Verschillende bordjes of één-frequentie

Martijn: Als je al deze materie om je heen ziet hier en je ziet mij en je ziet elkaar, dan is het ogenschijnlijk zo dat je buiten jezelf iets waarneemt. En dat klopt natuurlijk ook, want het is buiten je lijf. Maar wat er gebeurt – en dat is wat dit lichaam doet … is informatie verzamelen en reproduceren.

We noemen maar even de zintuiglijke waarnemingen. Je ziet bijvoorbeeld dit bord, hier staat ie … Het bord zie je … dat zag je net ook al, maar nu wordt ie meer primair op de voorgrond gebracht, omdat ik aangeef, hier staat ie, dus dan kijk je ernaar, hè. Daardoor gaat er meer zintuiglijke waarneming naar dit bord.

Nou is het zo dat dit bord voor jou en mij zichtbaar is als een bord, maar ons brein ziet helemaal geen beelden. Ons lichaam kijkt niet in beelden, maar ziet velden. Ons brein ziet alleen maar velden. Dus dit bord wat je hier ziet, is in jouw brein – en het is niet dat het alleen in jouw brein is, maar het is een heel energieveld, een elektrisch circuit  – zit dit bord als een elektronische draaggolf in je brein geplant. Toch is dat bord hier niet weg. Ondanks dat het hier staat, wordt die ook gereproduceerd door jouw eigen systeem in een elektronisch circuit.

Deze stap is héél waardevol. Je ziet mij, je ziet elkaar, je neemt mij niet over … je neemt het bord ook niet over. Je kunt ook een pijn van iemand niet overnemen … het is alleen dat je er naar kijkt, het potentieel van waarneming en dan wordt het beeld gereproduceerd door jezelf, in je eigen lichaam. …

Nou kijken jullie maar eens allemaal even mee. Stel je voor, we gaan allemaal met jou meekijken, dan zien wij … als wij dit elektronisch circuit kunnen decoderen naar een 3-dimensionaal beeld. Zien wij zeer waarschijnlijk een ander bord, dan dit bord.

Omdat het reproduceren van datgene wat je buiten jezelf ziet, afhankelijk is van de aandacht die je ervoor hebt. In deze wereld is een heel groot verstoringsprogramma actief. Door de systemen waar wij in leven, maar ook is er echt een verstoringsprogramma actief zodat je zo weinig mogelijk aandacht kunt hebben voor jezelf, waardoor je jezelf zo weinig mogelijk exact kunt reproduceren aan de binnenkant, maar waardoor je ook zo weinig mogelijk aandacht hebt voor de mens en de wereld om je heen en ook dat opnieuw niet goed wordt gereproduceerd, haperend en waardoor je de wereld buiten jezelf ook niet goed in jezelf kunt voelen. Dus als je in elkaars elektronisch circuit kijkt van het lichaam, hebben ze aan allerlei modellen in beelden de situaties naast elkaar neer gelegd van elkaar en we zeggen, kijk dit is wat wij van de wereld zien en vinden. Dan zie je in 44 verschillende beelden van de wereld. En dan denk je dat je met z’n allen over hetzelfde praat. Dit kijken, dit waarnemen, dit voorbeeld van het bord, heeft dus ook betrekking op jezelf … hoe je jezelf bekijkt. Hoe je jezelf eigenlijk ervaart.           

Doorgaans staan we daar helemaal niet bij stil. Maar wie ben jij eigenlijk, hoe ervaar jij jezelf als je in de spiegel kijkt, als je over jezelf denkt, wat gebeurd er met jou aan de binnenkant als er gevraagd wordt om iets te vertellen.                                                                           

Wie ben je op dat moment. Wie ben je op het moment dat je tegen je moeder of je vader of je kind iets zegt, wie ben je op dat moment. Allemaal verschillende borden. Dus allemaal andere reproducties aan de binnenkant. Als je geen aandacht hebt voor jezelf, dat is ook waarom onze geheugens gewist zijn als mensen, om de aandacht in onszelf te wijzigen … “want hij zei die zichzelf niet kent, reproduceert zichzelf ook niet in het veld”… dat is het uitgangspunt.

Daarom moeten wij ook leren luisteren naar wie we werkelijk van binnen zijn want daar ligt de sleutel. Als je kijkt naar dat bord, wordt dat bord dus gereproduceerd in jouw systeem. Dat bord verdwijnt hier niet, het komt niet in jou terecht … jou systeem reproduceert het bord in een elektromagnetisch, elektrisch veld, zo noem ik dat maar eventjes. Wat gebeurd eigenlijk, je genereert energie. Besef dat goed! Besef goed dat de ontwikkelaars van deze werkelijkheid dat niet voor niets hebben gedaan. Deze lichamen die zonder toestemming brutaal gehackt zijn, gehackt om te voorkomen wat ik nu ga benoemen … die gaan weer aan! En dat start met ons bewustzijn, eerst moet het beseft worden, voordat dingen kunnen gaan lopen. En dat ons besef, ons vermogen van besef … onze aandacht is de generator van levensenergie. Dit bord, door dit waar te nemen, wordt gereproduceerd in jouw systeem. Goed beseffen!

Alleen maar door de waarneming, genereer je energie. Hè? Zit het zo simpel in elkaar? Ja … Alles wat je in jezelf ziet, inclusief jezelf  en daarom moeten wij ook… ouderwetse woorden … we moeten onszelf aanvaarden.  Als wij onszelf kunnen aanvaarden in hoe we doen en hoe we zijn, met onze gekkigheden erbij, met onze dingen als we denken, moet dat nou zo … Als we onszelf aanvaarden, dan aanvaarden wij ook onszelf aan de binnenkant en dan genereren we onszelf ook binnenin. Diegene die zichzelf aanvaardt herschept zichzelf aan de binnenkant. Versterkt dus het bewustzijn. Maar zo simpel … alles wat je waarneemt en dat kan met je zintuiglijke systeem, maar je zintuigen kunnen ook uit, dat je het over je waarnemingsvermogen hebt, voorstellingsvermogen. Alles wat wij onder de vlag van waarneming kunnen schuiven, is genereren van energie. Wij genereren biologisch elektrische energie. Goeie genade …            

Nou moet je daar eens over na gaan denken. Want wat gebeurd er met die energie? En dan gaan we er nu even vanuit, dat het nergens heen wandelt en dat we niet lekken. Wat gebeurd er? Die energie wordt dus opgeslagen, maar energie  – dat zijn frequentievelden, dat zijn trillingsvelden …  En al die verschillende waarnemingen die allemaal geometrieën zijn, allemaal energievelden van het lichaam. Die gaan maar door en het borrelt en het schuift wat bij en er schuift weer wat bij en weer wat bij … En dat wordt een oneindige klank, een oneindige trilling en misschien zelfs wel als we al die trillingen weer bij elkaar opgeteld worden, dat die trilling tot stop komt … onsterfelijk … Alleen maar door hier te zijn …            

Dit is de basis. De basis is, dat wezens die een menselijke ervaring hebben hier op de Aarde, in het lichaam, juist door aandacht te hebben, in het lichaam energie gaan genereren. Dus dat lichaam reproduceert datgene wat er buiten wordt waargenomen, in het veld … het veld wordt groter en het genereren van binnenuit stopt als er geen aandacht meer is.    

Want echte aandacht is de verbinding met de gezamenlijke hartslag. Dan is er altijd energie. Als je uit de synchroniciteit gaat, met aandacht van de kracht van de ander, van de situatie … als je uit die verbinding bent en je zit in een mind verbinding, zit je in 2 verschillende circuits en dan heb je alleen maar een eigen circuit. Een eigen circuit raakt op, leeg. Dan word je moe en dan is het gebeurd … afgelopen. Dan moet je slapen en dan word je moe en dan is het net of je ziek wordt … je kunt niet meer, je hebt geen kracht meer om verder te breien.

En als je in de aandachtskracht zit, (dus op de eerste steen gaan staan,= niet liegen) zodra je in die aandachtskracht zit, dan komt die gezamenlijke frequentie, die je als mensen ook met elkaar kunt voelen. Dat is een hele schone zuivere echte frequentie, dan is er gezamenlijke levensfrequentie, dat is een menselijk contactveld, zo noem ik het nu even, een kosmisch menselijk contactveld … waarin er een één-frequentie is. De één -frequentie zorgt ervoor dat je dus niet kunt uitputten. Dus als je in aandacht leeft, blijf je in uitwisseling met de kracht. Dat blijft. En kan alles gegeneerd worden in je systeem.                  

En wat gebeurd er? Steeds meer energie. En hoe meer je waarneemt, wij zeggen wel eens op Aarde: hoe langer ik leef, hoe wijzer ik wordt hè. Maar dat is natuurlijk niet zo. Dat is bijna een soort zelflerend programma van de mind. Dat is het niet. Je hebt wijsheid vanuit je hoofd en je hebt ook innerlijke wijsheid. Het is inderdaad waar, hoe langer je leeft … en dat is niet, dat je bij 80 jaar wijzer bent. Sommige mensen hebben dat op hun 15de al, die hebben minder remmers er tussen zitten, of zijn zonder remmers hier gekomen dat kan ook nog om een bepaalde reden. Maar je wordt innerlijk wijzer omdat je meer ervaring hebt.     

Dus je hoeft niet altijd met alles en iedereen in gesprek, je kunt verschrikkelijk wijs worden, superwijs worden van heel veel natuurfilms. Als je een jaar lang allemaal mooie natuurfilms ziet, moet je eens kijken wat een wijsheid in frequentie er in jezelf is en dat wordt allemaal gereproduceerd in je systeem. Zo simpel als ik het nu vertel, maar het mag ook niet ontgaan. Alles wat jij meemaakt, alles wat je ziet, wordt gedragen in jezelf. Vervelende dingen, leuke dingen. Zware dingen, luchtige dingen.

