Vrijheid in verbinding 3: Mijn innerlijke breingevangenis

Een reactie plaatsen

(door Sirpa van der Steen – Ilsink) Omdat ons ware zelf in relatie tot onze omgeving onvoldoende tot stand komt, hebben we dus een persoonlijkheid gekregen die via het brein met het tekort in de omgeving kan omgaan. Zo ingenieus is ons overleefsysteem. Als volwassenen identificeren we ons daarmee. Omdat onze persoonlijkheid in directe verbinding met onze omgeving is ontstaan, komt die omgeving in het verhaal dat we onszelf ‘vertellen’ vaak terug. We voelen ons van een ander afhankelijk of hebben verwachtingen (hoop). We creëren afstand of willen juist controle (macht). Vervolgens projecteren we ons verhaal en de onprettige (angst) of prettige (liefde) gevoelens die we daarbij ervaren op onze omgeving. ‘Het is jouw schuld dat ik me niet gelukkig voel. Je vindt me pas aardig en lief als ik voor jouw behoeften zorg. Als jij me aandacht geeft, voel ik me goed. Als jij mij waardeert, voel ik me waardevol. Ik trek me terug omdat ik de ander niet vertrouw. Ik mag geen fouten maken, anders word ik afgewezen. Ik neem veel ruimte want de ander geeft het niet. Ik zorg voor mezelf, op de ander kan ik niet rekenen. Als ik mijn kwetsbaarheid laat zien, dan pak je me. Maar ook, ik ben veilig en vertrouw de ander, etc.’  Ook bij een redelijk veilig gehecht mens is het verhaal wat ze zichzelf vertellen in hun brein geautomatiseerd. Het verhaal is vaak een combinatie van automatische gedachten, gevoelens en lichaamssensaties die voortkomen uit het brein. Heel veel mensen zijn zich vaak helemaal niet bewust dat ze een verhaal onbewust in zich meedragen. En al helemaal niet dat ze door hun verhaal vertroebeld de wereld in kijken. Of zelfs door zichzelf telkens weer opnieuw het eigen verhaal te vertellen waardoor de geschiedenis zich herhaalt.

Het is belangrijk ons te realiseren dat projectie van ons verhaal op de ander (situatie of omgeving) een zeer grote verstoring binnen ons menselijke contact is. Dit noemen ze ook wel overdracht. De persoon die de projectie (aanval) ontvangt en daardoor wordt getriggerd, projecteert ook weer zijn of haar verhaal terug (tegenoverdracht). Het houdt ons gevangen in een oneindige loep van projecties (actie-reactie) en herhaling van onze geschiedenissen. Als ik voor echt en open contact ga en de verbinding juist wil bekrachtigen dan kan ik mezelf opnieuw 2 vragen stellen:

  1. Projecteer ik nog mijn verhaal op mijn omgeving?
  2. Ben ik nog gevoelig voor projecties uit mijn omgeving? 

Antwoord op vraag 1

Als ik vanuit mijn persoonlijkheid beweeg, projecteer ik nog mijn verhaal. Weet je nog. Mijn persoonlijkheid loopt met haar verhaal en ‘bril’ door de wereld heen. Bovendien zet ik dan strategieën in die gepaard gaan met projecties van afhankelijkheid en verwachting. Vanuit mijn verhaal heb ik ‘mijn kameleon’ actief gehad. Ik synchroniseerde als vanzelf met de strategie van de ander mee. Ik moest aan alle verwachtingen in mijn buitenwereld voldoen waarbij ik afhankelijkheden, controle, macht en angst voelde. Aan de voorkant (mijn strategie) bewoog ik met de ander mee, maar op de achtergrond speelde mijn angst voor afwijzing altijd mee. Door mij te verbinden met de angst en traumapijn van mijn kleine meisje en mijn strategie onder de loep te nemen, kreeg ik in 2009 de verbinding met mezelf en mijn voelen terug.

Alleen wanneer ik stress ervaar of iets heel erg spannend vind, gaat mijn brein met zijn verhaal automatisch aan. Een mooi voorbeeld over projectie was dat ik altijd bang was voor paarden, omdat ze zo groot en onvoorspelbaar zijn. Ik projecteerde mijn angst voor afwijzing op het paard, hield me terug en hoopte dat het paard signalen zou geven dat ik haar kon vertrouwen. Dit gebeurde niet. Zij keerde zelfs haar kont naar mij toe. Pas toen ik eerlijk mezelf durfde te zijn, door mijn angst in verbinding te brengen en zonder er een strategie overheen te zetten, kwam ze uit haarzelf naar mij toe. Als ik het paard vertrouwen gaf door mijzelf te geven, kreeg ik vertrouwen terug.

Zo werkt het ook met mensen. Als we onszelf zonder strategie en met ons gevoel durven te laten zien, krijgen we dat ook van de ander terug. Het projecteren van ons verhaal zorgt voor zoveel verstoringen. Om nog een voorbeeld te geven als kind durfde ik nooit mijn vinger op te steken. Ik was bang dat ik het niet goed zou doen en zou worden afgewezen. Hierdoor was ik veelal onzichtbaar en hebben anderen mij niet echt kunnen zien. Als ik nu in een groep zit en iets wil zeggen, hoor ik negatieve gedachten en voel ik precies datzelfde gevoel in mijn lijf. Dat wil niet zeggen dat ik dan ook altijd mijn mond houd. Om de eerste keer hardop te spreken, moet ik vaak eerst even een drempel (van al mijn geprogrammeerde lichaamssensaties en afwijzende gedachten) over. Vooral als er veel mensen zijn. Soms komen er wel eens donkere gedachten op over een ander persoon. Meestal lukt het mij die gedachten meteen te stoppen omdat ik dat niet prettig vind.

Antwoord op vraag 2

Hoe zit het dan met projecties (aanvallen) die ik uit mijn omgeving ontvang? Op afwijzing zit nog wel mijn gevoeligheid. Ik loop niet meer waakzaam in de wereld en houd er van tevoren geen rekening meer mee. Alleen wanneer ik dus iets spannend vind, gaat mijn brein aan. Wanneer mijn brein aangaat, maak ik de weg naar binnen, voel ik wat ik voel en lukt het me vaak om mezelf weer te reguleren. Maar bij ‘een aanval’ van afwijzing die ik niet verwacht, kan ik een schrikreactie en bevriezingsrespons ervaren. Met als gevolg dat de angst mijn automatische afwijzende gedachten weer creëert en ik me niet meer uitspreek. Aanval tussen aanhalingstekens omdat de ander vaak geen bewustzijn heeft op zijn automatische strategie.

In de afgelopen 2,5 jaar heb ik in de samenleving veel afwijzende projecties gezien. Dit bleek voor mij een mooie stimulans voor een nog dieper zelfonderzoek. Omdat ik weet dat de buitenwereld een spiegel (interne projectie) is van mijn binnenwereld, stelde ik mijzelf de vraag: Waar wijs ik mezelf nog af? Voor iedereen zal het antwoord op de vraag anders zijn over hoe hij of zij de afgelopen tijd de omgeving heeft ervaren en waar hij of zij in is getriggerd.

Tijdens een sessie op zoek naar mijn afwijzing, kreeg ik contact met mijn binnenwereld. Ik zag een grote duivel die op me neerkeek. Hij voelt koud, kil en is donker. Het maakt zich groot, wijst veel van wat ik wil af en gaat op mijn rem staan. Hij is erop gericht mij zo onzichtbaar en stil mogelijk te maken en vertelt mij boodschappen als: ‘Neem geen ruimte in. Kom niet te krachtig over. Stop er maar mee. Je kunt het toch niet. Deel je gevoelens niet. Laat jezelf niet zien. Anderen vinden je teveel of lastig. Maak geen fouten. Houd je terug. Je bent niet belangrijk genoeg. Pas je aan.’ Ik heb dus vooral donkere gedachten over mezelf. Mijn duivel is een innerlijke stem die de verhalen van mijn ouders, hun projecties, maar later ook die van de omgeving in mijn brein (lichaam, gevoelens, gedachten) heeft verinnerlijkt en als spons geabsorbeerd. Anderen noemen het ook wel de innerlijke criticus. Het is een mechanisme uit het brein die door herhaaldelijke gedachten, gevoelens en lichaamssensaties mijn persoonlijkheid in stand houdt en zelfs aandrijft. Mezelf afwijzen was blijkbaar beter dan afgewezen worden.

