Iets binnenin, dat helpt ons te verbinden

Een reactie plaatsen

Something Inside

Helps us connect

Something inside,
a spacious intelligence,
the silent voice of the timeless,
the conscious space
with no boundary
across the Universe
and in our deep inner core,
dissolves all separation
into itself.

Whenever we hold
a steady inward gaze,
we find it, quietly knowing
all there is to be known,
aware of itself inside
all of us everywhere,
it emerges into our life
as intuition
and knows
every moment
of our experience
of being human.

It’s generating all life
everywhere
by transforming itself
into complex streams
of woven biochemistry,
clusters of molecular
wave patterns like music
inside the orchestration
of every living cell.

. . .

(fragment from Something Inside by Paul Mulliner)

Luisteren

Een reactie plaatsen

Kan een gedachte luisteren?

Stel je voor dat een vriendin je vertelt over de details van haar dag en, in plaats van te luisteren naar wat er gezegd wordt, komen er één voor één luidruchtige gedachten in je op. Deze gedachten kunnen bepaalde details van haar verhaal in twijfel trekken, het eens of oneens zijn met haar beoordeling van een situatie waarover ze vertelt, of zelfs afdwalen naar details van je dag of of je vanochtend de katten eten hebt gegeven.

Gedachten luisteren niet. Alleen bewustzijn doet dat. Besef dat jij de bewuste ruimte bent waarin je vriendin praat. Voel het bewustzijn van aanwezig zijn van het innerlijke lichaam en de geest. Dat bewustzijn is van nature wakker en stil. Het luistert moeiteloos. Als er luidruchtige gedachten opkomen tijdens het luisteren, zie het gewoon. Door ze te zien, herkent de innerlijke ruimte zichzelf weer.

Wanneer een stem opkomt die je vertelt dat “je meer moet luisteren”, herken dan die gedachte. Die gedachte is geen luisteren. Door elke gedachte op te merken, mag de gedachte een natuurlijke dood sterven. Elke gedachte ontstaat uit en verdwijnt in de ruimte. Terwijl elke gedachte sterft, blijft de ruimte over die werkelijk luistert. Deze ruimte bevat oprechte compassie. Daarom zal elke reactie op je vriend(in) die vanuit die ruimte komt, van nature compassievol zijn.

Uit: Reflections of the One Life van Scott Kiloby

Listening

Does thought listen?

Imagine a friend telling you about the details of her day and, rather that hearing what is being said, noisy thoughts are coming up one by one in your mind. These thoughts may be questioning certain details of her story, agreeing or disagreeing with her assessment of some situation she is telling you about, or even wandering into details of your day or whether you fed the cats this morning.

Thought does not listen. Only awareness does. Recognize that you are the aware space in which your friend is talking. Sense the present awareness of the inner body and mind. That awareness is naturally awake and quiet. It effortlessly listens. If any noisy thoughts arise while listening, simply see them. In seeing them, the inward space recognizes itself again.

When a voice arises that tells you that “you should listen more,” just notice that thought. That thought isn’t listening. In noticing each thought, the thought is allowed to die its natural death. Every thought arises and falls from the space. As each thought dies, what is left is the space that is truly listening. This space contains true compassion. Therefore, any response to your friend that comes from that space will be naturally compassionate.

From: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

Image by Matt on Flickr

Revolve.

Een reactie plaatsen

(door Abhishek Singh)

“Revolve”

Agni: Why does the mind suffer, Satyavarya, the one with truth?

Shiva let the swirling clouds speak on his behalf.

“In a world which spins, naturally the mind will too.”

Agni : What may bring relief to the mind then?

Shiva: Stillnes.

Agni: How may I find that?

“You must enter chaos to embrace it”

Agni: …and upon finding it what will I know?

Shiva: “That everything is an expansion of each other.

Interwoven.

chaos emanates from stillness and stillness from chaos.”

Upon realizing this, you will not demean the mind, the body or even desires. You’d look at them as all interconnected, aiming towards a bigger goal.

