Aandacht brengt Scheppingskracht

…Maar dat is energie, energie is voeding en daar kun je dingen mee doen.

Er is iets wat van origine zo hoort te functioneren dat aanwezigheid, aandacht, waarneming, dat het iets genereert in jezelf. Je raakt vol met trillingen van buitenaf, je laat je eigenlijk informeren door het veld. Dat is wat we ook doen, als we ergens nooit geweest zijn, zeggen we: weet niet waar het is, of ik weet waar het is, maar alles moet je zoeken. Maar als je een keertje goed erdoorheen kijkt, je weet nog steeds niet waar het allemaal staat, maar je voelt je wel op de een of andere manier meer zeker, omdat je de informatie in jezelf hebt opgenomen. Er is een soort verbinding tussen buiten en binnen.

En de informatie, de trilling die ontstaat door waarneming, is eigenlijk een soort energiebewustzijn die je in kunt zetten om in het veld terug te plaatsen. Zuivere waarneming, dat is de kosmische beweging in deze werkelijkheid, dat je absorbeert, reproduceert en weer terugzet in het veld, met aandacht en daar plaatsen, en daar plaatsen en daar plaatsen. Het is heel mooi. Daar komen dus ook de “remote viewing” programma’s vandaan van het leger, dat ze met remote viewing en aandacht raketinstallaties konden blokkeren. Met dat gevechtsvliegtuig van de CIA in 1957-68 remote viewing programma’s had, nog steeds overigens, maar ik verwijs nu hieraan, waarin gevechtsvliegtuigen niet konden opstijgen … door gericht mind-kracht in te zetten. Nou, het houdt nog wat in. Waarom zouden militairen het kunnen en wij niet? Ik leg het nog even doorheen, want dat eigenlijk kunnen we zelf ook.

Het vollopen van energie, of het opbouwen van energie is een hele gevaarlijke manoeuvre voor bepaalde krachten, die niet willen dat jij jouw energie, als het ware, die je gedurende hele dag opbouwt, in gaat zetten. Want als je in dat heel bewust wordt dan zou je met je aandachtsveld en je betrokkenheid, vanuit je hartsbetrokkenheid, kun je je energieveld vanuit de emotie ergens heen zetten, kun je het heel bewust doen. Heel bewust kun je dus dingen opbouwen. We noemen dit op de Aarde telepathie, maar dat is het helemaal niet, het is er gewoon pure zuivere: aandacht brengt scheppingskracht. Kun je heel bewust doen. Kun je ook per ongeluk doen, dat is wat in deze wereld gebeurt, per ongeluk laten we dingen veranderen of per ongeluk zijn we voortdurend afwezig waardoor de verandering niet plaatsvindt en iets anders doorgaat steeds.

Om dat te voorkomen dat we voortdurend de hele dag, hele week, hele maand, heel jaar heb je dit – als je lang genoeg leeft en je zou je energie niet kwijtraken en je zou daarmee weten om te gaan -, zou je steeds grotere krachten krijgen. Energie is kracht, dus je gevoelskrachtintelligentie van binnenuit neemt toe, je emotionele patronen waar je frequentie uit bestaat worden krachtiger, er komt steeds meer aan informatie in het leven. Maar ook je mentale krachten worden groter. En om dat te voorkomen, dat die lijn steeds blijft stijgen vinden er constant ontlading-momenten plaats… Je ontladingspunten, dat zijn vaak, bijna altijd, momenten waar we niet aanwezig zijn, waar we ons laten besturen. Het kan een forse schrik zijn, kan een gedachte van iemand anders zijn, die daardoor heen gaat waardoor je niet meer bij jezelf blijft. Je wordt op die of andere manier gestopt. En als onderbreking van de evolutionaire bewustzijnsgolf door de Aarde, krijg je klap op de nek.

Als je dat door begint te krijgen, ga je heel anders naar je werkelijkheid gaan kijken. Ga je zien wat er gebeurt. Hoe mooi de gebeurtenis ook is, die plaatsneemt, waarbij je betrokken bent, ineens doorzie je: zo, dat is een slim verpakt systeem, ik ben gewoon compleet uit mijn energieveld weg. Ik zit ineens in een hele andere gedachtengolf met een hele andere bezigheid.

Is dat per se slecht? Nee, dat is niet slecht, want daar gaat het helemaal niet om. Het is iets anders. En we halen de classificatie van “goed” en “kwaad” daar af. Het is iets anders. Het zorgt ervoor dat ik weer opnieuw moet instappen in mijzelf.

En in deze beweging hebben we dus te maken met het traumatische, of blokkerende, afsluitende, corrigerende gedachte. Het woord “trauma” is niet altijd op z’n plek, want soms zijn dingen niet echt een trauma, maar het heeft de uitwerking van dat je uit de opbouw komt. Dus je kunt je concentratie kwijtraken. Je kunt je zin kwijtraken om iets te doen. De zin om iets te doen, de verbondenheid om iets te doen kunnen gewoon weg zijn. Het is toch iets heel geks. Het is toch iets raars, dat je iets doet vanuit je gevoel en dat een moment later (we noemen dat wel eens “mijn humeur is naar de haaien”), dat een moment later het gevoel weg is. Het is toch gek? Hoe kan het zijn, dat jij beslist, je voelt dat het goed is, dat je daarmee bezig gaat, en dat er iets gebeurt, en dan dat is dan ineens weg. Alsof het een leugen was wat je daarvoor voelde? Terwijl je toch weet dat het klopt. Daar moet je je best doen om daarin te komen.

Dus daar wordt gewoon geschaakt met ons bewustzijn … en daar moeten we inzicht in krijgen. Op het moment dat je meer energie krijgt, meer aandacht, gaat jouw bewustzijn, dat noemen we in hersengolfstaal, je trilling stiller … (tekent Gamma, Bèta, Alfa, Theta en Delta – he, het is wel toevallig (gelach)). Het gaat om golven van bewustzijn.

Gamma-bewustzijn, bijvoorbeeld, dat is als je heel veel informatie moet horen, snappen en begrijpen. Hier is de mengeling, er komt heel veel informatie naar voren, maar de ondertoon is dat je voelt je grondtoon.

Bèta is het bewustzijn, trilling van de hersengolven van het denkveld van de mensheid hier. De mensheid op deze Aarde denkt voornamelijk in Bèta-bewustzijn, dus de trillingen van de elektromagnetische golven zitten in de frequentie van Bèta.

Vraag: Zegt Gamma dat je dan niet zo veel bij voelt?

Nee, dat hoeft niet… alles wat je daar voelt is vaak ook een hyperneurologisch responsveld, dus dat is meer een simulatie. Dus je kunt voelen vanuit je brein, dat is ook heel mooi. En je kunt voelen vanuit iets anders in jezelf, dat is ook heel mooi.

Vraag: En in de Gamma is de kans groot dat het vanuit het brein is?

Gamma is heel snel, het is ongeveer 40 trillingen per seconde en je brein resoneert. Dat is een heel snel trillingsveld en waar heel veel informatie wordt opgenomen van buitenaf. Het is een heel snel denkveld.  … Beta-bewustzijn dus, doorsnee denkveld waar de mens zit.

En dan is het Alfa-veld, dat is de meditatieve sfeer waarbij je voelt dat je gaat ontspannen. Bij Alfa merk je: he, mijn hersenen beginnen prikkels wat los te laten en voel je dat allerlei vormen weg gaan trekken. Bij Alfa daar zie je vooral bij meditaties op dat je de grip kwijtraakt, dat je in slaap zou kunnen vallen. Dus meditaties zijn, zonder dat mensen het door hebben, zijn heel vaak een agenda om daar in de diepe meditatie je eigen bewustzijn kwijt te raken en in slaap te vallen en aan te klikken aan iets anders. Als je binnen dat Alfa-bewustzijn, dus binnen de meditatie, leert, onder beweging die we zo gaan door gaan nemen, als je weer herleert om dat toe te passen met je bewustzijn: dat je toestaat en te ontspannen, en helder aanwezig te zijn. Dus lichaam ontspant, geest ontspant en je bewustzijn fietst niet weg, of die haalt je weer terug, dan zul je merken dat je binnen het Alfa-bewustzijn een nieuwe staat, vorm van bewustzijn kunt ervaren in jezelf, en dat noemen we hier op de Aarde Theta-bewustzijn. En Theta-bewustzijn is een hele diepe meditatieve staat, een hele rustige energie; hier zie je het trillend, er wordt heel veel informatie van buitenaf opgenomen. En met Theta-bewustzijn is het zo, dat heel veel informatie komt van binnenuit. Via de hartskracht, hartsintelligentie, echt hartsvibraties, informatie buiten ruimte en tijd, dat die binnen kan komen.

