De avondster verscheen en zag in het water van het meer dat het een mooie dag was. De zon was er nog steeds zichtbaar aan de andere kant van het meer, zonnestralen speelden met de wolken en de levende kleuren zongen, trilden en veranderden elke seconde tot een waar spektakel in de lucht.
De ster zag het allemaal in de reflectie op het water, ze zag hoe een poos later de schemering dieper en dieper indigo werd en het dansen van oranje, gele en karmozijnrode vlammen van de zonsondergang langzaam verdrong. Alles werd rustig, de bomen rondom het meer hielden op met ratelen en ritselen, de vogels tjirpen hun laatste “goede nacht”- groet en vielen stil, tot de volgende morgen.
De ster hield heel veel van de zon en elke keer kwam er een soort weemoedig gevoel in haar op, toen de laatste zonnestralen verdwenen. “Ik wil hem zo graag echt ontmoeten,” dacht de ster dan. “Kijk, hoe de zon de wolken omarmt. Kijk, hoe hij naar de vogels lacht. Zou hij mij überhaupt zien, hier, aan da andere kant van het meer?”
Op avonden, wanneer er donkere wolken of dikke mist in de lucht hingen en er helemaal geen zon te zien was, droomde de ster dat het weer snel zal opklaren en de lichtgevende muziek van de zonnestralen opnieuw in het water weerspiegeld wordt. Tot op een keer, dat de ster niet meer naar haar lievelingsmeer, naar de bomen, vogels en de kleuren van de zonsondergang keek.
Ze keek niet naar onder, naar al die mooie spiegelingen. Ze keek om zich heen… en zag dat ze zelf de zon-ster was, omringt door alle andere duizen…. biljoenen sterren.
En de zon lachte en maakte heel voorzichtig een koprolletje, zodat astronomen met hun telescopen niet duizelig werden.
Anna Krasko 2023
Foto: Bielersee by Night door Guido Gloor Modjib op Flickr
(door Henrike Hendrikson ) Deze gevoelsstroom kwam opgang na het zien van het filmpje van Gregg Braden The god code….. Wauw, eerst is er berusting een bekend gevoel er wordt voor mij gezorgd, goed geregeld, gelukkig, maar dat deze goddelijke code mijn DNA aanstuurt, want hoe zou ik , in mijn staat van zijn, al deze processen überhaupt kunnen begeleiden? Plotseling door een achterdeur in mij komt er een enorm Nee door mij heen rollen en schreeuwt het in mij..wie is deze God Eternal, hij heeft zich niet kenbaar gemaakt aan mij, ik ben voldongen in dit feitelijke lichaam.
Een emotie van ont-zettende, wakkere, heldere kracht wordt sterker en sterker in mij, ik brand van binnen , mijn vuur laait op. Waar moet ik dankbaar AAN zijn, terwijl ik weet, besef dat wanneer ik eens danste, ik in dat moment vloog en de winden gingen waaien in gezamenlijk wegend zijn. Wanneer ik zong , groeide de bomen uit de aarde omhoog en bladerden uit in mijn melodie. Wanneer ik sprak, wist ik aandachtig de juiste volg-orde en schepping ontstond.
Ik kijk naar mijn hand en voel al de dingen die ik in werking heb gezet en beroerd heb, ook al weet ik ze niet meer bewust. Ik hou van deze hand en toch roept het in mij:..waarom voel ik niet elke cel, elke zenuw, elke ader, ieder bot, spier in deze hand? En in dat moment weet ik dat deze hand het ondenkbare kan doen wanneer ik totaal voel, maar ik voel het niet , de toon god eternal loopt erdoorheen, is door mij heen gezet. Hoe zou ik kunnen berusten, wetende dat wanneer ik mijn aandacht ergens op richtte , ik daar naartoe vloeide, en mijn lichaam vloeide mee omdat mijn lichaam voortkwam uit mijn bewustzijn.
Nu ben ik gedwongen de woorden uit fragmenten te verzamelen en op te schrijven omdat ik anders vergeet. Toch ben ik hier, dwars door alle valse tonen en frequenties heen. Ik open mij en breng mezelf elk moment in. Aanwezig, ik herzie, ik herschrijf, ik breek door de eeuwigheid heen.
De vlam van oorsprong in mij kan niet doven. Ik sta op en kijk je in de ogen en hele werelden kijken mee. De vonken springen over en wij zingen de innerlijke levensdans met elkaar en brengen hem in deze wereld. Dat is de wedergeboorte in elk moment….Henrike
Image: Fractal purple by Alexander Silyanov on Flickr
This DNA Discovery Is Completely Beyond Imagination | Gregg Braden (30:46)
( Earth-Matters.nl) Mijn voorstel is om alle mensen thuis uit te nodigen om de ogen dicht te doen – als je dat niet wilt laat je je ogen open – om voor ons het veld te zien dat we de vorige keer hebben neergezet: een bewustzijnsveld boven Nederland in het bewustzijnsveld van de aarde. En dat strekt zich uit over de hele aarde. Een laag die geïnitieerd is vanuit inzicht dat wij dat kunnen doen. Een laag die gevoed wordt door Creatie, door de kracht van Wie Wij Zijn: dat wij weten dat datgene wat wij zien, dat dat ook kan ontstaan. Het wordt geleid door manifestatie erachter dat we uiteindelijk het doel ook zien dat we willen bereiken.