De aanval van de afwijzende projectie van de ander kan hierdoor op verschillende niveaus (lichaam, emoties en gedachten) inhaken. Waardoor mijn eigen breinverhaal weer gaat draaien. Soms wordt de persoon of situatie door een afwijzende aanval in mijn brein als onveilig opgeslagen. Waardoor ik toch herhaaldelijk waakzaam word. Deze projectie van angst voor afwijzing op de ander, creëert dan juist weer afwijzing. En dan kom je weer uit bij dat ik mijn verhaal projecteer. Of ik nu zelf projecteer of door een ander door een projectie wordt aangevallen, het gaat nooit over de ander. Pas wanneer ik bij mezelf kan blijven, kan ik de projectie laten bij wie het hoort.

Mijn verhaal

Iedereen heeft mijn verhaal (zoektocht naar vrijheid) kunnen lezen. Daar heb ik geschreven over mijn kleine meisje en haar pijn. Een situatie waarin mijn behoeften en gevoelens er niet konden zijn. Waardoor ik mijn lichaam en gevoelens ben gaan verlaten. Als een kameleon vervloeide ik met de gevoelens en behoeften van de ander(en) en gaf precies wat er van mij werd verwacht of nodig was. Ik voelde mij afhankelijk van de buitenwereld en paste mijn gedrag aan. Eerst werd ik daarin extern door verhalen van anderen en het collectief gestuurd. Als klein meisje heb ik mezelf in de verstoringen van anderen laten zuigen en heb ik mijn ware gevoelens en behoeften verlaten. Ik ben mezelf stelselmatig gaan afwijzen met gedachten en gevoelens en dit stuurde mijn persoonlijkheid aan. De hoge spanning die door de situatie vrij kwam in mijn lijf, reguleerde ik door te eten. In de pubertijd werd dit mechanisme uitgebreid met externe aandacht van jongens, lust, roken, drugs en drank. Later ook nog met studeren en werken.

Een paar maanden geleden heb ik tijdens mijn onderzoek mijn verhaal in poppen gekleid. Super gaaf om te doen, maar ook zeer confronterend. Toen ik voelde dat ik ze allemaal gekleid had, zag ik dat ik alle strategieën, die ik in mijn omgeving waarneem, voor mezelf had gekleid. Groot en macht (De Duivel), Klein en hoop (Kleine Meisje), groot en hoop (De redder) en klein en macht (Mijn Straatmeid). De duivel zie ik als de grootste speler en aanjager die mijn oude verhaal via mijn brein, door mijn persoonlijkheid in beweging brengt. Wanneer ik erin vast raak, ervaar ik het als een bewustzijnskaping, een innerlijke breingevangenis. Zie het als een soort van hypnose. Zolang ik mezelf soms nog blijf identificeren met mijn persoonlijkheid, blijf ik gevoelig voor projecties, aanvallen en verstoringen van buiten. Maar die verstoring komt dus eigenlijk altijd van binnenuit. We hebben allemaal onze eigen breingevangenis. Hoe de ‘poppen’ zich in jouw verhaal verhouden, hoe ze eruit zien of hoe jij ze zou noemen, zal anders zijn dan die van mij.

Naast dit alles heeft mijn brein een favoriet probleem die hij telkens opnieuw vastpakt. Wanneer ik mij identificeer met het verhaal dat ‘mijn duivel’ mij influistert, ontstaat er een gevoel van minderwaardigheid. Mijn verhaal en de ‘poppen’ spelen vervolgens hun script. Hierdoor was ik soms dagelijks met mezelf in conflict. Dit overleefmechanisme onderdrukt mijn ware zelf en kracht. Waardoor ik mijn hele leven geregeld een energielek had. Als ik dan terug kom op mijn onderzoek en vraag, waar wijs ik mezelf nog af, dan is deze innerlijke ‘duivelse’ groot-klein dynamiek van mijn persoonlijkheid zeer destructief.

We spelen in het gezamenlijke spel, wat in mijn ogen net zo destructief is, allemaal ons eigen script. Voor mijn gevoel ben ik daarom aangekomen bij de volgende fase van mijn bevrijding, de bevrijding uit mijn eigen breingevangenis. Hoe ik naar deze bevrijding kijk, deel ik in de blog dat gaat over ons vrije hart, maar eerst leg ik verbanden met het gezamenlijke spel en onze collectieve traumavelden. Wat er zich in mij afspeelt, zie ik niet alleen bij anderen, maar ook in het collectief. Ik verwacht de volgende blog over ongeveer twee weken. Wil je een notificatie krijgen, schrijf je dan in voor de nieuwsbrief. Je krijgt dan in de mailbox een mailtje met mijn nieuwe blog.

Warme groetjes,

Sirpa

De Vrije Kameleon

devrijekameleon.nl Wil je mijn blog luisteren in plaats lezen, klik dan hier.

Drie wetenschappers delen Nobelprijs in Natuurkunde voor hun bijdrage in Kwantummechanica

Een reactie plaatsen

“There is no matter as such… All matter originates and exists only by virtue of a force which brings the particles of an atom to vibration and holds this most minute solar system of the atom together. We must assume behind this force the existence of a conscious and intelligent spirit. This spirit is the matrix of all matter.” Max Planck 1944. Winner of the Nobel Prize in Physics 1918.

Nederlands: “Er is geen materie als zodanig… Alle materie ontstaat en bestaat alleen dankzij een kracht die de deeltjes van een atoom in trilling brengt en dit allerkleinste zonnestelsel van het atoom bij elkaar houdt. We moeten achter deze kracht het bestaan van een bewuste en intelligente geest aannemen. Deze geest is de matrix van alle materie.” Max Planck 1944. Winnaar van de Nobelprijs voor de natuurkunde 1918

Drie wetenschappers hebben dinsdag (4 oktober 2022) samen de Nobelprijs voor de natuurkunde gewonnen omdat ze hebben bewezen dat kleine deeltjes een verbinding met elkaar kunnen behouden, zelfs als ze van elkaar gescheiden zijn, een fenomeen dat ooit werd betwijfeld maar dat nu wordt onderzocht voor mogelijke toepassingen in de echte wereld, zoals het coderen van informatie.

De Fransman Alain Aspect, de Amerikaan John F. Clauser en de Oostenrijker Anton Zeilinger werden door de Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen geciteerd voor experimenten die aantoonden dat het “totaal gekke” veld van kwantumverstrengeling maar al te reëel was. Ze toonden aan dat onzichtbare deeltjes, zoals fotonen, met elkaar kunnen worden verbonden of ‘verstrengeld’, zelfs als ze over grote afstanden van elkaar zijn gescheiden.

Het gaat allemaal terug op een kenmerk van het universum dat zelfs Albert Einstein verbijsterde en materie en licht op een verwarde, chaotische manier met elkaar verbindt.

Stukjes informatie of materie die vroeger naast elkaar waren, hoewel ze nu gescheiden zijn, hebben een verbinding of relatie – iets dat mogelijk kan helpen bij het versleutelen van informatie of zelfs teleporteren. Een Chinese satelliet demonstreert dit nu en potentieel razendsnelle kwantumcomputers, die zich nog in het kleine en niet helemaal bruikbare stadium bevinden, vertrouwen ook op deze verstrengeling. Anderen hopen het zelfs te gebruiken in supergeleidend materiaal. <…>

Clauser, 79, kreeg zijn prijs voor een experiment uit 1972, uitgevoerd met bij elkaar geraapte apparatuur, dat hielp bij het beslechten van een beroemd debat over kwantummechanica tussen Einstein en de beroemde natuurkundige Niels Bohr. Einstein beschreef “een spookachtige actie op afstand” waarvan hij dacht dat deze uiteindelijk zou worden weerlegd <…>

“Ik wedde op Einstein,” zei Clauser. “Maar helaas had ik het mis en Einstein had het mis en Bohr had gelijk.”

Aspect zei dat Einstein technisch misschien ongelijk had, maar enorme lof verdient voor het stellen van de juiste vraag die leidde tot experimenten die kwantumverstrengeling aantoonden.

“De meeste mensen zouden aannemen dat de natuur is gemaakt van stoffen die door ruimte en tijd zijn verspreid”, zei Clauser, die als een middelbare scholier in de jaren vijftig een videogame op een computer met vacuümbuizen bouwde. “En dat blijkt niet het geval te zijn.”

Wat het werk laat zien, is dat “delen van het universum – zelfs die op grote afstand van elkaar – met elkaar zijn verbonden”, zei Johns Hopkins-natuurkundige N. Peter Armitage. “Dit is iets dat zo niet intuïtief is en iets dat zo haaks staat op hoe we denken dat de wereld zou moeten zijn.”

