Meezingstemmen tijdens Immortal muziekstuk en Dankjewel

(door Phia) Zaterdag 14 mei was er een samenzijn met elkaar, met o.a. Martijn (vS) erbij.

Tijdens die bijeenkomst werd op een gegeven moment ‘t muziekstuk ‘Immortal’ ten gehore gebracht. 

(van Sid Meier – Beyond Earth – Rising Tide)

Ergens in het stuk hoorde ik wat hogere stemmen meezingen.

Ik heb deze muziek wel vaker gehoord en deze extra stemmen waren me nog niet eerder opgevallen.

De stemmen leken op vrouwenstemmen.

Mijn brein dacht even heel kort: 

‘goh, zijn er dan zoveel aanwezigen hier in de zaal die zó mooi kunnen meezingen?

Kort erna besefte ik me dat het niet de mensen (op een stoel) in de zaal waren.

Er werd vanuit ‘ergens anders’ meegezongen met dit imposante muziekstuk!

Toen dat beter tot me doordrong, kwamen de stemmen nóg dieper bij me binnen.

En de emoties die de ontroering met zich meebrachten ook ….!

Ik heb inmiddels begrepen dat er meerdere mensen in de zaal aanwezig waren 

die deze meezingende stemmen waargenomen hebben.

Eenmaal thuis heb ik het muziekstuk nogmaals opgezet ………de stemmen zaten er niet (vast) in.

Vrij recent werd nog gedeeld dat een ‘open contact’ met (andere) Galactische broeders en zusters

op dit moment nog niet mogelijk is.

Wel is het mogelijk dat we ‘signalen’ van hen kunnen ontvangen 

via bijvoorbeeld muziek, afbeeldingen, andere geluiden, etc.

En dat is precies wat er (voor mijn gevoel) deze dag gebeurde, 

via de muziek maakten ze hun aanwezigheid kenbaar ….!

Hoe mooi is dat? En hoe ‘dichtbij’ ……!

Tot slot nog een Groot Dankjewel!

Aan alle Mensen in de zaal 

die op deze dag als vanZelf gehoor gaven aan het verzoek om niet veel te praten.

En om na de afronding van het SamenZijn 

de Rust en Stilte te bewaren in jeZelf en op die manier de dag verder te vervolgen.

Om de focus in jeZelf te houden.

Op deze manier konden ook ná deze krachtige en belangrijke dag, 

de benodigde trillingen en frequenties die we met elkaar deze dag hebben neergezet, 

verder doorstromen en uitrimpelen. Dat is ook nodig!

Dit alles omdat we deze dag bijeen waren (en nog steeds Samen Zijn) 

om onsZelf als portaal, als koppel-station, als transfer-platform neer te zetten.

Het zou nóg zo vele malen ‘noodzakelijk krachtiger’ kunnen uitwerken

wanneer een mogelijke, volgende keer nóg meer Mensen hieraan gehoor geven …….

Ook daarvoor Nu alvast een Groot Dankjewel!


Open en echt contact

(door Sirpa van der Steen – Ilsink)
Dit is mijn eerste blog binnen een nieuwe reeks. Deze reeks gaat over zuiverheid, open en echt contact oftewel een vrije verbinding. Van binnenuit ervaar ik mijn hele leven lang een diepe betrokkenheid bij dit thema. Als klein meisje voelde ik al van alles en nam ik veel bij anderen waar. Wat ik vooral voelde en zag, was dat mensen zich vaak anders gedroegen dan dat ze zich voelden. In het verleden kon ik hierdoor nog wel eens aan mezelf gaan twijfelen. Door wat ik allemaal als kind meemaakte, voelde ik mij heel afhankelijk van mijn omgeving. Daar heb ik uitgebreid over geschreven in mijn eerste reeks blogs. Ik leerde op mijn omgeving te oriënteren en de ander tegemoet te komen. Door mijn angst te worden afgewezen, heb ik mezelf vaak verlaten.

Diep in mij zit een verhaal van het niet waard zijn. Dit stond een vrije verbinding met mijn omgeving vaak in de weg. Ik heb mezelf hiervan vrij gemaakt en mijn ontwikkel trauma helemaal doorvoeld. Als ik even niet oplet, kan mijn verhaal nog steeds wel eens opspelen. Dit uit zich bijvoorbeeld dan in dat ik mij onzichtbaar maak en de ander teveel ruimte geef. Diep van binnen heeft iedereen een eigen verhaal en daaruit voortkomende strategieën. Dit zorgt vaak onbewust voor veel onzuiverheid in het contact met anderen. Hoe dat precies werkt, heb ik voor mezelf helemaal onderzocht en doorgeworsteld.