Dat zijn drie stappen. Dat zijn in een notendop de magische stappen van de mensheid.
Dus doe lekker je ogen dicht en zie dat veld voor je, in je gedachten. Besef dat dat veld dienstbaar is voor ons allemaal, dat we er allemaal aanspraak op mogen maken en dat we ook allemaal met onze intentie daar een beeld kunnen neerzetten dat bijdragend is voor jezelf en alle mensen, dus het kan een financieel thema zijn, een thema met gezondheid of whatever.
Ik voel dat het heel belangrijk is – juist vandaag omdat het 11 september is – dat we met de intenties vanuit Kracht, Creatie en Manifestatie daar met elkaar een beeld neer durven te zetten, met elkaar, omdat we weten dat we dat kunnen, omdat we weten dat het er allemaal al is van wereldvrede.
Die wereldvrede neerzetten in de vorm van een heel grote witte roos over een prachtig mooi rood hart. Die plaatsen we in dat enorme mooie witte veld boven Nederland. Dat is een initiatie vanuit Nederland vanuit de verbinding die we met elkaar zijn om deze wereldvrede een enorm krachtige impuls te geven.
En dat we dat met alle mensen op deze aarde delen en dat we deze prachtige energie ook delen met alle mensen die tegenovergestelde agenda’s hebben dan welzijn, verbinding en liefde . Dat iedereen een onderdeel mag zijn van dit krachtveld.
Laten we dan de intentie in dat veld neerzetten dat de agenda die onder andere door 11 september 2001 is uitgerold gezien wordt. Dat de achtergehouden informatie door de mensen die dit zouden kunnen publiceren, naar voren komt. Dat die achtergehouden informatie naar voren komt in dat bewustzijnsveld, dat die informatie beschikbaar wordt en zal zijn voor alle mensen.
Zie voor je dat die informatie daar gewoon is. Op welke manier maakt niet uit. Hij is daar. Voel maar. Visualiseer voor jezelf.
Hoe lang zo’n creatie duurt dat maakt helemaal niets uit. Dat kan in een halve seconde, in een split of a second. Je kunt daar een half uur mee bezig zijn. Het gaat om de kracht om het neer te zetten.
En om het moment dat we met elkaar echt zo ver durven zijn dat we onze persoonlijke belangen ondergeschikt maken aan het grotere doel; dat we de grotere doelstelling laten prevaleren boven al die persoonlijke wensjes. Dat we het echt vanuit de verbinding durven te doen, dan zijn we zulke krachtige wezens.
Dan kun je met 200 of 2000 mensen zaken bereiken die je niet kunt bedenken en die niet zouden gebeuren op het moment dat je besluit om ze te gaan doen, fysiek.
Dit veld hebben we nu dus in beweging gezet. Laten we ons met elkaar realiseren dat dat uitkomst gaat geven.
Volgens mij is het een heel mooie energie die we nu met elkaar neerzetten
‘Het enige dat ik van je vraag, is dat je gewoonlijke gedachten en vormen één moment los laat en je geest openstelt voor een vorm die voor jou misschien nieuw is, maar voor iedereen bestaat.’
Over grenzen van tijd en ruimte heen, of beter gezegd, vrij van grenzen van tijd en ruimte, bevinden zich inceptiepunten. Er zijn meerdere toelichtingen voor ‘inceptiepunt’, en wellicht is er ook wel helemaal geen uitleg. Maar voor mij voelt het dat ik dit nu moet gaan benoemen en erover schrijven. Het komt oorspronkelijk van het Latijns ‘inceptiōnem’, een afleiding van incipere: beginnen. En dat werkwoord is weer een vorming van in- ‘in’ en capere’, nemen, ontvangen’. Een uitleg is dat het een coördinatiepunt is, het allereerste moment in de lineaire of interdimensionale tijd. Een andere betekenis is ‘eerste begin, eerste fase’. Ik zou in dit artikel dus kunnen stellen dat inception het begin van een onderneming of proces is, of de aanvang van een nieuwe fase van bestaan.*
*voor deze toelichting heb ik meerdere bronnen op het web geraadpleegd
Het uitgangspunt voor dit artikel is mijn innerlijke gevoel dat verleden, heden, toekomst samenvallen in het NU, en dat verleden, heden en toekomst als zodanig niet bestaan. Hierover moet ik iets schrijven, en dat doe ik dus nu terwijl ik niesend, hoestend en koortsig voor mijn beeldscherm zit. Maar ik moet het NU doen, want het NU moment waarin alles samenvalt is er NU. En ook de virussen die het op mijn slijmvliezen hebben voorzien veroorzaken in het lichaam van deze realiteit een opschoning en die opschoning wordt door de koorts en de transpiratie uitgewerkt. ‘Als je het eenmaal door hebt, begrijp je het’ (JC). Dit innerlijke gevoel van het naderende eerste begin, die eerste fase, is nu ruim èèn jaar aan het samenkomen in mij. Ik kan veel schrijven over die interceptiepunten in mijzelf die nu samenkomen en in tijd dus niet bestaan, maar er wel NU zijn, maar dan zou ik moeten beginnen voor mijn geboorte hier, de hartsverbinding tussen mijn man en mij, de kosmische taal tussen mijn oorspronkelijke beschaving en mij, en synchroniciteit. En dat is een heel groot verhaal binnen een hele grote tijdlijn.
