Live like the star filled sky breathes through your heart and brings its silence to your every moment, as though all experience inside every leaf and every blade of grass is in your bones and in your dreams, as though consciousness throughout the universe knows every human life within itself like waves appearing in an endless ocean.
And for all the times we might have been maybe kinder in this world, or brought more joy to those we loved in all the fleeting moments of our human life, we might hope the silent song of life itself dissolves all separation in our heart and brings us to the silence of the starlight and the beauty of the here and now.
We’re the inexpressible looking at the world and seeing itself become life and moments of experience, and its silent song of love is sometimes visible as conscious light that fills our heart and joins us to the stars.
Leef als de sterbeschilderde hemel ademt door je hart en brengt zijn stilte in elk moment van je, alsof al de ervaring die binnen elk blaadje is, en elke grasspriet ook te vinden is in al je botten en in jouw dromen, alsof bewustzijn van het hele universum in zich het leven kent van elk mens als golven die verschijnen in een oceaan die geen einde kent.
En voor al de keren die wellicht wij waren iets aardiger in deze wereld of brachten iets meer vreugde aan die van wie we hielden in alle vluchtige momenten van ons mensenleven, wij zouden kunnen hopen dat stille lied van het leven zelf lost op elke scheiding in ons hart en brengt ons naar de stilte van het sterlicht en de schoonheid van het hier en nu.
Wij zijn onnoemelijk iets dat in de wereld kijkt en zichzelf ziet die leven wordt en ook momenten van ervaring, en zijn stille liefdeslied kun je soms zien als licht dat bewust is dat ons hart vult en brengt ons samen met de sterren.
(door Emma Krebs) De slaap waarin ik lag die nacht was heerlijk en vreemd werd het… Ik voelde verbazing opwellen en ik verbleef in die toestand van bezig zijn in de Zuivere Wereld. Prachtige woorden vormden een klank in duidelijke mensentaal van het land waar ik neergestreken was, “Nederland” in dit geval. Het vloeide zichtbaar door mijn ogen samen, woorden die ontstonden, ik zag ze ontstaan en vloeiden verder steeds nieuwe woorden toevoegend tot een geheel. Soms veranderend mooier, duidelijker. Samen met elkaar korte zinnen vormend tot een Al-vormende duidelijkheid.
Ik was gewaar dat ik in mijn bed lag en dat we bezig waren iets van de schepping duidelijk in woorden om te zetten met de Liefde die ons gehele wezen vormde. Door iets werd ik me gewaar dat ik op 1 plek was waar we werkten en ik teruggleed naar hier, alsof er 1 deel van mij nog daar bezig was, maar ook dat ik begon terug te komen naar hier in mijn bed waar ik eigenlijk steeds was. Terug van de andere wereld, terug naar deze wereld waar ik leef nu. Het laten ontstaan van de woorden ging wel door, de zinnen werden nog steeds gevormd en vertelde mij als Wezen uit de Bron mijn aardemens zijn hier. Hoe alles zo aan en met elkaar verweven is, van overal. Onder, boven, recht, krom, ver weg, dichtbij… Een wirwar van vormen, frequenties, klanken overal dwars doorheen gaande, er waren geen obstakels die bestaan daar niet, dat is van een andere wereld. Het verbaasde mij dat het vormen van woorden nog een tijdje doorging totdat de samenwerking verder wegging, het verdween terug in frequenties. De kracht van de woorden die ontstaan waren was zo krachtig en iets in mij was totaal duidelijk geworden, maar hoe kon ik dit overbrengen in woorden… die emoties, waarmee het doorspekt was. Herinneren ging al niet meer. Zo snel gaat dat, je weet het, dan kom je weer terug in de frequentie van de aarde wat veel langzamer is en weg is het. De woorden, je had ze zien verschijnen, neergeschreven door te ontstaan hier in deze werkelijkheid, woorden vol van energie en levenskracht.
De lichtheid waardoor ik omringt was die tijdspanne in die nacht, onbeschrijflijk woordenloos en bleef nog lang daarna na gloeien, alsof alles om mij heen anders was. Sinds 15 december 3 weken lang echt goed ziek geweest, geteisterd door een hardnekkige bacterie die mij in bed gekluisterd hield en eigenlijk vond ik dat heel prettig. Ik hoefde niets, niemand wilde iets van mij. Alle tijd was voor mij, ik genoot. Zonder me schuldig te voelen, dat ik niets deed. Vrij, wat een Kracht ontstaat dan. Tijd voor retrospectie en ontgiften, mijn aardelichaam en alles wat zich zo vastgekleefd had aan mijn ego begon los te laten. Voedsel wilde mijn lichaam niet, alleen water water, koel helder water. Tijd had ik, wat een rijkdom, wat een heerlijkheid en een warme kachel.
Datgene wat uitgelegd werd in die nacht en omgezet in woorden, ging ver voorbij grenzen-niet grenzen die ik zelf gesteld had, daar was ik me wel bewust van. Hield niet, nooit, zo van grenzen. Datgene wat zo voelbaar was met heel mijn Zijn, voorbij universa, planeten, zonnestelsels, een immense oneindige ruimte met kleuren die onbekend zijn bij ons. Bewegingen, meer dan ik ooit gezien heb in mijn leven, het was er vol mee: dwars door elkaar heen draaien, buigend, rond hoekig bewegend, elkaar aanrakend, we gingen er doorheen, we waren er een deel van en toch autonoom. Tijd was onbekend , Het bestond gewoon. Opkomend en weer verdwijnend, uitdijend en inkrimpend en overal was leven. Er is geen dode materie en alles kan belevendigd worden.
