Zojuist las ik op instagram het onderstaande verhaal van Norma Miedema.. Hierin duidelijk het oorspronkelijke gedrag van dieren te lezen. Zo liefdevol en zo herkenbaar voor wat wij zelf in de onze oorspronkelijke wereld doen.
Ik wil graag vertellen wat er gebeurde… Vanaf maandag zijn we hard aan het werk hier, werkelijk alles wordt aangepakt. We beginnen vroeg s’morgens.
Ik wilde eergisteren vroeg slapen, bekaf van het sjouwen. Dat bleek levensreddend…want ik zag het gebeuren. Phani, het gehandicapte kitten wat net gekomen was lag lekker op bed te slapen naast me. Tot ze een hartverscheurende schreeuw deed. Epilepsie…de ergste soort. Een statische epileptische aanval (als een aanval niet stopt)
Ik legde haar op mijn benen, het kon me niets schelen dat haar klauwtjes me verwonden. Dat ze me beet. Het was zo erg, zo’n kleine baby die zo verschrikkelijk schokt…
Het stopte niet…het ging maar door, ik had geen keus, ik moest haar diazepam geven (niet ideaal voor katten) Maar het moest… Nog stopte het niet en zacht huilend streelde ik haar buikje. Nog wat diazepam, bijna hopend dat ze zou overlijden, het was zo erg.
Alle katten kwamen om ons heen zitten, allemaal! Het was zo’n moment in tijd wat je nooit meer vergeet in je leven. Ze likten haar hoofdje, wreven tegen haar aan. Stil bij elkaar, de tijd stopte. Allemaal hielpen we haar. Omarmden haar met onze liefde.
De diazepam ging werken ze werd slap en rustig. Het was inmiddels 4 uur snachts… Ze sliep. Hoeveel schade hebben die hersentjes opgelopen? Na meerdere uren epileptische aanvallen lopen de hersenen veel schade op Hoe wordt ze wakker… is het nog dierwaardig. Welke beslissing wacht me straks.
Ze werd om 6 uur wakker en begon weer te schokken… Nog een beetje diazepam. Alle katten (dat zijn er veel vanwegen de buitenren in aanbouw) weer om haar heen. Om ons heen. We deden het samen.
De dag begon, geen slaap voor mij. Maar dat gaf niet. Ik huilde toen de werkmannen kwamen. En hoopte, hoopte op een wonder.
We zijn een dag verder nu en ik hoef geen beslissing te nemen. Ze heeft, wankelend, maar ze heeft weer voorzichtig gespeeld. Eet, drinkt en wandelt weer op het bed.
Soms gebeuren er kleine wonderen, die zo groots zijn, dat even niets er meer toe doet.
Onlangs kwam er iets zeer interessants langs – de Aarde verandert, namelijk expandeert. Sommige wetenschappers, die de tektoniek van de platen bestudeerd hebben, en andere aanwijzingen, zouden daarover vertellen, ook al is het nog geen algemeen geaccepteerde “wetenschappelijke hypothese”. Wat zal het betekenen voor de toekomst? Dat zal verregaande gevolgen kunnen hebben ook voor menselijke systemen. In ieder geval, hier een uitleg over expanderende Aarde (in het Engels).
“Er bestaat een brede waaier van bewijsstukken dat de Aarde, net als andere planeten, aan het groeien is. Oude theorie van platen-tektoniek was gedeeltelijk correct, dat alle continenten waren een geheel in het verleden. Maar de continenten waren samengevoegd op een kleinere planeet, niet als een grote eiland.”
(EN: “There is a lot of supporting evidence that the earth, and all planets are growing. The old theory of plate tectonics was partially true, that all the continents were joined in the past. But the continents were joined together on a smaller planet, not as one big island”.)
De term die we vaak horen is “subduction theory”. In het Nederlands betekent dat in het kort: Subductie is het proces waarbij een oceanische plaat onder een andere oceanische of continentale plaat schuift. Onder convergente plaatgrenzen vindt convectie plaats van de lithosfeer (de aardkorst en een deel van de mantel). De zwaardere en koude oceanische korst, met de bovenliggende sedimenten, duikt onder de lichtere en warme continentale of een andere oceanische korst. Het dichtheidsverschil tussen de lithosfeer en onderliggende asthenosfeer is bepalend of, en voor de mate waarin subductie optreedt. (Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Subductie)
The Growing Earth Part 1 of 2 (10:04) – Neal Adams
The Growing Earth Part 2 (12:15)
Er was ook een link naar de animatie over de mogelijke beweging van de continenten over ca. 250 miljoen jaren.
Vanmorgen werd ik wakker en mijn gedachten gingen naar Norma Miedema en haar dieren. Norma is een vrouw die ik al jaren volg sinds ik haar op tv zag.
Mijn hart ging helemaal open en mijn grootste wens zag ik op terug op tv. Een boerderij vol met dieren waar ik al jaren van droom maar waar ik geen mogelijkheden voor zie in deze realiteit. Maar bij Norma lukt het wel en zijn het niet zomaar dieren, het zijn dieren die afgedankt zijn (het woord ‘afgedankt’ alleen al geeft me de rillingen) en die zij opvangt en een waardevol leven geeft met alles wat ze heeft. Toen ik nog op facebook zat volgde ik haar wekelijkse filmpjes waarin ze allerlei dieren verzorgt. Van musjes tot varkens en alles daartussen in. Kleine vogeltjes die ze met een klein spuitje eten geeft in de palm van haar hand. Honden waar ze samen mee in bad gaat omdat ze zelf niet goed op hun pootjes kunnen staan. Haar liefde is zo voelbaar en zo daadkrachtig!
Afijn, vanmorgen bij het wakker worden moest ik dus sterk aan haar en haar dieren denken waardoor ik zojuist op internet eens ging kijken hoe het inmiddels met haar en haar dieren is. Ik kwam terecht op een website die volgens mij nog in de maak is, en waar je geld kunt storten voor een project wat ze is gestart om werelden samen te brengen (lees op de website haar verhaal). http://www.hetnieuwenormasuniversum.nl Op deze website (volgens mij ook nog in de maak) valt meer te lezen. https://www.normasuniversum.nl
(from Universe Today.com) Het universum wordt bestuurd door vier fundamentele krachten: zwaartekracht, elektromagnetisme en de sterke en zwakke kernkrachten. Deze krachten sturen de beweging en het gedrag van alles wat we om ons heen zien. Tenminste dat vinden wij. Maar de afgelopen jaren zijn er steeds meer aanwijzingen voor een vijfde fundamentele kracht. Nieuw onderzoek heeft deze vijfde kracht niet ontdekt, maar het laat wel zien dat we deze kosmische krachten nog steeds niet volledig begrijpen.