Dus hier ontstaat een trilling die rustig is en vibreert met de kosmische intelligentie in het lichaam. Daar ben je dus helder aanwezig, toch ben je in totale rust. We moeten ons niet op gaan leggen, dat we dit moeten bereiken. Dit is gewoon een tabel, op een rijtje neergezet. En een andere laag daar onder, dat is nagenoeg “0”, dat is de driehoek, dat is de Delta. Delta is een nulpunt, daar worden de dingen neergelegd in vibratie, dat is het startpunt van een nieuwe frequentie…. Mensen die heel vaak in Gamma zitten, vooral met trainingen, in opleiding, dat soort dingen, met veel informatie van buitenaf de hele dag door die kunnen net zo goed in een Theta-bewustzijn komen. Maar kijk, daar is het vaak “leeg” voor de mensen, want je moet gaan leren luisteren naar jezelf, naar de kosmische kracht. En als je je heel erg bent afgesteld op prikkels, gewoon zintuigelijk, dan ben je gewoon verslaafd daaraan. Dus het hoeft maar dit te gebeuren en ons brein is gelijk erop gericht.

Bron: Martijn van Staveren, EDU 27 juni 2021

Illustratie: Brain  waves https://www.sciencedirect.com/topics/agricultural-and-biological-sciences/brain-waves


Nulpunt

Dus ik geef hier eigenlijk mee dat er iets is gebeurd wat niet alleen in deze werkelijkheid gebeurt maar dat hier iets op een onvoorstelbare geavanceerde manier plaatsvindt en wij ervaren dat is onze werkelijkheid in een vorm maar dat zijn trillingen die er toe leiden dat de zieners van oorsprong, want de mens staat ergens voor als multidimensionaal godswezen, dat de oorspronkelijkheid van de mens geen functie meer heeft. Dat is wat hier gebeurd is. In feite is de mens gedeactiveerd.

Ik zal hem nog één keer kort herhalen.

De kracht van de mens, haar innerlijk bewustzijn, is dat zij, als zij in balans verkeert, en dat is gewoon een gevoel, dat zij dat balansveld in het lichaam terug laat keren, heel krachtig kan kijken en waarnemen waardoor de velden van werkelijkheid zich anders gaan gedragen.

Dat gebeurt nu hier op deze aarde. Dat is waar de mens in de meest spectaculaire doorbraken voor staat. Deze kracht is op deze aarde nu zo minimaal en klein, maar als we hem inzetten wordt ‘ie zo groot!! Bedenk en probeer het voor te stellen hoe groot die kracht is als de kracht van binnenuit het hele lichaam is. Hoe krachtig zou je kijken als wezen, als mens, hoe krachtig zou je kijken, hoeveel effect zou jouw manier van zuiverheid en daadkracht hebben in de werkelijkheid waar je vandaan komt? De mens is alom gekend! In alle werelden is de mens gekend! En ook de mens van Gaia en ook van heel veel andere werelden waar de mens ook leeft. En de mens is een ziener en wordt een ziener genoemd en gezien omdat overal waar de mens komt, in de balans, brengt de mens door haar aanwezigheid en manier van observeren, brengt de mens verstoringen in het veld naar het nulpunt. Alleen maar door haar zuiverheid. Denk aan je leven nu. Je herkent het, je weet het, er is ergens een moment en misschien vaker in je leven geweest dat je op een plek kwam waarvan je wist het is belangrijk dat ik hier nu ben. Of dat je in een discussie terecht kwam en dat de discussie stopte omdat jij kwam. Of omdat er iets veranderde in een gesprek alleen maar omdat jij plaatsnam en een vraag stelde of misschien wel niets deed. Of dat je een bus inloopt en dat je voelt dat er iets verandert en dat ineens mensen allemaal stil zijn omdat jij binnen stapt. Of dat de mensen ineens heel erg tot leven komen omdat jij er bent. Of misschien wel dat je bij je familie komt en je familie je de mond wilt snoeren omdat het een reactie is in het veld om jouw innerlijke kracht niet door te laten druppelen in en ik heb het niet specifiek over familie, maar dat jouw zienswijze geen effect gaat krijgen op het effect van de ander. Die kracht in de mens dat is de oorspronkelijke lichtvlam. Dat is een bewustzijn dat fundamenteel is en niet vormloos is, want het witte licht waar iedereen het over heeft, dat is dus het licht wat het effect is nadat wij niet meer onszelf tot uiting kunnen brengen. Dus als wij kiezen voor het licht komen we weer in hetzelfde moment en worden we weer omgezet, weer in de situatie van de werkelijkheid die we meemaken die we niet zelf hebben gecreëerd. Denk hoe groot en voel hoe groot die kracht is van oorsprong wat je hier op de aarde in het klein kent.

Als de mens zich meer bewust wordt, als een groter deel van het fysieke brein zou gaan functioneren en dan wel gebaseerd, niet op ingevoegde modellen met een bril, wat een ander je vertelt, maar al die brillen juist weg, je gaat weer voelen, dan gaat een deel van dit brein functioneren en dan wordt deze werkelijkheid anders geïnterpreteerd. Ken je die blaadjes met al die zwarte stipjes? Leuk met nummertje 1 t/m 300. Dan ga je zo lijntjes trekken, weet je wel? Dat deed ik als kind altijd. Verschillende lijntjes en dan had je een figuurtje. Ik probeerde al altijd van te voren het figuurtje te zien. Dat was bij die simpele heel makkelijk en bij die moeilijke was het, nou ik zeg het al, moeilijk.

Maar wat we dus doen, we brengen dus verbanden. De lijntjes maken een vorm. Onze hersenen maken verbanden en die lijntjes zijn dus een vorm en we kunnen herkennen wat het is.  Maar deze werkelijkheid is eigenlijk, zo moet je dat gewoon even simpel bezien, is ook op een informatiebewustzijn gebaseerd veld, dat is een bewustzijnsveld, en ons brein is niet in staat om alle eindjes, alle pickseltjes, tot een groter geheel te brengen. Dus wat wij zien is alleen maar een interpretatie van het fysieke brein op basis van geloofssystemen. Geloof is propaganda en propaganda is denken. Het heeft helemaal niets te maken met echt voelen. Dus het is eerst propaganda, daar ga je iets over denken, vanuit je gedachten komt een gevoel en vanuit het gevoel komt een handeling. Maar als je de propaganda daarvoor weg durft te halen dan komt er dus geen gedachte meer uit die propaganda voort, het is er dus niet meer, de propaganda is weg, de oude geschriften gaan dus gewoon aan de kant, dan gaat dat weg, dan ontstaat er een leegte, dan komt er uit die leegte geen gedachte meer, maar alleen een gevoel. Een gevoel van niets. Dat is geen informatie hier, maar dat is een nulpunt, dan ontbreekt het voor het brein aan een kader. Er is niets. Op dat punt ga je in de stilte, dus je moet als mens op deze wereld beseffen dat alles propaganda is, dat moet je gewoon durven doen, dan is dus de propaganda weg, de gedachte is weg, er komt een leeg gevoel van voelen en dan komt er een handelen uit. En op basis van die frequentie ontstaat er een ander bewustzijnsveld in de mens, en zal zij in eerste instantie deze werkelijkheid niet meer ervaren als voorheen. Eerst komen er andere informaties tot leven. Dat is wat hier aan de hand is. Daarom worden er zoveel modellen ingevoegd, propaganda, om de mens in het geleide denken en het voelen te houden.

