De bandbreedte van bewustzijn

Een reactie plaatsen

Een kamerplant veranderde wat we dachten te weten over bewustzijn.

In 1966 zocht Cleve Backster, een CIA-interrogatiespecialist met een leugendetector, naar manieren om te meten hoelang het duurde voordat verschillende stoffen door plantenweefsel omhoogtrokken. Hij bevestigde elektroden aan een dracaena-plant in zijn kantoor en gaf die water, in de verwachting dat de elektrische geleidbaarheid zou veranderen naarmate het water omhoogging.

In plaats daarvan begon de naald van de leugendetector precies hetzelfde patroon te volgen als wanneer een mens een emotionele reactie ervaart. Backster staarde naar de uitlezing.

Planten hebben geen zenuwstelsel. Ze hebben geen hersenen. Het signaal was niet uit te leggen in de biologische zin.

Dus besloot hij iets te testen dat nog minder logisch was. Hij liep de kamer door, keek naar de plant en dacht eraan om een ​​van de bladeren met een lucifer te verbranden. Op het moment dat de gedachte in zijn hoofd opkwam, nog voordat hij naar de plant toe liep, nog voordat hij een lucifer aanstak, nog voordat hij iets fysieks deed, explodeerde de leugendetector in een hectische activiteit. De plant reageerde op zijn intentie.

Wat er vervolgens gebeurde, leidde tot duizenden experimenten en verdeelde de wetenschappelijke gemeenschap decennialang. Backster ontdekte dat planten reageerden op directe bedreigingen en op bedreigingen voor andere levende wezens in hun omgeving. Toen hij levende pekelgarnalen in kokend water in een andere kamer liet vallen, vertoonden planten in het hele gebouw noodreacties op het exacte moment van hun dood. Afstand deed er niet toe. Het afschermen van de planten in loden containers deed er niet toe. De reactie was onmiddellijk en consistent.

Mainstream botanici verwierpen de bevindingen onmiddellijk. Planten verwerken informatie via chemische signalen en groeireacties, zonder elektrisch bewustzijn. Elke elektrische activiteit was slechts toevallige fluctuatie of fout in het experiment. Het peerreview-systeem begroef Backsters werk. Zijn geloofwaardigheid werd in twijfel getrokken. Zijn methoden werden slordig genoemd. Maar de experimenten bleven werken.

Andere onderzoekers, die Backsters protocollen volgden, behaalden dezelfde resultaten. Planten die waren aangesloten op EEG-apparaten vertoonden hersengolfpatronen. Ze reageerden op muziek, op menselijke emoties, op de intenties van mensen waaraan ze nog nooit eerder waren blootgesteld. De elektrische signalen waren duidelijk, meetbaar en herhaalbaar. De implicaties waren zo ongemakkelijk dat de meeste academische wetenschappers zich er simpelweg niet mee wilden bezighouden.

Als planten op de een of andere manier bewustzijn hadden, als ze intenties konden waarnemen en konden reageren op de emotionele toestanden van mensen en andere levende wezens, dan was bewustzijn niet beperkt tot de hersenen. Het was verspreid over georganiseerde levende systemen in plaats van geproduceerd te worden door neurale netwerken.

Backster stuitte op bewijs dat levende systemen mogelijk constant communiceren via kanalen die we nog niet met instrumenten kunnen meten. De leugendetector was simpel genoeg om de elektrische signalen van die communicatie te detecteren, maar niet geavanceerd genoeg om ze te verklaren.

Kwantumbiologen vermoeden nu dat levende cellen functioneren via kwantumcoherentieprocessen die de klassieke biologie niet kan verklaren. Vogels navigeren met behulp van kwantumverstrengeling in hun visuele systemen. Planten voeren fotosynthese uit met behulp van kwantumsuperpositie om de meest efficiënte energiepaden te vinden.

Misschien vertoonden Backsters planten wel kwantumbewustzijn en reageerden ze op informatie die kwantumverstrengeld was met de intenties en emotionele staat van levende organismen in de buurt.

Wat de meeste mensen alert maakt als ze over dit werk horen, is het besef dat als bewustzijn verder reikt dan de hersenen, elk levend wezen om je heen zich potentieel bewust is van je mentale en emotionele toestand op manieren die je had nooit kunnen voorstellen.

De plant in je kamer. De bacteriën in je darmen. Het ecosysteem waar je doorheen loopt.

Je denkt dat je gedachten privé zijn. De planten hebben al die tijd meegeluisterd.

————————————————- ———————————————————-

Plants are Sentient – Cleve Backster (32:48)

https://www.youtube.com/watch?v=PA28v3aSxpA

A houseplant just changed everything we thought we knew about consciousness.

In 1966, Cleve Backster, a CIA interrogation specialist with a polygraph machine, was looking for ways to time how long it took different substances to travel up through plant tissue. So, he attached electrodes to a dracaena plant in his office and watered it, expecting to see the electrical conductivity change as water moved up the stem.

Instead, the polygraph needle started tracing the exact pattern it makes when a human experiences an emotional response. Backster stared at the readout.

Plants don’t have nervous systems. They don’t have brains. The signal made no biological sense.

So he decided to test something that made even less sense. He walked across the room, looked at the plant, and thought about burning one of its leaves with a match. The instant the thought formed in his mind, before he moved toward the plant, before he struck a match, before he did anything physical, the polygraph exploded into frantic activity. The plant was responding to his intention.

What happened next launched thousands of experiments and split the scientific community for decades. Backster discovered that plants reacted to direct threats and to threats against other living things in their environment. When he dropped live brine shrimp into boiling water in another room, plants throughout the building registered distress responses at the exact moment of death. Distance didn’t matter. Shielding the plants in lead containers didn’t matter. The response was instantaneous and consistent.

Mainstream botanists dismissed the findings immediately. Plants process information through chemical signals and growth responses, without electrical consciousness. Any electrical activity was just random fluctuation or experimental error. The peer review system buried Backster’s work. His credentials were questioned. His methods were called sloppy. But the experiments kept working.

Other researchers, following Backster’s protocols, got the same results. Plants hooked to EEG machines showed brain wave patterns. They responded to music, to human emotions, to the intentions of people they had never been exposed to before. The electrical signatures were clear, measurable, and repeatable. The implications were so uncomfortable that most of academic science simply refused to engage.

If plants were somehow conscious, if they could sense intentions and respond to the emotional states of humans and other living things, consciousness was spread beyond brains. It was distributed across organized living systems rather than produced by neural networks.

Backster stumbled onto evidence that living systems might be constantly communicating through channels we don’t have instruments to measure yet. The polygraph was crude enough to detect the electrical signatures of that communication without being sophisticated enough to explain them away.

