en proeven deze realiteit en zelfs wanneer we voelen met onze vingertoppen worden die signalen omgezet naar elektrische impulsen die in onze hersenen terecht komen en daar geïnterpreteerd en vertaald worden in een gevoel.

Volledig in je lichaam zitten, is dus niet zo eenvoudig want het grootste deel van de tijd ervaren we ons lichaam via ons hoofd.

Wat de wereld om ons heen betreft, is het nog veel complexer want je ervaart alles vanuit hier.

Als je op de plaats bent waar je nu zit of staat en je gaat naar de andere kant van de kamer, wat nu daar is, en je komt daar aan en ben je opnieuw hier want ‘daar’ wordt ‘hier’ zodra je dat ‘daar punt bereikt.

Dat lijkt misschien een kneuterig woordenspelletje maar dat is het niet. Het wil immers zeggen dat de ervaring van deze werkelijkheid niet plaatsgebonden is.
Onze ervaring is niet lokaal gedefinieerd.

We zijn altijd hier en zelfs een astronaut op de maan is vanuit zijn beleving nog altijd hier.

Ons plaatsgevoel is dus eigenlijk een illusie want het is onmogelijk om ons daadwerkelijk met ons bewustzijn fysiek te verplaatsen naar een andere plek.

Dat is ook zo met tijd.

Je leeft immers altijd in het nu.

Zelfs als je morgen een tijdmachine zou uitvinden en je zou naar de toekomst of het verleden reizen, ben je nog altijd in het nu als je daar aankomt.

Tijdreizen is dus strikt genomen onmogelijk want ook tijd maakt deel uit van die holografische illusie.

Deze illusie is tijdsgebonden en je belandt helemaal in die illusie als jij volledig aanwezig bent in je lichaam want als je dat doet, ben je helemaal hier en in het nu moment.

Je lichaam bevindt zich immers altijd in het nu.

Als je in je hoofd zit, kan je alle kanten heen, kan je in het verleden of in de toekomst leven en naar plekken reizen waar je dus niet fysiek aanwezig bent… in je hoofd.

Wie in zijn hoofd zit, is dus tijdloos aanwezig terwijl iemand die lichamelijk helemaal aanwezig is in zijn lichaam volledig tijdsgebonden deze werkelijkheid ervaart.

Dat lijkt op een een tegenstelling want net iemand die altijd in z’n hoofd zit en niet aanwezig is in zijn lichaam, zal meestal sneller verouderen en ziek worden.

Dat komt omdat wanneer iemand zich teveel in zijn hoofd bevindt, hij het contact met deze tijds-ruimte gebonden realiteit verliest en om gezond te blijven in dit hologram dien je volledig aanwezig te zijn in deze illusie waarvan het lichaam deel uitmaakt.

Iemand die teveel in zijn hoofd en het denken zit, is iemand die om welke reden dan ook zich niet volledig wil verbinden met dit hologram.

Meestal komt dat omdat bepaalde eigenschappen van dit hologram door die persoon niet gevoeld willen of kunnen worden of omdat de persoon in kwestie gewoon het voelen, wat ook een tijdsgebonden onderdeel is van dit hologram, te beangstigend en te confronterend vindt.

Als je te weinig in dit tijdsgebonden lichaam aanwezig bent, krijg je op lange termijn en afhankelijk van jouw constitutie lichamelijke problemen en als je dan niet oplet, ga je je nog meer terugtrekken in je hoofd terwijl je lichaam gewoon schreeuwt om meer aandacht en meer in het nu te zijn.. aanwezig in het voertuig dat je hebt om te navigeren en deze realiteit te ervaren.. je lichaam.

Deze realiteit is best heftig.. De tijdsgebonden effecten ervan zijn soms mensonterend en lijken niet te passen me wie we soms al voelen te zijn.