Het script dat alles verandert in dit moment, nu, doordat jij nu tsjoep jezelf anders gaat ervaren, durft aan te nemen dat je in feite belast bent met je persoonlijke toestanden van dit leven, waar je dus geen weerstand in gaat leggen, maar er anders naar kijkt en ook zorgt voor andere reacties op jouw leven en in jouw leven. Zorgt ervoor dat de meest onmogelijke dingen, die in deze werkelijkheid geen toegang zouden hebben, toch gebeuren. En daarvoor kan ik alleen maar aan mezelf werken. Ik kan jullie inspireren en jullie inspireren mij. Maar ik kan jullie niet healen. Wat ik wel kan doen is mijn Kracht laten vibreren en daarbij als membraan, net als jullie allemaal, elkaar ontmoeten in die vibratie. En op het moment dat dat gebeurt, dat de mens terugkeert in eigen bewustzijn, het nulpunt, waarin er dus geen keuzes meer zijn tussen het goede en het kwade, maar wel wetende dat er andere krachten zijn met andere agenda’s, die je dus niet als kwaad moet aanduiden, dat er ook goede krachten zijn met hele mooie bijdragende agenda’s, die je dus ook niet als goed hoeft aan te duiden, dat je in het midden staat  en voelt: dit is mijn boodschap voor deze wereld.

Die oorzaak en gevolgen – de gevolgen komen niet in beweging omdat de mensen die in die scripten leven zo geconditioneerd zijn geraakt in het denken, dat ze niet anders kunnen denken en daardoor alleen maar in de oorzaak gevolg wetgeving zitten van het labyrint. Dus de mensen kunnen niet anders denken omdat ze alleen maar denken zoals ze nu denken en denken dat ze niet anders kunnen denken en dat denken het perfecte denken is.

Bron: Martijn van Staveren

Thema: Nulpunt

Audio fragment: Het nulveld inzetten= Schepping luistert (mp3)


Ik vertrouw mijzelf ten diepste (gedicht)

(door Asma) Ik vertrouw mijzelf ten diepste

Ik vertrouw mijn diep vermogen van waarneming

Mijn waarneming als een Zijnsvibratie

Een klank

Een kleur

Een ademhaling

Stilte

In en uit

Intact

Vol

Rond

Levend

Een aanwezigheid in het Veld

Het is wie ik ben

Ik vertrouw mijzelf ten diepste

Wanneer ik mijzelf vertrouw hoef ik niet bang te zijn voor jou

Voor wie jij bent

Voor wie jij niet bent

Voor jouw kracht

Voor jouw macht

Want ik zie jou

Ik voel jou

En ik weet jou in mij

Ik vertrouw mijzelf ten diepste en daarmee vertrouw ik jou

In hoe jij beweegt

In wie jij bent

In wie jij zegt te zijn

Ik luister…

En ik voel…

Ik hoef niet aan je te sleutelen of aan je te trekken

Aan je te rammelen of je te veranderen

Je te hebben of te houden

Want jij bent jij

In jouw eigen unieke zijn

Met jouw vermogens

Ik hoef je alleen maar te zien

En te voelen

In de oprechtheid van wie ik Ben

In hoe jij je laat zien aan mij

In dat wat ik voel diep van binnen

Wetende dat alles daarin zal ontstaan

Vriendschap en samenwerking

In Openheid en Waarheid

In alles wie jij bent

En in alles wie ik Ben

Daar waar niks verborgen kan zijn

In een bedding van oprecht Samen

Open

Eerlijk

Met ruimte voor elkaar

Ik vertrouw mijzelf ten diepste

Ik vertrouw mijn diep vermogen van waarneming

Mijn waarneming als een Zijnsvibratie

Die hele werelden kan scheppen

En ook tot stilstand kan brengen

In een moment van stilte

Rust

Balans

Een brullende kracht van Leven

In zachtheid

die zich niets toe-eigent

En alles vrijlaat

In stroming

Ik vertrouw mijzelf ten diepste

mijn gevoel

mijn weten

mijn waarneming

Een diepe vibratie van Zijn

Waarin ik elke vorm van leven ontmoet

Ik vertrouw mijzelf ten diepste

En daarmee vertrouw ik jou

In vriendschap en in samenwerking

Asma leest het gedicht voor: https://www.youtube.com/watch?v=_cUFqBHOwno

Bron: https://www.codesvancreatie.nl/ikvertrouwmijzelf/


aerial photography of rock formation

JA!

Ja!

Je weet dat je niet alleen bent.
Je weet dat er krachten zijn
achter jou en bij jou,
van de wereld waar je vandaan komt.
Dat wéét je.
Op jouw manier wéét je dat.
En hoe dat eruit ziet laten we even los.
Weet dat het niet alleen over jou gaat.
Jij bent nu hier en je weet dat er véél meer bij jou en rondom jou aanwezig is.
En daar mogen we ook aandacht aan [..besteden..]
Er wil zich véél meer laten zien dan alleen [..wij..]
Dit is een ontmoeting op een héél hoog niveau binnen het humanoïde veld, omdat jij d’r bent.
JIJ bent er.

Terwijl we luisteren naar de geluiden van deze aarde,
richt je maar eens gewoon op jezelf,
op wie en wat je bent voor jezelf, waar je verbinding mee hebt.
wie d’r aanwezig is in je werkelijkheid, je oorsprong,
andere kosmische groepen rondom jou, de verbinding,
richt je maar eens op jouw manier op jezelf,
dat je poorten opengaan, dat er gevoelens, krachten,
emoties, trillingen binnen kunnen komen, in verbinding met je lichaam.
Laat het maar eens gewoon rustig, met je aandacht in jezelf, landen.
TOEGANG!

In dit moment van deze sessie, aandachtssessie,
maken we ook ruimte om onze eigen nieuwe frequentie en trilling hier te laten zijn,
in relatie tot de achterban, de wereld waar je vandaan komt,
die jou nooit uit het oog verloren is, die altijd, van het begin dat je in deze wereld bent
het oog en het hart bij jou heeft weten te houden,
hoe zwaar je het ook in je leven op sommige momenten hebt.

Maar ook is dit moment een sessie-moment, energie-overdracht, dat er mogelijkheden zijn om,
nu deze kanalen in jouw bewustzijn zó formidabel in beweging komen,
de samenwerking tussen jou en hen op te starten, want dat weet je.
Ik geef het [..er..] niet in, maar je weet het op jouw manier.
Héél diep van binnen wéét je dat er iets aan de hand is, aan de gang is,
wat voorbij de mogelijkheid gaat aan wat je nu op dit moment ziet.
Dat er een interactie is tussen jou en die andere groepen.

Dat het niet zómaar is, dat je hier bent, maar dat daar héél scherp naar gekeken wordt.
Met héél veel aandacht gekeken wordt, en aandacht is de kracht.
En dat dat niet zomaar een ‘ik maak maar een wandeling op aarde’ leven is,
maar dat er achter jou zo’n assistentie-kracht is, zo’n gigantische intelligentiekracht is,
zo’n grote hoeveelheid bewustzijn is, dat hen er álles aan gelegen is om,
nú jij hier binnen bent, het pad wat je bijna niet zou zien als mens van déze wereld,
in de functie die je zou kunnen hebben, om die invulling te geven.

Dit is een sessie-moment, een moment van uitwisseling,
dat je met je hárt kunt voelen dat je d’r klaar voor bent.
Dat je voelt, dat er een enorme beweging is op, en naar jou en rondom jou.
En dat in die zin de interesse die jij bij hen wekt, echt op wezenlijk niveau is.
Misschien voelen we ons best alleen in ons dagelijks leven;
ze zijn er altijd met hun oog en hun hart, maar het klopt wel dat ze er niet in geïnteresseerd zijn.
Daarom voelt het soms ook echt leeg.

Ze zijn [..hiervoor geïnteresseerd..] in wat je kunt doen, op een andere niveau.
Op het begin van de dag een vraag: waar gaat het over?
Wat is het écht wat jij in jezelf draagt?
Dáár gaat het om, [ ..wat dat..] het écht is.
Dát!
Daar staat dit moment centraal, dat we ook met onze aandacht hierheen reizen.
Dat wij raken met ons bewustzijn.
Dat wij hen laten weten, dat we d’r zijn.
Dat we ons bewust aan het worden zijn.
Dat er meer mogelijk is dan wat we tot nu toe hebben kunnen voelen.

