Making the Tao Visible… with intuitive art

Een reactie plaatsen

(by Paul Mulliner)

The intellect has little to do on the road to discovery. There comes a leap in consciousness, call it intuition or what you will, and the solution comes to you and you don’t know how or why. All great discoveries are made in this way — Albert Einstein

Our task is to listen to the news that is always arriving out of silence — Rainer Maria Rilke

The quieter you become, the more you are able to hear — Rumi

Intuition is the spontaneous and silent voice of the hidden, the universal and eternal, the Tao.

A sudden inner prompting from the universal consciousness that’s often precisely appropriate and useful to our current circumstances.

That hunch we might get about whether a particular choice is appropriate, the sudden hint that something we’ve lost is in an unexpected place.

Spontaneous insights and sudden inspirations have helped human beings through the ages find new understanding and create new music and art.

And realize breakthroughs improving the quality of their life, making crucial change happen.

Despite the apparent chaos we can see happening around us, the underlying clarity and pragmatic wisdom of universal consciousness always remain available.

We must close our eyes and invoke a new manner of seeing, a wakefulness that is the birthright of us all — Plotinus

Our inspirations and insights emerge from an inexpressible source inside all of us, the universal consciousness.

A universal consciousness trying to help us navigate our life.

Something hidden, and almost inexpressible exists in all our lives, and with digital art software, we can now make our intuitive realizations of this hidden universal consciousness visible.

Artists allow us to see what we are unable to see, but somehow already know — Rick Rubin

With art, we can reveal our intuitions of the unseen, the underlying field of universal consciousness.

Art by the Author 2024, model photo icons8 Unsplash, landscape photo Ricardo Gomez Angel Unsplash

For writers, intuitive poetry helps record the inner flow of insights and metaphors emerging from the universal source inside all of us, the eternal, the Tao.

We can see writing poetry as part of a personal journey of self-discovery with spontaneous insights and sudden intuitions written down, maybe scribbled into a personal notebook.

We can allow our personal creativity to occupy a large and important space at the heart of our lives.

Art by the Author 2023, model photo Fleur Kaan, landscape photo Brigitta Schneiter, both on Unsplash

Immersing ourselves in silence helps us temporarily dissolve our ego and realize we’re participants in a conscious and intelligent universe.

The Tao is nowhere to be found. Yet it nourishes all things and brings them to fulfilment — Tao Te Ching 41

That which cannot be seen is called invisible.
That which cannot be heard is called inaudible.
That which cannot be held is called intangible.

By intuition you can see it, hear it, and feel it.

Then the unseen, unheard and untouched
are present as one.

— from the Tao Te Ching 14th verse
translation/ interpretation by Wayne Dyer

We’re living in a time when insights from the ancient intuitive wisdom traditions of Taoism, Buddhism, and the Hindu Vedanta, among others, are being joined with insights from the front edge of science to create a new synthesis, a new worldview fit for the 21st century.

A new contemporary spirituality, inspired by these traditions and emerging from meditation practice, is becoming increasingly in sync with insights from the latest scientific research.

And it’s now time in our long cultural evolution as human beings to bring our analytical science and intuitive spirituality together.

And recognize that consciousness is the primary element in the universe, not matter.

Our view of reality, our worldview, is often shaped by our preconceptions and assumptions, and can sometimes be an unconscious prism through which we see the world.

The worldview that so characterized the 20th century has entered deep into mainstream thinking and acts as a sort of foundational myth, a way of structuring and filtering reality.

Positive change is possible, but the most fundamental and difficult change needed is a change in our awareness, a change in the way we see the world, each other, and our planet.

And this change can begin to happen when we tune in to the conscious silence inside us and find for ourselves the intuitive realization that it’s everywhere, inside all of us.

We’re a universal consciousness knowing what it is to be a human being.

A universal consciousness the Native American Lakota and Algonquin referred to as the Great Mystery or Great Spirit and many other traditions through the centuries have created their own names and descriptions.

Art by the Author 2022, model and landscape photo Unsplash

We are all visitors to this time, this place. We are just passing through. Our purpose here is to observe, to learn, to grow, to love… and then we return home — Australian Aboriginal Proverb

The new worldview isn’t a completely new way of seeing, but rather an evolution of pre-modern wisdom traditions that accepts and values the many new insights now emerging from science.