You would look at that spinning not as dizzying but as an ecstatic dance merging back with creation.

A moment of peace from the furnace of your own making.

So, in a world which spins, the mind will too.

Let go of the fences and dance in ecstasy to the silent humming of the stars far across and to the rhythms of the sun within.

Revolve.

* * *
I want to say this to you,
it’s the most important thing ever,
working alone, or for family,
in silence or in chaos,
without reward, overwhelmed,
anxious, unseen or confused…

…you’re loved.

On a road chosen or on the one abandoned,
in fleeting happiness or in searing grief,
In meeting or in parting,
Bereft of clouds or with their weight,
As one or many, in presence or absence…

…you’re loved.

Abhishek Singh https://www.instagram.com/abhiart/p/C5NXPn_JUDk/

The Morning Glory

Een reactie plaatsen

Vanochtend kwam er een heel intens gevoel en dit gedicht (of een soort aanroeping?) Spreekt grote realiteit met de kleinere realiteit hier? Indringend, met de stem die vanaf alle muren en plafonds weerkaatst. Met een groots gevoel van dankbaarheid en verbinding.

I feel grateful that there is a place,
clean, soft, dry,
When my body asks for rest so I can lie,
When my eyes are tired, and close.

And I feel so thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life-bringing Divine,
The hall, the player, and the music,
All three are Thine,
And Thine is the glory.

I feel thankful for the simple gifts
Of delicious foods and sweet drinks.
Nothing short of wonder, all within reach,
Sustained are all my Relations
Without failing or breach.

And I feel thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life-bringing Divine,
Every imaginable colour is Thine,
And Thine is the glory
In the realm of No Time.

And I gaze in awe
At your green coves full of refreshing shades,
At your blue straights
With the tremble of ripples and the rustle of waves,
At the golden streams of light
Nourishing my every cell,
At sandy dunes and mountainous heights.

And I feel so thankful to be with you,
The wonderous Exalted One,
The life changing Divine,
The Dance, the Dream and the Breath are Thine,
And Thine is the glory.

Anna Krasko 2025

Gedicht gepubliceerd op mijn pagina op Substacks https://annakrasko.substack.com/

Je kunt mij en de site supporten met jouw donatie, elk bedrag is welkom, want deze maand komen er abonnementskosten van 360 euro. Bedankt voor de donaties, die ik al moge ontvangen!

Dank voor je aandacht, voor het lezen.

Banktrasfer en Paypal ook mogelijk, voor info: https://brongenoten.nl/about/

Blue

Een reactie plaatsen

Blue

and unscaled

. . .

Too young and too old,
Is this what you see?
Too many people behind a glass wall.
Is this what I feel?

The water dragon’s memories
Before the Path of the Ten Thousand Things.
Let the sea foam’s symbols speak,
The words are long silenced by the restless winds.

Unarmed, unscaled,
Cracks in my scull,
With dreams seeping through,
Whole, proud,
I want to go with you,
This place’s music is too loud.
On a journey, a field trip
Beyond the rules of hunters and prey.
On the other side of the mist
Where pearls are shining, where the light doesn’t fade.

You are putting on another face,
Is this the Unified Field in some way?
The sacred space
Is always here.
There is a door in my heart,
Would you let yourself in?

Anna Krasko 2025

Gedicht gepubliceerd op mijn pagina op Substacks https://annakrasko.substack.com/

Je kunt mij en de site supporten met jouw donatie, elk bedrag is welkom, want in juli komen er abonnementskosten van 360 euro. Dank voor je aandacht, dat in ieder geval!

Banktrasfer over Paypal info: https://brongenoten.nl/about/

Hagedis-volk (Lizardian People)

Een reactie plaatsen

(een hoofdstuk uit het boek “The Extraterrestrial Species Almanac” van Craig Campobasso, de Nederlandse vertaling van de tekst)

Universele oorsprong: Het Hagedis-volk is een volk van onderaardse bewoners van Lacerta, een klein noordelijk sterrenbeeld. 

