Quantum Fysica 1

Home Tijdlijnen (forum) Kennis delen Quantum Fysica 1

Weergave van 4 reactie threads
  • Auteur
    Berichten
    • #4897
      Anna
      Sleutelbeheerder

      Quamtum Fysica 1

      Een “nieuwe vijfde fundamentele kracht” bij standaard model of dichter bij de kwantumfysica?

      Een gloednieuw deeltje, een nog onbekende natuurkracht… fysici bij onderzoeksinstituut Cern zien hints van iets dat ons begrip van de werkelijkheid op z’n kop kan zetten, zo maken ze dinsdag bekend. ‘Dit is waarom ik al 25 jaar onderzoek doe.’

      George van Hal schreef een artikel in de Volkskrant op 23 maart 2021 genaamd “Natuurkundigen van Cern vinden aanwijzing die ons begrip van de werkelijkheid op zijn kop kan zetten.”
      In een zee van botsende deeltjes – de kleinste bouwsteentjes van alles om ons heen – hebben fysici van experiment LHCb aan de deeltjesversneller van onderzoeksinstituut Cern de eerste statistisch stevige aanwijzing gevonden dat de werkelijkheid anders werkt dan gedacht. Dat kondigen ze dinsdag aan op een digitale vakconferentie en in een wetenschappelijke voorpublicatie.

      ‘Ik ben enorm opgewonden. Dit is de reden dat ik dit onderzoek al 25 jaar doe’, zegt LHCb-programmaleider Marcel Merk van het Nederlandse deeltjesinstituut Nikhef.

      In de metingen van LHCb dook bewijs op dat elektronen zich net iets anders gedragen dan hun zwaardere evenknieën, zogeheten muonen. En hoewel dat in eerste instantie klinkt als voer voor deeltjesfijnproevers, heeft het reusachtige implicaties. Het is namelijk de eerste aanwijzing dat de wereld zich op de kleinste schaal soms anders gedraagt dan omschreven in het standaardmodel van de deeltjesfysica, het model dat alle bekende deeltjes en hun onderlinge interacties vangt in een formule die past op een T-shirt of koffiemok. ‘Dit resultaat kan betekenen dat de natuur een nog onbekende, vijfde fundamentele natuurkracht kent’, zegt Merk.

      Nieuw deeltje

      De natuurkunde kent een aantal mysteriën dat zich vanuit het standaardmodel niet laat verklaren. Zo weet niemand bijvoorbeeld hoe zwaartekracht op de kleinste schaal werkt, of waarom deeltjes als het elektron exact twee ‘families’ van zwaardere evenknieën zoals het muon bezitten. Het nieuwe resultaat toont nu het eerste losse draadje in dat standaardmodel. Door daaraan te trekken, hopen fysici ook die laatste raadsels te kunnen oplossen.

      Er zijn zelfs al voorzichtige aanwijzingen hoe het nu gemeten gedragsverschil van elektronen en muonen precies ontstaat, zegt fysicus Jacco de Vries van de universiteit Maastricht. Hij zocht met collega’s de afgelopen jaren in de meetgegevens van hetzelfde LHCb-experiment naar de handtekening van een zeer zeldzaam deeltjesverval, waarbij een zogeheten B-meson uiteenvalt in twee muonen. Van elke miljard keer dat zo’n B-meson opbreekt in andere deeltjes, gebeurt dat slechts driemaal op die manier. ‘Het is alsof je zoekt naar een speld in tienduizend hooibergen’, zegt De Vries.

      Tussen de vele miljarden deeltjesbotsingen in de versneller, zagen de onderzoekers het zeldzame verval uiteindelijk zo’n honderd keer. Uit al dat monnikenwerk volgt volgens De Vries dat bij het gemeten verschil tussen muonen en elektronen mogelijk een nieuw deeltje achter de schermen aan de spreekwoordelijke touwtjes trekt. Dat deeltje, een zogeheten leptoquark, komt niet voor in het huidige standaardmodel.    …

      Te vroeg juichen

      …  Momenteel ligt de LHC stil voor upgrades. Over ongeveer een jaar verwacht men nieuwe meetgegevens te verzamelen. En dan kan het snel gaan, zegt Merk. ‘Met twee jaar extra meetgegevens zouden we de benodigde statistische grens met de huidige waarde, als het meezit, al kunnen halen’, zegt hij. Daarna zouden ze de eerste scheur in het standaardmodel ook officieel kunnen melden. ‘Dan gaat de vlag hier wel uit, ja.’

      Bron: Natuurkundigen van Cern vinden aanwijzing die ons begrip van de werkelijkheid op zijn kop kan zetten | De Volkskrant

       

      Een andere wetenschapper, Bob van Eijk is naast UT-hoogleraar ook werkzaam bij Nikhef in Amsterdam, het Nationaal Instituut voor subatomaire fysica. Hij zei in een interview: ‘Het onderzoek is veelbelovend. Mocht er daadwerkelijk een vijfde natuurkracht aangetoond worden, dan is dat historisch en waarschijnlijk de grootste natuurkundige doorbraak sinds de relativiteitstheorie van Einstein.’