For nearly a century, researchers in physics have known all the ‘material stuff’ in our universe to be clusters of tiny wave patterns in a field of nonlocal cosmic energy.

In more recent decades they’ve discovered the exquisite interwoven orchestration of cell biochemistry, revealing the presence of an extraordinary intelligence throughout the universe.

Art by the Author 2024: model and landscape photo Unsplash

When we’re born, the conscious universe becomes a human being.

And though we don’t get much time to be human, every day we can find time to pause, pay attention to the silence inside us, and realize an inner connection to the conscious universe.

Every moment we’re choosing what we pay attention to.

We’re choosing where to focus our attention.

Social media is very carefully designed to engage our attention, to hold our gaze, and to maximize the time we spend focusing our attention on a constant stream of new images and text.

We can choose however, to sometimes focus our attention on the conscious space and silence inside us.

Away from our screens and our thoughts and into now, the present moment.

The universal consciousness has an extraordinary intelligence, not only orchestrating the astonishing complexity of the biochemistry of our body, but also bringing us intuition.

And when we pay attention to the conscious silence inside us, we help intuition flourish in our life.

We’re born into an enduring universal consciousness that’s always here, throughout the birth and death of all of us.

We are waves of the same sea, leaves of the same tree, flowers of the same garden — Seneca

And we can choose to pay attention to the conscious silence inside us.

An inner conscious space, a healing time away from our life in the world.

Our conscious inner center, woven into consciousness throughout the universe.

Paul Mulliner 2024

Source: https://medium.com/a-little-stoic-wisdom/making-the-tao-visible-4130fe1fb932

Art on the cover: Paul Mulliner

De dans

Een reactie plaatsen

de Bij “hing” voor me
en zei
ik zie jou
maar zie jij mij?

landde zachtjes op mijn armen
om zich wat te verwarmen
te rusten in de zon
zich te poetsen
wat te soezen
gewoon
omdat het kon

dit
samen verstillen
zonder iets te willen
een moment
verbonden in NU
puur goud
heel oud

het levensveld
nu geschreven in ´beeld´
de samendans
die (mij) nimmer verveeld

(door Henny)

Water, het kroonjuweel van voelen

Een reactie plaatsen

(door Jeroen)

In het spitsuur zat ik in de trein naar huis en las ik op brongenoten.nl het stukje ‘De Kracht van Voelen’ (link), wat Nicola heeft geschreven. Haar foto van een waterval met twee stromen, in combinatie met wat ze schreef over de vele dimensies van voelen, heeft mij geïnspireerd om de volgende tekst op papier te zetten, nog in de trein zittend. Het water nam mij mee naar de wereld van voelen. Ik moest ook denken aan wat Martijn over water heeft gezegd:

“Water kun je programmeren, we hebben het gehad over de frequenties, maar dat is wat er gebeurd. Door de verbondenheid op geestelijk niveau, opent in ons zich een frequentie, die we in het veld [ = water] laten stromen en ook in het water kun je zien, hoe het water aangaat. Dus het geestelijke vermogen van een wereld, wordt ook gemeten, via het water. Water is er een heel groot transdimensionaal hologram, waarin alle beschavingen die open zijn, alle beschavingen kunnen kijken, wat er in die wereld gebeurt. En als je dat ziet is het een dansende waterweg, met allemaal informatie erin – ik ga het even in computertaal zeggen – die heel feitelijk te lezen is. Dat kan gezien worden.

Voelen
Het kristalheldere water borrelt op uit haar Bron
Stil
Rond
Vloeiend
Schoon

Voelen
Zacht klaterend zoekt het haar weg langs dieptes, stenen, bomen, oevers
Het verrijkt zich met lucht, licht en het vuur van de zon, het Leven
Ze ademt in en uit
Ze geeft leven aan de Aarde terug
Geeft het leven in haar bedding beschutting
Ze verandert van vorm, klank, kleur en helderheid
Neemt de energie op van haar ervaringen NU
Slaat het op in haar vorm en wezen
Geeft het door in alle aderen van Gaia
Draagt haar informatie mee met haar leven gevende ZIJN