Laat deze mogelijkheden in de matrix maar rollen.
Laat het maar open gaan.
Laat het maar komen.
Laat het maar opstarten.
Laat die frequenties maar helemaal los rollen door je bewustzijn, door het veld.
Laat alle mogelijkheden die met JOU te maken hebben, laat die maar lekker rollen.

Dus waar gaat het echt over?
Wat is [..er..] precies?

We gaan het de volgende keer met elkaar hebben over de command.
Wat de command, ’t instructieveld vanuit bewustzijn, nou eigenlijk echt is,
hoe je hem d’r in zet en hoe je het ook samen doet, en niet per se in stilte.
Kom maar tevoorschijn.

Laat het paradijs in jezelf maar ’s helemáál, naar het origineel die je bent, helemaal komen.
En niemand doet ‘eraan mee’. Wat je voelt, dat doe je de volgende keer, uit jezelf,
vanuit jezelf, je zet hem neer, je gaat nóóit iets doen wat hier wordt aangegeven.
Als ik zeg: doe maar lekker je ogen dicht en ga maar even kijken bij jezelf”,
zelfs dán ben je, en juist ben je bewust dat je ogen dicht gaan omdat jij het beslist.
Dat moment ertussen.
Er wordt gezegd: ‘Kan ik het zelf beslissen? Ja! Daar gaatie…
Alles zelf doen, helemaal zelf afstemmen…

Martijn van Staveren

Zwaanshoek, educatie 12 juni 2021 – bekrachtiging


Hunebedden samen-kracht

(door Johanny) Hunebedden samen-kracht  en  wezenlijk samenwerken.

Ooit is er ingebroken in het kristalbewustzijn van de oorspronkelijke hele Aarde .

Waardoor wij in deze werkelijkheid zijn terecht gekomen.

Op de 22 mei hebben wij  met een groep bron wezens  die 

zich verdiepen in ons eigen  kristal kracht in  vooral eerst henzelf

en ook van deze-onze en oorspronkelijke  Aarde.

Vanuit ons harts- en ook fysieke zijn gingen wij ons zelf met elkaar verbinden staand in een open hunebed

en juist  ook vanuit  kristal kracht in ons zelf.

Verbonden om bewustzijn terug te brengen…te openen … sloten te verbreken van het ingekapselde en verbogen bewustzijns-velden van en in het  Aarde-kristal-bewustzijn 

En daardoor ook, zeg maar, tegelijktijdig  bij ons Zelf bewustzijn 

gefragmenteerd bewustzijn terug gebracht . 

Het weer en ook de natuur waren zeer bekrachtigend Aan-wezig. Waar wij aanwezig waren hield de regen voorspoedig op. De bomen en de vogels waren telkens hoorbaar en zichtbaar, bekrachtigend  aanwezig. Een vogel vloog onder het hunebed door en bracht zichzelf ook in. 

Wij hebben alles wat wij deden  in en voor onszelf en ook de Aarde geborgd.  Beseffend dat wij de nieuwe tijdlijn binnenbrengen en ook zijn.

Het was een buitengewone ervaring die volledig ook samen in eigen autonomie  geleid werd.

Names ons allen johanny 


Geleidde gedachte

Ben je je er bewust van dat als je een keer negatief denkt over iemand dat dát een schakeltje is binnen een heel groot programma wat gericht is op die persoon! Je participeert in een geleidde gedachte die gefragmenteerd is door misschien 300 mensen!

Dat beseffen wij niet maar dat moeten we wel gaan beseffen! En in die periode, ja dus ook de voorbode daarvan, de weken en maanden daarvoor mensen die me lief zijn waar ook van alles mee gebeurde in gedachten en die het contact verbrak of negatieve gedachten was. En ik vind het prima als mensen aan mij twijfelen, dat begrijp ik ook allemaal wel, dat vind ik ook goed, het moet ook echt het gezonde bewustzijn twijfelen aan alles wat een ander vertelt ook over mij om je eigen bewustzijn overeind te houden. Want die moet je dus in tact houden. Maar het waren zulke geniepige korte momenten bij elkaar opgeteld was dat de geleidde gedachten die uiteindelijk dat hele veld van die pijn als software liet ontstaan.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Alles is software en onze matrix is een software werkelijkheid. Er ligt een programma waaruit deze matrix is ontstaan, geschapen, gecreëerd, geprogrammeerd, codes!  En het bijzondere is dat als de mens zich aanzet met haar of zijn bewustzijn naar een object, ik noem het bewust even een object, materie, dat de informatie van die materie  zich anders gaat gedragen. Dat is kwantumfysica. Dus die informatie in de materie en er is dus geen materie, eigenlijk wordt de hele samenstelling van die materie gaat in beweging komen door menselijke observatie. En menselijke observatie is dus aandacht daarvoor.

Nou de aandacht die wij hebben voor deze wereld is eigenlijk minimaal. Als je aandacht hebt voor deze wereld, dat betekent dat je dus ook echt betrokken bent bij wat er plaatsvindt, dus betrokken bent bij een mens of een situatie dan is de werkelijkheid die je buiten jezelf ziet wordt geraakt door jouw aanwezigheid. Dat is de kwantum kosmische wetenschap. En als we zien op afstand binnen de aarde dan kunnen we zien dat de aardse mens en ik heb het over de mensheid in zijn geheel, eigenlijk nergens bij betrokken is. Zij laat voor zich regeren, zij laat beslissingen nemen, zij laat eigenlijk alles ontwikkelen, zij laat zich leven in modellen. Het is een totale ontsporing van betrokken zijn bij elkaar. En als we dat in ons eigen dagelijks leven zien dan wordt het wel duidelijk dat je op het ene moment ben je voor je moeder heel erg, heb je heel veel aandacht, maar op het andere moment niet. Nou dat klinkt vermoeiend zeg als je elke dag aandacht moet hebben. Ja maar dat is niet zo,  het is een heel automatisch bewustzijn.

Kwantumfysica laat ons zien dat aandacht verandering brengt in de draaggolf van informatie, dus de trilling. Oké. Gedachten, ik heb het over gedachten in het hoofd. Trillingsvelden, informatievelden, gedachten zijn informatievelden, die informatievelden zijn ook trillingsvelden dus ook energie.

Als jij denkt in een model wat niet van jou is maar in dat van een ander daarom vraag ik ook altijd van vergeet alsjeblieft mijn verhaal van wat ik vertel en ga van het onderzoek uit van wat je er zelf mee wilt doen, als je naar de gedachte kijkt, als iemand een model heeft van spiritualiteit of en model van een samenleving, echt een model van de samenleving, dus waar je in gelooft als mens dat je eigenlijk alleen maar kunt overleven door een rol in te nemen, door te studeren en te moeten werken voor geld en pas als je genoeg geld hebt echt een gelukkig leven kunt hebben, dat informatieveld als dat er is dan is dat ook echt alleen maar een aannameveld wat er is!! Want het wordt helemaal niet gevoeld!!

Dus je hebt een denkveld, een mind constructie, je hebt een denkveld dat noemen we gedachtevelden die in het veld komen naar buiten, dus dat is je gedachte maar je hebt daarnaast ook nog een gevoelsveld. Nou, nou is het heel bijzonder dat onze werkelijkheid die wij ervaren bestuurd wordt door verschillende intelligenties, mindcontrol maar dan veel groter en multidimensionaal. Er zijn 8 verschillende allianties van multidimensionale intelligenties die zich bemoeien met het experiment. Die, ik zeg het allemaal simpel hoor, want zo simpel is het niet. Ze hebben allemaal een joystick en ze kunnen met hun joystick sturen ze over de gedachten door de mens.

Dus het ene concept van bewustzijn komt bij die groep vandaan en het andere concept van wie god is komt bij die groep vandaan en weer een ander die praat over pendelen dat komt bij die groep vandaan. Ik druk het allemaal eenvoudig hè. Maar uiteindelijk zijn het allemaal constructies van de mind.

