Over deze tijd, uit een aflevering van Crowd Power
Martijn: Er is een geheime krijgsmacht op deze aarde actief, al sinds decennia lang. Dus er lopen verschillende militaire belangen op deze aarde. En die worden van de ene kant vanuit de mens geïnstrueerd en geïnitieerd, dat zijn mensen van deze wereld. De andere kant is een groep van deze wereld die naar een ander bewustzijnsveld is gereisd, dat zijn de mindcontrol-groepen die vanaf een andere realiteitsfrequentie interactie hebben met het fysieke brein van de mens. Die hebben militaire belangen. En dan heb je nog interdimensionale militaire belangen die enorm groot zijn, dat is echt enorm. Er spelen dus heel veel belangen mee. Wat uiteindelijk resulteert in een samenvloeiing van al die belangen, en elke dag is dat anders. Als je een setting hebt thuis met je gezin is elke dag anders, iedereen wil iets anders doen die dag. En dat is eigenlijk nu ook zo.
Maar het blijft staan dat er een groot “event” staat aan te komen. En dat heeft ook te maken met een militair conflict. En de “false flags” – ik wil het eigenlijk niet zo noemen want dat zijn meer voorbereidingen om wetgevingen er doorheen te krijgen. Uiteindelijk zijn die valse vlag aanslagen helemaal niet nodig om te doen wat ze willen doen. Het gaat meer om het sturen van de publieke opinie, daar gaat het om. Dus dat een regering niet ten val wordt gebracht maar dat de gevestigde macht eigenlijk nog steeds in het zadel blijft.
Wat er kan gaan gebeuren, wat er mogelijk zeer waarschijnlijk zelfs gaat gebeuren, is dat er een militair conflict uitbreekt op 3 verschillende plekken op de aarde. En één is dus hier in Europa waarbij Rusland en de militaire machten van Duitsland een overeenkomst gesloten hebben.
Zeer waarschijnlijk breekt er ook een conflict uit in de Chinese zee, waarbij al vanaf eind 2015 de grootste vloot van de Amerikaanse strijdmachten ligt gestationeerd. Dat wordt stelselmatig niet in beeld gebracht. Er is nog nooit zo’n grote troepenbeweging geweest op ongekend niveau met wapensystemen, die veruit futuristisch zijn, die daar samengetrokken liggen en waar niemand iets van mag weten. En dan hebben we nog te maken met een kortlopend sterk conflict in Korea.
Die drie zaken die zullen, samengebald, kunnen leiden tot een wereld-veranderende situatie, waarbij gezegd moet worden dat de grote verandering, dus waar het echt om gaat, helemaal niets met militarisme te maken heeft maar met het menselijk bewustzijn. Dus eigenlijk gebeurt er iets, wordt er iets geïnitieerd, zodat het menselijk bewustzijnsproces, de verschuiving, de kracht van de mens die aan het ontwikkelen is, dat die eigenlijk wordt overschaduwd door grote wereldse gebeurtenissen waardoor onze focus daarheen gaat.
Hamsteren = downgrade van bewustzijn
En ik wil ook beslist zeggen dat we aan 10 dagen voedselvoorraad geen genoeg hebben en dat we ook absoluut niet hoeven te hamsteren omdat het menselijk bewustzijn in staat is om zelf te overleven omdat er geen overleving nodig is. Het geeft een verschuiving van hoe je in de realiteit staat.
Dat is makkelijk gezegd want als je geen water en drinken of eten hebt dan is dat toch heel vervelend. Maar op het moment dat we naar de winkel toe gaan en we gaan boodschappen halen uit de schappen, en we doen dat vanwege die voorspelling en het advies om te hamsteren, dan doen we dat met een bepaald gevoelsbewustzijn. Wat er dan gebeurt is dat er een “down grade” plaatsvindt in het gevoelsbewustzijn. Dus dan gaan we eigenlijk een soort slachtoffer …. op voorhand gaan we trachten ons voor te bereiden op iets heel groots, terwijl je ook met een ander gevoelsbewustzijn aan de slag kunt gaan. Het is achter dit hologram voortdurend een poging om de mens in een bepaalde rol, in een bepaalde positie te duwen.
Door collectief uit de matrix te stappen, creëren we ruimte voor een groter bewustzijnsveld. Dit bijzonder interessante inzicht kwam naar voren in de Crowd Power uitzending van 14 december 2016 die uitgezonden werd op Earth Matters TV met Arjan Bos en Martijn van Staveren.
Martijn: Er zijn beschavingen, laat ik als voorbeeld nemen want die kan ik nu goed naar voren halen, dat zijn de Sin Shani beschavingen. En dat zijn beschavingen die heel erg betrokken zijn bij het ontstaan van het Aziatische ras op deze planeet, de Aziatische rassen. Hat zijn mensen die ongeveer 1.50/1.55 lang zijn, zeer geavanceerde wezens zijn, die een enorm vermogen in zich hebben en met hun vermogen zich ook door middel van hun hersengolven kunnen verplaatsen in andere lichtcoderingen, andere lichtvelden. Dus die hoeven niet te reizen van sterrenstaat naar sterrenstaat, maar die kunnen dus reizen in de matrix van hoe die opgebouwd is. Dat is een heel geavanceerde techniek. En zij hebben net als wij, alleen in een andere situatie, hebben zij te maken gehad en nog steeds te maken met het archontisch bewustzijn. En wat zij hebben gedaan, ja weet je dan leef je in een heel andere werkelijkheid met een heel ander vermogen, de aard van de werkelijkheid wordt dan ook anders, maar als ik het zou vertalen waar wij op dit moment staan als mensen hier op deze planeet in onze hoedanigheid, is dat er op een gegeven moment een besluit dient te worden genomen, dat een deel van het collectieve bewustzijn stopt met te doen waarmee het bezig is. Als je begrijpt wat oorzaak en gevolg wetgeving in het universum betekent wat wij dus doen waar een gevolg uit voortkomt, als je dat helemaal uitpluist en snapt hoe matrix en werkelijke programma’s daarop reageren, dan begrijp je ook dat door te stoppen met wat je doet, dat dat dus een time-out geeft in het hologram van controle. En wat zij hebben gedaan uitgedrukt in onze tijd, is dat ze met een eensgezindheid, die hier op de aarde nog ver weg lijkt, maar dat is dus wat we in beweging zetten en heeft effect van ongekende aard, laten we vooral niet denken dat het niet gaat werken, want het werkt al, de golf is nu bezig, wat zij hebben gedaan is in een gezamenlijk besluit alles neer te leggen in wat ze aan het doen waren. Collectief.
Arjan: Collectief eruit stappen.
Martijn: Dus ze stopten met alles wat ze aan het doen waren. In de breedste zin. Dat zou op de aarde betekenen, dat er gestopt wordt met ’s morgens opstaan en naar je werk gaan en alles wat daaruit voortkomt, wat dat hele systeem in werking houdt, dat hele programma. En wat er dan voor terugkomt, is dus een totaal moment van niets. Want als iedereen dat gelijker tijd doet en niet in angst gaat, als daar dus niet een groep mensen zit die gaat toch door met brood bakken van ja we moeten toch wel brood bakken, als die overtuiging er niet is maar een totaal stiltemoment, dan is de aard van werkelijkheid waar je dus altijd in hebt geleefd, dat is dus de matrix, die functioneert niet meer. Want die functioneert uitsluitend op het moment dat de beschaving die daar leeft, voeding geeft aan die werkelijkheid. En op het moment dat die voeding stopt, dus die wezens stoppen te interacteren in die werkelijkheid, dan stopt die werkelijkheid. Wordt die zichtbaar. Dan valt die in delen uit elkaar. Dit is best een redelijk vaag, abstract verhaal, maar toch is dat wat er eigenlijk gebeurd is. En die Sin Shani beschaving is erin geslaagd om in dat moment de werkelijkheid te stoppen, uit te schakelen. Dan komt er dus een groter bewustzijn voor terug, waar ze zich in bevinden, daarin ook uitschakelen. Dus ontmantelen. Dat wordt galactisch als een ontmanteling gezien. Door te stoppen wat je doet, collectief, is de realiteit, die van buitenaf lijkt te komen, maar in feite gevoed wordt door het innerlijke van het wezen, is niet meer in staat om binnen te komen in het wezen en daarmee verdwijnt het. Dus die schil valt uit, boem. Dan komt de volgende schil, die valt uit, boem. En dan kom je eigenlijk op een …… en daarom zijn die vragen super interessant, maar de uitleg daarover is zo ontzettend veel, vandaar dat ik ook zeg, ja dat Crowd power daardoor eigenlijk te weinig ruimte krijgt door al dat gepraat natuurlijk van mij. Ja je wilt het toch met woorden overbrengen hè, maar het is toch ook wel leuk om dat stukje inzicht te krijgen in die hologrammen, dat je er dan achter komt hoe geometrische bewustzijnsvelden door elkaar heenlopen, wat het dus ook is, wat het betekent. Dat zijn dus eigenlijk krachtgolven van leven, en op het moment dat je een krachtgolf van leven als je daar in dat moment stopt met te handelen dan valt de krachtgolf weg, ploef. Dan kom je in een andere werkelijkheid. En wat de Sin Shani beschavingen hebben gedaan, is dat in een soort beweging collectief, ik noem het niet een ceremonie want dat is het niet, vanuit eigen kracht hebben ze heel veel schillen ontmanteld. Waardoor de archontische invloeden in het dagelijkse bestaan eigenlijk op de achtergrond raakten. En die zijn er dus nog steeds maar ze weten, dat ze er zijn. Ze kunnen daar heel bewust mee omgaan.
Arjan: En hoe hebben ze dan die collectiviteit in dat moment gekregen?
Martijn: Door te verkeren in een andere fase van ontwikkeling dan waar wij op dit moment in zitten. En ook is het ook anders, omdat de Sin Shani beschavingen ook een ander potentieel in zich dragen. Dus die hebben een ander deel van het hele uurwerk van wat bewustzijn is. Het hele uurwerk in totaal is 60 minuten van die hele schaal, dat is eigenlijk de klok van de kracht, en er zijn beschavingen in het universum die representeren het volledige potentieel van die hele klok, dat is de oorspronkelijke mens, dat is de expressie daarvan, en er zijn wezens die delen van die klok uitbeelden in krachtvelden. De Sin Shani beschavingen dragen andere delen in zich mee en hebben daarmee dus ook een andere zienswijze en een andere handelswijze gehad om dat te stoppen. Maar wat voor hen belangrijk is, dat zij hebben besloten op basis van hun gezamenlijk inzicht, dat het zo geen andere uitkomst zou hebben dan alleen maar de ondergang van hun beschaving. Dus er moet eerst iets geconstateerd worden door een beschaving van: dit kan zo niet langer. En dat hebben zij collectief kunnen inzien.
Arjan: Het paradoxale is, dat het dat ook werkelijk doet hun inzicht, dat het ophield als je die richting gaat. Dat hield ook op, op het moment dat ze ophielden, toen kwam er iets anders voor in de plaats. Dus dan hield het ook op die manier op.
Martijn: Ja, ja.
Arjan: Maar wel anders dan. En wat zie je dan voor ons? Dat was voor hun een goeie set aan factoren zeg maar in hun evolutie. Heb je nog meer voorbeelden en heb je ook een idee wat voor ons goed zou zijn?
Martijn: Ja, ik heb heel veel voorbeelden, maar laat ik maar gewoon met ons beginnen. Ik kan heel veel vertellen over die beschavingen. Ook hele delen van het Safiriaanse sterrenstelsel en van Sirius, waar het zich ook voltrokken heeft. En waar het zich op dit moment nog steeds voltrekt. Dat is niet alleen op de aarde. Het is allemaal te mooi om te vertellen dat het overal pais en vrede is. Dat is niet zo. Er is iets heel groots aan de hand. Wat we hier op de aarde eigenlijk meemaken is dat wij gedwongen worden door technologische onderdrukking, die eraan zit te komen, dus ook echt fysiek, dat wij dus minder zeggenschap gaan krijgen.