De bron kon je niet zien, wel voelen het doorstraalde alles een Gouden Veld een overkoepelend Veld van veel. Alle gedachten eindeloos doorgaand eeuwen na eeuwen van ons mensen, wat het Licht verduisterde daardoor vergeten door de tijd, bedekt, maar het was er wel en wacht op ons. Samenwerkend versmeltend, nooit ophoudend, vele planeten, stelsels behorend tot een veelvoud aan clusters en leven. De woorden, die vloeiden in hun ontstaan, alles was duidelijk, zo helder en nu niet meer… Hoe graag zou ik het weer weten zo eenvoudig daar.
Terug in de warboel ogenschijnlijk hier op aarde en er komt steeds weer bij. De strekking kan ik wat overbrengen, niet meer die prachtige wordende klanken, vibraties in beweging uitweidend in het hele universum. Alleen maar stil zijn in het eigen ZIJN in je Hart hier op aarde, je zuivere Hart daar is de verbinding met het Al dat is, dan is het er weer, je weet het. Die Grootsheid is niet te benoemen alleen te Zijn, daar is de Kracht, het Zuivere Gouden veld, ons thuis, omvattend de werelden, sterrenstelsels en koninkrijken. Alles wat is. Het is niet te splitsen, wat hier steeds gebeurt, duale werelden, waar we ingepakt zijn.
Alles is Een . Alles.
Doe je 1 ding klein of groot het zet alles in beweging in het hele Universum. Alles. Daarom is onze verantwoording zo groot: we zijn als een soort rentmeesters, die het totale overzicht hebben. Als alle kennis van onze Oorsprong er weer is, weten we wat te doen, het wordt steeds helderder en neemt in enorme Kracht toe samen met de onbaatzuchtige Liefde uit de Bron, dat wat wij Zijn. Weten, voelen, zien, waarnemen, verantwoording, kennis… Schoonheid omvat in de Kracht van de Liefde, die meer is dan alleen lief zijn, deze kan zeer streng zijn. Alles hoort bij elkaar, het vloeit stroomt overal doorheen, ook door jouw lichaam vol met neutronen, atomen, cellen bloed en veel meer.
Het gaat dwars door alles heen ieder moment een seconde van een seconde, nooit stoppende kan helend werken of ziek makend, dat ligt aan de mens zelf. Vaste vormen zijn er niet, het kan een vorm aannemen en weer oplossen in veel delen en andere vormen, steeds bewegend als een dans . Wees het. Wees je Grootsheid alle mensen die uit de Bron voortkomen kennen het of herkennen weer. Je bent het, als je angst niet meer bestaat, ontsluiten zich werelden ver verder steeds meer. Jij, er is geen lichaam meer, je wordt het heelal, je bent het. Vormloos het gehele universum vullend en ook weer wel een lichaam hebbend, net waar je bent.
De kleinste cel en het grootste dat ben jij nooit alleen immer voortgaand als een grote zee, allerlei vormen aannemend, overal in doordringen, niet 1 plekje overslaan. De zee bestaat uit ontelbare druppels allen verbonden. 1 druppel ook weer bestaand uit veel en zelf. Een bijzondere nacht gevat in 1 moment, soms voel ik nog die Grootsheid, ook lijflijk alsof ik immens groot ben in andere vorm alles ziend, de gehele mensheid, het universum, de mensen van de gehele planeet aarde, het bezette gebied.
IK BEN WIJ ZIJN in Eeuwigheid verbonden
Een idee welde op……….dit invoelen en op jouw eigen manier verwoorden om het Veld te vergroten. Het draagvlak wat geen einde of begin heeft. Het is er. Achter de woorden lag het, zag ik het, was ik daar en hier. Deel van alles, toch autonoom als je wilt, het zal gewaardeerd worden niet alleen door mij maar velen Overal. stuur het naar Anna “Brongenoten”
ervaren en geschreven door Emma Krebs
Image: In the Carina Nebula, Julio Maiz on Tumbler
“Betekenis komt wanneer mensen het gevoel hebben dat ze acteurs zijn in het goddelijke drama. Dat geeft de enige betekenis aan het menselijk leven” – Carl Jung
“Breng mijn geest terug naar het gevoel,
diep in mijn ziel,
Ik wil me zo dicht bij de Ene voelen”
– Van “Hymns to the Silence” – Van Morrison
. . .
De wereld om ons heen is niet echt vast en materieel zoals het lijkt.
Natuurkundigen hebben niets gevonden dat overeenkomt met onze zintuiglijke ervaring van materiële substantie.
In plaats daarvan hebben ze atomen en moleculen gevonden die zijn gevormd uit dicht geweven kosmische energie in verschillende patronen en trillingsfrequenties.
Kosmische energie zo dicht geweven dat het zichtbaar en voelbaar wordt voor zintuigen van ons menselijk lichaam.
Kosmische energie zo dicht geweven dat het vast lijkt.
. . .
Een kosmische intelligentie in ons allemaal en overal in het Universum wordt voortdurend elektronen, bloemen, bomen en mensen.
. . .
Ons menselijk lichaam, die zo “vast en materieel” lijkt te zijn is een voortbewegend stroom van quarks en elektronen, die als een trilling voortkomen uit een veld van kosmische intelligentie en energie.
Kosmische intelligentie/ bewustzijn genereert onze menselijke vorm en ervaart het mensenleven.