Alles wat er gebeurt word gereproduceerd in ons systeem. En de frequentie stapelt zich op en die stapelt zich op en we gaan er nog steeds vanuit dat er geen lek is. En de frequenties die komen bij elkaar – en dat zijn allemaal geometrieën – en het vult zich, en dat zijn hologrammen, trillingsvelden … En het vult zich en het vult zich en dat zijn allemaal duizenden, miljarden verschillende tonen en frequenties en ze komen steeds dichter bij elkaar … en dan pieppppp … weg … Alles valt weg tegen elkaar.

En ik zeg niet dat je opgaat in het niets, ik heb het over het moment van hier op de Aarde, wat er gebeurt met ons, als wij in die processen terecht komen. Op dat moment is er zoveel informatie en wijsheid in trilling, dat we niet meer kunnen sterven. En daarom is er een programma aan de gang in deze werkelijkheid, om er voor te zorgen dat de mensen hier niet onsterfelijk worden, dat het bewustzijn zich maximaliseert. En de mensen die hier wel onsterfelijk gaan worden, zullen onsterfelijk “gemaakt worden” door technologie. Maar dat zegt nog niks over het bewustzijn aan de binnenkant.

Er is een agenda gaande hier, hier in deze werkelijkheid, die ons constant onze kracht gebruikt. En als ik dat dus in een grafiekje neerzet, dit is echt een soort besef, inzichtmoment … dwarsverbanden, duwen, trekken, kneden …

Je bent als het ware constant dit aan het doen, … stijgende lijn, dus je krijgt steeds meer energie. Steeds meer wordt er aan vibratie … elektronisch circuit … energie in je lichaam gegenereerd. En als er niets gebeurd, dan gaat dat dus steeds verder en verder en verder. En leidt het tot het ontwaken van de mens. Van bewustzijn.         

En dat is ook gaande op dit moment. Mensen zijn zich er heel erg bewust van. Dat het gewoon werkelijk over iets anders gaat en het wordt werkelijk stevig achter de gordijnen gehouden waar het echt over gaat. Als er niks gebeurt, dan is die lijn uiteindelijk een totaliteit van allemaal waarnemingen en frequenties. Maar wat er eigenlijk gebeurt in deze wereld is dit … boem … er gebeurd iets. En we kunnen dat trauma noemen, maar ik noem het maar even “lek-momenten” door de dag heen. En denk nu maar niet dat het allemaal heel erge trauma’s zijn hoor …

(Bron: Martijn van Staveren, fragment uit een training april 2022)

Bedankt voor het maken en delen van het transcript!


Klank en Kleur dag – 18 juni 2022

Op 18 juni van 11 tot 21 uur zal de Klank en kleurdag plaats vinden, heerlijk in de natuur in de bosrijke omgeving in de buurt van Apeldoorn. Het is het initiatief van Inez en Richard, die de info op zijn site heeft staan: https://bronkracht.nl/klankenkleur

Het is een verbindingsdag voor iedereen om met elkaar te genieten van muziek, schilderijen, tekeningen, gedichten en alles wat er verder gedeeld kan worden.

Er wordt gezongen door het koor, er zullen mensen allerlei muziek maken, van harp tot klankschalen, je kunt je tekeningen en schilderijen laten zien. Misschien krijg je inspiratie om ter plekke te gaan tekenen, neem jouw eigen kleur mee!

Er is een vuurtje en ’s avonds een potluck maaltijd, en vooral is er tijd om met elkaar door te brengen.

Als het weer wat minder is, gaat het door, er is ook een overdekte ruimte beschikbaar.

Waar?

We ontmoeten elkaar op het prachtige landgoed Breceliande in Wenum-Wiesel, in de buurt van Apeldoorn.

Aanmelden

Het is de bedoeling dat je je van tevoren opgeeft, de uitwisseling is 14 euro. Je kunt op de site https://bronkracht.nl/klankenkleur kenbaar maken waar je interesse ligt en via Eventix het kaartje aanschaffen. Voor extra informatie kun je op de site kijken.

We kijken uit naar deze dag, ben jij er ook bij? 


Arina’s bevrijdende droom

(Rineke van den Berg) Lang geleden had Arina een heel heldere droom. Eerst vond ze deze droom een beetje vreemd, maar steeds meer verder in de tijd besefte Arina dat haar droom in deze tijd werkelijkheid aan het worden is. Meer en meer vertrouwde zij er op dat wij zelf de oplossing van alle problematieken zijn. Het gaat er slechts om dat je keuzes durft te maken. Kies je voor angst of voor vrijheid? Aan jou de keuze. Dit sprookje is in de ik-vorm geschreven. De hoofdpersoon is Arina.

De Droom

Samen met vele schapen stond ik in een weide die stevig omheind was. Onze gemeenschap, de kudde was verre van saamhorig. Er werd steeds meer ruzie gemaakt. Soms over kleine zaken, of grotere kwesties. Soms ging het over de kinderen (de lammetjes) die ondeugend waren, dan weer over de kleur vacht en van welke vader het lam dan wel was. Sommige ruzies en vechtpartijen kwamen echt vanuit het niets, er was vaak geen enkele aanleiding. Zelf deed ik hier niet aan mee. Ik droomde van een mooie wereld die achter het hek zou zijn. Ik keek naar de voorbij drijvende wolken en stelde me voor dat ik ook een wolk was en dat ik vrij zou zijn…echt vrij.

Ook was er een herder die heel goed voor ons zorgde, we hadden geen enkel tekort, behalve saamhorigheid en liefde. Daar kon de herder natuurlijk niets aan doen. Hij deed wat hij geleerd had om schapen te houden.

Op een dag stond ik bij het hek weer weg te dromen, toen er een hele grote marmot aan de andere kant kwam staan. Hij vroeg me; “wat doe je achter dat hek? Zijn jullie gevangenen?” Ik stond met een mond vol tanden en wist even niets te zeggen.

Nadat de marmot weer weg was ging ik met andere schapen praten en hen vragen stellen; “waarom staan we eigenlijk achter een hek? Zijn we gevangenen? Kunnen we er ook voor kiezen om de wijde wereld in te gaan? ”

Geschrokken keken mijn soortgenoten me aan. “Wat zeg jij nu? Ben je wel goed bij je hoofd? Je bent een dromer die de weg kwijt is. Natuurlijk blijven we hier achter het hek, hier is het veilig. De herder beschermt ons tegen allerlei wilde dieren en gevaren die daar zijn. Jij bent altijd een rare geweest en dat zul je altijd blijven,” zei één van de schapen. “Vanaf nu zeggen we niets meer tegen jou, je hoort niet meer bij de kudde. Vanaf nu moet je achteraan staan bij het voederen.”

Mijn hart klopte wild van spanning en ook van schaamte. Ik, die alleen maar een vraag stelde en graag antwoord wilde, werd voor gek verklaard en mocht geen deel meer van de kudde zijn. Ik voelde me vreemd en aan de kant gezet. In de nacht keek ik naar de maan, de gulle maneschijn verlichte mijn ogen, het leek net alsof zij glimlachte. Mijn hart maakte een sprongetje; er is meer veel meer dan alleen deze kudde. Ik droomde over natuurwezens en prachtige luchtschepen, ik voelde me ineens niet meer alleen, maar blij en vrij.

De volgende dag zag ik toen ik wakker werd dat het hek van de weide openstond. Bij het hek stond dezelfde grote marmot. Blij huppelde ik naar dit prachtige dier toe. “Hallo” zei ik, “gisteren heb ik over jouw vragen nagedacht, nu heb ik wat vragen. Is er gevaar buiten het hek? Zijn er daar wilde dieren die mij kunnen verwonden of opeten? Hoe is het daar echt? Ben je buiten het hek echt vrij? Of is het beter om binnen het veilige hek te blijven? “

De Marmot lachte vriendelijk en zei; “misschien kun je het eens proberen om een stapje buiten het hek te doen, dan kun je het zelf ervaren. Ik ben een vrij wezen die geen grenzen kent en geen belemmeringen. Samen met andere marmotten hebben we het fijn en voelen ons gelukkig omdat we alles zelf kunnen beslissen en op ieder moment weer opnieuw kunnen voelen wat goed voor ons is.”

Ik stapte één stapje buiten het hek en tegelijkertijd mekkerden er vele ander schapen; meeeehhhhhh “herder…het hek staat open, er ontsnapt een schaap”. Alle schapen waren erg opgewonden en mekkerden mee…meeeeh, ”herder kom snel. Het hek staat open, wij bibberen van angst voor de wilde dieren. Zo komen ze naar binnen en kunnen ons opeten.”

Nieuwsgierig stapte ik uit het hek en voelde het fijne frisgroene gras onder mijn hoefjes. Het leek alsof ik doof geworden was door al dat gemekker. Elke stap die ik zette voelde zo vrij en ik huppelde met grote sprongen vrolijk achter de vriendelijke marmot aan. Wat een feest van de meest heerlijke geuren en kleuren die steeds helderder en intenser leken te worden. “Kom maar mee” zei de Marmot, ”je bent welkom in ons hol. Jij bent anders dan al die andere schapen, jij hebt het altijd al in je gehad om jouw vrijheid volledig te kunnen ervaren in alles wat je doet en gaat doen. Nooit zal iemand jou als slaaf nog kunnen bestempelen. Ook ben je vrij van kuddegedrag en zul je jouw eigenheid kunnen leven.”

Na een lange reis, was ik niet moe maar juist heel energiek, we kwamen aan bij een grot die verscholen lag onder de meest prachtige struiken met magisch gekleurde bladeren en bloemen. “Kom maar verder helder schaap. Als jij dat wil mag je jezelf hier thuis voelen. Welkom in de nieuwe wereld.”

