Een nieuwe manier van kijken … Alsof elk moment ertoe doet

Een reactie plaatsen

(door Paul Mulliner)

“Begin nu te doen wat je wilt doen. We leven niet in de eeuwigheid. We hebben alleen dit moment, fonkelend als een ster in onze hand – en smeltend als een sneeuwvlok…”― Sir Francis Bacon

Het lichaam wordt ouder. Maar bewustzijn is altijd in het huidige moment – Nisargadatta Maharaj

“We zien de dingen niet zoals ze zijn, we zien ze zoals wij zijn” – Anais Nin

…

Er kunnen momenten zijn waarop we plotseling met nieuwe ogen naar het leven kijken.

Momenten waarop het lijkt alsof het hele universum één enkele bewuste ruimte is, overal tegelijk bewust in zichzelf.

Alsof alles wat we in de wereld doen en elke keuze die we maken op de een of andere manier zinvol is, omdat alles gekend is.

…

We zijn allemaal verweven met universeel bewustzijn, hoewel dit nog niet helemaal een gangbare manier is om onze wereld te zien.

De evolutie van ons bewustzijn kan soms worden belemmerd door verouderde ideeën die we uit het verleden hebben geërfd en die helaas nog steeds wijdverbreid zijn in de media.

Deze mainstream-ideeën zorgen ervoor dat we leven met een mindset of wereldbeeld waarin we ons voorstellen dat we concurreren in plaats van samenwerken.

Ze kwamen voor het eerst massaal naar voren in de westerse verbeelding toen onze technologieën waren die van de vroege stoommachine en de eerste morsecodetelegraaf.

Ze stelden voor dat ons afzonderlijke menselijke brein op de een of andere manier bewustzijn genereert en dat al het leven betrokken is bij een “survival of the fittest”.

…

Ze kunnen nu worden gezien als beperkend en ontoereikend, behorend tot voorbije tijd.

Onze ideeën over de wereld en het heelal evolueren echter altijd, net als onze technologie.

…

Bewustzijn is ruimtelijk en universeel, een intrinsieke eigenschap of kwaliteit van de ruimte binnen en rondom al het leven.

En onze innerlijke kern doet mee met, en wordt geïnspireerd door, deze vloeiende universele intelligentie.

Het is de bron van onze intuïtie.

Het is niet-lokaal, alles wat overal bekend is, is overal tegelijk bekend en het verbindt ons allemaal met zichzelf door het hele Universum.

…

Door onze aandacht naar binnen te richten, af te stemmen op de innerlijke bewuste stilte en onze eigen intuïtieve verbinding met het universele bewustzijn te vinden, kunnen we de wereld anders zien en leren kennen.

En het is intuïtie die cruciaal is voor onze persoonlijke evolutie naar een dieper begrip van onze wereld, onszelf, ons bewustzijn en het Universum.

Intuïtie komt voort uit universeel bewustzijn als een plotselinge, spontane stroom van leidende intelligentie, een spontane flits van inspiratie.

Intuïtie is transformerend en inspireert ons om te evolueren, trekt ons aan om meer bewust te worden.

…

Het kennen van universeel bewustzijn betekent niet dat we ons unieke persoonlijke karakter, onze persoonlijkheid, verliezen.

Het persoonlijke zelf is een unieke ‘kleuring’ van het bewuste zelf in ons allemaal.

Een unieke smaakmaker van het universele bewustzijn dat overal in al het leven en in alle ruimte aanwezig is.

En ons unieke persoonlijke zelf is in staat om vrijer te stromen en creatiever te zijn omdat het zich niet langer ingedamd, beperkt, tegengehouden door scheiding van de wereld voelt.

Het hoeft niet langer haatdragend en boos denken te creëren.

…

We zijn verenigd in een heel bewust Universum, bewustzijn is niet beperkt tot de grens van ons afzonderlijke lichaam, het is universeel, in ons allemaal.

‘Ons eigen persoonlijke’ bewustzijn is een lokaal weten binnen een niet-lokale bewuste ruimte die ons allemaal omvat.

Als golven die zo eventjes verschijnen

in een eindeloze oceaan,

we zijn geweven door het Heelal,

en elke keuze wordt alles wat is

en alles wat we zijn,

en combineert op de een of andere manier alle ervaringen

in alles wat gebeurt.

…

En dit universeel bewustzijn bevindt zich in al het leven, orkestreert de biochemie van levende cellen en laat ons allemaal evolueren naar een dieper begrip van onszelf, als we er aandacht aan besteden.

…

En het gefluister van intuïtie dat we duidelijker horen met onze aandacht gericht in de stilte, inspireren ons om synchroon te leven met kosmische intelligentie.

Inspireren ons om meer om onze planeet te geven dan voorheen, en om voor elkaar te zorgen.

Het inspireert ons om te beseffen dat elk moment van ons kostbare menselijke leven ertoe doet.

Elk moment biedt een kans om het grotere zelf in ons allemaal te vinden, het zelf dat alle ruimte tussen de sterren raakt.

“Ik zou graag willen leven

Zoals een rivier stroomt,

Gedragen door de verrassing

Van zijn eigen ontplooiing “― John O’Donohue”

…

Kosmische intelligentie heeft een menselijke ervaring.

…

Paul Mulliner 2022

https://paul-mulliner.medium.com/a-new-way-of-seeing-366a0ff7d6d6

image Paul Mulliner 2022 photo by Phan Minh Cuong An on Pixabay

A New Way of Seeing

As though every moment matters

“Begin doing what you want to do now. We are not living in eternity. We have only this moment, sparkling like a star in our hand — and melting like a snowflake…”― Sir Francis Bacon

The body gets older. Yet consciousness is always in the present moment — Nisargadatta Maharaj

“We do not see things as they are, we see them as we are” — Anais Nin

…

There may be moments when we look at life suddenly with new eyes.

Moments when it seems as though the whole Universe were a single conscious space, aware everywhere all at once within itself.

As though everything we do in the world and every choice we make were somehow meaningful, because everything is known.

…

We’re all woven into universal consciousness, though this isn’t quite yet a mainstream way of seeing our world.

The evolution of our conscious awareness can sometimes be hindered by outdated ideas we inherit from the past that are unfortunately still widespread in the media.

These mainstream ideas keep us living with a mindset or worldview where we imagine ourselves to be in competition, rather than joined in cooperation.

They first emerged and entered the mainstream western imagination when our technologies were the early steam engine and the first morse code telegraph.

They proposed our separate human brain somehow generates consciousness and all life is involved in a survival of the fittest.

…

They can now be seen as limiting and inadequate, belonging to a previous time.

Our ideas about the world and the Universe are always evolving however, just like our technology does.

…

Consciousness is spatial and universal, an intrinsic attribute or quality of the space inside and around all life.

And our inner core participates with, and is inspired by, this fluid universal intelligence.

It’s the source of our intuition.

It’s nonlocal, everything known anywhere is known all at once everywhere, and it joins all of us into itself throughout the whole Universe.

…

Inwardly focusing our attention, tuning in to the inner conscious silence and finding our own intuitive connection into universal consciousness helps us see and know the world differently.

And it’s intuition that’s crucial to our personal evolution into a deeper understanding of our world, our self, consciousness and the Universe.

Intuition emerges from universal consciousness as a sudden flow of guiding intelligence, a spontaneous flash of inspiration.

Intuition is transformative, inspiring us to evolve, tugging us into becoming more aware.

…

Knowing universal consciousness doesn’t mean we lose our unique personal character, our personality.

The personal self is a unique ‘coloration’ of the conscious self in all of us.

A unique flavoring of the universal consciousness that’s within all life and all space everywhere.