Het verandert de onuitputtelijke energie van het Universum in een vloeiende stroom-verschijning (flow-emergence) van clusters van resonantietrillingen, georkestreerde jazz-achtige vibratie van quarks, elektronen en biochemie dat zichtbaar is als onze eigen hand.
. . .
En in plaats van te proberen dit universele bewustzijn als een concept te begrijpen met onze gedachten, zouden we kunnen overwegen om het intuïtief te leren kennen.
Door onze aandacht naar binnen te richten.
Onze intuïtieve verbinding met deze kosmische bron helpt ons om ondergedompeld te worden in zijn niet-lokale intelligentie en te beseffen dat het altijd in ons zit.
Altijd beschikbaar om ons te helpen, altijd ons herenigend met het evoluerende bewuste Universum en met elkaar.
. . .
We kunnen ons afstemmen op deze kosmische intelligentie door er in ons aandacht erop te richten.
We kunnen onze aandacht naar binnen richten en de stilte van universeel bewustzijn vinden.
Bewustzijn onveranderd door gedachten, als een oceaan onaangetast door wind.
. . .
image Paul Mulliner 2022, model photo Fleur Kaan on Unsplash, background photo Brigitta Schneiter
. . .
Door onze aandacht naar binnen te richten, kunnen we de intuïtieve leiding, de energie en het enthousiasme vinden om positieve verandering in de wereld te brengen.
We kunnen afstemmen op, beseffen en kennen de universele intelligentie die al het leven genereert en afstemt op het continu bestaan.
Transformerend kosmische energie in biljoenen nauwkeurig georkestreerde chemische reacties door ons menselijk lichaam.
Zodat wij het leven kunnen ervaren.
Zodat bewustzijn door het hele Universum heen ons menselijk leven kan ervaren in zichzelf.
En weten de ervaring van leven in alle levende wezens overal.
. . .
Als we aandacht besteden aan de bewuste stilte van de kosmische intelligentie in ons, ons daarop afstemmen, ons ermee verbinden, krijgen we beter toegang tot intuïtief inzicht en inspiratie.
Toegang tot een nuttige en pragmatische intelligentie die altijd in ons aanwezig is, zelfs in de moeilijke tijden van ons leven, een bron van begeleiding en optimisme.
. . .
We zijn geweven in een eenheids-veld van bewustzijn, bewuste universum dat kent ons allemaal in zichzelf.
We hebben allemaal een innerlijke, bewuste diepte zonder bodem, een dieper deel van onszelf dat het universele raakt.
Deze diepte komt voor ons naar boven in momenten van alleen-zijn, momenten waarop we onze aandacht dieper in onze innerlijke kern laten zakken dan gewoonlijk.
Momenten waarop we ons realiseren dat we allemaal verweven zijn met iets veel groters dan ons dagelijks leven laat zien.
. . .
De bijna onbeschrijfbare kosmische intelligentie in ons allemaal maakt geen geluid, maar is wel te horen met ons innerlijke oor, het oor van onze intuïtie.
Als we opletten, horen we de stille stem van universeel bewustzijn in ons.
“Meaning comes when people feel that they are actors in the divine drama. That gives the only meaning to human life” — Carl Jung
“Get my spirit back to the feeling, deep in my soul, I want to feel so close to the One” — From “Hymns to the Silence” — Van Morrison
. . .
The world around us isn’t actually solid and material as it seems to be.
Physicists haven’t found anything corresponding to our sensory experience of material substance.
Instead they’ve found atoms and molecules formed of densely woven cosmic energy in various patterns and frequencies of vibration.
Cosmic energy so densely woven it’s visible and touchable to our human body senses.
Cosmic energy so densely woven it appears to be solid.
. . .
A cosmic intelligence inside all of us and everywhere throughout the universe is continuously becoming electrons, flowers, trees and human beings.
. . .
Our apparently solid and material human body is a streaming flow of quarks and electrons being vibrationally spun out of a field of cosmic intelligence and energy.
Cosmic intelligence/consciousness is generating our human form and experiencing human life. It’s transforming the unlimited energy of the Universe into a streaming flow-emergence of clusters of resonance vibrations, the orchestrated vibratory jazz of quarks, electrons and biochemistry that’s visible as our own hand.
. . .
And rather than trying to understand this universal consciousness conceptually with our thoughts, we might consider trying to intuitively know it.
By inwardly focusing our attention.
Our intuitive connection into this cosmic source helps us be immersed in its nonlocal intelligence and realize it’s always inside us.
Always available to help us, always joining us into the evolving conscious Universe and each other.
. . .
We can tune in to this cosmic intelligence by paying attention to it inside us.
We can inwardly focus our attention and find the silence of universal consciousness. Consciousness unaltered by thought, like an ocean untouched by wind.
Inwardly focusing our attention helps us find the intuitive guidance, the energy, and enthusiasm to bring positive change into the world.
We can tune into, realize and know the universal consciousness that’s generating and fine-tuning all life into continued existence.
Transforming cosmic energy into trillions of precisely orchestrated chemical reactions throughout our human body every moment.
So we can experience life.
So consciousness throughout the universe can experience our human life within itself. And know the experience of life within all living beings everywhere
. . .
And if we pay attention to the conscious silence of the cosmic intelligence inside us, tune in to it, connect into it, we have better access to intuitive insight and inspiration.
Access to a useful and pragmatic intelligence that’s always there inside us, even in the tough times of our life, a source of guidance and optimism.
. . .
We’re woven into a single field of consciousness, a conscious universe that’s aware of all of us within itself.