Fysieke eigenschappen: Mannen en vrouwen zijn tussen de 1,75 en 1,95 meter lang. Hun torso’s hebben buigzame benige platen en hun limoengroene huid heeft een patroon zoals een slangenhuid. Ze hebben de gebruikelijke reptielenspleetogen in geel, bruin, goud of soms groen. Ze hebben vier vingers en een duim, en vijf tenen. Vrouwen leiden hun samenleving, niet bij wijze van monarchie, maar als sociale begeleiders naar verlichting. 

Geloofssysteem: De Lizardian People geloven in de Kosmische Wet van Eén. Ze geloven dat Bron, het hart en de ziel van de Schepping, met alles verbonden is door het weven van licht, en dat het creëren van licht in je leven niet alleen grote vreugde in je eigen leven brengt, maar ook in dat van anderen. 

Kosmische agenda: Als leden van de Galacterian Alignment zijn de Lizardian People analytische denkers en bestuderen ze sociaal gedrag bij andere rassen. Ze houden toezicht op hun negatieve reptiel-tegenhangers en brengen zoveel mogelijk van hen naar het licht van bewustzijn. Ze willen dat aardbewoners weten dat reptielen en Hagedis-mensen, of een hybride van beide, niet allemaal barbaars zijn, en dat de negatieve afdeling minimaal is vergeleken met hun gehele verlichte samenleving. Ze willen erkend worden als volledig bewuste wezens, wakker en bewust van de ware betekenis van het leven: liefde. 

Technologie: Naast Galacterian-voertuigen hebben Lizardian People moederschepen en vlootschepen in buisvorm. 

Bewustzijnsvermogens: Lizardian People zijn volledig bewuste, soevereine en telepathische wezens. Ze creëren etherische muziek, zoals walvissen liederen maken, en verspreiden de melodieën via de heldere luchtgolven om een partner aan te trekken, als een telepathisch feromoon. 

Dimensionale capaciteit: Lizardian People hebben een multirealm-zeggenschap. 

Lizardian People

Universal Origin: Lizardian People are subterranean dwellers from Lacerta, a small northern constellation.

Physical Characteristics: Males and females stand anywhere from five nine to six five. Their torsos have malleable boney plates and their lime-green flesh is patterned after snakeskin. They have the normal slit reptilian eyes, colored yellow, brown, gold, or sometimes green. They have four fingers and a thumb, and five toes. Females run their society, not as Monarchs, but as social stewards towards enlightenment.

Belief System: Lizardian People believe in the Cosmic Law of One. They believe that Source, the heart and soul of Creation, is interconnected to all through the weaving of light, and that creating light in one’s life not only brings great joy into your sphere, but to others.

Cosmic Agenda: As members of the Galacterian Alignment, Lizardian People are analytical thinkers and study social behavior in other races. They oversee their negative reptile counterparts, and bring as many of them into the light of consciousness as they can. They want Earth people to know that reptilians and lizard people, or a hybrid of the two, are not all barbaric, and that the negative faction is minimal compared to the whole of their enlightened society. They wish to be recognized as fully conscious beings, awake and aware to the true meaning of life: love.

Technology: Besides Galacterian craft, Lizardian People have tube shaped motherships and fleet ships.

Consciousness Abilities: Lizardian People are fully conscious, sovereign, and telepathic beings. They create ethereal music, like whales create songs, and release the melodies on the clairvoyant air waves to attract a mate, like a telepathic pheromone.