And our unique personal self is able to flow more freely and be more creative because it no longer feels confined, restricted, held back by separation from the world.

It no longer needs to create resentful and angry thinking.

…

We’re joined into a whole conscious Universe, consciousness isn’t confined to the boundary of our separate body, it’s universal, inside all of us.

‘Our own personal’ conscious awareness is a local knowing within a nonlocal conscious space that includes all of us.

Like waves appearing for a moment

in an endless ocean,

we’re woven through the Universe,

and every choice becomes everything that is

and everything we are,

and blends somehow all experience

into all that comes to pass.

…

And this universal consciousness is inside all life, orchestrating the biochemistry of living cells, evolving all of us into a deeper understanding of itself, if we pay attention to it.

…

And the whispers of intuition we hear more clearly with our attention focused in the silence are inspiring us to live in sync with cosmic intelligence.

Inspiring us to care more about our planet than we have previously, and care for each other.

Inspiring us to realize that every moment of our precious human life matters.

Every moment brings an opportunity to find the larger self inside all of us, the self that touches all the space between the stars.

“I would love to live

Like a river flows,

Carried by the surprise

Of its own unfolding”― John O’Donohue

…

Cosmic intelligence is having a human experience.

…

Paul Mulliner 2022

Source: https://paul-mulliner.medium.com/a-new-way-of-seeing-366a0ff7d6d6

image Paul Mulliner 2022 photo by Phan Minh Cuong An on Pixabay

IT-bedrijven en netbeheerders worden nieuwe banken

3 reacties

Net als in 2020 en 2021 komen er via het nieuws steeds berichten over de zoveelste “crisis-situatie”, nu gaat het blijkbaar over mondiale energie-crisis. Hieronder is het stukje uit een lezing (van een tijdje terug) die de rol van IT/ ICT-bedrijven en energie netwerkbeheerders belicht. Wat is afleiding? Wat is verandering? Hoe kunnen we de ambassadeurs van de Aarde zijn?

Martijn: Stel je maar eens voor dat het belang van de Aarde, de natuur, voorop staat op alle politieke en economische agenda’s. Dat gaan we doen. Het is geen utopie. De tijd is hier op de Aarde om met elkaar werkelijk het in beweging te zetten. Het is onontkoombaar dat we dat doen want daarvoor zijn we hier. Dat is de rede.

Stel je eens voor dat we dit doen vanuit het besef dat JUIST de oplossing van alle huidige problematieken zijn in de natuur. En stel je nog ook maar eens voor dat er toekijken en niet bundelen van de menselijke krachten juist alles in stand houdt <…> Dit is uitgebeeld hoe wij als collectieve beschaving op deze Aarde voor de TV zitten, in de destructieve omgeving, denkende dat het allemaal meevalt, dat gaan we geloven, volledig vergeten dat we ambassadeurs zijn van deze Aarde, wachtend totdat er nieuwe wetten, regels en regeringen komen, terwijl we het zelf kunnen doen.

Dus stel je het voor dat we iets over gezamenlijk over de planeet laten reizen, dat we ons imagination erin laten zetten en dat we eerst met de ogen van ons hoofd en van ons hart de reis maken over deze Aarde. Buitenaardse beschavingen, met name Arcturiaanse allianties, zijn op en rond de Aarde aanwezig om te observeren, vanuit zuivere liefde en warmte, zonder enige vorm van interventie observeren ze alleen zo dat het niet uit de hand loopt en dat zij de bron in zich dragen en precies DAT bekijken, letterlijk, wat ervoor zorgt dat het niet helemaal ontspoort. En toch hebben ze niet het vermogen om het allemaal in het reine te brengen, omdat WIJ de ambassadeurs zijn.

Dus dat gaar erom, dat de cirkel van invloed vergroot, dat betrokken zijn bij (wij zijn betrokken bij onze regeringen, banken en zo) dat dit transformeert naar invloed hebben met elkaar op. Want hoe betrokken zijn wij bij de economische situatie en malaise, hoe betrokken zijn wij bij geldcreatie, hoe betrokken zijn wij bij alle financiële geldtransacties wereldwijd? Via het nieuws zijn we daarbij betrokken. Vraag is alleen: hebben we invloed met elkaar op? Het is iets heel anders. Door mensen het gevoel te geven dat ze betrokken zijn bij door ze te informeren en ook falsificaties daaraan te brengen, dus het gevoel dat zij erbij betrokken zijn. En niet het gevoel dat zij ook invloed daarop kunnen hebben. Dat gaat stoppen, simpelweg omdat het zover is.

De aankomende periode zullen de banken compleet vervangen gaan worden. Ik praat over tien jaar. Binnen tien jaar zijn alle banken weg, boem! Niet de helft, maar allemaal. Er komt een compleet nieuwe constructie, uiteraard als alternatief voor het verrijkingsprogramma voor de allerrijkste op de Aarde, geldsystemen hebben we straks niet meer nodig, geld is ook niet meer nodig. En het is natuurlijk wel logisch, want het is precies waar het om gaat door de tussenkomst door de technologie en allerlei apps en zo, zijn banken straks niet meer nodig.

En van wie zijn de apps? Wij denken dat ze van de banken zijn, maar dat is niet zo. Het is van de Informatietechnologische bedrijven die ze ontwikkelen. Dus de informatietechnologische bedrijven zijn straks de nieuwe banken.

 Cash geld gaat verdwijnen. Op dit moment is het bekend geworden dat het drukken van het geld met 25 procent is afgenomen, doen ze bewust want het einde in zicht komt. Daar zitten argumenten voor, dat is A, ter voorkomen van de criminele of terroristische activiteiten. Het is goed dat we geen zwart geld meer hebben. <…> En B, dat is modernisering, want cash geld is natuurlijk ouderwets. Het is superachterhaald, heb je toch niet meer nodig. Je gaat toch niet met de papieren op zak lopen … en wij krijgen straks een chip. En dat is ook echt zo. <…>

Totale verwarring en afleiding gericht op de zogenaamde “prijzen” in de energiesector, in plaats van de schoonheid van de energieopwekking te benadrukken. De energievoorzieningen gaan drastisch veranderen op deze Aarde. Dat zie je nu al gebeuren, dus er komt een enorme verandering, het heel systeem is nu trouwens niet meer houdbaar. En de energiemaatschappijen gaan verdwijnen, weg. En veel mensen zullen denken dat het een positieve bijdrage is.

De nieuwe energieopwekking verlegt de problematiek op de lange baan, Dus, daar hoeven we niet over na te denken, er komen nieuwe energiesystemen. Wij zijn nog gelukkig in de verandering en als de mens een verandering kent dan is hij heel snel geneigd om te denken: Nou, hop we zitten in de verandering. Daarvoor leven wij, fysiek, te kort. Het is voor de kinderen na onze generatie, die krijgen straks de prijs gepresenteerd.

De netbeheerders, dus de eigenaren van de bekabeling van de energieverspreiding, die zullen altijd de baas blijven over de energie, die zouden de nieuwe banken worden in de vorm van het energietransport. Dit gaat het gebeuren, er is niets ergs aan, het is gewoon goed om te weten. Want uiteindelijk is nog steeds de transformatie gaande. En door het te herkennen en daarnaar te kijken, zul je ook schepping brengen, observatie, zodat het helemaal niet doorgaat. Daarom vertel ik het. Want de energienetbeheerders zijn dus zo eigenaren van de mensen die de apps hebben ontwikkeld. En dat zijn ICT-bedrijven, artificiële instituten. Die krijgen de volledige macht op deze Aarde <…>

We zijn aanwezig hier op Aarde uit de andere tijd om te zorgen dat de Kracht, de Force of Life, terugkeert in ons wezen en dat we de wereld transformeren naar de harmonieuze wereld zodat vanuit de harmonie hier ook ruimte kan zijn voor cyborg-societies, ja, soms uitgestoten… maar dat er een evenwicht is, daar gaat het om. Want wie zijn wij om andere beschavingen uit te duwen? Want als we dat zouden doen in ons gevoel, dan zouden we ook onze designers, de designers van deze lichamen, in feite ook daaronder moeten scharren… En dat hebben we al heel lang gedaan. In ons gevoel, zonder te weten dat ze daar zijn… Hoe groots zou jij zijn als je de wens van je tegenstander in vervulling kunt laten gaan?