Contact
Binnen ons huidige menselijke contact is er altijd een zender en een ontvanger. De één zendt een boodschap uit en de ander ontvangt die boodschap. Onze communicatie gaat vaak zo snel dat de zender en ontvanger door elkaar heen lopen. Hierdoor is er een constante uitwisseling van informatie en onderlinge beïnvloeding. Net als onze maatschappij ervaar ik onze communicatie regelmatig als vluchtig. Ik krijg er ook steeds meer last van, omdat ik binnen deze vluchtigheid mijn gevoel er minder goed kan bijhouden. Waardoor ik mezelf niet kan zijn.

Er is vaker meer contact op basis van gewoontes, strategieën, maniertjes en conditionering. Ons denken en ego staan dan aan het roer. Mensen luisteren vaak om te reageren. Vallen elkaar in de rede en pakken elkaars verhaal af. Daarbij geven veel mensen ook nog eens te pas en te onpas direct en indirect meningen, oordelen en/of adviezen. Er worden allerlei aannames gedaan op basis van eigen referentiekaders. De inhoud van een boodschap gaat vaak verloren, omdat we het de ruimte niet geven. Ons contact heeft als basisvoorwaarde vertraging nodig. Zodat we in het moment volledig aanwezig kunnen zijn en er zuiver contact kan ontstaan.

Communicatie in combinatie met ons verhaal
Een boodschap heeft meerdere lagen; waaronder een inhoud- en een betrekking laag. De betrekking gaat over de relatie. Hoe je strategisch een boodschap overbrengt, zegt alles over jouw bedoeling naar de ander. Hoe jij jezelf ziet ten opzichte van de ander. Wat je van hem of haar verwacht. Jouw verhaal loopt vaak onbewust door jouw persoonlijkheid en boodschap heen. Het zijn de toon, het maniertje en/of non-verbale communicatie die onze zintuigen en zenuwsystemen dieper ontvangen dan welke inhoudelijke boodschap dan ook. Deze extra informatie die met de zender van de boodschap wordt meegezonden kan gevoeligheid bij de ontvanger van die boodschap activeren. Als de ontvanger onvoldoende in zijn of haar eigen krachtveld staat, is de kans groot dat er een oud verhaal wordt getriggerd. We zijn ons onvoldoende bewust van wat we uitzenden en/ of hoe we het ontvangen.

Ik ben bijvoorbeeld gevoelig voor afwijzing. Als ik in de communicatie met de ander enigszins wat afwijzing ervaar, kan er in mij een oud verhaal worden geactiveerd. De afwijzing die de ander ergens heeft meegezonden, komt vaak ook ergens uit zijn of haar verhaal voort. Als we deze overdracht de vrije loop geven, wordt ons contact minder zuiver. De ander heeft het vaak niet eens in de gaten. Als ik het niet in het moment benoem, dan kan het onprettige gevoel blijven hangen. Er ontstaat dan een donkere gedachtestroom over de ander of de donkere stroom slaat bij mij naar binnen waardoor er twijfel ontstaat.

Wat je ook vaak ziet, is dat iemand wordt getriggerd en voor een directe aanval ‘kiest’. Ze geven de schuld en leggen de verantwoordelijkheid van hun onprettige gevoel direct bij de ander. Iedereen gaat op zijn eigen manier met een trigger om. Hoe ga jij hiermee om?