Arjan: Die is er toch ook al.
Martijn: Die is er al, maar in de hoedanigheid van onze fysieke werkelijkheid zien wij dat dus nu ook ontstaan. En dat is eigenlijk bedoeld als de sluitsteen om het menselijke bewustzijn hier in deze dimensie ook definitief binnen te dringen, op te sluiten in een artificiële werkelijkheid, die nog een keertje wordt ingevoegd, dat is eigenlijk de bedoeling. Maar wat er gebeurd is, is dat er zoveel kracht in de mensheid aan het ontstaan is, dat de mensen die zich daar bewust van worden, de noodzaak van het bewust worden zó in zich dragen, zó sterk in zich dragen, dat ze met kracht de noodzaak uitvoeren ook van: en nu moet ik als vrij wezen namens mijzelf echt die analoge werkelijkheid ook werkelijk gaan representeren. Ik moet er over gaan schrijven, ik moet er over gaan lezen, ik moet er over gaan praten, ik moet er films over gaan maken, etc. etc. etc. En wat er dus gebeurd is dat we gedwongen worden door die technologische onderdrukking, die nu op gang aan het komen is, die in een razendsnel tempo de aankomende jaren echt haar intrede volledig zal doen. Dat gebeurt. Ontkomen we niet aan. Maar dat de onderdrukking daarvan gezien wordt door de mensenmassa, die zich nu bewust is van die innerlijke kracht en precies dat ook als oorzaak aangewezen mag worden waarom de mens eensgezind op een bepaald moment zegt van: oké en nu gaan wij, net als, even naar die Sin Shani beschaving, een collectief besluit nemen. En er is eerst een collectief besluit nodig, wat het besluit ook is, waar het ook over gaat, om eensgezindheid te creëren in het veld van het gezamenlijk zijn. En daar worden we toe gedwongen. De aarde zal gedwongen worden in de mensen door de technologische ontwikkelingen om het anders te gaan doen. Dus het is een diepgaand besluit in het gevoelsbewustzijn. Dit nooit meer, weet je wel, 1940-1945. Daar wordt over gesproken. Dit nooit meer.
Arjan: Die technologie zie ik, dat die toch een grote cognitieve dissonantie in de hand werkt. En jij zegt van, dat wordt nog verder gepusht tot een “point of no return”.
Martijn: “You wouldn’t believe it”, hoe groot het gaat worden. Het wordt immens. En het is alleen maar goed dat het gebeurt. Nogmaals, het wordt het maximale middel om de mens tot inkeer te laten komen, dat we ofwel naar buiten toe kunnen definitief, of dat we ook naar binnen toe kunnen. Als we binnenin durven zijn, dus even fors terugtrekken, dan kunnen we ook buiten weer aanwezig zijn. Dat is een formidabele beweging.
Arjan: Ja. Want eigenlijk is het dan zo, dat we het nog veel te prettig hebben allemaal. Ondanks alle pleurezooi, die er aan de hand is, hebben we ook een hele grote comfortzone en door die techniek nog veel erger op ons te drukken, kunnen we niet meer anders dan eruit barsten met één of andere oorspronkelijke sprank bewustzijn, die we nog hebben.
Martijn: Ja.
Arjan: Moet ik dat zo een beetje zien?
Martijn: Ja zo kun je het zien en dat is dan van toepassing op het beschavingsdeel op deze planeet, dat dus daarmee te maken heeft. Het gaat dus niet op voor de mensen, die nog in zeer onderontwikkelde landen leven en helemaal geen eten en drinken hebben. Want die zitten al in een onderdrukkingssysteem. Het gaat er voornamelijk om, dat de mensen die zich in de gecentraliseerde machtslocaties op de aarde bevinden, dus de mensen die echt in het Westerse systeem opgroeien, kapitalisme en dat soort zaken, dat die dus gedwongen worden door die technologie te veranderen. Het is dus niet zozeer dat het voor alle mensen zo zal zijn, maar uiteindelijk heeft het effect op alle mensen.
Arjan: Het zijn eigenlijk….. waar kapitalisme heerst en zo dat zijn de instandhouders van het systeem en ook de brengers van die technologie. Als mensen daarin opstaan en iets anders willen dan wordt hij van binnenuit aangepast..
Martijn: Ja zo is het Arjan. En het is ook als je dan spreekt over de mensen, die dus op dit moment in universiteiten werken, opleidingen volgen en zelf ook doctorandus of ingenieur zijn of nog anders, dat die dus achter die technologische ontwikkelingen staan en het ook heel erg bijdragend vinden, wat het dus ook is want met technologie kun je fantastische zaken bereiken. Dat mag ook gewoon gezegd worden. Die mensen, die er dus niet naar willen kijken van dat deze werkelijkheid zal uitmonden in een totale, desastreuze situatie voor het menselijk bewustzijn, die mensen zullen uiteindelijk diezelfde boodschap in zichzelf gaan ontvangen. Linksom of rechtsom zullen alle mensen voor die keuze gesteld worden. En daarom is het zo belangrijk, dat wij beseffen als mensen op de aarde in welke vorm we ook met ons bewustzijn bezig zijn, of het nou in dit verhaal gaat of in een totaal andere opzet, we zijn met bewustzijn bezig. En het vergroten van het eigen vermogen, van je eigen bewustzijn is een inspiratie voor de hele wereld. Dus wat jij thuis doet, waar je ook bent, je bent een fundamentele bijdrage aan het leveren om dat bewustzijn in beweging te zetten. Dat is gigantisch.
Arjan: Je zegt ook dat elke persoon verbonden is met 40.000 anderen hè.
Martijn: De informatie die jij, ik ervaren in de geometrie van hoe energie opgebouwd is, dat zijn schokgolven van kracht, die informatie die ik in mijzelf ervaar, gevoelens, schokgolven van emoties plus of minnen “no way”, kracht is dat, die zijn geometrisch van aard en die vervloeien vanuit de hartkracht hier binnenin via deze schil van creatie (Martijn maakt een omvattende beweging naar zijn lichaam) naar buiten toe, net als een steen die je in het water gooit, komt een schokgolf in het lichtveld naar buiten toe, dat is informatieveld, en dat is een geometrisch veld dat naar buiten toe gaat, naar zo’n ongeveer 500 meter vanaf het lichaam vervloeit dat in de codering van het hologram waarin wij leven, en op dat moment heeft het effect op zo’n 40.000 andere levende wezens. Dus wat ik ervaar, gaat door.
Arjan: Crowd power erupts.
Martijn: Dus wat ik ervaar, gaat door boem. Ja, dat is de geometrie. En als wij gaan leren dat toe te passen vanuit een veel groter concept, dan dat wij ooit hebben gedacht, dan kunnen wij en dat zal ook zo zijn, puur vanuit de liefde, we zullen niemand veroordelen, we zullen niemand veranderen willen, we brengen louter alleen datgene wat we vertegenwoordigen, zullen we al die mensen in dat netwerk dus ook met zichzelf kennis laten maken. Dus doordat ik als wezen, als Martijn hier op de aarde iets doe vanuit mijn kernkracht, vanuit gelijkwaardigheid wereldvrede en harmonie en ik besef dat ik dat niet doe als Martijn, maar ik besef dat ik het vanuit het oorspronkelijke veld doe, vanuit de heilige geometrie van het oer veld, dan wordt deze informatie, dit krachtveld, wordt dus door 40.000 andere mensen opgepakt en doorgezet boem.
Arjan: Ook weer naar 40.000 anderen.
Martijn: Ja, ja
Arjan: Dat is echt Crowd power erupts.
Martijn: Ja dat is ons potentieel. En in andere tijden hebben we dat met elkaar zo ontzettend goed bedreven en daar lopen allerlei velden doorheen, de hoogst mogelijke manipulatievelden lopen daar doorheen, die onze mind bezetten en het is nu de tijd om daar stevig naar te kijken en ons te ontdoen van die momenten waarin we verkeren. Dat is de inspiratie en ja weet je, we hebben eigenlijk de Crowd nodig, we hebben elkaar nodig. Hoe heerlijk is dat, dat we elkaar nodig hebben. Stel je voor zeg, dat we elkaar niet nodig hebben, dan kun je het in je eentje doen. Dan zou je misschien wel zeggen: ik haal mijn schouders erbij op, als de ander niet wil, dan niet. Nee, je beseft dat je van oorsprong allemaal met elkaar in het verbindingsveld zit. En de ander is juist de moeite waard, heel erg de moeite waard, om die persoon mee te inspireren, want je weet dat als de ander geïnspireerd is, dat dat deel in jezelf, omdat dat het deel van jezelf representeert, ook meegaat in die beweging.
Arjan: Is dat de Merkaba die je beschrijft?
Martijn: Nee dat is geen Merkaba, die ik beschrijf. Merkaba is een geometrie, die van oorsprong hoort bij een Lemuriaans bewustzijn, dat zich in een ander parallelle wereld van de aarde heeft voltrokken. Als je met Merkaba werkt, ben je in geometrie bezig, die terugverwijst naar de kronieken van een andere tijd, die heel veel betekenis heeft, maar, het is ook echt maar, maar niet een verandering teweegbrengt in het hier en nu in het handelen, in het zijn, en van het voelen wie je nu bent als wezen in dit lichaam.
It is a widely known story, some call it an urban myth or otherwise, that somewhere around 1954-55 the President of the United States and other military and civilian personnel have met with extra-terrestrial beings. Some people have heard that a treaty, a covenant of sorts, had been signed, which later was regretted by many.
Not everyone realizes, that there had been more than one meeting. There was an account of a meeting with another group of the Galactics. They had a very different offer for humanity, which was not accepted at that time. We are now more than ready to listen to them again.
<…> The first version of Eisenhower’s meeting is described by one of the most ‘controversial’ whistleblowers to ever have come forward into the public arena to describe an extraterrestrial presence.
William Cooper served on the Naval Intelligence briefing team for the Commander of the Pacific Fleet between 1970-73, and had access to classified documents that he had to review in order to fulfil his briefing duties. He describes the background and nature of the ‘First contact’ with extraterrestrials as follows:
In 1953 Astronomers discovered large objects in space which were moving toward the Earth. It was first believed that they were asteroids. Later evidence proved that the objects could only be Spaceships.
Project Sigma intercepted alien radio communications.
When the objects reached the Earth, they took up a very high orbit around the Equator. There were several huge ships, and their actual intent was unknown. Project Sigma, and a new project, Plato, through radio communications using the computer binary language, was able to arrange a landing that resulted in face to face contact with alien beings from another planet. Project Plato was tasked with establishing diplomatic relations with this race of space aliens.
In the meantime, a race of human looking aliens contacted the U.S. Government. This alien group warned us against the aliens that were orbiting the Equator and offered to help us with our spiritual development. They demanded that we dismantle and destroy our nuclear weapons as the major condition. They refused to exchange technology citing that we were spiritually unable to handle the technology which we then possessed. They believed that we would use any new technology to destroy each other.
This race stated that we were on a path of self-destruction and we must stop
killing each other, stop polluting the Earth, stop raping the Earth’s natural resources, and learn to live in harmony. These terms were met with extreme suspicion, especially the major condition of nuclear disarmament. It was believed that meeting that condition would leave us helpless in the face of an obvious alien threat. We also had nothing in history to help with the decision. Nuclear disarmament was not considered to be within the best interest of the United States. The overtures were rejected. [10]
The significant point about Cooper’s version is that the humanoid extraterrestrial race was not willing to enter into technology exchanges that might help weapons development, and instead was focused on spiritual development. Significantly, the overtures of these extraterrestrials were turned down. <…>
William Cooper has written a book Behold A Pale Horse
Bill Cooper, former United States Naval Intelligence Briefing Team member, reveals information that remains hidden from the public eye. This information has been kept in Top Secret government files since the 1940s. His audiences hear the truth unfold as he writes about the assassination of John F. Kennedy, the war on drugs, the Secret Government, and UFOs.