We have an inner conscious depth without limit that touches into universal consciousness.
This depth emerges for us in moments of solitude, moments when we allow our attention to go deeper into our inner core than we usually do.
Moments when we realize we’re all woven into something much larger than our everyday life reveals.
. . .
The almost inexpressible cosmic intelligence in all of us makes no sound, but it can be heard with our inner ear, the ear of our intuition.
When we pay attention, we hear the silent voice of universal consciousness inside us.
het land oogt koud het lijf verwintert de geest verstrakt leven kent een vreemde kooi en ergens midden in het behoeft geen dooi daarbinnen is het mooi
daar is het rustig daar is er tintel die niet overslaat er is altijd leven er is altijd licht en er is altijd thuis .. alleen dat huis ..
mijn beeldig huis en ik wij passen niet in lijf vol virtueel verdrijf wij horen niet in tijd die overslaat die bangt die kwaad
als je mijn eigen huis zou zien zou je weten wie ik ben hoe gewaar de kracht hoe rijk de adem hoe lief het lef leven op zijn eeuwigst
en als je mijn huis kent ken je mijn thuisplaneet vol heerlijk eigen wijze mensen die in volkomenheid staan en waar vrede elke vorm bepaalt ook buiten is het mooi
.. zo onschuldig mooi ..
ik doe mijn best op aarde huis te maken om thuis te zijn ik kleur en beken schilder en dans klank en grap in frans en het lijkt best wel enig
ik sport en lijn en ver kleed de dag kleur mijn lippen rood de zon wat geler de huid gebruind wat haren rond de liefdesfoto zwaar van lijf
leven vol ogenschijn achter verrijkt behang slang vanonder het tapijt ramen schoon de kussens opgewekt en toch de muziek komt er niet aan
zonder vredig hart die zo vol leven is dat het weet hierbinnen is het mooi en hier ontvang ik elk vlezig besef op zijn ge woonst
hier is het rustig hier is er tintel die niet overslaat er is altijd leven er is altijd licht en er is altijd thuis .. alleen dat huis ..
deze aarde is zijn eigen huis kwijt en ik de mijne zonder vrede in vorm zonder waar geluid en zonder de volle klank gaat elke ervaringsbeeld hier uit
als je mijn eigen lichaam zou zien zou je weten welk huis de mijne is hoe gewaar de kracht hoe rijk de adem hoe lief het lef leven op zijn eeuwigst
het land oogt koud het lijf verwintert de geest verstrakt en ineens hoor ik muziek vrij van vaste grond als een wilde galop die binnestebuiten leven raakt
mijn hart springt op het ritme ver andert zich in mij geduld opent zich in vraag en ik zie beeld soms heel soms vaag van huis
de vrede lijkt soms ver mijn huis past alleen in echt op eigen grond maar de storm brengt ogen mee die volkomen zien en zijn en mijn huis nog kennen als horende bij mij
de openhartigheid bloeit op nu het ware familiair zo vertrouwrijk nadert in innige verbondenheid knallen ze de harts poort open de gouden wervel meedragend vol nieuwe tintel bloemen van thuis
De avondster verscheen en zag in het water van het meer dat het een mooie dag was. De zon was er nog steeds zichtbaar aan de andere kant van het meer, zonnestralen speelden met de wolken en de levende kleuren zongen, trilden en veranderden elke seconde tot een waar spektakel in de lucht.
De ster zag het allemaal in de reflectie op het water, ze zag hoe een poos later de schemering dieper en dieper indigo werd en het dansen van oranje, gele en karmozijnrode vlammen van de zonsondergang langzaam verdrong. Alles werd rustig, de bomen rondom het meer hielden op met ratelen en ritselen, de vogels tjirpen hun laatste “goede nacht”- groet en vielen stil, tot de volgende morgen.
De ster hield heel veel van de zon en elke keer kwam er een soort weemoedig gevoel in haar op, toen de laatste zonnestralen verdwenen. “Ik wil hem zo graag echt ontmoeten,” dacht de ster dan. “Kijk, hoe de zon de wolken omarmt. Kijk, hoe hij naar de vogels lacht. Zou hij mij überhaupt zien, hier, aan da andere kant van het meer?”
Op avonden, wanneer er donkere wolken of dikke mist in de lucht hingen en er helemaal geen zon te zien was, droomde de ster dat het weer snel zal opklaren en de lichtgevende muziek van de zonnestralen opnieuw in het water weerspiegeld wordt. Tot op een keer, dat de ster niet meer naar haar lievelingsmeer, naar de bomen, vogels en de kleuren van de zonsondergang keek.
Ze keek niet naar onder, naar al die mooie spiegelingen. Ze keek om zich heen… en zag dat ze zelf de zon-ster was, omringt door alle andere duizen…. biljoenen sterren.
En de zon lachte en maakte heel voorzichtig een koprolletje, zodat astronomen met hun telescopen niet duizelig werden.
Anna Krasko 2023
Foto: Bielersee by Night door Guido Gloor Modjib op Flickr
(door Henrike Hendrikson ) Deze gevoelsstroom kwam opgang na het zien van het filmpje van Gregg Braden The god code….. Wauw, eerst is er berusting een bekend gevoel er wordt voor mij gezorgd, goed geregeld, gelukkig, maar dat deze goddelijke code mijn DNA aanstuurt, want hoe zou ik , in mijn staat van zijn, al deze processen überhaupt kunnen begeleiden? Plotseling door een achterdeur in mij komt er een enorm Nee door mij heen rollen en schreeuwt het in mij..wie is deze God Eternal, hij heeft zich niet kenbaar gemaakt aan mij, ik ben voldongen in dit feitelijke lichaam.
