Van verhouden naar verbinden

(door Sirpa van der Steen – Ilsink) We leven in verschillende kleine en grote systemen. Je kunt bijvoorbeeld denken aan relaties, families, vrienden, werk, school, sport, kerk en onze samenleving. In alle systemen creëren we samen een cultuur. Cultuur is het tegenovergestelde van natuur. Het is het geheel van gebruiken en gewoonten die we met elkaar creëren in een systeem. Mensen die ruimte innemen en naar voren stappen, bepalen vaak de cultuur van de groep. Cultuur ontstaat door op elkaar te reageren. Tussen mensen is er een constante wisselwerking en er vindt onderling altijd overdracht plaats. Als iemand zich machteloos voelt, kan een ander gaan redden. Als de één zich groot maakt, is de kans groot dat de ander zich kleiner maakt. Als iemand zich aanvallend opstelt, reageren anderen vaak opstandig of concurrerend. Tegen creëert een tegen reactie en boven meestal onder.

Als we in contact komen met iemand anders of een groep, passen de meesten zich automatisch aan. We doen dat om erbij te horen en niet te worden buitengesloten. Mensen voelen goed aan wat er van ze wordt verwacht. Ze zetten vaak automatisch hun maskers op, zetten delen vooraan die goed in het systeem passen en houden delen van zichzelf verborgen. Feilloos hebben de meesten geleerd het vooral goed te doen. Zich tot hun omgeving en de verschillende systemen te verhouden. Door onze enorme afhankelijkheid van de groep als kind hebben we door ons aanwezige overlevingsinstinct een sterk individueel aanpassingsvermogen ontwikkeld. Ons ego is een product van ons karakter en onze aanpassing aan de verschillende systemen.

Als je binnen ons systeem niet mee kunt, val je sneller buiten de boot. Het aanpassen blijft van cruciaal belang. Dit houdt ons extra afhankelijk. Veel mensen ‘sturen’ zichzelf op deze automatische manier aan. Ons ego leeft eigenlijk nooit in het nu. Het analyseert veel wat er in het verleden is gebeurd of overdenkt wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren. Met het gevolg dat onze gevoelens en lichaamssensaties worden weggedrukt, omdat we vooral in ons hoofd leven. Vaak draait daar een bekend verhaal met overtuigingen in dezelfde kringetjes rond. Een verhaal dat voorkomt uit je persoonlijke geschiedenis en waar we ons volledig mee identificeren. Bijvoorbeeld; ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.’, ‘Het is er niet voor mij.’, ‘Als het teveel wordt, sluit ik me af.’, ‘Ik ben waardeloos.’, ‘Als ik heel hard mijn best doe, vind je mij lief.’, ‘Als ik mij kwetsbaar opstel, dan pak je me.’ Eigenlijk voelen we ons allemaal wel ergens niet goed genoeg en leven er automatisch naar. We hebben vaak onvoldoende verbinding met dit gevoel.

Van onze omgeving voelen we ons afhankelijk en hebben we verwachtingen. Het ego probeert ons onprettige gevoel zoals angst te onderdrukken, zich automatisch aan te passen om de situatie/de ander onder controle te houden. Het functioneert het beste in een situatie waarin alles voorspelbaar en comfortabel is. Omdat de omgeving nooit voorspelbaar is, ervaren we altijd wel ergens stress. Hoe meer je stress ervaart, hoe strakker je in het ego-denken komt vast te zitten. Totdat het niet meer voor jou werkt of zelfs destructief wordt. Vaak is een life event (zoals een echtscheiding, ziekte, stevig conflict, verlies van werk of een dierbaar iemand) de aanleiding dat je met jouw pijn wordt geconfronteerd. Door de enorme stress en pijn, is ons ego niet meer in staat de pijn te onderdrukken. Een voorbeeld van zo’n situatie is een burn-out. Dit is vaak de aanleiding om de weg naar binnen te maken. Ik zie het veel om mij heen, heb veel klanten die ermee worstelen en ervaar het natuurlijk ook zelf. Kijk maar eens naar mijn eerste reeks blogs ervaringsverhalen, mijn zoektocht naar vrijheid. Alle onprettige ervaringen hebben mijn bewustzijn verruimd en dichter bij mezelf gebracht. Mijn hele leven ben ik nieuwsgierig naar de waarheid. Ik ben dan ook van mening dat het de bedoeling is dat de mens ontdekt wie hij in essentie is.