(Bron: fragment uit een lezing, Martijn van Staveren)

The way we experience life in the matrix (interview)

Een reactie plaatsen

(interview with Kevin by Johanna) Een gesprek tussen Johanna en Kevin, in het Engels, over het grotere plaatje van ons leven in de matrix, over buitengewone ervaringen en scheppend bewustzijn. (1:32:40)

  • The mind full of thoughts
  • How does matrix work through fears
  • What does it mean: Follow your heart, only “feel good” or is there something else?
  • Creating and manifesting
  • Living in the changing world  – from deep connection with oneself
  • Mind control

Kevin Manke

www.KevinManke.com

Sterrenmaker

Een reactie plaatsen

(Uit het boek We Will Never Let You Down door Elena Danaan, English text below)

Het duurt niet erg lang om vanaf de Pleiaden te reizen, en ik weet dat het vier uur duurt in hyperspace als je het lange sigaarvormige vrachtvoertuig gebruikt. Deze voertuigen vervoeren kleinere schepen in hun ruim en ik heb er eens één bezocht, aangemeerd bij het militaire moederschip van Thor Han. De binnenkant is enorm… en bestaat uit vier niveaus, de bovenste is het leefgebied. De kleinere schepen gaan door de ijopeningen, de een na de ander als ze deel uitmaken van een vloot. Het is de beste manier om snel om een vloot te vervoeren, aangezien verkenningsschepen niet zijn uitgerust voor lange hyperspace-afstanden.

Zo kwam ik soms bezoekers tegen, op het station van Thor Han, met name zijn oudere zus Shaya en zijn kleine broertje Jen Han. Ik wilde deze jongere broer noemen, vanwege wat hij me vertelde over zijn ambities voor een toekomstige baan. Ik vond het buitengewoon interessant. Jen Han is de jongere versie van Thor Han. Iets korter en slanker, Jen Han heeft hetzelfde stralende mooie gezicht omlijst door kort krullend blond haar, en hij zou op Aarde kunnen verschijnen om door te gaan voor een twintigjarige knappe jongeman.

Ik ontmoette hem voor het eerst in de vertrekken van Thor Han, waar hij me uitlegde dat zijn oudere broer hem sterk had afgeraden zich in te schrijven voor de ruimtemacht van de Federatie. Ik vond Thor Han’s superbeschermende houding ontroerend. Thor Han zag verschrikkingen van deze oorlog, en ik weet dat het littekens in zijn ziel heeft achtergelaten. Ik kon zijn reactie begrijpen…

In dit soort situaties op Aarde zou een jongere in opstand komen en protesteren tegen een overbezorgde ouder, maar in dit geval was het anders. Ik werd emotioneel toen Jen Han met betraande ogen naar zijn broer keek, zijn hoofd op zijn schouder legde en deze ontroerende woorden tegen mij zei:

– Ik weet dat mijn broer zoveel van me houdt, daarom wil hij niet dat ik me inschrijf in de vloot van de Federatie. Ik respecteer dat, want ik hou ook van hem.

Deze scène was zo ontroerend! De genegenheid tussen deze twee mannen was krachtig stralend. Thor Han streelde het haar van zijn broer en glimlachte naar hem.

-Vertel haar, zei Thor Han tegen hem, – wat jouw back-upplan is.

– Oh, Jen Han zei tegen me met een sprankelende uitdrukking, – ik studeer om een wereldmaker te worden!

-Terraformer, verduidelijkte Thor Han, terwijl hij mijn verbijsterde uitdrukking opmerkte.

-Oh wow! riep ik uit. – Terravormer? Wat interessant!

-Ik ben altijd creatief geweest, zei Jen Han, – en dat is de beste manier om creativiteit ten dienste te stellen! Dat is in zekere zin een soort kunst.

Ik zag aan de ogen van Thor Han hoe trots hij was, terwijl hij luisterde naar zijn broer die uitlegde over zijn ambities.

-Hoe werkt terraforming? vroeg ik.

-Nou, antwoordde Jen Han, -je hoeft alleen maar de sleutels te vinden om de structuur of het weefsel van het universum, en als je de codes hebt, herschik je ze om materialen en vormen te creëren, en ook krachtvelden om dat alles te bevatten. Dan kun je atmosfeer en ecosystemen creëren.

– Wacht, hoe zit het met deze “sleutels”? Dat is fascinerend.

-Oh, het zijn multidimensionale holografische codes, die een specifieke frequentiereeks versleutelen, een geometrisch patroon en een energiesignatuur.

-Geluid, geometrie energie…

-Ja, dat is het. Dan combineren we ze samen, tot een levend kunstwerk! Stenen, atmosfeer, levensvormen… De regels waarop het heelal functioneert, kunnen dan worden vastgelegd in microsystemen, zoals een planeet. Ik heb in mijn opleiding geleerd hoe ik een planetenstelsel moet vormen, maar ik weet nog niet hoe ik een ster moet maken.

– Om een ​​ster te maken… sterrenmaker…

-Manahu (De Pleiaden) is de beste plek om over deze dingen te leren! Dus ik prijs mezelf gelukkig dat ik daar woon. Het is een open school!

-Vertel me meer over… het holografische aspect van deze codes.

-Alles zijn hologrammen, gemaakt van zeer complexe rasters die in codes zijn gerangschikt. Zelfs het licht.

-Zelfs Phryll (= levenskracht)?

-Nee, Phryll is een kracht die alles samenbindt en bezielt met leven. Dan heb je bewustzijn, dat komt van de Bron. De bron is geen hologram, maar de hele schepping is dat wel. Wij zijn hologrammen. Jij, ik, deze tafel, mijn broer, dit station, en als je de holografische matrix van al deze dingen verwijdert, blijft bewustzijn en Phryll over. Tijd zelf is een illusie. Nou ja, ik ben aan het leren hoe ik hologrammen kan maken.

-Dit geeft een hele nieuwe dimensie aan mijn begrip van het universum.

Ik denk dat wat je zojuist hebt beschreven de antwoorden op velen vragen bevat…

-Het hele universum is een enorme wiskundige formule, zei Jen Han.

-Wiskunde genereert geometrie en als je er energie in opwekt, creëer je een hologram. Het werkt op fractaal-niveau; alles is een wiskundige formule, van een deeltje tot het grotere multiversum. Energie kan worden gecreëerd met behulp van de specifieke verhouding 3.144605511029693144, wanneer een trilling-impuls wordt toegepast op de dynamische geometrie die door deze reeks wordt gegenereerd. Dit maakt deel uit van de terraforming-technologie, evenals de eenvoudigste vergelijking die alle levensvormen structureert.

-De eenvoudigste vergelijking?

-Het is een spiraalvormige reeks getallen waarbij elk de som is van de twee voorgaande. Zelfs het leven zelf is wiskunde!

-Maar geen bewustzijn, greep Thor Han in. – Weet je, zei hij terwijl hij mij aansprak, – dat je hologrammen kunt maken met je hart?

