The End – gedicht door Mark Strand

Home Tijdlijnen (forum) Creaties in woord, beeld, klank The End – gedicht door Mark Strand

  • Dit onderwerp is leeg.
Weergave van 0 reactie threads
  • Auteur
    • #14462
      Anna Krasko

        The End 

        by MARK STRAND

        Not every man knows what he shall sing at the end,
        Watching the pier as the ship sails away, or what it will seem like
        When he’s held by the sea’s roar, motionless, there at the end,
        Or what he shall hope for once it is clear that he’ll never go back.

        When the time has passed to prune the rose or caress the cat,
        When the sunset torching the lawn and the full moon icing it down
        No longer appear, not every man knows what he’ll discover instead.
        When the weight of the past leans against nothing, and the sky

        Is no more than remembered light, and the stories of cirrus
        And cumulus come to a close, and all the birds are suspended in flight,
        Not every man knows what is waiting for him, or what he shall sing
        When the ship he is on slips into darkness, there at the end.

        ========= ===========

        Het Einde

        Niet iedereen weet wat hij aan het einde zal zingen,
        Naar de pier kijkend terwijl het schip wegvaart, of hoe het eruit zal zien
        Wanneer hij vastgehouden wordt door het gebrul van de zee, roerloos, daar aan het einde,
        Of waar hij op zal hopen als eenmaal duidelijk is dat hij nooit meer terug zal gaan.

        Als de tijd verstreken is om de roos te snoeien of de kat te aaien,
        Wanneer de zonsondergang die het gazon in brand steekt en de volle maan die het met ijs bekleedt
        Niet langer verschijnen, niet elke man weet wat hij in plaats daarvan zal ontdekken.
        Wanneer het gewicht van het verleden tegen niets leunt en de hemel

        Is niets meer dan herinnerd licht, en de verhalen van cirrus
        En cumulus lopen ten einde, en alle vogels blijven hangen in de vlucht,
        Niet iedereen weet wat hem te wachten staat, of wat hij zal zingen
        Wanneer het schip waarop hij vaart in de duisternis glipt, daar aan het einde.



        The Continuous Life


        What of the neighborhood homes awash
        In a silver light, of children hunched in the bushes,
        Watching the grown-ups for signs of surrender,
        Signs that the irregular pleasures of moving
        From day to day, of being adrift on the swell of duty,
        Have run their course? O parents, confess
        To your little ones the night is a long way off
        And your taste for the mundane grows; tell them
        Your worship of household chores has barely begun;
        Describe the beauty of shovels and rakes, brooms and mops;
        Say there will always be cooking and cleaning to do,
        That one thing leads to another, which leads to another;
        Explain that you live between two great darks, the first
        With an ending, the second without one, that the luckiest
        Thing is having been born, that you live in a blur
        Of hours and days, months and years, and believe
        It has meaning, despite the occasional fear
        You are slipping away with nothing completed, nothing
        To prove you existed. Tell the children to come inside,
        That your search goes on for something you lost—a name,
        A family album that fell from its own small matter
        Into another, a piece of the dark that might have been yours,
        You don’t really know. Say that each of you tries
        To keep busy, learning to lean down close and hear
        The careless breathing of earth and feel its available
        Languor come over you, wave after wave, sending
        Small tremors of love through your brief,
        Undeniable selves, into your days, and beyond.


        Mark Strand



    Weergave van 0 reactie threads
    • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.

    Home Tijdlijnen (forum) Creaties in woord, beeld, klank The End – gedicht door Mark Strand