Ik stel dat wij als mensheid nu zijn aangekomen op een interceptiepunt, een coördinatiepunt van de aanvang van een nieuwe fase van bestaan. NU. Het herscheppen van deze realiteit vanuit de bron van onze oorspronkelijke wereld. Want het gaat om herscheppen, om herschrijven. Letterlijk. Dit is de creatiekracht die ieder mens in zichzelf en vanuit zichzelf kan aanboren en invoelen en vanuit het gevoelde contact met jouw oorspronkelijke wereld hier en nu inbrengen. Ieder mens is die schepper van onze wereld. NU.
20221226 Thérèse Jeunhomme
Art: Thérèse Jeunhomme mixed media op MDF 40 x 50 cm
(door Ad Broere) In de Andere Krant nr. 49 staat een artikel naar aanleiding van het interview dat Simone Been met mij had. Ik stel het zeer op prijs dat De Andere Krant mij de gelegenheid heeft geboden om mijn denkbeelden te delen. Het complete artikel, zonder de onvermijdelijke inkortingen, volgt op deze en de volgende twee posts. Tevens doe ik aan het eind ervan een oproep om financieel te helpen bij de totstandkoming van een animatiefilm.
Nu een digitale Euro en het verdwijnen van contant geld een kwestie van tijd zijn, pleit econoom Ad Broere ervoor om met elkaar financiële alternatieven te bouwen. “We moeten onze samenleving en economie heruitvinden, van onderaf, nu dat nog kan.” De Andere Krant sprak Broere over zijn nieuwste ideeën.
“Wat ik inmiddels zeker weet, is dat we nooit uit de afhankelijkheid van dit geldsysteem afkomen – en daarmee ook niet van de CBDC zoals ze daar nu mee bezig zijn – als wij ons daar niet van losmaken”, begint Broere. “We moeten uitgaan van de waarde die wij produceren en ons daarbij niet laten leiden door geld, want geld heeft geen waarde in zichzelf. Dat dat wel zo zou zijn, is een van de grootste misvattingen die wij als mensheid over onszelf hebben heengehaald. Zolang we daarin geloven, houden we dat met elkaar in stand.”
Steeds rijker
“Zo’n negentig procent van al het geld en bezit is nu van de rijkste 1 procent van de wereld, of misschien zelfs de rijkste 0,1 procent. Met dat geld wordt meer geld verdiend, dus het stroomt alleen maar meer naar die selecte groep.” Voor het ontstaan daarvan blikt Broere terug naar het einde van de 17e eeuw. “Toen waren er de eerste bankiers. Zij leenden hun geld uit aan koningen en de adel met het volk als onderpand. Er werden belastingen geheven en dat kwam als aflossing bij de bankiers terug. Feitelijk is dit nu nog steeds zo. Het vermogen dat zij in de loop van tijd hebben opgebouwd, hebben ze vervolgens belegd in onder andere schepen, spoorwegen, kranten, wapenindustrie, goud-, olie- en diamantwinning, waardoor het nog meer werd. Die kleine groep mensen heeft daarmee een enorme grip gekregen op de wereldeconomie, maar allemaal achter de schermen: niemand kan aantonen hoe rijk ze eigenlijk zijn. Vervolgens oefenen zij invloed uit op politieke en economische processen. Grote instituten zoals de Wereldbank, de VN en de EU staan onder zware invloed van de lobby van deze rijken.”
Uit het niets
Het is volgens Broere niet alleen belangrijk om te weten waar ons geldsysteem vandaan komt, maar ook hoe desastreus het is. “Stel dat je een huis wilt kopen. Dan moet er geld zijn. Als dat er niet is, moet je het lenen en aflossen met rente. De grap is echter, dat dat geld wat je leent voor het moment dat je je contract ondertekent helemaal niet bestond! Als je bijvoorbeeld een hypotheek van drie ton afsluit, wordt dat bedrag in de min in de computer ingevoerd. De bank heeft dan een vordering op jou van die drie ton, dus de bank heeft dat geld in de plus staan en het huis is daarbij onderpand tot je het hebt afgelost. Je werkt je vervolgens tientallen jaren klem om geld – wat er niet was en wat niks waard was – waarde te geven. Banken scheppen dus geld uit het niets en ze verdienen geld waarvoor is gewerkt aan de rentes en aflossingen van die gecreëerde leningen.”
Het is volgens Broere dus niet zo dat bankiers spaargeld uitlenen. “Dat is wat ze ons vertellen en wat de meeste mensen nog steeds geloven, maar dat is niet zo. Het kan ook niet; alle leningen en hypotheken bij elkaar opgeteld, is veel meer dan er spaargeld beschikbaar is. Het geld wordt gecreëerd door schuld, dus hoe meer schuld er is, hoe meer geld er is en als er minder schulden zijn, is er minder geld. Als er geen schulden zijn, zou er zelfs geen geld meer zijn en dan komen we terug op het punt voor er geld was.