-Met mijn hart? antwoordde ik verbijsterd. -Ik ben erg slecht in wiskunde.

Ze barstten allebei in lachen uit.

-Je hoeft geen wiskunde te doen, vervolgde Thor Han. -Het menselijk hart is een portaal; je hoeft alleen maar de juiste sleutel te vinden.

-Hoe doe ik dat? vroeg ik.

-Je hart zendt een holografisch elektromagnetisch veld uit, zei Jen Han, -en interacteert met je omgeving.

– Noem het scalaire golven, zei Thor Han tegen mij.

-Het strekt zich tien tot twaalf voet (ca 3-3,6 meter) vanuit je hartsgebied, vervolgde zijn jongere broer.

-Dat is voor mensen, voegde Thor Han eraan toe. Het veld van Annax is bijvoorbeeld behoorlijk uitgebreider.

-Ja, vervolgde Jen Han, – het hangt af van de soort, maar het is altijd in de vorm van een torus. Dat is een universele vorm die ontstaat wanneer twee elektromagnetische stromen in tegengestelde richting draaien. Planeten hebben het ook, en we gebruiken het ook om schepen aan te drijven, omdat deze dynamiek met elkaar verweven is met de dynamiek van de zwaartekracht.

Dus als jouw veld in contact komt met de elektromagnetische velden van andere wezens of objecten, stuurt het een signaal terug naar je hersenen, die vervolgens berekeningen maken om de objecten, situaties of individuen om je heen te analyseren en te categoriseren. Op basis van je onderbewuste overtuigingen en kijk op de werkelijkheid, ga je dingen anders categoriseren. Misschien zie je de dingen anders met je hart, dan zou je ze alleen met je ogen zien.

-Het essentiële is onzichtbaar voor de ogen, maar zichtbaar voor het hart… Ik zei peinzend. -Maar dat is niet echt een fysieke realiteit creëren?

-Denk eraan, vervolgde Jan Han, – een hologram is niet zomaar iets wat je “ziet”; het is iets dat je waarneemt. Zien is tweedimensionaal. Waarnemen is multidimensionaal. En een hologram is multidimensionaal. Je kunt gedachten creëren met je bewustzijn en ze animeren met je emoties, maar deze gedachten, ze moeten holografisch zijn: gebouwd op elke hoek, in volume als je wilt, niet als platte beelden. Projecteer het dan in het grotere hologram dat je omgeving is, en laat de wiskunde het uitwerken. Je hebt een multidimensionale gedachte in het universum ingeprent en vroeg of laat zal het zich fysiek manifesteren.

-Oh wow.

-Dat is wat de Bron doet. We zijn allemaal fractalen van Haar, we hebben hetzelfde Kracht.

Torus from Heartmath institute https://www.heartmath.org/research/science-of-the-heart/energetic-communication/

English version

Starmaker

(From the book We Will Never Let You Down by Elena Danaan)

It doesn’t take very long to travel from the Pleiades, and I know it takes four hours by hyperspace when using the long cigar-shaped cargoes. These vehicles transport smaller ships in their hold and I visited one once, docked at Thor Han’s military mothership. The inside is huge… and comprises four levels, the upper one is being the habitat section. The smaller ships board through the side apertures, one after the other when part of a fleet. It is the best way to quickly transport an army, as scout ships are not equipped for long hyperspace distances.

So that is how I got to meet visitors sometimes, on Thor Han’s station, notably his older sister Shaya and his little brother Jen Han. I wished to mention this younger sibling, because of what he told me about his aspirations for a future job. I found it extremely interesting. Jen Han is the younger version of Thor Han. Slightly shorter and slenderer, Jen Han has this same radiant beautiful face framed by short curly blond hair, and he could appear on Earth to pass for a twenty-year-old handsome young man.

I first met him in Thor Han’s quarters, where he explained to me that his older brother had strongly advised him against enrolling in the space force of the Federation. I found Thor Han’s hyper protectiveness touching. Thor Han saw horrors in this war, and I know it left scars in his soul. I could understand his reaction…

In this kind of situation on Earth, a younger person would rebel and protest against an over-protective parent, but in this case, it was different. I became emotional when Jen Han considered his brother with teary eyes, and rested his head on his shoulder, saying these touching words to my attention:

-l know my brother loves me so much that’s why he doesn’t want me to enroll in the Federation’s fleet. I respect that because I love him, too.

This scene was so touching! The affection between these two men was powerfully radiant. Thor Han ruffled his brother’s hair and smiled at him.

-Tell her, Thor Han said to him, – what your back-up plan is.

-Oh, Jen Han said to me with a sparkly expression, – I’m studying to become a worldmaker!

-Terraformer, Thor Han clarified, noticing my perplexed expression.

-Oh wow! I exclaimed. – Terraformer? How interesting!

-I’ve always been creative, said Jen Han, – and that’s the best way to put creativity at service! That’s a kind of art, in a way.

I could sense pride in Thor Han’s eyes, as he listened to his brother explaining about his aspirations.

-How does terraforming work? I asked.

-Well, replied Jen Han, -you only need to find the keys to decrypt the structure or the fabric of the universe, and when you have the codes, you rearrange them to create materials and shapes, and also force-fields to contain all that. Then you can create atmosphere and ecosystems.

-Wait, what about these “keys”? That’s fascinating.

-Oh, they are multidimensional holographic codes, encrypting a specific frequency sequence, a geometric pattern and at energy signature.

-Sound, geometry energy…

-Yes, that’s it. Then we combine them together, to create a living artwork! Rocks, atmosphere, life-forms… The rules upon which the Universe functions can then be contained in micro-systems, such as a planet. I have learned in my training, how to form a planetary system, but I do not know yet how to make a star.

-To make a star… starmaker…

-Manahu (The Pleiades) is the best place to learn about these things! So I am considering myself lucky to live there. It is an open school!

-Tell me more about… the holographic aspect of these codes.

-Everything is holograms, made of very complex grids arranged in codes. Even the light.

-Even Phryll (=life force)?

-No, Phryll is a force that binds everything together and animates with life. Then you have consciousness, that comes from Source. Source is not a hologram, but all its creation is. We are holograms. You, me, this table, my brother, this station, and if you remove the holographic matrix of all these things, what remains is consciousness, and Phryll. Time itself is illusion. In fact, well, I am learning how to create holograms.

-This gives a whole new dimension to my understanding of the universe.

I think what you just described contains the answers to many questions…

-The whole universe is a huge mathematical formula, said Jen Han.

Mathematics generate geometry and when you induce energy into it, you create a hologram. It works at a fractal level; everything is a mathematical formula, from a particle to the greater multiverse. Energy can be created using the specific ratio 3.144605511029693144, when a frequential impulse is applied to the dynamic geometry generated by this sequence. This is part of the terraforming technology, alike the simplest equation that structures all life forms.

-The simplest equation?

-It’s a spiraling suite of numbers where each is the sum of the two preceding ones. Even life itself is mathematics!

-But not consciousness, intervened Thor Han. -You know, he said addressing me, – that you can create holograms with your heart?

-With my heart? I replied, perplexed. -I’m very bad at maths.

They both burst out laughing.

-You don’t need to do any maths, continued Thor Han. -The human heart is a portal; you just need to find the right key.

-How do I do that? I asked.

-Your heart emits a holographic electromagnetic field, said Jen Han, -interacting with your environment.

-You call it scalar waves, said Thor Han addressing me.

-It stretches out ten to twelve feet (ca 3-3,6 meters) from your heart, continued his younger brother.

-That’s for humans, added Thor Han. Annax’s field for instance, is quite expandable.