Dimensional Capacity: Lizardian People have multirealm commandership

From: “The Extraterrestrial Species Almanac” door Craig Campobasso

https://www.bol.com/nl/nl/f/the-extraterrestrial-species-the/9200000131113038/

Op bezoek bij de Moeder Aarde

Een reactie plaatsen

“Met de overtollige grond die vrijkwam bij het graven van waterlopen en vijvers is het landschapskunstobject met de naam Moeder Aarde gevormd. Het ontwerp van kunstenares Edith Kieser is 200 meter lang en 170 meter breed. De voorstelling van een vrouwenlichaam is eigenlijk alleen vanuit de lucht goed te zien.” (Bron: https://www.middendelfland.net/moederaarde)

Het ging best goed op school in Delft op dinsdag: we hebben gedichten gelezen, gepraat, info gezocht voor de presentatie. En toen was het tijd om naar huis te gaan fietsen. Maar eerst wilde ik nog naar een plek toe die “Moeder Aarde” heet, in Midden-Delfland in Abtswoudse Bos.

Uit de stad, langs de Schie met de groene muur van riet, die vloeiend met de wind kletste. Eindelijk kwam ik bij een cirkelvormig schelpenpad, daar was het. Ergens. Een padje naar het heuveltje, het bruggetje voor mij en een naderende grote zwarte wolk. Er stonden twee scooters geparkeerd bij de picknicktafel links . Verder leek het stil en leeg. Waarom ben ik hier?

Ik besef dat dit alles -water, lucht, omgeving – zich bij de opstartende draaikolk van gedachtes voegt. Wat zal ik doen? Fiets neerzetten en toch gaan wandelen om “iets” van te zien? Maar als het straks weer gaat regenen… Niet fysiek – ervaar ik de draaiing: bruggetje, scooters, donkere lucht, vragen, brug. Ik besluit toch naar huis te gaan.

Ik pak mijn fiets,
Het gaat niet,
Het miezert,
Zit de rem vast?
Achterwiel weigert,
Iets valt,
Iets klapt,
oh.
Ik zie het ontvouwen en denk:
wat interessant, juist op deze plek.

Ineens is het heel rustig binnenin. Het IS gewoon de plek waar ik NU ben, het is goed. Nergens anders om naartoe te gaan, en een beetje regen maakt toch niet uit. Dan opent zich een superpower in mij om “iets meer technisch” te kijken. Ik zie dat de bagagedrager-elastieken zijn losgeschoten en strak tussen de wiel en de ketting gespannen zijn.

Een telefoontje naar mijn zoon geeft hoop, hij zoekt gereedschap en komt eraan. Ondertussen blijken de sleutels genoeg zaagkracht te hebben. De elastieken moeten nu alleen uit hun verwarde staat losgemaakt worden. Er komt een voorbijganger en gaat me ook helpen, heel aardig. En ook heel normaal, zo gaan wij met elkaar om op Moeder Aarde, toch?

De wereld ontspant zich…
De wolk besluit
om ergens anders naar toe te waaien,
De zon komt uit,
Het wiel is vrij,
Wat een genoot!
Elastieken touwtjes
Liggen heel relaxt,
Bijna spinnend:
Wij? Wel nee, we zijn gewoon best tam…

Dit ontspannen moment duurt de rest van een uur-lange fietstocht naar huis, ik registreer “woon en werkverkeer” op de smalle polderweg, er is geen irritatie. Mijn zoon heeft een flinke hoofdpijn, maar ook dat triggert me niet – misschien was de situatie juist zijn redding, niet de mijne?

De zon pronkt met zijn manen in elke waterspiegel,
bij Moeder Aarde op bezoek.

Anna Krasko 2025

Foto: https://www.staatsbosbeheer.nl/uit-in-de-natuur/locaties/midden-delfland/over-midden-delfland

Jo Blankenburg – Planet Earth Forever (BBC Planet Earth videoclip)

Beesonieten – Bijenwezens

Een reactie plaatsen

(vertaling in het Nederlands van een hoofdstuk uit het boek “The Extraterrestrial Species Almanac” by Craig Campobasso, English tekst below)

Universele oorsprong: Beesonieten komen uit het sterrenbeeld Boötes aan de noordelijke hemel.