Overdracht
In het contact kunnen we onbewust geleiders zijn in het triggeren van de ander. Hoe meer iemand open staat voor de ander, hoe kwetsbaarder hij of zij is voor deze ‘aanval’. Als A bijvoorbeeld meer open staat, is haar/zijn oriëntatie meer op B gericht en staat A minder sterk in haar/zijn autonome krachtveld. Door middel van overdracht ontvangt B informatie terug en kan bijvoorbeeld ‘uit het niets’ koud en kil worden. Mijn ervaring is dat A en B vaak niet eens echt bewust zijn van de verandering in hun gedrag. Hierdoor kan bij de persoon die open stond het oude verhaal aan gaan en uit balans raken. Dit is een enorme energielek. Wat eerst zo gaaf en vol verbinding was, is opeens ijzig, koud en kil. De ander zou zeggen, wat eerst zo vrij en relaxt voelde, is opeens benauwend en irritant. En trekt zich verder terug uit de verbinding. Herken je dit? Het heeft geen zin daar iemand de schuld van te geven. Degene die meer open stond, kan hiermee ook een ‘aanval’ hebben opgeroepen. Het is een continue uitwisseling van informatie. Dit is een duidelijk zichtbaar voorbeeld. Wat ik vaker zie gebeuren, is dat overdracht juist heel subtiel gaat. Waardoor mensen het niet goed kunnen vastpakken.

Overal waar mensen elkaar ontmoeten, vindt er overdracht plaats. Binnen de familie, bij vriendschappen, met collega’s, cliënten, teams en groepen. Kijk maar eens heel goed naar jouw ervaringen, bijvoorbeeld naar dat gedoe met die leidinggevende, in die groep, met die specifieke cliënt, vriendin of collega. Zo was je nog in een prettige gemoedstoestand, maar door die specifieke ervaring voel je je opeens minder goed en gaat er een reactie aan. Het maakt niet eens uit of het live of online contact is. Zelfs met geschreven tekst en met beelden zoals foto’s kan er overdracht plaatsvinden. Wanneer het jouw gevoeligheid raakt, word je geactiveerd. Dit kan al een kleine irritatie en afwijzende gedachte zijn. Overdracht hoeft trouwens niet altijd vervelend te zijn. Er kunnen natuurlijk ook prettige overdrachten zijn, zoals bij verliefdheid, foto’s waar je juist blij van wordt, etc.

Bewustzijnsverruiming op zenden en ontvangen
Kun je je voorstellen hoe snel, verfijnd en gelaagd overdracht van onbewuste informatie via onbewuste geleiders van communicatie gaat? Iedereen heeft zijn of haar eigen verhaal. Al die verhalen worden door overdracht van de zender en tegenoverdracht van de ontvanger continue op elkaar geprojecteerd. Wanneer er één zender en één ontvanger is, is het nog redelijk overzichtelijk. Als dit zich in een groep afspeelt of zelfs via een online groep kijken er zoveel mensen mee. De onzuiverheid verspreidt zich via meer kanalen tegelijkertijd. Daarbij zijn we ook nog eens fysieke energiewezens in een fysieke, maar ook energetische wereld. Er loopt allerlei zichtbare, maar ook onzichtbare energetische informatie door ons heen. Dan is er ook nog manipulatie van buitenaf en wordt er extra informatie onbewust door ons heen gezet. Ik ervaar het soms als een dikke brei waar bijna niet doorheen te komen is. Uit de dikke brei blijven, is echt een uitdaging. Net zoals de diepere verbinding behouden. Zodra de aanwezigheid verslapt en gewoontes het weer van ons overnemen, wordt de verbinding vaak minder zuiver.

Diep van binnen verlangen we allemaal naar verbinding en echt contact. De kans dat we op de ander gaan zitten wachten tot we ons veilig genoeg voelen, is bij veel mensen aanwezig. Het werkt alleen andersom. Als jij iets geeft, ontvang je het terug. Jij bent een belangrijke schakel in het geheel. Wil jij het anders? Dan moet jij wat anders doen. Als we werkelijk vrij met elkaar willen verbinden, dan hebben we binnen ons contact zuiverheid te borgen. Dit doen we door meer bewustzijn te creëren, eerlijk naar onszelf te kijken en onze scripts die we soms (onbedoeld) in deze ‘dikke brei’ afspelen bloot te leggen. We hebben hier allemaal onze eigen uitdagingen in.
Ga jij net als ik voor echt en open contact en wil je de verbinding juist bekrachtigen dan kun je jezelf nu twee vragen stellen:

  1. Ben jij je bewust van hoe jouw informatie bij de ander overkomt?
  2. Ben jij je bewust hoe informatie van de ander bij jou binnenkomt?