Voelen
Een lang zilveren lint verrijkt het landschap
Onveranderlijk van begin tot eind
En verbonden met haar bron
Haar zuivere klank, klinkende kristallijne tonen
Gehoord in Stilte
Haar klank wordt geabsorbeerd door de Aarde
Voeding vanuit de Oorsprong
Alleen het hart weet die Bron van Oorsprong te vinden

Voelen
Schuim vormt zich als ze geperst wordt in onnatuurlijke stromen
Bruisend en krachtig reageert ze daarop
Nijdig
Worstelt zich los
Met de Kracht vanuit haar Oorsprong
Versnelling
Ritme
Vrijheid

Voelen
Andere waterstromen voegen zich bij haar
Haar kracht en ervaringsvolheid nemen toe
Vormen een veld van leven geven
Samenkracht
Voortdurend veranderend

Voelen
Het landschap wordt breder en ruimer
Haar stroom rustiger
Ze blijft aldoor Zichzelf in haar essentie
Trouw aan haar bron
De geabsorbeerde en opgebouwde energie geeft ze weg om niet

Voelen
Een levensdans door het landschap
Vruchtbaarheid gevend
Leven gevend
Alléén door haar aanwezigheid
Allesdoordringend
Aanwezigheid

Voelen
Alles verbindend
Samenbrengend
Samenvloeiend
In de Oceaan van Oorsprong
Verbonden in het Nu
Alkracht

Om iets te leren van dieren

Een reactie plaatsen

Ze zijn dichter bij het hart van de aarde dan wij,
Dieper in haar stilte verzonken:
dieren kennen deze wereld op een wijze
die ons mensen nooit ten deel zal vallen.

Wij mensen, die altijd
afstand houden en afgeleid worden
door de opeenvolging van heldere vensters
die het denken voor ons opent:
hun naadloze aanwezigheid
wordt daar niet door versplinterd.

Gestrand als wij zijn tussen
verleden en toekomende tijd
lukt het ons maar zelden
te zijn waar we zijn,
terwijl zij alles altijd bezien
vanuit het hier en nu.

Mogen wij leren terug te gaan
naar de schoonheid van het dier,
daar rust in vinden,
leren ons te buigen,
onze besloten gedachtenwereld achter te laten,
en met bevrijde zintuigen
de aarde voelen die met ons mee ademt.

Mogen we tot
lichtheid van ziel komen
en vaak en gemakkelijk
de wildheid van de natuur voelen.

Laat de heldere zwijgzaamheid
van het dier in ons,
ons hart zuiveren
van bijtende woorden.

Laten we leren
de aarde te bewonen
met al hun zelfvertrouwen
en scherpzinnige kalmte

opdat onze gedachtewereld
gedoopt zal zijn
in de naam van de Wind
en het Licht en de Regen.

~ John O’Donohue

Uit: “To Bless The Space Between Us”

vertaling: Karin van Grieken

Photo: páří se ne páří by Lalowsky

Muziek (2:20) : W.A. Mozart Sequence No. 3: Rex tremendae majestatis https://www.youtube.com/watch?v=ymw3x8q7qYw

To Learn From Animal Being

Nearer to the earth’s heart,
Deeper within its silence:
Animals know this world
In a way we never will.

We who are ever
Distanced and distracted
By the parade of bright
Windows thought opens:
Their seamless presence
Is not fractured thus.

Stranded between time
Gone and time emerging,
We manage seldom
To be where we are:
Whereas they are always
Looking out from
The here and now.

May we learn to return
And rest in the beauty
Of animal being,
Learn to lean low,
Leave our locked minds,
And with freed senses
Feel the earth
Breathing with us.

May we enter
Into lightness of spirit,
And slip frequently into
The feel of the wild.

Let the clear silence
Of our animal being
Cleanse our hearts
Of corrosive words.

May we learn to walk
Upon the earth
With all their confidence
And clear-eyed stillness
So that our minds
Might be baptized
In the name of the wind
And the light and the rain.

~ John O’Donohue

From: To Bless the Space Between Us

Source: https://www.yogawithsusana.com/post/to-learn-from-animal-being-by-john-o-donohue

Het tumult tot kalmte brengen

Een reactie plaatsen

(door David Price)

Verwacht niet dat er iets zal gebeuren. Wacht gewoon. Dit wachten is een diepe aanvaarding van het moment als zodanig. Nietzsche noemde het amor fati – onvoorwaardelijke liefde voor alles wat ervoor heeft gezorgd dat je hier bent. Je bereikt een punt waarop je daar gewoon zit en vraagt: “Wat is dit?” – maar zonder interesse in een antwoord. Het verlangen naar een antwoord ondermijnt de kracht van de vraag. Kun je tevreden zijn met het rusten in deze verwondering, deze verbijstering, op een diep gefocuste en belichaamde manier? Gewoon wachten zonder verwachtingen?