To illustrate the second meeting, I would like to quote a story within a fiction novel A Pale Horse by Wendy Alec.
==================== ==========================
Chapter Two
Ike And The Aliens: The Urban Legend
<…> On 24 February (Note: 20-21 February in witness accounts) 1954, President Eisenhower reportedly made a secret trip to Muroc Airfield (now Edwards Air Force Base), in the California desert, accompanied by generals and four eminent leaders in the religious, economic, and media sectors. <…>
The foundations were laid for a treaty between the United States and the extraterrestrial beings, which would be cemented less than a year later. The treaty was known as the Greada Treaty.
An exchange was agreed. The aliens would furnish the United States with advanced technology and would assist in technological development that would allow the USA to maintain technological supremacy over the Soviet Union.
It was also agreed that the United States would allow the visitors to abduct a small number of humans, on a limited and periodic basis, for the purpose of medical examination and monitoring of human development only, with the stipulation that the humans would not be harmed, would be returned to their point of abduction, and would retain o memory of the event. Reporters were fed the cover story that the President needed to see a dentist.
On the night in question, events took a strange turn. The Associated Press reported: “President Eisenhower died tonight of a heart attack in Palm Springs.”
Two minutes later, the report was retracted. The AP reported that Eisenhower was still alive.
Decades later according to the urban legend it became apparent that the aliens had deceived Eisenhower. The US Government received far less, than the technology agreed on, and the abductions increased a thousandfold.
The Greada Treaty had been broken.
Disclosure of the aliens’ existence would mean the inevitable exposure of the US Government’s covenant of death: the exchange of human software for extraterrestrial hardware.
Exposure of the US Government’s complicity would result in revolution – a risk the Government could never afford to take.
As of today, the existence of an extraterrestrial race continues to remain undisclosed.
NL President Eisenhower en zijn eerste contact met twee beschavingen
Het is inmiddels een best bekend verhaal, hoewel sommigen het een “complottheorie” zouden noemen, dat de VS President Eisenhower heeft in de jaren 1954-55, samen met andere militairen en hooggeplaatste personen, een ontmoeting gehad met buitenaardsen. Sommige hebben gehoord, dat er toen een soort Convenant getekend was, wat later door velen zeer betreurd werd.
Maar niet iedereen weet, dat er meer dan één enkele ontmoeting had plaatsgevonden. Er was ook een getuigenis van het contact met een andere groep van de Galactics. Zij hebben een andere voorstel gemaakt voor de mensheid, en helaas was die afgewezen in die tijd. We zijn, volgens mij, meer dan ooit klaar om weer naar hun te luisteren.
<…> De eerste versie van Eisenhowers bijeenkomst wordt beschreven door een van de meest ‘controversiële’ klokkenluiders die ooit in de publieke arena zijn verschenen om een buitenaardse aanwezigheid te beschrijven.
William Cooper maakte tussen 1970 en 1973 deel uit van het briefingteam van de Naval Intelligence voor de commandant van de Pacific Fleet en had toegang tot geheime documenten die hij moest bekijken om zijn briefingtaken te vervullen. Hij beschrijft de achtergrond en aard van het ‘Eerste contact’ met buitenaardse wezens als volgt:
In 1953 ontdekten astronomen grote objecten in de ruimte die naar de aarde bewogen. Eerst werd aangenomen dat het asteroïden waren. Later bewijs bewees dat de objecten alleen ruimteschepen konden zijn.
Toen de objecten de aarde bereikten, namen ze een zeer hoge baan rond de evenaar in. Er waren verschillende enorme schepen en hun werkelijke bedoeling was onbekend. Project Sigma, en een nieuw project, Plato, konden via radiocommunicatie met behulp van de binaire computertaal een landing regelen die resulteerde in persoonlijk contact met buitenaardse wezens van een andere planeet. Project Plato kreeg de opdracht diplomatieke betrekkingen aan te knopen met dit ras van buitenaardse wezens.
In de tussentijd nam een ras van menselijk uitziende buitenaardse wezens contact op met de Amerikaanse regering. Deze buitenaardse groep waarschuwde ons voor de buitenaardse wezens die rond de evenaar cirkelden en bood aan ons te helpen met onze spirituele ontwikkeling. Ze eisten dat we onze kernwapens zouden ontmantelen en vernietigen als de belangrijkste voorwaarde. Ze weigerden technologie uit te wisselen, daarbij aanhalend dat we spiritueel niet in staat waren om te gaan met de technologie die we toen bezaten. Ze geloofden dat we elke nieuwe technologie zouden gebruiken om elkaar te vernietigen.
Deze race verklaarde dat we op een pad van zelfvernietiging waren en dat we moesten stoppen met
elkaar doden, stoppen met het vervuilen van de Aarde, stoppen met het verkrachten van de natuurlijke grondstoffen van de Aarde en leren in harmonie te leven. Deze voorwaarden werden met extreme argwaan ontvangen, vooral de belangrijkste voorwaarde van nucleaire ontwapening. Men geloofde dat het voldoen aan die voorwaarde ons hulpeloos zou achterlaten tegenover een duidelijke buitenaardse dreiging. We hadden ook niets in de geschiedenis om te helpen met de beslissing. Nucleaire ontwapening werd niet beschouwd als zijnde in het belang van de Verenigde Staten. De toenadering werd afgewezen. [10]
Het belangrijke punt over de versie van Cooper is dat het mensachtige buitenaardse ras niet bereid was om technologie-uitwisselingen aan te gaan die de ontwikkeling van wapens zouden kunnen helpen, en in plaats daarvan gericht was op spirituele ontwikkeling. Het is veelbetekenend dat de toenadering van deze buitenaardse wezens werd afgewezen. <…>
William Cooper schreef een boek ‘Behold A Pale Horse’
Bill Cooper, voormalig lid van het United States Naval Intelligence Briefing Team, onthult informatie die voor het publiek verborgen blijft. Deze informatie wordt sinds de jaren veertig bewaard in uiterst geheime overheidsdossiers. Zijn toehoorders zien de waarheid zich ontvouwen terwijl hij schrijft over de moord op John F. Kennedy, de oorlog tegen drugs, de geheime regering en UFO’s.
~~~ ~~~ ~~~
Om een beeld te schetsen van de tweede meeting (waarover eigenlijk al veel meer bekend is) wil ik graag een verhaal in het verhaal gebruiken. Het is een passage uit een fictie, geschreven door Wendy Alec, het boek heet “A Pale Horse”.
==================== ==========================
Chapter Two
Ike And The Aliens: The Urban Legend
<…> Op 24 februari (Noot: 20-21 februari in getuigenissen) 1954 maakte president Eisenhower naar verluidt een geheime reis naar Muroc Airfield (nu Edwards Air Force Base), in de woestijn van Californië, vergezeld van generaals en vier vooraanstaande religieuze, economische en medialeiders. <…>
De basis werd gelegd voor een verdrag tussen de Verenigde Staten en de buitenaardse wezens, dat minder dan een jaar later zou worden beklonken. Het verdrag stond bekend als het Greada-verdrag.
Er werd een ruil afgesproken. De buitenaardse wezens zouden de Verenigde Staten voorzien van geavanceerde technologie en zouden helpen bij de technologische ontwikkeling die de VS in staat zou stellen het technologische overwicht over de Sovjet-Unie te behouden.
Er werd ook overeengekomen dat de Verenigde Staten de bezoekers zouden toestaan een klein aantal mensen te ontvoeren, op een beperkte en periodieke basis, uitsluitend voor medisch onderzoek en monitoring van de menselijke ontwikkeling, met de voorwaarde dat de mensen geen schade zouden oplopen, zouden worden teruggebracht naar het punt van ontvoering en geen herinnering aan de gebeurtenis bewaren. Verslaggevers kregen het coververhaal te horen dat de President dringend naar de tandarts moest.
Op de bewuste avond namen de gebeurtenissen een vreemde wending. De Associated Press berichtte: “President Eisenhower stierf vanavond aan een hartaanval in Palm Springs.”
Twee minuten later werd het rapport ingetrokken. De AP meldde dat Eisenhower nog leefde.
Tientallen jaren later werd volgens “het verhaal“ duidelijk dat de aliens Eisenhower hadden bedrogen. De Amerikaanse regering ontving veel minder dan de technologie waarover het overeengekomen was, en het aantal ontvoeringen nam duizendvoudig toe.
Het Verdrag van Greada was verbroken.
Onthulling van het bestaan van de buitenaardse wezens zou de onvermijdelijke onthulling betekenen van het verbond des doods van de Amerikaanse regering: de uitwisseling van menselijke software voor buitenaardse hardware.
Het blootleggen van de medeplichtigheid van de Amerikaanse regering zou resulteren in een revolutie – een risico dat de regering zich nooit zou kunnen veroorloven.
Tot aan de dag van vandaag blijft het bestaan van een buitenaards ras geheim.
(door Frea) Graag wil ik jullie aandacht ook vragen voor de boeken van Elena Danaan. Haar eerste boek heet A Gift from the Stars, en haar tweede boek heet: We will never let you down.
Voor degenen die haar nog niet kennen: Elena is als kind een paar keer ontvoerd geweest door de Greys en in hun schip telkens voor onderzoeken e.d. gebruikt. Uiteindelijk gered geworden door Pleiadiërs met wie zij nog steeds contact heeft. Dat contact heeft zich verdiept in de afgelopen aren, omdat Elena nu haar taak heeft opgepakt om deze mensheid te waarschuwen voor wat gaande is. Dat contact vindt plaats via een implantaat die de Greys in haar hoofd hebben geplaatst en die er niet zomaar uit gehaald kon worden. Daartoe hebben de Pleiadiërs dat implantaat van frequentie veranderd in een frequentie die het mogelijk maakte rechtstreeks contact met hen te onderhouden. Om die reden is zij nu in staat om veel meer info door te geven dan menig ander. Veel van die info correspondeert met wat M. al die jaren verteld heeft. Overigens heeft hij haar eerste boek ook en ervaart haar als een heel oorspronkelijk en zuiver wezen.
Met andere woorden: zeer interessant materiaal. De boeken staan vol met tekeningen van haarzelf die ze gemaakt heeft van verschillende mensenrassen die zij ontmoet heeft. Het 1e boek heeft zelfs meer dan 100 tekeningen en beschrijvingen ervan.
Te bestellen via amazon.nl Veel leesplezier voor degenen die zich op ook deze paden willen begeven!
In het 2e boek van Elena heeft ze het over hoe de onderhandelingen zijn gegaan tussen Eisenhower en Valiant Thor, een ambassadeur van de Galactische Federatie van Werelden (van 1958 – 1961). In dit boek krijgen we de versie van Valiant Thor zelf, en over het verraad wat achter de rug van Eisenhower is ontstaan door de zogenaamde Majestic 12, die helemaal niet zo majestic zich had opgesteld, integendeel. Sindsdien heeft de Federatie hiermee moeten dealen. De rest lees je in het boek zelf.
Overigens heeft een andere vrouw, Megan Rose, ook een boekje geschreven over haar bevindingen die als twee druppels water ijkt op de ervaringen van Elena. Haar boekje heet: Welcome to the Future.
Deze boeken met de vele tekeningen zijn voor mij heel veel waard, omdat ook menselijke rassen die aardig overkomen blijkbaar gelieerd zijn aan de duistere krachten. Voor mij daarom heel erg de moeite waard om goed te onthouden wie betrouwbaar zijn en wie niet. Daarom heb ik deze boeken ook gekocht, vanuit mijn vertrouwen in Elena en het team wat achter haar staat, en omdat ze dezelfde waarschuwingen uit als M.