Toelichting bij vraag 1
Als jij informatie uitzendt hoe doe jij dat dan? Maak je jezelf soms groter? Neem je veel ruimte in? Pak je het verhaal van de ander over? Praat je hard? Zit de energie rondom jouw borst? Heb je een wat strenge blik? Of juist heel sip? Maak je korte en strakke zinnen? Kijk je soms een beetje weg of juist op de ander neer. Frons je met je wenkbrauwen of ervaar je ongeduldigheid en ben je wat bewegelijk. Wend je je af, zit je naar achteren, naar voren of juist in elkaar gezakt. Voel je veel of minder energie. Geef je de ander juist heel veel ruimte en ben je stil? Houd je jezelf wat terug door je armen over elkaar te slaan. Verberg je je buik of hart. Beweeg je schichtig. Hoe kijk je naar de ander? Vind je het lastig de ander aan te kijken? Kijk je wat weg? Kijk je de ander met grote ogen aan? Rol je met je ogen? Heb je het idee soms in de ander te kunnen verdwijnen. Praat je zacht? Raak je de ander aan? Voel je een openheid, irritatie, warmte of benauwdheid. Welke gevoelens voel je? Is er spanning in het lijf of juist ontspanning? Welke gedachten zijn er? Wat voor woorden gebruik je? Welke bedoeling heb je met de ander. Op wie ben je georiënteerd? Op jezelf, op de ander of op allebei? Praat je vanuit ik, wij of vooral met jij? Voel je je betrokken bij de ander? Welke gevoelsenergie stuur je met jouw boodschap mee? Zie je nog wel hoe en of de ander jouw boodschap ontvangt?

Dit is onze analoge taal, de taal voorbij de woorden. Jij zendt al deze informatie uit. Het is net even dat maniertje, de blik of energie die extra wordt meegezonden waardoor je de ander raakt. Al deze zichtbare en voelbare informatie ‘verraadt’ jouw bedoeling naar de ander.

Toelichting bij vraag 2
Kan je vanuit jezelf aanwezig zijn bij de ander. Hoor je wat de ander zegt? Voel je wat de ander zegt? Voel je je betrokken bij de ander? Hoe bewust ben je van de informatie die bij jou binnenkomt? Wat merk je in je lichaam op? Welke reactie ervaar je in jezelf? Voel je een lichaamssensatie zoals een verkramping in de buik of juist openheid. Welke emoties merk je op? Voel je je nieuwsgierig en spontaan? Voel je verdrukking en deins je terug of wil je een aanval inzetten? Welke gedachten ontstaan er? Voel je dat je jezelf kunt zijn? Als het goed is, kun je dit allemaal tegelijkertijd ervaren. Hoe diep voel je je betrokken bij jezelf? Ervaar je een trigger dan maak je de weg naar binnen in plaats van in een automatische reactie over te gaan. In mijn blogreeks “Vrijheid in de praktijk” heb ik uitgebreid hierover geschreven.

Als ontvanger wordt je ook weer een zender. Hoe zuiver ben je in het verzenden van jouw (ontvangen) boodschap? Als je naast de weg naar binnen bijvoorbeeld ook vanuit een ik-boodschap met de ander over de ervaring kunt praten, ontmantel je onzuiverheid die bij jou een ingang kan krijgen. Bijvoorbeeld ‘Ik merk op dat ik na jouw opmerking wat terugdeins en ik eigenlijk heel hard wil weg bewegen. Blijkbaar wordt er in mij iets van afwijzing geraakt. Daar hoef jij niets mee. Ik kan daar zelf voor zorgen. Ik deel dit nu wel met je, want ik wil juist niet van je weg bewegen.’

Als ik mijn verhaal en script de ruimte zou geven, beweeg ik zonder erover te praten weg. Dat activeert juist meer onzuiverheid bij mezelf, maar waarschijnlijk ook bij die ander. Mijn ervaring is dat als ik een zuivere ik-boodschap inbreng, zonder de ander ervoor verantwoordelijk te maken, het juist de verbinding dan opent.

Wanneer jij jezelf uitspreekt let er dan wel op dat je geen ‘verpakte jij-boodschappen in een ik-boodschap’ geeft. Het lijkt een autonome ik-boodschap, maar ergens zit toch de jij erin verpakt. In een jij-boodschap zit een bedoeling naar de ander, waardoor de boodschap nog steeds onzuiver is en de ander kan worden geactiveerd. Een boodschap die begint met ‘Ik vind dat…’ wordt meestal vervolgd met een boodschap die over de ander gaat. Daarin zeg je niets over jezelf, maar juist over de ander. Als je onzuiverheid bij de ander ervaart, kun je ook benoemen wat je ziet en ervaart en hoe het bij je binnenkomt. Dan houd je alles bij jezelf en blijf je betrokken bij de ander.