Ik werd zo blij en diep gelukkig dat ik er van ging huilen. Er kwamen andere marmotten op me af en ze omhelsden me en fluisterden zachtjes in mijn oren dat ik welkom was omdat ik de keuze had gemaakt om werkelijk vrij te willen zijn. Ik had me nog nooit zo fantastisch gevoeld. Ik jubelde luidkeels…toch was dit geen gemekker, maar een mooie hoge toon van sprankelende muziek die ik hoorde. Wat vreemd. Ik keek naar mijn vacht, maar ook mijn vacht was van wollige krullen veranderd in een zacht grijsbruine glanzende dos met haar. “Ik ben veranderd,” riep ik. “Ben ik ook een marmot geworden?” De andere marmotten lachten vriendelijk, “jouw verschijningsvorm is veranderd zodat je je hier beter thuis kunt voelen, maar van binnen ben je dezelfde als altijd; een prachtig vrij en helder wezen die geen angst kent alleen maar onvoorwaardelijke liefde.”

Toen het donkerder werd, gingen we allemaal naar binnen. Daar wat dieper in de grot lag heerlijk zacht mos. Iedereen kroop tegen elkaar aan. Dat was wel wat wennen voor mij, maar voelde mezelf snel vrij om dat ook te doen. Al snel viel ik in slaap en droomde dat er geen hekken in deze wereld meer waren en dat iedereen vrij was van angst, slavernij en kuddegedrag. In deze nieuwe wereld was er alleen maar vrede en verstonden alle mensen en dieren elkaar. Zelfs de bomen en de planten spraken zichzelf liefdevol uit. Alles was er in overvloed en iedereen was gezond en sterk.

Ze leefden op deze prachtige planeet nog heel lang en zeer gelukkig.

Toen ik uit mijn droom ontwaakte wist ik dat dit werkelijkheid is. Wanneer en hoe wist ik toen nog niet, maar nu zie ik het plaatje van de nieuwe wereld voor me. Heb maar vertrouwen.

Lieve groet Arina


De Reuzenbomen van de Oude Wereld

Want To Know, Guido Jonkers https://www.wanttoknow.nl/boeken/reuzenbomen-van-de-oude-wereld-fascinerend/

Veel mensen kennen de ‘Devils Mountain’ (foto hieronder) uit de film ‘Close Encounters of the Third Kind’ van Steven Spielberg. Een fascinerende film, waarbij de top van deze berg wordt gebruikt als landingsplaats voor aliens, die contact maken met de mensheid. Deze berg -Devils Mountain- toont zich in zijn uiterst vreemde vorm. De beschrijving van ‘een afgekapte boom’ komt nog het beste overeen met hetgeen je ziet. Een versteende boomstronk..? Téveel overeenkomsten om deze gelijkenis als ‘waanbeeld’ te kwalificeren. Maar wat ook meespeelt, is dat dit voorbeeld van een ‘versteende boomstronk’ niet op zichzelf staat..! Wij kwamen het schitterende nieuwe boek ‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’ tegen en willen onze fascinatie graag met je delen.

De wereld vóór de laatste IJstijd en vóór het uitsterven van megafauna en -flora en de zoektocht naar ontdekkingen en antwoorden. Reuzenbomen domineerden het landschap van de oude wereld en hun versteende overblijfselen laten onmiskenbaar bewijs van hun bestaan achter..! Rotspartijen en bergen. Over de hele wereld domineren deze monumentale natuurwonderen en staan ze pontificaal in het landschap.  Maar heb je je al eens afgevraagd hoe deze rotspartijen en bergen zijn ontstaan en waaruit een groot gedeelte bestaat?

De auteur neemt je mee op een spannende reis door het verleden en laat je op een laagdrempelige en indringende wijze, door middel van foto’s en bewijsmateriaal, kennismaken met de wereld van de reuzenbomen en de bijzondere krachtige eigenschappen van bomen in de natuur in het algemeen. Ook wordt inzichtelijk gemaakt waardoor de wereld plotseling is veranderd en hoe dit de overgang van het Pleistoceen naar het huidige Holoceen heeft gemarkeerd.

In deze laatste periode van het Pleistoceen, in de laatste IJstijd ook wel genoemd de Younger Dryas periode (12.800-11.600 jaar geleden), heeft er een catastrofe plaatsgevonden, waardoor de meeste grote zoogdieren/megafauna en megaflora zijn uitgestorven. Ook is de zeespiegel toen 80-120 meter gestegen. Kortom, een spannende ontdekkingstocht en als je het eenmaal ziet, gaat er een ‘Oude Wereld’ opnieuw voor je open! Een zoektocht naar ontdekkingen en antwoorden en de uitdaging om stoutmoedig te verkennen waar nog niemand heeft gekeken. Wij stelden 10 vragen aan en antwoorden van Hans Scheffers over zijn fascinerende, prachtige nieuwe boek:

‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’

Dag Hans,

We hebben je nieuwe boek in handen en ingezien/gelezen; onze complimenten hoor. Over een fascinerend onderwerp, dat zóveel intrigerende perspectieven biedt over de ontwikkeling van de Aarde. Fijn dat we je een paar vragen mogen voorleggen over de totstandkoming ervan!

  1. Kun je iets zeggen Hans over jouw achtergrond en waarom dit onderwerp je zo ‘triggert’..?
Hans Scheffers

Ik ben 61 jaar, woon in Midden-Limburg en ben 30 jaar eigenaar geweest van het reclame-ontwerpburo Creation Station in Roermond. In 2018 ben ik gestopt met werken om mij toe te leggen op research en onderzoek van de vraag: ‘Wie zijn wij en waar komen we vandaan’. Mijn hele leven had ik al door dat alles wat we leren (op school en in het dagelijks leven) niet helemaal klopt. Ik heb dan ook vanaf mijn 20e samen met mijn partner Carina letterlijk de hele wereld met rugzak afgereisd om te ervaren, te kijken en te onderzoeken wie de mensheid eigenlijk is, waar we ons mee bezig houden en vooral ‘waarom’.

Op deze vele reizen met de rugzak en op de paden van de niet traditionele wegen waren we vooral verbaasd over de vele bouwwerken van/en megalitische stenen waarvan de wetenschap nog steeds geen verklaring kan geven hoe deze reusachtige stenen bewerkt en vervoerd zijn geworden. We spreken van stenen, die kaarsrecht zijn gemaakt en meer dan 1.250.000 kilogram wegen en nu nog niet te tillen zijn met de moderne technieken! Maar vooral waar deze mysterieuze bouwwerken voor dienden en door wie deze zijn gemaakt. Een ding is zeker: dit zijn bouwwerken gemaakt door oude beschavingen van voor de laatste ijstijd, want vele piramiden en bouwwerken, over de gehele wereld, liggen onder water en de zeespiegel is na de laatste ijstijd (12.500 jaar geleden) tussen de 80-120 meter gestegen, wereldwijd! 

  1. Ben je zelf op locaties geweest om deze fossiele reuzenbomen te zien?

Enkele locaties van deze ‘Reuzenbomen’ heb ik inderdaad bezocht, maar toen we destijds de hele wereld afreisden op zoek naar de mysteriën der Aarde was deze ‘theorie’ nog niet in zicht, dat is de laatste jaren ontstaan toen ik de basaltformaties ben gaan bestuderen en mijn bewustwording is gegroeid.

 

  1. Hoe zijn de reacties geweest over je werk aan het boek en het onderwerp in het algemeen, vanuit je omgeving, bij je collega’s, familieleden en vrienden?

Het boek is ongeveer 3 weken geleden gepubliceerd en de reacties zijn veelal overweldigend positief! Ik krijg veel complimenten over het onderwerp ‘Reuzenbomen’ maar vooral ook op het inzichtelijk maken van de wereldgeschiedenis van voor de ijstijd en over de micro-macro wereld, zoals de Fractalen en de Gulden Snede. En de ongelooflijke wijze hoe alles energetisch en complex wiskundig (Sacred Geometry – Ancient Wisdom) in elkaar zit in de natuur. Het hoofdstuk Mycelium geeft dit ongelooflijke – maar wetenschappelijk bewezen – bijzondere aspect van de natuur goed weer. 

  1. Het eerste wat ons te binnen schoot, is de overeenkomst met de film ‘Avatar’ uit 2009. Hoe kijk jij daar tegenaan?

Ja, dat is ook wel heel bijzonder! Maar heel veel Hollywood-producties (in de SciFi) laten de reuzenbomen zien, kijk maar naar de Lord of the Rings en Star Wars bijvoorbeeld. We hebben allemaal een vage herinnering aan reuzen, reuzenbomen (waar Elfen en andere wezens in wonen) en aan een wereld waarin alles ‘gewoon’ immens groot was. De bewijzen hiervan liggen voor het oprapen. Denk maar aan de Dino’s maar ook aan de gigantische zoogdieren, vogels en insecten die vroeger voorkwamen. Hier heeft de mens tussen geleefd, dat kun je je toch niet voorstellen.

  1. Je spreekt in het boek over een ‘catastrofe’ die in het verre verleden heeft plaatsgevonden. Waarbij ook een zeespiegelstijging van zo’n 100 meter optrad. Heb je het gevoel dat toen ook de reuzenbomen zijn uitgestorven..?

Dat is niet met zekerheid te zeggen, in de bijbelse boeken van aartsvader Henoch beschrijft hij hoe ‘engelen’ grote reuzenbomen (de Ceders van Libanon) hebben gekapt. Als je engelen vertaalt naar buitenaardsen dan kom je al snel terecht op hoog ontwikkelde rassen met hoogwaardige technologieën. (De Paleo-SETI theorie van Erich von Däniken beschreven in zijn wereldwijde bestseller ‘Waren de Goden Kosmonauten’.) De periode vóór de zondvloed, de laatste ijstijd toen de oceanen zijn gestegen, is de periode waarin Henoch leefde. Hij was de overgrootvader van Noach en is dus antediluviaal.

  1. Waarom is dit onderwerp niet vaker en intensiever in de media besproken denk je? Je zou toch zeggen, ook ná de film ‘Close Encounters of the First Kind’ van Steven Spielberg, waarin dat ‘reuzenboomfossiel’ de ‘Devils Tower’-berg in Wyoming, een cruciale rol in speelde, het ook meer in de perceptie van het bewustzijn zou komen..?