Fysieke eigenschappen: Mannelijke en vrouwelijke bijenwezens zijn gemiddeld 5’5 tot 6 voet lang (165 -185 cm). Ze hebben een dun insectoïde lichaam, vier lange slanke vingers met drie gewrichten en duimen, vergrote aqua bij-achtige ogen, een menselijke neus en mond, en de oren van een kleine hond. Hun huid is bruin en glad, het lijkt op zacht leer.

Overtuigingssystemen: Beesonieten zijn meester-leraren van de Kosmische Wet van Eén voor andere beschavingen die zojuist de transformatie hebben gemaakt van dualiteit naar volledig bewuste wezens. Hun energetische verbinding tussen alle levende wezens is zeer gerespecteerd. Ze staan bekend als welwillende sensitieven. Ze zijn zich ervan bewust dat alle wezens de hele geschiedenis van het universum in hun cellen dragen. Onze onderlinge verbondenheid met alles creëert de Levende Bibliotheek van Akasha.

Kosmische Agenda: Beesonieten maken deel uit van de Galacterian Alignment en nemen deel aan het Melchizedek Star Seed Program. Ze zijn ook gestationeerd in Galacterian Alignment-moederschepen boven de Aarde en elders in het zonnestelsel als voorbereiding op de dimensionale verschuiving.

Technologie: Beesonieten hebben Galacteriaanse moederschepen, ruimteschepen, gedachteschepen, vlootschepen en verkenningsschepen. Al hun vaartuigen en commandocentra gebruiken biologische supercomputers. Sommige van hun bolvormige vloot en het buitenste “vel” van het moederschip zijn ontworpen naar hun eigen hypergevoelige bijachtige ogen. Het“vel”dient als een visuele versterker om beelden van ver dichterbij te halen, gewoon door zo te denken.

Ze hebben de normale heel- en herstelcapaciteiten van de Galacteriaanse Alignment en nemen sommige op in hun unieke technologieën. Met het derde oog hebben ze het buitengewone vermogen om in lichaamsschillen te kijken en de schade te herstellen door middel van DNA, met behulp van de DNA-taalconvertor op basis van trillingen. Het apparaat ziet eruit als een witte staf met een ovale punt. Ze weten dat DNA communiceren kan en wanneer men zijn taal spreekt, reageert het onmiddellijk op genezing. Voor meer ernstige gevallen hebben ze een DNA-verjongingskamer die volgens dezelfde principes werkt.

Bewustzijnsvaardigheden: Beesonieten zijn volledig bewuste en soevereine wezens. Ze gebruiken telepathie in meerdere frequenties (multiwave) en hun mind-tot-mind berichten zijn zo harmonieus dat golven van achtergrondgeluiden, muziek, liefde en beweging het gesprek verrijken, alsof we naar een film kijken. Het is een zeer plezierige ervaring om in gesprek te zijn met een Beesoniet.

Ze zijn in staat om te spreken met elke energie die niet in staat is tot spraak, inclusief levenloze objecten. Als deskundige telekinese-technici zijn Beesonieten in staat om hun mind interdimensionaal te vouwen en de energie van daaruit te programmeren om elk willekeurig object in de derde dimensie op te tillen.

Dimensionale capaciteit: Beesonieten hebben command over multiversum.

Boek: The Extraterrestrial Species Almanac: The Ultimate Guide to Greys, Reptilians, Hybrids, and Nordics (MUFON) Paperback by Craig Campobasso 

============================ ==============================================

Beesonites

(a chapter from the book “The Extraterrestrial Species Almanac” by Craig Campobasso.)

Universal Origin: Beesonites come from the Boötes constellation in the northern sky.

Physical Characteristics: Male and female Beesonites are on average five five to six feet. They have a thin insectoid body, four long slender fingers with three joints and thumbs, enlarged aqua bee-like eyes, a human nose and mouth, and the ears of a small dog. Their skin is tan and smooth, like soft leather.