Quantum biologists now suspect that living cells operate through quantum coherence processes that classical biology can’t account for. Birds navigate using quantum entanglement in their visual systems. Plants conduct photosynthesis using quantum superposition to find the most efficient energy pathways.

Maybe Backster’s plants were demonstrating quantum consciousness, responding to information that was quantum entangled with the intentions and emotional states of nearby living systems.

What keeps most people awake when they learn about this work is realizing that if consciousness extends beyond brains, every living thing around you is potentially aware of your mental and emotional state in ways you never considered.

The plant in your room. The bacteria in your gut. The ecosystem you walk through.

You think your thoughts are private. The plants have been listening the entire time.

Source: https://x.com/thedarshakrana/status/2067955659359101124

Cover photo: Diane Krauthamer https://www.flickr.com/photos/diane_krauthamer/51785027082

Uit modelletjes

Een reactie plaatsen

(fragment uit Crowd Power 7: Inserties, engelen en robots )

Martijn: … Het grootste effect van channelings is vaak dat mensen er gewoon een bijzonder goed gevoel van krijgen, dat mensen daardoor weer hoop krijgen om door te gaan. Dat is precies waar de mensheid op deze planeet mee te maken heeft, dat ze in de hoop blijft hangen en de activiteit niet neerzet om iets te doen!

Want belangrijk is – en dat is echt gewoon een heel belangrijk gegeven – dat andere beschavingen, andere velden van bewustzijn – waar ook de oorspronkelijke, zoals wij ze hier op aarde noemen, de engelen, die één van de meeste rassen zijn van het oorspronkelijke menselijke ras – en ook de oorspronkelijke meesters, zoals wij ze hier noemen-  dat deze wezens heel goed begrijpen in welke lastige situatie het menselijke veld verkeert. En dat zij héél goed op de hoogte zijn van het feit dat jij en ik degenen zijn die dat mogen veranderen, dat wij ons vermogen om autoriteit terug te brengen en vanuit een veel groter veld weer invloed te brengen.

Want dat heeft met macht te maken, hè. Macht zien wij als iets negatiefs. Maar macht is niets anders dan dat je het vermogen in je hebt om invloed te hebben op wat je om je heen ziet. En zij zijn zich er heel erg van bewust dat de mensheid niet alleen maar uit deze situatie komt door channelings. Daar zijn ze zich heel goed van bewust.

Er lopen zelfs …; er is zelfs een convenant gesloten, galactisch gezien, om de mensheid finaal met rust te laten en alleen daar te ondersteunen waar de mens in kleine collectieve groepjes of op individuele basis in staat is om rechtstreeks met ze te communiceren. En alles daar tussenin is een hoax en komt allemaal uit het vierde veld of het vierde rijk en uit het vijfde veld waar de controlelagen lopen over het menselijk bewustzijn. Waar het veld nog open is, omdat we daar ervaren vanuit onszelf wie we zijn.

Vanuit dat veld lopen er allerlei protocollen en modellen door ons heen, door ons bewustzijnsveld heen, dat ons alles laat zien wat wij op dit moment zien. En dát houdt de mens in dat model. En dat houdt de mens in de passieve modus. Het houdt de mens in spirituele modellen waardoor de mens op een gegeven moment zegt: “Nou zie je nu wel, het komt toch wel allemaal goed. Dan ga ik toch maar lekker mijn groentetuintje doen en dan hoef ik eigenlijk helemaal niets te doen”.

Maar kijk, ik zeg ook wel eens: Je hoeft niet persé iets te doen maar het (wat nodig is) heeft er wel mee te maken dat je je oogschillen eraf durft te halen, dat je durft te kijken naar wat jouw vermogen is. En op het moment dat de mensen zich daarvan wegtrekken, dan krijg je dus cultvorming. Aartsengelen is een cultvorming van de hoogste plank. Als mensen dat durven los te laten… Want dan komt het: “Dúrf ik dat los te laten? En dat laat ik niet los, zeker, omdat Martijn dat zegt, ha”.

Maar het gaat er niet om dat Martijn dat zegt, het gaat erom dat de mens van oorsprong een vrij wezen is. De mens is een vrij en krachtig wezen. Jij en ik zijn vrije wezens, vrij tot in elke cel van ons bewustzijn. En dat zijn wij niet op het moment dat wij ons vasthouden aan modellen. En dan is het model van een aartsengel ook een model. En op het moment dat je dat niet los kunt laten, omdat je voelt: “Dat hoort bij mij”, dan ben je al niet meer vrij; dan ben je niet meer autonoom en soeverein. En dáár ligt het belangrijkste veld.

Dus, als je vraagt: “Is er iets om in die kracht te komen of om te ontdekken van wat er in die channeling zit waardoor je dat eigenlijk kunt herkennen dat het allemaal teniet wordt gedaan?”. Ja natuurlijk, elke channeling vindt buiten jezelf plaats. Dat is precies met de Galactische Federatie of Light ook zo. Dat is je reinste “broodje aap” verhaal.

Als je rechtstreeks met wezens communiceert – niet via het astrale veld, want dat is allemaal beïnvloede energie – komt allemaal uit de spirituele wereld. Als je rechtstreeks met buitenaardse beschavingen communiceert dan krijg je klip en klaar als antwoord:

dat ze nagenoeg geen antwoorden geven,

dat ze helemaal geen enkele channeling uitvaardigen,

omdat de mens zuiver in zichzelf mag ontdekken wie zij is en de eigen kracht hier neer mag zetten, vanuit eigen vermogens;

een groep op mag bouwen die werkt vanuit de waarachtigheid van het mensdom en dienstbaarheid.

En dat het een hele pittige taak is, maar dat we het wél kunnen doen. En dan dienen wij ons vermogen neer te zetten van dat wij wéten dat wij invloed hebben op deze realiteit. Want met de knip van een vinger gaat er nu een dossier-la open in Den Haag en valt er een map uit. Simpel omdat het uitgesproken wordt en omdat je het met elkaar bekrachtigt.

Dat is de power of the mind. Dat is niet de power of the heart, dat is de power of the mind. Onze mind is één van de krachtigste gereedschappen die op de fysieke werkelijkheid invloed heeft. En dan is het hartbewustzijn niet alleen hier (Martijn wijst op zijn hart). Mensen spreken altijd over hier (het hart), maar het is veel groter dan dat. Want dit is alleen maar een fysieke afspiegeling. Het hart is een orgaan dat centraal staat op dit moment. Maar het is fysiek op dit moment centraal, maar het is veel groter. Mensen zitten echt vast in modelletjes.