Dit moeilijk te begrijpen veld begon met gedachte-experimenten. Maar wat in zekere zin filosofische overpeinzingen over het universum zijn, biedt ook hoop op veiligere en snellere computers, allemaal gebaseerd op verstrengelde fotonen en materie die nog steeds op elkaar inwerken, hoe ver weg ook.

“Bij mijn eerste experimenten werd mij soms door de pers gevraagd waar ze goed voor waren”, vertelde Zeilinger, 77, aan verslaggevers in Wenen. “En ik zei met trots: ‘Het is nergens goed voor. Ik doe dit puur uit nieuwsgierigheid.’ <…>

Bij kwantumverstrengeling stelt het tot stand brengen van gemeenschappelijke informatie tussen twee fotonen die niet bij elkaar in de buurt zijn “ons in staat om zoiets als geheime communicatie te doen, op manieren die voorheen niet mogelijk waren”, zei David Haviland, voorzitter van het Nobelcomité voor Natuurkunde.

Kwantuminformatie “heeft brede en potentiële implicaties op gebieden zoals veilige informatieoverdracht, kwantumcomputing en detectietechnologie”, zei Eva Olsson, een lid van het Nobelcomité. “De voorspellingen hebben deuren geopend naar een andere wereld, en het heeft ook de fundamenten geschud van hoe we metingen interpreteren.”

Bron: https://phys.org/news/2022-10-scientists-nobel-prize-physics-quantum.html

Three scientists share Nobel Prize in Physics for work in quantum mechanics

From: https://phys.org/news/2022-10-scientists-nobel-prize-physics-quantum.html

Three scientists jointly won this year’s Nobel Prize in physics Tuesday (4 October 2022) for proving that tiny particles could retain a connection with each other even when separated, a phenomenon once doubted but now being explored for potential real-world applications such as encrypting information.

Frenchman Alain Aspect, American John F. Clauser and Austrian Anton Zeilinger were cited by the Royal Swedish Academy of Sciences for experiments proving the “totally crazy” field of quantum entanglements to be all too real. They demonstrated that unseen particles, such as photons, can be linked, or “entangled,” with each other even when they are separated by large distances.

It all goes back to a feature of the universe that even baffled Albert Einstein and connects matter and light in a tangled, chaotic way.

Bits of information or matter that used to be next to each other even though they are now separated have a connection or relationship—something that can conceivably help encrypt information or even teleport. A Chinese satellite now demonstrates this and potentially lightning fast quantum computers, still at the small and not quite useful stage, also rely on this entanglement. Others are even hoping to use it in superconducting material. <…>

Clauser, 79, was awarded his prize for a 1972 experiment, cobbled together with scavenged equipment, that helped settle a famous debate about quantum mechanics between Einstein and famed physicist Niels Bohr. Einstein described “a spooky action at a distance” that he thought would eventually be disproved <…>

“I was betting on Einstein,” Clauser said. “But unfortunately I was wrong and Einstein was wrong and Bohr was right.”

Aspect said Einstein may have been technically wrong, but deserves huge credit for raising the right question that led to experiments proving quantum entanglement.

“Most people would assume that nature is made out of stuff distributed throughout space and time,” said Clauser, who while a high school student in the 1950s built a video game on a vacuum tube computer. “And that appears not to be the case.”

What the work shows is “parts of the universe—even those at great distances from each other—are connected,” said Johns Hopkins physicist N. Peter Armitage. “This is something so unintuitive and something so at odds with how we feel the world ‘should’ be.”

This hard-to-understand field started with thought experiments. But what in one sense is philosophical musings about the universe also holds hope for more secure and faster computers all based on entangled photons and matter that still interact no matter how distant.

“With my first experiments I was sometimes asked by the press what they were good for,” Zeilinger, 77, told reporters in Vienna. “And I said with pride: ‘It’s good for nothing. I’m doing this purely out of curiosity.’ <…>

In quantum entanglement, establishing common information between two photons not near each other “allows us to do things like secret communication, in ways which weren’t possible to do before,” said David Haviland, chair of the Nobel Committee for Physics.

Quantum information “has broad and potential implications in areas such as secure information transfer, quantum computing and sensing technology,” said Eva Olsson, a member of the Nobel committee. “Its predictions have opened doors to another world, and it has also shaken the very foundations of how we interpret measurements.” Source: https://phys.org/news/2022-10-scientists-nobel-prize-physics-quantum.html

Virtual reality-technologie zonder bril

Een reactie plaatsen

Vandaag de wereld van patenten ingedoken die iets te maken hebben met virtuele werkelijkheid, virtual reality, of VR. Gebaseerd op de manier waarop de “echte realiteit” aangepast wordt worden ook termen gebruikt als AR, augmented reality, XR, extended reality en anderen. Het is duidelijk dat er heel veel ontwikkelingen op dat gebied al gaande zijn, zelfs vergeleken met twee jaar geleden. Het voelde dat er met meerdere mensen ernaar gekeken moet worden. Zelfs al het “te moeilijk en specialistisch” lijkt.

De toepassingen van de “spatial computing” en VR/AR kunnen goed benut worden, bijvoorbeeld bij trainingen waar zeer speciale situaties in voorkomen (monteren en demonteren van apparatuur bij een nucleaire krachtcentrale of hoe men chirurgische ingrepen uitvoert). De enthousiaste ontwikkelaars beloven dat er een enorme winst uit te halen valt ook voor het ontwerpen van gebouwen of machines: door “simulaties in digitale omgevingen” wordt de beste versie “in het echt” gebouwd. Maar mensen moeten wellicht eerst heel goed weten wat het is en wat het met een mens doet of kan doen. Zodat we meer bewust ervan zijn.

Disney registreert patent voor virtual reality-technologie zonder bril

Source: https://canaltech.com.br/inovacao/disney-registra-patente-de-realidade-virtual-sem-oculos-206013/

Bij Alveni Lissabon | Bewerkt door Douglas Ciriaco | Januari 6, 2022

The Walt Disney Company heeft het patent geregistreerd voor een apparaat dat virtual reality en augmented reality kan produceren zonder dat er een bril, headset of digitale apparaten nodig zijn. Virtual World Simulator is op 28 december vernoemd naar het U.S. Patent and Trademark Office en zal iets uitbrengen, die tot nu toe ongehoord was.

Het patent suggereert dat Disney van plan is om de lat voor digitale simulatie te verhogen naar iets nieuws, ver voorbij virtual reality (VR) en augmented reality (AR), twee van de belangrijkste productiefocussen voor grote technologiebedrijven. De metaverse van Disney-themaparken moet digitale, data- en fysieke elementen verbinden in een “virtueel verbeterde fysieke realiteit en een fysiek persistente virtuele ruimte”, aldus de documentatie.

Het lijkt erop dat Disney bereid zou zijn om een op Disneyland geïnspireerd virtueel universum te creëren dat de simulatie van geanimeerde personages en pretparkattracties op een gevirtualiseerde, 3D en realistische manier mogelijk zou maken. De technologie zou driedimensionale beelden gebruiken die worden gegenereerd door meerdere projectoren die in staat zijn om een hoge snelheid van beelden per seconde te genereren.

Hoe werkt Virtual World Simulator?

Het uitgangspunt van Virtual World Simulator zou het gebruik zijn van de SLAM-techniek (Simultaneous Localization and Mapping and Mapping), die het standpunt van de gebruiker in realtime volgt en wijzigingen in afbeeldingen implementeert, wat een vergelijkbaar gevoel geeft als onderweg zijn.

Virtuele 3D-effecten zouden worden ontworpen op echte parklocaties en kunnen geanimeerde personages tot leven brengen of geanimeerde objecten, rekwisieten en illustraties simuleren. Als alles goed gaat, kan de ervaring van het bezoeken van Disneyland en Walt Disney World parken een nog betoverendere en uniekere ervaring opleveren.

Deze afbeelding van de patentaanvraag toont een deel van de werking van Disney’s systeem (Afbeelding: Reproductie / U.S. Patent Office)

Volgens John DeStefano, technisch technologie- en patentconsultant van Founders Legal, zou de entertainmentgigant voorlopen op concurrenten door onafhankelijke simulaties van het telefoonscherm of de hoofdtelefoon te brengen. “Disney heeft een systeem ontwikkeld dat bijna lijkt op een filmprojector om op een echt oppervlak te projecteren wat mensen op een scherm zien,” legde hij uit in een interview met SiliconValley.