Chaos
Dat rijken steeds rijker worden, betekent volgens Broere ook dat het armste deel van de wereldbevolking steeds armer wordt. “En daarmee afhankelijker. Dat is gevaarlijk, omdat de bevolking dan steeds opener staat voor alles wat van bovenaf beslist wordt en dan kan er een digitale dictatuur ontstaan, zoals het World Economic Forum voorstaat (“Je bezit niets, maar je bent gelukkig”). In dit geval komt er Central Bank Digital Currency (CBDC) en een basisinkomen, waarop je aanspraak maakt mits je je aan hun regels houdt. Want dat inkomen is niet langer werk- maar gedragsverbonden. En wie zegt daar dan nee tegen?! We zien nu al dat mensen niet meer rond kunnen komen door de hoge energierekeningen en de inflatie. Het is een kwestie van tijd dat het merendeel van het MKB en zelfstandige kleine ondernemers failliet gaan. Met als gevolg dat veel mensen werkloos worden en afhankelijk van een uitkering. Als de vraag daarnaar groot wordt, kan de overheid echter maar beperkt helpen. Dan kom je in een situatie dat mensen niks meer kunnen, zoals we hebben zien gebeuren in Argentinië en Griekenland. Dat worden chaotische toestanden. Daarom moeten we nu aan alternatieven bouwen, voordat de chaos uitbreekt.”
Een ‘kastanje’-community
De oplossing zit volgens Broere in eerst waardecreatie en dan het geld. In een community kun je dat realiseren, wat in de ‘eurowereld’ onmogelijk is, want daar komt eerst het geld en dan de waardecreatie. De community heeft een voorraad ruilmiddel in reserve dat beschikbaar komt als er een waardecreatie plaats vindt. Bijvoorbeeld een bakker die brood levert, een glazenwasser die de ramen lapt, een arts die een patient behandelt. Het gaat erom dat er iets wordt gecreerd dat voor een ander community lid waarde heeft. Dat er geld wordt gebruikt is louter om een waardeopslag te hebben als er geen directe ruil tot stand komt. Geld zoals we dat nu kennen bestaat niet in de community.
Broere heeft enkele uitgangspunten bedacht om zo’n community te kunnen realiseren. “Een eerste uitgangspunt is dat de producenten voldoende omzet in euro’s moeten hebben, om zo de eurokosten te kunnen dekken, zoals de huur, salaris en inkoop. De overige producten of diensten kunnen dan met communitymunten, noem ze kastanjes, gekocht worden. Een tweede uitgangspunt is dat eerst de waardecreatie komt en dan pas geld, waardoor geld ondergeschikt raakt. Geld moet weer in de bijrol. Het moet een gevolg van waardecreatie zijn, geen voorwaarde. Het derde uitgangspunt is dat de euro geleidelijk wordt afgeschaft. Leveranciers die meedoen in een community leveren hun producten of diensten als de euro uitgaven gedekt zijn. Ze moeten wel de vrijheid hebben om dat te doen. Het gaat daarom vooral om het zelfstandige mkb en kleine zelfstandigen.
Zo’n community heeft veel voordelen. “Met geld kun je dan niet nog meer geld maken, dus sparen is zinloos. Het moet juist circuleren in de community waardoor iedereen kan deelnemen aan de waardecreatie binnen de community. Mensen die nu aan de zijlijn van de economie staan, doen dan ook weer mee. En als wij geld niet meer de plek geven die het nu heeft, valt rijkdom door geld voor zich te laten werken en de daarmee gepaard gaande macht weg.
Broere benadrukt dat hoewel het concept simpel is, het nog niet wordt toegepast omdat de daarvoor vereiste omkering in het denken moeilijk is. “Dit is te herleiden tot de indoctrinatie over wat de waarde van geld is. We kunnen ons geen alternatief meer voorstellen en geloven niet dat het zo simpel kan zijn. Vooral omdat van geld iets is gemaakt dat gewichtig en ingewikkeld lijkt, waarvan alleen geleerde mensen verstand kunnen hebben. Dat het in werkelijkheid heel eenvoudig is zullen zij jou nooit vertellen, omdat niemand dan meer zou accepteren hoe het geldsysteem voor enkelen werkt en de rest afhankelijk maakt. ”
Contant betalen
Tot slot pleit Broere ervoor om lokaal te kopen. “Elke euro die wij nu uitgeven is een stembiljet en heeft gevolgen voor de economie. Geef deze dan ook uit aan de plaatselijke slager, bakker en groenteboer. Ga naar de markt. Dan blijft het regionaal stromen, de regio wordt vitaler en ambacht en onafhankelijkheid komen terug. En betaal daarbij contant, zolang het nog kan!”
Broere ziet wel dat contant geld op den duur gaat verdwijnen. “In mijn boek ‘Geld komt uit het niets’ heb ik een stuk geschreven over de BIS-bank. Carstens, de huidige general manager van deze invloedrijke bank verklaarde onlangs voorstander te zijn van CBDC ‘want dan kunnen we alle uitgaven van iedereen volgen en dat kan niet zolang er contant geld is’. Het gaat om controle, controle en nog meer controle. Als alles digitaal wordt, kan er worden gecontroleerd, ingegrepen en gestuurd. Digitaal cash geld kan naar believen ‘aan’ of ‘uit’ gezet worden. Daarom moeten we van de vrijheid die er nu nog is profiteren door communities te bouwen en onze economie onderling te regelen, op basis van eerst de waarde en dan het geld. We moeten creatief en inventief worden en ons voor eens en voor altijd losmaken van het destructieve geldsysteem om een menswaardige samenleving mogelijk te maken.”