Als je je niet meer aanpast, laat het ego stemmetje zich in eerste instantie harder horen. Het doet er echt alles aan om je weer terug te brengen naar jouw bekende situatie. Deze ‘oefenfase’ vinden mensen altijd wel een lastige fase. Je bent bewust en wilt daar anders naar handelen, maar het ego pakt de regie toch nog vaak van je over. Als je het dan weer niet goed genoeg doet, laat het ego graag van zich horen waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Als we dit ego-denken kunnen stoppen door te focussen op onze diepere gevoelens, dan ontstaat er meer vrijheid in plaats van controle. We herstellen hiermee de innerlijke verbinding waardoor er steeds ruimte ontstaat zelf onze onafhankelijke keuzes te maken en meer tot ons recht te komen.

Wanneer individuele mensen hun bewustzijn verruimen, meer vanuit hun hart leven en autonoom zijn, heeft dit effect op jouw directe omgeving. Niet meteen op het grote collectief. Wel als genoeg mensen dit doen en hierin volharden. Als mensen meer autonoom zijn, ontstaat er schuring tussen oude en nieuwe normen en waarden. Dit is eigenlijk een evolutionaire groepsontwikkeling. Net zoals we bij een persoonlijke verandering een reactie krijgen van het ego, komt er in eerste instantie een controle- en machtsreactie terug uit het collectieve ego-veld. Dat wat zich in het klein afspeelt, ziet men terug in het collectief. Het ego drukt onze gevoelens weg en in het collectief zie je een mechanisme waarin onder andere onze natuur en verbinding worden weggedrukt. Kijk maar naar onze maakbare wereld van tegenwoordig. Dat is geen samen. Wanneer het ons lukt door deze fase te komen, ontstaat er collectief meer intimiteit en verbinding.

Het is al een tijdje aan het schuren. Sinds Corona er is, is het voor mij nog veel meer zichtbaar en voelbaar. Inmiddels is het aan het stormen. Met man en macht wordt er getracht angst te zaaien en alles te controleren om mensen terug in hun aanpassing te krijgen. Kijk maar eens heel goed om je heen. We worden opeens meer autoritair en top down aangestuurd. Ze nemen alle beslissingen en trekken verantwoordelijkheden naar zich toe. Leiders baseren zich op macht en worden zelfs aanvallend. We worden als een stel kleine kinderen behandeld. Dit is een meer traditionele manier die mijns inziens toch eigenlijk niet meer in deze tijd past. Leiders en experts laten zich tegenwoordig vooral leiden door rekenmodellen en scenario’s in de toekomst en willen daarmee controle houden.

Vooral door corona en de maatregelen ervaren veel mensen stress, angst en frustratie. Veel mensen hun ego’s worden extra actief en in een reactie gezogen. Wanneer leiders richting geven, volgen automatisch veel anderen. Onbewust, maar ook bewust worden mensen beïnvloed en gemanipuleerd. Leiders weten hoe actie-reactie dynamieken werken en zetten dit in voor hun politieke- en ideologische belangen. In de praktijk worden gedragswetenschappers, marketing, spindoctors en media ingezet om de massa te bespelen. Deze kennis hoe deze beïnvloeding en interventies werken, droeg ik jaren geleden ook over aan mijn studenten. Wel belangrijk om ons daar bewust van te zijn.