Dit is een heel langdradig antwoord, maar wat ik wil zeggen is: Onderzoek in hoeverre je werkelijk vrij bent. Hoe vrij zijn wij mensen? Hoe vrij zijn wij werkelijk? Want daar komt het echt op aan. dan kun je daar niet omheen. En dat is waar ik mijn hele leven mee te maken heb.

En ik merk dat buitenaardse beschavingen – vrienden en familie van ons – die hier altijd al zijn geweest en nooit weg zullen gaan -dat die in wezen maar één ding op dit moment doen. Dat is wachten totdat wij echt alle lakens zo in één keer af durven te gooien. En durven te zeggen tegen de mensen die die modellen in stand houden, tegen de beschavingen die daar achter zitten om de mens te onderdrukken: “Nu is het genoeg geweest. Vanaf vandaag nemen wij als collectieve beschaving het heft weer in handen. En wij ontslaan op dit moment jullie allemaal uit jullie rol!”.

En dan zou een econoom hiervan zeggen: “Ha, die Martijn van Staveren is een zwaar gestoorde man, want dat helpt helemaal niet!”. Maar vergis je niet wat de kracht is als je met twee mensen een plant kunt genezen of een waterkristal kunt aanpassen. Wat kun je dan wel met honderd miljoen mensen? Weet je, dat is een collectief ontslag. Dat is iets dat begint op een simpele basis, maar daarvoor is wel nodig om te erkennen dat we eerst alles los dienen te laten. Dat is het belangrijkste. Dat is toch prachtig?

Arjan: Wat ik ook wel interessant vind is hoe jij, bijvoorbeeld, weet dat zo’n convenant er is. Je noemt even en passant dat er zo’n convenant is; hoe is dat aan jou gecommuniceerd, hoe weet je dat?

 Martijn: Daar spreek ik gewoon over met beschavingen. Het zijn menselijke beschavingen zoals wijzelf. Dat zijn de Siriaanse beschavingen die heel direct verbonden zijn met de situatie waar de mensheid nu in verkeert. Daar hebben ze zelf ook een medeaandeel in, Arcturiaanse beschavingen, er zijn heel veel verschillende Arcturiaanse beschavingen.

En ook Phoebel beschavingen, dat zijn katachtige mensen. Daar heb ik hele gesprekken mee gehad. Het is een vrij diepgaand gesprek geweest toen ik 23 was; op mijn 19de verjaardag begon dat. Op mijn 23ste heb ik daar hele gesprekken mee gevoerd. Deze wezens zijn qua vorm als het ware gewoon 100% in een menselijk lichaam. Ze hebben gewoon ook normale kleding aan net als wij, maar komen binnen in dit veld waar wij nu in gelinkt zitten, via heel geavanceerde technologie. Ze vliegen een hologram in; zo kun je het zien.

En ik heb daar hele gesprekken mee gevoerd. Gewoon zoals wij ook met elkaar zitten. Dat is niet een telepathisch contact geweest; dat is gewoon een echt contact geweest van wezen op wezen. En ik heb daar gesproken met één van de commandanten, om het zo maar te zeggen. Het is niet het juiste woord want ze kennen die hiërarchie helemaal niet. Maar iemand die daar mee te maken heeft, iemand die in de vertegenwoordiging zit van een stukje van een hele grote alliantie. Hij vertelde ook al deze informatie en liet daar ook op een heel daadkrachtige wijze zien dat de mens – en ik kreeg beelden te zien – hoe de mens is opgebouwd en welke velden er nu zijn uitgeschakeld.

Als je dat te zien krijgt in allerlei verschillende processen, ga je beseffen van, Jemig, wat een fantastisch mooie wezens zijn wij! Nou wist ik dat op dat moment al, maar ik kreeg het te zien op een wijze zoals ik het nog nooit had gezien. Op een technologische wijze van hen, op een scherm dat geprojecteerd werd in de atmosfeer, waar ik met mijn bewustzijn in kon linken. Dus, ik kon door naar een bepaalde plek te kijken werd mijn bewustzijn gelinkt in dat scherm. En dat zijn ook schermen die gebruikt worden voor bepaalde operatiesystemen om ook fysiek operaties uit te voeren. Maar goed, dit even terzijde.

Ik heb hele gesprekken daarover gevoerd. En zij hebben klip en klaar aangegeven: Wij zullen op de meeste vragen die jullie stellen geen antwoord geven. Achter de channelings zitten wij niet; die komen uit een ander veld. Als jullie het onderzoek durven te doen en jullie durven werkelijk vrij dat onderzoek te doen, zonder aannames, zal je dienen te constateren dat er maar één weg is om terug te keren in het groter bewustzijn. En dat is door eerst afscheid te nemen van alles wat je tot nu toe hebt gedacht, gevoeld en geleerd. En dan vat ik hem heel gecomprimeerd samen. En dat is waarachtig wat er ook aan de hand is. Kijk maar hoe de hele wereld in verdeeldheid zit, in modellen.

Arjan: Het is eigenlijk ook het kwijtraken van je persoonlijkheid.

Martijn:: Natuurlijk. En wat is dan je persoonlijkheid? Is het dat is dan dit plaatje? Als ik het plaatje weghaal van wie Martijn is, wat blijft er dan nog over? En ik daag iedereen op een hele krachtige en positieve wijze uit om dat te durven doen.

Want ik weet dat ik met mijn informatie wat niet mijn informatie is ,maar die ik dus nu wel als Martijn naar voren breng, dat ik daar dus wel eens behoorlijk de kussens en kaarten mee opschud. Maar dat is ook nodig. Het is ook nodig om in dat onderzoek te kunnen komen. We hebben ook wel eens chaos en verwarring nodig om uit dat model te komen.

 En het is de tijd om dat te doen. En het is niet voor niets dat ik met héél veel mensen uit alle lagen van religies gesprekken heb. Mensen die me opzoeken en die ook zeggen: “Ja, je hebt toch wel hele rare informatie. Daar wil ik toch iets meer over weten.” En dan kom je in een diepgaand gesprek en dan ontdek je – en dat is interessant, dat vind ik echt interessant – dan ontdek je vanuit je verstand en vanuit je gevoelsbewustzijn dat iedereen op zoek is naar dat grotere stuk binnen in zichzelf! En dan zijn alle verschillen die er dus opgeplakt zijn door middel van religie, culten en spirituele groepen et cetera, die zijn ineens weg.

Dan kijk je elkaar in de ogen en zeg je: “Wis en waarachtig, jij bent net zo op zoek naar jezelf en naar vreugde en liefde als ik.” Hebben we daar dan die modellen werkelijk voor nodig? Dat is de hamvraag. Nee, is het antwoord; dat model hebben we helemaal niet nodig. Die modellen zorgen er juist voor dat we ons zelf niet ontmoeten. En daar is de economie ook een model van. Er zijn allerlei modellen gaande.