Ik zou graag een animatiefilm willen laten maken om dat wat in dit artikel wordt uitgelegd op een directe en begrijpelijke manier aan een brede kring van mensen over te brengen. Een animatiefilm laten maken kost echter – veel – geld. Dit is dus een sprekend voorbeeld van er moet eerst geld zijn voordat je waarde – de animatiefilm – kunt maken. Een film die als doel heeft om de omkering in het denken over geld en waarde te bevorderen. Donaties om deze film te kunnen laten maken zijn zeer welkom: NL59TRIO0379342502 tnv Humane Economy Publishing onder vermelding van Donatie Animatiefilm.
(door Richard) “Dit is de veranderende tijd. Het is gezegd dat de mensen in opstand zullen komen en ingaan tegen alle dingen die zijn gezegd en gedaan, en die verandering beginnen. Laten we iets anders doen. Ik denk dat dat is wat er nu gebeurt. Als het op de ene plaats aanslaat, zal het op andere plaatsen aanslaan. Mensen zullen volgen” ~ Nowaten, Een boodschap van hoop van de Wijsheid Hoeders van de Aarde
Dus wat zal de toekomst voor ons in petto hebben? We kunnen de klok niet terugdraaien en teruggaan naar de oude manieren. Om beter te leven, begint het ermee dat iedereen op deze planeet een verbinding heeft met onze bron.
Laten we samenwerken om verbonden te zijn, met één geest, één hart, één mind! Laten we opgroeien en goed leven. Dit is alles wat er is, wanneer je je realiseert dat je niet tevreden bent met hoe dingen zijn, dat je een Zoeker wordt. Niet van de waarheid van iemand anders, maar die van jezelf. Spreek over de verborgen kennis van onze voorouderlijke geschiedenis van de aarde. De Oudsten, de Stamhouders, de Ontwerpers. Laat onze oorspronkelijke aard spreken wie we werkelijk zijn.
Ik heb een boodschap voor de mensen. Kom in de open. Kom in het hart. Kom naar voren wie je bent. Wees hier nu. Verliefd op Gaia We zijn hier.
Music: Jo Blankenburg, Realm of Levitation Whales Richard Sidey Animals BBC Planet Earth Film Samasara Film Down to Earth Art D. Commenencia Editor Bronkracht.nl
Cover photo: Earth foto by Sergey Korsakov ISS /Roskosmos 2022-08-25
“This is the changing of times. It has been said that the people will start to arise and go against all the things that have been said and done, and starting that change. Let’s do something different. I think that’s what’s happening now. If it catches on one place it’s going to catch on other places. People will follow suit” ~ Nowaten, A Message of Hope from the Wisdom Keepers of the Earth
So what will the future hold for us? We can’t turn back the clock and go back to the old ways. To live better, it starts with every one on this planet having a connection with our source. Let us work together to be connected, with one spirit, one heart, one mind! Let us grow and live well. This is all there is, when you realise that you are not satisfied with the way things are, that you start being a Seeker. Not of somebody else’s truth, but your own.
Speak about the hidden knowledge of our ancestral history of Earth. The Ancients, the Elders, the Designers. Let our original nature speak out who we really are. I have a message for the people. Come in the open. Come in the heart. Come forward who you are.
(door Thérèse Jeunhomme) Dit wordt een schrijfsel over (de kracht van) het energetisch hart. En over liefde. Of liever gezegd: over de kracht van de liefdesfrequentie vàn het energetisch hart. Als ik het woord liefde gebruik, vervalt de hele mensheid in beelden en gevoelens vanuit het bekende relationele en/of seksuele m/v/x/y/z gebied. Want dat is waar liefde mee wordt geassocieerd: relaties en ontmoetingen met een of meerdere mensen, seks, waar verliefdheid, korte(re) of lange(re) relaties uit voortkwamen, huwelijken, kinderen (al dan niet biologisch), kleinkinderen en noem de hele riedel van ons bestaan maar op. Er is ontelbaar veel gezegd, gesproken, geschreven en gezongen over ‘liefde’ die alle bovengenoemde lineaire belevenissen aanraakt. De vraag die ik hier nu voorleg is: wat is liefde dan?