De schuring reikt tot diep in alle systemen. We doen het zoals ze zeggen samen. In de praktijk ervaar ik juist meer afstand en het gevoel dat ik mij moet verhouden. Soms zelfs het gevoel dat ik mij moet opofferen voor de behoeften van een ander. Tussen relaties, vrienden, familie en in de samenleving onderling ontstaat er steeds meer afstand. Het ego ervaart een onprettig gevoel bij een afwijkend perspectief van een ander. Het projecteert dit onprettige gevoel op een ander en wijst de ander af. Er stroomt nogal wat donker door ons heen. Wat je ook ziet gebeuren, is dat in de media zelfs bepaalde groepen worden gedehumaniseerd. Dit wordt weer overgenomen door anderen. Bestaande waarden moeten blijven gehandhaafd. Zoals hierboven beschreven komen we terug bij de directieve autoritaire benadering waarin vaak angst wordt ingezet om ons in de juiste richting te krijgen. Of ons ego nu reageert door zich aan te passen of door in opstand te komen. We bevestigen hiermee de macht. Tegen creëert altijd tegen. Samen houden we dit polariserende veld in stand en houden we onszelf gevangen, We laten ons verdelen. 

Ons ego is naar mijn mening de achilleshiel van de mensheid. Als we vanuit ons ego automatisch blijven reageren, is er een kans dat we deze fase niet goed doorkomen. De samenleving valt dan terug en moet opnieuw beginnen. Dat hebben we in de historie vaker gezien. Er is ook grote kans dat we de actie-reactie dynamieken uiteindelijk doorzien en onze onderdrukte gevoelens juist nog meer aan de oppervlakte komen. Waardoor mensen de aandacht naar binnen kunnen richten en we collectief kunnen doorgroeien naar meer verbinding.

We staan allemaal voor persoonlijke uitdagingen. Het kunnen waarnemen van de systemen en de rol die jij erin speelt, is het begin van de verandering. Het systeem verandert pas als wij niet meer in een automatische reactie overgaan. Als we de innerlijke verbinding hebben hersteld, dan kan onze essentie door ons ego heen bewegen. We zorgen voor onszelf, onze eigen behoeften en hebben ook ruimte voor de behoeften van een ander.

Iedereen heeft hierin zijn eigen ervaringen, perspectief. en pad. We zijn allemaal anders. Dat zullen we ook altijd blijven, maar iedereen hoort er wel bij. Alleen vanuit gelijkwaardigheid kunnen mensen echt contact maken en nieuwsgierig naar elkaar zijn. In mijn ogen is dat een gezonde verbinding. We stappen op eigen wijze naar voren en bundelen onze krachten. Waarmee we om ons heen een reactieveld creëren van samen. Samen creëert namelijk altijd samen.

Deze blog was de laatste binnen de reeks Vrijheid in de praktijk. Sommige onderwerpen zijn eerder uitgebreider in deze reeks beschreven. Mocht je geïnteresseerd zijn, kijk dan op mijn blogpagina voor meer informatie of klik op deze link, https://www.devrijekameleon.nl/category/blogreeks-vrijheid-in-de-praktijk/ Een mooie afsluiting van een intense periode. Een afsluiting creëert ook weer ruimte voor een nieuw onderwerp, mijn krachtveld neerzetten. Hoe ik dat met jullie ga delen, weet ik nog niet.

Warme groetjes,

Sirpa van der Steen – Ilsink

De Vrije Kameleon

Praktijk Innerlijke Verbinding & groepsverbinding


Eigen lichaam en bewustzijnsverschuiving maal 188

Het moment dat vrije wezens, vrije levensvormen echt zichzelf weer zijn, werkelijk vrij zijn, het moment dat levende wezens vrij zijn representeren ze alle gevoelens en alle emoties, alle intelligenties van binnenuit, tegelijkertijd. Probeer het beter in beelden te zien. Dus als je het woord vreugde pakt, dan is het dat, maar wij op de Aarde, en er zijn ontelbare werelden, hoor, waar het allemaal gebeurt, beperkingen opgelegd. Wij hebben op deze Aarde ons te voldoen tot dat en dat en dat. En daar moeten we even aan voldoen, dat zijn allemaal systemen en daar tussenin kunnen we onszelf af en toe zijn. Dus statisch, statische geometrie, denkveld – bam. En dan daar tussendoor – ahhh, ademen, dan gaat het voelende bewustzijn.