Vraag ‘Wat is dit?’ en stel jezelf dan volledig open voor wat je ‘hoort’ in de stilte die volgt. Sta open voor deze vraag, net zoals je naar een muziekstuk zou luisteren. Schenk totale aandacht aan de polyfonie van de vogels en de wind buiten, het voorbijvliegende vliegtuig boven je hoofd, het gekletter van de regen op een raam. Luister aandachtig en merk op hoe luisteren niet alleen een opening van de geest is, maar een opening van het hart, een vitale aandacht of zorg voor de wereld, de bron van wat wij compassie of liefde noemen.

– Stephen Batchelor

*

Een van de meest kalmerende en krachtige acties die je kunt doen om in te grijpen in een stormachtige wereld is opstaan en je ziel laten zien… De lantaarn van de ziel tentoonspreiden in schimmige tijden als deze – fel zijn en genade tonen naar een ander toe, beide zijn daden van enorme moed en grootste noodzaak. Worstelende zielen vangen licht op van andere zielen die volledig verlicht zijn en bereid zijn het te laten zien. Als u wilt helpen het tumult tot kalmte te brengen, is dit een van de sterkste dingen die u kunt doen.

~Clarissa Pinkola Estes

*

Ik ben geïnteresseerd in hoe we licht ontvangen en hoe we het verder doorgeven aan andere wezens. Het is onmogelijk niet te merken hoeveel duisternis er verspreid wordt door verwarde mensen, die het leven moeilijker maken dan het hoeft te zijn. Beslissingen worden genomen door mensen in machtsposities die geen besef hebben van zichzelf of van de gevolgen die hun beslissingen kunnen en zullen hebben.

De losjes georganiseerde chaos die wij het normale leven noemen, heeft dringend mensen nodig die op een hogere vibratie leven en die een soort baken in de mist kunnen zijn.

We zoeken naar wijsheid omdat we weten dat in wat we om ons heen zien deze ontbreekt, en wij lijden zelf onder dat gebrek. Jezelf ophelderen (“clarifying yourself”) moet gebeuren voordat je zelfs beseft dat je een licht hebt om aan iemand door te geven. Veel mensen denken dat ze licht hebben, terwijl ze alleen maar een knuppel hebben om je mee te slaan.

Een cultuur die ons onderwerpt met religie en ‘onderwijs’ is erop uit alle flikkeringen van licht uit te schakelen die het in ons opmerkt als we jong zijn. Tegen de tijd dat we tieners zijn, zijn we zo onderdrukt, onbewust en heimelijk angstig en boos dat we in feite kleine bommen van duisternis die in ons midden vallen.

Het is behoorlijk moeilijk om erachter te komen wat er echt mis is, omdat we zo overspoeld worden met de logica van de duisternis. Zelfs het vinden van de vragen die een paar deuren naar de waarheid zouden kunnen openen, vergt inspanning, waarvan ons vaak wordt verteld dat het tevergeefs en volkomen nutteloos is.

Een pastoor uit Austin, Jim Rigby, vertelt over parochianen die klagen dat de uitspraken van Jezus over liefde en mededogen ‘ouderwets’ en achterhaald zijn. De moderne manier van leven vereist volgens zulke mensen een veel meer zelfbeschermende en ‘harde’ mentaliteit.

Firelei

Mijn vraag is: willen wij die wereld, de oog-om-oog-wereld? Is dat de enige rationele, mogelijke wereld, of zouden we allemaal de voorkeur geven aan een vriendelijkere, mooiere wereld waarin we daadwerkelijk om andere levens geven, en omdat we zelf daar duidelijkheid over hebben, kunnen we er zelfs een hint van geven.

Duidelijk worden is niet gemakkelijk, dat is niet wat ik beweer. Ik zeg dat het mogelijk is, maar we moeten het op waarde schatten en in onszelf voor werken. Daar begint het, anders worden we agenten van nog meer onheil.