Cover foto: Les Chatfield

Fragment uit: https://www.youtube.com/watch?v=KJEGH8ASahA&list=PPSV

20151210-MvS-Crowd-Power-nr07-Inserties-engelen-en-robots   (1:41:26)

Over dit veldbewustzijn (het experiment) en de rol van de Mens

Een reactie plaatsen

(Fragment uit Crowd Power 13 )


Het is zo dat je zou kunnen zeggen dat dit hologram, dit veldbewustzijn, een creatie is. Dit hele universum dat we hier ervaren, dus ook de aarde, is een creatie van zeer geavanceerde wezens. En het is belangrijk om daar nu naar toe te gaan, omdat deze vraag natuurlijk vaker gesteld wordt.

Want het is niet zo dat we per definitie vastzitten in de Matrix. Maar het is wel zo dat wij in
die Matrix aanwezig zijn. En wij kunnen ons bewustzijn dus daarin verschuiven. Daarom is het
ook zo belangrijk en daar ben ik ook bewust jarenlang mee bezig geweest, om de onderwerpen
waar mensen niet over spreken willen, die de New Age- en de oude spirituele realiteit-mensen
juist buiten willen houden, om die bespreekbaar te maken.

Want er zijn krachten die de mensheid misleiden. En als we dan spreken over simulatie, als we
spreken over de Matrix (en ons afvragen): “Wat is er dan eigenlijk aan de hand, waar komt het
dan vandaan? Waar komt de natuur vandaan?” Ik wil dit er over zeggen:

De mens, de oorspronkelijke mens komt.., de gouden kronieken van de mensheid komen uit een
heel ander universum, uit een heel ander scheppingsveld. Daar is een aarde, die vele malen
groter is dan de aarde die wij hier kennen. Het zijn schillen over elkaar heen. Die wereld is nog
steeds intact. Het is een wereld waar heel veel gebeurd is, maar het is een wereld die nog steeds
intact is.

In die wereld zijn de mensen daar (aanwezig) als oorspronkelijke wezens, in opperste staat van
bewustzijn. Die mensen, die daar leven zijn wezens die zo ver geëvolueerd zijn, dat ze letterlijk
gelijkgesteld zijn aan de schepping. Alles wat er binnen en buiten is, is er wel én niet. Dus dat is
voor ons brein niet te bevatten. Er wordt wel eens gezegd: “Als we terugkeren in ons
oorspronkelijk bewustzijn keren we terug in het niets. Dan gaan we op in het niets.” Dat is een
mooie uitspraak. Ik draai hem graag om. Op het moment dat wij terugkeren in ons oorspronkelijk
bewustzijn, dan keren we terug in “alles wat is.” Dat betekent dat ons bewustzijn overal en in
elke cel, in elke lichtcode, in elk universum, aanwezig zal zijn. Dat is de essentie. De essentie is,
dat wij wezens zijn waarin wij vanuit dat Zijn, overal aanwezig zijn. In elk deel van de schepping.
Als “supreme beings of consciousness.” Die rol vertegenwoordigen wij nog steeds in een andere
realiteit, nog steeds. Er is iets aan de hand. En wat is er aan de hand? De mens had op een
bepaald moment, als bewustzijn, als schepping…, Wij noemen dat hier op de aarde God. God is
een invasiewoord van een andere macht, maar wij zijn zelf die schepping met elkaar, wíj zijn de
“Force and essence of life.”
Er is iets ontstaan waardoor wij geen toegang meer hadden tot andere
delen in dat scheppingsveld. En dat komt omdat daar programma’s draaiende zijn, simulaties, die
gecreëerd zijn door andere rassen die afgedwaald zijn van het oorspronkelijke mensdom.

ARJAN: Zijn die per definitie artificieel?

MARTIJN: Die zijn niet artificieel, maar als je deze woorden terug voelt in jezelf, dan kun je
hiervan synoniemen zien van wat er nu plaatsvindt op aarde in de robotten-serie en de Cyborg
realities. Dus de mensheid wordt geïmplementeerd door technologie en zal zichzelf technologisch
gaan upgraden. Daarmee zal het definitieve verval van het emotionele bewustzijn worden
beklonken, waarmee de spiritualiteit van de mens in essentie zich nog meer terug gaat trekken
en waardoor eigenlijk het hele fysieke lichaam een complete Cyborg-reality begint te worden,
vleselijk.

ARJAN: Dat is het doel?

MARTIJN: Dat is de doelstelling van wat hier nu op aarde gebeurt. Het is dezelfde situatie die
zich heel in het heel groot in een ander veld heeft voorgedaan, bij andere wezens, niet bij ons.
En wat is daar gebeurd? Er zijn mensen – van oorspronkelijkheid – bezig met een evolutie. Je
bent niet zomaar een “particle of God,” hè? zoals we dat dan in het Engels zeggen; daar is
evolutie voor nodig, een bewustzijnsprogramma. En dat betekent zoveel mogelijk ervaren, dus
dan sluit je niets buiten. Hier op de aarde zijn we daar heel goed in, in het zoveel mogelijk
buitensluiten, want dan kom je jezelf tegen. Die wezens, die mensen (waren) van origine, zijn
helemaal gedegenereerd. Ze zien er niet meer uit als mensen. Gedurende mijn hele jeugdperiode
heb ik contact gehad met deze “beings.” Het zijn dus de Designers, de oorspronkelijke Designers,
van dit universum waar we nu in leven.

Het zijn mensen die ongeveer gemiddeld 1.80 meter groot zijn, dus net als de mensen op deze
aarde. Ze hebben een vrij brede schedel met een ongelooflijk smalle onderkant van het gezicht,
ze hebben een heel langwerpig, puntvormig gezicht. Die wezens zijn al minstens sinds miljarden
jaren op zoek naar de essentie. (Op zoek) om in dat fysieke lichaam dat zij ervaren, om de
essentie van het scheppingspotentieel, – het Al-bewustzijn – terug te vinden in zichzelf. Dus ze
zijn de codes kwijtgeraakt en hebben zichzelf in leven weten te houden door zichzelf voortdurend
te klonen. (Zo hebben ze) hun bewustzijn daardoor steeds weer verder kunnen overzetten in een
ander lichaam.

ARJAN: Een vraagje tussendoor. Is het dan zo dat er in het oorspronkelijke levensveld ook
ontwikkeling is? Dat daar niet perfectie is, dat alles daar al is, maar dat ook daar ontwikkeling is?