De fundamentele krachten maken deel uit van het standaardmodel van de deeltjesfysica. Dit model beschrijft alle verschillende kwantumdeeltjes die we waarnemen, zoals elektronen, protonen, antimaterie en dergelijke. Quarks, neutrino’s en het Higgs-deeltje maken allemaal deel uit van het model.
De term “kracht” in het model is een beetje een verkeerde benaming. In het standaardmodel is elke kracht het resultaat van een type dragerboson. Fotonen zijn het dragerboson voor elektromagnetisme. Gluonen zijn de dragerbosonen voor de sterke, en bosonen die bekend staan als W en Z zijn voor de zwakken. Zwaartekracht maakt technisch gezien geen deel uit van het standaardmodel, maar er wordt aangenomen dat kwantumzwaartekracht een boson heeft dat bekend staat als het graviton. We begrijpen kwantumzwaartekracht nog steeds niet volledig, maar een idee is dat zwaartekracht kan worden verenigd met het standaardmodel om een grote verenigde theorie (GUT) te produceren.
Elk deeltje dat we ooit hebben ontdekt, maakt deel uit van het standaardmodel. Het gedrag van deze deeltjes komt zeer nauwkeurig overeen met het model. We hebben naar deeltjes gezocht die verder gaan dan het standaardmodel, maar tot nu toe hebben we er nog nooit een gevonden. Het standaardmodel is een triomf van wetenschappelijk inzicht. Het is het toppunt van dekwantumfysica.
Deeltjes en interactiebosonen van het standaardmodel. Credit: Particle Data Group
Om te beginnen weten we nu dat het standaardmodel niet kan combineren met de zwaartekracht op de manier waarop we dachten. In het standaardmodel “verenigen” de fundamentele krachten zich op hogere energieniveaus. Elektromagnetisme en de zwakken combineren in de elektrozwakke, en de elektrozwakke verenigt zich met de sterken om de elektro nucleaire kracht te worden. Bij extreem hoge energieën zouden de elektro nucleaire en gravitatiekrachten zich moeten verenigen. Experimenten in de deeltjesfysica hebben aangetoond dat de unificatie-energieën niet overeenkomen.
Maar we zijn begonnen te leren dat het een aantal ernstige problemen heeft.
Observations of galaxies show the distribution of dark matter. Credit: X-ray: NASA/CXC/Ecole Polytechnique Federale de Lausanne, Switzerland/D.Harvey & NASA/CXC/Durham Univ/R.Massey; Optical & Lensing Map: NASA, ESA, D. Harvey (Ecole Polytechnique Federale de Lausanne, Switzerland) and R. Massey (Durham University, UK)
Meer problematisch is de kwestie van donkere materie. Donkere materie werd voor het eerst voorgesteld om te verklaren waarom sterren en gas aan de buitenrand van een melkwegstelsel sneller bewegen dan voorspeld door de zwaartekracht. Ofwel is onze zwaartekrachttheorie op de een of andere manier fout, of er moet een onzichtbare (donkere) massa in sterrenstelsels zijn. In de afgelopen vijftig jaar is het bewijs voor donkere materie echt sterk geworden. We hebben waargenomen hoe donkere materie sterrenstelsels clustert, hoe het wordt verdeeld binnen bepaalde sterrenstelsels en hoe het zich gedraagt. We weten dat het geen sterke wisselwerking heeft met gewone materie of zichzelf, en het vormt de meerderheid van de massa in de meeste sterrenstelsels.
We don’t understand most of the universe. Credit: Chandra X-ray Observatory
Dan is er donkere energie. Gedetailleerde waarnemingen van verre sterrenstelsels laten zien dat het heelal zich steeds sneller uitbreidt. Er lijkt een soort energie te zijn die dit proces aandrijft, en we begrijpen niet hoe. Het kan zijn dat deze versnelling het gevolg is van de structuur van ruimte en tijd, een soort kosmologische constante die ervoor zorgt dat het heelal uitdijt. Het kan zijn dat dit wordt aangedreven door een nieuwe kracht die nog moet worden ontdekt. Wat donkere energie ook is, het maakt meer dan twee derde van het universum uit.
Maar er is geen deeltje in het standaardmodel dat donkere materie zou kunnen vormen. Het is mogelijk dat donkere materie gemaakt kan worden van zoiets als kleine zwarte gaten, maar astronomische gegevens ondersteunen dat idee niet echt. Donkere materie is hoogstwaarschijnlijk gemaakt van een nog onontdekt deeltje, een deeltje dat het standaardmodel niet voorspelt.
Dit alles wijst erop dat het standaardmodel op zijn best onvolledig is. Er zijn dingen die we fundamenteel missen in de manier waarop het universum werkt. Er zijn veel ideeën voorgesteld om het standaardmodel te repareren, van supersymmetrie tot nog onontdekte quarks, maar één idee is dat er een vijfde fundamentele kracht is. Deze kracht zou zijn eigen dragerboson(en) hebben, evenals nieuwe deeltjes die verder gaan dan degene die we hebben ontdekt.
Deze vijfde kracht zou ook interageren met de deeltjes die we hebben waargenomen op subtiele manieren die in tegenspraak zijn met het standaardmodel. Dit brengt ons bij een nieuw artikel dat beweert bewijs te hebben voor een dergelijke interactie.
Het artikel kijkt naar een anomalie in het verval van helium-4-kernen en bouwt voort op een eerdere studie van beryllium-8-verval. Beryllium-8 heeft een onstabiele kern die vervalt in twee kernen van helium-4. In 2016 ontdekte het team dat het verval van beryllium-8 het standaardmodel enigszins lijkt te schenden. Wanneer de kernen zich in een aangeslagen toestand bevinden, kan het een elektron-positron-paar uitzenden terwijl het vervalt. Het aantal waargenomen paren onder grotere hoeken is hoger dan het standaardmodel voorspelt, en staat bekend als de Atomki-anomalie.