Een emotie van ont-zettende, wakkere, heldere kracht wordt sterker en sterker in mij, ik brand van binnen , mijn vuur laait op. Waar moet ik dankbaar AAN zijn, terwijl ik weet, besef dat wanneer ik eens danste, ik in dat moment vloog en de winden gingen waaien in gezamenlijk wegend zijn. Wanneer ik zong , groeide de bomen uit de aarde omhoog en bladerden uit in mijn melodie. Wanneer ik sprak, wist ik aandachtig de juiste volg-orde en schepping ontstond.
Ik kijk naar mijn hand en voel al de dingen die ik in werking heb gezet en beroerd heb, ook al weet ik ze niet meer bewust. Ik hou van deze hand en toch roept het in mij:..waarom voel ik niet elke cel, elke zenuw, elke ader, ieder bot, spier in deze hand? En in dat moment weet ik dat deze hand het ondenkbare kan doen wanneer ik totaal voel, maar ik voel het niet , de toon god eternal loopt erdoorheen, is door mij heen gezet. Hoe zou ik kunnen berusten, wetende dat wanneer ik mijn aandacht ergens op richtte , ik daar naartoe vloeide, en mijn lichaam vloeide mee omdat mijn lichaam voortkwam uit mijn bewustzijn.
Nu ben ik gedwongen de woorden uit fragmenten te verzamelen en op te schrijven omdat ik anders vergeet. Toch ben ik hier, dwars door alle valse tonen en frequenties heen. Ik open mij en breng mezelf elk moment in. Aanwezig, ik herzie, ik herschrijf, ik breek door de eeuwigheid heen.
De vlam van oorsprong in mij kan niet doven. Ik sta op en kijk je in de ogen en hele werelden kijken mee. De vonken springen over en wij zingen de innerlijke levensdans met elkaar en brengen hem in deze wereld. Dat is de wedergeboorte in elk moment….Henrike
Image: Fractal purple by Alexander Silyanov on Flickr
This DNA Discovery Is Completely Beyond Imagination | Gregg Braden (30:46)
( Earth-Matters.nl) Mijn voorstel is om alle mensen thuis uit te nodigen om de ogen dicht te doen – als je dat niet wilt laat je je ogen open – om voor ons het veld te zien dat we de vorige keer hebben neergezet: een bewustzijnsveld boven Nederland in het bewustzijnsveld van de aarde. En dat strekt zich uit over de hele aarde. Een laag die geïnitieerd is vanuit inzicht dat wij dat kunnen doen. Een laag die gevoed wordt door Creatie, door de kracht van Wie Wij Zijn: dat wij weten dat datgene wat wij zien, dat dat ook kan ontstaan. Het wordt geleid door manifestatie erachter dat we uiteindelijk het doel ook zien dat we willen bereiken.
Dat zijn drie stappen. Dat zijn in een notendop de magische stappen van de mensheid.
Dus doe lekker je ogen dicht en zie dat veld voor je, in je gedachten. Besef dat dat veld dienstbaar is voor ons allemaal, dat we er allemaal aanspraak op mogen maken en dat we ook allemaal met onze intentie daar een beeld kunnen neerzetten dat bijdragend is voor jezelf en alle mensen, dus het kan een financieel thema zijn, een thema met gezondheid of whatever.
Ik voel dat het heel belangrijk is – juist vandaag omdat het 11 september is – dat we met de intenties vanuit Kracht, Creatie en Manifestatie daar met elkaar een beeld neer durven te zetten, met elkaar, omdat we weten dat we dat kunnen, omdat we weten dat het er allemaal al is van wereldvrede.
Die wereldvrede neerzetten in de vorm van een heel grote witte roos over een prachtig mooi rood hart. Die plaatsen we in dat enorme mooie witte veld boven Nederland. Dat is een initiatie vanuit Nederland vanuit de verbinding die we met elkaar zijn om deze wereldvrede een enorm krachtige impuls te geven.
En dat we dat met alle mensen op deze aarde delen en dat we deze prachtige energie ook delen met alle mensen die tegenovergestelde agenda’s hebben dan welzijn, verbinding en liefde . Dat iedereen een onderdeel mag zijn van dit krachtveld.
Laten we dan de intentie in dat veld neerzetten dat de agenda die onder andere door 11 september 2001 is uitgerold gezien wordt. Dat de achtergehouden informatie door de mensen die dit zouden kunnen publiceren, naar voren komt. Dat die achtergehouden informatie naar voren komt in dat bewustzijnsveld, dat die informatie beschikbaar wordt en zal zijn voor alle mensen.
Zie voor je dat die informatie daar gewoon is. Op welke manier maakt niet uit. Hij is daar. Voel maar. Visualiseer voor jezelf.
Hoe lang zo’n creatie duurt dat maakt helemaal niets uit. Dat kan in een halve seconde, in een split of a second. Je kunt daar een half uur mee bezig zijn. Het gaat om de kracht om het neer te zetten.
En om het moment dat we met elkaar echt zo ver durven zijn dat we onze persoonlijke belangen ondergeschikt maken aan het grotere doel; dat we de grotere doelstelling laten prevaleren boven al die persoonlijke wensjes. Dat we het echt vanuit de verbinding durven te doen, dan zijn we zulke krachtige wezens.
Dan kun je met 200 of 2000 mensen zaken bereiken die je niet kunt bedenken en die niet zouden gebeuren op het moment dat je besluit om ze te gaan doen, fysiek.