MARTIJN: Perfectie is juist dat Al-ontwikkeling er is. De perfectie van het leven is, dat er
voortdurend ontwikkeling is. En dat er geen eind is omdat er geen eind is. Wij koppelen het
woord perfectie aan iets, dat er niet meer iets kan zijn dat niet loopt of wat beter kan.

ARJAN: Het statische hè?

MARTIJN: Precies. En als je kijkt in het dierenrijk – we gaan zo verder waar ik was gebleven –
Het dierenrijk is niet op zoek naar perfectie. Het dierenrijk evolueert uit zichzelf voortdurend naar
gelang wat er zich aandient. Dus de evolutie hier ook op deze aarde (betekent): Als iets uitsterft,
een soort, dan komt er iets anders voor terug. En dat is één en hetzelfde bewustzijn dat daarin
aanwezig is. Dat is de kracht, de “Force of life.”

De dieren gaan niet zeggen van: “Ja nou, dit is geen perfecte wereld; wij willen dat veranderen.”
Dat is iets wat hier door de mensheid hier heen loopt, wat niet “mens-eigen” is. Iets dat op zoek
is naar de essentie van het leven en dat wil afdwingen in een vorm.

Dus ja, terugkomend op jouw vraag: In de oorspronkelijke wereld is er voortdurend beweging in
bewustzijn, voortdurend. Het Al-bewustzijn is voortdurend aan het onderzoeken, voortdurend. En
daar is dus een perfecte werkelijkheid doordat alles er mag zijn. En doordat alles er mag zijn en
alles toegankelijk is, en alles er ook voor iedereen aanwezig is, en ook letterlijk te gebruiken is
voor elkaar, zichtbaar …is dus iets dat een ander bij zich draagt dat misschien nog geëvolueerd
kan worden, direct in evolutie, in potentie aanwezig. En (dan) kan het, als een ander zoals jij,
daar naar zou kijken. (Als jij) het zou observeren, kan het gelijk door gekoppeld worden naar het
Al.

Ik ga nu terug naar de wezens van de creatie.
Er zijn verschillende groepen, mensen, er zijn verschillende takken. Eén van die takken zijn de
Umbraha. Dat zijn mensen zoals wij. De Umbraha-beschaving is teruggekeerd in de essentie van het
menszijn en ondersteunt de mensen hier op aarde, op dit moment, achter dit hologram, om in de
eigen emoties te durven komen en om de kracht van de symboliek terug te halen in de emotie.

ARJAN: Als oorspronkelijk mens?

Martijn: Als oorspronkelijk mens.
Deze mensen hebben diezelfde route afgelegd en zijn helemaal de essentie van het menszijn
kwijtgeraakt. En dat is ook belangrijk; het uiterlijk van de beschaafde mens, zoals wij er dus
uitzien, dat is een afspiegeling van wat we dus ook zeggen “God.” Een afspiegeling van de
“essence”, van “alles wat is” .

De essentie is hoe completer wij worden van binnen, hoe toegankelijker we zijn voor “alles wat
is”, álles hè, ook voor de “dark-matter beings.” Dus niet zeggen: “Die mogen er niet zijn, daar
willen we niets mee.” Hoe completer wij zijn, hoe heler wij er uitzien. Hoe meer wij toestaan, hoe
meer ons DNA geüpgraded wordt door een gevoelskracht waardoor ouderdom verdwijnt. We
hoeven niet op zoek te gaan naar de bron van de eeuwigheid en de onsterfelijkheid; wij zijn dat
in essentie al.

Wat ik wil zeggen is dat er een verval is gekomen in het menselijk bewustzijn, bij bepaalde
soorten en afdelingen van de oorspronkelijke beschaving van de mens. En die val van het
bewustzijn heeft er toe geleid dat er nog maar 10 % verbinding was in het krachtveld van die
mensen met de “force of life.” En wat er nodig was voor deze mensen, was om zichzelf te gaan
ervaren, door te bestuderen hoe een mens zich ontwikkelt. Door daar zelf naar te kijken, – dus
die beschaving ging zichzelf bestuderen – konden ze gaan invoelen. (Invoelen) in het lichaam, in
het bewustzijn dat dus corrupt was geworden. Door een beschaving te observeren die dat dus
weer herstelt, kunnen zij gaan begrijpen en voelen van binnen wat die beschaving doet. En
kunnen ze het implanteren in zichzelf.

Ik ga het anders vertalen.
Wat ze hebben gedaan: Ze hebben een beschaving gecreëerd, hier op deze aarde en dat zijn acht
verschillende super-geavanceerde menselijke beschavingen

ARJAN: En “een beschaving gecreëerd”, daar bedoel je de Matrix mee? daar waar wij het over
hebben?

MARTIJN: Ik houd het even bij het biologische aspect en dan ga ik hierna daar op reageren.
Er is een aarde gecreëerd – deze aarde – als een heel groot experiment voor zichzelf. Ze hebben
daar de mens gekloond, uit de oorspronkelijke wereld, – een deel daarvan – en ze hebben dat hier
gebouwd. Er ontstond hier een mens uit een evolutie (die eigenlijk helemaal niet heeft
plaatsgevonden) hier op de aarde. Dus er is een kloon gemaakt, een biologische. De mens kwam
hier ineens. Ineens was de mens hier aanwezig. Daar kun je ook over discussiëren waar dit
lichaam vandaan komt, maar het gaat even over de hoofdlijnen van het verhaal waar dit lichaam
vandaan komt, niet waar wij vandaan komen.

Het lichaam is gefabriceerd met een doelstelling. En de doelstelling is, dat die rassen, die er dus
niet meer menselijk uitzien, dat deze rassen een artificieel biologisch programma hebben
opgestart. (Opgestart) om te kijken hoe die zelflerende neurale wezens, wezens die niet bezield
zijn, zichzelf gaan ervaren. Hoe deze wezens elkaar gaan ervaren en hoe deze wezens zichzelf
terug gaan koppelen in (naar) de essentie van het leven. En door dat te bestuderen, prepareren
ze die hele (dat geheel van) lichamelijke condities. Om die vervolgens terug te implanteren in
zichzelf.

(Arjan wil wat vragen)

MARTIJN: Ik ga nog even verder, ik wil je niet de mond eh …, maar ik wil nog even iets
daarover zeggen. Wat er gebeurd is in dat enorme programma, is dat het werd gezien in de
oorspronkelijke wereld. En dat had effect op de mensen in de oorspronkelijke wereld, omdat ze
voelden dat er een aftreksel, een afgietsel, een deel van zichzelf gekopieerd en gebruikt werd in
een ander universum. Dat is (dus) een interceptie-universum dat gecreëerd is door technologie.
Dat is een copy-paste systeem van Windows, waarin lagen van bewustzijn in een moment worden
nagebouwd, letterlijk, in een moment. In een paar dagen wordt dat opgezet, lees het synoniem in
de bijbel daarin maar terug. Dat hele universum is neergezet. En terwijl dat hele programma zich
afspeelde, hebben wij, als mensen van een andere wereld, gevoeld dat er iets is wat wij niet
belichamen.