Er zijn veel mogelijke verklaringen voor de anomalie, waaronder een experimentfout, maar een verklaring is dat het wordt veroorzaakt door een boson, het team genaamd X17. Het zou het dragerboson zijn voor een (nog onbekende) vijfde fundamentele kracht, met een massa van 17 MeV. In het nieuwe artikel vond het team een vergelijkbare discrepantie in het verval van helium-4. Het X17-deeltje zou deze anomalie ook kunnen verklaren.
Hoewel dit opwindend klinkt, is er reden om voorzichtig te zijn. Als je naar de details van het nieuwe artikel kijkt, zijn er een beetje vreemde gegevensaanpassingen. Kortom, het team gaat ervan uit dat X17 nauwkeurig is en laat zien dat de gegevens kunnen worden aangepast aan hun model. Aantonen dat een model de anomalieën kan verklaren, is niet hetzelfde als bewijzen dat je model de anomalieën verklaart. Andere verklaringen zijn mogelijk. Als X17 bestaat, hadden we het ook in andere deeltjesexperimenten moeten zien, en dat hebben we niet. Het bewijs voor deze “vijfde kracht” is echt zwak.
De vijfde kracht zou kunnen bestaan, maar die hebben we nog niet gevonden. Wat we wel weten is dat het standaardmodel niet helemaal klopt, en dat betekent dat er een aantal zeer interessante ontdekkingen wachten om ontdekt te worden.
A Fifth Fundamental Force Could Really Exist, But We Haven’t Found It Yet
The universe is governed by four fundamental forces: gravity, electromagnetism, and the strong and weak nuclear forces. These forces drive the motion and behavior of everything we see around us. At least that’s what we think. But over the past several years there’s been increasing evidence of a fifth fundamental force. New research hasn’t discovered this fifth force, but it does show that we still don’t fully understand these cosmic forces.
The fundamental forces are a part of the standard model of particle physics. This model describes all the various quantum particles we observe, such as electrons, protons, antimatter, and such. Quarks, neutrinos and the Higgs boson are all part of the model.
The term “force” in the model is a bit of a misnomer. In the standard model, each force is the result of a type of carrier boson. Photons are the carrier boson for electromagnetism. Gluons are the carrier bosons for the strong, and bosons known as W and Z are for the weak. Gravity isn’t technically part of the standard model, but it’s assumed that quantum gravity has a boson known as the graviton. We still don’t fully understand quantum gravity, but one idea is that gravity can be united with the standard model to produce a grand unified theory (GUT).
Every particle we’ve ever discovered is a part of the standard model. The behavior of these particles matches the model extremely accurately. We have looked for particles beyond the standard model, but so far we have never found any. The standard model is a triumph of scientific understanding. It is the pinnacle of quantum physics.
Particles and interaction bosons of the standard model. Credit: Particle Data Group
To begin with, we now know the standard model can’t combine with gravity in the way that we thought. In the standard model, the fundamental forces “unify” at higher energy levels. Electromagnetism and the weak combine into the electroweak, and the electroweak unifies with the strong to become the electronuclear force. At extremely high energies the electronuclear and gravitational forces should unify. Experiments in particle physics have shown that the unification energies don’t match up.
But we’ve started to learn it has some serious problems.
Observations of galaxies show the distribution of dark matter. Credit: X-ray: NASA/CXC/Ecole Polytechnique Federale de Lausanne, Switzerland/D.Harvey & NASA/CXC/Durham Univ/R.Massey; Optical & Lensing Map: NASA, ESA, D. Harvey (Ecole Polytechnique Federale de Lausanne, Switzerland) and R. Massey (Durham University, UK)
More problematic is the issue of dark matter. Dark matter was first proposed to explain why stars and gas on the outer edge of a galaxy move faster than predicted by gravity. Either our theory of gravity is somehow wrong, or there must be some invisible (dark) mass in galaxies. Over the past fifty years, the evidence for dark matter has gotten really strong. We’ve observed how dark matter clusters galaxies together, how it is distributed within particular galaxies, and how it behaves. We know it doesn’t interact strongly with regular matter or itself, and it makes up the majority of mass in most galaxies.
We don’t understand most of the universe. Credit: Chandra X-ray Observatory
Then there is dark energy. Detailed observations of distant galaxies show that the universe is expanding at an ever-increasing rate. There seems to be some kind of energy driving this process, and we don’t understand how. It could be that this acceleration is the result of the structure of space and time, a kind of cosmological constant that causes the universe to expand. It could be that this is driven by some new force yet to be discovered. Whatever dark energy is, it makes up more than two-thirds of the universe.
But there is no particle in the standard model that could make up dark matter. It’s possible that dark matter could be made of something such as small black holes, but astronomical data doesn’t really support that idea. Dark matter is most likely made of some yet undiscovered particle, one the standard model doesn’t predict.
All of this points to the fact that the standard model is, at best, incomplete. There are things we are fundamentally missing in the way the universe works. Lots of ideas have been proposed to fix the standard model, from supersymmetry to yet undiscovered quarks, but one idea is that there is a fifth fundamental force. This force would have its own carrier boson(s) as well as new particles beyond the ones we’ve discovered.
This fifth force would also interact with the particles we have observed in subtle ways that contradict the standard model. This brings us to a new paper claiming to have evidence of such an interaction.
The paper looks at an anomaly in the decay of helium-4 nuclei, and it builds off an earlier study of beryllium-8 decays. Beryllium-8 has an unstable nucleus that decays into two nuclei of helium-4. In 2016 the team found that the decay of beryllium-8 seems to violate the standard model slightly. When the nuclei are in an excited state, it can emit an electron-positron pair as it decays. The number of pairs observed at larger angles is higher than the standard model predicts, and is known as the Atomki anomaly.
There are lots of possible explanations for the anomaly, including experiment error, but one explanation is that it’s caused by boson the team named X17. It would be the carrier boson for a (yet unknown) fifth fundamental force, with a mass of 17 MeV. In the new paper, the team found a similar discrepancy in the decay of helium-4. The X17 particle could also explain this anomaly.
While this sounds exciting, there’s reason to be cautious. When you look at the details of the new paper, there’s a bit of odd data tweaking. Basically, the team assumes X17 is accurate and shows that the data can be made to fit with their model. Showing that a model can explain the anomalies isn’t the same as proving your model does explain the anomalies. Other explanations are possible. If X17 does exist, we should have also seen it in other particle experiments, and we haven’t. The evidence for this “fifth force” is really weak.