      Maar als we van het gunstigste geval uitgaan, dan spreken kenners van een revolutie in de natuurkunde. Interessant is dan om te weten wat zo’n revolutie voor de maatschappij betekent. Van Eijk tempert die verwachtingen. ‘Het gaat hoe dan ook grote gevolgen hebben. Dat gold ook voor de relativiteitstheorie van Einstein. Dat GPS zo precies kan inschatten waar wij ons bevinden, had nooit gekund zonder die theorie. Daar ging alleen wel eerst zo’n tachtig jaar aan voorbij. Het is moeilijk om toepassingen te voorspellen. Er liggen veel kansen in de medische wereld, bijvoorbeeld op het gebied van therapieën. Maar goed, dat blijft voorlopig allemaal afwachten.’

      Bron: UT-professor houdt slag om de arm over nieuwe natuurkracht – U-Today (utoday.nl)

       

      Vraag voor Lee:  en wat betekent deze ontdekking?

      Antwoord van Lee: Oh, iemand heeft het opgemerkt! En ik wist niet eens met wie ik het moest bespreken. Er is zo iemand! Hoera!!! Eigenlijk zit het zo: het einde van de oude Newtoniaanse fysica sloop onopgemerkt dichtbij. Zij (de klassiekers uit de natuurkunde) beschouwden materie als “solide”. Sommige “solide” deeltjes “communiceren” met elkaar door middel van andere “harde deeltjes”. Ongeveer hoe mobiele telefoons communiceren door de aanwezigheid van zendmasten. Maar niemand hield rekening met radiofrequenties. Nu is hun “spoor” gevonden.

      Het blijkt dat de materie niet erg “solide” is. De informatiedragers (energie) bleken iets anders te zijn.

      Als resultaat werd een bepaalde “nieuwe kracht” aan de fundamentele krachten toegevoegd (zwaartekracht, sterke en zwakke kernkracht (interactie), elektromagnetisme).

      En ik zal je meer vertellen. Als zij (natuurkundigen) blijven vertrouwen op oude theorieën, zullen ze binnenkort een tiental nieuwe krachten “ontdekken”. Dit zijn allemaal ‘krukken’ die de klassieke fysica ondersteunen en de kloof tussen de fysica en de kwantumfysica opvullen.

      Hier is een analogie: als je een Russische tekst vertaalt, bijvoorbeeld in het Engels, zal de betekenis ergens onderweg verloren gaan. Als resultaat zal er een oneindig aantal commentaren nodig zijn om de vertaling “op te krikken”. Hadden ze de aard van de “kwantumkeuze” (mijn term) kunnen begrijpen, waarin alle “krachten” in het algemeen worden gegenereerd, in plaats van de bestaande ideeën over materie op te splitsen in kleinere “subdelen”.

      (vertaald uit het Russisch, https://t.me/lee_vibrations)

      • Dit onderwerp is gewijzigd 2 maanden, 3 weken geleden door Anna.
    • #6262
      Anna
      Sleutelbeheerder

      Empty space is NOT empty (gluon fields) – 30-04-2013  https://www.youtube.com/watch?v=J3xLuZNKhlY

      An atom is mostly empty space, but empty space is mostly not empty. The reason it looks empty is because electrons and photons don’t interact with the stuff that is there, quark and gluon field fluctuations. It actually takes energy to clear out space and make a true ‘empty’ vacuum. This seems incredibly counter-intuitive but we can make an analogy to a permanent magnet. When at low energies, like at room temperature, there is a magnetic field around the magnet due to the alignment of all the magnetic moments of the atoms. But if you add some energy to it by heating it, the particles gain thermal energy, which above the Curie temperature makes their magnetic moments randomly oriented and hence destroying the magnetic field. So in this case energy is needed to clear out the field, just as in the quantum vacuum. Special thanks to Professor Derek Leinweber, find out more about his research here: http://bit.ly/ZZTKFP

    • #6478
      Anna
      Sleutelbeheerder

      Hoe kunnen we een atoom voorstellen?

      A Better Way To Picture Atoms – minutephysics (5:34) – This video is about using Bohmian trajectories to visualize the wavefunctions of hydrogen orbitals, rendered in 3D using custom python code in Blender.

      https://www.youtube.com/watch?v=W2Xb2GFK2yc

    • #6916
      Anna
      Sleutelbeheerder

      VRAAG: Lee, zou je het verschil tussen golffrequentie en golflengte kunnen uitleggen, zowel vanuit het oogpunt van kwantumfysica (nou ja, of niet kwantum), en vanuit het oogpunt van Zijn, dat zich manifesteert door fysieke vormen? En hoe verhoudt dit zich tot de stroom van tijd (nou ja, tot wat wij beschouwen als een stroom)?

      ❗️ lee’s ANTWOORD:

      Ja, in onze wereld is het DIRECT verbonden met de vorming van de stroom van tijd. Wie dit tot op de bodem beseft, realiseert zich direct de aard van tijd – de fysieke redenen voor zijn verschijning als een structuur van ruimte.

      Hier zal ik zoveel mogelijk vereenvoudigen.