Nu terug naar het eerdere deeltje van deze ochtend.

Als wezens van oorsprong zijn wij onderdelen van het Al-bewustzijn. Wij zijn in essentie overal
aanwezig. En we ontdekten dat er onderdelen zijn in het bewustzijn waar ons
scheppingspotentieel niet aanwezig is. En we besloten om daar in te gaan omdat het de essentie
is. En dat is wat we nu aan het doen zijn. Wij zijn met ons bewustzijn aangekoppeld in een
artificieel universum, dat er dus daadwerkelijk is op basis van een andere technologie. En in dat
universum staan niet meer de Designers van dat leven aan het roer, maar staan er andere, 100%
Cyborg-werelden aan het stuur, (werelden) die wij op dit moment aan het creëren zijn op de
aarde.

Dus wat er gebeurd is, is dat wat we nu aan het ontwikkelen zijn hier op de aarde, is de
technologie die de overhand krijgt. Technologie waar het menselijk bewustzijn in potentie niet in
aanwezig is en vaak ook ontwikkeld wordt door Cyborg-menselijke lichamen. Lichamen die dus
niet bezield zijn en dus gewoon louter doen waar ze voor ontwikkeld zijn. Uit deze wereld waar
wij nu zijn aanbeland, ontstaat een compleet nieuwe macht die – in een andere tijd – terugreist
naar 1952, van(uit) dit leven waar wij nu in zitten, om vervolgens de macht over te nemen van
de Designers.

ARJAN: Dat is niet 1958? Dat is een ander moment?

MARTIJN: Nee, dat sluit daarop aan. En die Designers, die dus dit hele universum gecreëerd
hebben, staan erbij en kijken er naar. Want door de manipulatie die door ons fysieke lichaam
heenloopt…, de Annunaki- de Nomos-beschavingen en er zijn nog een aantal andere
beschavingen, – die diepgaande techno…, dat zijn dus 100% Cyborg-realities – hebben ons
lichaam neurologisch onder controle gebracht via hyper-neurologische systemen met mindcontrol.
Die zorgen er eigenlijk voor dat wij, door onze eigen onbereidwilligheid om aanwezig te zijn als
“creators” in dit lichaam en als legitieme houders om hier aanwezig te zijn, (wij) als – ik noem het
nog een keer – een onderdeel van God, (zo) zorgen zij dat wij in een onbereidwillige fase zitten
en dat wij heel erg (zijn) gaan geloven dat de kracht buiten ons is.

En daardoor is er nu iets heel groots aan de hand . Want de Designers van dit leven zijn in
aankomst in ons bewustzijn. Zij hebben ons nodig, om óp te staan, – dat is de wederopstanding –
(Zij hebben ons nodig) om terug te keren als oorspronkelijke krachtwezens hier in het “hier en
nu”. Op het moment, dat wij het menselijk bewustzijn kunnen bevrijden van de manipulaties – en
dat doen we dus ook – kan dat programma dat zij hebben ontwikkeld – waar wij uiteindelijk ook
voor gekomen zijn uiteindelijk om dat te belichamen met de “force of life”, om te zorgen – dat
kunnen wij – dat de kronieken van ons bewustzijn in dit lichaam aanwezig zullen zijn. Dan kunnen
wij er daarna weer uitgaan en kunnen wij zeggen van: “Alsjeblieft lieve familie, dit is jullie
experiment.”

ARJAN: Zo werkt het.

MARTIJN: En dan worden wij wakker in een andere dimensie, in een dimensie waar we nog niet
volledig in ons vermogen zijn en wij zullen door die stap heel snel terugkeren in ons
oorspronkelijk vermogen. Dus er loopt een ongelooflijk groot, intergalactisch programma. En de
ogen staan gericht op alle mensen die het lef durven te hebben in zichzelf. Die de moed tonen om
dit onderwerp naar voren te halen. Want het komt erop aan dat je jezelf durft te erkennen. Het
gaat niet meer om pijn of verdriet; het gaat erom er te zijn.

ARJAN: Want als we er zijn en we worden wakker, dan worden we wakker in 1958?

MARTIJN: Er komt een hele korte flashback door ons hyper-neurologisch systeem heen.

Bron:
Crowd Power 13 | Geluk, oorspronkelijk leven en bekrachtigen van jezelf | M019

De Moederboom vinden

Een reactie plaatsen

De inleiding van het mooie boek van Suzanne Simard, een Canadese die haar verwondering en haar bevindingen onthult over het leven, communiceren en verbindingen van bomen in bossen.

Inleiding

VERBINDINGEN

Generaties lang heeft mijn familie de kost verdiend met het kappen van bossen. Ons voortbestaan ​​was afhankelijk geweest van dit nederige beroep.

Het is mijn nalatenschap.

Ikzelf heb ook een behoorlijk aantal bomen gekapt.

Maar niets leeft op onze planeet zonder dood en verval. Hieruit ontspringt nieuw leven, en uit deze geboorte zal nieuwe dood voortkomen. Deze spiraal van leven leerde me ook een zaaier te worden, een planter van zaailingen, een bewaker van jonge boompjes, een onderdeel van de cyclus. Het bos zelf maakt deel uit van veel grotere cycli: de opbouw van de bodem, de migratie van soorten en de wateromloop van oceanen. De bron van schone lucht, zuiver water en goed voedsel.

Er schuilt een nodige wijsheid in het geven en nemen van de natuur – haar stille overeenkomsten en zoektocht naar evenwicht. Er schuilt een buitengewone vrijgevigheid in.

Een boom in Schwarzwald, Duitsland

Het werken aan de ontrafeling van wat het was wat de bossen “doet tikken”, en hoe ze verbonden zijn met de aarde, vuur en water, maakte van mij een wetenschapper. Ik observeerde het bos en ik luisterde. Ik volgde waar mijn nieuwsgierigheid me heen leidde, ik luisterde naar de verhalen van mijn familie en mijn volk, en ik leerde van de onderzoekers. Stapje voor stapje – puzzelstuk na puzzelstuk – stopte ik alles wat ik had in mijn zoektocht naar wat er nodig is om de natuur te genezen.