The fifth force could exist, but we haven’t found it yet. What we do know is that the standard model doesn’t entirely add up, and that means some very interesting discoveries are waiting to be found.
Source: New evidence supporting the existence of the hypothetic X17 particle https://arxiv.org/abs/1910.10459 , by Krasznahorkay, A. J., et al.
Source: Observation of anomalous internal pair creation in be 8: A possible indication of a light, neutral boson, https://arxiv.org/abs/1504.01527 by Krasznahorkay, A. J., et al.
We zijn er niet bang voor. Stilte is voor ons zelfs krachtiger dan woorden. Onze oudsten zijn getraind in de manieren van stilte en hebben deze kennis aan ons overgedragen. Observeer, luister, en dan handelen, zouden ze ons vertellen. Dat was de manier van leven.
Bij jou is het precies het tegenovergestelde. Jij leert door te praten. Jij beloont de kinderen die het meest op school praten. In jullie feesten proberen jullie allemaal tegelijkertijd te praten. In je werk heb je altijd vergaderingen waarin iedereen iedereen onderbreekt en allemaal vijf, tien of honderd keer praat. En dat noem je ‘een probleem oplossen’. Als je in een kamer bent en er is stilte, word je nerveus. Je moet de ruimte vullen met geluiden. Dus je praat dwangmatig, zelfs voordat je weet wat je gaat zeggen. Blanken praten graag. Ze staan de ander zelfs niet toe een zin af te maken. Ze onderbreken altijd.
Voor ons Indianen lijkt dit op slechte manieren of zelfs domheid.
Als je begint te praten, ga ik je niet onderbreken.
Ik zal luisteren.
Misschien stop ik met luisteren als ik het niet leuk vind wat je zegt, maar ik zal je niet onderbreken.
Als je klaar bent met praten, zal ik een beslissing nemen over wat je zei, maar ik zal je niet vertellen dat ik het niet eens ben tenzij het belangrijk is. Anders blijf ik gewoon stil en ga ik weg.
Je hebt me alles verteld wat ik moet weten. Er valt niets meer te zeggen.
Maar dit is niet genoeg voor de meerderheid van de blanken.
Mensen moeten hun woorden als zaden beschouwen. Ze moeten ze zaaien en dan in stilte laten groeien.
Onze oudsten leerden ons dat de aarde altijd tegen ons praat, maar we moeten zwijgen om haar te horen.
Naast de onze zijn er veel stemmen. Veel stemmen … ‘
Lakota Verhaal over STILTE van Aŋpétu Wašté Wiŋ (1889-1971)
(door Richard) Dit document bevat stukken over de pijnappelklier in de mens. Door de pijnappelklier te onderzoeken in jou zal het mogelijk zijn jouw waarneming in jezelf te veranderen waardoor je hologram en bewustzijn ook verandert. Veel plezier met het onderzoek.
Tijdens deze lezing geeft Martijn inzicht in de onderdrukking van de Mensheid haar Oorspronkelijke vermogen. De Aardse Mens heeft een buitengewoon scheppend vermogen om via haar creatievermogen aanpassingen te verrichten in het NÚ-moment. Je zou dit kunnen vertalen in: het bewust creëren van een wenselijke situatie en het opheffen van onwenselijke situaties. Deze vermogens lagen ooit opgeslagen in ons DNA en kon worden omgezet door middel van het gebruik maken van ons zintuig wat ook wel de pijnappelklier wordt genoemd.
Deze vermogens werden onderbroken en de Aardse Oorspronkelijke Mensheid werd bijna uitgeroeid om opnieuw te worden geprogrammeerd. De gevolgen zijn onder andere onze zogenaamde dagelijkse werkelijkheid en slaafsheid.
————————————————————————————————————————
Hoe zijn we hier gekoppeld?
Ik ben naar een speciale ruimte gegaan en dat is een gigantisch groot complex, wat helemaal opgebouwd is, uit een soort marmer, een soort marmer gebouw, helemaal wit met een hele mooie kleurstrepen en goudstrepen erin. Daar ben ik gaan liggen op een vloeibare tafel, die organisch van aard is, dus die wordt gedragen door die aarde, door die planeet, ben daar in gaan liggen en er waren 44 mensen, grote mensen, groter dan ikzelf….om me heen gaan staan. Dat zijn de huargardiaansen (?), de huargardiaansebeschaving, dat zijn 14 dichtheden verder als de aarde en die hebben een technologie, die ze aan ons hebben meegegeven, met hun bewustzijn door naar ons te kijken, waardoor het mogelijk is voor de mens, in een situatie die voor ons nu al hemels is, die van onze oorsprong nog steeds een heel beknopte realiteit is, om door middel van hun observatie, naar binnen te gaan met mijn bewustzijn en op reis te gaan naar een deel in dat bewustzijn wat ik daar tot mij heb en daar met mijn bewustzijn in te loggen, dus te koppelen en vervolgens met mijn bewustzijn geschakeld te raken aan de pijnappelklier, zoals we dat hier noemen, van een embryo. Dat is wat ik heb gedaan en ik weet dat me 100% exact te herinneren. En dat is een reis door het universum. Het is een reis door een schil, je gaat door allerlei verschillende lagen heen, terwijl je daar naar binnen gaat want dat zijn celmembranen. En een cel is dus het universum, daar ga ik allemaal nog in een later stadium veel verder op in, het gaat nu om ons eigen voorstellingsvermogen en je gaat die met plasmamicroscopen bekijken, die echt in gebruik zijn genomen, dan kun je in de cel van de mens kun je zien dat dat een universum is….letterlijk. Alle sterrenstelsels die we hier zien zitten gekopieerd in ons cel bewustzijn. En ik reisde in dat cel bewustzijn naar binnen en ik ging mijn bewustzijn koppelen aan die werkelijkheid en terwijl ik dat deed vloeide ik met dat bewustzijn in dat universum en ik zat ogenblikkelijk…. ik ging dwars door lagen heen…. Verschillende schillen van controle en ik zat in een keer in het lichaam, in de baarmoeder van mijn moeder. En ik vond het verschrikkelijk.