Ik ben op een leeftijd waarop het, terugkijkend, duidelijk is hoe slecht ik met sommige van mijn uitdagingen omging. Ik heb nu de kans gekregen om mijn motieven te herzien en te identificeren. Duisternis is in ons, is mijn observatie, en als we het niet herkennen, worden we in zijn kielzog meegesleurd. Ik ben geen uitzondering.

We zitten allemaal in deze boot en we zouden allemaal in de nacht kunnen zinken als we geen licht hebben om eruit te navigeren. De mensheid heeft licht nodig en de wezens die het kunnen laten schijnen. Het is een keuze, maar we hebben de vragen nodig die een lichtje opsteken in de stilte, en dat vereist moed.

Teis Albers

*

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/calming-the-tumult-c81f66fc26a0

Cover image: “Anima Mundi” by Leilani Bustamante

Calming The Tumult

(by David Price)

“Anima Mundi” by Leilani Bustamante

Don’t expect anything to happen. Just wait. This waiting is a deep acceptance of the moment as such. Nietzsche called it amor fati — unquestioning love of whatever has fated you to be here. You reach a point where you’re just sitting there, asking, “What is this?” — but with no interest in an answer. The longing for an answer compromises the potency of the question. Can you be satisfied to rest in this puzzlement, this perplexity, in a deeply focused and embodied way? Just waiting without any expectations?

Ask “What is this?,” then open yourself completely to what you “hear” in the silence that follows. Be open to this question in the same way as you would listen to a piece of music. Pay total attention to the polyphony of the birds and wind outside, the occasional plane that flies overhead, the patter of rain on a window. Listen carefully, and notice how listening is not just an opening of the mind but an opening of the heart, a vital concern or care for the world, the source of what we call compassion or love.

— Stephen Batchelor

*

One of the most calming and powerful actions you can do to intervene in a stormy world is to stand up and show your soul… To display the lantern of soul in shadowy times like these — to be fierce and to show mercy toward others, both, are acts of immense bravery and greatest necessity. Struggling souls catch light from other souls who are fully lit and willing to show it. If you would help to calm the tumult, this is one of the strongest things you can do.

~Clarissa Pinkola Estes

*

I’m interested in how we catch light from and pass light to other beings. We can’t help but notice how much darkness is spread by confused people making life more difficult than it has to be. Decisions are made by people in positions of power who have no understanding of themselves or of what repercussions can and do result from their decisions.

The loosely organized chaos we call normal life desperately needs individuals who live at a higher vibration and who can be some kind of beacon in the fog.

We seek wisdom because we know that what we’re seeing around us lacks it, and we ourselves suffer from that lack. Clarifying yourself has to happen before you can even know you have a light to pass on to anyone. A lot of people think they have a light when they only have a club to beat you with.

A culture that beats us into submission with religion and ‘education’ is intent upon turning out any flickers of light it might notice coming from us when we’re young. By the time we’re teenagers we are so repressed, unconscious, and secretly fearful and angry that we are in effect little bombs of darkness dropping in our midst.

It’s pretty hard to figure out what’s really wrong because we’re so inundated with the logic of darkness. Even finding the questions that might open a few doors to truth requires effort, which we are often told is futile and completely useless.

An Austin pastor named Jim Rigby talks about parishioners who complain that the sayings of Jesus about love and compassion are ‘old fashioned,’ outdated. The modern way of life requires a much more self protective and ‘tough’ mindset, according to such folks.

Firelei

My question is, do we want that world, the eye-for-an-eye world? Is that the only rational, possible world, or would we all prefer a kinder, more beautiful world where we actually care about other lives, and because we’re personally clear we can actually offer a hint of it.

Becoming clear is not easy, I’m not saying it is. I’m saying it’s possible, but we have to value it and work for it within ourselves. It starts there, otherwise we become agents of more mischief.

I’m at an age where, looking back, it’s obvious how badly I dealt with some of my challenges. I’ve now been given the chance to review and identify my motives. Darkness is in us, is my observation, and if we don’t know it, we’re going to be dragged along in its wake. I’m no exception.

We’re all in this boat and we could all sink in the night if we have no light to navigate from. Humanity needs light and the beings who can shine it forth. It’s a choice, but we need the questions that strike a match in the silence, which requires courage.