De eenzame Zeehond klom voorbij de IJsberg, waarop een klein maar comfortabel platform was.
De Zeehond kroop weg van de gevaarlijke rand van het ijs en nestelde zich comfortabel aan de voet van een bijna verticale IJsberg, met een scherpe kegel die hoog naar boven reikte. De oceaan was volkomen kalm en de golven bereikten niet de plaats waar het zegel ging liggen om te rusten.
Na opgewarmd te zijn in de zon viel de Zeehond rustig in slaap en sliep tot de avond. Een zwak briesje blies over de oceaan. De Zeehond werd wakker, draaide zich om op zijn andere kant en begon naar de eindeloze waterafstand te kijken, ergens aan de horizon opgaand in de lucht.
‘Wat goed,’ dacht de Zeehond bij zichzelf. – Wat is het stil hier. Wat mooi en veilig.”
‘Dit is tijdelijk,’ zei de Iceberg, alsof hij zijn gedachten kon lezen. – We drijven ongemerkt naar het zuiden, waar er warme stromingen zijn en veel haaien.
– We zullen niet snel warme stromingen bereiken, – zei de Zeehond. – Totdat dat gebeurt, kan ik gaan liggen, rusten en genieten van de rust en schoonheid.
‘Nou, geniet ervan,’ ademde IJsberg rustig in en ging diep in zichzelf, in dat enorme deel ondergedompeld in water, die onzichtbaar en ontoegankelijk was en zich in de diepten van de oceaan bevond.
2
Al snel werd het donker. Toen de sterren verschenen, begon de Oceaan, als een spiegel, hun fonkeling op het oppervlak te reflecteren. Tegen de achtergrond van de zwarte lucht leek de IJsberg voor de Zeehond nog groter te zijn, het leek op een sneeuwwitte kolos, die torenhoog boven de Oceaan, onbeweeglijk en majestueus verrees tussen de eindeloze veelheid van glanzende werelden.
De Zeehond was zo geabsorbeerd en gefascineerd door deze aanblik dat hij niet eens merkte hoe hij weer in slaap viel.
Hij werd gewekt door het geluid van de opspattende golven die op de IJsberg beukten. Het werd licht. De sterren die de hele nacht zo fel hadden geschenen, verdwenen in een grijs waas die over de Oceaan hing. De golven waren klein, maar ze bedekten het hele oppervlak van de Oceaan tot aan de horizon, en het leek alsof de Oceaan kookte.
De Zeehond werd angstig. De wind blies in scherpe windstoten, scheurde het zoute schuim van de toppen van de golven en bespat het plateautje waarop hij lag. De Zeehond kroop weg van de rand en drukte stevig tegen de steile wand van de IJsberg.
‘Er komt een storm aan,’ zei Iceberg tegen de Zeehond. – De wind wordt sterker.
‘Ik begrijp het,’ antwoordde de Zeehond.
‘De golven stijgen,’ zei Iceberg opnieuw. ‘Over een paar uur zullen ze enorm zijn.
Beiden keken geschrokken toe hoe de Oceaan met de minuut somberder werd. De golven werden groter en hun impact werd zwaarder. Nu geen spetters meer, maar lange tongen schuimend water rolden over het ijsplateau, waarop de Zeehond zijn toevlucht zocht.
3
Tegen het middaguur bereikten de golven gigantische proporties en elk van hen, in aanvaring met de IJsberg, veroorzaakte een enorme klap. Maar de IJsberg leek onneembaar. En alleen de Zeehond, ineengedoken tegen de muur van de IJsberg, deinsde telkens terug voor deze slagen, nauwelijks een houvast op het platvorm.
De storm hield de hele dag, avond en nacht aan. De Zeehond was al zo gewend aan de eindeloze golfslag dat hij zelfs indommelde. Maar toen was er een vreselijke scheur. De Zeehond werd wakker en hief zijn hoofd op. Hij zag hoe een deel van het platform waarop hij lag losbrak van de IJsberg en in de diepten van de zee stortte.
Het terrein werd erg klein en smal, maar de Zeehond verliet het niet. Hij bleef vechten tegen de wind en de golven die hem voortdurend in de Oceaan probeerden te spoelen.
Tegen de ochtend werd alles stil.
4
De Zeehond lag uitgeput en gebroken op de rand van een kleine richel die de storm had overleefd.
‘Nu kun je verder zwemmen,’ zei de IJsberg tegen hem. “Niets bedreigt je meer.
De Oceaan leek moe en stil, en het was zelfs moeilijk voor te stellen hoe het een paar uur geleden was. De Zeehond draaide zijn hoofd en keek naar de IJsberg. Hij was verrukt van zijn schoonheid. IJsberg kwam voort uit de ijzige kou en het gevoel van eeuwigheid.
‘Ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld,’ antwoordde de Zeehond zacht.
‘Dit is tijdelijk,’ herhaalde de IJsberg. ‘We drijven af naar het zuiden.’
“Ik heb mijn hele leven in strijd en angst doorgebracht”, zei de Zeehond. “Op het land jaagden ijsberen op mij. In het water probeerden orka’s me op te eten. Ik ben het zat om constant voor mijn leven te vechten.
‘Ik zal je niet lang kunnen beschermen.’ vertelde hem de IJsberg “De stroming is sterk. Als ik weg ben, ben jij waar de grote witte haaien leven.’
De Zeehond richtte zijn blik op de Oceaan, die na de storm nog steeds somber was.
‘Mijn leven heeft geen zin’, zei hij onverwachts tegen zichzelf. – Beren, orka’s, haaien. Vandaag of morgen. Het is toch allemaal voorbij zijn.’
‘Dit is slechts een deel van de waarheid,’ antwoorde de IJsberg nauwelijks hoorbaar.
‘Dit is echt de waarheid,’ zuchtte de Zeehond bedroefd. – En het bestaat in het feit dat al het leven eindigt in de dood.’
“Er zijn dingen die we niet kunnen vermijden”, zei de IJsberg tegen hem.
5
De Zeehond staarde roerloos ergens in een onbekende verte, naar de plaats waar de lucht opging in de Oceaan.
‘Je zult me niet begrijpen,’ zei de Zeehond. – Omdat je niet weet wat angst is.
De IJsberg was stil. De eerste zonnestralen braken door de wolken.
“Ik maakte ooit deel uit van een enorme gletsjer. Jaren, millennia gingen voorbij en de gletsjer gleed, onder invloed van zijn gewicht, in de Oceaan. De delen braken af van één geheel en veranderden in ijsbergen. Ze zeilden weg, gegrepen door de wind en de stroming van de Oceaan. En toen kwam op een dag mijn beurt. Op een nacht, in volledige stilte, brak ik weg van de gletsjer en stortte ik in de Oceaan. Eerst viel ik in een zwarte afgrond, maar toen kwam ik plotseling boven, draaide me om en ging op reis. De hele tijd bewoog ik naar het zuiden, richting de evenaar, waar de stroming me meevoerde. In het begin merkte ik niets en het leek me dat het altijd zo zou zijn, ik zou gewoon over de zeeën en oceanen reizen. Maar na een tijdje merkte ik ineens dat mijn maat begon af te nemen. En toen realiseerde ik me dat heel snel alles voorbij zou zijn: de zon en het warme water van de Oceaan zouden hun werk doen en ik zou smelten, oplossen in de Oceaan. Ik realiseerde me dat dit onvermijdelijk was.
De IJsberg viel stil.
– Begreep je dat er geen zin is in je leven? – vroeg de Zeehond.
– Mijn leven is slechts een deel van de Waarheid.
– En wat is het andere deel van de Waarheid?
– In wat er aan het zicht onttrokken is.
– Of in het feit dat je er dan niet meer zult zijn?
De IJsberg antwoordde niet meteen.
‘Ik zal er zijn,’ zei hij. ‘Maar ik zal deel uitmaken van de Oceaan. Net zoals ik ooit een deel van de gletsjer was.’
6
De Zeehond zei hier niets op. Hij zweeg een hele tijd en keek toen om zich heen. Het wateroppervlak was schoon en niets verraadde gevaar.
– Ik wil dat je op een dag ziet wat aan het zicht onttrokken is.
De Zeehond kroop naar de uiterste rand van het platform waarop hij lag en stopte.
Hij dacht even na, keek nog een keer om zich heen, zette zich toen af met zijn voorvinnen en gleed kopje onder in het water.
Eenmaal in het water keek hij uit gewoonte om zich heen, waarna hij weer naar boven kwam, weer lucht inademde en weer onder water dook.
Wat hij zag schokte hem. Het water was absoluut schoon. De zonnestralen drongen tot grote diepten door.
Een ongelooflijke aanblik opende zich voor de ogen van de Zeehond. De onderwaterwand van de IJsberg was helderblauw en transparant. Ze glinsterde en straalde als een enorm magisch kristal.
De Zeehond zonk dieper en dieper, maar het onderwatergedeelte van de IJsberg was eindeloos. Op grote diepte werd het merkbaar donkerder, van helderblauw naar donkerblauw, maar het bleef hetzelfde transparant en sprankelend door de stralen die door de waterkolom drongen.
De Zeehond was gebiologeerd door wat hij zag en het leek hem alsof hij in een andere, onbekende wereld was, een wereld van volmaakte zuiverheid en stilte. Het deel van de IJsberg, dat als een sneeuwwitte ijsberg boven de oceaan uitstak, was totaal anders dan het deel dat onder water lag en daar scheen, onzichtbaar blijvend, als een fabelachtige diamant, waarvan de afmetingen gewoon ongelooflijk waren in vergelijking met het bovenwater zichtbare deel.
7
Toen de lucht begon op te raken, leunde de Zeehond tegen de koude en gladde wand van de IJsberg en begon omhoog te klimmen, zonder de onderste rand van het ijseiland te bereiken.
Nadat hij naar de oppervlakte was gekomen, kwam de Zeehond een beetje op adem en klom opnieuw op een kleine richel in de vorm van een overkapping, waarop hij de storm overleefde.
De IJsberg was stil. Het duurde even voordat de Zeehond heel zachtjes zei:
– Je onzichtbare deel is onvergelijkbaar in grootte en schoonheid met wat zich aan de oppervlakte bevindt. En het is totaal anders dan wat zich boven water bevindt.
‘Het is gewoon een onzichtbaar deel van de Waarheid,’ zei de IJsberg. “En het is net zo anders dan wat we wel kunnen zien.’
‘Ik ben … met de stomheid geslagen,’ zei de Zeehond tegen hem.
– Er is inderdaad geen zin in je leven als je het als een afzonderlijke en niet-gerelateerde gebeurtenis beschouwt. Als je denkt dat het toevallig is ontstaan, vanzelf ergens tussen de rotsachtige afzettingen van de Aleoeten eilanden, en dan ook per ongeluk is afgebroken in de mond van een grote witte haai bij Kaap van de Goede Hoop.
De Zeehond keek bedroefd naar de IJsberg, die plotseling roze en op de een of andere manier onwerkelijk werd in de stralen van de ondergaande zon, en zei hier niets op.
– Maar als je bedenkt dat je een zichtbare, uiterlijke deel van het Leven bent, dat ook een onzichtbare, onbegrijpelijke deel heeft, dat niet vergelijkbaar is in omvang en diepte met het uiterlijke, dan krijgt alles betekenis.
– En wat is het? – vroeg de Zeehond.
Maar de IJsberg zei niets.
De Zeehond dacht diep na. Hij zag de schemering dieper worden over de Oceaan. Toen de lucht oplichtte met ontelbare sterren, viel hij in slaap zonder te bewegen.