Dit bestaan is een voortdurend evenwicht zoeken tussen de oneindig aantal mogelijkheden van de gedachten in jouw hoofd en de zich beperkende realiteit van jouw lichaam.

Het is een evenwichtsdans tussen de tijdloze elektrische impulsen in jouw hoofd en de frustrerende fysieke beperking van het hier en nu.

Verzetten heeft weinig zin, afsluiten voor het ene of voor het andere ook niet. De kunst bestaat erin het juiste evenwicht te vinden tussen de oneindig aantal mogelijkheden van de gedachtewereld en de vaststaande biologische processen van jouw lichaam.

Wanneer je dat evenwicht vindt, en dat kan, dan komt één van de vele mogelijke scripts van deze werkelijkheid naar jou toe die perfect past bij jouw oorspronkelijke bewustzijn en dat willen we tenslotte allemaal..

want eerlijk is eerlijk.. ik ben alvast het vechten beu.. daarom ga ik in Juli ook lekker op vakantie naar de bergen…

Haaa! Heerlijk die hoge toppen van Zwitserland waar ik ook zoveel tijd van mijn jeugd heb doorgebracht, tijd die wel niet bestaat maar dat nu even terzijde..

Je kan je trouwens meteen zelfs afvragen of Zwitserland wel bestaat zolang je er niet bent want Zwitserland is daar en ik ben hier en daar is er niet en ik zal er nooit geraken.

Ik ga dus in juli op vakantie in en met mijn hoofd want ik ga eigenlijk niet eens naar Zwitserland want Zwitserland ligt daar en het moment dat ik er daar aan kom, ben ik opnieuw hier.. Ik ga dus helemaal nergens heen..
Frustrerend is dat!

—>

Hetgeen ik hier allemaal vertel, is voor een groot deel het gevolg van de gedragingen van licht. 
licht maakt het mogelijk dat wij deze tijdsgebonden realiteit ervaren en dat is erg vreemd omdat licht zelf geen tijd ervaart. Iets wat tegen lichtsnelheid reist, ervaart immers geen tijd.
Dat weten we sinds Einstein op de proppen kwam met zijn relativiteitstheorie. 
Licht staat dus op een bepaalde manier buiten deze werkelijkheid.

Dat geldt niet voor geluid want door het tijdsgebonden karakter van geluid, vibreert het mee met en in deze werkelijkheid en is het daarom ook een perfecte tool om rechtstreeks in te grijpen in de fysieke wereld.
Het goeie nieuws is echte dat licht kan omgezet worden naar geluid en andersom… Dat creëert best wel mogelijkheden..
 

Bron: nieuwsbrief, https://www.eriktanghe.com/index.html

De ruimte laten om het goede te zien

Een reactie plaatsen

Martijn: Dit is ook de wereld waar we nu zijn. En ik ben daar ook heel dankbaar voor om hier te zijn. We moeten het ook gewoon hier doen. Hou het simpel, hou het in de basis simpel. We kunnen hele grote veranderingen in onszelf laten stromen maar wel vanuit onszelf. Het vraagt een grote verantwoordelijkheid. En ik zeg dat niet als een meester of een leraar tegen jullie, verre van dat … ik zeg dat als familielid. Gewoon om ons allemaal goed te doordringen van de verantwoordelijkheid die er bij ons aanwezig moet zijn, om te werken hiermee…


Het is een heel oorspronkelijk stuk. We zijn zo ontzettend afgedreven geraakt van bewustzijnsbewegingen in onszelf. … Het gaat niet om techniek. Het is een besef moment vanuit een gevoelsintelligentie bij jezelf, waarin je merkt wanneer je gas geeft. Als je heel veel liefde voor iemand voelt, voor iemand die je nu gewoon heel goed kent, waar je ontzettend veel van houdt … En als je dat niet lukt, omdat je nu even geen mensen kent waarbij je dat goed kunt voelen, misschien is er een dier bij wie het goed kunt voelen … Maar als we ons op dit moment richten op die persoon, dat wezen waar we zo ontzettend veel liefde bij voelen, als we dat nu bij iemand voelen, ga dat maar eens uitleggen wat dat is. En dat wat we dan doen, binnen in onszelf, wat ons vermogen is, die compassie … dat is wat we doen met deze techniek.