Er is nog steeds geen deadline voor Disney om Virtual World Simulator-technologie in te zetten, maar het zal waarschijnlijk niet zo lang duren, omdat het patent vaak een van de laatste processen is die in productontwikkeling lopen.

Metaverse x echte wereld

De toepassing van virtual en augmented reality op fysieke omgevingen is niet bepaald een nieuwigheid, omdat het al door het bedrijf werd gebruikt tijdens de Mickey’s Mix Magic-show in Disneyland, die afbeeldingen gebruikt die op de gevels van Main Street worden geprojecteerd en gesimuleerde hologrammen om een realistische ervaring te brengen.

Mickey’s Mix Magic maakt gebruik van augmented reality over de fysieke wereld (Afbeelding: Reproductie / Disney)

Disney-parken gebruiken virtual reality-trucs al lang voordat de tech-industrie zich op aandacht richtte. Denk maar aan attracties zoals Six Flags en Cedar Fair, die de techniek brachten dankzij het gebruik van VR-headsets voor achtbanen, in een duidelijke poging om een innovatief tintje te geven aan een klassieke attractie.

Bij Animal Kingdom hielp een ervaring genaamd Wild AR gebruikers meer onderdompeling te geven. Het programma combineerde geavanceerde radartechnologie met cameramonitoren verborgen in de bladeren en bomen van de “jungle”, gecombineerd met dronebeelden, om bezoekers een uniek beeld van de dieren te geven.

Het bedrijf voerde augmented reality-training uit om Rise of the Resistance-operators te leren hoe ze voertuigen moeten laden en lossen, en het bedieningspaneel van de attractie kunnen bedienen.

Universal heeft ook soortgelijke plannen

Universal Studios Japan gebruikte de technologie ook bij de presentatie van Mario Kart: Koopa’s Challenge, toen het een rit in de raceauto reproduceerde met augmented reality-technieken. In dit specifieke geval waren AR-headsets nodig om de volledige actiescenario’s te ontwerpen, die de fysieke wereld transformeerden in de virtuele omgeving. Het initiatief maakte deel uit van de verspreidingsacties van het themapark Super Nintendo World, dat in maart 2021 in de stad Osaka werd ingehuldigd.

Het idee is om Mario Kart AR ook mee te nemen naar Universal Studios Hollywood, dat binnenkort een ‘Super Nintendo World’ moet krijgen. Er is nog geen openingsdatum, maar het zal waarschijnlijk allemaal snel binnenkomen om Nintendo-fans te plezieren en het pretpark naar de Verenigde Staten te pompen.

Bij Universal Studios is er ook een attractie gebaseerd op de film Pets waarmee piloten zichzelf als huisdieren kunnen zien op videoschermen verspreid over de attractie. De dieren verschijnen dankzij geavanceerde augmented reality-technieken en bootsen de gebaren van de handen, het lichaam en de gezichtsuitdrukkingen van passagiers na.

Natuurlijk is het initiatief van Universal niet zo geavanceerd als het gedurfde voorstel van het Walt Disney-bedrijf, maar je kunt nu al zien dat de concurrentie in dit segment de komende 5 of 10 jaar hevig zal zijn.

Super Nintendo World – Mariokart – vanaf ca. min 15 laten ze zien wat een speler, die zijn autootje bestuurt, kan zien https://www.youtube.com/watch?v=DKDpWMrZSJA

Source: Silicon Valley  

Patent source: U.S. Patent website (U.S. Patent 11210843)

In English: https://www.tavaresoffice.com.br/en/disney-files-patent-for-glasses-free-virtual-reality-technology/

De cirkel en het vierkant

Een reactie plaatsen

(fragment uit het boek “Lame Deer — Seeker of Visions”)

Wat zie je hier, mijn vriend? Gewoon een doorsnee oude kookpot, zwart met roet en vol deuken.

Het staat op het vuur bovenop die oude houtkachel, en het water borrelt en beweegt het deksel terwijl de witte stoom naar het plafond stijgt. In de pot is kokend water, stukjes vlees met bot en vet, veel aardappelen.

Het lijkt geen boodschap te hebben, die oude pot, en ik denk dat je er niet over nadenkt. Behalve dat de soep lekker ruikt en je eraan herinnert dat je honger hebt. Misschien ben je bang dat dit hondenstoofpot is. Maak je geen zorgen. Het is gewoon rundvlees – geen dikke puppy voor een speciale ceremonie. Het is gewoon een alledaagse maaltijd.

Maar ik ben een indiaan. Ik denk aan gewone, doorsnee dingen zoals deze pot. Het borrelende water komt uit de regenwolk. Het vertegenwoordigt de hemel. Het vuur komt van de zon die ons allemaal verwarmt: mensen, dieren, bomen. Het vlees staat voor de vierpotige wezens, onze dierenbroeders, die zichzelf gaven zodat wij zouden leven. De stoom is levende adem. Het was water; nu gaat het naar de hemel, wordt weer een wolk. Deze dingen zijn heilig.

Kijkend naar die pot vol goede soep, bedenk ik hoe, op deze eenvoudige manier, Wakan Tanka (De Grote Geest) voor mij zorgt. Wij, Sioux, besteden veel tijd aan het nadenken over alledaagse dingen, die in onze geest vermengd zijn met het spirituele. We zien in de wereld om ons heen veel symbolen die ons de zin van het leven leren. We hebben een gezegde dat de blanke man zo weinig ziet, hij moet maar met één oog kijken. We zien veel dat u niet meer opmerkt. Je zou het kunnen merken als je zou willen, maar je hebt het meestal te druk. Wij Indianen leven in een wereld van symbolen en beelden waar het spirituele en het alledaagse één zijn.

Voor jou zijn symbolen slechts woorden, gesproken of geschreven in een boek. Voor ons maken ze deel uit van de natuur, een deel van onszelf — de aarde, de zon, de wind en de regen, stenen, bomen, dieren, zelfs kleine insecten zoals mieren en sprinkhanen. We proberen ze niet met het hoofd maar met het hart te begrijpen, en we hebben niet meer dan een hint nodig om de betekenis te vinden.

Wat voor ons alledaags lijkt, lijkt wonderbaarlijk door symboliek. Dit is grappig, want we hebben niet eens een woord voor symboliek, maar toch zijn we er allemaal in verwikkeld. Je hebt het woord, maar dat is alles.

Kijk naar deze riem. Mijn oma heeft het gemaakt. Je zegt dat het mooi is en dat maakt me blij, want ik wil het je geven. Maar het is meer dan alleen mooi; het vertelt een verhaal. Alles wat je ziet is een geometrisch patroon van kralen – lijnen, driehoeken en diamantvormen – maar dit is een verhaal van de daden van mijn grootvader. Deze diamantvorm ♦ vertegenwoordigt een veer die aan een krijger wordt gegeven om te dragen na een dappere daad zoals het uitdagen van een vijand (“counting coup”). Deze rechthoeken met een ontbrekende lijn vertegenwoordigen de sporen van paarden. Ze staan ​​voor de pony’s die van de vijand zijn gevangen. Deze vorm betekent dat een paard is gesneuveld in de strijd en dat zijn berijder is gered door mijn grootvader. Deze twee driehoeken zijn pijlen die op de vijand zijn geschoten. Deze riem vertelt over een gevecht.

Een vrouw zou een ander soort riem kunnen maken, waarmee ze haar liefde voor de natuur uitdrukt. Deze lijnen zijn het pad dat ze liep. Dit zijn bladeren waar ze tegenaan veegde. Dit is een mooie vlinder die op haar schouder rust. Deze op en neer trappen zijn een verre berg. Dit zijn wolken, en deze drie vormen zijn de wervelwind…

Deze riem vertelt ons over een jonge vrouw die een wandeling maakt, een storm tegenkomt, nat wordt, zich naar huis haast, waar ze deze riem gaat maken. Natuurlijk kan een meisje een riem maken voor haar geliefde met allerlei geheime hart-tot-hart dingen erin. Hij zou het begrijpen. <…>

Volgens onze manier van denken is het symbool van de Indianen de cirkel, de hoepel. De natuur wil dat alles rond is. De lichamen van mensen en dieren hebben geen hoeken. Bij ons staat de cirkel voor het samenzijn van mensen die met elkaar rond het kampvuur zitten, familieleden en vrienden in vrede verenigd terwijl de pijp van hand tot hand gaat. Het kamp waarin elke tipi zijn plaats had, was ook een ring. De tipi was een ring waarin mensen in een cirkel zaten en alle families in het dorp waren op hun beurt cirkels binnen een grotere cirkel, onderdeel van de grotere hoepel die de zeven kampvuren van de Sioux waren, die één natie vertegenwoordigden. De natie was slechts een deel van het universum, op zichzelf cirkelvormig en gemaakt van de aarde, die rond is, van de zon, die rond is, van de sterren, die rond zijn. De maan, de horizon, de regenboog – cirkels binnen cirkels binnen cirkels, zonder begin en zonder einde.