Одинокий Тюлень взобрался на проплывавший мимо Айсберг, на котором была небольшая, но удобная площадка.
Тюлень отполз подальше от опасной кромки льда и удобно расположился у подножия почти вертикальной ледяной горы, острым конусом уходящей высоко вверх. Над Океаном стоял полный штиль и волны не достигали того места, где прилег отдохнуть Тюлень.
Пригревшись на солнышке, Тюлень незаметно уснул и проспал до самого вечера. Над океаном потянул слабый ветерок. Тюлень проснулся, перевернулся на другой бок и стал смотреть на бесконечную водную даль, сливавшуюся где-то у горизонта с небом.
«Как хорошо, – подумал про себя Тюлень. – Как тихо вокруг. Как красиво и безопасно».
– Это временно, – словно прочитав его мысли, сказал Айсберг. – Мы незаметно дрейфуем на юг, где проходят теплые течения и много акул.
– Мы достигнем теплых течений не скоро, – ответил ему Тюлень. – А пока это не случилось, я могу лежать, отдыхать и наслаждаться покоем и красотой.
– Что ж, наслаждайся, – тихо выдохнул Айсберг и ушел глубоко в себя, в ту огромную, погруженную в воду часть, которая была невидимой, недоступной, и находилась в глубинах Океана.
2
Вскоре стемнело. Когда появились звезды, Океан, словно зеркало, стал отражать их мерцание на своей поверхности. На фоне черного неба Айсберг казался Тюленю еще более огромным, он выглядел белоснежным колоссом, возвышавшимся над Океаном, стоявшим неподвижно и величественно среди бесконечного множества сияющих миров.
Тюлень был так поглощен и заворожен этим зрелищем, что даже не заметил, как снова заснул.
Проснулся он от звука шлепающих волн, набегавших на Айсберг. Светало. Звезды, так ярко светившие всю ночь, исчезли в серой дымке, повисшей над Океаном. Волны были небольшими, но они покрывали всю поверхность Океана до самого горизонта и казалось, что Океан закипает.
Тюленю стало тревожно. Ветер налетал резкими порывами, срывая соленую пену с гребешков волн и обдавая брызгами площадку, на которой он лежал. Тюлень отполз от края площадки подальше и плотно прижался к отвесной стене Айсберга.
– Надвигается буря, – сказал Айсберг Тюленю. – Ветер усиливается.
– Я вижу, – ответил ему Тюлень.
– Волны растут, – снова сказал Айсберг. – Через несколько часов они станут огромными.
Оба с тревогой наблюдали за Океаном, который становился с каждой минутой мрачнее. Волны становились все больше, а их удары все тяжелее. Теперь уже не брызги, а длинные языки пенящейся воды перекатывались через ледяную площадку, на которой укрылся Тюлень.
3
К полудню волны достигли гигантских размеров и каждая из них, сталкиваясь с Айсбергом, наносила удар огромной силы. Но Айсберг казался неприступным. И только Тюлень, прижавшийся к стене Айсберга, всякий раз вздрагивал от этих ударов, едва удерживаясь на площадке.
Буря продолжалась весь день, вечер и всю ночь. Тюлень уже так привык к бесконечному натиску волн, что даже задремал. Но тут раздался страшный треск. Тюлень проснулся и поднял голову. Он увидел, как часть площадки, на которой он лежал, откололась от Айсберга и погрузилась в морскую пучину.
Площадка стала совсем маленькой и узкой, но Тюлень не покинул ее. Он продолжал сражаться с ветром и с волнами, настойчиво пытавшимися смыть его в Океан.
К утру все стихло.
4
Тюлень лежал обессиленный и разбитый на краешке небольшого выступа, который уцелел после бури.
– Теперь ты можешь плыть дальше, – сказал ему Айсберг. – Тебе больше ничто не угрожает.
Океан казался уставшим и тихим, и трудно было даже представить себе, каким он был всего несколько часов назад. Тюлень повернул голову и посмотрел на Айсберг. Он был восхищен его красотой. От Айсберга веяло ледяным холодом и ощущением вечности.
– Я еще никогда не чувствовал себя в такой безопасности, – тихо ответил ему Тюлень.
– Это временно, – повторил свои слова Айсберг. – Мы дрейфуем на юг.
– Всю свою жизнь я провел в борьбе и страхе, – сказал Тюлень. – На суше за мной охотились белые медведи. В воде меня пытались съесть касатки. Я устал от постоянной борьбы за свою жизнь.
– Я не смогу защищать тебя долго. – сказал ему Айсберг. – Течение сильное. Когда меня не станет, ты окажешься там, где живут большие белые акулы.
Тюлень перевел свой взгляд на Океан, который все еще был мрачен после бури.
– В моей жизни нет никакого смысла, – неожиданно для самого себя сказал он. – Медведи, касатки, акулы. Сегодня или завтра. Все равно все закончится.
– Это только часть Истины, – еле слышно ответил ему Айсберг.
– Это и есть Истина, – грустно вздохнул Тюлень. – И она заключается в том, что всякая жизнь заканчивается смертью.
– Есть вещи, которых мы не можем избежать, – ответил ему Айсберг.
5
Тюлень неподвижно смотрел куда-то в неведомую даль, туда, где небо соединялось с Океаном.
– Ты не поймешь меня, – сказал Тюлень. – Потому что ты не знаешь, что такое страх.
Айсберг молчал. Сквозь облака прорывались первые лучи солнца.
– Когда-то я был частью огромного Ледника. Шли годы, тысячелетия, и Ледник под действием своей тяжести сползал в Океан. Его части откалывались от единого целого и превращались в Айсберги. Они уплывали, подхваченные ветром и течением Океана. И вот однажды пришла и моя очередь. Как-то ночью, в полной тишине, я откололся от Ледника и рухнул в Океан. Сначала я провалился в черную бездну, но потом вдруг всплыл, перевернулся и отправился в путешествие. Я двигался все время на юг, к Экватору, туда, куда несло меня течение. Поначалу я ничего не замечал и мне казалось, что так будет всегда, я просто буду путешествовать по морям и океанам. Но через некоторое время я вдруг заметил, что размеры мои стали уменьшаться. И тогда я понял, что очень скоро все кончится: солнце и теплые воды Океана сделают свое дело и я растаю, растворюсь в Океане. Я понял, что это неизбежно.
Айсберг замолчал.
– Ты понял, что в твоей жизни нет никакого смысла? – спросил Тюлень.
– Моя жизнь – это только часть Истины.
– А в чем же другая часть Истины?
– В том, что скрыто от глаз.
– Или в том, что тебя больше не будет?
Айсберг ответил не сразу.
– Я буду, – сказал он. – Но буду частью Океана. Так же, как когда-то я был частью Ледника.
6
Тюлень ничего на это не ответил. Он долго молчал, потом огляделся вокруг. Водная гладь была чистой и ничто не выдавало в ней опасности.
– Я хочу, чтобы однажды ты увидел то, что скрыто от глаз.
Тюлень подполз к самому краю площадки, на которой он лежал и остановился.
Он немного подумал, еще раз огляделся по сторонам, а потом оттолкнулся передними ластами и соскользнул в воду головой вперед.
Оказавшись в воде, он по привычке осмотрелся, после чего вынырнул, набрал побольше воздуха и снова ушел под воду.
То, что он увидел, потрясло его. Вода была абсолютно чистой. Солнечные лучи проникали на большую глубину.
Глазам Тюленя открылось невероятное зрелище. Стена Айсберга, находившаяся под водой, была ярко-голубой и прозрачной. Она переливалась и сияла, как огромный волшебный кристалл.
Тюлень погружался все глубже и глубже, но подводная часть Айсберга была бесконечной. На большой глубине она стала заметно темнее, превратившись из ярко-голубой в темно-синюю, но по-прежнему оставалась такой же прозрачной и сверкающей от пробивавшихся сквозь толщу воды лучей.
Тюлень был словно заворожен увиденным и ему казалось, что он попал в какой-то другой, неведомый ему мир, мир совершенной чистоты и тишины. Та часть Айсберга, которая возвышалась над Океаном белоснежной ледяной горой, была совсем непохожа на ту ее часть, которая находилась под водой и сияла там, оставаясь невидимой, словно сказочный бриллиант, размеры которого были просто невероятными по сравнению с его надводной, видимой частью.
7
Когда воздух стал заканчиваться, Тюлень прислонился к холодной и скользкой стене Айсберга и стал подниматься наверх, так и не достигнув нижней кромки ледяного острова.
Вынырнув на поверхность, Тюлень немного отдышался и снова взобрался на небольшой выступ в виде ледяного козырька, на котором он пережил бурю.
Айсберг молчал. Прошло какое-то время, прежде чем Тюлень очень тихо сказал:
– Твоя невидимая часть несравнима по размерам и красоте с тем, что находится на поверхности. И она совершенно непохожа на то, что находится над водой.
– Это всего лишь невидимая часть Истины, – сказал Айсберг. – И она так же отличается от того, что мы способны увидеть.
– Я потрясен, – ответил ему Тюлень.
– В твоей жизни действительно нет никакого смысла, если рассматривать ее, как отдельное и ни с чем не связанное событие. Если думать, что она возникла случайно, сама по себе, где-то среди каменистых россыпей Алеутских островов, а потом также случайно оборвалась в пасти большой белой акулы у мыса Доброй Надежды.
Тюлень грустно посмотрел на Айсберг, который вдруг стал розовым и каким-то нереальным в лучах заходящего солнца, и ничего на это не сказал.
– Но если подумать о том, что ты – это всего лишь видимая, внешняя часть Жизни, у которой есть еще и невидимая, непостижимая часть, несравнимая по своим размерам и глубине с внешней, тогда все приобретает смысл.
– И в чем же он? – спросил Тюлень.
Но Айсберг ничего не ответил.
Тюлень глубоко задумался. Он смотрел, как над Океаном сгущаются сумерки. Потом, когда небо озарилось мириадами звезд, он заснул, не двигаясь с места.
(door Johanny) 21 – 12 – 2012 wiskundige geometrie van de Blauwe Nacht. Jij draagt het bewustzijn in je blauwdruk over deze situatie al voor je naar deze aarde Gaia kwam en dit weten is nog steeds in je bewustzijn aanwezig
2022 start ook met de Maya zegel van de Blauwe Nacht. Heeft dit in het nu een bijzonder betekenis.
Martijn schreef op zijn site over contact:
“Martijn van Staveren: Rechtstreeks contact krijgen en onderhouden met intelligente beschavingen, anders dan de Aardse Mens, is sterk afhankelijk van onze wil om buiten de aangeleerde kaders te durven navigeren. En dit rechtstreekse contact is onherroepelijk onderweg, wat de directe aanleiding is van de mondiale noodtoestand. (!)
Hoewel de complottheorieën welig tieren, is het verbinden van ons Koninklijke BewustZijn met dit grootse onderwerp een opdracht voor ons allemaal. Er zijn krachten die dit niet appreciëren, zij willen de algehele leiding behouden (die ze niet hebben) in het openen van dit wereldonderwerp. Deze krachten zullen gaan aanvaarden dat Wij er Zijn.” ( https://www.martijnvanstaveren.nl/activiteiten/bewustzijnsverruiming-2-2.html)
En dit is wat mij diep raakte in de laatste deel van de Taskforce dag op 4 dec 2021. Hierbij mijn aantekeningen.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Oorspronkelijk bewustzijn staat altijd weer op.
Herstel van contact met allianties.
Trans-missie codes in beweging gezet door waarneming door goede krachten.