Er zijn triljarden bewustzijnsvelden waar we uit bestaan, oorspronkelijk uit opgebouwd zijn, en elk bewustzijnsveld wordt gecodeerd met glyfes en codes. En daar bovenin, dat is een hele mooie, dat is het 28ste bewustzijnsveld, de broncode van het 28ste bewustzijnsveld.
Ik zie, dat ze dat ook heel mooi getekend heeft naar de hypofyse. Dus dat is een activatie vanuit onze pijnappelklier, waar invoegingen in lopen, dat het 28ste bewustzijnsveld zich wil laten zien. Dus ik denk ook in relatie tot de film de matrix, dat er achter de schermen grote positieve krachten zijn, die door de scheuren van de kunstmatige intelligentie, via ons gevoelsbewustzijn tot ons spreken en initiaties geven om iets te tekenen, te schilderen, of te knutselen, maakt niet uit wat, dat er hier dus iets wordt gebouwd vanuit je handen zeg maar, kan niet vanuit de computer kan alleen maar vanuit vlees en bloed, dat het uit die cellen komt ook van je fysieke lichaam, waar die codes naar voren komen, die dus iedereen ook activeren en initiëren.
———————————————————————————————————————
Maar dat zingen van die planeet, de frequenties, is niets anders dan het aangelijnd zitten in al die geometrische velden. En ik besefte dat. En ik ging met mijn vermogen door die velden heen vanuit mijn pijnappelklier in relatie tot mijn sacraal chakra en ik schoot door al die veldlijnen door steeds een halve millimeter op te schuiven. En ik kwam in de Arcturiaanse realiteit terecht, een veld, beschavingen die zo immens, zo ver geëvolueerd zijn, die zo onvoorstelbaar … die kunnen dus een ruimteschip creëren uit een boom. Simpel door die boom te vragen of ze het celweefsel kunnen gebruiken om het tijdelijk te bezielen vanuit hun moment en daarna geven ze dat moment weer terug aan die boom. Zo waanzinnig eindigen deze lezingen.
Werkelijk waar, dit is zo ontzettend mooi. Als andere buitenaardse wezens en rassen aan ons vertellen van,
ja weet je wij hebben ons universum wat je ziet, zoals de Pleiaden dat ook aangeven, de Pleiadische constellatie wat wij op dit moment zien als we naar de hemel kijken, daarvan zeggen zei: “Dat is niet ons thuis.” Dit is een kloonrealiteit. Deze realiteit is niet de realiteit, dat is een ander veld dan waar zij vandaan komen. We zien wel die Pleiadische constellatie maar als wij daar met een technologie naartoe zouden vliegen, zouden we never en nooit niet bereiken, omdat het niet kan in deze realiteit, maar als we het wel zouden kunnen bereiken, zou het niet bij hen aankomen.
Zij zeggen dan: “Wij zitten net een boventoon hoger of lager,” zo spreken zij, omdat het gaat om een frequentie afstemming.
Nou die wereld is zo ongelooflijk mooi, ik heb gezien dat daar mensen zijn zoals wij, die nog steeds intact zijn, die wereld is niet verloren, die wereld is niet druk bezaaid, maar er zijn mensen die daarin wakker geworden zijn en daar zijn gebleven en die ook weer terug moeten hierheen, omdat het deel in de frequentie van zichzelf ook nog gevangen zit in het veld hier. Dus terwijl wij hier zitten, zitten we ook allemaal daar. Maar dat geldt voor iedereen. We zien het niet.
————————————————————————————————————————
De controlelijnen die er doorheen lopen, die worden niet meer bestuurd door de Annunaki, maar we houden het zelf in stand. Dus met ons eigen gedrag zijn wij zelf de wachters van de gevangenis. Het deurtje staat op slot en wij staan ervoor en zeggen van: “Oh de deur,” terwijl die gewoon open kan, collectief. Dat is werkelijk wat er aan de hand is. We zien iets heel anders in het model omdat we allemaal maatschappelijke protocollen zien, daar kunnen we zo doorheen, werkelijk.
Maar wat er gebeurt nu, is dat er teams zijn uit de matrix, die bij healings, omdat degene die er tussen zit een andere rol is gaan vervullen dan datgene wat het basisidee is van wat er mag gebeuren, gaan faciliteren vanuit het veld, dat er krachten komen die precies die frequentie waar de mensheid juist uit gaat komen, bekrachtigen.
Ik heb mensen gezien, ik ben aanwezig geweest bij echte operaties,
Interdimensionale operaties waar 6 mensachtige zoals wij, allemaal zijn ze een stuk groter, trouwens niet allemaal deze ook een stuk groter, wit/grijzige mensen, prachtige mensen, met heel speciale apparatuur, heb ik meegekeken hoe uit het lichaam, uit het bewustzijnsveld van de mens, klonen en implants worden verwijderd. Dat zijn holografische programma’s, bolletjes,die meestal in de pijnappelklier om de pijnappelklier heen worden geplaatst.
Dus de mensen moeten, moeten zich realiseren dat welke healing je waar ook doet, dat de healing dient plaats te vinden vanuit jouw toestemming, vanuit de principes van de oorspronkelijke Bron, dat het dient plaats te vinden vanuit jouw blauwdruk van jouw oorspronkelijk wezen en dat er geen interventie plaats vindt van andere beschavingen want de echte welwillenden werken niet met messen en halen dit eruit en maken het schoon en zetten het weer terug. Dat doen ze niet, zij initiëren [vanuit] bereidwilligheid een veld waardoor wij toegang krijgen tot ons eigen vermogen om te kunnen herstellen.
Dit moest ik gewoon zeggen. En dit moet namelijk ook door mij hardop gezegd worden door wat ik heb meegemaakt.
Ik heb daar een klein voorzetje over gedaan bij Earth Matters bij een uitzending en dat heb ik volgens mij….. dit is volgens mij veel pittiger dan wat ik toen heb gezegd, het veld kwam gelijk in beweging, want overal zitten conclusies aan vast. Zegt Martijn nu dat? Nee Martijn zegt niks, Martijn doet een oproep aan onszelf om wat we ook doen, om de opdracht aan onszelf te geven dat het vanuit ons vermogen plaatsvindt.
Want de tijd dat we het buiten onszelf zoeken in welke vorm dan ook, i s v o o r b i j. (handgeklap).
