Bewustzijn en trilling in sonnet 8 van Shakespeare

[Anna @akrasko97]

<b>Vandaag kwam deze Sonnet 8 langs, in vertaling. En zelfs in vertaling voelde het dat het om iets groots gaat, trilling, schepping, harmonische co-creërende klank… En ook over bewustzijn, die zichzelf als afgescheiden van alles ziet, dat die geen stand houdt. Shakespeare! :)</b>

~~~~~~~~~~~~~~

Shakespeare – Sonnet 8

Music to hear, why hear’st thou music sadly?
Sweets with sweets war not, joy delights in joy;
Why lov’st thou that which thou receiv’st not gladly,
Or else receiv’st with pleasure thine annoy?
If the true concord of well-tuned sounds,
By unions married, do offend thine ear,
They do but sweetly chide thee, who confounds
In singleness the parts that thou shouldst bear.
Mark how one string, sweet husband to another,
Strikes each in each by mutual ordering;
Resembling sire, and child, and happy mother,
Who all in one, one pleasing note do sing,
Whose speechless song, being many, seeming one,
Sings this to thee: ’thou single wilt prove none.’

=============== ============

VIII.

Hoort gij, muziek voor ’t oor, muziek met smart?
Nooit haat het zoete ’t zoet, vreugd houdt van vreugd.
Bemint gij, wat ge ontvangt met droevig hart,
Ontvangt gij, wat u leed bereidt, verheugd?
Zijn welgestemde tonen, zoet tot éen
Versmolten, voor uw oor een ergernis,
’t Is, wijl ze u zacht verwijten, dat ge alleen
Uw rol speelt, looch’nend wat uw roeping is.
Want hoor, hoe snaar aan snaar, hoe toon aan toon
Zich lieflijk huwt, hoe alles samenklinkt,
Een trits gelijk van vader, moeder, zoon,
Die, innig éen, éen schoone wijze zingt.
Hun woord’loos lied, veelstemmig en toch een,
Zingt dit u toe: „Wie eenig is, wordt geen.”

vertaling: Dr. L. A. J. Burgersdijk, De Werken van William Shakespeare, deel 12, uitgegeven door E. J. Brill, Leiden, 1884-1888.

<hr />

Sonnet 8

Er klinkt muziek. Hoe kan het dat je treurt?
Zoet past bij zoet en vreugde smaakt naar meer.
Waarom aanvaard je niet wat er gebeurt,
Slik je het ook, wanneer iets irriteert?
Als welgekozen tonen in akkoorden
Van samenspel jou pijn doen aan je oor,
Roep je dan tot de orde, want jij hoorde
Jezelf nooit zingen in zo’n groter koor.
Hoor hoe één toon, verbonden met een tweede,
Deel is van een betekenisvol geheel.
Vader en moeder, kind, familieleden,
Hun stemmen klinken fraai, als uit één keel.
Hun woordeloze lied, veelstemmig één,
Het zingt je toe: ‘Alleen verdween, werd geen.’

vertaling: Willem van der Vegt, 2007

Bron: https://fmlekens.home.xs4all.nl/Q1609/8.htm

================ ===================

Сонет 8

Твой голос – музыка: так почему же внемлешь
Ты музыке с тоской? Ведь нега к неге льнет;
А ты приятное нерадостно приемлешь
И не бежишь того; что скорбь тебе несет?
Аккорды стройные твой чуткий слух терзают;
Но их гармония – лишь ласковый упрек.
Они, звуча в одно тебе напоминают,
Что вне гармонии земной ты одинок
Ты слышал ли, как две струны в согласном строе
Свободно льющейся мелодией звучат?
Так и отец, и Мать, и их дитя – все трое
Одну и ту же песнь в сердцах своих таят;
И говорят тебе немые звуки эти:
Кто одинок – того как будто нет на свете.

Перевод В. Лихачева

http://eng-poetry.ru/PoemE.php?PoemId=494

Image by Geoff Whalan https://www.flickr.com/photos/geoffwhalan/43105536361/

[Auteur]

Berichten