Ik had het geluk een van de eersten te worden van de nieuwe generatie vrouwen in de houtkapsector, maar wat ik aantrof, was niet te begrijpen. Integendeel, ik ontdekte uitgestrekte landschappen zonder bomen, bodems ontdaan van de complexiteit van de natuur, een aanhoudende hardheid van de elementen, gemeentes ontdaan van oude bomen, waardoor de jonge bomen kwetsbaar waren, en een industriële orde die vreselijk misplaatst aanvoelde. De industrie had de oorlog verklaard aan die delen van het ecosysteem – de bladplanten en loofbomen, de knabbelaars, scharrelaars en teisteraars – die werden gezien als concurrenten en parasieten van handelsgewassen, maar waarvan ik ontdekte dat ze noodzakelijk waren voor het genezen van de aarde. Het hele bos – centraal in mijn bestaan ​​en mijn gevoel voor het universum – leed onder deze verstoring, en daardoor leed al het andere er ook onder.

Ik ging op wetenschappelijke expedities om uit te zoeken waar we zo vreselijk de mist in waren gegaan en om de mysteries te ontrafelen waarom het land zichzelf herstelde wanneer het aan zijn lot werd overgelaten – zoals ik had zien gebeuren toen mijn voorouders bomen begonnen te kapen op wat lichtere manier. Gaandeweg werd het mysterieus, bijna griezelig, hoe mijn werk zich in gelijke tred ontvouwde met mijn persoonlijke leven, net zo nauw verweven als de delen van het ecosysteem die ik bestudeerde.

“Ik ontdekte dat ze zich bevinden in een web van onderlinge afhankelijkheid, verbonden door een systeem van ondergrondse kanalen, waar ze dingen bemerken, verbinden en relaties vormen met zo een oeroude complexiteit en wijsheid ​​dat het niet langer ontkend kan worden. “

De bomen onthulden al snel verbluffende geheimen. Ik ontdekte dat ze zich bevinden in een web van onderlinge afhankelijkheid, verbonden door een systeem van ondergrondse kanalen, waar ze dingen bemerken, verbinden en relaties vormen met zo een oeroude complexiteit en wijsheid ​​dat het niet langer ontkend kan worden. Ik voerde honderden experimenten uit, waarbij de ene ontdekking tot de volgende leidde, en door deze zoektocht ontdekte ik de lessen van boom-tot-boomcommunicatie, van de relaties die een bosgemeenschap creëren. Het bewijs was aanvankelijk zeer controversieel, maar de wetenschappelijke bevindingen staan ​​nu bekend als grondig, peer-reviewed en veelvuldig gepubliceerd. Het is geen sprookje, geen verbeelding, geen magische eenhoorn en geen fictie uit een Hollywoodfilm.

Deze ontdekkingen stellen veel van de beheerpraktijken ter discussie die het voortbestaan ​​van onze bossen bedreigen, vooral nu de natuur worstelt om zich aan te passen aan een opwarmende wereld.

Mijn vragen begonnen vanuit een oprechte bezorgdheid over de toekomst van onze bossen, maar groeiden uit tot een intense nieuwsgierigheid, waarbij de ene aanwijzing de andere opvolgde, over hoe het bos meer was dan alleen wat bomen bij elkaar.

In deze zoektocht naar de waarheid hebben de bomen me laten zien hoe sensitief en ontvankelijk ze zijn, hoe ze verbinden en met elkaar communiceren. Wat begon als een erfenis, en vervolgens als een plek uit mijn jeugd, een soort van troost en avontuur in West-Canada, is uitgegroeid tot een dieper begrip van de intelligentie van het bos en, nog meer, een verkenning van hoe we ons respect voor deze wijsheid kunnen herwinnen en onze relatie met de natuur kunnen helen.

Tree, Syria – (c)Taras Kalapun

Een van de eerste aanwijzingen kwam toen ik de berichten aan het aftappen was die de bomen heen en weer stuurden via een cryptisch ondergronds netwerk van schimmels. Toen ik het verborgen pad van de gesprekken volgde, leerde ik dat dit netwerk doordringt in de hele bosbodem en alle bomen verbindt in een netwerk van boomgroepen met schimmelverbindingen ertussen. Een schematische kaart onthulde, tot mijn verbijstering, dat de grootste, oudste bomen de bron zijn van schimmelverbindingen met opkomende zaailingen. Bovendien staan ​​ze in verbinding met alle buren, jong en oud, en dienen ze als spil in een jungle van draden, synapsen en knooppunten. Ik neem je mee op reis die het meest schokkende aspect van dit patroon onthulde: dat het overeenkomsten vertoont met ons eigen menselijke brein. Daarin nemen oud en jong elkaar waar, communiceren en reageren ze op elkaar door chemische signalen uit te zenden. Chemicaliën die identiek zijn aan onze eigen neurotransmitters. Signalen die ontstaan ​​door ionen die door schimmelmembranen stromen.

De oudere bomen kunnen onderscheiden welke zaailing uit hun familie is.

De oude bomen zorgen voor de jongen boompjes en voorzien hen van voedsel en water, net zoals wij dat met onze eigen kinderen doen. Rede genoeg om erbij stil te staan, diep adem te halen en na te denken over de sociale aard van het bos en hoe cruciaal dit is voor de evolutie. Het schimmelnetwerk lijkt de algemene conditie van bomen te promoten. En meer. Deze oude bomen bemoederen hun kinderen.

Snow capped by Judy Williams

De Moederbomen.

Wanneer Moederbomen – de majestueuze knooppunten in het centrum van communicatie, bescherming en bewustzijn in het bos – sterven, geven ze hun wijsheid door aan hun verwanten, generatie na generatie, en delen ze de kennis van wat helpt en wat schaadt, wie vriend of vijand is, en hoe zich aan te passen en te overleven in een steeds veranderend landschap. Het is wat alle ouders doen.

Hoe is het mogelijk dat ze waarschuwingssignalen, berichten van erkenning en veiligheidsmeldingen net zo snel kunnen versturen als telefoontjes? Hoe helpen ze elkaar door nood en ziekte heen? Waarom vertonen ze menselijk gedrag en waarom functioneren ze als een burgermaatschappij?

Na mijn leven lang bosdetective te zijn geweest, is mijn perceptie van het bos op de kop gezet. Met elke nieuwe onthulling raak ik dieper verankerd in het bos. Het wetenschappelijke bewijs is onmogelijk te negeren: het bos is geprogrammeerd voor wijsheid, bewustzijn en genezing.

Dit is geen boek over hoe we de bomen kunnen redden.

Dit is een boek over hoe de bomen ons zouden kunnen redden.

