Sonnet van de rozenguirlande

Weergave van 0 reactie threads
  • Auteur
    Berichten
    • #15190
      Anna
        @akrasko97

        Sonnet van de rozenguirlande – Federico Garcia Lorka

        Guirlande van de rozen! spoedig! Ik ga dood!
        Knoop snel en zing! klaag! zing!
        want de schaduw vertroebelt mijn keel
        en duizend keer en weer, het licht van januari.

        Tussen hoe jij van mij houdt en ik van jou hou,
        Ligt de hemel vol sterren en planten vol trilling,
        en een volle bos anemonen doemt op
        met een donker gekreun, jaar in en jaar uit.

        Wat een feest om te zien hoe het fresco van mijn wond,
        breekt riet en tedere beekjes.
        Drink van de dij de honing van vergoten bloed.

        Maar wees snel! Zo dat verenigd en verbonden,
        met door liefde gebroken mond en ziel met beten,
        De tijd zal ons aantreffen, helemaal in stukken.

        1936

        (Vertaling: Anna Krasko)

        ===================== ===================

        Origineel:

        Soneto de la guirnalda de rosas

        ¡Esa guirnalda! ¡pronto! ¡que me muero!
        ¡Teje deprisa! ¡canta! ¡gime! ¡canta!
        que la sombra me enturbia la garganta
        y otra vez y mil la luz de enero.

        Entre lo que me quieres y te quiero,
        aire de estrellas y temblor de planta,
        espesura de anémonas levanta
        con oscuro gemir un año entero.

        Goza el fresco paisaje de mi herida,
        quiebra juncos y arroyos delicados.
        Bebe en muslo de miel sangre vertida.

        Pero ¡pronto! Que unidos, enlazados,
        boca rota de amor y alma mordida,
        el tiempo nos encuentre destrozados.

        Federico García Lorca

         

        English translation

        Sonnet of the Wreath of Roses

        The wreath, quick, I am dying!
        Weave it quick now! Sing, and moan, sing!
        Now the shadow is darkening my throat,
        and January’s light returns, a thousand and one times.

        Between what needs me, and my needing you,
        starry air, and a trembling tree.
        A thickness of windflowers lifts
        a whole year, with hidden groaning.

        Take joy from the fresh landscape of my wound,
        break out the reeds, and the delicate streams,
        and taste the blood, spilt, on thighs of sweetness.

        But quick! So that joined together, and one,
        time will find us ruined,
        with bitten souls, and mouths bruised with love.

        Translated by A. S. Kline

        ============== =====================

        Dit is het gedicht (met nog een andere sonnet) voorgelezen in het Spaans

        SONETO DE LA GUIRNALDA DE ROSAS Y SONETO DE LA DULCE QUEJA – Dos poemas de Federico García Lorca

        https://www.youtube.com/watch?v=A-PX1fRRXXE

    Weergave van 0 reactie threads
    • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.