Daar hoort dit ook eigenlijk bij, dit plaatje. De mensheid een vorm van bewustzijn, dat is wat de intenties zijn van de E.T.’s, de mensheid een vorm van bewustzijn aan te dragen zo, als een geschenk, en in te planten in het raster van de 3D geometrie. Dus wat ze doen, ze komen met ons in contact, brengen vanuit een heel diepliggend gevoelsbewustzijn brengen ze ons een plant, niet een zaadje, maar ze zetten dus gelijk een plant neer, de zaadjes die nog uit moeten komen duurt wat lang, dus zij brengen gelijk planten, die zetten ze in onze geometrie neer, zodat het gelijk zichtbaar is, zodat we het snappen.
Brengen van eigen autoriteit en besef van zaken dat zij niet tussenbeide komen in deze matrix. Dat is één van de allerbelangrijkste boodschappen, want ze komen niet in deze matrix in het grote groepsgeheel. Wat ze doen is individueel of in kleine groepjes komen ze wel eens tevoorschijn, prima, als ze zich in groter getale laten zien, laten ze zich niet als wezens zien maar gebruiken ze hun voertuigen, maar ze blijven buiten de lagen van de controle van de matrix.
In heel veel pogingen eerder zijn er heel veel allianties geweest die in het menselijk bewustzijn zijn binnen gekomen, die zijn hier ook echt geland, fysieke toestellen landden, ze zijn uitgestapt en hebben daar alles gedaan wat wij ook doen, gewoon als mensen en als wezens hier gelopen, maar ze konden er niet uit komen.
Dat is voor hen schokkend geweest. Op dit moment zijn er nog steeds wezens die hier op aarde gestorven zijn en niet uit deze matrix komen, uit andere realiteiten, zijn hier gestorven, hun zielen zijn vanaf hier naar die hemel toe gegaan, die wij ooit hebben besloten en tussen ons zitten dus ook mensen, ook hier en over de hele wereld, die niet eens de oorspronkelijke mensen zijn, maar die hier zijn gekomen vanuit helpen en dankbaarheid om de mensheid te ondersteunen, maar niet wetende hoe het zou aflopen, en zitten nu ook in deze matrix.
Dus dit gaat zo groot en dat is waarom een grote alliantie hier is om de mensheid wakker te maken, dat niet alleen wij in deze realiteit zitten, maar dat heel veel andere, liefdevolle wezens ook in die realiteit zitten. En die gaat pas open op het moment dat wij in staat zijn om het Reptiliaanse bewustzijn te doorschijnen en beginnen te erkennen van het feit dat het er überhaupt is.
————————————————————————————————————————
Pijnappelklier en neuroplasma
De mens draagt een gevoel in zich wat in het neurologische systeem via de sacraal chakra dus via de onderbuik naar binnen toe naar het brein toe gaat, dan komt het bij de pijnappelklier zoals wij dat nu zien, maar het is van origine heel veel complexer, komt het bij de pijnappelklier terecht en de pijnappelklier genereert een plasma, een lichtveld, een gigantisch lichtveld, en dat lichtveld bestaat tegelijkertijd uit alle lichtvelden die je kunt bedenken. Dus we interacteren door middel van onze pijnappelklier en het neuroplasmische lichtveld, daar heb je het plasma weer hè, catch it, interacteren wij met alle bewustzijnsvelden tegelijkertijd. En dat wordt daar niet gezien als seksualiteit want omdat we afgestompt zijn geraakt en helemaal in de vergetelheid zijn geraakt wat ons zelf aangaat, hebben wij nu deze energie in gebruik als een soort overlevingsmechanisme om onszelf weer te reproduceren met al onze manco’s erbij, die geef je gratis aan je kind mee, jij hebt het niet op te lossen dat doet je kind maar voor je, die energie wordt dus doorgegeven en daarbij is dus heel kort een bewustzijnsveld nodig wat te maken heeft met het inladen van het zielsbewustzijn in dat hologram. En dat kan alleen door de energie van de oorspronkelijke schepping in het veldbewustzijn aanwezig te laten zijn. En dat is gelined, dat heeft de Annunaki omgeprogrammeerd in die foto met de code, hebben ze die energie ingekopieerd in het voortplantingsverhaal.
——————————————————————————————————
Pijnappelklier en kristallen
Eén van de belangrijkste zaken zijn de atmosferische kristallen netwerken rondom de aarde in het atmosferisch veld. Dus de atmosfeer van de aarde zijn ook auralagen en morfogenetische velden.
En in elke dimensie, in elke schil van het bewustzijn is een ander kristallijnen netwerk actief.
Zoals elk ras van de mensen en elk ras van de dieren, elk ras en soorten van de planten een eigen schil heeft waarop het aangesloten zit. Op het moment dat er een plant uitsterft, wereldwijd, dan komt dat omdat het netwerk waarop die plant is aangesloten, op de één of andere wijze stopt met te bestaan.
En dat heeft dan een oorzaak.
Zo is ook het netwerk, waarop wij zijn aangesloten, op dit moment op een punt om de vorm van uitsterven te bereiken. Wat ik al zei, het uiteindelijke doel is niet mogelijk, namelijk het uitroeien van de mens. Omdat wij niet sterfelijk zijn. Dus op het moment dat dat netwerk wel in verval raakt, merk je wel dat heel veel verschillende ziekten, verstoringen, optreden. En dat wordt door de dimensionale technologieën in het netwerk gebracht. Je kunt je rustig voorstellen dat, net als dat je radiozenders hebt, lopen hier eigenlijk miljarden radiozenders door deze ether heen, we hebben een knopje en kunnen ons afstemmen op de frequentie. Zo kunnen wij via ons oorspronkelijk vermogen in nu nog een stukje fysieke pijnappelklier van het ene in het andere bewustzijnsveld switchen. Dat maakt ons ook zo uniek.
En dat netwerk, de schil hier omheen, wordt op dit moment getracht af te sluiten.
In onze hersenen, in ons neurologisch systeem, onder onze schedel, waar onze hersencellen zitten, zitten allemaal kristalletjes, dat is wetenschap. En per gram hersencel zitten 2 miljoen kristallen in ons hoofd. Wij zijn dus lopende zenders en ontvangers. En dat stuk is zich aan het heractiveren. Dus we zijn in een soort upgrade fase aanbeland. En de krachten die achter de schermen deze hele wereld in feite onder controle hebben gebracht, zorgen ervoor dat deze upgrade tot nu toe niet plaatsvindt. Wel op individuele basis, maar in het netwerk op zich lukt dat niet.