Bron: https://suzannesimard.com/wp-content/uploads/2021/04/finding-the-mother-tree_introduction_suzanne-simard.pdf

Vertaling uit het Engels door Anna Krasko

Foto-bronnen:

More than 200 year old tree of Silk Cotton (Ceiba pentandra) at Lalbagh, Bangalore door P.L. Tandon https://www.flickr.com/photos/13070711@N03/8603788960/

https://www.flickr.com/photos/judywilliams/5363812681/

https://www.flickr.com/photos/80199236@N03/21555202302/

https://www.flickr.com/photos/anpalacios/14360578462/

Pine door Kamil Chrystman

Overvloed van planten – Philip Forrer

Een reactie plaatsen

Er komt steeds meer informatie over de manieren van groenten verbouwen meer in samenwerking met de natuur. Ik las dat in sommige Engelse gemeentes experimenteren ze met Tiny Forests, een methode van snelle bosaanleg op elke grond en op zeer beperkte oppervlakte, geschikt voor stedelijke omgeving. Het is beschreven door Japanner Akira Myiawaki, hier is een voorbeeld van zo’n bos aangeplant in Zaandam, Nederland: Tiny Forest documentary about the effects of the Miyawaki method in the Netherlands https://www.youtube.com/watch?v=LyHVQtDtlMk

Ook van deze documentaire was ik heel blij en wil ik met jullie delen. Overvloed Van Planten (Philip Forrer – verhoogde tuinbedden) – 19:25, Frans gesproken, Nederlandse ondertitelingen

Aantekeningen bij deze docu:

In 1955 schreef  de Amerikaanse Ruth Stout haar eerste boek over haar methode om tuin met hooi te bedekken. In 1974 verscheen er een vertaling  van haar boek, “Tuinieren zonder spitten”, uitgegeven door Arcanum/Schors.

Andere inspiraties:
“Een Franse uitgever, Daniel Fargeas uit Vingrau, vertelde mij dat hij een schrift had gevonden met aantekeningen van een Franse generaal die betrokken was bij de kolonisatie van Afrika, iets na het jaar 1800. Het land was onbekend, maar de generaal beschreef een volk dat geen geld, land of tuinbouw kende, maar toch in overvloed en vrede leefde. Zij gooiden al hun afval op hopen, en daarop groeiden al hun voedselgewassen.

Nadat hij mij dit vertelde, ben ik direct aan de slag gegaan. Ik bouwde zestien piramides gevuld met boomstammen en bedekt met aarde, waarvan één tot drie meter hoog. De vegetatie op die piramides was tropisch te noemen. Een nadeel was echter dat de woelmuizen erg dol waren op deze piramide-tuinvormen en de wortels van de planten aanvraten.”

Na alles te hebben omgevormd tot lange verhoogde tuinbedden, is er geen knaagdierschade meer. Deze manier van tuinieren geeft weinig zorgen:

  • Geen zorgen over de oorspronkelijke grondsoort, of deze matig of slecht is.
  • Geen zorgen over de omgeving, bos of grasland.
  • Geen zorgen over welke planten er wel of niet staan.
  • Geen zorgen over de stand van de maan.
  • Geen zorgen over de vruchtwisseling.
  • Geen zorgen over de nabijheid van plantensoorten.

De enige zorg is: zorg ervoor dat de afdeklaag 20-30 cm dik is. De meest vette klei zal in humus veranderen.

Cursus en lezing met Philip Forrer in Uffelte https://funjar.nl/lezing-tuinheuvels-bouwen-met-philip-forrer-in-uffelte-op-5-april-2025/

Op zaterdag 5 april gaan we samen met Philip aan de slag en bouwen we een echte tuinheuvel in Drenthe. Een dag vol praktijk, waarin je leert hoe je een vruchtbare en duurzame tuinheuvel opzet.

Op zondag 6 april geeft Philip een inspirerende lezing over tuinheuvels. 

De orbs

Een reactie plaatsen

(door Thérèse Jeunhomme) Het is anders dan de hartscommunicatie die ik via de Pleiaden heb. Die maken synchroon dezelfde glyphs en dan zingt mijn hart. 💫✨💛

De orbs (zo noem ik ze nu maar even) voelen anders. Wel als communicatie. Ze zijn niet voor niets ineens zo aanwezig en zichtbaar. En sinds ik deze opnames plaats zien veel meer mensen ze.


Twee weken geleden was de hele nachthemel een gigantisch groot vibrerend bewustzijn. Enorm! Ik stond te huilen. Van ontroering bij het zien en ervaren van zo’n immens vibrerend bewustzijn. Had dit vele jaren geleden ook al gezien tijdens een reis, maar nu dus ‘live’ vanaf planeet Aarde.

Opname 16 februari 2025: Therese Jeunhomme
Opname 2 februari 2025: Therese Jeunhomme

PS: Op haar site kun je nog meer foto’s zien https://vloeibareliefde.com/2025/02/02/starry-night-2/

Koestering van het Water

Een reactie plaatsen

(door Asma) Koestering van het Water (2:10)

Kijkend naar het water van de zee vraag ik mij af:

Wat doe je als het water vervuild is geraakt? Ik voel vanuit mijn hart een omhelzing uitgaan naar het water. Ik sla mijn armen er omheen en met warmte breng ik het dicht bij mijn hart. Aandacht… Ik zou het water koesteren, omhelzen met mijn aandacht. …

Het gehele transcript is te lezen op: https://www.codesvancreatie.nl

Asma Achkroune

www.codesvancreatie.nl

Trillingen van golven en draaikolkjes

Een reactie plaatsen

Luister,
Alleen golven, wind en de stilte daartussenin…
Het is een mooie dag, daar op het strand, onder de zon, op planeet Aarde,
in een Melkweg… op weg… ergens naar toe
Verder is het niks,
Alleen kijken en beleven het moment van Nu,
En elke Nu is bijzonder, schattig, mysterieus, kleurrijk,
Spelend met licht en donker,
Eindeloze trillingen van golfen en draaikolkjes,
Steeds weer verschillend,
Als bewustzijn…

Anna Krasko 2024

Waves & swirls – North Sea (10:00)

Andromeda Sterrenstelsel – 4K

Een reactie plaatsen

Andromeda Galaxy Timelapses 4K (3:43)

Hier is een compilatie van verschillende opnames van Andromeda sterrenstelsel (M31) vanuit verschillende hoeken opgenomen. Het is zo mooi! Wat een creatie, wat een creatiekracht! n er is bewustzijn overal…

Het simpele feit dat we een object kunnen zien dat 2,5 miljoen lichtjaar ver weg is, is verbijsterend. Er zijn zoveel factoren die me gewoon verbazen. …Andromeda … de grootte ervan. Het is ENORM! Aleen al om over na te denken… Dat is slechts één sterrenstelsel van de miljarden die er zijn. Daarom hou ik van astronomie.