Voor ons is dit mooi en passend, symbool en realiteit tegelijk, het uitdrukken van de harmonie van leven en natuur. Onze cirkel is tijdloos, vloeiend; het is nieuw leven dat voortkomt uit de dood – het leven wint het van de dood. <…>

The Circle and the Square

(Extract from a book “Lame Deer—Seeker of Visions”)

What do you see here, my friend? Just an ordinary old cooking pot, black with soot and full of dents.

It is standing on the fire on top of that old wood stove, and the water bubbles and moves the lid as the white steam rises to the ceiling. Inside the pot is boiling water, chunks of meat with bone and fat, plenty of potatoes.

It doesn’t seem to have a message, that old pot, and I guess you don’t give it a thought. Except the soup smells good and reminds you that you are hungry. Maybe you are worried that this is dog stew. Well, don’t worry. It’s just beef—no fat puppy for a special ceremony. It’s just an ordinary, everyday meal.

But I’m an Indian. I think about ordinary, common things like this pot. The bubbling water comes from the rain cloud. It represents the sky. The fire comes from the sun which warms us all— men, animals, trees. The meat stands for the four-legged creatures, our animal brothers, who gave of themselves so that we should live. The steam is living breath. It was water; now it goes up to the sky, becomes a cloud again. These things are sacred.

Looking at that pot full of good soup, I am thinking how, in this simple manner, Wakan Tanka takes care of me. We Sioux spend a lot of time thinking about everyday things, which in our mind are mixed up with the spiritual. We see in the world around us many symbols that teach us the meaning of life. We have a saying that the white man sees so little, he must see with only one eye. We see a lot that you no longer notice. You could notice if you wanted to, but you are usually too busy. We Indians live in a world of symbols and images where the spiritual and the commonplace are one.

To you symbols are just words, spoken or written in a book. To us they are part of nature, part of ourselves —the earth, the sun, the wind and the rain, stones, trees, animals, even little insects like ants and grasshoppers. We try to understand them not with the head but with the heart, and we need no more than a hint to give us the meaning.

What to you seems commonplace to us appears wondrous through symbolism. This is funny, because we don’t even have a word for symbolism, yet we are all wrapped up in it. You have the word, but that is all.

Look at this belt. My grandmother made it. You say it is beautiful and this makes me glad, because I want to give it to you. But it is more than just beautiful; it tells a story. All you see is a geometric pattern of beads—lines, triangles and diamond shapes—but these are a tale of my grandfather’s deeds. This diamond shape ♦ represents a feather given to a warrior to wear after doing a brave thing like counting coup. These rectangles with one line missing represent horses’ tracks. They stand for the ponies captured from the enemy. This shape means a horse killed in battle and its rider rescued by my grandfather. These two triangles are arrows shot at the enemy. This belt tells of a battle.

A woman could make a different kind of belt, expressing her love of nature. These lines are the trail she walked. These are leaves she brushed against. This is a pretty butterfly resting on her shoulder. These up-and-down steps are a distant mountain. These are clouds, and these three shapes are the whirlwind…

This belt tells us about a young woman taking a walk, running into a storm, getting wet, hurrying home, where she gets down to making this belt. Of course, a girl could make a belt for her lover with all kinds of secret heart-to-heart things put in it. He would understand. <…>

To our way of thinking the Indians’ symbol is the circle, the hoop. Nature wants things to be round. The bodies of human beings and animals have no corners. With us the circle stands for the togetherness of people who sit with one another around the campfire, relatives and friends united in peace while the pipe passes from hand to hand. The camp in which every tipi had its place was also a ring. The tipi was a ring in which people sat in a circle and all the families in the village were in turn circles within a larger circle, part of the larger hoop which was the seven campfires of the Sioux, representing one nation. The nation was only a part of the universe, in itself circular and made of the earth, which is round, of the sun, which is round, of the stars, which are round. The moon, the horizon, the rainbow—circles within circles within circles, with no beginning and no end.

To us this is beautiful and fitting, symbol and reality at the same time, expressing the harmony of life and nature. Our circle is timeless, flowing; it is new life emerging from death—life winning out over death. <…>

From: “Lame Deer—Seeker of Visions”, The Circle and the Square

Meer citaten en muziek van Lame Deer

https://brongenoten.nl/tijdlijnen-forum/topic/tunkasila-john-fire-lame-deer-quotes-and-music/

…

Afstemmend …op het Universum

Een reactie plaatsen

(door Paul Mulliner) We hebben misschien allemaal momenten

wanneer het lijkt

dat onder

het alledaagse,

het leven is meer

dan het lijkt,

en iets stils,

bewust, volhardend,

laat zich zien

als een liefde in onze ogen

dat heeft geen woorden nodig,

toch blijft er niets ongezegd.

Iets dat ons eraan herinnert

dat we kosmisch zijn,

het Heelal in menselijke vorm.

Iets universeels dat kosmische energie lijkt te organiseren, zodat het verschijnt als bomen, mensen en al het leven.

…

En hoewel we ons kunnen afstemmen op deze ruime intelligentie wanneer we maar willen, en het ons intuïtief door de moeilijke tijden kunnen laten leiden die in elk mensenleven opduiken, hebben we ons misschien nog niet gerealiseerd hoe gemakkelijk deze innerlijke afstemming eigenlijk is.

…

Hoe gemakkelijk kunnen we onze aandacht richten op de universele bewuste ruimte in ons in plaats van op onze gedachten, en de toegang tot intuïtie vinden die mensen, overal op de planeet en in de afgelopen eeuwen, altijd hebben gevonden.

…

image Paul Mulliner 2021

…

Afstemmen, zodat we altijd innerlijke rust en de begeleiding die we in de kosmische intelligentie kunnen vinden.

…

Maar eerst moeten we ons realiseren hoe cruciaal het is om precies te weten waar onze aandacht op is gericht.

Wanneer we lezen, is onze aandacht gericht op de woorden terwijl we ze lezen.

Maar we kunnen beginnen om onze gerichte aandacht bewust te richten waar we willen dat het naartoe gaat.

We kunnen het in onszelf verplaatsen.

We kunnen onze aandacht richten en naar binnen verplaatsen, naar onze innerlijke kern.

We kunnen onze aandacht richten op de bewuste ruimte in ons.

…

Door regelmatig de innerlijke bewuste ruimte te kennen, kunnen we de hints die vanuit onze intuïtie voortkomt beter horen.

En door deze begeleiding elke dag onze keuzes te laten bepalen, kunnen we beginnen ons leven te sturen.

We kunnen er soms voor kiezen om de intuïtieve begeleiding die in ons naar boven komt, te negeren of te overrulen.

Maar in een levenslang proces, met een innerlijke intuïtieve gids waar we altijd op afstemmen en die we hebben leren vertrouwen, kunnen we ons leven sturen en verstandig deelnemen met de kosmische intelligentie die al het leven in het Universum tot stand brengt.

…

Image: Paul Mulliner 2_9_21

…

De transformatie van kosmische energie en intelligentie in de clusters van energiefluctuaties die we waarnemen als onze eigen menselijke hand, vindt plaats in een vloeiende stroom van continue ontvouwen van het niet-zichtbare naar het zichtbare.

En dit is nu een manier om de wereld te zien die aannemelijker is dan het misschien een paar decennia geleden leek, voordat we uit de wetenschap wisten dat ons menselijk lichaam lang niet zo solide en materieel is als het eruit ziet.

…

Verbazingwekkend genoeg lijkt ons menselijk lichaam eigenlijk te bestaan ​​uit trillingspatronen in een veld van kosmische energie, georganiseerd en bijeengehouden door een ruimtelijke intelligentie in het hele Universum.

Kosmische intelligentie lijkt voortdurend zichtbaar te worden omdat het kosmische energie omzet in de orkestratie van biochemie in biljoenen van onze eigen menselijke lichaamscellen.

…

En door ons meer gewaar te zijn van deze bewuste intelligente ruimte, door onze aandacht naar binnen te richten, voelen we ons meer thuis in de wereld en in ons Universum.