Transmissie door niet hierin te kunnen communiceren / Dom ge-transmissied door superintelligente krachten. In evolutieprocessen van vastgelopen projecten, daar gaat uiteindelijk contact komen. Dit is onze situatie multidimensionale sterrenrassen zijn hierbij betrokken. Dit is het moment waar wij Nu in zitten, wat wordt genoemd de Blauwe Nacht. Zo genoemd tot in een configuratie van wiskundige geometrie in de Maya. Dit is de periode van 21 -12 – 2012 ..Wij zitten in een evolutieproces waarin wij contact gaan leggen met de bewoners van buiten de horizon van deze aarde, die binnen de horizon van deze aarde zouden kunnen gaan komen. Dit moment, de Blauwe Nacht zijn trillingsvelden van de aarde die in deze trilling frequentie komt, waar een moment van oorzaak en gevolg helemaal opengelegd wordt, dat er geen tijdlijn meer functioneert Ook als deze tijdlijn bestuurd wordt door, zeg maar, een negatieve kracht.
Dat deze configuratie van 21-12 -2012 zo krachtig is geconfigureerd door de ontwerpers dat er geen enkele tijdlijn meer werkt ook geen controle tijdlijn. Dus alles kan weer gaan gebeuren en dat heeft te maken met het opnieuw contact leggen. Dus in transmissie komen met andere intelligenties. Het voelt dat wij tegen een soort einde aan zitten: er is iets in een bepaald niveau – in een bepaald level – wat er nodig is om een extra, ja, iets anders te gaan starten? Wij moeten zeggen als mensen van deze aarde en het lichaam behoort hierbij – eigenlijk van in een soort van, uhm: Wij zijn klaar met het oude intelligentie gedeelte. Wij kunnen eigenlijk niet verder denken. Dit vind ik eigenlijk zo leuk –wauw. Wij zitten in deze tijd maar kunnen het eigenlijk niet bedenken.
Je kunt zoveel engelen en buitenaardse rassen opzoeken. Je kunt nog zoveel doen maar het feit blijft dat met de huidige mogelijkheden ja, je kunt een nieuw geld en een nieuw energiesysteem krijgen, maar het blijft allemaal binnen hetzelfde systeem. Het is zo leuk. Maar dan is er dus een noodzaak om daar doorheen te breken. Er zijn verschillende transmissies voor iedereen.
ER is iets in beweging die de mensheid iets wil laten worden, naar het volgende niveau onder de vleugels van die kracht. Dat zijn dezelfde intelligentie die deze crisis, als het ware, orkestreren. Om het gedachtegoed van andere mensen onder de knoppen van angst van nieuwe oplossingen te voorzien. Zodat je in transmissie ontvangt wat nog steeds niet van jeZelf is, maar eigenlijk iets is van die groep.
Dat is wat je nu dan ook ziet.
En het 2e is wat je ziet dat er mensen zijn die in zichzelf terug keren.
Die stappen maken allemaal op eigen manier en echt kunnen voelen dat je je kunt losmaken, Van Alles Echt alles je kunt Nu gewoon naar buiten lopen door de regendruppels daar kun je doorheen lopen en je bent Los van Alles, Alles en iedereen en er is helemaal Niemand die binnendringt Helemaal schoon Helemaal jeZelf. Je kunt voelen verder is er niks. Helemaal schoon. En mensen die kiezen daarin binnen te gaan –eigen gevoelens te laten spreken. Die mensen die zijn dus in staat om te beseffen dat wij de weg gaan waar zij in leven, wel een Transmissie nodig heeft. Maar wat voor Transmissie? Er zijn krachten, intelligenties, Bron intelligentie, zeer liefdevolle, zeer betrokken en niet Mis te verstane allianties zijn om ons heen aanwezig en in ons aanwezig door de ruimte en tijd heen. Aanwezig om als het startsein wordt gegeven vanuit de bevolking van Gaia die de Bron in zich kunnen voelen Die Hier Zijn.
Om daar transmissies te laten ontstaan. Waardoor je door Quantum waarneming over en weer iets voelt gaan resoneren wat eigenlijk gaat door 2 dingen:
1 Jij bent de bewaker van je eigen Bron Zuiverheid en Openheid. En ook Echt je Zelf kunnen voelen.
En 2 – doordat die FREQUENTIE er is, de Bron kracht, daardoor kan de observatie van anderen in Transmissie gezet worden. En kan in je lichaam aangaan. En dan komt er een deel van buiten. Maar het allerbelangrijkste is, het komt van binnenuit, want dit kan alleen als je het echt kunt Communiceren. Dit is alleen mogelijk als je echt kunt communiceren. En echte communicatie is er alleen maar echt communiceren als je jeZelf in alles wat je zegt en alles wat je voelt, Bent.
En dat is wat er aan de hand is De gordijnen zijn als het ware dichtgetrokken met covid verhaal. Er is een enorme macht op gestaan met een transmissie code om iedereen te laten denken dat en ook om onderwerpen te laten denken. Je houdt je er niet mee bezig, bent er los van. Deze transmissie is zo sterk, sijpelt overal doorheen. Overal doorheen. Toch in jeZelf staan. Wat er nodig is, is in de periode waarin wij nu leven van aardse mensen dat wij weten dat de zeer krachtige, zeer liefdevolle oprechte coalities, groepen vanuit de bron wereld. Rechtstreeks contact met mensen van deze wereld die hier niet vandaan komen want je komt hier niet vandaan, Je Bent hier geland, dat er rechtstreeks contact wordt bewerkstelligd. Rechtstreeks En dat dit rechtstreekse contact zeg maar in deze 3d werkelijkheid Zien plaatsvinden waardoor die transmissie Broncodes Transmissie van intelligentie krachten over en weer in het lichaam ook in het veld komen. Want dit is Quantum Mechanica. Het gaat erom dat er ontmoetingen gaan komen die niet meer een op een of een op vier zijn.
Maar ontmoetingen gaan komen van 400 en waar 5000 of 30 tegen 80 gaan komen. Het gaat erom dat er echt open contact, communicatie feit is, fysiek komt in deze werkelijkheid Hier. Tussen ons koninklijk bewustzijn binnenin dit lijf en ander intelligenties en hun koninklijk bewustzijn zich presenteren. Nu is er iets geks aan de hand. Je kunt je afvragen, waarom dit nog nooit eerder is gebeurd?
Punt 1 Doordat het evolutionair gebonden is aan het bewustzijn van de aarde ,van wie wij zijn, dat is logica Ook nog nooit eerder gebeurt omdat er nog een algemene visie operationeel was .Er waren wel mensen die dit doorzien hebben maar de meest operationele visie was en is nog steeds opeen bepaald manier zo Dat Jij Nooit Degene zou kunnen zijn die dat contact Bewerkstelligd.
Moment van stilte en rust (54-08)
Wij zijn een team. Wij dragen de kracht om met bronkracht die zichzelf kenbaar maken Wij hebben deze situatie gezien /waargenomen voordat wij hierheen kwamen. Dit draag je in je de blauwdruk van je bewustzijn. Je weet dat je het inlevingsvermogen-bewustzijn draagt.
dit te ontvangen door je grote Inlevingsvermogen daardoor kun je anderen voelen en trillingsvelden kunt ontvangen .
Het is een onderdeel van de evolutie. Nu in de situatie van harde lockdown transmissie gekomen. Dit is de blauwe nacht. Niets is onoplosbaar door coöperatie met Andere Bron intelligentie, je moet coöpereren met mensen die uit koninkrijken komen.
De machthebbers weten dit, Dit weten de kracht van de Schepper. En weten de kracht van Transmissie Alles doen ze om te voorkomen dat de Mens dat contact kan gaan leggen.
Dit Contact Vindt Alleen plaats Via jou.
Niet via instituties maar via de Gaia-werkvloer, Gaia-betrokken mensen, Los van hebzucht, verrijkingstechnieken – ontbloot. Openen: dat ben ik, dat is het.
Covid is het antwoord op deze transmissie mogelijkheid situatie.
Heb je er ooit over nagedacht dat jij het bent die de complete verandering in beweging zet? Alles wat daarvan afwijkt is matrix. Wij spreken van het Christus-Hart – De Christ Force –Voelende krachten bereid om te Communiceren.
Gebaseerd op vrije wil als diplomaten voor deze wereld. Denken op basis van het gevoel.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
1 januari 2022 – nieuwjaarsdag – is er een stand van het Dreamspell Blauwe Nacht, toon 6, wat betekent dit voor ons… Betekent dit iets voor ons Bronwenzens in het licht zoals Martijn over de blauwe nacht sprak? Nu 9 jaar later hadden wij de 21-12- 21 de zonnewende. Begin 2022 is er een Blauwe nacht die ook een frequentie afgeeft naar het jaar 2022 waardoor communicatie kan plaatsvinden van echte fysieke communicatie .
De glyph van Blue Night toont gordijnen die openen naar een haard, de ingang van een heilige schuilplaats. Kolen branden en kegelvormige hoorns draaien naar binnen om de instroom van spirituele communicatie te tonen. We ontvangen informatie van de goddelijke rijken via ons derde oog, onze kruinchakra, en laten het het vuur van ons hart voeden. Net als bij de zeer vergelijkbare Blue Monkey-glyph, wordt Blue Night bijna uitsluitend beïnvloed door innerlijk luisteren en vrije verbeelding van andere bestaansniveaus. Blue Night viert intuïtie, hoe we ons kunnen afstemmen op de grootsheid van de onzichtbare wereld en deze onze beweging door deze planetaire realiteit kunnen laten leiden en ten goede komen. (verder lezen https://resonanttruth.com/blue-night-tribe/, in het Engels)
Wij zijn scheppers die de toekomst Dromen. Samen met en in feitelijkefysieke communicatie open.
Het is niet het artikel, die je hier misschien zou verwachten. Het gaat over bloed, bloedvaten en hart in begrijpelijke taal, hoewel ja, vertaald uit het Russisch. 🙂 Ik heb niet genoeg weet om aangeraden supplementen, aan het einde van het artikel, te beoordelen. Maar de mechanisme van het ontstaan van het hart- en vaatonbalans lijkt goed beschreven.
HOE HET MET BLOEDVISCOSITEIT STAAT, ZO IS HET LEVEN (deel 1)
Bij gebrek aan magnesium gaan de vaten lekken als een zeef. Als er een tekort aan kalium in het lichaam is, begint de hartspier slecht te functioneren.
Het menselijke cardiovasculaire systeem is in eerste instantie een zeer betrouwbaar systeem.
En als we zeggen dat een persoon slechte bloedvaten heeft, wat kan dit dan betekenen? Wat had er met hen kunnen gebeuren?
Vaten zijn buizen met een gat erin, waardoor bloed stroomt.
En het is heel moeilijk iets mee “te doen”, dat het fout gaat.. Ze kunnen worden gecorrodeerd door corrosie, relatief bij wijze van spreken, door bepaalde eigenschappen van bloed, of gesneden, of gescheurd of afgekneld worden. Theoretisch kan er, behalve dat, niets meer met hen gebeuren.
Daarom moeten we goed begrijpen waarom de bloedvaten in het menselijk lichaam breken. Om dit te doen, moeten we het mechanisme begrijpen waarmee de beweging van bloed door weefsels plaatsvindt.
De diameter van het vat kan variëren van groot tot zeer klein. De diameter van een hartvat is bijvoorbeeld gelijk aan de diameter van één erytrocyt. Het is een heel, heel kleine diameter.
De cellen van het hart bevinden zich in het intercellulaire water/ vocht. Het leek me altijd dat de bloedvaten de cellen bereiken, zoals de meeste mensen, zowel niet-dokters als artsen, denken dat elke cel een soort klein dun bloedvat krijgt.
En pas later kwam het inzicht dat het vat – deze buis, zijn eigen gangen heeft, labyrinten, en deze gangen zijn verschillend, voor elk aminozuur is er een aparte gang, dat wil zeggen een meerlagige wand van het vat. En dat het vat, dat rechtstreeks het orgaan nadert, een capillair wordt, dat wil zeggen één enkele laag, in de dikte van één enkele cel. En tussen deze haarvaten is er een uitwisseling van voedingsstoffen.