Tja, dat is de hamvraag van de vele onderwerpen die allemaal ‘weggemoffeld’ worden door de wetenschap en de mainstreammedia. Ze kunnen er geen verklaring (lees bewijs) voor geven, dus bestaat het niet. Maar zoals gezegd in mijn boek zijn er steeds meer moderne technieken zoals satellieten, echo, sonar, radar, Lidar, C14 etcetera waarvan de resultaten in de wetenschap steeds meer als bewijzen worden aangevoerd.

Zo stond de archeologische wereld op zijn kop met de ontdekking van Gobekli Tepe in Turkije. Een immens megalitisch bouwwerk (tempelcomplex) dat bewezen is gebouwd zo’n 11.500 jaar geleden. Volgens de narrative liepen we toen nog rond in berenvellen en waren we nog jagers-verzamelaars. Er is slechts 5% van Gobekli Tepe opgegraven en nu staat al vast dat deze ‘mensen’ een enorme kennis hadden van het heelal, architektuur, het bewerken van enorme stenen en astronomie. Nou dat waren nog eens knappe jagers-verzamelaars!  Ook zo de Bosnische piramiden die gedateerd zijn met C14 methode op ruim 25.000 jaar. Evenals de berg Gunung Padang (885 meter hoog!) in Indonesië, die gebouwd is van enorme hexagonische basaltkolommen en carbon, gedateerd is op minstens 20.000 jaar oud!

  1. Heb je het gevoel dat het ‘ongeloof’ van mensen over deze ‘bizarre versteende reuzenbomen’ aan de basis staat van de weinige aandacht voor het onderwerp?

Het is niet het ongeloof, maar de onwetendheid die parten speelt, want dat hebben we nooit uit de geschiedenisboeken geleerd en wat niet in ‘de boeken’ staat is er ook niet. Nu van alles tevoorschijn komt wordt ook de wetenschap heel langzaam wakker. Maar het geldt nog steeds dat wanneer een wetenschapper zich begint te roeren, hij meteen wordt geridiculiseerd door zijn collega’s; hij of zij kan dan zijn of haar verdere loopbaan wel vergeten. En ook is het zo dat wetenschappers, zoals archeologen en geologen en biologen, niet samenwerken. Ieder werkt aan zijn eigen stuk informatie en het levert geen inzicht in de complete puzzel als alle stukjes apart worden opgeslagen. In het oude India staan veel Tempelgebouwen op zo’n ‘reuzenboom stam’, want deze oude versteende bomen bezitten een enorme energie en energetische straling en dat wisten de mensen vroeger.

  1. Hoe lang ben je bezig geweest met het boek, dus van concept/idee t/m de laatste woorden op papier en/of bijpassende foto’s gevonden?

Werkelijk met opmaak en inhoud (foto’s etc.) heb ik er 2 jaar aan gewerkt (in de Coronatijd) maar inzichten verzamelen en bewustwording denk ik zo’n 3-4 jaar in totaal.

  1. Wat ons opvalt, is dat een aantal van die versteende reuzenboomfossielen, een platte bovenkant hebben, alsof ze afgezaagd zijn. Heb je daar een verklaring voor gevonden?

In vraag 5 geef ik al een uitleg hierover. Als de ‘engelen’ uit de boeken van aartsvader Henoch deze gekapt zouden hebben dan moet dit toch wel met een zéér geavanceerde techniek zijn gebeurd, toch? Voor alle overige verklaringen sta ik natuurlijk altijd open.

  1. en de laatste jaren oprecht niet zo’n prachtig verzorgd boek gezien, inclusief papiersoort en harde cover. Het boek is echte ‘must-have’ voor mensen in ons gevoel. Ook de sfeer van het boek past perfect bij het onderwerp. Is dit allemaal gebaseerd op jouw wensen?

Omdat ik zelf vormgever ben heb ik mijn boek ook helemaal zelf vormgegeven en opgemaakt, dan krijg ik het precies zoals ik in gedachten had. Maar ook de kwaliteit van foto’s en illustraties is ontzettend belangrijk, want ik ben iemand die in beelden denkt met (noodzakelijke) ondersteunende tekst, want een foto spreekt meer dan duizend woorden. Ook wilde ik het gevoel meegeven om je helemaal te laten opgaan in de materie en het gevoel van het boek, zoals je je kunt verliezen in een spannend jongens- en/of meisjesboek. Kijken waar nog nooit iemand heeft gekeken en openstaan voor nieuwe inzichten dat is het motto van het boek. (To boldly go where no man has gone before!)

* * *

Intro en andere citaten uit het boek:

De Reuzenbomen van de Oude Wereld
Een paradigmaverschuiving is een fundamentele verandering in de basisconcepten van kennis van een systeem van theoretische, filosofische en wetenschappelijke modellen en aannames. Kenmerkend voor paradigma’s is dat we ons meestal zelfs niet meer bewust zijn van onze eigen paradigma’s: het zijn stellingen en aannames die we zo vanzelfsprekend vinden (o.a. door onderwijs) dat we ook blind zijn voor de tekortkomingen ervan. Zo blind, dat als we met onze neus er bovenop staan, we de realiteit niet (kunnen of willen) zien..!

Daarom is dit boek bedoeld om een handreiking te bieden in de wereld van ‘zien is geloven’ of ‘geloven is zien’. Het is maar aan welke kant van de spiegel je staat.
Vertrekpunten, denkkaders, inzichten en intuïtie dienen je om de werkelijkheid en realiteit te analyseren, interpreteren en beschrijven. Als je deze weg volgt zonder blindelings aan te nemen wat je wordt voorgeschoteld dan betreed je de kaders van ‘vrijdenken’ en word je onafhankelijk onderzoeker en werkelijk ‘vrijdenker’.

Wat is de werkelijke ‘Oude Wereld’ en wat is Geomythologie (Geologie en Mythe)
Oude Wereld In de context van de archeologie en de wereldgeschiedenis omvat de term ‘Oude Wereld’ die delen van de wereld die vanaf de Bronstijd in cultureel contact stonden, wat resulteerde in de parallelle ontwikkeling van de vroege beschavingen. Het omvatte Babylonië, Mesopotamië, het Perzische plateau, het Indiase subcontinent, de Indus Vallei, China en delen van Afrika ten zuiden van de Sahara. De culturele, filosofische en religieuze ontwikkelingen leidden uiteindelijk tot het ontstaan van de historische cultuursferen: het Westen (Hellenisme, ‘klassiek’), het Nabije Oosten (Zoroastrisch en Abrahamitisch) en het Verre Oosten (Hindoeïsme, Boeddhisme, Jaïnisme, Sikhisme, Confucianisme, Taoïsme).

Maar er is nog een ‘oudere’ Oude Wereld, namelijk de wereld van voor de laatste IJstijd, 12.800 jaar geleden. Archeologen dachten dat de oudste bouwwerken en beschavingen ontstonden in het Oude Babylonië en Egypte, zo’n 8.000 tot 5.000 jaar geleden. Want hiervóór had je alleen maar ‘Jagers en Verzamelaars’. Maar met de ontdekking van Gobekli Tepe in Turkije kwam deze wetenschap op zijn kop te staan, want deze opgravingen van tempels met geavanceerde steenbewerking dateren van minstens 11.500 jaar geleden.

Maar evenzo de monolithische steenbewerkingen en complexe architecturen met reusachtige bewerkte stenen waarvan sommige met een gewicht van
1,6 miljoen kilo! Hoe en waarom deze monolithen (stenen bestaand uit één stuk) werden vervaardigd en verplaatst, vaak over afstanden van honderden kilometers, is voor de wetenschap een compleet raadsel. Monolithische beelden van dioriet en graniet zijn tot in de perfectie bewerkt en glad gepolijst en hebben enorme formaten. De hardheid van deze stenen is 7-8 (op basis van de hardheidsschaal van Mohs staat diamant op 10 als hardste materiaal op Aarde). De stenen zouden bewerkt zijn met koperen werktuigen met een hardheid van 3-5 en dat is onmogelijk!!

The Mystery Of The Largest Megalithic Stones In Baalbek - Look4ward

Dus hebben er voor de laatste IJstijd beschavingen bestaan met geavanceerde technieken en kennis waarvan wij in het heden geen flauw benul hebben. En na de enorme catastrofe die 12.800 jaar geleden heeft plaatsgevonden zijn wij ‘mensen met geheugenverlies’ geworden. Hoe is het mogelijk dat niet alle geschiedkundigen hierover spreken en deze zaak bestuderen? ‘De Reuzenbomen van de Oude Wereld’ laat je kennismaken met die andere wereld die steeds meer zichtbaar wordt door de introductie van moderne technologische systemen zoals Google Earth, satellietfoto’s en -metingen, drones, lidar, onderwatersonar en echo, groundpenetrading radar, C14 carbondatering, ijsboringen op Groenland en Antarctica, internet etc.

Maar ook door jonge gepassioneerde wetenschappers die wél buiten de bestaande paden denken en verbanden leggen tussen geologie en biologie en tussen
archeologie en mythologie.

Mythologie
Een mythologie is het geheel van verhalen en denkbeelden van een bepaalde cultuur waarin belangrijke vragen aan bod komen zoals de oorsprong van de mens, de wereld en natuurverschijnselen. Een mythologie kan in de loop van de tijd veranderen en meegroeien met veranderende omstandigheden. Ze wordt als waarheid beschouwd en is bruikbaar binnen de cultuur waarin ze functioneert, omdat mythen filosofische reflecties, normen, waarden en historische gebeurtenissen uitdrukken.

Mythologie komt onder andere tot uiting in muziek, literatuur, geschiedschrijving, religie en beeldende kunst. Er is één stroming in de mythologie, die we ‘geomythologie’ noemen. Dorothy Vitaliano, een geologe aan de Indiana University, bedacht deze term ‘geomythologie’ in 1968. Ook wel ‘legenden van de Aarde’, ‘landschapsmythologie’, ‘mythen van observatie’, ‘natuurkennis’ genoemd. Het is de studie van mondelinge en schriftelijke tradities die door pre-wetenschappelijke culturen zijn gecreëerd om, vaak in poëtische of mythologische beeldspraak, geologische gebeurtenissen en verschijnselen te verklaren, zoals aardbevingen, kometen, meteorietinslagen, vulkanen, overstromingen, tsunami’s, landvorming, fossielen en natuurlijke kenmerken van het landschap.