Terwijl het navigatie ervan onze keuzes in de wereld informeert en ons helpt de inspiratie te vinden om de dingen te veranderen die moeten veranderen, en laat denken dat ons niet helpt, los te laten.

…

En weet dat ondanks de eindeloze vergankelijkheid van al onze levenservaringen en het dagelijkse werk om het leven in de wereld bij elkaar te houden, is er altijd iets constants en duurzaams in ons dat ons kan inspireren en leiden.

Iets dat gekend wil worden terwijl zijn bewuste stilte ons hart inademt.

…

In ieder van ons wordt het Universum zich op een unieke manier bewust van zichzelf.

En op onze donkerste momenten is het er altijd in ons, het verdriet en de schoonheid van een mensenleven kennend.

Hoewel voorbijgaande momenten lijken geschreven in de wind

alsof ze er nooit waren,

elk moment is geweven

in alle bewuste ruimte

tussen de sterren,

en leeft als herinneringen

wat het Universum heeft

van elk leven.

…

Paul Mulliner 2021

Source: https://paul-mulliner.medium.com/tuning-in-c6cefae1cb54

Image: photo by Alice Alinari on Unsplash

+=.=+  +=.=+  +=.=+  +=.=+ +=.=+  +=.=+ +=.=+  +=.=+  +=.=+  +=.=+ +=.=+  +=.=+

Tuning In

To the Universe

…

We may all have moments

when it seems

that underneath

the everyday,

life’s more

than it appears to be,

and something silent,

conscious, enduring,

shows itself

as a love in our eyes

that doesn’t need words,

yet nothing’s left unsaid.

Something that reminds us

we’re cosmic,

the Universe in human form.

Something universal that seems to be organizing cosmic energy so it appears as trees, human beings and all life.

…

And though we can tune in to this spacious intelligence whenever we want, and allow it to intuitively guide us through the difficult times that crop up in every human life, we may not yet have realized how easy this inner tuning actually is.

…

How easily we can focus our attention in the universal conscious space inside us rather than on our thoughts, and find the access to intuition that human beings, everywhere on the planet and throughout past centuries, have always found.

…

image Paul Mulliner 2021

…

Tuning in, so we’re always able to find inner peace and the guidance available from cosmic intelligence.

…

But first we have to realize the crucial importance of knowing precisely where our attention is focused.

When we’re reading, our attention is focused on the words as we read them.

But we can begin to consciously direct our focused attention where we want it to go.

We can move it inside ourselves.

We can take our focus of attention and move it inward, into our inner core.

We can focus our attention on the conscious space inside us.

…

Regularly knowing the inner conscious space helps us more clearly hear the guidance emerging from our intuition.

And allowing this guidance to inform our choices every day, helps us begin to steer our life.

We might choose sometimes to ignore or override the intuitive guidance that emerges inside us.

But in a life-long process, with an inner intuitive guide we’re always tuning in to and have learned to trust, we can steer our life and participate wisely with the cosmic intelligence that’s bringing all life in the Universe into being.

…

Image: Paul Mulliner 2_9_21

…

The transforming of cosmic energy and intelligence into the clusters of energy fluctuations that we observe as our own human hand, is occurring in a streaming flow of continuous emergence from the non-visible into the visible.

And this is now a way of seeing the world that’s more plausible than it might have seemed a few decades ago, before we knew from science that our human body isn’t nearly as solid and material as it looks.

…

Astonishingly, our human body seems to actually consist of patterns of vibration in a field of cosmic energy, organized and held together by a spatial intelligence across the Universe.

Cosmic intelligence seems to be becoming continuously visible as it transforms cosmic energy into the orchestration of biochemistry inside trillions of our own human body cells.

And becoming more aware of this conscious intelligent space, by inwardly focusing our attention, helps us feel more at home in the world and in our Universe.

While its guidance informs our choices in the world, and helps us find the inspiration to change the things that need changing, and let go of thinking that isn’t helping us.

…

And know that despite the endless transience of all our experience of life

and the everyday work of keeping a life together in the world, there’s always something constant and enduring inside us that can inspire and guide us.

Something that wants to be known while its conscious silence breathes into our heart.

Within each one of us the Universe becomes conscious of itself in a unique way.

And in our darkest moments it’s always there inside us, knowing the sadness and the beauty of a human life.

And though passing moments seem written in the wind

as though they never were,

every moment’s woven

in all the conscious space

between the stars,

and lives as memories

the Universe has

of every life.

…

Paul Mulliner 2021

Source: https://paul-mulliner.medium.com/tuning-in-c6cefae1cb54

Image: photo by Alice Alinari on Unsplash

Wandelen naar Inzicht – impressievideo

Een reactie plaatsen

(door Palmira) De eerste try-out week met wandelen met brongenoten zit erop! Het was een waar feest. Wij hebben veel mooie momenten met elkaar gedeeld. Bovendien was het heerlijk wandelweer! Om een impressie te geven van deze wandelreis heb ik een filmpje samen gesteld( hieronder te bekijken).


Heb jij een keer interesse om mee te gaan naar Spanje of Portugal stuur me dan een persoonlijk berichtje. https://www.wandelennaarinzicht.nl/

Het geheim van ASML

Een reactie plaatsen

(door Yinthe) Onderstaand filmpje van VPRO Tegenlicht (19:06) over Veldhovense chipmachines producent ASML kwam in mijn blikveld en direct werd de beweging gevoeld dit te delen zodat voor wie het voelt hetgeen wat in beeld gebracht word in het filmpje geobserveerd kan worden.

Bron: https://mtsprout.nl/startups-scaleups/wat-is-asml

ASML is in bijna vier decennia uitgegroeid tot het waardevolste bedrijf van Nederland. Op de beurs is de onderneming zo’n 230 miljard euro waard. Dat is bijna vijf keer zoveel als Heineken, een andere succesvolle multinational uit Nederland.

Maar qua naamsbekendheid lijkt het haast omgekeerd. De meesten weten dat Heineken een bierbrouwer is. Wat ASML doet, is bij minder mensen bekend.

Toch speelt het bedrijf uit het Veldhoven, onder de rook van Eindhoven, een sleutelrol in de technologie die we dagelijks gebruiken. Van smartphones en elektrische tandenborstels tot auto’s en spelcomputers.

Wat is ASML precies?

ASML staat voor Advanced Semiconductors Materials Lithography. Het bedrijf bouwt machines die computerchips maken. En daarin is het uitzonderlijk goed. De Nederlandse onderneming heeft wereldwijd zo’n 90 procent van de markt in handen en levert aan grote chipmakers als TSMC, Samsung en Intel. Zonder ASML geen chips.

Een computerchip heet ook wel een geïntegreerde schakeling. Dit is een blokje silicium waarop miljoenen of miljarden piepkleine elektronische schakelingen zitten. Die kunnen elektrische signalen verwerken zodat uiteindelijk een apparaat instructies kan uitvoeren.

De schakelingen zijn duizenden keren kleiner dan een menselijke haar. Om die aan te brengen op het silicium gebruikt ASML licht. Dit heet ook wel fotolithografie. Deze techniek lijkt op het afdrukken van foto’s in een donkere kamer.

Het ontwerp van een chip wordt vastgelegd op negatieven (‘maskers’), eentje voor elke laag van een chip. Licht valt door zo’n masker en via een stelsel van lenzen op een plak silicium. Daar zorgt het voor een chemische reactie op belichte plekken. Hoe korter de golflengte van het licht, hoe kleiner de details van de chip kunnen worden.

silicium schijf asml
Een schijf silicium, een zogeheten ‘wafer’. Foto AS ML

De machines die ASML levert, zijn ongeveer zo groot als een kleine bus. Ze vormen het hart van bijna elke chipfabriek. Een geavanceerd systeem kost gemiddeld 50 tot 70 miljoen euro. Het duurste model dat dit jaar op de markt komt, heeft een prijskaartje van 250 miljoen euro en bestaat uit zo’n honderdduizend onderdelen. (verder lezen)

Zoom Meeting op dinsdag 04.10.2022 / 18:00 uur

Een reactie plaatsen

(door Kevin Manke) Inzet TaskForce, Europees Parlement in Straatsburg & BIS Bank Basel/Zwitserland.