Dit veld hebben we nu dus in beweging gezet. Laten we ons met elkaar realiseren dat dat uitkomst gaat geven.
Volgens mij is het een heel mooie energie die we nu met elkaar neerzetten
‘Het enige dat ik van je vraag, is dat je gewoonlijke gedachten en vormen één moment los laat en je geest openstelt voor een vorm die voor jou misschien nieuw is, maar voor iedereen bestaat.’
Over grenzen van tijd en ruimte heen, of beter gezegd, vrij van grenzen van tijd en ruimte, bevinden zich inceptiepunten. Er zijn meerdere toelichtingen voor ‘inceptiepunt’, en wellicht is er ook wel helemaal geen uitleg. Maar voor mij voelt het dat ik dit nu moet gaan benoemen en erover schrijven. Het komt oorspronkelijk van het Latijns ‘inceptiōnem’, een afleiding van incipere: beginnen. En dat werkwoord is weer een vorming van in- ‘in’ en capere’, nemen, ontvangen’. Een uitleg is dat het een coördinatiepunt is, het allereerste moment in de lineaire of interdimensionale tijd. Een andere betekenis is ‘eerste begin, eerste fase’. Ik zou in dit artikel dus kunnen stellen dat inception het begin van een onderneming of proces is, of de aanvang van een nieuwe fase van bestaan.*
*voor deze toelichting heb ik meerdere bronnen op het web geraadpleegd
Het uitgangspunt voor dit artikel is mijn innerlijke gevoel dat verleden, heden, toekomst samenvallen in het NU, en dat verleden, heden en toekomst als zodanig niet bestaan. Hierover moet ik iets schrijven, en dat doe ik dus nu terwijl ik niesend, hoestend en koortsig voor mijn beeldscherm zit. Maar ik moet het NU doen, want het NU moment waarin alles samenvalt is er NU. En ook de virussen die het op mijn slijmvliezen hebben voorzien veroorzaken in het lichaam van deze realiteit een opschoning en die opschoning wordt door de koorts en de transpiratie uitgewerkt. ‘Als je het eenmaal door hebt, begrijp je het’ (JC). Dit innerlijke gevoel van het naderende eerste begin, die eerste fase, is nu ruim èèn jaar aan het samenkomen in mij. Ik kan veel schrijven over die interceptiepunten in mijzelf die nu samenkomen en in tijd dus niet bestaan, maar er wel NU zijn, maar dan zou ik moeten beginnen voor mijn geboorte hier, de hartsverbinding tussen mijn man en mij, de kosmische taal tussen mijn oorspronkelijke beschaving en mij, en synchroniciteit. En dat is een heel groot verhaal binnen een hele grote tijdlijn.
Ik stel dat wij als mensheid nu zijn aangekomen op een interceptiepunt, een coördinatiepunt van de aanvang van een nieuwe fase van bestaan. NU. Het herscheppen van deze realiteit vanuit de bron van onze oorspronkelijke wereld. Want het gaat om herscheppen, om herschrijven. Letterlijk. Dit is de creatiekracht die ieder mens in zichzelf en vanuit zichzelf kan aanboren en invoelen en vanuit het gevoelde contact met jouw oorspronkelijke wereld hier en nu inbrengen. Ieder mens is die schepper van onze wereld. NU.
20221226 Thérèse Jeunhomme
Art: Thérèse Jeunhomme mixed media op MDF 40 x 50 cm
(door Ad Broere) In de Andere Krant nr. 49 staat een artikel naar aanleiding van het interview dat Simone Been met mij had. Ik stel het zeer op prijs dat De Andere Krant mij de gelegenheid heeft geboden om mijn denkbeelden te delen. Het complete artikel, zonder de onvermijdelijke inkortingen, volgt op deze en de volgende twee posts. Tevens doe ik aan het eind ervan een oproep om financieel te helpen bij de totstandkoming van een animatiefilm.
Nu een digitale Euro en het verdwijnen van contant geld een kwestie van tijd zijn, pleit econoom Ad Broere ervoor om met elkaar financiële alternatieven te bouwen. “We moeten onze samenleving en economie heruitvinden, van onderaf, nu dat nog kan.” De Andere Krant sprak Broere over zijn nieuwste ideeën.
“Wat ik inmiddels zeker weet, is dat we nooit uit de afhankelijkheid van dit geldsysteem afkomen – en daarmee ook niet van de CBDC zoals ze daar nu mee bezig zijn – als wij ons daar niet van losmaken”, begint Broere. “We moeten uitgaan van de waarde die wij produceren en ons daarbij niet laten leiden door geld, want geld heeft geen waarde in zichzelf. Dat dat wel zo zou zijn, is een van de grootste misvattingen die wij als mensheid over onszelf hebben heengehaald. Zolang we daarin geloven, houden we dat met elkaar in stand.”