Zuiver en zichtbaar
Ons eigen kanaal zuiver houden, vraagt een diepe betrokkenheid bij onszelf en oprechte betrokkenheid en zorgvuldigheid naar de ander. Hoe dieper je dit thema onderzoekt, hoe meer je erachter komt dat overdracht zelfs zonder het contact plaatsvindt. In onze gedachten kan er ‘zomaar’ een donkere gedachtestroom over een ander ontstaan. Ook die gedachten kunnen we stoppen. Hoe meer zuiverheid je in jouw denken en handelen creëert, hoe minder je onzuivere informatie verspreidt. Je bent daardoor zelfs geen geleider meer voor manipulatie van buitenaf. Bovendien creëer je met jouw zuiverheid, zuiverheid bij de ander.

In de praktijk
Door mijn ervaringskennis en betrokkenheid bij dit thema ben ik in staat naast ander(en) te staan en ze bij hun proces naar een meer vrije verbinding, echt contact en zuiverheid te ondersteunen. Als ik zelf onderdeel ben van de communicatie verloopt het echt nog niet altijd vlekkeloos hoor. Ook ik loop mijn eigen pad en heb mijn uitdagingen. Ik wil in elke situatie en omgeving 100% mezelf te zijn. Dit betekent zonder maniertjes en eerlijk zijn. Ook als het lastig is. In de afgelopen 8 jaar heb ik dit intensief samen met Laura onderzocht en in de praktijk gebracht. Dat ging niet zomaar van een leien dakje! Daar hebben we hard voor moeten werken. Ook wij werden uitgedaagd in het zuiver houden van onze verbinding, want er liep ook bij ons onzuiverheid doorheen. We projecteren niet meer, zijn eerlijk en maken de ander niet verantwoordelijk. Hierdoor zuiveren we telkens weer opnieuw de verbinding, kunnen we helemaal onszelf zijn en weten we nu dat onze ervaringen naast elkaar kunnen staan. De komende tijd maak ik dit thema zichtbaar via blogs zoals jullie van mij gewend zijn, maar waarschijnlijk ook aan de hand van een podcast. Deze podcast doe ik dan ook heel graag met Laura samen. Net zo graag als dat ik met haar samenwerk.

Spreekt je dit aan? Abonneer je dan op mijn blogs. Ook links naar een postcast worden hier dan in aangekondigd. Al langere tijd deel ik mijn ervaringen en kennis. Lees ook eerder geschreven reeksen; ‘Zoektocht naar vrijheid’ en ‘Vrijheid in de praktijk’ als je daarin bent geïnteresseerd.

Warme groetjes,

Sirpa
De Vrije Kameleon

Bron: https://www.devrijekameleon.nl/2022/02/20/vrijheid-in-verbinding-blog-1-open-en-echt-contact/



Open contact case – the Ariel School (1994)

In het boek The Invasion of Earth: UFO & Extraterrestrial Contact (door John Scott Chace) staan er duizenden gevallen wanneer er een (bijzonder) object waargenomen was vlakbij militaire installaties, energiecentrales, maar ook ziekenhuizen en scholen. Een waarneming was heel speciaal – gemaakt door ongeveer 60 kinderen, die een ruimteschip zagen landen en later vertrekken, maar ook 3 bemanningsleden, die telepathische contact kregen met de kinderen. Het gebeurde in 1994 in Zimbabwe (pp 184-185 UFOs and Schools).

Het is een kleine basisschool in Ruwa, niet al te ver weg van hoofdstad Harare.

Ariel Primary school… where the mysterious landing is said to have occured

Op een warme dag van 16 september 1994 tijdens een langere pauze waren kinderen (5 tot 12 jaar) buiten aan het spelen of voetballen. Leerkrachten hadden binnen een vergadering. Kinderen zagen meerdere objecten landen en er kwamen ook bemanningsleden via de bovenkant naar buiten. Sommige kinderen hadden een boodschap gekregen over de Aarde en over ons overmatig gebruik van de technologie. In de videofragmenten eronder hoor je kinderen daarover spreken. In die tijd waren veel volwassenen sceptisch, maar de school vroeg vrijwel gelijk ieder kind, die iets had gezien, een tekening te maken. Grote overeenkomsten in hun verslagen en tekeningen was de aanleiding om vast te stellen, dat “iets” echt gebeurd was.