Ervarings- en observatierapport

Hallo lieve vrienden,

Enige tijd geleden was ik met mijn kosmische collega Asma Achkroune uit Nederland, Frankrijk en Zwitserland. Om precies te zijn, we zaten in het Europees Parlement in Straatsburg en bij de BIS Bank in Bazel. Bis Bank, “Bank of International Settlements”, staat boven alle andere banken in de wereld. Van daaruit worden alle andere banken beheerd. Het Europees Parlement, een instelling voor besluitvorming in en voor Europa.

We voelden allebei al een tijdje dat we deze plaatsen wilden bezoeken. Pas toen ontmoetten we elkaar en besloten we samen aan de reis te beginnen. We volgden onze innerlijke roeping en gingen op weg naar deze plaatsen. Tijdens deze dagen hebben we veel observaties en onderzoeken gedaan. We kwamen in contact met verschillende groepen, met verschillende interesses. We realiseerden ons al snel dat dit een taskforce-missie van kosmisch belang was, omdat we werden vergezeld en ondersteund door talloze beschavingen en allianties, en ook uitgedaagd.

Al tijdens deze reis ontstond bij mij het gevoel om een gedetailleerd verslag te schrijven over alle waarnemingen, onderzoeken en ontmoetingen die we hebben gedaan. Een paar weken later heb ik het rapport nu afgerond en wil ik het graag met u delen. De ervaring zichtbaar maken en mijn ervaringen met je delen: hoe deze reis tot stand is gekomen; wat we hebben meegemaakt en waargenomen en wat er daardoor is gebeurd.

Dit zijn plekken waar veel macht en controle vandaan komt. Strategisch belangrijke plaatsen die belegerd worden en gezien en verstoord worden door onze waarneming en aanwezigheid. Ik nodig u uit om vanavond aanwezig te zijn als waarnemer en ondersteuner. Ons bewustzijn is tijdloos en onze waarneming krachtig storend. Alles wat zichtbaar wordt gemaakt, alles wat gezien wordt, wordt verstoord en geneutraliseerd, komt in beweging. Alles wat we waarnemen wordt aangeraakt en weer in balans gebracht door de kracht, de kracht.

Het rapport telt ruim 40 pagina’s, beeld- en videomateriaal. Er zijn pauzes om je in te leven, zodat je ook je gevoelens en percepties kunt delen. Het gaat over ieder van ons: door onze gevoelens en percepties komen we in nog diepere posities en kunnen we samen manipulaties zichtbaar maken. Ieder van ons is belangrijk!

We ontmoeten elkaar via Zoom. Ik zal je na je registratie op de hoogte brengen van de uitnodigingslink. Deelname is gratis. Als je het voelt, ben je van harte welkom om me na afloop te steunen met een bedrag naar keuze.

… Gelieve te registreren op info@kevinmanke.com

Betreft: Vergadering van de taskforce Straatsburg & Bazel 04.10.2022

Als je maandagavond nog geen link hebt ontvangen, schrijf me dan nog een keer! Jouw perceptie is belangrijk! Jij bent belangrijk!

Tot die tijd wens ik je een geweldige tijd.

Hartelijke groeten

Kevin Manke

Vertaling: Jenny Couteaux

Kwantumfysica voor Dummies

Een reactie plaatsen

(door Erik Tanghe) Er ligt een nieuwe steen op de tafel van m’n behandelingskamer.

Toen ik hem zag liggen in de uitstalraam van de edelsteenwinkel, voelde ik meteen een heel sterke aantrekkingskracht, alsof de steen me riep.

Dat is natuurlijk niet zo maar is het niet vreemd dat iets wat wij een dood materiaal noemen zo’n sterke aantrekkingskracht op ons kan uitoefenen?

Wat is dat toch met (edel)stenen en de kracht die ze op ons uitoefenen?

In m’n boekenkast staat een uitgebreid naslagwerk met daarin alle edelstenen vermeld en hun genezende uitwerking op het menselijke lichaam.

Hoe kan een steen die je niet kan ruiken, noch kan proeven, enige invloed uitoefenen op de mens?

Hoe kan een steen die niet radioactief is ons beter doen voelen of ons zelfs ziek maken?

Is het pure inbeelding dat wanneer ik een edelsteen tegen m’n hart houd, ik onmiddelijk voel of hij goed voor me is?

Om te begrijpen wat een edelsteen eigenlijk is en wat hij voor ons kan doen, dienen we ons te verdiepen in de kwantumfysica, meer bepaald de kwantumvelden theorie.

Die vertelt ons immers dat alles wat wij als materie ervaren, niets meer is dan een agitatie van een kwantumveld.

Alle materie is opgebouwd uit bouwstenen zoals quarks, electronen, fotonen, etc. Die deeltjes zijn een trilling van het desbetreffende quarkveld, het electronveld en het electromagnetische veld. Zo kan je licht zien als een agitatie van het electromagnetische veld in een vrije ruimte en wanneer het electromagnetische veld geagiteerd wordt in een draad of dus beperkte ruimte, spreken we over electriciteit.

Zo’n kwantumveld is dus niet meer dan een golf, een trilling en is dus geen materie.

Maar er is nog meer aan de hand.

Elk kwantumdeeltje heeft een ongekende vrijheid om te doen wat het wil.

Het kan op elke willekeurige plaats aanwezig zijn en zelfs op verschillende plekken tegelijk. Het heeft een bepaalde lading en een richting waarin die lading zich voorbeweegt, even eenvoudig voorgesteld.

Dat noemen we degrees of freedom en elk kwantumdeeltje heeft er drie, zijnde plaats, lading en richting en in elk van deze heeft dan weer verschillende degrees of freedom, zijnde bv links, rechts, boven, onder…

Als we een aantal kwantumdeeltjes samen plaatsen en dus een voorwerp gaan creëren, wordt het een beetje lastig om voor elk deeltje die drie degrees of freedom te behouden want als elk deeltje van een voorwerp gaat doen waar het zin in heeft en elk lekker z’n eigen plek gaat kiezen, is er geen voorwerp meer. Dat voorwerp wordt immers bepaald door een geometrische structuur volgens dewelke die kwantumdeeltjes zich dienen te schikken.

Vergelijk het met een groep mensen. Ieder individu van een groep is vrij om te doen wat hij of zij wil maar als iedereen dat blijft doen, kan je niet meer van een groep spreken. Een groep beweegt immers in dezelfde richting en kan je vergelijken met een voorwerp.

Even terug naar onze edelsteen.

Een steen is behoorlijk stevige en harde materie met een hoge densiteit. Dat wil dus zeggen dat er heel veel atomen dicht bij elkaar zitten en al die atomen bestaan uit quarks en electronen die allemaal hun degrees of freedom hebben. Maar omdat er zoveel degrees of freedom bij elkaar zitten die zich dienen te gedragen volgens een bepaalde geometrische structuur, blijft er nog heel weinig vrijheid over.

Die geometrische structuur is bij veel edelstenen ook heel mooi zichtbaar in de meervlakkige kristalstruktuur.

Een edelsteen is dus eigenlijk heel star en dus ook erg specifiek waardoor hij heel krachtig wordt als die specifieke structuur met jou resoneert.

Een edelsteen is een gecondenseerde versie van één bepaalde richting, van één resterende degree of freedom.

Een edelsteen is letterlijk en figuurlijk onbuigzaam en wijst in één enkele richting en als jij die richting of dat duwtje in die richting nodig hebt dan voel je dat.

Een edelsteen heeft een heel specifieke trilling, gevat in een strakke geometrische structuur zoals een bundel laserlicht heel gericht en dat kan je voelen.. het kan je healen en het kan je breken.

Er zijn ontzettend veel verschillende edelstenen op de aarde, de één al mooier dan de andere. Ze vormen als het ware een bibliotheek van de verschillende geometrische structuren die mogelijk zijn. Het zijn richtingsaanwijzers waarheen wij als mens kunnen evolueren, niet omdat ze het doel zijn maar zij kunnen wel onze energetische structuur een duwtje geven.

Voor wie een betere inkijk in de kwantumfysica wil krijgen geef ik op 2 oktober  om 11 u  een lezing ‘Kwantumfysica voor dummies’ in Alkmaar.

Het is een lezing die deel uitmaakt van een krachtdag  ( https://brongenoten.nl/evenementen/krachtdag/ ) met heel wat lezingen over hoe onze werkelijkheid er nu echt uitziet en waarom ze werd gecreëerd

Kort samengevat vertellen al de verschillende lezingen ons dat wij als bewustzijn ons hebben aangekoppeld aan deze holografische werkelijkheid.