En daarvoor moet je wel beseffen, echt beseffen, dat er geen verschil is tussen jou en wie dan ook. Dat is er niet. Natuurlijk, er zijn vervelende momenten. Maar mensen zijn zo slecht als dat ze zich tonen, dat is één. Ze zijn zo slecht als dat jouw brein wordt gesynchroniseerd dat ze slecht zijn, dat is twee, maar ze zijn zo slecht als dat je hen op afstand houdt met je bewustzijn. Hè, als we in bepaalde boeken lezen dat je je naaste lief hebt, dan heeft dat hiermee te maken. Je moet niet goedkeuren wat kwaadaardige krachten zijn. Je moet niet goedkeuren dat er maar allemaal dingen gebeuren wat tegen de vrije wil in gaat. Je moet ook niet bevechten. En je moet ook in ieder mens, in ieder mens die je voor je ziet, die je op de televisie ziet, ieder mens moet je ook de ruimte laten in jezelf om het goede te zien. Dat is heel erg belangrijk.

En ook het leven in elk stuk bewustzijn een plek geven.
Extreem waardevol, dit zijn zulke simpele boodschappen, maar nou moeten we het nog maar eens een keer zien of we dit in het slagveld van bewustzijn overeind kunnen houden. En ik zeg je dit omdat het kan. En ik zeg jullie dit niet omdat ik zo goed ben, ik zeg het omdat ik niet lieg. Ik sta op de eerste steen en we kunnen dat!

En het is heel makkelijk om elkaar te verketteren, het is heel makkelijk om iets over een ander te denken. Het is heel makkelijk om iets af te sluiten, dat is allemaal zo gedaan, het is heel eenvoudig, dat gaat supersnel … Hè, het afserveren, uitsluiten en afgelopen. Maar trek nou de boel maar eens open. Kijk nou maar eens naar iedere reactie bij iedereen. Zie nou maar eens dat ieder mens in deze wereld vraagt om een kans, een kans om ook een glimp van jou bewustzijn te ervaren. Om een glimp van jouw goddelijkheid te mogen ervaren. En een glimp van jouw meesterschap als schepper te mogen ervaren. Want wat ontzeg je de ander allemaal door die persoon uit te sluiten?

Reactie: Wat ontzeg je jezelf niet?

Martijn: Ook dat … Het werkt zo van alle kanten eigenlijk uit.

Reactie: Dat slechte is dan ook een vertaling van de Kracht?

Martijn: Het slechte, iets met een andere doelstelling, parasiteert door organische frequentie, dan buigt ie om. Dus dat is een mix. En dat is ook wat er gebeurd als je in een bepaalde sessie samenwerkt, dat die aandachtsvelden zo sterk daarin gaan, doorheen gaan, dus niet in de persoon … We komen niet in elkaar, maar dat die aandachtsvelden zo worden gelanceerd, dat die parasitaire besmetting, dus de parasitaire intelligentie die erin zit, die sturend werkt, dat die niet kan bestaan in die frequentie van bewustzijn. En op het moment dat die eruit springt, dan trekt die tijdlijn, de mogelijkheden, die trekt weer naar het evenwicht uitkomst toe.  Dus het is een misbruikt scheppend veld wat geparasiteerd wordt. En de parasiet komt niet voort uit de schepping. Je zou kunnen zeggen, ja dat is zo, maar dan duik ik een heel spiritueel geloofsovertuigingsysteem in. Dus die wil ik graag nog openhouden, die beweging, omdat we daar nog niet mee klaar zijn.

Bron: training april 2022

(bedankt voor het maken en delen van de transcript!)