Simpel gezegd heeft een erytrocyt vier ijzermoleculen (stoeltjes), waarop één vrije verbinding bestaat. Een verbinding is relatief gezien een vrije hand waarmee ijzer iets kan aantrekken. En het trekt zuurstof aan die de rode bloedcel in de longen heeft gekregen. Dat wil zeggen, 4 zuurstofatomen zitten op vier stoelen en bewegen langs de bloedsomloop.
Ze bereikten het hart en wat gebeurt er dan?
Door de vaatwand sijpelt zuurstof in het intercellulaire water en lost het daarin op. En hier is er al opgeloste koolstofdioxide, dat door de wand van hetzelfde vat sijpelt en de plaats van zuurstof inneemt. Op het erytrocytenmolecuul kunnen 4 atomen zitten. En de rode bloedcel gaat terug naar de longen.
Het bereikt de longen, opnieuw sijpelt kooldioxide in de buis en in de bellen, en er is al zuurstof, die op deze vrije stoelen zit. En het bloed loopt weer verder. Bloed heeft geen serieuzere functies meer dan dit. Het bloed heeft veel functies, maar dit is de meest essentiële – de overdracht van zuurstof.
Degenen die bloed op een donkerveldmicroscoop hebben gezien, weten het: erytrocyten gloeien, een soort aura om hen heen is zuurstof die aan elk ijzermolecuul is bevestigd. Dit is de belangrijkste functie van het bloed.
Het bloedvat begint nergens en eindigt nergens. Of het bloedvat begint in het hart en eindigt in het hart. Hij maakt een gesloten circuit. Maar het is allemaal volledig lek, vooral bij de dunste capillaire bloedvaten.
Wat zit er in het bloed? We hebben daar erytrocyten en leukocyten.
Leukocyten
Het is een eencellig wezen dat één functie vervult. Dus de leukocyt is eigenlijk een bewuste cel. Als er bijvoorbeeld bacteriën in het hart zijn verschenen, dan dringt het door de wand van het vat in weefsel, water, zwemt erlangs naar de bacteriën en eet ze op. Als gevolg hiervan wordt pus gevormd, wat we reumatische hartziekte of myocarditis of myocardiale dystrofie, enz., enz. noemen.
En dan zal de leukocyt bedenken waar hij heen moet. Als de enzymbasis goed is, dat wil zeggen, het kan deze bacteriën oplossen, dan gaat het terug in het vat. Als het niet erg goed is, gaat het rechtstreeks naar de lymfe en gaat het door de lymfeklieren om vrij te komen – in de neus, mond, strottenhoofd, zweetklieren of door het genitaal kanaal.
Wat wordt er nog meer in het bloed opgelost?
Cellulaire voedingsstoffen worden opgelost in het bloed. En in de darmen is er een enorme hoeveelheid eiwitten, opgelost en onopgelost. Eiwitten zijn onderverdeeld in 28 aminozuren. De darm heeft een gang en het vat heeft een gang. Deze gangen zijn komen samen. Zodra deze aminozuren zijn opgelost, komen ze één voor één door dit gangetje in het bloed.
Er worden dus 28 aminozuren en 15 mineralen in het bloed opgelost.
Mineralen kunnen niet zomaar drijven, anders vormen ze gewoon afzettingen van ijzer of koper, ze worden ook gecombineerd met aminozuren in conglomeraten. 12 vitamines, deze kunnen in vrije vorm zijn. Vetzuren – drie meest voorkomende en verschillende andere, enzymen – 3000. Dit alles wordt opgelost in het bloed. Bloed is de voedingsbodem waaruit de cel die voor haar vitale stoffen opneemt. De tweede functie van het bloed is dus voeding.
Wat gebeurt er: het bloed kwam samen met rode bloedcellen en zuurstof. Hier wordt het arterieel genoemd.
Als het al door een orgaan is gegaan en koolstofdioxide heeft verzameld, wordt het veneus genoemd.
En het arteriële capillair wordt automatisch omgezet in een veneus capillair.
Veneus bloed gaat naar de longen en arterieel bloed vervangt het. En dit wordt de bloedsomloop in het lichaam genoemd. Zoals de waterkringloop in de natuur. Dit is een fundamentele schema van de werking van het cardiovasculaire systeem.
Het hart duwt het bloed naar buiten en het gaat verder. Maar als er op de weg van bloed een lever is, verstopt met lamblia en opisthorchia, dan zal het bloed niet weer omhoog gaan, maar zich onder ophopen. Met als gevolg: spataderen, tromboflebitis, aambeien, enz. Het bloed moet vrij kunnen circuleren.
Het hart heeft ook voeding nodig.
Stel je twee helften van een hart voor. De ene helft trekt samen – het bloed stroomt weg. Bovendien maken de helften de beweging tegelijkertijd: de ene harthelft trekt samen, de andere helft zet uit – het bloed komt binnen. De tweede helft trekt samen – het bloed stroomt weg, de eerste helft ontspant – het bloed komt binnen.
Dit is alles, meer gebeurt er niet.
Als het bloed goed en schoon is, als het 99% water bevat en slechts 1 of 2 of 3% erytrocyten, droge erytrocytenmassa, dan zal het zo zijn. Als het bloed 28 aminozuren, 15 mineralen, 12 vitamines, 3 vetzuren en 7 enzymen (28-15-12-3-7) bevat, dan is dat zo. En als het bloed in klonters stroomt, als de erytrocyten aan elkaar zijn gaan kleven door een verstoorde zuur-base balans, zijn er onderbrekingen in het werk van het hele systeem.
De erytrocyt is op zichzelf nergens toe aangetrokken, hij heeft zijn eigen aura. Zodra zuur in het bloed verschijnt, dooft de aura van de erytrocyten, beginnen ze aan elkaar te kleven en verschijnen er formaties die lijken op muntkolommen.
Degenen die naar hun bloed in een donkerveldmicroscoop keken, konden ze zien. Dit soort bloed kan geen zuurstof vervoeren. Er zit vet in zulk bloed. Cholesterol stolt, net als in een kebab met azijn, en plakt aan de rode bloedcellen.
En dit wordt een bloedstolsel genoemd. En door deze bloedstolsels sterft in feite elke vierde persoon op de planeet. De statistieken zijn overal hetzelfde. Alleen de Japanners hebben andere statistieken. Ze hebben mensen op sommige plaatsen, waaronder ons geliefde eiland (Sakhalin), die niet sterven aan ziekte, maar stoppen met leven, omdat de energievoorziening opraakt.
Het blijkt dat jij dat ook kunt!
Het hart kan dus ideaal, vriendelijk en zachtaardig zijn – het hangt allemaal af van het soort bloed dat door het hart stroomt. Als er goed, schoon, voedzaam bloed met een voldoende aantal leukocyten, niet plakkerig, enigszins alkalisch, stroomt, dan zal alles goed komen. Het hart kan bijna eeuwig kloppen, wat werd bewezen door professor Dr. Alex Carrel in zijn beroemde experiment.
U weet dat het hart op automatisch gaat, zelfs als het van het lichaam is afgescheiden. Hij nam het hart van een kip, deed het in een kopje, schonk water in met alles wat nodig was (28, 3, 12, 15, 7), wat water en ververste het elke dag. Het hart leefde 35 jaar. Zonder kip.
Het wist niet dat er geen kip was. De voedingsstoffen zijn prima – alles is in orde, mama is er. Dat betekent, dat ze iets lekkers had gegeten. De professor won de Nobelprijs omdat hij bewees dat als een cel onder normale omstandigheden wordt bewaard, hij heel lang kan leven. In de natuur heeft geen enkele kip geleefd om haar 35ste verjaardag te zien.
Hoe is de viscositeit van bloed, hoe goed is de voedingswaarde van bloed, zo is het leven. Dit zijn absoluut twee met elkaar samenhangende zaken. Als er iets ontbreekt wat nodig is in het bloed, lijden de hartcellen.
De hartcel lijdt, lijdt, lijdt en sterft uiteindelijk. En het hart begint onregelmatig, chaotisch, te vaak of langzamer te kloppen. We noemen dit atriumfibrilleren.
Het hart rust niet. Het moet een halve seconde rusten – een halve seconde samenpersen. Als het een derde rust en driekwart of twee derde inspant, wordt het uitgeput. En we zeggen: “je hebt een versleten hart.”
En de patholoog-anatoom ziet dat het hart als een vod is en zegt: ‘Deze man kon niet meer leven. Hij heeft een uitgeputte hartspier.’
Uitputting is een gebrek aan voedingsstoffen en zuurstof. Waar moeten we ons zorgen over maken om de statistieken van cardiovasculaire pathologie te veranderen? In principe moet je voor verschillende dingen zorgen.
Oorzaken van hart- en vaatziekten
En de redenen voor onze hartaanvallen zijn nog steeds dezelfde:
Zal psychologie leiden tot een hartaanval? Honderd procent!
Verkeerde voedingspatroon? Aarzel niet, het zal daartoe leiden.
Gebrek aan water, de aanwezigheid van zure dranken? Ongetwijfeld.
Chlamydia in het hart. Parasieten. Medicijnen.
Verder over de zuur-base schaal van bloed.
Zoals we al weten: 7 is neutraal, 1 is zuur en 14 is alkalisch. We zijn negatief geladen: de intercellulaire vloeistof is geladen -50, en de intracellulaire vloeistof is geladen – 40. Er is een potentiaal verschil tussen hen. Binnen de kooi -40, buiten -50. Dit suggereert dat er een elektrische stroom is.
Als we een cardiogram nemen, vangen we deze elektrische stroom op in de vorm van een curve op verschillende punten van het hart. Het is bekend: 7,43 is de pH-constante van het bloed. Bloed is een zwak alkalisch elektrolyt. Als de pH van het bloed daalt tot 7,1, betekent het dood. Van 7.43 tot 7.1 – de grens van het leven van jou en mij.
Je kunt de elektrische potentiaal doven met zuur. heel makkelijk. Drie liter Pepsi-Cola kan deze taak gemakkelijk aan. Of een persoon zal worden achtergelaten zonder tanden, botten, nagels, omdat al het calcium zal verdwijnen.
Er zijn verschillende alkaliserende mineralen: calcium, magnesium, natrium, kalium. 90% van de producten die we consumeren zijn zuur: vlees, vis, eieren, suiker, jam, smeerkaas, alle soorten dranken – thee, koffie, cacao, compote, mineraalwater, ik zal niet eens de lijst vervolgen – alles is zuur. En het bloed is alkalisch. En er zijn niet genoeg mineralen. Calcium wordt voor 5% opgenomen, magnesium is in principe een minimum, natrium krijgen we binnen bij vis.
Zo’n voorbeeld. Een man komt moe thuis van zijn werk, haalt er versgevroren zalm uit, stel je het voor? Gaat zitten en eet het op. Zie je het voor je? Hoeveel verse diepgevroren vis kun je eten zonder zout? En als je zout toevoegt, hoeveel mag je dan eten? En hoe verschilt gezouten zalm van ongezouten? Natrium.
Iedereen van wie zuurtegraad verhoogd is, heeft een sterke behoefte aan natrium.
Als er een tekort aan calcium is, lijden tanden, botten, haar. ‘Slim haar’ laat een ‘slecht hoofd’ achter. Wet van de natuur. Trouwens, bij mannen komt het veel vaker voor. Misschien hebben ze iets met een zuur-base balans.
Bij gebrek aan magnesium gaan de vaten lekken als een zeef.
Als er een tekort aan kalium is in het lichaam, begint de hartspier slecht te functioneren.