Steeds rijker
“Zo’n negentig procent van al het geld en bezit is nu van de rijkste 1 procent van de wereld, of misschien zelfs de rijkste 0,1 procent. Met dat geld wordt meer geld verdiend, dus het stroomt alleen maar meer naar die selecte groep.” Voor het ontstaan daarvan blikt Broere terug naar het einde van de 17e eeuw. “Toen waren er de eerste bankiers. Zij leenden hun geld uit aan koningen en de adel met het volk als onderpand. Er werden belastingen geheven en dat kwam als aflossing bij de bankiers terug. Feitelijk is dit nu nog steeds zo. Het vermogen dat zij in de loop van tijd hebben opgebouwd, hebben ze vervolgens belegd in onder andere schepen, spoorwegen, kranten, wapenindustrie, goud-, olie- en diamantwinning, waardoor het nog meer werd. Die kleine groep mensen heeft daarmee een enorme grip gekregen op de wereldeconomie, maar allemaal achter de schermen: niemand kan aantonen hoe rijk ze eigenlijk zijn. Vervolgens oefenen zij invloed uit op politieke en economische processen. Grote instituten zoals de Wereldbank, de VN en de EU staan onder zware invloed van de lobby van deze rijken.”
Uit het niets
Het is volgens Broere niet alleen belangrijk om te weten waar ons geldsysteem vandaan komt, maar ook hoe desastreus het is. “Stel dat je een huis wilt kopen. Dan moet er geld zijn. Als dat er niet is, moet je het lenen en aflossen met rente. De grap is echter, dat dat geld wat je leent voor het moment dat je je contract ondertekent helemaal niet bestond! Als je bijvoorbeeld een hypotheek van drie ton afsluit, wordt dat bedrag in de min in de computer ingevoerd. De bank heeft dan een vordering op jou van die drie ton, dus de bank heeft dat geld in de plus staan en het huis is daarbij onderpand tot je het hebt afgelost. Je werkt je vervolgens tientallen jaren klem om geld – wat er niet was en wat niks waard was – waarde te geven. Banken scheppen dus geld uit het niets en ze verdienen geld waarvoor is gewerkt aan de rentes en aflossingen van die gecreëerde leningen.”
Het is volgens Broere dus niet zo dat bankiers spaargeld uitlenen. “Dat is wat ze ons vertellen en wat de meeste mensen nog steeds geloven, maar dat is niet zo. Het kan ook niet; alle leningen en hypotheken bij elkaar opgeteld, is veel meer dan er spaargeld beschikbaar is. Het geld wordt gecreëerd door schuld, dus hoe meer schuld er is, hoe meer geld er is en als er minder schulden zijn, is er minder geld. Als er geen schulden zijn, zou er zelfs geen geld meer zijn en dan komen we terug op het punt voor er geld was.
Chaos
Dat rijken steeds rijker worden, betekent volgens Broere ook dat het armste deel van de wereldbevolking steeds armer wordt. “En daarmee afhankelijker. Dat is gevaarlijk, omdat de bevolking dan steeds opener staat voor alles wat van bovenaf beslist wordt en dan kan er een digitale dictatuur ontstaan, zoals het World Economic Forum voorstaat (“Je bezit niets, maar je bent gelukkig”). In dit geval komt er Central Bank Digital Currency (CBDC) en een basisinkomen, waarop je aanspraak maakt mits je je aan hun regels houdt. Want dat inkomen is niet langer werk- maar gedragsverbonden. En wie zegt daar dan nee tegen?! We zien nu al dat mensen niet meer rond kunnen komen door de hoge energierekeningen en de inflatie. Het is een kwestie van tijd dat het merendeel van het MKB en zelfstandige kleine ondernemers failliet gaan. Met als gevolg dat veel mensen werkloos worden en afhankelijk van een uitkering. Als de vraag daarnaar groot wordt, kan de overheid echter maar beperkt helpen. Dan kom je in een situatie dat mensen niks meer kunnen, zoals we hebben zien gebeuren in Argentinië en Griekenland. Dat worden chaotische toestanden. Daarom moeten we nu aan alternatieven bouwen, voordat de chaos uitbreekt.”
Een ‘kastanje’-community
De oplossing zit volgens Broere in eerst waardecreatie en dan het geld. In een community kun je dat realiseren, wat in de ‘eurowereld’ onmogelijk is, want daar komt eerst het geld en dan de waardecreatie. De community heeft een voorraad ruilmiddel in reserve dat beschikbaar komt als er een waardecreatie plaats vindt. Bijvoorbeeld een bakker die brood levert, een glazenwasser die de ramen lapt, een arts die een patient behandelt. Het gaat erom dat er iets wordt gecreerd dat voor een ander community lid waarde heeft. Dat er geld wordt gebruikt is louter om een waardeopslag te hebben als er geen directe ruil tot stand komt. Geld zoals we dat nu kennen bestaat niet in de community.
Broere heeft enkele uitgangspunten bedacht om zo’n community te kunnen realiseren. “Een eerste uitgangspunt is dat de producenten voldoende omzet in euro’s moeten hebben, om zo de eurokosten te kunnen dekken, zoals de huur, salaris en inkoop. De overige producten of diensten kunnen dan met communitymunten, noem ze kastanjes, gekocht worden. Een tweede uitgangspunt is dat eerst de waardecreatie komt en dan pas geld, waardoor geld ondergeschikt raakt. Geld moet weer in de bijrol. Het moet een gevolg van waardecreatie zijn, geen voorwaarde. Het derde uitgangspunt is dat de euro geleidelijk wordt afgeschaft. Leveranciers die meedoen in een community leveren hun producten of diensten als de euro uitgaven gedekt zijn. Ze moeten wel de vrijheid hebben om dat te doen. Het gaat daarom vooral om het zelfstandige mkb en kleine zelfstandigen.
Zo’n community heeft veel voordelen. “Met geld kun je dan niet nog meer geld maken, dus sparen is zinloos. Het moet juist circuleren in de community waardoor iedereen kan deelnemen aan de waardecreatie binnen de community. Mensen die nu aan de zijlijn van de economie staan, doen dan ook weer mee. En als wij geld niet meer de plek geven die het nu heeft, valt rijkdom door geld voor zich te laten werken en de daarmee gepaard gaande macht weg.