-Yes, continued Jen Han, – it depends on the species, but it’s always in the shape of a toroid. That’s a universal shape created when two electromagnetic currents rotate in opposite directions. Planets have it too, and we use it also to power ships, because this dynamics is intertwined with the dynamics of gravity.

So as your field comes into contact with the electromagnetic fields of other beings or objects, it sends back a signal to your brain, which then makes computations to analyze and categorize the objects, situations or individuals around you. Based on your subconscious belief systems and views of reality, you will categorize things differently. You may see things differently with your heart, then you would see them with your eyes only.

-The essential is invisible to the eyes but visible to the heart… I said pensively. But that’s not really creating physical reality?

-Remember, continued Jan Han, – a hologram is not just something you see; it is something you perceive. Seeing is two-dimensional. Perceiving is multi-dimensional. And a hologram is multi-dimensional. You can create thoughts with your consciousness, and animate them with your emotions, but these thoughts, they need to be holographic: built on every angle, in volume if you prefer, not as flat images. Then project it into the greater hologram that is your environment, and let the math work it out. You imprinted a multi-dimensional thought into the universe and sooner or later, it will manifest physically.

-Oh wow.

-That is what Source does. We’re all fractals of Her, we have the same powers.

THE COLOURS OF INFINITY

Een reactie plaatsen

(door Thérèse Jeunhomme)

Ons brein wil het liefste beelden zien die ons denkraam in ons hoofd kan plaatsen. Of dit nu de gewone dagelijkse dingen betreft, zoals voedsel en drinken, of een gebouw, of een mens, of zaken die wat verder weg van ons staan zijn zoals buitenaards leven. Of lijken te staan. Want ons brein vindt het fijn als wij beelden een plekje kunnen geven vanuit het hoofdelijke perspectief van wat wij al kennen. Zo is het ook met kunst. De kunstenaars die het (nog) ongeziene zichtbaar maken, omdat zij vanuit hun gevoelsbeleving inkleuren, brengen een heel nieuw palet aan beleving mee. Dit hoeft niet direct abstracte kunst te zijn. De Belgische kunstenaar René Magritte bijvoorbeeld schilderde figuratief, maar haalde de beelden wel uit hun ‘gewone’ context door bijvoorbeeld boomblaadjes in een wolk te schilderen, en wolken in een boomtop. Hierdoor wijzigt de gangbare perceptie van allerlei zaken. Het kan de waarnemer van deze beelden meenemen in de vraag of alles wat je ziet nu wel echt is wat er te zien is? Of is de ‘werkelijkheid’ toch anders is dan je tot dan toe hebt aangenomen? Met abstracte kunst is die perceptie direct uit de gangbare waarneembare context gehaald. De waarnemer kan niet anders dan de gangbare gedachten loslaten en vanuit een ander perspectief, vanuit het eigen innerlijk, gaan invoelen waar hij of zij nu eigenlijk naar kijkt en welke betekenis een schilderij dan voor deze waarnemer heeft. 

Mijn eigen abstracte kunst die ik maak met onder andere vloeibare gekleurde bijenwas (encaustic), vloeit vanzelf van binnen naar buiten. Ik heb geen beeld dat ik wil overbrengen op het doek, wat ik wel heb als ik met olieverf figuratief schilder. Het vloeit vanzelf van binnen naar buiten, en als een schilderij in mijn gevoel ‘klaar’ is hang ik het een poosje aan de muur. Ik heb dan geen enkel besef wat ik heb geschilderd. Door er naar te kijken, neutraal, komt een schilderij vaak tot leven, er straalt als het ware energie vanaf die ik voel in mijn hart. Het beeld wordt levend, een levende vibratie, zonder dat ik daar een label aan verbind. Zo ook met onderstaand schilderij (encaustic op MDF). Toen het aan de muur hing en ik het ging waarnemen ‘zag’ ik dat zich een beeld had gecreëerd van een reis in een ruimteschip die ik had gemaakt. Tijdens deze reis verbleef ik in een ruimteschip in een ander universum. Ik keek naar beneden overzag ons hele melkwegstelsel, helemaal compleet. En wat ik zag in ons hele melkwegstelsel is een dicht geweven web van manipulatie. Het was helemaal verdicht en verwrongen van de manipulaties. Ik had hier geen gevoel bij of mening over. Het was niets anders dan een waarneming vanuit mijn ruimteschip in een ander universum.

Nu zal iedere waarnemer iets anders zien of voelen in bovenstaand schilderij. Evenwel heb ik hier beschreven wat er van binnenuit mij vloeide en wat ik later ‘herkende’ als de verbeelding van ons verdichte en gemanipuleerde melkwegstelsel. De code van de manipulatie (Ana Shay Hi). Dit zijn de ‘colours of infinity’. Dit zijn mijn schilderijen.

20220808 Thérèse Jeunhomme

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/08/08/the-colours-of-infinity/

We live always … in the silence

Een reactie plaatsen

(door Paul Mulliner)
We live always in the silence
of the Great Mystery,
an intelligence perhaps
that guides all life
and seems to sometimes
guide our heart
like waves are guided by the breeze
across an endless ocean.

And while all the moments slide
like dreams,
this conscious silence
heard only in our heart
is everywhere,
like light, or maybe gravity,
a conscious space
holding every star
and every human heart,
an ocean
of consciousness unbounded
by our human brain
or sense of separate self,
revealing all the silent poetry
in the fleeting beauty of a flower.

This Great Spirit,
always in our heart,
always knowing every smile
and every time we find
its silence and its gentle gaze,
knows every time we let forgiveness
bring us into sync
with harmony,
freeing us
from all the shadows of the past.

Paul Mulliner 2022

Source: https://paul-mulliner.medium.com/we-live-always-85ea490fe5f4

image: Paul Mulliner 18_1_18

We leven altijd in de stilte
van het Grote Mysterie,
misschien bewustzijn
dat al het leven leidt
en lijkt soms
ook ons hart te leiden
hoe golven zijn door wind gestuurd
dwars door de oceaan oneindig.

Terwijl momenten als de dromen
glijden,
deze bewuste stilte
in ons hart alleen gehoord
is overal,
als licht, of zou het kunnen – zwaartekracht,
een bewuste ruimte
elke ster vasthoudend
en elk mensenhart,
een bewustzijns-oceaan
van slot gehaald
van menselijke brein
of van gevoel van afgescheiden zelf,
onthullend alle stille poëzie
in de vluchtige schoonheid van een bloem.

Deze Grote Geest,
die altijd in ons hart is,
die kent elke glimlach
en elke keer ontdekken we
zijn stilte en zijn zachte blik,
weet elke keer dat door vergiffenis te schenken
brengen wij ons in synch
met harmonie,
en ons bevrijden
uit alle schaduwen van ‘t verleden.

Paul Mulliner 2022

image: Paul Mulliner 18_1_18

Wie ben IK eigenlijk achter die afleiding?

Een reactie plaatsen

(van Claudia van Zee) Gegroet brongenoot! Vanaf december 2021 heb ik je mogen ontmoeten in Zwaanshoek en elders in Nederland. Er is veel open gegaan, sinds ik in een kring van kracht met jullie kan staan. Sinds enige tijd schrijf ik verhalen en zing ik liedjes: mijn creatieve portaal is geopend en de oorspronkelijke frequenties lopen door mij heen. Graag deel ik mijn ervaringen en ontmoetingen met jou in vreugde en met liefdevolle kracht. 

achter de afleiding

Vanaf heden is mijn verhalenbundel ‘achter de afleiding’ te bestellen! Hierin beschrijf ik mijn ontwakingsmomenten in het Zelf. Nieuwsgierig? Reis dan even naar mijn website: https://claudiavanzee.nl.