Het zijn eigenlijk artificiële instructies die plaatsnemen in jou! En als je een gedachte hebt die niet van jouzelf is, hoe goed het ook functioneert, dat staat daar los van, maar als je een gedachte hebt wat niet van jouzelf is, zit je per definitie in de gedachte van iets of iemand anders! En als je in de gedachte van iemand anders zit, zit je ook met jouw bewustzijn in de constructie van de ander!! En als je in de constructie van de ander zit, voer je ook de agenda van de ander uit omdat het informatieveld waarin je denkt, kwantumfysica, instructies geeft, menselijk bewustzijn geeft een verandering in het veld, een instructie geeft aan de informatie, onze werkelijkheid, om zich te gedragen op die en die en die manier.

Onthoud goed dat ik heb verteld: deze wereld is een gescript werkelijkheid!! Dus als je oorzaak en gevolg gebaseerd op keuzes, als je die naar voren haalt van: oké, wacht eens even, in elke nanoseconde is een explosie in de energie waar nieuwe scripten op aansluiten, in elke nanoseconde ben je…? dus dit prrrrrrrrrrr, een volledige beweging van allemaal keuzes die zouden kunnen worden genomen. Maar als jij dus die keuzes niet maakt, als jij niet voelt maar alleen maar denkt wat die ander denkt dan loop je dus de tijdlijn in van wat die ander wil!! Is dit te volgen zo?

Dit is wat hier kwantum gebeurt en daarom is het ook belangrijk en waardevol om hardop te zeggen van “als het zo is dat wij niet gekozen hebben voor deze werkelijkheid, maar dat die voor ons gekozen is, dan wordt het weleens een keer tijd dat we zelf gaan voelen en zelf een keuze maken ten diepste bij wat past en wat we écht voelen. En geen oplossing op basis van het script van wat we allemaal hebben meegemaakt! Want de oplossing op basis van dat script brengt ons in de oude gedachte en gaan we dus weer een tijdlijn in die je al volgt. Dus dan heb ik het over bitcoins, eigenlijk allerlei soorten alternatieve systemen van geld, die best wel binnen die tijdlijn jou rijk kunnen maken, maar is dat de oplossing?

Oké gedachten, modellen, dus als ik denk in een concept wat niet van mijzelf is heb ik eigenlijk geleidde gedachten van iemand anders in mijn lichaam. Dat wordt interessant! Oké. Jemig heb ik dan ooit wel zelf een keer nagedacht? Of heb ik mijn hele leven gedacht op basis van iets anders.? Hoever gaat die mindcontrol eigenlijk? Als deze hele beschaving bestuurd kan worden en gehackt kan worden door verschillende andere intelligenties dan is misschien eigenlijk alles wat ik heb gedacht heel discutabel! Misschien heb ik nog nooit echt gedacht, misschien heb ik nog nooit gevoeld. Jawel ik heb wel gevoeld op basis van een spiritueel model, dat was nou echt een gevoel, oh nee dat spirituele model was ook eigenlijk een aanname, hè? Ja, maar ik heb het wel echt gevoeld, ja maar.. “wat heb je dan gevoeld” “ja informatie die in mij terechtkwam door informatie van een ander” Dus weer (blaast) weg.

Misschien heb je het nog helemaal nooit echt werkelijk zelf gevoeld, zelf bron gevoeld. Misschien heb ik mijn bron in mijzelf nog nooit echt gevoeld, misschien wel een laagje, maar misschien nog nooit echt wat bron is, mijn echte wezenskracht! Oké we praten nu heel gericht over vrije wil! De echte wezenskracht! Hebben we ooit echt zelf een keuze gemaakt?

Oké, dus die gedachtekracht laat het veld reageren. Die 5% die operationeel is reageert dus op onze gedachtekracht! Dus eigenlijk lopen we een script door waar wij dus instructies aan geven door te denken conform dat script! Maar dan hebben we ook nog iets anders als voelen. En als er gevoeld wordt, format loos, zonder model, ja wat voel ik dan eigenlijk? En dat is niet zo eenvoudig om daar even in te duiken, zo maar voor jezelf wat je dan voelt. Daar is aandacht bij nodig! Als je echt heel zuiver oplet naar jezelf dan kom je erachter hoe snel je iets kunt voelen op basis van een model. Het is misschien wel verrekt lastig om echt te gaan voelen, modelloos, alleen maar voelen! Dus niet van wat betekent wat ik voel, maar wat voel ik nou echt? Wat blijft er over: je wezenskracht! Als dat gevoelsveld tevoorschijn komt in je brein en je brein is constructie loos, alles is weg, weg, alle “spiriwiri” en alle religie, alles weg!

Niets, niets, het gaat niet om waar of onwaar. Het gaat om dat je zet het gewoon aan de kant. Werkelijk hè, echt aan de kant. Dan komt dat diepere gevoel tevoorschijn en voor mij, maar dat is puur zoals ik het ervaar, is dat diepste gevoel wat bron is in mijzelf en dat komt omdat ik het kan voelen en ook weet hoe dat het gevoeld wordt in thuiswereld. Is hier op deze aarde in verschillende dingen heel dicht voelbaar maar vooral kom ik het heel sterk tegen als mensen elkaar ontmoeten, als mensen elkaar aankijken, barmhartig zijn en echt ruimte geven aan elkaar en elkaar niet afbreken maar alle ruimte geven.

Als mensen zo ontzettend open zijn naar elkaar dat ze de grillen van elkaar aanvaarden en echt alles heel laten wat er is. En dan zo dichtbij elkaar kunnen zijn, het hoeft niet lichamelijk, het kan, maar zo dichtbij elkaar kunnen zijn met hun bewustzijn dat ze voelen hoe fijn het is om het leven te ervaren. En dan komt er een hele diepe ontspanning en een hele diepe vrede komt er tevoorschijn en die is zo intens. En voor mij is dat de bron die ik in mijzelf voel die dan weer opgebouwd kan worden, verder stroomt, dieper, dieper en groter wordt. En mijn gedachten die helemaal vrij zijn van constructies kunnen die informatietrillingen van binnen, dat zijn hele diepe gevoelens, kunnen die verwerken in het brein en kan ik mijn gedrag daar op afstemmen. Op dat moment representeer ik mijn oorspronkelijke brondeel in mijzelf! En als we dán denken in lijn met wat we voelen door gewoon te zijn en daar niet bij in slaap te vallen en niet in een meditatie terecht te komen, niet passief te raken of uitgeschakeld te worden door iemand of iets anders, dan kunnen wij dat bewustzijn inzetten om te laten weten aan het veld dat we er zijn. Je maakt jezelf kenbaar en dat je met je aandacht heel gericht naar bepaalde dingen gaat in jezelf of zelfs naar een ander, of naar de wereld, naar de aarde en dat je daar heel diep met je bewustzijn een resonantie laat ontstaan waardoor het script wat er nu loopt ter discussie wordt gesteld.

Dus eigenlijk is het aanzuigende moment van het volgen, de aanzuigende kracht van het volgende moment zoals dat nu gaat op de aarde is een gedachte! Dit is hoe het kwantumveld functioneert. De gedachte is een instructie van hoe het volgende moment daar op aansluit en welk moment dat zal zijn. En als je gaat voelen, dan zoek je helemaal niet naar een volgend moment, als je gaat voelen en in het vrede-rust moment verkeert maar wel met vol bewustzijn aanwezig bent, en je richt op de situatie waarvan jij voelt dat er verdrukking en demping is in jezelf of bij iets anders, dan is het dichtgetrokken veld ofwel het regerende script, dat is allemaal informatie, want wij zien beelden maar het zijn informatievelden,  wordt geraakt door jouw bewustzijn en dan gaat kwantumfysica zijn werk doen dat een voelend wezen wat betrokken raakt bij iets, een gebeurtenis, een beweging zet in het veld ofwel de verkramping in het veld, de verdichting van het veld, de keuze die er is gemaakt waardoor die tijdlijn loopt, dat informatieveld wordt geraakt en de trilling daarvan verandert waardoor alle mogelijkheden die daarop aansluiten vrij toegang krijgen!