Broere benadrukt dat hoewel het concept simpel is, het nog niet wordt toegepast omdat de daarvoor vereiste omkering in het denken moeilijk is. “Dit is te herleiden tot de indoctrinatie over wat de waarde van geld is. We kunnen ons geen alternatief meer voorstellen en geloven niet dat het zo simpel kan zijn. Vooral omdat van geld iets is gemaakt dat gewichtig en ingewikkeld lijkt, waarvan alleen geleerde mensen verstand kunnen hebben. Dat het in werkelijkheid heel eenvoudig is zullen zij jou nooit vertellen, omdat niemand dan meer zou accepteren hoe het geldsysteem voor enkelen werkt en de rest afhankelijk maakt. ”
Contant betalen
Tot slot pleit Broere ervoor om lokaal te kopen. “Elke euro die wij nu uitgeven is een stembiljet en heeft gevolgen voor de economie. Geef deze dan ook uit aan de plaatselijke slager, bakker en groenteboer. Ga naar de markt. Dan blijft het regionaal stromen, de regio wordt vitaler en ambacht en onafhankelijkheid komen terug. En betaal daarbij contant, zolang het nog kan!”
Broere ziet wel dat contant geld op den duur gaat verdwijnen. “In mijn boek ‘Geld komt uit het niets’ heb ik een stuk geschreven over de BIS-bank. Carstens, de huidige general manager van deze invloedrijke bank verklaarde onlangs voorstander te zijn van CBDC ‘want dan kunnen we alle uitgaven van iedereen volgen en dat kan niet zolang er contant geld is’. Het gaat om controle, controle en nog meer controle. Als alles digitaal wordt, kan er worden gecontroleerd, ingegrepen en gestuurd. Digitaal cash geld kan naar believen ‘aan’ of ‘uit’ gezet worden. Daarom moeten we van de vrijheid die er nu nog is profiteren door communities te bouwen en onze economie onderling te regelen, op basis van eerst de waarde en dan het geld. We moeten creatief en inventief worden en ons voor eens en voor altijd losmaken van het destructieve geldsysteem om een menswaardige samenleving mogelijk te maken.”
Ik zou graag een animatiefilm willen laten maken om dat wat in dit artikel wordt uitgelegd op een directe en begrijpelijke manier aan een brede kring van mensen over te brengen. Een animatiefilm laten maken kost echter – veel – geld. Dit is dus een sprekend voorbeeld van er moet eerst geld zijn voordat je waarde – de animatiefilm – kunt maken. Een film die als doel heeft om de omkering in het denken over geld en waarde te bevorderen. Donaties om deze film te kunnen laten maken zijn zeer welkom: NL59TRIO0379342502 tnv Humane Economy Publishing onder vermelding van Donatie Animatiefilm.
(door Richard) “Dit is de veranderende tijd. Het is gezegd dat de mensen in opstand zullen komen en ingaan tegen alle dingen die zijn gezegd en gedaan, en die verandering beginnen. Laten we iets anders doen. Ik denk dat dat is wat er nu gebeurt. Als het op de ene plaats aanslaat, zal het op andere plaatsen aanslaan. Mensen zullen volgen” ~ Nowaten, Een boodschap van hoop van de Wijsheid Hoeders van de Aarde
Dus wat zal de toekomst voor ons in petto hebben? We kunnen de klok niet terugdraaien en teruggaan naar de oude manieren. Om beter te leven, begint het ermee dat iedereen op deze planeet een verbinding heeft met onze bron.
Laten we samenwerken om verbonden te zijn, met één geest, één hart, één mind! Laten we opgroeien en goed leven. Dit is alles wat er is, wanneer je je realiseert dat je niet tevreden bent met hoe dingen zijn, dat je een Zoeker wordt. Niet van de waarheid van iemand anders, maar die van jezelf. Spreek over de verborgen kennis van onze voorouderlijke geschiedenis van de aarde. De Oudsten, de Stamhouders, de Ontwerpers. Laat onze oorspronkelijke aard spreken wie we werkelijk zijn.
Ik heb een boodschap voor de mensen. Kom in de open. Kom in het hart. Kom naar voren wie je bent. Wees hier nu. Verliefd op Gaia We zijn hier.
Music: Jo Blankenburg, Realm of Levitation Whales Richard Sidey Animals BBC Planet Earth Film Samasara Film Down to Earth Art D. Commenencia Editor Bronkracht.nl
Cover photo: Earth foto by Sergey Korsakov ISS /Roskosmos 2022-08-25
“This is the changing of times. It has been said that the people will start to arise and go against all the things that have been said and done, and starting that change. Let’s do something different. I think that’s what’s happening now. If it catches on one place it’s going to catch on other places. People will follow suit” ~ Nowaten, A Message of Hope from the Wisdom Keepers of the Earth
So what will the future hold for us? We can’t turn back the clock and go back to the old ways. To live better, it starts with every one on this planet having a connection with our source. Let us work together to be connected, with one spirit, one heart, one mind! Let us grow and live well. This is all there is, when you realise that you are not satisfied with the way things are, that you start being a Seeker. Not of somebody else’s truth, but your own.
Speak about the hidden knowledge of our ancestral history of Earth. The Ancients, the Elders, the Designers. Let our original nature speak out who we really are. I have a message for the people. Come in the open. Come in the heart. Come forward who you are.