De volgende dag kwam er BBC-ploeg langs en ook andere verslaggevers. Over enkele weken kwam er een Amerikaanse psychiater uit Harvard Medical School om de kinderen te interviewen. Onder zie je links, waar je de getuigenissen terug kunt zien. Wat mij in ieder geval opviel, hoe zwaar aangepast de verslaggeving in verschillende bronnen kan zijn zowel in basisfeiten als in interpretaties, bizar. Zelfs de toenmalige kinderen, die het verhaal nu vertellen, zeggen, dat ze niet alle details meer weten en met alle zekerheid kunnen zeggen alleen, dat het iets heel buitengewoons was, “once-in-a- lifetime event”. Er zouden veel van die kinderen naar Canada en de VK verhuisd zijn. Of gestorven. In de woorden van een geïnterviewde mevrouw.

=====================================

(Quote mg.co.za) Childhood recollection

Hind’s narrative closely mirrors Sarah’s recollection. At 10am, Hind writes, on a hot day, the children were let out for their mid-morning break. They were drawn to an area beyond their playing field of “long grass with thorn and other indigenous bushes, trees growing higgledy-piggledy fashion, and undergrowth thick and heavy enough to hide a child should he venture there”.

The teachers had all entered the staff room for a meeting and the only adult outdoors was the tuckshop mistress, who was soon swamped by children claiming they had seen “three or four objects coming into the rough bush area … disc-like objects coming in along the power lines and finally landing in the rough, among the trees. The children were a little bit afraid, although they were also curious.”

The UFO investigator goes on to record the testimonies of several of the children, who she says represented “a cross-section of Zimbabweans: black African children from several tribes, coloured children (a cross-breeding of black and white), Asian children (whose grandparents were from India) and white children, mostly Zimbabwean-born, but whose parents were either from South Africa or Britain”.

Although they all came from wealthy families (tuition at Ariel School was expensive), Hind believed their cultural differences gave rise to differing interpretations of the event, and that the differences in interpretation made the details that were common to all accounts very compelling indeed.

One of the white students, for example, “thought at first that the little man in black might have been Mrs Stevens’ gardener, but then he saw that the figure had long, straight black hair, ‘not really like [a] black [person’s] hair’, so he realised he had made a mistake!”

Some of the black children thought the short little beings were zvikwambo, or tokoloshes – the evil goblins of Shona and Ndebele folklore – and burst into tears, fearing they would be eaten.

Guy G said: “[I] could see the little man (about a metre tall) was dressed in a black, shiny suit; that he had long black hair and his eyes, which seemed lower on the cheek than our eyes, were large and elongated. The mouth was just a slit and the ears were hardly discernible.””

From: https://mg.co.za/article/2014-09-04-remembering-zimbabwes-great-alien-invasion/

Gallery of maps and drawings https://imgur.com/gallery/yALWO9S

The Phenomenon (2020) | Trailer HD (2:21)  https://www.youtube.com/watch?v=onEXmLX2ZZQ

Zimbabwe Ariel School UfO part 2 (9:46) – about the Harvard psychiatrist John Edward Mack and the interviews he conducted with the children of Ariel School

The Story of Children in Zimbabwe Encountering a UFO (8:17)

The Zimbabwe UFO Landing (10:48)  https://www.youtube.com/watch?v=NeS03UY5TIA

Clip from the documentary “The Phenomenon” directed by James Fox. Explores a 1994 UFO landing incident which allegedly took place outside a schoolyard in Zimbabwe, in front of many eyewitnesses.

Article Through their Eyes – the Ariel School Encounter (2013, updated 2018)  https://www.jar-magazine.com/encounters/89-through-their-eyes-ariel-school-encounter


Rood lampje, groen lampje, contact!