Dus je raakt hem eerst aan met je bewustzijn en dan geef je een instructie vanuit het bewustzijn, niet van “en nu geef ik een opdracht dat en dat..” Maar een instructie met je bewustzijn dat jij er bent en je neemt het waar en dat kun je heel diep en krachtig doen. En dit is geen gegoochel, dit is kwantumfysica.

En nu gaan wij dieper beseffen dat in deze lijn, als we in deze lijn stappen waar ik het nu over heb, en dat kan op een heel andere manier zijn als dat ik nu uitleg, maar als we in deze lijn stappen in de innerlijke scheppingskracht, modelloos, dat we geen andere intelligentie meer dienen behalve onze wezenskracht als mensen op de aarde, dat je je grootste vijand een kus kunt geven van (klapt met handen) en zeggen: “ik hou van jou, ik geef zo diep om jou.” “Alles wat er is gebeurd dat laat overeind staan dat je prachtig bent, want ik kijk naar binnen, naar de binnenkant”. En in het moment dat we in die lijn gaan werken, dus de lijn van het voelen, helder bewustzijn, en hem inzetten als wezens samen, ook keuzes in de aarde, dan kunnen hier dingen gebeuren in de aarde jongens dat kan zo snel gaan! In deze lijn krijgen we assistentie van kwantum observers uit andere werelden.

Bron: Martijn van Staveren,  uit Levend Bewustzijn in een Virtuele analoge werkelijkheid 2019


Het bieden van weerstand

De chaos van de huidige samenleving vraagt onherroepelijk om het vormen van een mening. Als je ergens voor of tegen bent dan bevindt zich een vorm van een weerstand in jou. Je neemt namelijk een positie in. Deze weerstand maakt een splitsing. En omdat de weerstand uit jou komt, vormt het ook een splitsing in jou.

Een oplossing om de chaos om ons heen is het creëren van eenheid. Het totale plaatje overzien en doorvoelen. Om het totale plaatje van de wereld om ons heen te zien in al zij diverse lagen, is haast een onmogelijke taak.

Het begint bij jezelf.

Duik diep in je gevoel en detecteer alle stroming en stuwing in jou. Als je het ergens niet mee eens bent dan neem je namelijk ook positie in jou, waardoor het niet meer kan stromen. De weerstand functioneert als een blokkade. Doorvoel de hele weerstand, zodat ook de weerstand weer kan ademen en doorstromen, ook al wil dat gevoel per se de weerstand zijn. Door het volledig doorvoelen, is de weerstand ook volledig aanwezig en kan je ervaren wat de weerstand werkelijk tegenhoudt. Hierdoor krijg je weer gevoel met het geheel. Door de eenheid in jezelf te ervaren, voel je ook meer eenheid buiten jezelf. Zo kan je de chaos buiten jezelf een plek geven en is het minder verwarrend. (joyfulhappening.com)

In English Be Aware of resistance in you

The chaos of community nowadays insists on inevitably forming of opinion. If you are “for” or “against” something, you get a kind of resistance in you. You are actually taking a position, a stance. And since this resi-stance emerges from within yourself, it causes a division IN you.

A solution to the chaos around us is creation of unity. To oversee and feel through the whole picture. And it is almost an impossible assignment to oversee the complete picture of the whole world in all its various facets. 

The start is in yourself.

Dive deep into your feeling and detect all currents and driving forces in you. If you disagree with something, you take a stance and it stops the flow. Resistance functions as a blockage. Feel through the entire resistance, so that resistance can breathe again and flow even if that feeling necessarily wants to be a resistance. Feeling through it, being aware of it, the resistance is fully present and you can experience what is it what really holds back through resistance. This way you can feel the whole again. By experiencing unity within yourself, you experience more unity outside yourself. This way you can give a place to the chaos outside yourself and it becomes less confusing.


Hoe een schaap een marmot werd

(door Rineke van den Berg) Lang geleden had Arina een heel heldere droom. Eerst vond ze deze droom een beetje vreemd, maar steeds meer verder in de tijd besefte Arina dat haar droom in deze tijd werkelijkheid aan het worden is. Meer en meer vertrouwde zij er op dat wij zelf de oplossing van alle problematieken zijn. Het gaat er slechts om dat je keuzes durft te maken. Kies je voor angst of voor vrijheid? Aan jou de keuze.
Dit verhaal is in de ik-vorm geschreven. De hoofdpersoon is Arina.


De Droom

Samen met vele schapen stond ik in een weide die stevig omheind was. Onze gemeenschap, de kudde was verre van saamhorig. Er werd steeds meer ruzie gemaakt. Soms over kleine zaken, of grotere kwesties. Soms ging het over de kinderen (de lammetjes) die ondeugend waren, dan weer over de kleur vacht en van welke vader het lam dan wel was. Sommige ruzies en vechtpartijen kwamen echt vanuit het niets, er was vaak geen enkele aanleiding. Zelf deed ik hier niet aan mee. Ik droomde van een mooie wereld die achter het hek zou zijn. Ik keek naar de voorbij drijvende wolken en stelde me voor dat ik ook een wolk was en dat ik vrij zou zijn…echt vrij.

Ook was er een herder die heel goed voor ons zorgde, we hadden geen enkel tekort, behalve saamhorigheid en liefde. Daar kon de herder natuurlijk niets aan doen. Hij deed wat hij geleerd had om schapen te houden.

Op een dag stond ik bij het hek weer weg te dromen, toen er een hele grote marmot aan de andere kant kwam staan. Hij vroeg me; “wat doe je achter dat hek? Zijn jullie gevangenen?” Ik stond met een mond vol tanden en wist even niets te zeggen.

Nadat de marmot weer weg was ging ik met andere schapen praten en hen vragen stellen; “waarom staan we eigenlijk achter een hek? Zijn we gevangenen? Kunnen we er ook voor kiezen om de wijde wereld in te gaan? ”

Geschrokken keken mijn soortgenoten me aan. “Wat zeg jij nu? Ben je wel goed bij je hoofd? Je bent een dromer die de weg kwijt is. Natuurlijk blijven we hier achter het hek, hier is het veilig. De herder beschermt ons tegen allerlei wilde dieren en gevaren die daar zijn. Jij bent altijd een rare geweest en dat zul je altijd blijven,” zei één van de schapen. “Vanaf nu zeggen we niets meer tegen jou, je hoort niet meer bij de kudde. Je moet vanaf nu achteraan staan bij het voederen.”

Mijn hart klopte wild van spanning en ook van schaamte. Ik, die alleen maar een vraag stelde en graag antwoord wilde, werd voor gek verklaard en mocht geen deel meer van de kudde zijn. Ik voelde me vreemd en aan de kant gezet.

De volgende dag zag ik toen ik wakker werd dat het hek van de weide openstond. Bij het hek stond dezelfde grote marmot. Blij huppelde ik naar dit prachtige dier toe. “Hallo” zei ik, “gisteren heb ik over jouw vragen nagedacht, nu heb ik wat vragen. Is er gevaar buiten het hek? Zijn er daar wilde dieren die mij kunnen verwonden of opeten? Hoe is het daar echt? Ben je buiten het hek echt vrij? Of is het beter om binnen het veilige hek te blijven? “

De Marmot lachte vriendelijk en zei; “misschien kun je het eens proberen om een stapje buiten het hek te doen, dan kun je het zelf ervaren. Ik ben een vrij wezen die geen grenzen kent en geen belemmeringen. Samen met andere marmotten hebben we het fijn en voelen ons gelukkig omdat we alles zelf kunnen beslissen en op ieder moment weer opnieuw kunnen voelen wat goed voor ons is.”

Ik stapte één stapje buiten het hek en tegelijkertijd mekkerden er vele ander schapen; meeeehhhhhh “herder…het hek staat open, er ontsnapt een schaap”. Alle schapen waren erg opgewonden en mekkerden mee…meeeeh, ”herder kom snel. Het hek staat open, wij bibberen van angst voor de wilde dieren. Zo komen ze naar binnen en kunnen ons opeten.”