      Zie het evenement als een bal. Een groot evenement is een grote bal, een kleine is een kleine bal.

      Veel kleine ballen vormen grote BALLEN.

      Dit zijn analogieën van cycli – alles heeft de aard van het begin en het einde, gevormd als herhalingen van hetzelfde. Hoewel elke nieuwe cyclus er uiterlijk als een nieuwe gebeurtenis uitziet. Laten we zeggen dat de jaren voorbij gaan als seizoenen, maar de aarde verandert voortdurend.

      Je kunt dus elke bal op het oppervlak rollen en een spoor achterlaten. De lengte van de baan vanaf één bocht is de omtrek van de bal.

      Hier hebben we de golflengte.

      Laten we nu onze ballen met verschillende snelheden rollen. Hoe sneller de SNELHEID van de bal, hoe hoger de GOLFFREQUENTIE.

      Als kleine ballen met de snelheid van grote worden gerold, zal het aantal omwentelingen veel groter zijn dan dat van een grote bal.

      Je bent er nog steeds? 🙂

      Dus als we het hebben over hoge trillingen, hebben we het over het vermogen om snel GROTE ballen te rollen. Meer precies, het vermogen om GROTE ballen te rollen met de snelheid waarmee we kleine rollen.

      Dit versnelt de reeks gebeurtenissen BINNEN onze perceptie van tijd. Dat wil zeggen, voor de geest is dit snelle materialisatie.

      Kwantums (in fysieke zin) zijn de verbindingen van de GROOTSTE BALLEN die mogelijk zijn in dit Universum. Vandaar dat het effect van “onmiddellijke kwantumsprongen” ontstaat.

      Mij lijkt het vrij simpel… (bron: telegram-kanaal https://t.me/lee_vibrations  , vertaling uit het Russisch)

    • #7080
      Anna
      Sleutelbeheerder

      ❓VRAAG: Ik zal de logica volgen, en u zult me ​​zo nodig corrigeren …

      Tijd bestaat niet – er is alleen een nieuw gevormd universum, elk moment vernieuwd… toch? Dus.

      Er is dus geen snelheid, klopt? Verder.

      Aan de andere kant hebben we één (enkel) quantum, dat het nieuw gevormde universum uittekent met de snelheid van oneindig. Dus het blijkt, dat er wel snelheid betstaat, klopt?

      En ook, als het kwantum “tekent”, en tekenen een proces is, en het proces kan niet doorgaan zonder tijd …

       

      ❗️ lee’s ANTWOORD:

      Quantum niet alleen tekent elk universum. Het is belangrijk. Quantum wordt BEWUST van elk punt van het heelal. En voor dit proces heeft die geen snelheid of tijd nodig. Er is geen begin van het moment van bewustwording (en dan lunchen, dineren, slapen, breinstormen, ideeën opschrijven en verder) en er komt geen einde aan dit moment. Bewust van het punt van Mezelf en een ander punt, het volgende punt … en op die manier bewust wordt van het hele universum. Dit proces zelf creëert een trilling waarin elk van deze punten een bepaalde volgende versie van ontwikkeling ontvangt.

      Alle “punten” gaan binnen hun varianten en creëren nieuwe verbindingen met “naburige” punten. Het is alsof een complete trui uit één simpele draad wordt gebreid. Voor een draad: “Ik ben een draad”, voor een combinatie van knopen: “Ik ben een kraag van een trui”, voor zo’n Universum is de algemene definitie “Ik ben een trui”.

      Het concept van ’tijd’ kan ontstaan ​​binnen truicombinaties, als je langs de knopen beweegt (dat wil zeggen, binnen het systeem voor de innerlijke waarnemer). Maar zodra je boven het systeem gaat, wordt alles tegelijk bekeken. Er is meteen een trui.

      Tijd “buiten” of ‘boven’ is onmogelijk, anders verdwijnt de trui voor de “buiten waarnemer”. Maar zelfs een ‘buitenstaander’ kan in de illusie van tijd vervallen als hij deze trui voor elke knoop afzonderlijk gaat bestuderen. Dit is het effect van het “creatie van het universum” uit een soort van “oerknal”.

      En dus dit is uw “samenstelling”: al het Zijn buiten de tijd + Combinatie van quanta + Quantum = het ene ingesloten in het andere. Dit alles is een punt, dat zichzelf verweeft in het voortdurend creëren van patronen en slechts “één blik” door het punt realiseert. Maar deze ene blik creëert One Universe als een van de frames. Vanaf dit punt kunnen alle andere varianten van de Universa als niet-bestaand worden beschouwd, omdat ze niet worden gerealiseerd, niet gevoeld.

      Je ziet hoe simpel het is. Dit begrip biedt de sleutel tot een eenvoudige perceptie van de kwantummechanica, waarbij alle “moeilijke vragen van de natuurkunde” in één keer worden beantwoord.

      bron: telegram-kanaal https://t.me/lee_vibrations  , vertaling uit het Russisch)

Weergave van 4 reactie threads
  • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.

Home Tijdlijnen (forum) Kennis delen Quantum Fysica 1