Bron: Erik Tanghe https://www.whitelight-healing.com/nieuws.html#krachtdag

Vrijheid in verbinding 2: Ons gecreëerde persoonlijkheid

Een reactie plaatsen

(door Sirpa van der Steen – Ilsink) Mijn hele leven ben ik gefascineerd door hoe het contact tussen mensen werkt. Open en echt contact was mijn eerste blog in deze nieuwe reeks. Het is mijn intentie om dit zuivere contact waar ik over schreef met de ander en met mijzelf echt in de praktijk te brengen. Ik had het voornemen podcasts te maken en op een andere manier mijn informatie over te dragen, maar de afgelopen maanden heeft mijn onderzoek een andere wending genomen. Blijkbaar moest ik me er eerst zelf nog dieper doorheen worstelen. Het voelt of ik tijdens mijn leven telkens weer zelf uit de modder moet kruipen om mezelf van mijn innerlijke verstoringen te bevrijden. Naast alle ‘modderige’ ervaringen gedurende mijn leven ben ik ook vele lezingen, trainingen, opleidingen en samenkomsten gaan volgen om mij te laten inspireren. Wanneer de informatie nog niet tot mijn ervaringen behoort, blijft de kennis vaak op de achtergrond aanwezig totdat ik het zelf begin waar te nemen en te ervaren. Nu het contact met mezelf allemaal meer helder is geworden, lukt het me weer om te schrijven. De komende blogs besteed ik aandacht aan mijn onderzoek naar waar er verstoringen in het contact met mijzelf en met anderen zijn.  

Sinds ik mij kan herinneren is mijn lichaam fijngevoelig en een ontvangstkanaal voor de kleinste verstoringen. Mijn lichaam reageert direct als ik in contact met mensen of een omgeving kom waar er een verstoring aanwezig is of tijdens het onderlinge contact een verstoring plaatsvindt. Er vindt dan een energieverschuiving in mijn lichaam plaats die ik bewust kan waarnemen. Dat ik dit zo sterk voel, zie ik als een kracht. Maar deze kracht is ook mijn valkuil. Door mijn ontwikkeltrauma als kind heb ik op veel verstoringen gereageerd, die ik in het contact met de buitenwereld voelde. Als ik mezelf durfde te zijn, benoemde ik wat ik zag en voelde. Waardoor ik de verstoringen in mijn omgeving kon reguleren of ontwapenen. Als ik mezelf niet durfde te zijn, raakte ik verstrikt in de aanwezige verstoringen. Als een kameleon veranderde ik automatisch van kleur in wat er onuitgesproken van mij werd verwacht of wat er nodig was. Ik vervloeide als vanzelf met de vaak onbewuste gevoelens en behoeften van de ander(en) waardoor ik mezelf (mijn gevoelens en behoeften) heel vaak heb verlaten.

Sinds mijn 18e ben ik actief aan de slag gegaan met het bewust ontdekken van mezelf en hoe de wereld in elkaar steekt. Je hebt hier veel over kunnen lezen in mijn eerdere ervaringsverhalen. Pas vanaf mijn 30e leerde ik mij dieper te verbinden met mijn gevoel. Hierdoor leerde ik mijn gevoel en de gevoelens in de omgeving beter van elkaar te onderscheiden. Waardoor ik mijzelf, mijn talent, maar ook mijn valkuil nog beter heb leren kennen. Mijn talent is dat ik verstoringen kan voelen en mijn valkuil is dat ik er te veel in meega. Ik durfde mijzelf steeds meer te uiten en te laten zien. Dit is een keerpunt in mijn leven geweest. Ik kon mijn denken en voelen beter balanceren. Ook al blijft het in sommige trigger situaties nog steeds een uitdaging mezelf in contact met een ander overeind te houden. Ik ben het afgelopen jaar nog dieper in het thema verstoringen en zelfverlating gedoken en heb voor mijzelf zeer belangrijke ontdekkingen gedaan. Dit onderzoek heb ik tot iets heel praktisch weten te vertalen. Hoe gaaf zou het zijn al jij en ik de communicatie met onszelf en met elkaar kunnen zuiveren en openen.

Deze reeks Vrijheid in verbinding gaat over verstoringen in het contact en de weg naar hoe we onszelf daarvan kunnen bevrijden. In deze blog staat ons gecreëerde persoonlijkheid centraal. Een inleiding die nodig is om de volgende blog over mijn innerlijke breingevangenis te lezen. De daaropvolgende blog gaat over ons vrije hart en de laatste over onze samenkracht.

Onze persoonlijkheid in beeld

Onze persoonlijkheid is een product van onze omgeving en niet wie wij in werkelijkheid zijn. Jouw persoonlijkheid is een unieke aanpassing die in relatie met de buitenwereld is ontstaan. Door verschillende ervaringen als kind in relatie tot onze omgeving, in eerste instantie ons gezin van herkomst, maar later ook school, sportvereniging, etc. en de samenleving.

Onze aanpassing aan de buitenwereld bestaat uit strategieën. Mensen maken zich kleiner of groter, oriënteren zich op zichzelf of op de ander. Bijvoorbeeld door de ander ‘liefde’ te geven, hopen ze dat een ander hen ook ‘liefde’ zal geven. De ‘liefde’ staat in hun strategie centraal. Anderen creëren juist angst en dwingen hiermee hun macht af. Mensen maken zich in het contact met hun omgeving soms iets groter of kleiner. We zijn gericht op macht en/of hoop. Niet iedereen ontwikkelt dezelfde strategieën. Ook niet als je in hetzelfde gezin wordt groot gebracht. Welke strategie(ën) je ontwikkelt, hangt af van onze unieke genen en kopieergedrag. Maar ook van de verstoringen die in het gezin van herkomst of familiesysteem tijdens onze ontwikkeling aanwezig waren. Deze persoonlijke strategieën zijn zo verfijnd in relatie tot onze omgeving ontwikkeld dat we ons met onze strategieën zijn gaan identificeren. Als volwassenen denken we dat we onze aanpassing ofwel onze persoonlijkheid zijn.

Hieronder wat uitvergrote voorbeelden van strategieën van ons ego die ik zie als verstoringen. Ons ego is de buitenste beschermlaag van onze persoonlijkheid. Hoe meer stress en angst we ervaren, hoe meer het ego aantrekt. Maar de strategie kun je ook in de kleinste verfijning, maniertjes en vele gezichten van onze persoonlijkheid terug zien. Onderstaande strategieën die als beschermlaag dienen is een vervorming van liefde naar hoop en een vervorming van kracht naar macht. Hoe dit is ontstaan, deel ik na onderstaande voorbeelden.

Groot & Hoop

Binnen de groter makende strategieën heb je ook strategieën die gebruik maken van hoop. Mensen met deze strategie nemen vaak de leiding of geven adviezen. Andere mensen in deze categorie maken zich groter door zich teveel met een ander te bemoeien. Ze willen graag helpen, zorgen, troosten of beschermen. Je bent de redder in nood. Beiden hebben hun oriëntatie op de ander met de verwachting en hoop dat ze er liefde, aandacht, bevestiging en waardering voor terug krijgen.

Klein & Hoop

Mensen met een kleiner makende hoop strategie kunnen zich ten opzichte van de ander te afhankelijk opstellen. Met het idee dat de ander hen geeft waar ze zo sterk naar verlangen, liefde. Weer anderen hanteren juist een strategie om heel flexibel te zijn waardoor ze met de ander gemakkelijk mee bewegen. Ze zijn vaak gericht op samen en bekijken een ander vaak alleen van de positieve kant. Ze zijn dan in feite kritiekloos en willen vooral aardig gevonden worden. De pleasers.

Groot & Macht

Wanneer je een groter makende strategie inzet gericht op macht, heb je jouw focus vooral op jezelf en creëer je afstand. Je hebt bijvoorbeeld de intentie te laten zien hoe goed je bent. Op de ander kun je koud, zonder gevoel, egoïstisch of opschepperig overkomen. Anderen hebben juist weer de neiging regelmatig kritisch en streng te zijn. Mensen met deze strategie leggen vaak een ander hun norm op.

Klein & Macht

Sommige mensen trekken zich juist uit het contact terug, negeren de ander of houden zich stil. Meestal zit onder deze strategie veel wantrouwen naar de buitenwereld. Ze vertrouwen niet op hulp van buitenaf. Anderen zetten juist strategieën in relatie tot de ander in door zich opstandig te gedragen, te rebelleren en of te klagen en verbitterd te zijn.

Verder lezen (en het kan ook naar geluisterd worden) De Vrije Kameleon