Dat is ook één van de redenen waarom die chemtrails worden gesprayd, om te zorgen dat nanotechnologie in ons kristalbewustzijn terecht komt.
Onze machtsstructuren worden belichaamd door reptiliaanse groepen, die zijn hier op aarde gestationeerd en zitten ook echt letterlijk achter de plannen die er liggen wat mensen “illuminatiegroepen” noemen en worden geïnstrueerd door mensachtige wezens, die er mensachtig uitzien, maar gewoon echt reptiliaans zijn. Ik heb daar vaak mee te maken gehad, ik heb er heel veel mee te maken gehad, en ze bestaan gewoon fysiek, ze hebben alleen de technologie in zichzelf om zich terug te trekken uit deze dimensie, andersom gezegd: helemaal niet uit deze dimensie, ze veranderen van lichtfrequentie waardoor de moleculaire structuur anders wordt en onze hersenen die frequentie omzet. Er is heel veel apparatuur uitgevonden om andere bewustzijnsvelden te detecteren. Deze krachten zijn er. En die krachten gaan op een hele geraffineerde manier infiltreren ook in fysieke lichamen van mensen. En dat gebeurt alleen bij mensen die macht hebben, mensen die trauma in zich dragen, mensen die graag met de klauwen pakken van IK, macht ik trek het naar me toe, daar houden die krachten echt huis. Dit is een onderwerp waar veel mensen liever niet over willen spreken en is toch één van de meest grote en veel voorkomende ervaringen. Miljoenen mensen over de hele wereld hebben waanzinnige ervaringen met dit soort wezens. Nu kunnen we het wel ontkennen maar ze zijn er dus gewoon wel. En op het moment dat we dat gaan onderzoeken en ontdekken, dat deze wezens dus invloed hebben in ons driedimensionaal bewustzijn en het bewijs dat we dat ervaren, is buitengewoon belangrijk om dat naar voren te halen. Je ziet deze wezens ook op heel veel verschillende manieren afgebeeld, zoals hier een standbeeld met daar omheen een reptiel die dat vasthoudt. Zo kun je rondom de wereld ongelooflijk veel kunst tegenkomen met uitbeeldingen ervan. En dat kun je op heel veel verschillende manieren uitleggen. Dat het dit betekent, ja maar dat is de kracht van de aarde die uitgebeeld wordt als een reptiel. Er zijn mensen die dat zeggen, dat het een slang is en een symbool voor de aardse kracht. Maar hoe je het ook wendt of keert, als we alle betekenissen weglaten dan kunnen we kijken en we kunnen voelen dat dit niet een beeld is waarvan je zegt: “Oh dat is liefdevol,” en wij dienen gewoon heel simpel onze waarneming aan te zetten en niet altijd heel diep iets hoeven uit te kauwen en gewoon kijken wat is het sec? Sec is het, niet iets wat feitelijk of liefdevol is.
En dit kom je over de hele wereld tegen. Op scholen, kerken, psychiatrie, ziekenhuizen, bij de banken, regeringen zitten mensen die belichaamd worden door reptiliaanse energieën, maar er zijn ook mensen die er uitzien als mensen, maar van reptiliaans binnenwerk.
Oh nou komen we wel op heel stuk science fiction film en toch is het er. In allerlei religies wordt het beschreven, in heel veel geschriften wordt het beschreven, duizenden jaren materiaal ligt er opgeslagen. In het Vaticaan liggen uitvoerige rollen met informatie hierover en dan zeggen we nog steeds dat de Annunaki onze vrienden zijn. Ik zeg dat het niet onze vijanden zijn. Ik zeg als wezen, als galactisch wezen, dat we geen vijandschap hebben, met niemand. Maar dat de wijze hoe wij reageren op datgene wat andere wezens bij ons doen, dat die reactie een andere reactie in beweging zet.
En op het moment dat we dit niet allemaal naar boven halen en we komen straks sowieso weer in een ander bewustzijn waar we al deze achtergehouden informatie geconfronteerd krijgen, dan kan het zo maar zijn dat we in een collectieve angst schieten, waardoor er weer een verlenging plaatsvindt van de loep waar we in zitten.
Daarom is het zo belangrijk dat we ons een beetje voorbereiden.
Laten we lekker ontspannen en laten we beseffen, dat we geen softies zijn en dat we daadkrachtig, kosmisch bewustzijn zijn in een menselijke hoedanigheid. En in deze uitzending hebben we ook heel goed met elkaar weten aan te raken, dat we dragers zijn, een krachtdrager uit een andere werkelijkheid en dat alle elementen van de natuur op deze prachtige planeet een onderdeel zijn, rechtstreeks, met het bewustzijn in je hart, de “Force of Life”. En wereldwijd op deze prachtige, blauwe bibliotheek is er aandacht nodig, nu, vanuit jouw hart samen met andere wezens op deze wereld, andere mensen, om intentie van kracht, een brevet van kracht uit te dragen naar elke cel op de aarde.
Dus ga met je aandacht naar je hart en je beseft in dit moment, dat je een legitieme houder/houdster bent van dit fysieke lichaam, dat je representeert de “Force of Life” en je stelt je nu voor terwijl je aanwezig bent in je lichaam, dat je de aarde waarneemt vanuit een baan om de aarde, en dat je de aarde ziet in een opstelling van een 2 tot 2 ½ meter groot en je ziet de aarde draaien. En heel diep in je hart besef je heel goed, dat op deze aarde 7 miljard mensen leven, individueel met een eigen ervaring. Je beseft dat op deze aarde ontelbare hoeveelheden dieren leven in de aarde, op de aarde, in het water, in de atmosfeer, van de Noordpool tot aan de Zuidpool. Je beseft, dat deze aarde zuiver bewustzijn is van al het leven en dat het gedrag, het collectieve gedrag van de bewoners op deze planeet ook veel schade heeft berokkend en nog steeds berokkent op dit moment.