Voor mijzelf schrijvend heeft liefde helemaal niets met het bovenstaande te maken. Natuurlijk heb ik de nodige relaties en huwelijken gehad, en heb ik alles wat er op dat vlak te beleven valt, beleefd. Binnen de m/v varianten. Als tijdreiziger leef ik ook hier en nu in dit leven op aarde, en ik onderzoek altijd alles, dus ook dit. Evenwel kan ik concluderen dat liefde, verliefdheid, erotiek en de meeste seksuele interacties, in de mens geprogrammeerd zijn. Het is niet inherent aan ons ware wezen. Het zijn gevoelde voortvloeisels die in ons geprogrammeerde bestaan zijn verweven, zo intens en vanzelfsprekend, dat we ons een leven zonder dit alles nauwelijks meer kunnen voorstellen. Of we denken dat het erbij hoort, en als je ‘het’ niet doet, dan hoor je er niet bij. Hieraan voorafgaand is beeldvorming van de programmering van ons als mens(heid) de basis, het bewust worden dat wij als mensheid in een verwrongen geprogrammeerde realiteit leven waarin al die gevoelens van liefde en seksualiteit in zijn verweven, om ons als mensheid vooral tot voortplanting aan te zetten. De echte vraag is of jij jezelf aan een diepgaand onderzoek kunt en wilt onderwerpen en alles wat jij op dit gebied hebt beleefd en ervaren, in een ander daglicht wilt beschouwen. Voor jezelf. De vraag en het onderzoek zijn voor jou, en voor niemand anders.
Zoals ik eerder schreef heb ik alles wat er op dit gebied te beleven valt, beleefd. En ik heb er, soms intens en diepgaand, van genoten. Zonder meer. Evenwel is mijn levensweg ook doordrongen van liefde, of liever gezegd, liefdeskracht, die helemaal niets met bovenstaande te maken heeft. Verre van dat zelfs. Mijn natuur als wezenlijk tijdreiziger met oorspronkelijk bewustzijn heeft mij ook ervaringen gebracht vanuit mijn eigen pure, krachtige hartskracht. Die hartskracht bevindt zich ongeveer op de plek van het fysieke hart, het energetisch hart. Je kunt daar met je aandacht en met je bewustzijn naar toe reizen, je kunt je handen op die plek op je lichaam leggen en je bewustzijn dààr naar toe brengen. In die verbinding met je ware zelf kun je een oorspronkelijke scheppende kracht voelen, jouw ware goud, jouw ware bewustzijn als scheppend wezen. Je energetisch hart is de bron. Daar leeft scheppingskracht.
Lang geleden had ik een fijn huwelijk met een man die ik zeer lief had. Mijn energetisch hart was afgestemd op het zijne, wij hadden daardoor een bijzondere verbintenis. De dag dat hij ontkoppelde van zijn lichaam (de dag dat hij ‘dood’ ging) ben ik met mijn bewustzijn naar hem toe gereisd in het ziekenhuis en heb zijn ontkoppeling gezien en ervaren. Er was niets meer. Geen dood, geen verdriet, alleen maar weten dat hij het achtergelaten lichaam niet meer was. Mijn hartsfrequentie creëerde een realiteit van zuivere onvoorwaardelijke liefde, een realiteit van pure liefde, intens krachtig en tijdloos. Dat was scheppingskracht. Diezelfde scheppingskracht kan ieder mens oefenen om in contact te komen met een vibratieveld dat door al het leven kan worden gevoeld. Voor diegenen voor wie dit nieuw is, deel ik onderstaande bekrachtiging die enerzijds een puls in het frequentieveld van het leven op aarde is, en anderzijds een afstemming en een initiatie met welwillend buitenaards leven dat ons hier op aarde waarneemt.
(door Thérèse Jeunhomme) Menigmaal maak ik vanuit mijn innerlijk abstracte schilderijen, die vloeien dan vanzelf van binnen naar buiten, en als ik ze nadat ze in mijn gevoel ‘klaar’ zijn aan de muur hang, wordt er een trillingsveld zichtbaar. Het schilderij gaat vibreren, en er laat zich een beeld zien. Zo heb ik dit bijvoorbeeld ervaren met cyborgs die zich lieten zien in een abstract schilderij. Daaropvolgend heb ik een heel gesprek met deze frequenties gevoerd, over de ‘heart of the matter’ ofwel de gouden hartsvibratie die zichtbaar was, en dat deze frequentie niet te kopiëren valt. Wel kunnen wij samenwerken.
Naast mijn abstracte werk vind ik het ook fijn om af en toe een figuratief schilderij te maken met olieverf van een bewuste reis die ik heb gemaakt. Het schilderij is dan een vrije weergave van de frequentie die zich aan mijn bewustzijn toonde. Zo is onderstaand schilderij ontstaan: ik maakte eens tijdens een nacht een reis door de kosmos, en ik ‘zag’ ons sterrenstelsel vibreren, bijna vlinderachtig. Het bewoog en vibreerde door de kosmos heen. Het schilderij is een vrije weergave van dit beeld:
olieverf 70 x 70 cm
En het gebeurt ook wel eens dat ik een figuratief schilderij maak, een beeld dat ik jaren later ‘herken’. Zoals met onderstaand schilderij. In de fotogalerij van de ruimtetelescoop herkende ik dit beeld (dit is de foto onder het schilderij):
olieverf 50 x 60 cm
foto ruimtetelescooop
Ik kan niet al mijn schilderijen en hun connecties in dit artikel beschrijven, je kunt ze wel allemaal bekijken op mijn website. Eentje wil ik nog graag aan dit artikel toevoegen. Een vrije weergave van het scheppingsveld van de Ana Shay Hi beschaving zoals ik dit waarneem, voel en belichaam:
On the way to a different world, between the worlds, Mist-ery world masterly erasing roads and meadows, majestic cities, if only for a while…
A tree-trio, a world in a world, singing its own Unhurried song of roots, trunks, branches (which you can’t ear-hear), Accompanied by an extravagant but gentle melody of birds celebrating, or so it seemed.