Het verhaal over de grote zondvloed is niet alleen een verhaal uit de Bijbel, waarin Noah zijn ark bouwt en overleeft. Over de hele wereld vertellen onafhankelijke inheemse stammen het verhaal van deze grote vloed.

Geomythologie duidt elk geval aan waarin kan worden aangetoond dat de oorsprong van mythen en legenden verwijzingen bevat naar geologische verschijnselen en aspecten in brede zin, met inbegrip van astronomische (kometen, verduisteringen, meteorietinslagen, enz.). Zoals aangegeven door Vitaliano (1973) ‘zijn er
in de eerste plaats twee soorten geologische folklore, namelijk die waarin een of ander geologisch kenmerk of het optreden van een of ander geologisch verschijnsel de inspiratie is geweest voor een folkloristische verklaring, en die de verknipte verklaring is van een of andere feitelijke geologische gebeurtenis, meestal een natuurramp’.

Mondelinge tradities over de natuur worden vaak uitgedrukt in mythologische taal en kunnen echte en scherpzinnige natuurkennis bevatten, gebaseerd op zorgvuldige observatie van fysisch bewijsmateriaal gedurende generaties. In sommige gevallen kunnen deze geomythen waardevolle informatie verschaffen over vroegere aardbevingen, tsunami’s, overstromingen, inslaggebeurtenissen, fossiele ontdekkingen en andere gebeurtenissen. Geomythen omvatten volkse verklaringen van opvallende geologische kenmerken, en soms bedrieglijke of metaforische beschrijvingen van catastrofale geologische gebeurtenissen die in de oudheid werden waargenomen.

In het geval van grootschalige geomorfische gebeurtenissen in het pre-menselijke verleden, zoals de vorming van bergen, kwamen waarnemingen en verbeelding samen in mythische verklaringen die millennia lang mondeling werden overgeleverd. In het geval van natuurrampen die zich nog in het levend menselijk geheugen bevinden, werden beschrijvingen generaties lang doorgegeven.

Beide soorten geomythen bevatten vaak bovennatuurlijke details. Omdat de beschrijvende verhalen in mythologische taal werden uitgedrukt, waren wetenschappers en historici zich niet bewust van de werkelijke gebeurtenissen en rationele concepten die in de geomythologische verhalen besloten liggen.

Eén soort geomythe omvat verhalen die voortkomen uit verbeelding of populaire misvattingen, bijvoorbeeld wezens die op magische wijze in steen zijn veranderd om landvormen te verklaren. Naarmate meer onderzoek wordt gedaan in de geomythologie, komen wetenschappers en historici echter tot nauwkeurige inzichten over geologische processen. En dateerbare gebeurtenissen zoals tsunami’s, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen blijken te zijn opgetekend door ooggetuigenverslagen, sommige van duizenden jaren geleden. Sommige mythen brachten echte informatie over echte gebeurtenissen en waarnemingen
over, waardoor geologische gegevens millennia lang bewaard bleven binnen nietgeletterde culturen.

De ringvormige constructie van ‘Atlantis’ zoals het beeld in veel verhalen over Atlantis wordt getekend.

Een goed gedocumenteerd voorbeeld van een dateerbare geologische gebeurtenis die in mythen is vastgelegd, is het ontstaan van Crater Lake in Oregon toen
Mount Mazama instortte. De wetenschappelijke interpretatie van geologen van hoe het vulkanische cataclysme lang geleden resulteerde in Crater Lake, wordt punt voor punt herhaald in een lokale mythe over het ontstaan ervan, verteld door leden van de Klamath Indianenstam die het bijna 8.000 jaar geleden zagen gebeuren.

Net zoals de mythe van Atlantis die door de Griekse filosoof Plato wordt beschreven in Timeus, komt door recente ondekkingen steeds dichter bij de waarheid.
Dit boek is het eerste deel van de reeks ‘De Oude Wereld’ met onderwerpen over de wereldgeschiedenis van vóór de laatste IJstijd 12.800 jaar geleden en gestaafd op vele onderzoeken en wetenschappelijke informatie met zoveel mogelijk beeldmateriaal om de lezer zo breed mogelijk te informeren. De in dit boek beschreven ‘natuurlijke fenomenen’ worden ook beschreven op diverse plekken in De Bijbel en andere oude overleveringen. Een reis die je zal verrassen door de indrukken en mooie foto’s van de gigantische reuzenbomen en overblijfselen uit de werkelijke ‘Oude Wereld’.

* * *

Op deze foto’s hiernaast/onder, overgenomen uit het boek, zien we verschillende variaties van versteende bomen zoals deze in de natuur voorkomen. Zie vooral de kleurverschillen en -schakeringen in de verstening. Versteend hout is het resultaat van een boom die door het proces van permineralisatie in steen verandert. Alle organische materialen van de boom zijn vervangen door silicaatmineralen, meestal een kwarts, met behoud van de oorspronkelijke structuur van het hout.

In tegenstelling tot andere soorten fossielen die compressies of afdrukken zijn, is versteend hout een driedimensionale weergave van het oorspronkelijke organische materiaal. Het versteningsproces vindt ondergronds plaats, wanneer hout bedekt begint te worden met sedimenten. Het is in eerste instantie bewaard gebleven door gebrek aan zuurstof. Mineraalrijk water dat door de sedimenten stroomt, zet mineralen af in de cellen van de boom.

Terwijl de lignine en cellulose van de boom beginnen te rotten, begint zich ook een steenvorm te vormen! En wanneer versteende bomen in plakken worden gezaagd en gepolijst, dan worden de mooiste organische minerale sedimenten zichtbaar in prachtige kleurschakeringen.

Zwart geeft meestal de aanwezigheid van koolstof aan. Groene of blauwe tinten komen meestal van kobalt, koper of chroom. Zwartachtige en gele kleuren kunnen het gevolg zijn van mangaanoxiden. Roze of oranje kleuren zijn het resultaat van mangaan. Rode, bruine en gele tinten worden bijgedragen door ijzeroxiden.

 


‘The Pulse of Life’

(door Asma Achkroune)

Een weergave in Kosmische Klanken van ‘The Pulse of Life’ van 24 maart 2022.
Op 24 maart 2022 vond The Pulse of Life plaats. In het moment van onze ontmoeting heb ik een opname gemaakt van mijn vertaling van frequentievelden, interacties en communicaties die ik ervoer in het veld.

Naast alle vreugdevolle, warme, ontroerende, liefdevolle, vreedzame en krachtige lanceringen van energie en aandacht die ik van eenieder heb ervaren in het veld dat we tot leven hebben gebracht, naast alle lagen/volkeren van de aarde die zich hebben laten zien, en naast zo veel meer dat in beweging is gekomen, heeft deze gezamenlijke puls ook een Siriaanse communicatie/ontmoeting mogelijk gemaakt.

Deze ontmoeting voelde zo wezenlijk waardevol dat ik, in het moment dat deze zich in het veld opende, wist dat deze vrijgegeven diende te worden. Hij is voor álle mensen. De diepe vibraties van eerbied en ontroering voor de mens, de samenwerkingen die er zijn, de zaden die vibrationeel aangeboden worden…al deze frequenties mogen open en zichtbaar. Dat doe ik bij deze.

Een MP3-bestand van de Kosmische Klankentransmissie in deze video is ook gratis te downloaden via: https://www.codesvancreatie.nl/vrijedownload

***

De uitnodiging klinkt oneindig. Wees welkom om je Zelf in te brengen indien je dit zo voelt:

The Pulse of Life


Een levend, vibrerend moment in oneindigheid, waarin we Quantum samenkomen en het levende hologram van de aarde aandachtig beroeren in de vibratieklanken van ons organisch bewustzijn.

Schoonheid
Warmte
Vrede
Liefde

Zoals jij die kent en weet te zijn
Zachtjes pulserende diepe kracht
Vrij in vorm

Nergens voor
Nergens tegen
Maar rechtop staand in zichzelf

Autonoom
Wetend
Openend
Samen

We laten de aarde weten dat we er zijn
We laten de aarde weten dat we haar Zien
In alle volkeren die haar bewonen
In diepe verbondenheid met de innerlijke stroming van Leven
Ieder vanuit het Kosmische Koninkrijk in zichzelf

Samen één
Met elkaar
Naast elkaar
In Kosmische broeder- en zusterschap
In de gezamenlijke Hartslag van Leven

***
Asma Achkroune
www.codesvancreatie.nl
info@codesvancreatie.nl


DE VROUWELIJKE ENERGIE

(Door Thérèse Jeunhomme) Ieder menselijk wezen die een pad van bewustwording beloopt komt eens voor een keuze te staan die erop neerkomt of hij/zij zich blijft voegen in de ‘waan van de dag’ in deze wereld, of dat hij/zij zich hiervan losweekt. Iedere keuze hierin heeft persoonlijke gevolgen. Blijf je je voegen in alle wereldse zaken met alles wat daarbij hoort (familie, gezin, werk, relaties, religie enz.) en is je innerlijk al ontwaakt, dan zal zich dat op enig moment innerlijk gaan wreken. Je wèèt dat niets is wat het lijkt, en dat niets lijkt wat het is, en toch blijf je maar meedoen en meelopen. Je wilt niets en niemand verliezen, en wellicht zijn er weinig tot geen aanknopingspunten hoe het dan allemaal anders zou kunnen. Dit innerlijk gevoel, of wellicht deze innerlijke tweestrijd, hebben zich in mijn lichaam gemanifesteerd door volslagen uitputting. Ik kon op enige moment niet meer staan of lopen. Wie ik werkelijk ben liet zich voelen in mijn lichaam, en ik had geen enkele andere keuze dan stoppen met wat ik tot dan toe deed, en terugkeren naar en in mezelf. Bij mij vond dit plaats in de periode 2010 – 2012. Uiteindelijk heb ik alles en iedereen die mij tot dan toe zogenaamde zekerheden boden, losgelaten. Ik had geen idee hoe het verder moest met ‘mij’, ik had geen enkel vooruitzicht, geen inkomen en geen menselijk contact meer. Voor mij bleek dit de enige weg, juist omdat ik volledig verstoken was van al die zogenaamde zekerheden, en ik kwam dieper in en bij mezelf dan ik ooit was geweest. Mijn innerlijke kennis en scheppingskracht konden vloeien en bloeien. Als vrouw ‘alleen op de wereld’ was dit beslist geen voor de hand liggende keuze. In de spiegel van ‘de maatschappij’ was ik uitzonderlijk, een zonderling en ik bemerkte dat veel mensen ‘bang’ van mij waren. Ik had iets ongrijpbaars dat (on)bewust voor mensen beangstigend aanvoelde, ook al had geen mens enig benul hoe dit dan kwam. Ik wel. Mijn innerlijke kracht werd onvoorstelbaar krachtig, en ook al kon ik hier met niemand iets over delen, het werd aangevoeld. Simpelweg door alleen maar mezelf te zijn. Mijn almaar krachtiger wordende innerlijke zelf riep een ellenlange lijst van mensen op die, gedreven door jaloezie (meestal), angst of weerstand tegen dat ongrijpbare binnenin mezelf, zich tegen mij keerden. 