Het samenzijn onder de sterrenhemel, schouder aan schouder, de woorden uitgesproken met een enorme kracht dwars door ruimte en tijd, naar iedereen die luisteren wil. Gevolgd door een vredeslied, eerst onzeker en zacht, daarna uitvliegend naar alle kanten, tot boven de spitse donkere kronen van cipressen … Het vuur was bijna uitgedoofd maar liet zich graag voeren met van alles, van grote takken tot dunne sprietjes. Het gaf weer warmte maar de gezichten van mensen, die in stilte eromheen zaten, bleven in duister gehuld. Op het laatst hebben we toch gepraat over van alles wat die dag langs was gekomen, wat we wilden delen, en nu was het moment om dat te doen. Over sterren, mensen en quantumfysica.

De volgende avond was abrupt afgelopen, “zondagse rust” opzij geduwd door een storm van vragen en een werveling van beelden. Iedereen leek elders te zijn gegaan, moe, maar toch te onrustig om naar bed te gaan. Half twaalf, en de lucht is prachtig helder met een bijna volle maan. Niemand wou mee, ook helemaal goed. Dan maar de laan van essen uitlopen en blijven kijken en luisteren (Ik ontvang!).

Indrukken en gedachtes komen tot rust tijdens het lopen. De staat van verwondering daalt neer, maar niet zonder plotselinge golf van tranen (“He, ja, ik zie en ik hoor je, maar ik kijk naar voren. En ik ontvang en ik zend uit!”) Ik besluit naar links te gaan, bergop, naar de openingen, waar veel sterren te zien zijn. In de zwarte tunnel van bomen plotselinge grote beweging met een nasleep… Wat is het? (Ben ik bang? Grappig, waarom eigenlijk?)

Aan de rand van het dorpje, vlak voor lantaarnpalen en sportvelden is er een mooie open plek met  omgezaagde boomstammen, de rug gesteund door een rij bomen. In de ochtend was ik daar ook geweest om de zon te zien opstijgen. Nu ruikt het anders, de grond is nog warm en de dauw is nog niet gevallen.

En toen zag ik hem. Het lijkt een vliegtuig met het groene en het rode lampje, die netjes richting Luik vliegt… Hoewel, hij lijkt supertraag te vliegen, het valt op en ik blijf kijken. Hij maakt geen geluid, het is heel stil. Na een tijdje zie ik dat hij een soort kantelbeweging maakt en ik zie een rij lampjes in plaats van het groene en het rode van net. Ik zou kunnen zeggen, dat het een rond vaartuig is. Ik weet niet, hoe groot het is, het voelt als een kleiner iets. Ook omdat het leek, dat die soms windvlagen trotseerde, als een vlieger op grote hoogte.

Ik vraag met een hand op m’n hart: zou u een rondje kunnen maken? Drie tellen en hij maakt een rondje. Ik vraag, of de lampjes oranje kunnen worden. Niet gelijk, maar ze werden een andere, iets diepere kleur, dan het geel van net. Plotseling hoor ik een dreungeluid van een naderend vliegtuig, ergens hoger. Het was iets voor 12 uur. En wat zie ik: “mijn” vaartuig vliegt naar een bepaalde sector (iets naar links en verder af), zet het rode en het groene lichtje aan en vliegt een poos met een constante snelheid, totdat het vliegtuig weg is. En dan – jaaaa – keert ie terug en draait nog een rondje. Ik voel me blij, dat zeg ik ook, ik praat meer, maak zelf ook een rondje en zing een kinderliedje (weliswaar zonder gitaar). Jammer, dat ik geen fototoestel bij me heb, alleen een zaklamp. Ik probeer een paar keer iets met het knipperen van licht, maar ik zie geen veranderingen.

Elke keer als er een vliegtuig komt, was misschien 5 of 6 keer, herhalen ze de truc met het rode en groene lichtje. En elke keer komt ie terug. Na drie kwartier voel ik dat ik het koud heb, ik vertel waar ik naar toe loop, misschien wil die ook “mee”? Na een paar honderd meter langs de autoweg kijk ik tussen de bomen: wat apart – de hele lucht is onder sluierbewolking. Geen ster meer te zien. Zelfs het maanlicht is gedimd. Hadden we het eerder gehad over snelveranderende uitschuifbare … setting boven of in de buurt van het kasteel?

De volgende ochtend vroeg liep ik terug naar die plek. En wat ik voelde was heel bijzonder – van binnenuit – een warme, grote zucht, vol verlangen. Ze wachten op ons. Ik ontvang en ik zend uit. (september 2021)

============================================================================================

http://Enigma – MMX The Social Song – With Lyrics