Meanwhile somewhere in the galaxy…
On-eindig bewustzijn
In volle zonlicht
Verzamelt de stenen,
Het hart op het schild.
Giechel- en schater-bolletjes,
Maar ook de tranen-spetters,
In de Aarde verborgen,
Versteend, verstild.
On-eindig bewustzijn
Houdt Raad der raden,
Hoort Roep der roepen
Voelt de kern in wat het weet,
Tekent Kracht en Liefde,
Met stenen en met kringen,
Met koper-vertraagde klanken
Op deze blauwe planeet.
Met blote voeten op aarde,
Met stemmen, die stijgen en dalen,
Met leeuwerik als getuige
Of vriend in de blauwe lucht…
Verdwaalde kinderen dansen
In de grot bezaaid met kristallen,
Waar walvissen zijn en dolfijnen,
En krijgen zichZelf terug…