Wat ik voor mezelf schrijvend en terugkijkend op deze lange periode in mijn leven hier kan bevestigen is dat dit pad voor een vrouw (alleen) eenzaam is. Als vrouw wordt er ‘maatschappelijk’ gezien toch al gauw volgzaamheid,  buigzaamheid en excuses verwacht, en als je die niet geeft, maar rechtop staat in je eigen onoverwinnelijkheid, dan lig je eruit. Boem. Just like that. En ook al waren dit niet de meest plezante jaren van mijn leven, maatschappelijk gezien, juist het volgen van mijn eigen levensweg heeft mij onvoorstelbaar krachtig en prachtig gemaakt. En dat heb ik allemaal zelf gedaan, helemaal alleen in mijn eentje. Boem!

Het voelen van je eigen innerlijke kracht in het lichaam dat je bewoont is voor een vrouw net iets anders dan voor een man. We zijn bekend met de innerlijke lichtkracht die je kunt voelen in je buik, in je maag, in je hart en in je keel. Wellicht stroomt het, zoals ik dat ervaar, door je heen zodra je je aandacht naar binnen brengt. Evenwel is het aanzetten van het innerlijke licht in je hoofd wellicht het moeilijkste, terwijl dit in combinatie met je hartskracht, jou de weg naar innerlijke vrijheid geeft (hoofd en hart). En dan is er geen man ter wereld die jou kan uitleggen welk een innerlijke kracht er in je lichaam huist ter hoogte van je vrouwelijke geslachtsorganen! Ga daar maar eens met je aandacht heen lieve curiosas, en voel jouw kracht. In het Spaans worden zulke vrouwen ook wel een ‘curiosa’ genoemd: wezens die zich bezig houden met de eeuwigheid, die fijne draden weven tussen de bekende en de onbekende wereld. Je bent dan een ‘medium’, wat niet verward moet worden met de spirituele betekenis van een medium die gesprekken voert met overledenen in het astrale veld. Je bent dan een middel, een brug, een verbinding tussen de dagelijkse wereld waarin je leeft en waarmee je diep in de aarde verbonden bent, en alle universele werelden. Dit bekrachtigen geeft je een vrijheid om hier en nu te zijn terwijl je tegelijkertijd je web van oneindige vrijheid weeft. Net zoals je met je bewustzijn kunt reizen naar een plaats waar je heel erg graag wilt zijn, vloeit/emaneert je innerlijke zelf daar naar toe. Je kunt reizen waarheen je maar wilt. 

Ik roep alle dierbare ‘curiosas’ op om in hun eigen kracht te komen en te blijven, om je eigen web naar innerlijke vrijheid te weven en ervan te genieten. Het is een leven lang werk, een leven lang dat naar oneindige mogelijkheden en vrijheid leidt. 

20220415 Thérèse Jeunhomme


EMANATIE

(door Thérèse Jeunhomme) Emanationisme is een filosofische leerstelling, toegeschreven aan de Griekse filosoof Plotinus en andere neoplatonisten, over het ontstaan en de ontologische structuur* van de wereld die uitgaat van een evolutie door emanatie. Emanatie is een uitvloeiing, uitstorting, uitstraling of een voortvloeiing van iets.
Bij emanatie vloeit iets tevoorschijn uit de essentie, uit het oorspronkelijke wezen. Het rolt er uit.

*ontologie of ‘zijnsleer’ is de filosofische tak die het wezen onderzoekt dat achter de waargenomen werkelijkheid schuilgaat

Volgens Plotinus en zijn volgelingen is alles wat bestaat een emanatie vanuit een oorspronkelijke eenheid, door Plotinus ‘Het Ene’ genoemd. Plotinus vergelijkt het Ene met de Zon, die licht uitstraalt vanuit haar natuurlijke onuitputtelijkheid en daarbij zelf onaangetast en onveranderd blijft.
In geestelijke zin is er ook emanatie op vergelijkbare wijze als hierboven beschreven bij de stof. Behalve de materie is er ook bewustzijn. Het bewustzijn is de ultieme essentie van alles. Het vloeit –emaneert– in geestelijke manifestaties, zoals o.a. wijsheid, denken, levenskracht en gevoelens. Het is te beschouwen als een soort super fijnstoffelijke materie waar ook een hele structuur in zit. Net zoals in onze zichtbare stoffelijke kosmos. De mens is dan bijvoorbeeld te beschouwen als een combinatie van verschillende geestelijke en stoffelijke geëmaneerde wezens die samenwerken in een hiërarchie om tot een manifestatie te komen van een menselijke wezenskern.

Deze uitleg vanuit de gnostiek beschrijft in mijn beleving wat ik zelf ervaar: mijn oneindige wezen van goud vloeibaar licht dat in een menselijk lichaam in deze wereld van vorm woont. Dit vloeibare lichtwezen emaneert zijn/haar wezenskracht, de essentie die een lichaam bewoont stort zijn/haar gouden lichtkracht uit in alle facetten van dit bestaan. Deze vloeibare voelbare trillingsfrequentie kan door al wat leeft en beweegt in deze wereld worden ontvangen.

Al lijkt het er bij tijd en wijle (…) nog steeds niet echt op dat al wat leeft en beweegt in deze wereld deze emanaties ontvangt (…), evenwel voel ik de almaar krachtiger en intenser wordende gouden trillingsfrequentie die door mijn fysieke lichaam vloeit, hetgeen toch maar weer eens ‘bewijst’ dat wij allen die zo ons stinkende best doen om deze trilling te bestendigen en te bekrachtigen, door onze samenwerking en door onze toewijding, de basis legt voor een nieuw paradigma van leven op aarde.

De grote stad der kosmos riviert
Alles Stroomt
Vorm wast schoon
Alles is onvorm
En verblijft in het huis der verwondering 

(Darryl Bailey)

Bron: https://vloeibareliefde.com/2022/04/06/emanatie/


The Institute of Mind Games – verhaal

1 Muziek

Tyr liep over het plein met bloembedden en stralend witte bankjes rondom een fontein. De spetters toverden een regenboog-waaier in de blauwe lucht en Tyr moest lachen toen hij dit opmerkte.

“U bereikt uw bestemming in 2 minuten”, zei een stem in zijn hoofd en de regenboog, de bloemen en de lucht moesten plaats maken voor het beeld van een imposante deur, ja, zelfs een portaal, in een enorm glas- en staalgebouw van de Dome. De Dome van het Instituut van Mind Games, om specifiek te zijn. Zijn gedachten schakelden naar zijn onderzoeksproject over effecten van het langdurig gebruik van de vele futuristische technologieën van het instituut.

– We have a situation! – riep roodharige assistent, die heel serieus en een beetje buiten adem van het rennen leek te zijn.

 – Waar? … Where? – vroeg Tyr.

– Bij de ondergrondse. Sectie-U. Kun je het voorstellen: ze weigeren om wakker te worden! Ze zijn bang, verlamd van angst… Ongelofelijk, maar ze zijn ervan overtuigd dat ze gaan verdrinken, – en weg was die.

Sectie -U betekende “Underwater”. Het was een gigantische ondergrondse verdieping met een soort zwembad, een diep bassin waar ze allerlei experimenten in het water konden doen. Er waren andere afdelingen van deze onderzoeksinstelling, the Institute of Mind Games, en allemaal waren ze bezig met de werking van menselijk bewustzijn en menselijk brein.

Tyr liep hier een soort stage. Het interesseerde hem mateloos, wat er hier gebeurde en hij schreef daarover. Het is de eerste keer dat er iets buitengewoons gebeurde. Tyr liep snel door naar de U-sectie.

Je zou je kunnen afvragen, wat ze hier precies aan het onderzoeken waren. De hele studie was lang geleden opgestart, ergens in de 21ste eeuw toen ze virtuele realiteit en werking van het brein beter in beeld begonnen te krijgen. Het was niet onomstreden, want zoals bij elke technologie, kunnen ook virtuele technologieën ontsporen. Maar hier, voor zover Tyr het wist, was het in volledige afstemming gedaan.

Mensen, die een bepaalde virtuele ervaring wilden krijgen – of zelfs een risicovolle of tijdrovende training, iets als het bergbeklimmen of complexe maneuvers oefenen met een voertuig tussen asteroïden, kwamen naar het Instituut, werden in een pod geplaatst, waarbij een koppeling was aangelegd tussen de interface en hun mind. Zij kregen dan een directe zelfgestuurde zintuigelijke ervaring van het bergbeklimmen, racen, of wat dan ook. Het was alsof ze een droom zelf uitkozen en volledige controle in die droom hadden. Het punt was, dat in de droomervaring was men meestal niet bewust van, dat ze in een droom zaten.