Ik stapte nieuwsgierig uit het hek en voelde het fijne frisgroene gras onder mijn hoefjes. Het leek alsof ik doof geworden was door al dat gemekker. Elke stap die ik zette voelde zo vrij en ik huppelde met grote sprongen vrolijk achter de vriendelijke marmot aan. Wat een feest van de meest heerlijke geuren en kleuren die steeds helderder en intenser leken te worden.

“Kom maar mee” zei de Marmot, ”je bent welkom in ons hol. Jij bent anders dan al die andere schapen, jij hebt het altijd al in je gehad om jouw vrijheid volledig te kunnen ervaren in alles wat je doet en gaat doen. Nooit zal iemand jou als slaaf nog kunnen bestempelen. Ook ben je vrij van kuddegedrag en zul je jouw eigenheid kunnen leven.”

Na een lange reis, ik was niet moe maar juist heel energiek, kwamen we aan bij een grot die verscholen lag onder de meest prachtige struiken met magisch gekleurde bladeren en bloemen.

“Kom maar verder helder schaap. Als jij dat wil mag je jezelf hier thuis voelen. Welkom in de nieuwe wereld.”

Ik werd zo blij en diep gelukkig dat ik er van ging huilen. Er kwamen andere marmotten op me af en ze omhelsden me en fluisterden zachtjes in mijn oren dat ik welkom was omdat ik de keuze had gemaakt om werkelijk vrij te willen zijn. Ik had me nog nooit zo fantastisch gevoeld. Ik jubelde luidkeels…toch was dit geen gemekker, maar een mooie hoge toon van sprankelende muziek die ik hoorde. Wat vreemd. Ik keek naar mijn vacht, maar ook mijn vacht was van wollige krullen veranderd in een zacht grijsbruine glanzende dos met haar. “Ik ben veranderd,” riep ik. “Ben ik ook een marmot geworden?” De andere marmotten lachten vriendelijk, “jouw verschijningsvorm is veranderd zodat je je hier beter thuis kunt voelen, maar van binnen ben je dezelfde als altijd; een prachtig vrij en helder wezen die geen angst kent alleen maar onvoorwaardelijke liefde.”

Toen het donkerder werd, gingen we allemaal naar binnen. Daar wat dieper in de grot lag heerlijk zacht mos. Iedereen kroop tegen elkaar aan. Dat was wel wat wennen voor mij, maar voelde mezelf snel vrij om dat ook te doen. Al snel viel ik in slaap en droomde dat er geen hekken in deze wereld meer waren en dat iedereen vrij was van angst, slavernij en kuddegedrag. In deze nieuwe wereld was er alleen maar vrede en verstonden alle mensen en dieren elkaar. Zelfs de bomen en de planten spraken zichzelf liefdevol uit. Alles was er in overvloed en iedereen was gezond en sterk.

Ze leefden op deze prachtige planeet nog heel lang en zeer gelukkig.

Toen ik uit mijn droom ontwaakte wist ik dat dit werkelijkheid is. Wanneer en hoe wist ik toen nog niet, maar nu zie ik het plaatje van de nieuwe wereld voor me. Heb maar vertrouwen.

Lieve groet Arina

PS: Arina is een fictieve naam die bij het verhaal hoort.

Geschreven: door Rineke van den Berg

 Rineke heeft ook website:  www.sundancer.nl


Roodkapje en de wijze wolf

(Rineke van den Berg) Sinds mensenheugenis zijn vertellingen de manier om informatie te delen. Tijdens het delen van deze vertellingen bleef niet alleen de informatie van het verhaal bij de toehoorders hangen, maar ook diegene die het vertelde. Die verhalenverteller bleef je bij, samen met de emotie van het verhaal.

Ik nodig je uit om zelf verhalen te gaan vertellen, gewoon vanuit je fantasie of hoe jij de werkelijkheid wilt zien. Vertellingen bouwen aan jouw eigen creatiekracht. Door dit te delen kan het zomaar zijn dat jouw verhaal levensecht
gaat worden. 

Het sprookje en de droom zijn in mijn (fantasie) wereld werkelijkheid.

Geniet van het samen delen en maak je eigen vertellingen waar. 

Roodkapje en de wijze wolf 

een levensecht sprookje

Zoals alle sprookjes beginnen; er was eens…..Een lief klein meisje, dat heel veel van haar oma hield. Vaak ging ze naar haar oma toe, dat kon ze best alleen. De weg daarnaar toe was recht en Katinka, ook wel Roodkapje genoemd, kende het pad. Ze hield haar ogen gericht op een grote eiken boom, want daar achter was de gezellige boerderij van oma. Gewoon midden in het bos. Bij oma was het altijd leuk. Katinka leerde van oma dat er veel natuurwezens in het bos leefden. Soms zag Katinka ze ook, maar alleen als ze niet bang was. Oma vertelde dat deze behulpzame wezentjes je altijd kunnen helpen als je met ze samen gaat werken.

Verder waren er bij oma veel dieren rond haar boerderij. Oma kon heel lekker koken, vooral als Katinka bij haar op visite was, dan kookte ze extra lekker. Als Katinka bij oma was, waren ze beiden zo gelukkig. Ooit werd er in het dorp over gesproken dat een oude man ziek was geworden van een muggensteek. Zo ziek dat hij bijna dood ging. Het vreemde was dat er ook mensen in de buurt ziek werden. Van dezelfde mug misschien? De bewoners van het dorp dachten daardoor dat een steek van deze mug zo ziekmakend en besmettelijk was dat iedereen in het dorp daaraan dood kon gaan. Ook de papa en mama van Katinka waren heel bang. De meester van school deed de schooldeur op slot om besmetting van de muggenziekte te voorkomen, maar ook de winkels gingen dicht. Niemand, maar dan ook niemand, durfde dicht bij elkaar te komen. Die vreselijke ziekte was gevaarlijk. Alle mensen van het dorp zaten binnen en keken door hun ramen naar buiten. Ze hielden hun adem in als ze een dorpsbewoner op straat zagen. Wat gevaarlijk is het om naar buiten te gaan…stel je voor dat die gevaarlijke mug je prikt of dat iemand je besmet met deze vreselijke dodelijke ziekte. Nee niemand wilde dit risico nemen. Beter thuis in veiligheid, dan ziek worden in vrijheid. Katinka vond het eerst wel fijn om niet naar school te hoeven gaan, maar later was ze wel een beetje verdrietig. Verdrietig omdat ze niet naar buiten mocht en ook omdat papa en mama zo bang waren. In bed huilde ze stilletjes zodat niemand haar kon horen. Niemand, maar dan ook niemand, dacht aan oma. Hoe gaat het met haar? Weet zij van de vreselijke muggenziekte en dat je daar dood van kon gaan? Vaak dacht Katinka aan oma. Naar haar toe gaan was door papa en mama verboden. Stel je voor dat Katinka deze ziekte zou overbrengen aan oma. Stel je voor dat oma alleen in het bos ziek werd en misschien wel dood ging. Katinka huilde hele warme tranen van verdriet. “Ik mis mijn oma zo”, zei ze tegen mama. “Ach”, zei mama, “straks als alles weer voorbij is kan je weer naar oma. We moeten nu geen enkel risico nemen. Wees maar een sterk meisje en denk er maar aan dat, doordat jij niet bij oma komt, oma ook niet ziek kan worden.”

Die nacht droomde Katinka een heel wonderlijke droom. Ze zweefde in haar rode lievelingsjas door het bos. Ze ontmoette de meest prachtige natuurwezens in heldere kleuren, maar ook de bomen hadden een gezicht en lachten breeduit naar Katinka. Alle dieren in het bos waren samen gekomen op een open plek in het bos. Daar was een heel groot vuur, zo groot dat het hele bos verlicht was. Katinka zweefde nieuwsgierig naar deze plek. Wat zou daar zijn? Waarom zijn alle dieren bij elkaar? Een grote wolf wenkte haar met zijn grote grijze poot en sprak: “Kom maar hier lieve Katinka. We hebben hier een vergadering, we zijn bezorgd over alle mensen in het dorp. We zien ze niet meer tijdens wandelingen. Maar onze grootste zorg is dat ze niet meer voor elkaar zorgen. Dat ze elkaar geen knuffels of aanraking meer geven en alleen maar thuis zitten. Dit allemaal omdat er één mug heeft gestoken. Wij als raad van de dieren hebben de mug verhoord. De mug heeft de waarheid gesproken. Deze mug heeft in onze ogen helemaal niets speciaals gedaan dan alleen maar gestoken om een heel klein beetje mensenbloed op te zuigen. Deze zwangere mug heeft dit nodig om haar kinderen gezond op de wereld te laten komen. Zij draagt geen ziekten bij zich en heeft de prik heel netjes en pijnloos gegeven. We snappen eigenlijk niet dat de mensen zo bang zijn.”