In een bundel van 24 verhalen (144 bladzijden) neem ik je mee op reis door realiteiten, tijdslijnen en dimensies. Mijn doel was een antwoord te vinden op de vraag “Wie zit er achter de afleiding van de voorgeschreven werkelijkheid?” Na vele complotten en modellen te hebben bekeken, besefte ik dat het antwoord op die vraag er wezenlijk niet toe doet. Een nieuwe vraag ontstond: “Wie ben IK eigenlijk achter die afleiding?” Mijn onderzoek verschoof van externe krachten, naar aandacht voor mijzelf.  Afleidingen en manipulaties werden zichtbaar, aangekeken en bevrijd. Ik ontdekte sleutels waarmee ik ingevoegde blokkades omdraaide en dieper kon ontwaken. Ik heractiveerde mijn oorsprongrijke Zelf en creëerde dit boek.   

Ik hoop je in mijn verhalen te ontmoeten en je met een glimlach en een traan te ontroeren. Wil jij ook jouw bewustzijn onderzoeken? Ben je bereid om achter de afleiding van (spirituele) modellen te reizen en het krachtwezen in jezelf aan te kijken?

Dan heb ik dit boek voor jou geschreven!

Tot bij een volgende ontmoeting!

Gegroet in het hart, Claudia

Verschillende bordjes of één-frequentie

Een reactie plaatsen

Martijn: Als je al deze materie om je heen ziet hier en je ziet mij en je ziet elkaar, dan is het ogenschijnlijk zo dat je buiten jezelf iets waarneemt. En dat klopt natuurlijk ook, want het is buiten je lijf. Maar wat er gebeurt – en dat is wat dit lichaam doet … is informatie verzamelen en reproduceren.

We noemen maar even de zintuiglijke waarnemingen. Je ziet bijvoorbeeld dit bord, hier staat ie … Het bord zie je … dat zag je net ook al, maar nu wordt ie meer primair op de voorgrond gebracht, omdat ik aangeef, hier staat ie, dus dan kijk je ernaar, hè. Daardoor gaat er meer zintuiglijke waarneming naar dit bord.

Nou is het zo dat dit bord voor jou en mij zichtbaar is als een bord, maar ons brein ziet helemaal geen beelden. Ons lichaam kijkt niet in beelden, maar ziet velden. Ons brein ziet alleen maar velden. Dus dit bord wat je hier ziet, is in jouw brein – en het is niet dat het alleen in jouw brein is, maar het is een heel energieveld, een elektrisch circuit  – zit dit bord als een elektronische draaggolf in je brein geplant. Toch is dat bord hier niet weg. Ondanks dat het hier staat, wordt die ook gereproduceerd door jouw eigen systeem in een elektronisch circuit.

Deze stap is héél waardevol. Je ziet mij, je ziet elkaar, je neemt mij niet over … je neemt het bord ook niet over. Je kunt ook een pijn van iemand niet overnemen … het is alleen dat je er naar kijkt, het potentieel van waarneming en dan wordt het beeld gereproduceerd door jezelf, in je eigen lichaam. …

Nou kijken jullie maar eens allemaal even mee. Stel je voor, we gaan allemaal met jou meekijken, dan zien wij … als wij dit elektronisch circuit kunnen decoderen naar een 3-dimensionaal beeld. Zien wij zeer waarschijnlijk een ander bord, dan dit bord.

Omdat het reproduceren van datgene wat je buiten jezelf ziet, afhankelijk is van de aandacht die je ervoor hebt. In deze wereld is een heel groot verstoringsprogramma actief. Door de systemen waar wij in leven, maar ook is er echt een verstoringsprogramma actief zodat je zo weinig mogelijk aandacht kunt hebben voor jezelf, waardoor je jezelf zo weinig mogelijk exact kunt reproduceren aan de binnenkant, maar waardoor je ook zo weinig mogelijk aandacht hebt voor de mens en de wereld om je heen en ook dat opnieuw niet goed wordt gereproduceerd, haperend en waardoor je de wereld buiten jezelf ook niet goed in jezelf kunt voelen. Dus als je in elkaars elektronisch circuit kijkt van het lichaam, hebben ze aan allerlei modellen in beelden de situaties naast elkaar neer gelegd van elkaar en we zeggen, kijk dit is wat wij van de wereld zien en vinden. Dan zie je in 44 verschillende beelden van de wereld. En dan denk je dat je met z’n allen over hetzelfde praat. Dit kijken, dit waarnemen, dit voorbeeld van het bord, heeft dus ook betrekking op jezelf … hoe je jezelf bekijkt. Hoe je jezelf eigenlijk ervaart.           

Doorgaans staan we daar helemaal niet bij stil. Maar wie ben jij eigenlijk, hoe ervaar jij jezelf als je in de spiegel kijkt, als je over jezelf denkt, wat gebeurd er met jou aan de binnenkant als er gevraagd wordt om iets te vertellen.                                                                           

Wie ben je op dat moment. Wie ben je op het moment dat je tegen je moeder of je vader of je kind iets zegt, wie ben je op dat moment. Allemaal verschillende borden. Dus allemaal andere reproducties aan de binnenkant. Als je geen aandacht hebt voor jezelf, dat is ook waarom onze geheugens gewist zijn als mensen, om de aandacht in onszelf te wijzigen … “want hij zei die zichzelf niet kent, reproduceert zichzelf ook niet in het veld”… dat is het uitgangspunt.

Daarom moeten wij ook leren luisteren naar wie we werkelijk van binnen zijn want daar ligt de sleutel. Als je kijkt naar dat bord, wordt dat bord dus gereproduceerd in jouw systeem. Dat bord verdwijnt hier niet, het komt niet in jou terecht … jou systeem reproduceert het bord in een elektromagnetisch, elektrisch veld, zo noem ik dat maar eventjes. Wat gebeurd eigenlijk, je genereert energie. Besef dat goed! Besef goed dat de ontwikkelaars van deze werkelijkheid dat niet voor niets hebben gedaan. Deze lichamen die zonder toestemming brutaal gehackt zijn, gehackt om te voorkomen wat ik nu ga benoemen … die gaan weer aan! En dat start met ons bewustzijn, eerst moet het beseft worden, voordat dingen kunnen gaan lopen. En dat ons besef, ons vermogen van besef … onze aandacht is de generator van levensenergie. Dit bord, door dit waar te nemen, wordt gereproduceerd in jouw systeem. Goed beseffen!

Alleen maar door de waarneming, genereer je energie. Hè? Zit het zo simpel in elkaar? Ja … Alles wat je in jezelf ziet, inclusief jezelf  en daarom moeten wij ook… ouderwetse woorden … we moeten onszelf aanvaarden.  Als wij onszelf kunnen aanvaarden in hoe we doen en hoe we zijn, met onze gekkigheden erbij, met onze dingen als we denken, moet dat nou zo … Als we onszelf aanvaarden, dan aanvaarden wij ook onszelf aan de binnenkant en dan genereren we onszelf ook binnenin. Diegene die zichzelf aanvaardt herschept zichzelf aan de binnenkant. Versterkt dus het bewustzijn. Maar zo simpel … alles wat je waarneemt en dat kan met je zintuiglijke systeem, maar je zintuigen kunnen ook uit, dat je het over je waarnemingsvermogen hebt, voorstellingsvermogen. Alles wat wij onder de vlag van waarneming kunnen schuiven, is genereren van energie. Wij genereren biologisch elektrische energie. Goeie genade …            

Nou moet je daar eens over na gaan denken. Want wat gebeurd er met die energie? En dan gaan we er nu even vanuit, dat het nergens heen wandelt en dat we niet lekken. Wat gebeurd er? Die energie wordt dus opgeslagen, maar energie  – dat zijn frequentievelden, dat zijn trillingsvelden …  En al die verschillende waarnemingen die allemaal geometrieën zijn, allemaal energievelden van het lichaam. Die gaan maar door en het borrelt en het schuift wat bij en er schuift weer wat bij en weer wat bij … En dat wordt een oneindige klank, een oneindige trilling en misschien zelfs wel als we al die trillingen weer bij elkaar opgeteld worden, dat die trilling tot stop komt … onsterfelijk … Alleen maar door hier te zijn …            

Dit is de basis. De basis is, dat wezens die een menselijke ervaring hebben hier op de Aarde, in het lichaam, juist door aandacht te hebben, in het lichaam energie gaan genereren. Dus dat lichaam reproduceert datgene wat er buiten wordt waargenomen, in het veld … het veld wordt groter en het genereren van binnenuit stopt als er geen aandacht meer is.    