Belief Systems: Beesonites are master teachers of the Cosmic Law of One to other cultures who have just made the transformation from duality to fully conscious beings. Their energetic connection between all living things holds a respect like no other. They are known as benevolent sensitives. They are aware that all beings carry the entire history of the universe in their cells. Our interconnectedness to everything creates the Living Library of Akasha.

Cosmic Agenda: Beesonites are part of the Galacterian Alignment and participate in the Melchizedek Star Seed Program. They are also stationed in Galacterian Alignment motherships above Earth and across the solar system in preparation of its dimensional shift.

Technology: Beesonites have Galacterian motherships, starships, thought-ships, fleet ships, and scout ships. All their craft and command centers use biological supercomputers. Some of their spherical fleet and mothership’s skin are designed after their own hypersensitive bee-like eyes. The skin serves as a visual amplifier to pull images from afar closer just by thinking it so.

They have the normal healing modalities of the Galacterian Alignment, and incorporate some on their unique technologies. With third eye sight they have the uncanny ability to see into body overlays, and repair the damage through DNA, with the use of the vibrational DNA language converter. The device is a white wand with an oval tip. They understand that DNA is communicative, and when speaking its language, it responds to healing instantly. For more serious cases, they have a DNA rejuvenation chamber that works on the same principles.

Consciousness Abilities: Beesonites are fully conscious and sovereign beings. They use multiwave telepathy, and their mind-to-mind messages are so harmonious that waves of background sounds, music, love, and movement accompany conversation, as if watching a motion picture. It is a most pleasurable sensation when conversing with a Beesonite.

They are able to speak to any energy that is incapable of speech, including inanimate objects. As expert telekinesis technicians, Beesonites are able to fold their mind interdimensionally and program the energy from there to lift any size object in the third dimension.

Dimensional Capacity: Beesonites have multirealm commandership.

Aanwezigheid is een opening

Een reactie plaatsen

15 april


Aanwezigheid is een opening

Aanwezigheid is geen specifieke staat, ervaring of gevoel. Als je een moment van vrijheid, vrede of een goed gevoel ervaart, kan de mind die specifieke staat, ervaring of dat gevoel associëren met aanwezigheid. De mind reduceert de staat, ervaring of het gevoel tot een herinnering. Het wordt gereduceerd tot een gedachte. Wanneer dat specifieke moment voorbij is, probeert de gedachte die verloren staat, ervaring of dat gevoel opnieuw te creëren of terug te vinden. Dit is hoe het zoeken (“the searching”) zichzelf in stand houdt. De gedachte aan het verleden zoekt de gedachte aan een toekomstige gebeurtenis. Gedachte jaagt op gedachte. Zie je dat het zoeken puur conceptueel is?

Aanwezigheid is geen specifieke staat, ervaring of gevoel. Het is meer als de opening waardoor elke staat, ervaring, elk gevoel en alles wat bestaat, ontstaat. Er is geen manier om een huidige opening te “her-creëren” of “terug te keren” naar een opening. Er is alleen deze opening—nu—en wat er ook doorheen komt. De gedachte: “Ik moet terug naar die vrijheid die ik ooit voelde”, kan door de opening komen. Als die gedachte wordt geloofd, gaat het zoeken door. Als de gedachte wordt gezien voor wat het werkelijk is—een gedachte die ontstaat in de opening—wordt het niet geloofd. Het mag er eenvoudigweg zijn. In dat zien is er geen zoeken.

Uit: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

April 15th

Presence is an opening

Presence is not a particular state, experience, or feeling. If you experience a moment of freedom, peace, or a good feeling, the mind may associate that particular state, experience, or feeling with presence. The mind reduces the state, experience, or feeling to a memory. It reduces it to thought. When that particular event passes, thought seeks to recreate or find that lost state, experience, or feeling. This is how seeking perpetuates itself. Thought is thought of the past event is seeking the thought of some future event. Thought is chasing thought. Do you see that the search is purely conceptual?