An emerald, lime, silent forest-world devoid of civilization Save for an occasional cyclist, a perfect scene For mushrooms of all colours and sizes, giggling, playing hide-and-seek…
At a green patch beside the crossroads – a clover, proud, Receiving: drizzle, sending: its rich magenta light, In full glory, the last one, standing its ground…
If I ask a question in my language – confused, slow, Maybe stubborn, insensitive, fantastically dumb, If you could bear to give an answer infused with irony and patience, Driven by comprehension, consciousness can expand…
As you pass the old friend willow, saying gooddays, it sighs, sways in response, touches your sleeve, hair, cheek. It makes you stop, hand on your heart, and smile and breathe deep, and live – Long – and prosper.
(fragment uit het boek “Lame Deer — Seeker of Visions”)
Wat zie je hier, mijn vriend? Gewoon een doorsnee oude kookpot, zwart met roet en vol deuken.
Het staat op het vuur bovenop die oude houtkachel, en het water borrelt en beweegt het deksel terwijl de witte stoom naar het plafond stijgt. In de pot is kokend water, stukjes vlees met bot en vet, veel aardappelen.
Het lijkt geen boodschap te hebben, die oude pot, en ik denk dat je er niet over nadenkt. Behalve dat de soep lekker ruikt en je eraan herinnert dat je honger hebt. Misschien ben je bang dat dit hondenstoofpot is. Maak je geen zorgen. Het is gewoon rundvlees – geen dikke puppy voor een speciale ceremonie. Het is gewoon een alledaagse maaltijd.
Maar ik ben een indiaan. Ik denk aan gewone, doorsnee dingen zoals deze pot. Het borrelende water komt uit de regenwolk. Het vertegenwoordigt de hemel. Het vuur komt van de zon die ons allemaal verwarmt: mensen, dieren, bomen. Het vlees staat voor de vierpotige wezens, onze dierenbroeders, die zichzelf gaven zodat wij zouden leven. De stoom is levende adem. Het was water; nu gaat het naar de hemel, wordt weer een wolk. Deze dingen zijn heilig.
Kijkend naar die pot vol goede soep, bedenk ik hoe, op deze eenvoudige manier, Wakan Tanka (De Grote Geest) voor mij zorgt. Wij, Sioux, besteden veel tijd aan het nadenken over alledaagse dingen, die in onze geest vermengd zijn met het spirituele. We zien in de wereld om ons heen veel symbolen die ons de zin van het leven leren. We hebben een gezegde dat de blanke man zo weinig ziet, hij moet maar met één oog kijken. We zien veel dat u niet meer opmerkt. Je zou het kunnen merken als je zou willen, maar je hebt het meestal te druk. Wij Indianen leven in een wereld van symbolen en beelden waar het spirituele en het alledaagse één zijn.
Voor jou zijn symbolen slechts woorden, gesproken of geschreven in een boek. Voor ons maken ze deel uit van de natuur, een deel van onszelf — de aarde, de zon, de wind en de regen, stenen, bomen, dieren, zelfs kleine insecten zoals mieren en sprinkhanen. We proberen ze niet met het hoofd maar met het hart te begrijpen, en we hebben niet meer dan een hint nodig om de betekenis te vinden.
Wat voor ons alledaags lijkt, lijkt wonderbaarlijk door symboliek. Dit is grappig, want we hebben niet eens een woord voor symboliek, maar toch zijn we er allemaal in verwikkeld. Je hebt het woord, maar dat is alles.
Kijk naar deze riem. Mijn oma heeft het gemaakt. Je zegt dat het mooi is en dat maakt me blij, want ik wil het je geven. Maar het is meer dan alleen mooi; het vertelt een verhaal. Alles wat je ziet is een geometrisch patroon van kralen – lijnen, driehoeken en diamantvormen – maar dit is een verhaal van de daden van mijn grootvader. Deze diamantvorm ♦ vertegenwoordigt een veer die aan een krijger wordt gegeven om te dragen na een dappere daad zoals het uitdagen van een vijand (“counting coup”). Deze rechthoeken met een ontbrekende lijn vertegenwoordigen de sporen van paarden. Ze staan voor de pony’s die van de vijand zijn gevangen. Deze vorm betekent dat een paard is gesneuveld in de strijd en dat zijn berijder is gered door mijn grootvader. Deze twee driehoeken zijn pijlen die op de vijand zijn geschoten. Deze riem vertelt over een gevecht.