En vanuit de wereld waar we vandaan komen als vrije wezens, waar we ook vandaan komen want iedereen heeft zijn eigen locatie, eigen plek en z’n eigen verdieping van de schepping. Daar ben je vrij en daar is geen beperking daar tussenin. Alles wat je daar kunt voelen is aanwezig in het veld, het staat AAN, het is constant aan. Wij hebben hier dat we nog fluctueren door gevoelens heen. Maar waar we vandaan komen is dat niet zo. Daar staan we aan. Hier staat het eigenlijk ook constant aan, alleen de gedachtenvelden worden daartussen gezet waardoor er allemaal blokken ontstaan: aan-uit, aan-uit, aan-uit.

In de wereld waar we vandaan komen waar het constant “aan staat”, zijn al die vibraties tegelijkertijd, is ons bewustzijn aan en daaruit bestaat ons lichaam. Dus je hebt niet het lichaam wat je behuisd, bewoont zoals hier en in andere werelden. Maar daar heb je eigen identiteit, je eigen feitelijke wereld, daar heb je je eigen lijf, en dat lijf wordt letterlijk uitgedrukt, vanuit alle de emoties, al de gevoelens die je hebt.

Dan zou je kunnen zeggen: “Maar dan zijn we eigenlijk hetzelfde. Want daar zijn we allemaal onbeperkt.” Maar wat het verschil is tussen jou en mij en vele anderen met elkaar, alle wezens, is dat je eigen levenspad hebt en eigen bestemming en eigen keuzes maakt, eigen dingen doet. En die roepen ook allemaal gevoelens op en die maken de nuances in uiterlijkheden, waardoor niemand op elkaar lijkt.

… De volledigheid, dat je gewoon jezelf kunt zijn, die frequentie die is opgebouwd uit allemaal verschillende hologrammen en hoofd geometrieën… Op moment dat ons bewustzijn wordt gedempt, dus de frequentie van wie we zijn, er zijn technologieën voor, dat ons bewustzijn raakt gedempt. Het wordt op ons gericht, als het ware, in geometrie, dan kunnen we minder voelen, we krijgen uiteindelijk minder vermogen daardoor en bij eerste momenten, dat we gedempt raken, ons bewustzijn, dus we ervaren onszelf gelijk anders, formeert ons geometrisch veld, wat informatie en frequentie is, taal, gedraagt zich naar een andere geometrie, gaat zich daarin vastzetten – tjak, boem. Dat is de eerste.

Dat is de eerste val van het bewustzijn, of demping van bewustzijn. We “vallen” op dat moment nog nergens heen, we zijn gewoon in de wereld, waar we zijn. Maar je voelt, dat je beperkt wordt, dat kun je voelen. Dat is dus alsof je een soort injectie krijgt in je bewustzijn, in je denken en ook in je voelen, dat we een soort van in gevoel afwezig lijken te zijn. Echt een soort demping. Dus de manier hoe je jezelf ervaart en hoe je omgeving voelt, de details, de liefde, de warmte, de kleuren, de interactie die je op de Aarde nagenoeg niet kent, die raken enigszins gedempt. Dat is de eerste val, de eerste geometrie, en die is statisch en het is tegelijkertijd geometrie, die door de krachten die demping uitzenden op de beschaving, op jou, op ons, dat wordt gedaan vanuit een universum en in dat universum kom je dan vervolgens ook in terecht. Dus je voelt bij de demping de slag gaat wordt uitgevoerd, dat is echt de liefde en precisie, hoor, die uitgevoerd wordt op ons, merk je dat je minder gaat voelen. Je krijgt een beperking, een gedemptheid in jezelf. Je frequentie van onbeperktheid, volledig alles kunnen zijn en voelen wie je bent, die wordt vastgezet in een bepaalde geometrie. En op het moment, daar zoekt die eventjes, en sommige mensen hebben direct in een paar tellen daar last van. Andere mensen in aardse taal uitgedrukt leven dus nog een paar maanden met die demping.

En dan ineens voel je dat je bewustzijn inclusief je lichaam zich verplaatst naar een andere werkelijkheid en dan zit je daarin. Dus wat ze doen is een soort sleep-code, sleepnet, trekken ze je bewustzijn naar een andere frequentie waarbij de frequentie van het bewustzijn wat ze eigenlijk daar met jouw frequentie door het te dempen, het in de andere frequentie te brengen, brengen ze jou naar een trillingsgetal, een informatie frequentie wetgeving, brengen ze jou heen, waardoor jij  niet meer in de bandbreedte van de oorspronkelijke wereld kunt bestaan. Dus eigenlijk word je daar opgeheven en word je verplaatst naar de wereld waar je wel in kunt bestaan.