Presence is not any particular state, experience, or feeling. It is more like the opening through which each and every state, experience, feeling, and everything else arises. There is no way to “recreate” or “get back to” a present opening. There is only this opening—now—and whatever is coming through. The thought, “I need to get back to that freedom I once felt” may be coming through the opening. If that thought is believed, the seeking continues. If the thought is seen for what it really is—a thought arising in the opening—it isn’t believed. It is simply allowed to be. In that seeing, there is no seeking.

From: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

Frequentie Airport

3 reacties

Ik kwam bij, mijn adem nog vol en krachtig van wat ik net heb beleefd. De kat zat rustig naast me en keek met een piepklein vraagje in zijn groenige serene ogen.

 “Ik was net op een druk vliegveld, weet je… Nee, natuurlijk, weet je dat niet, maar ik vertel het je”, zei ik.

Ik liep door een grote zaal van een vliegveld, mensen stroomde links en rechts, de ene naar A, anderen naar D, overal duidelijke wegwijs-borden. Kunstverlichting, kleine winkeltjes met de dingen, die je meestal totaal niet nodig hebt… Ik liep in de menigte, toen was het me nog duidelijk, waar ik naar toe moest.

Opeens gleed mijn blik omhoog. Toen ik realiseerde, wat ik zag, kon ik niet anders dan stil staan en kijken. De zaal was enorm groot, het plafond was zo hoog, dat ik het niet kon zien hoe die “boven” eindigt. Het was van die mooie diepe blauwe kleur, die je soms ziet bij de schemering, als je geluk hebt.

De kleur was niet van één toon, het leek een beetje te ademen of misschien lichtelijk te trillen. In een prachtig, scherp contrast waren er ook torens te zien, figuren van allerlei rode tinten, als grote rotsen van Arizona, maar dan meer vloeibaar. Wat is dat???     

Verborgen in het volle zicht,

Enorm, diep,

Een mysterie.

Ik zette één stap naar voren, en nog één. Terwijl ik omhoogkeek, zocht mijn mind naar een duiding. Toen de deuren van de zaal in zicht kwamen, draaide ik om om de kleuren en vormen nog één keer te zien.

Eenmaal buiten, wist ik het, ik wist ineens wat het was. Al die kleuren, al die vormen – dat waren de coderingen! Een soort verhaal die door middel van frequenties uitgezonden was. Iedere mens die door deze zaal liep “las” deze informatie, wij mensen doen het aan de lopende band. Jullie, katten, kunnen het ook voortreffelijk doen, nietwaar? (Ik keek naar de kat, die nu rustig lag te slapen, alleen zijn oor bewoog zachtjes in antwoord op mijn volkomen onnodige vraag).

De hele geschiedenis was gedownload, nu uitpakkend in een waaierende golfbeweging. Het was een verhaal van een machtige beschaving die lang, lang, lang geleden glorieus opkwam, over hun trots en hun oorlogen, hun legendes en hun hoop. En hun abrupte einde. Een schok voelde ik, tot diep in mijn binnenste. En toen kwam er ook boosheid.

Wie heeft het zo besloten?! Al de mensen, de reizigers, die nietsvermoedend gewoon door de zaal lopen… En nu met al die oorlog en verderf opgeschept waren… Zelfs als ze onbewust door het vliegveld wandelden, hebben ze de download te pakken! De kinderen ook! Was er een waarschuwing bij de ingang of zo?

Al deze vragen popte in mij op als exploderende popcorn onder de glazen deksel. Ik merkte hoe zwaar en hevig mijn adem werd. Elke maiszaadje ontplofte, en weer en weer, tot duizenden kleine gouden spettertjes…

De kat keek me nu aandachtig aan alsof ik ook in duizenden spettertjes veranderde. “Jij windt je op over de coderingen, die ze op die manier hebben doorgegeven? JIJ LEEFT… En jij vertelt dit verhaal nu aan mij zonder mij daarover te vragen. Of niet soms?”

Zijn ogen lachten. Het was nu helemaal stil onder de deksel.

Anna Krasko 2025