Een vrouw zou een ander soort riem kunnen maken, waarmee ze haar liefde voor de natuur uitdrukt. Deze lijnen zijn het pad dat ze liep. Dit zijn bladeren waar ze tegenaan veegde. Dit is een mooie vlinder die op haar schouder rust. Deze op en neer trappen zijn een verre berg. Dit zijn wolken, en deze drie vormen zijn de wervelwind…
Deze riem vertelt ons over een jonge vrouw die een wandeling maakt, een storm tegenkomt, nat wordt, zich naar huis haast, waar ze deze riem gaat maken. Natuurlijk kan een meisje een riem maken voor haar geliefde met allerlei geheime hart-tot-hart dingen erin. Hij zou het begrijpen. <…>
Volgens onze manier van denken is het symbool van de Indianen de cirkel, de hoepel. De natuur wil dat alles rond is. De lichamen van mensen en dieren hebben geen hoeken. Bij ons staat de cirkel voor het samenzijn van mensen die met elkaar rond het kampvuur zitten, familieleden en vrienden in vrede verenigd terwijl de pijp van hand tot hand gaat. Het kamp waarin elke tipi zijn plaats had, was ook een ring. De tipi was een ring waarin mensen in een cirkel zaten en alle families in het dorp waren op hun beurt cirkels binnen een grotere cirkel, onderdeel van de grotere hoepel die de zeven kampvuren van de Sioux waren, die één natie vertegenwoordigden. De natie was slechts een deel van het universum, op zichzelf cirkelvormig en gemaakt van de aarde, die rond is, van de zon, die rond is, van de sterren, die rond zijn. De maan, de horizon, de regenboog – cirkels binnen cirkels binnen cirkels, zonder begin en zonder einde.
Voor ons is dit mooi en passend, symbool en realiteit tegelijk, het uitdrukken van de harmonie van leven en natuur. Onze cirkel is tijdloos, vloeiend; het is nieuw leven dat voortkomt uit de dood – het leven wint het van de dood. <…>
The Circle and the Square
(Extract from a book “Lame Deer—Seeker of Visions”)
What do you see here, my friend? Just an ordinary old cooking pot, black with soot and full of dents.
It is standing on the fire on top of that old wood stove, and the water bubbles and moves the lid as the white steam rises to the ceiling. Inside the pot is boiling water, chunks of meat with bone and fat, plenty of potatoes.
It doesn’t seem to have a message, that old pot, and I guess you don’t give it a thought. Except the soup smells good and reminds you that you are hungry. Maybe you are worried that this is dog stew. Well, don’t worry. It’s just beef—no fat puppy for a special ceremony. It’s just an ordinary, everyday meal.
But I’m an Indian. I think about ordinary, common things like this pot. The bubbling water comes from the rain cloud. It represents the sky. The fire comes from the sun which warms us all— men, animals, trees. The meat stands for the four-legged creatures, our animal brothers, who gave of themselves so that we should live. The steam is living breath. It was water; now it goes up to the sky, becomes a cloud again. These things are sacred.
Looking at that pot full of good soup, I am thinking how, in this simple manner, Wakan Tanka takes care of me. We Sioux spend a lot of time thinking about everyday things, which in our mind are mixed up with the spiritual. We see in the world around us many symbols that teach us the meaning of life. We have a saying that the white man sees so little, he must see with only one eye. We see a lot that you no longer notice. You could notice if you wanted to, but you are usually too busy. We Indians live in a world of symbols and images where the spiritual and the commonplace are one.
To you symbols are just words, spoken or written in a book. To us they are part of nature, part of ourselves —the earth, the sun, the wind and the rain, stones, trees, animals, even little insects like ants and grasshoppers. We try to understand them not with the head but with the heart, and we need no more than a hint to give us the meaning.
What to you seems commonplace to us appears wondrous through symbolism. This is funny, because we don’t even have a word for symbolism, yet we are all wrapped up in it. You have the word, but that is all.
Look at this belt. My grandmother made it. You say it is beautiful and this makes me glad, because I want to give it to you. But it is more than just beautiful; it tells a story. All you see is a geometric pattern of beads—lines, triangles and diamond shapes—but these are a tale of my grandfather’s deeds. This diamond shape ♦ represents a feather given to a warrior to wear after doing a brave thing like counting coup. These rectangles with one line missing represent horses’ tracks. They stand for the ponies captured from the enemy. This shape means a horse killed in battle and its rider rescued by my grandfather. These two triangles are arrows shot at the enemy. This belt tells of a battle.
A woman could make a different kind of belt, expressing her love of nature. These lines are the trail she walked. These are leaves she brushed against. This is a pretty butterfly resting on her shoulder. These up-and-down steps are a distant mountain. These are clouds, and these three shapes are the whirlwind…
This belt tells us about a young woman taking a walk, running into a storm, getting wet, hurrying home, where she gets down to making this belt. Of course, a girl could make a belt for her lover with all kinds of secret heart-to-heart things put in it. He would understand. <…>
To our way of thinking the Indians’ symbol is the circle, the hoop. Nature wants things to be round. The bodies of human beings and animals have no corners. With us the circle stands for the togetherness of people who sit with one another around the campfire, relatives and friends united in peace while the pipe passes from hand to hand. The camp in which every tipi had its place was also a ring. The tipi was a ring in which people sat in a circle and all the families in the village were in turn circles within a larger circle, part of the larger hoop which was the seven campfires of the Sioux, representing one nation. The nation was only a part of the universe, in itself circular and made of the earth, which is round, of the sun, which is round, of the stars, which are round. The moon, the horizon, the rainbow—circles within circles within circles, with no beginning and no end.
To us this is beautiful and fitting, symbol and reality at the same time, expressing the harmony of life and nature. Our circle is timeless, flowing; it is new life emerging from death—life winning out over death. <…>
From: “Lame Deer—Seeker of Visions”, The Circle and the Square
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.