En vanuit je hart met je voorstellingsvermogen breng je je handen naar de aarde toe en je houdt je handen onder de aarde vanuit eerbied en respect. En je beseft dat je werkt vanuit je eigen Kracht en op dat moment hier duizenden mensen tegelijkertijd hier in ruimte en tijd nu mede dragen in het dragen van moeder aarde. En zo staan er duizenden mensen in een cirkel rondom de aarde en we dragen samen onze moeder. We spreken het uit met woorden en we dragen het vanuit ons hart. Vanuit liefde en kracht, vanuit zuiverheid en dienstbaarheid, vanuit harmonie en vrede voor al het leven. Moeder aarde, wij zijn dankbaar, dat we hier zijn. En we spreken vanuit het eenheidsveld, de “Force of Life”, dat elke cel op de aarde, waar deze plek zich ook bevindt, waar pijn is, waar vervuiling is, waar op welke manier ook iets anders is dan heelheid, transparantie en doorstroming, dat deze plek geraakt wordt in het celbewustzijn vanuit ons hart en dat deze waarneming, deze kracht van liefde, zich verspreidt in elke cel van het aardebewustzijn, in het fysieke en het niet-fysieke, in ruimte en tijd, in het verleden, heden en de toekomst en dat zich dit als een golf verspreidt door en rondom de aarde. En je ziet op dit moment dat we gezamenlijk de aarde dragen, dat de aarde in het Licht gezet wordt. Dankbaarheid en eerbied dat jij er bent, dankbaarheid en eerbied voor al het leven, eer het leven ook in jezelf.
Let us relax and realize that we are not softies and that we are powerful, cosmic consciousness in a human form. In this program we have already touched on it deeply, that we are bearers, bearers of the Force who come from another reality and that all nature elements on this beautiful planet are a part, directly, of the consciousness in your heart, the “Force of Life”. And worldwide on this beautiful, blue library, attention is needed, now, from your heart and together with other beings in this world, other people, to convey intention of power, an authorization or mandate of power to every cell on the Earth.
So, turn your attention to your heart and you realize in this moment that you are a legitimate holder of this physical body, that you represent the “Force of Life”. While you feel that you are present in your body, imagine that you observe the Earth from the Earth’s orbit, and that you see the Earth on the scale of 2 – 2,5 meters in size and you see the Earth rotating. And very deep in your heart you realize deeply that 7 billion people live on this Earth, individually with their own experience. You realize that innumerable numbers of animals live in the Earth, on the Earth, in the water, in the atmosphere, from the North Pole to the South Pole. You realize that this Earth is pure consciousness of all life and that behavior, the collective behavior of the inhabitants on this planet has also caused a lot of damage and is still doing it in this moment.
And from your heart imagine yourself reaching your hands to the Earth and putting them underneath the Earth with the feeling of reverence and respect. And you realize that you work from your own Force. And at this moment here thousands of people at the same time, in space and time, now contribute to carrying Mother Earth. And thus, there are thousands of people in a circle around the Earth and we carry our Mother together. We say it in words and we are carrying from our hearts. From out love and power, from out purity and service, from out harmony and peace for all life. Mother Earth, we are grateful that we are here. And we speak from the unity field, the Force of Life, that every cell on the Earth, wherever this place is, where there is pain, where there is pollution, where in any way there is something other than wholeness, transparency and flow, that this place is touched in the cell consciousness from our heart and that this observation, this power of love, spreads in every cell of the Earth’s consciousness, in the physical and non-physical, in space and time, in the past, present and the future and that this spreads like a wave through and around the Earth. And you see right now that we are carrying the Earth together, that the Earth is being put in the Light. Gratitude and reverence that you are there, gratitude and reverence for all life, honor the life within yourself, too.
(door Heleen van den Berg) Alweer 11jr geleden (2010) was ik in Damanhur vlakbij Turijn in Italië, een ecologische leefgemeenschap met oa het bijzondere tempelcomplex in de rotsen waar in de jaren ‘70 aan werd begonnen met emmertjes en schepjes.
Ook is de ontwikkeling van de Music of the Plants hier gestart.
Tijdens de 10 dagen die ik er was, waren we een dag met een groep deelnemers uitgenodigd om naar het Sacred Forest te komen waar een groep bewoners in boomhuizen wonen, precies boven de tempels in de rotsen er onder. Heel apart was dat te ervaren, met lange houten trappen en horizontale loopbruggen tussen de bomen waarin de huizen waren gebouwd, groot genoeg om er met een gezin te wonen. Ook een grote ruimte voor gezamenlijke bijeenkomsten was voorzien voor deze boommensen.
Verder in het bos, was rond de stam van een de bomen een houten platform gebouwd, ook weer via een houten trap bereikbaar. Op het platform konden wij met ons groepje van zo’n 5-6 mensen op een bankje zitten en daar stond de apparatuur waarmee de frequenties van de boom werd omgezet in het voor ons hoorbare geluid van een synthesizer.
Eén elektrode was in de grond bij de wortels van de boom gestoken en een andere elektrode werd boven op het platform aan een blad van diezelfde boom bevestigd.
Toen begon in onze beleving de boom te zingen, wat natuurlijk niet zo was, maar dit te horen was zo onwerkelijk en bijzonder, zo nieuw, zo nog volledig onbekend, dat onze harten er sneller door gingen kloppen.
Vervolgens mochten we een voor een, de boom omhelzen. De muziek stopte dan even, omdat er verandering in frequentie optrad, waarna de klanken weer verder gingen, maar dan als boom samen met jou .. kippenvel-momenten!!
Kortgeleden kwam ik de draagbare en draadloze uitvoering hiervan tegen op internet, die op de markt kwam in 2016 en direct voelde ik dit weer te willen ervaren, te kunnen luisteren naar mijn eigen planten en de bomen in het bos wanneer ik daar ben.
Als eerste heb ik het apparaatje (Bamboo M) meegenomen op zaterdag 19/6 naar de Expositie ‘Release to Remenber’ in Maarheeze, want hoe mooi pasten de frequenties in tekeningen bij de frequenties in klanken.
Het was bijzonder en met telkens een ander groepje hebben we geluisterd naar planten, struiken en bomen. Met het omhelzen van de boom door telkens een van ons, was duidelijk hoorbaar dat de klanken veranderden, zowel in toon als in ritme .. zo prachtig en mooi!
Ook op zondag 20/6 werden veel mensen getroffen door de klanken van een plant die stond op een van de grote tafels op het terras en veel mooie gesprekken ontstonden hierdoor.
Op internet is info over dit apparaatje en meer, te vinden bij ‘Music of the Plants’:
