Open en echt contact

(door Sirpa van der Steen – Ilsink)
Dit is mijn eerste blog binnen een nieuwe reeks. Deze reeks gaat over zuiverheid, open en echt contact oftewel een vrije verbinding. Van binnenuit ervaar ik mijn hele leven lang een diepe betrokkenheid bij dit thema. Als klein meisje voelde ik al van alles en nam ik veel bij anderen waar. Wat ik vooral voelde en zag, was dat mensen zich vaak anders gedroegen dan dat ze zich voelden. In het verleden kon ik hierdoor nog wel eens aan mezelf gaan twijfelen. Door wat ik allemaal als kind meemaakte, voelde ik mij heel afhankelijk van mijn omgeving. Daar heb ik uitgebreid over geschreven in mijn eerste reeks blogs. Ik leerde op mijn omgeving te oriënteren en de ander tegemoet te komen. Door mijn angst te worden afgewezen, heb ik mezelf vaak verlaten.

Diep in mij zit een verhaal van het niet waard zijn. Dit stond een vrije verbinding met mijn omgeving vaak in de weg. Ik heb mezelf hiervan vrij gemaakt en mijn ontwikkel trauma helemaal doorvoeld. Als ik even niet oplet, kan mijn verhaal nog steeds wel eens opspelen. Dit uit zich bijvoorbeeld dan in dat ik mij onzichtbaar maak en de ander teveel ruimte geef. Diep van binnen heeft iedereen een eigen verhaal en daaruit voortkomende strategieën. Dit zorgt vaak onbewust voor veel onzuiverheid in het contact met anderen. Hoe dat precies werkt, heb ik voor mezelf helemaal onderzocht en doorgeworsteld.

Contact
Binnen ons huidige menselijke contact is er altijd een zender en een ontvanger. De één zendt een boodschap uit en de ander ontvangt die boodschap. Onze communicatie gaat vaak zo snel dat de zender en ontvanger door elkaar heen lopen. Hierdoor is er een constante uitwisseling van informatie en onderlinge beïnvloeding. Net als onze maatschappij ervaar ik onze communicatie regelmatig als vluchtig. Ik krijg er ook steeds meer last van, omdat ik binnen deze vluchtigheid mijn gevoel er minder goed kan bijhouden. Waardoor ik mezelf niet kan zijn.

Er is vaker meer contact op basis van gewoontes, strategieën, maniertjes en conditionering. Ons denken en ego staan dan aan het roer. Mensen luisteren vaak om te reageren. Vallen elkaar in de rede en pakken elkaars verhaal af. Daarbij geven veel mensen ook nog eens te pas en te onpas direct en indirect meningen, oordelen en/of adviezen. Er worden allerlei aannames gedaan op basis van eigen referentiekaders. De inhoud van een boodschap gaat vaak verloren, omdat we het de ruimte niet geven. Ons contact heeft als basisvoorwaarde vertraging nodig. Zodat we in het moment volledig aanwezig kunnen zijn en er zuiver contact kan ontstaan.

Communicatie in combinatie met ons verhaal
Een boodschap heeft meerdere lagen; waaronder een inhoud- en een betrekking laag. De betrekking gaat over de relatie. Hoe je strategisch een boodschap overbrengt, zegt alles over jouw bedoeling naar de ander. Hoe jij jezelf ziet ten opzichte van de ander. Wat je van hem of haar verwacht. Jouw verhaal loopt vaak onbewust door jouw persoonlijkheid en boodschap heen. Het zijn de toon, het maniertje en/of non-verbale communicatie die onze zintuigen en zenuwsystemen dieper ontvangen dan welke inhoudelijke boodschap dan ook. Deze extra informatie die met de zender van de boodschap wordt meegezonden kan gevoeligheid bij de ontvanger van die boodschap activeren. Als de ontvanger onvoldoende in zijn of haar eigen krachtveld staat, is de kans groot dat er een oud verhaal wordt getriggerd. We zijn ons onvoldoende bewust van wat we uitzenden en/ of hoe we het ontvangen.

Ik ben bijvoorbeeld gevoelig voor afwijzing. Als ik in de communicatie met de ander enigszins wat afwijzing ervaar, kan er in mij een oud verhaal worden geactiveerd. De afwijzing die de ander ergens heeft meegezonden, komt vaak ook ergens uit zijn of haar verhaal voort. Als we deze overdracht de vrije loop geven, wordt ons contact minder zuiver. De ander heeft het vaak niet eens in de gaten. Als ik het niet in het moment benoem, dan kan het onprettige gevoel blijven hangen. Er ontstaat dan een donkere gedachtestroom over de ander of de donkere stroom slaat bij mij naar binnen waardoor er twijfel ontstaat.

Wat je ook vaak ziet, is dat iemand wordt getriggerd en voor een directe aanval ‘kiest’. Ze geven de schuld en leggen de verantwoordelijkheid van hun onprettige gevoel direct bij de ander. Iedereen gaat op zijn eigen manier met een trigger om. Hoe ga jij hiermee om?

Overdracht
In het contact kunnen we onbewust geleiders zijn in het triggeren van de ander. Hoe meer iemand open staat voor de ander, hoe kwetsbaarder hij of zij is voor deze ‘aanval’. Als A bijvoorbeeld meer open staat, is haar/zijn oriëntatie meer op B gericht en staat A minder sterk in haar/zijn autonome krachtveld. Door middel van overdracht ontvangt B informatie terug en kan bijvoorbeeld ‘uit het niets’ koud en kil worden. Mijn ervaring is dat A en B vaak niet eens echt bewust zijn van de verandering in hun gedrag. Hierdoor kan bij de persoon die open stond het oude verhaal aan gaan en uit balans raken. Dit is een enorme energielek. Wat eerst zo gaaf en vol verbinding was, is opeens ijzig, koud en kil. De ander zou zeggen, wat eerst zo vrij en relaxt voelde, is opeens benauwend en irritant. En trekt zich verder terug uit de verbinding. Herken je dit? Het heeft geen zin daar iemand de schuld van te geven. Degene die meer open stond, kan hiermee ook een ‘aanval’ hebben opgeroepen. Het is een continue uitwisseling van informatie. Dit is een duidelijk zichtbaar voorbeeld. Wat ik vaker zie gebeuren, is dat overdracht juist heel subtiel gaat. Waardoor mensen het niet goed kunnen vastpakken.

Overal waar mensen elkaar ontmoeten, vindt er overdracht plaats. Binnen de familie, bij vriendschappen, met collega’s, cliënten, teams en groepen. Kijk maar eens heel goed naar jouw ervaringen, bijvoorbeeld naar dat gedoe met die leidinggevende, in die groep, met die specifieke cliënt, vriendin of collega. Zo was je nog in een prettige gemoedstoestand, maar door die specifieke ervaring voel je je opeens minder goed en gaat er een reactie aan. Het maakt niet eens uit of het live of online contact is. Zelfs met geschreven tekst en met beelden zoals foto’s kan er overdracht plaatsvinden. Wanneer het jouw gevoeligheid raakt, word je geactiveerd. Dit kan al een kleine irritatie en afwijzende gedachte zijn. Overdracht hoeft trouwens niet altijd vervelend te zijn. Er kunnen natuurlijk ook prettige overdrachten zijn, zoals bij verliefdheid, foto’s waar je juist blij van wordt, etc.

Bewustzijnsverruiming op zenden en ontvangen
Kun je je voorstellen hoe snel, verfijnd en gelaagd overdracht van onbewuste informatie via onbewuste geleiders van communicatie gaat? Iedereen heeft zijn of haar eigen verhaal. Al die verhalen worden door overdracht van de zender en tegenoverdracht van de ontvanger continue op elkaar geprojecteerd. Wanneer er één zender en één ontvanger is, is het nog redelijk overzichtelijk. Als dit zich in een groep afspeelt of zelfs via een online groep kijken er zoveel mensen mee. De onzuiverheid verspreidt zich via meer kanalen tegelijkertijd. Daarbij zijn we ook nog eens fysieke energiewezens in een fysieke, maar ook energetische wereld. Er loopt allerlei zichtbare, maar ook onzichtbare energetische informatie door ons heen. Dan is er ook nog manipulatie van buitenaf en wordt er extra informatie onbewust door ons heen gezet. Ik ervaar het soms als een dikke brei waar bijna niet doorheen te komen is. Uit de dikke brei blijven, is echt een uitdaging. Net zoals de diepere verbinding behouden. Zodra de aanwezigheid verslapt en gewoontes het weer van ons overnemen, wordt de verbinding vaak minder zuiver.

Diep van binnen verlangen we allemaal naar verbinding en echt contact. De kans dat we op de ander gaan zitten wachten tot we ons veilig genoeg voelen, is bij veel mensen aanwezig. Het werkt alleen andersom. Als jij iets geeft, ontvang je het terug. Jij bent een belangrijke schakel in het geheel. Wil jij het anders? Dan moet jij wat anders doen. Als we werkelijk vrij met elkaar willen verbinden, dan hebben we binnen ons contact zuiverheid te borgen. Dit doen we door meer bewustzijn te creëren, eerlijk naar onszelf te kijken en onze scripts die we soms (onbedoeld) in deze ‘dikke brei’ afspelen bloot te leggen. We hebben hier allemaal onze eigen uitdagingen in.
Ga jij net als ik voor echt en open contact en wil je de verbinding juist bekrachtigen dan kun je jezelf nu twee vragen stellen:

  1. Ben jij je bewust van hoe jouw informatie bij de ander overkomt?
  2. Ben jij je bewust hoe informatie van de ander bij jou binnenkomt?

Toelichting bij vraag 1
Als jij informatie uitzendt hoe doe jij dat dan? Maak je jezelf soms groter? Neem je veel ruimte in? Pak je het verhaal van de ander over? Praat je hard? Zit de energie rondom jouw borst? Heb je een wat strenge blik? Of juist heel sip? Maak je korte en strakke zinnen? Kijk je soms een beetje weg of juist op de ander neer. Frons je met je wenkbrauwen of ervaar je ongeduldigheid en ben je wat bewegelijk. Wend je je af, zit je naar achteren, naar voren of juist in elkaar gezakt. Voel je veel of minder energie. Geef je de ander juist heel veel ruimte en ben je stil? Houd je jezelf wat terug door je armen over elkaar te slaan. Verberg je je buik of hart. Beweeg je schichtig. Hoe kijk je naar de ander? Vind je het lastig de ander aan te kijken? Kijk je wat weg? Kijk je de ander met grote ogen aan? Rol je met je ogen? Heb je het idee soms in de ander te kunnen verdwijnen. Praat je zacht? Raak je de ander aan? Voel je een openheid, irritatie, warmte of benauwdheid. Welke gevoelens voel je? Is er spanning in het lijf of juist ontspanning? Welke gedachten zijn er? Wat voor woorden gebruik je? Welke bedoeling heb je met de ander. Op wie ben je georiënteerd? Op jezelf, op de ander of op allebei? Praat je vanuit ik, wij of vooral met jij? Voel je je betrokken bij de ander? Welke gevoelsenergie stuur je met jouw boodschap mee? Zie je nog wel hoe en of de ander jouw boodschap ontvangt?

Dit is onze analoge taal, de taal voorbij de woorden. Jij zendt al deze informatie uit. Het is net even dat maniertje, de blik of energie die extra wordt meegezonden waardoor je de ander raakt. Al deze zichtbare en voelbare informatie ‘verraadt’ jouw bedoeling naar de ander.

Toelichting bij vraag 2
Kan je vanuit jezelf aanwezig zijn bij de ander. Hoor je wat de ander zegt? Voel je wat de ander zegt? Voel je je betrokken bij de ander? Hoe bewust ben je van de informatie die bij jou binnenkomt? Wat merk je in je lichaam op? Welke reactie ervaar je in jezelf? Voel je een lichaamssensatie zoals een verkramping in de buik of juist openheid. Welke emoties merk je op? Voel je je nieuwsgierig en spontaan? Voel je verdrukking en deins je terug of wil je een aanval inzetten? Welke gedachten ontstaan er? Voel je dat je jezelf kunt zijn? Als het goed is, kun je dit allemaal tegelijkertijd ervaren. Hoe diep voel je je betrokken bij jezelf? Ervaar je een trigger dan maak je de weg naar binnen in plaats van in een automatische reactie over te gaan. In mijn blogreeks “Vrijheid in de praktijk” heb ik uitgebreid hierover geschreven.

Als ontvanger wordt je ook weer een zender. Hoe zuiver ben je in het verzenden van jouw (ontvangen) boodschap? Als je naast de weg naar binnen bijvoorbeeld ook vanuit een ik-boodschap met de ander over de ervaring kunt praten, ontmantel je onzuiverheid die bij jou een ingang kan krijgen. Bijvoorbeeld ‘Ik merk op dat ik na jouw opmerking wat terugdeins en ik eigenlijk heel hard wil weg bewegen. Blijkbaar wordt er in mij iets van afwijzing geraakt. Daar hoef jij niets mee. Ik kan daar zelf voor zorgen. Ik deel dit nu wel met je, want ik wil juist niet van je weg bewegen.’

Als ik mijn verhaal en script de ruimte zou geven, beweeg ik zonder erover te praten weg. Dat activeert juist meer onzuiverheid bij mezelf, maar waarschijnlijk ook bij die ander. Mijn ervaring is dat als ik een zuivere ik-boodschap inbreng, zonder de ander ervoor verantwoordelijk te maken, het juist de verbinding dan opent.

Wanneer jij jezelf uitspreekt let er dan wel op dat je geen ‘verpakte jij-boodschappen in een ik-boodschap’ geeft. Het lijkt een autonome ik-boodschap, maar ergens zit toch de jij erin verpakt. In een jij-boodschap zit een bedoeling naar de ander, waardoor de boodschap nog steeds onzuiver is en de ander kan worden geactiveerd. Een boodschap die begint met ‘Ik vind dat…’ wordt meestal vervolgd met een boodschap die over de ander gaat. Daarin zeg je niets over jezelf, maar juist over de ander. Als je onzuiverheid bij de ander ervaart, kun je ook benoemen wat je ziet en ervaart en hoe het bij je binnenkomt. Dan houd je alles bij jezelf en blijf je betrokken bij de ander.

Zuiver en zichtbaar
Ons eigen kanaal zuiver houden, vraagt een diepe betrokkenheid bij onszelf en oprechte betrokkenheid en zorgvuldigheid naar de ander. Hoe dieper je dit thema onderzoekt, hoe meer je erachter komt dat overdracht zelfs zonder het contact plaatsvindt. In onze gedachten kan er ‘zomaar’ een donkere gedachtestroom over een ander ontstaan. Ook die gedachten kunnen we stoppen. Hoe meer zuiverheid je in jouw denken en handelen creëert, hoe minder je onzuivere informatie verspreidt. Je bent daardoor zelfs geen geleider meer voor manipulatie van buitenaf. Bovendien creëer je met jouw zuiverheid, zuiverheid bij de ander.

In de praktijk
Door mijn ervaringskennis en betrokkenheid bij dit thema ben ik in staat naast ander(en) te staan en ze bij hun proces naar een meer vrije verbinding, echt contact en zuiverheid te ondersteunen. Als ik zelf onderdeel ben van de communicatie verloopt het echt nog niet altijd vlekkeloos hoor. Ook ik loop mijn eigen pad en heb mijn uitdagingen. Ik wil in elke situatie en omgeving 100% mezelf te zijn. Dit betekent zonder maniertjes en eerlijk zijn. Ook als het lastig is. In de afgelopen 8 jaar heb ik dit intensief samen met Laura onderzocht en in de praktijk gebracht. Dat ging niet zomaar van een leien dakje! Daar hebben we hard voor moeten werken. Ook wij werden uitgedaagd in het zuiver houden van onze verbinding, want er liep ook bij ons onzuiverheid doorheen. We projecteren niet meer, zijn eerlijk en maken de ander niet verantwoordelijk. Hierdoor zuiveren we telkens weer opnieuw de verbinding, kunnen we helemaal onszelf zijn en weten we nu dat onze ervaringen naast elkaar kunnen staan. De komende tijd maak ik dit thema zichtbaar via blogs zoals jullie van mij gewend zijn, maar waarschijnlijk ook aan de hand van een podcast. Deze podcast doe ik dan ook heel graag met Laura samen. Net zo graag als dat ik met haar samenwerk.

Spreekt je dit aan? Abonneer je dan op mijn blogs. Ook links naar een postcast worden hier dan in aangekondigd. Al langere tijd deel ik mijn ervaringen en kennis. Lees ook eerder geschreven reeksen; ‘Zoektocht naar vrijheid’ en ‘Vrijheid in de praktijk’ als je daarin bent geïnteresseerd.

Warme groetjes,

Sirpa
De Vrije Kameleon

Bron: https://www.devrijekameleon.nl/2022/02/20/vrijheid-in-verbinding-blog-1-open-en-echt-contact/


Van verhouden naar verbinden

(door Sirpa van der Steen – Ilsink) We leven in verschillende kleine en grote systemen. Je kunt bijvoorbeeld denken aan relaties, families, vrienden, werk, school, sport, kerk en onze samenleving. In alle systemen creëren we samen een cultuur. Cultuur is het tegenovergestelde van natuur. Het is het geheel van gebruiken en gewoonten die we met elkaar creëren in een systeem. Mensen die ruimte innemen en naar voren stappen, bepalen vaak de cultuur van de groep. Cultuur ontstaat door op elkaar te reageren. Tussen mensen is er een constante wisselwerking en er vindt onderling altijd overdracht plaats. Als iemand zich machteloos voelt, kan een ander gaan redden. Als de één zich groot maakt, is de kans groot dat de ander zich kleiner maakt. Als iemand zich aanvallend opstelt, reageren anderen vaak opstandig of concurrerend. Tegen creëert een tegen reactie en boven meestal onder.

Als we in contact komen met iemand anders of een groep, passen de meesten zich automatisch aan. We doen dat om erbij te horen en niet te worden buitengesloten. Mensen voelen goed aan wat er van ze wordt verwacht. Ze zetten vaak automatisch hun maskers op, zetten delen vooraan die goed in het systeem passen en houden delen van zichzelf verborgen. Feilloos hebben de meesten geleerd het vooral goed te doen. Zich tot hun omgeving en de verschillende systemen te verhouden. Door onze enorme afhankelijkheid van de groep als kind hebben we door ons aanwezige overlevingsinstinct een sterk individueel aanpassingsvermogen ontwikkeld. Ons ego is een product van ons karakter en onze aanpassing aan de verschillende systemen.

Als je binnen ons systeem niet mee kunt, val je sneller buiten de boot. Het aanpassen blijft van cruciaal belang. Dit houdt ons extra afhankelijk. Veel mensen ‘sturen’ zichzelf op deze automatische manier aan. Ons ego leeft eigenlijk nooit in het nu. Het analyseert veel wat er in het verleden is gebeurd of overdenkt wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren. Met het gevolg dat onze gevoelens en lichaamssensaties worden weggedrukt, omdat we vooral in ons hoofd leven. Vaak draait daar een bekend verhaal met overtuigingen in dezelfde kringetjes rond. Een verhaal dat voorkomt uit je persoonlijke geschiedenis en waar we ons volledig mee identificeren. Bijvoorbeeld; ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.’, ‘Het is er niet voor mij.’, ‘Als het teveel wordt, sluit ik me af.’, ‘Ik ben waardeloos.’, ‘Als ik heel hard mijn best doe, vind je mij lief.’, ‘Als ik mij kwetsbaar opstel, dan pak je me.’ Eigenlijk voelen we ons allemaal wel ergens niet goed genoeg en leven er automatisch naar. We hebben vaak onvoldoende verbinding met dit gevoel.

Van onze omgeving voelen we ons afhankelijk en hebben we verwachtingen. Het ego probeert ons onprettige gevoel zoals angst te onderdrukken, zich automatisch aan te passen om de situatie/de ander onder controle te houden. Het functioneert het beste in een situatie waarin alles voorspelbaar en comfortabel is. Omdat de omgeving nooit voorspelbaar is, ervaren we altijd wel ergens stress. Hoe meer je stress ervaart, hoe strakker je in het ego-denken komt vast te zitten. Totdat het niet meer voor jou werkt of zelfs destructief wordt. Vaak is een life event (zoals een echtscheiding, ziekte, stevig conflict, verlies van werk of een dierbaar iemand) de aanleiding dat je met jouw pijn wordt geconfronteerd. Door de enorme stress en pijn, is ons ego niet meer in staat de pijn te onderdrukken. Een voorbeeld van zo’n situatie is een burn-out. Dit is vaak de aanleiding om de weg naar binnen te maken. Ik zie het veel om mij heen, heb veel klanten die ermee worstelen en ervaar het natuurlijk ook zelf. Kijk maar eens naar mijn eerste reeks blogs ervaringsverhalen, mijn zoektocht naar vrijheid. Alle onprettige ervaringen hebben mijn bewustzijn verruimd en dichter bij mezelf gebracht. Mijn hele leven ben ik nieuwsgierig naar de waarheid. Ik ben dan ook van mening dat het de bedoeling is dat de mens ontdekt wie hij in essentie is.

Als je je niet meer aanpast, laat het ego stemmetje zich in eerste instantie harder horen. Het doet er echt alles aan om je weer terug te brengen naar jouw bekende situatie. Deze ‘oefenfase’ vinden mensen altijd wel een lastige fase. Je bent bewust en wilt daar anders naar handelen, maar het ego pakt de regie toch nog vaak van je over. Als je het dan weer niet goed genoeg doet, laat het ego graag van zich horen waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Als we dit ego-denken kunnen stoppen door te focussen op onze diepere gevoelens, dan ontstaat er meer vrijheid in plaats van controle. We herstellen hiermee de innerlijke verbinding waardoor er steeds ruimte ontstaat zelf onze onafhankelijke keuzes te maken en meer tot ons recht te komen.

Wanneer individuele mensen hun bewustzijn verruimen, meer vanuit hun hart leven en autonoom zijn, heeft dit effect op jouw directe omgeving. Niet meteen op het grote collectief. Wel als genoeg mensen dit doen en hierin volharden. Als mensen meer autonoom zijn, ontstaat er schuring tussen oude en nieuwe normen en waarden. Dit is eigenlijk een evolutionaire groepsontwikkeling. Net zoals we bij een persoonlijke verandering een reactie krijgen van het ego, komt er in eerste instantie een controle- en machtsreactie terug uit het collectieve ego-veld. Dat wat zich in het klein afspeelt, ziet men terug in het collectief. Het ego drukt onze gevoelens weg en in het collectief zie je een mechanisme waarin onder andere onze natuur en verbinding worden weggedrukt. Kijk maar naar onze maakbare wereld van tegenwoordig. Dat is geen samen. Wanneer het ons lukt door deze fase te komen, ontstaat er collectief meer intimiteit en verbinding.

Het is al een tijdje aan het schuren. Sinds Corona er is, is het voor mij nog veel meer zichtbaar en voelbaar. Inmiddels is het aan het stormen. Met man en macht wordt er getracht angst te zaaien en alles te controleren om mensen terug in hun aanpassing te krijgen. Kijk maar eens heel goed om je heen. We worden opeens meer autoritair en top down aangestuurd. Ze nemen alle beslissingen en trekken verantwoordelijkheden naar zich toe. Leiders baseren zich op macht en worden zelfs aanvallend. We worden als een stel kleine kinderen behandeld. Dit is een meer traditionele manier die mijns inziens toch eigenlijk niet meer in deze tijd past. Leiders en experts laten zich tegenwoordig vooral leiden door rekenmodellen en scenario’s in de toekomst en willen daarmee controle houden.

Vooral door corona en de maatregelen ervaren veel mensen stress, angst en frustratie. Veel mensen hun ego’s worden extra actief en in een reactie gezogen. Wanneer leiders richting geven, volgen automatisch veel anderen. Onbewust, maar ook bewust worden mensen beïnvloed en gemanipuleerd. Leiders weten hoe actie-reactie dynamieken werken en zetten dit in voor hun politieke- en ideologische belangen. In de praktijk worden gedragswetenschappers, marketing, spindoctors en media ingezet om de massa te bespelen. Deze kennis hoe deze beïnvloeding en interventies werken, droeg ik jaren geleden ook over aan mijn studenten. Wel belangrijk om ons daar bewust van te zijn.

De schuring reikt tot diep in alle systemen. We doen het zoals ze zeggen samen. In de praktijk ervaar ik juist meer afstand en het gevoel dat ik mij moet verhouden. Soms zelfs het gevoel dat ik mij moet opofferen voor de behoeften van een ander. Tussen relaties, vrienden, familie en in de samenleving onderling ontstaat er steeds meer afstand. Het ego ervaart een onprettig gevoel bij een afwijkend perspectief van een ander. Het projecteert dit onprettige gevoel op een ander en wijst de ander af. Er stroomt nogal wat donker door ons heen. Wat je ook ziet gebeuren, is dat in de media zelfs bepaalde groepen worden gedehumaniseerd. Dit wordt weer overgenomen door anderen. Bestaande waarden moeten blijven gehandhaafd. Zoals hierboven beschreven komen we terug bij de directieve autoritaire benadering waarin vaak angst wordt ingezet om ons in de juiste richting te krijgen. Of ons ego nu reageert door zich aan te passen of door in opstand te komen. We bevestigen hiermee de macht. Tegen creëert altijd tegen. Samen houden we dit polariserende veld in stand en houden we onszelf gevangen, We laten ons verdelen. 

Ons ego is naar mijn mening de achilleshiel van de mensheid. Als we vanuit ons ego automatisch blijven reageren, is er een kans dat we deze fase niet goed doorkomen. De samenleving valt dan terug en moet opnieuw beginnen. Dat hebben we in de historie vaker gezien. Er is ook grote kans dat we de actie-reactie dynamieken uiteindelijk doorzien en onze onderdrukte gevoelens juist nog meer aan de oppervlakte komen. Waardoor mensen de aandacht naar binnen kunnen richten en we collectief kunnen doorgroeien naar meer verbinding.

We staan allemaal voor persoonlijke uitdagingen. Het kunnen waarnemen van de systemen en de rol die jij erin speelt, is het begin van de verandering. Het systeem verandert pas als wij niet meer in een automatische reactie overgaan. Als we de innerlijke verbinding hebben hersteld, dan kan onze essentie door ons ego heen bewegen. We zorgen voor onszelf, onze eigen behoeften en hebben ook ruimte voor de behoeften van een ander.

Iedereen heeft hierin zijn eigen ervaringen, perspectief. en pad. We zijn allemaal anders. Dat zullen we ook altijd blijven, maar iedereen hoort er wel bij. Alleen vanuit gelijkwaardigheid kunnen mensen echt contact maken en nieuwsgierig naar elkaar zijn. In mijn ogen is dat een gezonde verbinding. We stappen op eigen wijze naar voren en bundelen onze krachten. Waarmee we om ons heen een reactieveld creëren van samen. Samen creëert namelijk altijd samen.

Deze blog was de laatste binnen de reeks Vrijheid in de praktijk. Sommige onderwerpen zijn eerder uitgebreider in deze reeks beschreven. Mocht je geïnteresseerd zijn, kijk dan op mijn blogpagina voor meer informatie of klik op deze link, https://www.devrijekameleon.nl/category/blogreeks-vrijheid-in-de-praktijk/ Een mooie afsluiting van een intense periode. Een afsluiting creëert ook weer ruimte voor een nieuw onderwerp, mijn krachtveld neerzetten. Hoe ik dat met jullie ga delen, weet ik nog niet.

Warme groetjes,

Sirpa van der Steen – Ilsink

De Vrije Kameleon

Praktijk Innerlijke Verbinding & groepsverbinding