Want echte aandacht is de verbinding met de gezamenlijke hartslag. Dan is er altijd energie. Als je uit de synchroniciteit gaat, met aandacht van de kracht van de ander, van de situatie … als je uit die verbinding bent en je zit in een mind verbinding, zit je in 2 verschillende circuits en dan heb je alleen maar een eigen circuit. Een eigen circuit raakt op, leeg. Dan word je moe en dan is het gebeurd … afgelopen. Dan moet je slapen en dan word je moe en dan is het net of je ziek wordt … je kunt niet meer, je hebt geen kracht meer om verder te breien.

En als je in de aandachtskracht zit, (dus op de eerste steen gaan staan,= niet liegen) zodra je in die aandachtskracht zit, dan komt die gezamenlijke frequentie, die je als mensen ook met elkaar kunt voelen. Dat is een hele schone zuivere echte frequentie, dan is er gezamenlijke levensfrequentie, dat is een menselijk contactveld, zo noem ik het nu even, een kosmisch menselijk contactveld … waarin er een één-frequentie is. De één -frequentie zorgt ervoor dat je dus niet kunt uitputten. Dus als je in aandacht leeft, blijf je in uitwisseling met de kracht. Dat blijft. En kan alles gegeneerd worden in je systeem.                  

En wat gebeurd er? Steeds meer energie. En hoe meer je waarneemt, wij zeggen wel eens op Aarde: hoe langer ik leef, hoe wijzer ik wordt hè. Maar dat is natuurlijk niet zo. Dat is bijna een soort zelflerend programma van de mind. Dat is het niet. Je hebt wijsheid vanuit je hoofd en je hebt ook innerlijke wijsheid. Het is inderdaad waar, hoe langer je leeft … en dat is niet, dat je bij 80 jaar wijzer bent. Sommige mensen hebben dat op hun 15de al, die hebben minder remmers er tussen zitten, of zijn zonder remmers hier gekomen dat kan ook nog om een bepaalde reden. Maar je wordt innerlijk wijzer omdat je meer ervaring hebt.     

Dus je hoeft niet altijd met alles en iedereen in gesprek, je kunt verschrikkelijk wijs worden, superwijs worden van heel veel natuurfilms. Als je een jaar lang allemaal mooie natuurfilms ziet, moet je eens kijken wat een wijsheid in frequentie er in jezelf is en dat wordt allemaal gereproduceerd in je systeem. Zo simpel als ik het nu vertel, maar het mag ook niet ontgaan. Alles wat jij meemaakt, alles wat je ziet, wordt gedragen in jezelf. Vervelende dingen, leuke dingen. Zware dingen, luchtige dingen.

Alles wat er gebeurt word gereproduceerd in ons systeem. En de frequentie stapelt zich op en die stapelt zich op en we gaan er nog steeds vanuit dat er geen lek is. En de frequenties die komen bij elkaar – en dat zijn allemaal geometrieën – en het vult zich, en dat zijn hologrammen, trillingsvelden … En het vult zich en het vult zich en dat zijn allemaal duizenden, miljarden verschillende tonen en frequenties en ze komen steeds dichter bij elkaar … en dan pieppppp … weg … Alles valt weg tegen elkaar.

En ik zeg niet dat je opgaat in het niets, ik heb het over het moment van hier op de Aarde, wat er gebeurt met ons, als wij in die processen terecht komen. Op dat moment is er zoveel informatie en wijsheid in trilling, dat we niet meer kunnen sterven. En daarom is er een programma aan de gang in deze werkelijkheid, om er voor te zorgen dat de mensen hier niet onsterfelijk worden, dat het bewustzijn zich maximaliseert. En de mensen die hier wel onsterfelijk gaan worden, zullen onsterfelijk “gemaakt worden” door technologie. Maar dat zegt nog niks over het bewustzijn aan de binnenkant.

Er is een agenda gaande hier, hier in deze werkelijkheid, die ons constant onze kracht gebruikt. En als ik dat dus in een grafiekje neerzet, dit is echt een soort besef, inzichtmoment … dwarsverbanden, duwen, trekken, kneden …

Je bent als het ware constant dit aan het doen, … stijgende lijn, dus je krijgt steeds meer energie. Steeds meer wordt er aan vibratie … elektronisch circuit … energie in je lichaam gegenereerd. En als er niets gebeurd, dan gaat dat dus steeds verder en verder en verder. En leidt het tot het ontwaken van de mens. Van bewustzijn.         

En dat is ook gaande op dit moment. Mensen zijn zich er heel erg bewust van. Dat het gewoon werkelijk over iets anders gaat en het wordt werkelijk stevig achter de gordijnen gehouden waar het echt over gaat. Als er niks gebeurt, dan is die lijn uiteindelijk een totaliteit van allemaal waarnemingen en frequenties. Maar wat er eigenlijk gebeurt in deze wereld is dit … boem … er gebeurd iets. En we kunnen dat trauma noemen, maar ik noem het maar even “lek-momenten” door de dag heen. En denk nu maar niet dat het allemaal heel erge trauma’s zijn hoor …

(Bron: Martijn van Staveren, fragment uit een training april 2022)

Bedankt voor het maken en delen van het transcript!

Klank en Kleur dag – 18 juni 2022

Een reactie plaatsen

Op 18 juni van 11 tot 21 uur zal de Klank en kleurdag plaats vinden, heerlijk in de natuur in de bosrijke omgeving in de buurt van Apeldoorn. Het is het initiatief van Inez en Richard, die de info op zijn site heeft staan: https://bronkracht.nl/klankenkleur

Het is een verbindingsdag voor iedereen om met elkaar te genieten van muziek, schilderijen, tekeningen, gedichten en alles wat er verder gedeeld kan worden.

Er wordt gezongen door het koor, er zullen mensen allerlei muziek maken, van harp tot klankschalen, je kunt je tekeningen en schilderijen laten zien. Misschien krijg je inspiratie om ter plekke te gaan tekenen, neem jouw eigen kleur mee!

Er is een vuurtje en ’s avonds een potluck maaltijd, en vooral is er tijd om met elkaar door te brengen.

Als het weer wat minder is, gaat het door, er is ook een overdekte ruimte beschikbaar.

Waar?

We ontmoeten elkaar op het prachtige landgoed Breceliande in Wenum-Wiesel, in de buurt van Apeldoorn.

Aanmelden

Het is de bedoeling dat je je van tevoren opgeeft, de uitwisseling is 14 euro. Je kunt op de site https://bronkracht.nl/klankenkleur kenbaar maken waar je interesse ligt en via Eventix het kaartje aanschaffen. Voor extra informatie kun je op de site kijken.

We kijken uit naar deze dag, ben jij er ook bij? 