Dus eigenlijk, net als de twee waterdruppeltjes naar elkaar toevloeien, dezelfde waterfrequentie hebben, zo wordt waterfrequentie van het ene druppeltje veranderd en kan niet meer aanvloeien op die druppel van de frequentie waarin je zit. En in de frequentie, waar het is veranderd, daar schuift het ook in. Dus dat is de interdimensionale technologie, waardoor je ineens in een andere werkelijkheid zit. En zodra je in de eerste laag zit, daar komen nog 187 andere. Dan schuif je alle werelden in.

En dat is eigenlijk… heel traumatisch. En waarom is het traumatisch? Dat is ook de pijn dat de mensheid hier op Aarde ervaart. We denken dat we lijden, in deze wereld, op deze plek zo. Maar het is niet zo, het zit veel dieper. Wat er gebeurd is – tegen jouw wil in – wat er gebeurd is, wat je hier niet kunt zien in deze wereld zo, maar wat je van binnen voelt, dat tegen jou is gebeurd! Dit gaat dus lijnrecht tegen allerlei chakra-reïncarnatie vrije wetgeving in, want het is gedaan met uiterste precisie van zeer intelligente wezens die heel veel andere levensvormen hebben aan de boeien, aan de kettingen hebben gelegd om te zorgen dat die wezens, in dit geval mensen, niet meer kunnen scheppen. Althans dat ze niet meer ermee bezig zijn. En het is een zeer traumatische ervaring omdat bij het verzetten, bij het vervolgweg van al die frequenties, en je moet het niet zien op de persoon-nauwkeurig, maar je moet dat zien bij de val van de hele beschaving. Dus geometrieën, trillingsvelden van werelden, heb ik het over, dus van een planeet, die kan omgezet worden naar een andere frequentie, waardoor de hele beschaving die in die wereld leeft, compleet naar een andere werkelijkheid reist.

Dit is puur frequentie-verschuivingstechnologie. En dat is zo’n enorm trauma. En waarom is het een trauma? Omdat je tijdens de val van het bewustzijn 188  – dat zijn dus niet “verdiepingen van vallen” – maar 188 verschuivingen zeer goed gecoördineerd om die machtige en krachtige wezens met al deze verschuivingen naar die verdieping te brengen, daar. Dat is wat ze doen. En dan ze ook een verdieping te geven, dat ze denken, dat ze in paradijs zijn. Nou, dat IS een paradijs, deze wereld. Maar we krijgen precies datgene zodat we accepteren waarvoor we niet zijn gekomen. En dat zijn 188 vallen van bewustzijn. Elke trilling, elke frequentie waar je in terecht komt, dus die 188, elke deel, elke frequentie, en het gaan niet van 1,2,3,4,5,6 tot 188 getal. Daarom zei ik, het is eigenlijk niet 188, dat zijn hoofdfrequenties. Tussen één en twee liggen miljarden, want het is geen “één en twee”. Kijk maar eens gewoon, als je zand op de geluidsplaat legt met een toonoscillator daaronder en je kijkt naar de mandala die er ontstaat onder de brontoon, en die toongenerator, dat zie je ook, dat die van de een naar de andere springt. Je ziet, dat die groeit. En zo kun je ook zien dat tussen de ene verdieping en de andere verdieping. Dus ik noem het tussen de ene controle wereld en een andere controle wereld, dat zijn allemaal werelden, die ze hebben ingenomen om hun redenen. Zul je zien, dat als je van de ene wereld naar de andere wereld gaat, dan je de andere werelden voorbij ziet komen. Het is gewoon geweldig… het is echt geweldig gedaan. Ik heb ook helemaal geen angst voor, het is alleen heel erg dat er zulke dingen gebeuren. Maar dat is … wow… wat een technologie hebben die wezens om scheppende wezens, voelende wezens te dempen en vervolgens met hun bewustzijn ergens anders te laten vibreren.

Bron: Martijn van Staveren, EDU dag oktober 2021