In Hunzakut, Pakistan, is gedroogde abrikozenpap het hoofdgerecht dat mensen gebruiken om hun micronutriënten in balans te brengen. Er is één wet. Als een bruid naar een plaats wordt gebracht waar geen gedroogde abrikozen zijn, heeft ze het recht om de bruidegom te weigeren. Omdat gedroogde abrikozen op de eerste plaats komen in de hiërarchie van producten. Dit is een volledig uniek product. Dit is een krachtige kaliumpomp.
Programma voor het versterken van de hartspier
Het hart heeft dus calcium, magnesium, natrium en kalium nodig. En energie plus alle 28,15,12,7,3. En daarom zal het programma voor het versterken van de hartspier dienovereenkomstig bestaan uit:
Co-enzym Q-10 – energie in gemakkelijk verkrijgbare vorm – 2 maal 1 capsule. Het is gemaakt van koninginnengelei. Toen de Japanners dit spoorelement ontdekten, zeiden ze: “We hebben het levenselement, het levenselixer ontdekt.”
Om te voorkomen dat de cel verstikt door vrije radicalen, heeft ze dit co-enzym, dit co-ferment, nodig. Het wordt ook wel ubiquinon genoemd. We hebben een van de beste ubiquinonen ter wereld. De capsule bevat 30 mg pure ubiquinon. Er is zo’n chemisch analoog, een preduct genaamd, wanneer een persoon al erg slecht aan toe is en hij niet lang meer te leven heeft, wordt het hem voorgeschreven.
Omega 3/60 – Kan de wand van de hartcel beschermen. Het is negatief geladen en bestaat uit drie delen: een eiwitmembraan en twee lipide. Dus lipiden zijn onverzadigde vetzuren, onverzadigd. Ze zijn niet vol en daarom kunnen ze kalium, magnesium opnemen en overbrengen naar de cel.
Als er veel vrije radicalen zijn: roken, zonnebrand, magnetron en verschillende andere schadelijke stoffen (chloor, toxines, medicijnen), worden vrije waterstofradicalen gevormd en dooft de cel. Zie jezelf als een kind, of op 16-jarige leeftijd. Favoriete gerecht – zwart brood met plantaardige olie en zout. De grootste behoefte tijdens de puberteit is aan vetzuren. Maar om vetzuren uit olie te halen, moet je een halve liter drinken.
Degenen die hartproblemen hebben, moeten dit product drinken en hoe meer, hoe beter. Omdat het gewoon visolie is van sterk geconcentreerde leverfracties. Dit zijn geen pillen. Intraveneus zal later zijn, drie liter vocht zal later op de intensive care zijn. En hoewel dit moment nog niet is aangebroken, moet je Omega drinken.
Verlaat het toilet niet voordat je anderhalve liter hebt weggepompt. Een persoon moet anderhalve liter toewijzen.
Als er maar een halve liter uit hem vrijkomt, is de intercellulaire substantie als een stilstaand moeras. Het zou moeten zijn als een bergrivier – water daar, water terug, water daar, water terug.
De waterkringloop in de natuur. Hier begint de natuurwetenschap – de waterkringloop in de natuur. De grootste fout is dat er niet over mens wordt gesproken. Alles is er, behalve de mens. De waterkringloop in het menselijk lichaam is het leven van het cardiovasculaire systeem. Het is erg belangrijk.
Op weg naar een enorm grote zaal in een Ambassade-stad, vertelde Martijn een poosje terug, heeft hij een bijzonder museumstuk gezien. Mij lijkt dat er zo veel andere dingen straks in het museum kunnen, want niemand meer zou waarschijnlijk iets begrijpen van “waardepapieren”, “verzekeringen”, “zorgstelsel”, “VIP lounge” en vele andere dingen en begrippen. Wat zal volgens jou straks alleen in het museum te vinden zijn?
(Martijn) … En zo loop ik naar beneden en het wordt zichtbaar bij het eerste deel van de trap. En ik kijk naar links en er is een museum… Ik ben er nog niet helemaal achter of de ruimte die ik te zien kreeg daar voor ons is neergezet, of om een andere rede. Maar wat ik daar zag, ik liep langs een ruimte, een complex, en een heel grote, laat ik zeggen, opening in de muur, de helft, zeg maar, van deze muur, daar loop ik langs en ik kijk daarin, terwijl ik van de trap afloop en ik sta stil, en ik zie daar: het eerste wat ik voelde is hetzelfde, wat ik hier voel als ik in een heel oud ridderlijk kasteel ben, die ik bezocht in de kindertijd. En daar zag je alle ridders opgesteld staan, kwam je echt in de Middeleeuwen terug, dat is een fragment van vroeger. Een soort museumgevoel, dat had ik daar.
Ik keek naar binnen en ik zag daar allemaal geavanceerde mindcontrol apparatuur staan die daar voor mijn gevoel, het was ook echt een trilling wat ik moest zien van: Het staat uit, het is nu in het museum. Met een soort knipoog. Maar er werd niets over gezegd, geen woord, maar door dat scenario werd er gesproken. In volledige eerbied, helemaal geen triomf van: aargh! Ze lieten het me gewoon zien, dat er restanten waren van werelden, alsof je een tocht door een oorlogsgebied maakt en je ziet nog na tien jaar de brokstukken liggen van alles. En dat was daar heel netjes opgesteld, het was niet stuk, het stond daar. Het was allemaal van roestvrijstalen kleur, alle apparatuur, roestvrijstalen bedden waren het, roestvrijstalen kasten, machines, hologram-teleponders (?) die daar stonden… die met cirkels velden kunnen creëren, waardoor ze kunnen inbreken in lichamen. Want dat is wat ze kunnen, inbreken in lichamen. En ik zag ze daar allemaal staan. En er was zo’n rust in die ruimte. De Force was daar binnen. De Brontuin was daar, terwijl ik naar iets kijk waar in de wereld waarin wij hebben geleefd, eigenlijk de wapens zijn. Het was heel mooi om te zien. Er was heel veel rust in. En… even zoeken naar het woord, het was een heel gedenkwaardig moment om daarnaar te kijken. …
Half oktober jl. voelde ik me de ene dag nog een klein beetje rillerig en ‘snotterig’,
de volgende dag voelde ik me intens beroerd, fysiek niet goed in staat op mijn benen te blijven staan.
Zo’n snelle opeenvolging had ik nog niet eerder meegemaakt.
En het ellendige gevoel erbij overtrof alle ‘griepen’ die ik in mijn leven ervaren heb.
Op mijn werk had iemand waar ik contact mee had, een positieve pcr test uitslag.
De uitslag van mijn eigen pcr test was tevens positief.
Ik heb daarbij de oefening gedaan om geen gedachten over al die informatie te hebben,
of om situaties en mensen aan elkaar te linken in de zin van ‘oorzaak en gevolg’.
Ondanks vragen van anderen ‘waar en wanneer ik iets ‘opgelopen’ zou kunnen hebben,
en welke naam al mijn symptomen bij elkaar zouden hebben’.
De 2 weken daarna voelde ik me intens beroerd, pijn in mijn hele lijf (huid, spieren, pezen, botten, organen, in alles eigenlijk). Ik hoestte veel. Veel rillingen (zonder koorts te hebben).
Ik wilde alleen nog maar liggen en vooral niet eten en drinken.
Drinken heb ik wel gedaan. Eten nauwelijks tot niet.
In die tijd heb ik wel fysiek ondersteunende middelen tot me genomen.
Die hadden (tot mijn verbazing) totaal geen effect.
Het onrustige energieveld van binnen bleef overeind, roerloos intact.
Op momenten dat ik me iets minder beroerd voelde,
ging ik met mijn bewustzijn mijn lichamelijke belevingen invoelen,
en ik merkte dat ik op een dwingende wijze in een bepaald vibratieveld gehouden werd.
Bewegingsloos. Beroerd voelend, en lijkend op ‘geïsoleerd zijn van alles en iedereen’.
Met bijbehorende gedachten dat eigenlijk niets meer belangrijk is in dit leven.
Kort erna, voelde ik ’s nachts in bed: ik wil me helemaal niet zo intens beroerd voelen!
Het dient nu echt óver te zijn! NU! Het heeft lang genoeg geduurd!
En ik zette mijn innerlijke HartsKracht dwars door alle lichamelijke belevingen heen.
Zo krachtig als het maar kon (dat is even een uitdaging als je je zo beroerd voelt).
En mijn waarneming ging door het besef dat dit ‘zogenaamde virus’
misschien wel voor een aanzienlijk deel ‘n soort ‘mindcontrol’ zou kunnen zijn.
Ik nam het waar ….
De volgende ochtend voelde ik me een stuk beter.
Wel merkte ik op dat ik kort erna bijna naadloos weer werd ‘teruggevoerd’
naar mijn ellendige, lichamelijke belevingen en onrustige gemoedstoestand.
En opnieuw zette ik al mijn HartsKracht en het doorzien van de situatie
dwars door al mijn lichamelijke belevingen heen (dus door de gevoelens zelf heen).
En vanaf dat moment begon ik verder ‘op te knappen’.
Nog steeds merk ik dat er rillingen in mijn systeem gezet worden.
Het zijn geen analoge rillingen van binnenuit.
Het zijn ingevoegde rillingen op bepaalde plekken die van buitenaf komen.
En dan besef ik dat dit op die momenten heeft kunnen binnenkomen
omdat ik op die plekken toen niet (voldoende) aanwezig was.
En dat het constant volledig aanwezig Zijn in jeZelf prioriteit nummer 1 blijft houden!
Om alle ruimte in je Aardse, lichamelijke voertuig volledig in te nemen in aanwezigZijn.
P.S.: dit zijn mijn eigen belevingen. Het is heel goed mogelijk dat een dergelijke situatie bij anderen weer heel anders kan en zal verlopen
(door Arlette Krol) Bij de supermarkt staat vaak een Afrikaanse Engelstalige jongen met een fonkel in zijn ogen. Hij verkoopt daklozenkrantjes om iets in zijn onderhoud te kunnen voorzien. Meestal neem ik een boodschapje voor hem mee. Hij wil graag brood en dat vul ik aan met fruit en soms iets extra’s. Vandaag kreeg hij een zak pepernoten met chocolade. Hij had mij niet naar binnen zien gaan, omdat een mevrouw een krantje bij hem kocht. Vanachter stelde ik hem de vraag of hij vandaag al gelachen had. Hij lacht verrast en neemt dankbaar de boodschappen in ontvangst. Hij heeft mij kort wel eens iets verteld over zijn huidige situatie in Nederland. Als hij over zijn thuisland vertelt stagneert het gesprek als zijn moeder noemt. Het is niet makkelijk zegt hij dan. Gelukkig heeft hij een warme plek om te slapen. Hij eet wat ik voor hem koop. Met een glimlach zegt hij: “Ik vertrouw er op dat het ooit goed komt”. Hij zegt dat God het ooit op zal lossen. Zoveel hoop in zo’n afhankelijke situatie, in afwachting op een verblijfsvergunning. Mijn uitdaging van elk contact met hem is dat ik de fonkel steeds weer aanzet.
Maar vandaag was het anders. Nadat hij mijn boodschappen in zijn tas heeft gestopt vertelde ik dat ik mijn hele leven geleerd heb om van andere mensen te houden. Maar afgelopen dagen heb ik mij voorgenomen om vooral van mijzelf te houden. En dat ik merk, sinds ik dat doe, ik nog meer van andere mensen kan houden. Ik vertel hem dat ik hem zo goed kan voelen als hij hier bij de supermarkt staat. En terwijl ik het zeg springen mij de tranen in mijn ogen, omdat ik steeds weer zo geraakt wordt door zijn wezen. Hij luistert naar wat ik zeg en dan rollen hem ook de tranen over zijn wangen, die hij snel wegveegt. “Oh my God, you cry for me. Bless you!”, zegt hij.
Een moment zijn we diep verbonden. Van mens tot mens. Van hart tot hart.