Wat er anders was vergeleken met de VR technologie van lang geleden, toen het hoofdzakelijk voor spellen gebruikt werd, was de mogelijkheid ook voor de onderzoekers om de “droom” daadwerkelijk te zien en ook te filmen. De elektromagnetische golven van de hersenen van deelnemers, of spelers, konden in beelden worden vertaald en op grote schermen worden geprojecteerd. Uiteraard met toestemming en met de nodige zorgvuldigheid, het was goed geregeld.

Tyr keek nu naar een groot scherm en zag een groep duikers. Het was een groep, herinnerde hij zich van eergisteren, die extreme dieptes ging onderzoeken. Sommigen hadden al echte duikerservaring, anderen startten hier, “op het droge”, of liever gezegd “in een pod”. En nu zag hij figuren die onrustig leken te zijn, een hecht groepje tussen al dat onmetelijk golvend donkerblauw en zwart. Een close-up: grote angstige ogen van één van de deelnemers. Aan deze kant waren de onderzoekers overduidelijk ook verre van gerust.

Er was een noodprocedure opgestart voor een direct neuraal contact met de meest ervaren duiker. Een soort hotline, zodat ze in woorden konden communiceren. De man leek zwaar te ademen en zei met moeite: “…’t zuurstof … raakt op … en we zijn te diep, we redden het niet … we verdrinken! Help!”. Tyr zag meerdere mensen van het lab een poging doen om uit te leggen dat ze veilig waren, dat ze alleen nog moesten ontspannen en wakker te worden in de “echte wereld”. Maar op een of andere manier werkte de communicatie niet en werd de duiker nog meer ongerust. Zijn emotie sloeg over naar de hele groep, het was goed te merken.

Wat nu?  – vroeg iedereen zich af. Het was niet mogelijk, het protocol was hier heel duidelijk over, om de mensen los te koppelen van de interface. Hun ervaring was zo echt, dat ze echt zouden gaan verdrinken. Ten minste, die verschijnselen zullen nauwkeurig gecreëerd worden door hun lijf, het signaal volgend van hun brein.

Tyr vroeg zich af en stelde de vraag zonder die specifiek aan iemand te stellen: “Is het mogelijk om iemand naar de groep te sturen, iemand, die dan beter in staat zou zijn om ze te bereiken?”

Iedereen keek en het was een seconde heel stil. En toen was er beweging, en verscheen er hoop in de ogen van iedereen die daar voor het grote scherm stond.

– Ja, theoretisch, zou dat mogelijk moeten zijn. Wil jij zelf gaan? Jij bent onze stagiaire, toch? – zei iemand heel ernstig en keek Tyr recht in de ogen.

– Ja, is goed, wat moet ik doen?

Het was een uitzonderlijk korte instructie en in een mum van tijd lag Tyr comfortabel in een pod. “Kalm blijven” – sprak hij zichzelf toe en verwonderde zich over de hele situatie voor de zoveelste keer.

Het was bizar echt, de watermassa boven zijn hoofd, de zware druk op elke millimeter van zijn lijf, hele vreemde wezens die her en der opdoken en hem gadesloegen. Tyr moest de groep zien te vinden. Hij liep de richting uit, waar hij meer beweging meende te zien. Het voortbewegen viel tegen, veel moeizamer dan hij had verwacht. Uiteindelijk zag hij menselijke gedaantes en verplaatste hij zich langzaam naar hen toe. Toen het duidelijk was dat het lukte om ze bereiken, kwam er een gedachte bij hem op: wat moet ik ze precies vertellen? Iets korts en krachtigs. En vooral op een zeer rustige manier. Hij had een beetje spijt dat hij niet zo goed had opgelet tijdens zijn studie, toen het over communicatie in extreme situaties ging.

Hij herinnerde zich het gezicht, de ogen van de duiker. Door de superlichte duikershelm. Helm. Hij had zelf ook een helm op, realiseerde hij zich nu pas. Kunnen ze dan met elkaar praten?

Het vervolg ontvouwde zich op een verrassende manier. Praten lukte niet, met geen van de groepsleden. Het leek alsof ze hem gewoon niet zagen, laat staan hoorden. Zwaaien met de hand, nou ja, als men die zware, logge beweging “zwaaien” kon noemen, had ook nagenoeg geen effect. En toen gebeurde het. Plotseling kwam er muziek vanuit zijn pak, een bekend melodietje… “Wat is dit? Mijn ringtone?” Hij had zijn telefoon nog bij zich en iemand belde hem kennelijk op.

Bij het horen van de muziek gebeurde er iets totaal onverwachts bij iemand die het dichtstbij stond. Plotseling zag hij (of zij?) Tyr daar staan. De ogen keken hem met aandacht aan en Tyr ervoer een moment van volledig contact. Hij zei kort: “Jullie zijn veilig, word wakker!”  Hij zag het, hoe één voor één alle leden van de groep uit de greep van angst kwamen en de boodschap konden “ontvangen”. Letterlijk, alsof via een of andere link. De telefoon produceerde nog steeds de wonderlijke melodie (iemand had geduld!). Het was voldoende om de bewustzijnsshift te maken, het volgende moment was Tyr terug in de pod, nog zwaar ademend, maar met een euforisch gevoel van contact.

door Anna Krasko


De gezonde mens

(door moniek van pelt) Een mens gezond noemen, is als een vogel zeggen dat hij kan vliegen. De vogel weet dat zelf echt wel. De mens ook. Alleen dat weten als informatiebron is in een onbereikbare sfeer geplaatst. Het kan menselijkerwijs niet voluit benoemd en geleefd worden, zolang we de taal om ons erin te uiten niet meer kennen

De mens is gezond. Ons denken gaat al snel aan de haal bij deze zin. En vervolgens onze waarneming. Het doet iets met ons. Maar wat eigenlijk precies? Er ligt een belichaming aan betekenis achter. Er ligt verlangen en hoop achter, of teleurstelling en wanhoop. Al deze gevoelens zitten vast aan pijn. We willen zo graag, we zouden zo graag.. gezond.

Gezond, rond, gezoend door de zon, heel, warm, betekenisvol, echt, levend, thuis, samen, voelend, rijk ..

We zouden zo graag zonder die niet goed te be grijpen dualiteitssfeer tussen ons, die altijd weer op een dag afstand brengt, iets zieks, iets broos of iets levenloos. Eigenlijk zouden we kunnen zeggen dat de sturende brein sfeer waarin we leven niet zo gezond is voor de mens. Het brengt ons in de war, aan het twijfelen, het laat ons verdrieten en lijden. En aan wat precies? Aan mijn pijn of is dat ons aller pijn? Is dat gezond? En duidt deze pijn niet het ontbreken van iets essentieels? Misschien komt dat omdat deze twijfelsfeer niet is wat we diep vanbinnen voelen. Er lijkt nauwelijks of geen verbinding te zijn tussen binnen en buiten.

En dan komen de bruggen, zoveel bruggen. Voeding, psychologie, mythologie, geneeskunst, therapie, religie, wetenschap, noem maar op. Zoveel mensen zijn gericht op gezond.

De focus op gezond en op het licht, geeft juist ongezond in zicht. Een ongezonde hang naar leven buiten jezelf. Naar een op te lossen werkelijkheid. Een te veranderen sfeer. Waarom moet de mens hier eigenlijk zonodig ver anderen? Waarom is dat?

En wat is dan een brug? Is een brug niet zoiets als terug naar jezelf en vrij van elke invloed sfeer van buiten? Hoe zonnig en beloftevol dat buiten ook kan klinken, het raakt niet aan jouw eigen zon vanbinnen. Niets raakt aan jouw zon in jou. Alleen jij kan stralen zoals jij straalt. Autonoom. Onafhankelijk. Vrij. Zou dat het ge zon d zijn waar we zo naar verlangen?

Vrije waarneming laat de mens vrij. Vrij van de betekenis, waar we constant in de duale sfeer mee in gevecht zijn. Vrij moet een onvrije variant kennen, anders mag je als mens geen betekenis tonen, ofwel een bekentenis van afkomst ondergaan. Het lijkt op een biecht, waarin je moet vertellen van waar je vandaan komt en wat je gedaan hebt, terwijl het niet jouw verhaal is. Gezond? En wat is afkomst anders dan jouw diepste gevoel van zijn, je gevoel voor wie jij nu bent. Energie die nergens zo beschreven staat, omdat dit gewoonweg niet kan. Niet in je familielijn, niet in je dna, niet in je medisch dossier, niet in je burger service nummer, niet in een ster.. gewoon nergens. We kunnen ons niet eens exact herinneren met velen, wat de betekenis is van afstamming. We hebben de beelden niet. We kennen de informatie niet. Het ontbreekt ons aan betekenis.

Heeft het dan zin, om met vorige levens aan de slag te gaan of waar de focus maar naartoe uitslaat in angst voor vergetelheid, als we niet hier en nu kunnen voelen van wat er over is aan gevoel? Van wat er nu uit ons binnenste naar boven wil borrelen aan echtheid?

Misschien is dat wel de meest gezonde beweging om te maken, gewoon voelen simpel ergens zittend bij een rots of een boom, van wie jij bent. Niet langer dansen om de kern heen, uit angst voor lijden. Uit angst voor on-gezond. En ongezonde mensen worden zo snel opgesloten in fabrieken, inrichtingen, ziekenhuizen .. Re-integreren moeten we. Bij wet Gezond. Vreemd soort wetmatigheid, die ons vasthoudt in die sfeer, waarin het leven niet voluit gevierd kan worden.