Arina’s bevrijdende droom

Een reactie plaatsen

(Rineke van den Berg) Lang geleden had Arina een heel heldere droom. Eerst vond ze deze droom een beetje vreemd, maar steeds meer verder in de tijd besefte Arina dat haar droom in deze tijd werkelijkheid aan het worden is. Meer en meer vertrouwde zij er op dat wij zelf de oplossing van alle problematieken zijn. Het gaat er slechts om dat je keuzes durft te maken. Kies je voor angst of voor vrijheid? Aan jou de keuze. Dit sprookje is in de ik-vorm geschreven. De hoofdpersoon is Arina.

De Droom

Samen met vele schapen stond ik in een weide die stevig omheind was. Onze gemeenschap, de kudde was verre van saamhorig. Er werd steeds meer ruzie gemaakt. Soms over kleine zaken, of grotere kwesties. Soms ging het over de kinderen (de lammetjes) die ondeugend waren, dan weer over de kleur vacht en van welke vader het lam dan wel was. Sommige ruzies en vechtpartijen kwamen echt vanuit het niets, er was vaak geen enkele aanleiding. Zelf deed ik hier niet aan mee. Ik droomde van een mooie wereld die achter het hek zou zijn. Ik keek naar de voorbij drijvende wolken en stelde me voor dat ik ook een wolk was en dat ik vrij zou zijn…echt vrij.

Ook was er een herder die heel goed voor ons zorgde, we hadden geen enkel tekort, behalve saamhorigheid en liefde. Daar kon de herder natuurlijk niets aan doen. Hij deed wat hij geleerd had om schapen te houden.

Op een dag stond ik bij het hek weer weg te dromen, toen er een hele grote marmot aan de andere kant kwam staan. Hij vroeg me; “wat doe je achter dat hek? Zijn jullie gevangenen?” Ik stond met een mond vol tanden en wist even niets te zeggen.

Nadat de marmot weer weg was ging ik met andere schapen praten en hen vragen stellen; “waarom staan we eigenlijk achter een hek? Zijn we gevangenen? Kunnen we er ook voor kiezen om de wijde wereld in te gaan? ”

Geschrokken keken mijn soortgenoten me aan. “Wat zeg jij nu? Ben je wel goed bij je hoofd? Je bent een dromer die de weg kwijt is. Natuurlijk blijven we hier achter het hek, hier is het veilig. De herder beschermt ons tegen allerlei wilde dieren en gevaren die daar zijn. Jij bent altijd een rare geweest en dat zul je altijd blijven,” zei één van de schapen. “Vanaf nu zeggen we niets meer tegen jou, je hoort niet meer bij de kudde. Vanaf nu moet je achteraan staan bij het voederen.”

Mijn hart klopte wild van spanning en ook van schaamte. Ik, die alleen maar een vraag stelde en graag antwoord wilde, werd voor gek verklaard en mocht geen deel meer van de kudde zijn. Ik voelde me vreemd en aan de kant gezet. In de nacht keek ik naar de maan, de gulle maneschijn verlichte mijn ogen, het leek net alsof zij glimlachte. Mijn hart maakte een sprongetje; er is meer veel meer dan alleen deze kudde. Ik droomde over natuurwezens en prachtige luchtschepen, ik voelde me ineens niet meer alleen, maar blij en vrij.

De volgende dag zag ik toen ik wakker werd dat het hek van de weide openstond. Bij het hek stond dezelfde grote marmot. Blij huppelde ik naar dit prachtige dier toe. “Hallo” zei ik, “gisteren heb ik over jouw vragen nagedacht, nu heb ik wat vragen. Is er gevaar buiten het hek? Zijn er daar wilde dieren die mij kunnen verwonden of opeten? Hoe is het daar echt? Ben je buiten het hek echt vrij? Of is het beter om binnen het veilige hek te blijven? “

De Marmot lachte vriendelijk en zei; “misschien kun je het eens proberen om een stapje buiten het hek te doen, dan kun je het zelf ervaren. Ik ben een vrij wezen die geen grenzen kent en geen belemmeringen. Samen met andere marmotten hebben we het fijn en voelen ons gelukkig omdat we alles zelf kunnen beslissen en op ieder moment weer opnieuw kunnen voelen wat goed voor ons is.”

Ik stapte één stapje buiten het hek en tegelijkertijd mekkerden er vele ander schapen; meeeehhhhhh “herder…het hek staat open, er ontsnapt een schaap”. Alle schapen waren erg opgewonden en mekkerden mee…meeeeh, ”herder kom snel. Het hek staat open, wij bibberen van angst voor de wilde dieren. Zo komen ze naar binnen en kunnen ons opeten.”

Nieuwsgierig stapte ik uit het hek en voelde het fijne frisgroene gras onder mijn hoefjes. Het leek alsof ik doof geworden was door al dat gemekker. Elke stap die ik zette voelde zo vrij en ik huppelde met grote sprongen vrolijk achter de vriendelijke marmot aan. Wat een feest van de meest heerlijke geuren en kleuren die steeds helderder en intenser leken te worden. “Kom maar mee” zei de Marmot, ”je bent welkom in ons hol. Jij bent anders dan al die andere schapen, jij hebt het altijd al in je gehad om jouw vrijheid volledig te kunnen ervaren in alles wat je doet en gaat doen. Nooit zal iemand jou als slaaf nog kunnen bestempelen. Ook ben je vrij van kuddegedrag en zul je jouw eigenheid kunnen leven.”

Na een lange reis, was ik niet moe maar juist heel energiek, we kwamen aan bij een grot die verscholen lag onder de meest prachtige struiken met magisch gekleurde bladeren en bloemen. “Kom maar verder helder schaap. Als jij dat wil mag je jezelf hier thuis voelen. Welkom in de nieuwe wereld.”

Ik werd zo blij en diep gelukkig dat ik er van ging huilen. Er kwamen andere marmotten op me af en ze omhelsden me en fluisterden zachtjes in mijn oren dat ik welkom was omdat ik de keuze had gemaakt om werkelijk vrij te willen zijn. Ik had me nog nooit zo fantastisch gevoeld. Ik jubelde luidkeels…toch was dit geen gemekker, maar een mooie hoge toon van sprankelende muziek die ik hoorde. Wat vreemd. Ik keek naar mijn vacht, maar ook mijn vacht was van wollige krullen veranderd in een zacht grijsbruine glanzende dos met haar. “Ik ben veranderd,” riep ik. “Ben ik ook een marmot geworden?” De andere marmotten lachten vriendelijk, “jouw verschijningsvorm is veranderd zodat je je hier beter thuis kunt voelen, maar van binnen ben je dezelfde als altijd; een prachtig vrij en helder wezen die geen angst kent alleen maar onvoorwaardelijke liefde.”

Toen het donkerder werd, gingen we allemaal naar binnen. Daar wat dieper in de grot lag heerlijk zacht mos. Iedereen kroop tegen elkaar aan. Dat was wel wat wennen voor mij, maar voelde mezelf snel vrij om dat ook te doen. Al snel viel ik in slaap en droomde dat er geen hekken in deze wereld meer waren en dat iedereen vrij was van angst, slavernij en kuddegedrag. In deze nieuwe wereld was er alleen maar vrede en verstonden alle mensen en dieren elkaar. Zelfs de bomen en de planten spraken zichzelf liefdevol uit. Alles was er in overvloed en iedereen was gezond en sterk.

Ze leefden op deze prachtige planeet nog heel lang en zeer gelukkig.

Toen ik uit mijn droom ontwaakte wist ik dat dit werkelijkheid is. Wanneer en hoe wist ik toen nog niet, maar nu zie ik het plaatje van de nieuwe wereld voor me. Heb maar vertrouwen.

Lieve groet Arina