De wolf, die heel wijs is, ging verder: “Fijn dat jij er bent Katinka. Jij vertegenwoordigt de mensen in het dorp. Jij hebt je ogen wijd open en ziet wat er allemaal aan de hand is. Er is geen enge ziekte en er is zeker geen reden om zo bang te zijn voor de mug en voor anderen. Het is compleet veilig om naar buiten te gaan en met alle mensen te praten, hen te knuffelen en te omarmen. Feest te vieren, te zingen en te dansen. Jij bent zo dapper en kan samen met je oma de mensen in het dorp veranderen. Ze zullen naar jullie luisteren en beseffen dat de werkelijke ziekte angst heet. Als de angst weg is, is de ziekte opgelost. Er zullen vele mensen worden gestoken door vele muggen. Er zullen vele muggenbulten ontstaan, maar niemand, echt niemand, zal daaraan sterven. Jullie zullen de mensen in het dorp laten genezen van hun angsten omdat jij en je oma de waarheid kennen. Wees niet bang, want anders verandert er in het dorp helemaal niets.

Breng een bezoek aan je oma in het bos. Zij is net zo wijs als jij. Vraag haar om met de mensen te spreken over jouw droom. Deze droom is namelijk echt, je bent nu in het bos. Wij zorgen ervoor dat je weer veilig thuis in je bed komt. Maar je moet ons beloven dat je naar je oma gaat.  Pluk onderweg wat bloemen en geef ze aan haar. Met deze bloemen reizen natuurwezens met je mee. Zij kunnen je meehelpen om jouw droom goed aan haar te kunnen vertellen.” Plof, Katinka werd ineens wakker in haar eigen bedje. Haar kamer was verlicht door de maan en de sterren fonkelden nog meer dan voorheen. Katinka voelde zich heel blij, ze wilde direct naar oma toe om haar droom te vertellen.

Snel deed ze haar kleren en haar rode jasje aan. Zachtjes sloop ze de trap af en stapte heel handig over een krakende traptrede. Ze glimlachte in zichzelf; wat ben ik toch slim. Maar waar kon ze het huis uit komen? Alles was op slot. De sleutel had papa mee naar boven genomen. Weer naar boven gaan is geen goed plan. Ineens, als in een flits, wist ze dat het keukenraam altijd op een kier stond en dat ze daar gemakkelijk doorheen kon komen. Zo kwam Katinka buiten in het donker te staan. 

Dit had Katinka nog nooit alleen gedaan, zomaar in het donker door het bos naar oma. Toen hoorde ze de stem van de wijze wolf net als in haar droom: “Breng een bezoek aan je oma in het bos. Zij is net zo wijs als jij. Jullie zullen de mensen in het dorp van hun angsten laten genezen omdat jij en je oma de waarheid kennen”. Katinka was totaal niet bang. Ze liep met grote stappen door het donkere bos. Ze kende het pad en wist waar de grote eik stond. Daarachter lag de boerderij van oma.  Ineens schrok Katinka, wat was dat? Er bewoog iets in de struiken. Ze kon niet goed zien wat het was. “Hallo” riep ze, “is daar iemand?” “Hallo” zei een bekende stem, “jazeker, ik ben het, de grijze wolf. Ik voelde dat je al op pad ging en ben je gevolgd. Ik bescherm je en breng je bij oma en weer veilig thuis.” Samen liepen ze in stilte op het bospad. Het voelde voor Katinka heel fijn en veilig. Onderweg plukte Katinka allerlei prachtige bloemen. Deze gaven een prachtig sprankelend schijnsel in alle regenboogkleuren. “Ooh”, dacht Katinka, “dit zijn de natuurwezens.” Ze voelde zich blij en ook belangrijk. Toen ze bij oma aankwamen, klopte Katinka op de houten deur en riep: “Oma, ik ben het, Katinka”. Het licht in de hal ging aan en de deur ging open. Oma stond met slaperige ogen te turen in het donker; “wie is daar?” “Ik ben het, Katinka, en breng je bloemen met de allermooiste natuurwezens. Ook is hier de wijze grijze wolf.” “Oh kind, kom binnen, ik zal direct thee zetten. Je zult wel een heel belangrijke boodschap voor me hebben, zo midden in de nacht.”  Zo spraken Katinka en haar lieve oma wel een uur lang. Katinka sprak en oma knikte begrijpend. “Ja, het is waar, de mensen hebben een grote angst voor iets wat heel klein en onbelangrijk is.” De wijze grijze wolf keek goedkeurend door het keukenraam en zag dat het goed was. Hij wachtte totdat Katinka klaar was met spreken om haar weer mee naar huis te nemen. Bij de deur gaven oma en Katinka elkaar een liefdevolle omhelzing. “Tot morgen oma”, knikte Katinka. “Tot morgen lieve schat. Samen gaan we de angst omzetten in liefde.”
Tevreden bracht de wolf Katinka naar thuis.

De volgende morgen werd Katinka vrolijk wakker. Snel kleedde ze zich aan en rende de trap af. Papa en mama waren net beneden aan het ontbijt. “Wat ben je vrolijk”, zei mama. “Ja”, zei Katinka, “vandaag is een heel belangrijke dag. Vandaag ga ik naar buiten!” “O nee”, zei mama en ook papa keek met angstige ogen. “Dat kan niet, dat mag niet. Je moet binnen blijven.”Tok tok tok; er werd op de deur geklopt. Katinka rende naar de deur en wist dat het oma was. “Oma” riep ze, “kom, we gaan gelijk naar het dorpsplein. Daar gaat het gebeuren.” “Kom maar op mijn kind, we zullen hier een grote verandering brengen. Deze verandering zal vele mensen genezen van angsten.” Katinka en oma liepen langs de huizen, klopten op de deuren en ramen en riepen: “Kom naar buiten, belangrijke mededeling: de vreselijke muggenziekte is over. Er is geen enkele ziekte meer, iedereen is gezond!” De mensen kwamen voorzichtig uit hun huizen, knipperden met hun ogen van het stralende zonlicht, dat veel helderder was dan anders. Nieuwsgierig kwamen ze dichterbij de waterput die in het midden van het dorp stond.

Katinka en oma stonden daar te zwaaien en de roepen. “We zijn zo blij dat alles nu over is, wij zijn allemaal vrij van ziekten.” Omdat het zo’n prachtige dag was met zoveel licht en kleuren, werden alle mensen zo blij. Ze dansten en zongen en maakten feest. Ze omhelsden elkaar en zagen dat iedereen gezond en blij was.
De natuurwezens, die alleen oma en Katinka konden zien, klapten in hun handen van vreugde, sprongen en riepen: “jaaa de liefde is weer terug, het duister is overwonnen. Door twee liefdevolle mensen die de waarheid kunnen zien en vooral er wat mee doen. Wij vieren feest, het feest van de vrijheid.” En zo zie je maar dat er één of twee liefdevolle en heldere mensen samen de verandering zijn, de wereld er totaal anders uit gaat zien.
Op een afstandje kijkt de wijze grijze wolf tevreden toe, wel zodat niemand hem kan zien. Hij weet dat er ook sprookjes zijn waar wolven als boos worden afgeschilderd.

En zoals alle sprookjes eindigen:

….en ze leefden nog lang en gelukkig in hun nieuwe liefdevolle wereld

Geschreven: door Rineke van den Berg

 Rineke heeft ook website:  www.sundancer.nl