Veel mensen leven hier op aarde middenin de sfeer van lijden en dood. Om het een levensrijk te noemen is niet passend bij het beeldenformat, de gezonde dwangmatigheid oogt meer als een dodenrijk. Deze sfeer opent zich niet zomaar. Alleen als jij en ik stoppen met ver anderen: Ons ver houden van de waarheid diep in ons en ver van anderen. Ver van samen. Dat betekent dus stoppen met gestuurde waarneming die ziek maakt, om vervolgens in het spoor van gezond gezet te worden. Op levenslang gezond dieet, om dan als lijfelijk beeld te verdwijnen. Daar waar jouw zon niet mag in-schijnen, is het beeld nooit echt geweest. De beelden waren gericht op de werkelijkheid gezond, die uitzendt dat je je eigen zon moet negeren. En letterlijk dat zul je zien in de beeldenreeks die aan je identificatie geplakt is.. je beeld zal ondergaan nog voor hij zich naar jou heeft gevormd. Omdat jij de schepper niet was van dit beeld, wordt voor jou bepaald dat jij levenslang tijdelijk in functie bent.

De vraag van kracht is of het hier wel mogelijk is voor scheppers om te Leven? Zolang de werkelijkheid op aarde zich toont als een vorm van experiment is de energie niet vrij voor de vrije mens. Er is geen open gevoel voor thuis te leven hier. Bovendien kennen veel mensen een andere planeet als hun thuisplaneet. Misschien is het effect van de zo vrij mogelijke waarneming genoeg voor de experimentele fase, om zich te bevrijden van de gedwongen evolutiestatus, en in vrijheid leven te vervolgen en evolutie een vrije loop terug te geven om zich koninkrijk te vormen. Daarmee zullen veel mensen terugkeren naar hun eigen reeds bestaande koninkrijken in de kosmos (lees ook het gratis eboek: De designers van ons experimentele universum, de Huargardiaanse beschaving).

Het gevaar van de eeuwig therapeutisch gerichte focus op het zelf is groot. Het laat de mens dingen doen, zeggen en denken die er nu niet zijn. Het trekt de mens terug naar het oude en bedachte ‘vertrouwde’. Naar een soort verleden die niet echt bestaat. Het is niet de plek waar de mens, welke mens dan ook, vandaan komt. Het is niet wat MENS betekent. Mijn Eindigheid Niet Storen komt als betekenis voort uit een duale opengeklapte leefsfeer. Het is een technologische vertaling van menszijn, die niet uit de menskern is voortgekomen. Het label gezond is daarop geplakt, als een soort bedrading waar wij informatie uit ontvangen van wat wij moeten denken, mogen denken en wie en waar en met wie wij zullen zijn. 

Niks is eeuwig als echtheid naar voren treedt. En alles is eeuwig aan echtheid.

Belichamen wijzelf de betekenis van zijn, dan zal geen mens ons meer kunnen ‘gezonden’. Gezonden als werkwoord is een zeer ongezond soort gewoonte. De energie straalt via een soort vergrootglas collectief naar het individu toe. Om de mens maximaal af te zonderen van de kosmos. Mensen willen er elkaar erin duwen, eruit redden, overschrijven, zieken, tarten en zelfs doden. We hebben op aarde ernstig rekening te houden met verschillende soorten waarnemingen die naar ons toe gezet worden. De bedachte vrije aardse waarneming, de gevoelde aardse pijnwaarneming, de gevoelde aardse vrije waarneming.. En dan is er de kosmische vrije waarneming van buiten deze sfeer. Niets kan zich meten, tegenwerken of ’samenwerken’ met, als het gaat om deze volledig op zichzelf staande waarneming, vrij van het aardse bestaan. Het is het meest ruimtelijke gevoel voor zien en zijn die er bestaat. Precies in deze energie laat een woord als bevrijding zich open vouwen.

Vaak is het een mix van waarnemingen die de mens op zich af krijgt, grotendeels via de spiegel van het aardse menscollectief! die niet heel gezond is voor, die niet goed resoneert met, de gemoedstoestand van de kernzon. Demping is eerder het gevolg dan stralen. Het verzanden in uitleg, de verwarring die de vragen zenden, de onmacht en het redden, het eeuwige zoeken naar de oorzakelijkheid van bestaan.. het toont het gestuurde gezond in de mens en naar de mens. Het leeft in alle mensen hier op aarde, het is onderdeel van het programma -eindig mens zijn-.

De groepsspiegel is genadeloos in onbewustzijn; de gedempte zonkracht moet doorgegeven, tegen elke prijs! En in Bewustzijn is er geen spiegel en geen groep. Uitersten. De mens die gezond wil zijn raakt gevangen in uitersten. En hij denkt dat hij het zelf wenst. De mens die denkt dat hij gezond is, is ziek. Hij lijdt aan gedachten van gedachten van gedachten van gedachten ..

Een mens die weet, die diep vanbinnen voelt, dat hij als zij gezond is, die treedt in/ is in verbinding met echte levenskracht. Kracht die diep in hemzelf huist en zich in het moment openbaart om vrije informatie te tonen. De gezonde mens laat zijn aards gespiegelde zelf met rust en daarmee ieder ander. Hij laat zichzelf los zijn van elke vorm van ver andering, ver betering, vernieuwing en dus van de aardse- mens- gezondheid. Hij denkt niet om en anders en hij is niet vatbaar voor licht en de verlichten.

De aardse spiegelzelf maakt van de mens een spiegelheler. Ooit noemde ik mijzelf even zo. Het leek een steppingstone, maar dat was het niet. Het was een afleiding door de belofte aan licht die iemand me ooit spiegelde in informatie overdracht rond het onderwerp quantum fysica. Licht lokt, het liefst met krachttermen en toverformules, die precies de mens aanspreken op de kracht die open wil op dat moment. En allang geopend zou zijn, als de waarneming, in dit geval de mijne destijds, vrij genoeg was geweest. Maar dat was het niet. Zo drijven mensen in een bad van bubbeljaren voorbij, zeepbel na zeepbel doorprikkend. Hopend op ver andering. De vervolmaking van de puzzel van de gebroken spiegel.

Die spiegel is hartstikke heel. Hij toont onze gebreken namelijk tot in het perfecte. Op het gerobotiseerde af. De spiegel staat symbool voor programmeringen, die zich doorkopiëren in de menselijk ogende systemen. Het is net als met oude verhalen, ze blijven maar overgeleverd worden. Bijna niemand sluit de boeken nu eens en zegt.. en nu is het klaar met deze verhalen die we geschiedenis noemen. Uit. En als ik los kijk van de spiegel in mijn ogen zelfs nooit geweest. Ik hoef geen verhaal, ik ben het zelf. Hier ben ik. In mij leeft verhaal. Het heeft weinig tot niets te maken met deze spiegelwerkelijkheid. Hoe ik hier gekomen ben, het zal je verbazen. En zolang jij bezig bent met gezonden, zal het je niet kunnen raken. Tot een dag, misschien schijnt de zon ineens helderder dan ooit, dat het mensbesef ontwaakt en je voelt vanbinnen dat je ook een eigen verhaal hebt. Eén die vooraan staat en in de voorste linie. Het is de meest gezonde beweging die er bestaat en ook de meest levende. Op commando beginnen te ademen en ermee ophouden is niet wie we zijn. En er is niets die jou kan vertellen hoe gezond jij in wezen allang bent. Mens van de planetaire werelden, hoeder van de kosmos, vrije reiziger; welke gouden zon leef jij?

moniek

Bron: https://earth-matters.nl/de-gezonde-mens/


Martijn van Staveren: De designers van ons (experimentele) universum, de Huargardiaanse beschaving

(door Earth-Matters) Dit zijn diverse fragmenten uit educaties van Martijn van Staveren met betrekking tot de designers van ons (experimentele) universum, de Huargardiaanse beschaving. Het wordt aangeboden als bijlage bij het gratis ebook met gelijknamige titel. Het ebook mag als inleiding worden gezien. Je kunt het hier gratis downloaden: https://earth-matters.nl/product/eboo…

Inhoud:

  • blz 6 – Voorwoord
  • 10 – Het aankoppelen in dit universum
  • 29 – De Huargardianen, een alliantie van 8 rassen
  • 35 – Ondanks non-interventie: Invasie van het originele Huargardiaanse experiment
  • 43 – De crux van waarneming en het intact blijven van het originele experiment
  • 48 – Organische, analoge en synthetische werkelijkheden
  • 51 – Wat is experiment en wat is bestaan?
  • 52 – Twee soorten mensen
  • 59 – Onze samenleving: de 54e opkomst van beschaving op deze aarde
  • 61 – Emotioneel design
  • 63 – Tijdlijnen en 188 superdimensies
  • 108 – De hack in 1958
  • 122 – De val van Gaia
  • 125 – Over dieren in het experiment
  • 130 – Genezing: Terugzetten blauwdruk oorspronkelijk design in je lijf
  • 131 – Ontmoetingen – Wij zijn de leerlingen van onze leerlingen
  • 135 – Bekrachtiging met betrekking tot de designers
  • 138 – zoals we bedoeld zijn in aards leven – gedicht door moniek van pelt
  • 144 – De totale vrede in het hele universele scheppingsveld herstellen
  • 149 – De essentie van het scheppingspotentieel
  • 155 – Verstrikt raken in de matrix – demping van levensvreugde
  • 165 – De oorspronkelijke bedoeling van de baarmoeder
  • 168 – Nederland en de verschuiving door de hack
  • 172 – UFO disclosure, een gehackte agenda waar de designers niet inpassen
  • 175 – Designer waarneming, technologie en kracht
  • 178 – Je kernboodschap en de designers
  • 180 – Herschepping door voorstellingsvermogen
  • 185 – Vanuit het gehackte script van de dood terug naar de onsterfelijkheid
  • 192 – Samenspraak met de designers over leven en dood – essay door moniek van pelt
  • 206 – De ingebouwde Great Reset van de designers en het huidige gevecht om de hoofd-tijdlijn
  • 216 – RESET – in vrije taal: Regels En Systemen Eindigen Totaal – samenspraak met vrije velden om de designers van dit universum te ontmoeten – essay door moniek van pelt
  • 226 – De 2e hack: De Aethians nemen het over van de Annunaki (1e hack) en hoe je dat kunt waarnemen (en ontdoen) in jouw leven
  • 258 – Hoe vrij wil een mens werkelijk zijn? Werkelijk?

Licentie Creative Commons-licentie – Naamsvermelding (hergebruik toegestaan)