Teis Albers

*

Source: https://davidprice-26453.medium.com/calming-the-tumult-c81f66fc26a0

Cover image: “Anima Mundi” by Leilani Bustamante

Het inzetten van de oorspronkelijke collectieve hartskracht

Een reactie plaatsen

GELIJKWAARDIGHEID, WERELDVREDE, HARMONIE

Stem: Martijn van Staveren uit de uitzending van Crowd Power met Arjan Bos

“Doe je ogen dicht en ga in stilte bij jezelf naar binnen. Eerst van buiten naar binnen in je hoofd aanwezig zijn. Besef dat je een wezen bent, een tijdreiziger uit een andere wereld in een menselijke gedaante. En dat je met aandacht door je eigen brein reist om vanuit Liefde en Kracht zorg te dragen dat radiogolven in je hoofd geneutraliseerd worden en er rust komt in je hoofd. Reis vanuit je hoofd door naar je hart in een rustige modus. Leg als je dat fijn vind je hand op de plek van je hart. Dan ga je in stilte de betekenis van van gelijkwaardigheid inladen. Al het leven heeft dezelfde gelijkwaardige betekenis, heeft gelijke krachten en gelijke kansen. Dit ga je met kracht en liefde inladen. Daarna laat je op jouw manier wereldvrede en harmonie binnenkomen. Richt je met aandacht bij je hart op deze 3 thema’s: gelijkwaardigheid, wereldvrede en harmonie. Laat het een oproep zijn vanuit jouw hart, als drager van de Kracht van het Leven naar het Levensveld, met een opdracht van liefde, zodat dit vanuit het Levensveld nu naar binnen stroomt in je hart.

Besef in dit moment dat jij als mens hier op aarde, dat wij als beschaving, geobserveerd worden door welwillende, liefdevolle, zeer geavanceerde en krachtige beschavingen uit andere universa. Deze waarneming versterkt de intrinsieke waarde van gelijkwaardigheid, wereldvrede en harmonie. In de stilte van je hart besef je dat de krachtvelden versterkt worden door de observaties vanuit andere werelden.

Haal diep adem. En bij de uitademing besef je dat het krachtveld vanuit je hart naar buiten uitzendt, uitstraalt, en in schokgolven van kracht en liefde rondom de aarde gaat in ruimte en tijd. Gelijkwaardigheid voor alle mensen. Gelijke kansen, gelijke rechten voor alle mensen op aarde, ongeacht afkomst, situatie, historie. Gelijke kansen voor alle levende wezens, voor alle elementen en elementaire wezens. Wereldvrede vanuit gelijkwaardigheid. Harmonie vanuit wereldvrede. Vanuit kracht en oorspronkelijke liefde in ons, kan deze schokgolf van kracht in elke cel van het bewustzijn door elk wezen op aarde worden ontvangen.

Dit is waarom wij hier op aarde zijn.”

https://www.youtube.com/watch?v=g0bY1kxvn-4

Text in English:

Equality, World Peace, Harmony (empowering meditation)

Recording: from the epode Crowd Power 22

Applying our Original Collective Heart Force

After a moment of silence, let us travel deep down inside ourselves, with the focus set first into your head, from out the outside world to the inside, staying there in your head. Realise, that you are a being, a time traveler from a different world, a traveler in a human shape and that out of Love and Force, you travel with your focus through your brain, to neutralize and quieten the radio waves in your head so that you get a sense of peace in your mind. Slowly go from your head to your heart. If you like, if it’s helpful, put your hand on the place where your heart is. Then you can load the meaning of Equality. All life, without discrimination, is of equal value, is equal in life force and life’s chances. Load this in from out your Force and Love. Then in your own way, invite also the world peace and harmony. With the focus on your heart, concentrate on these three topics: equality, world peace and harmony. Let it be a call from out your heart, as a bearer of the Force of Life to the Life Field, with a command of love, it is now flowing from the Life Field into your heart. Realize in this very moment that you as a human being here on Earth, that we, as a civilization, are being observed by benevolent, loving, highly advanced and powerful civilizations from other universes. This very observation reinforces the intrinsic value of equality, world peace and harmony. In the silence of your heart you realize that the force fields are being strengthened by the observations from other worlds.

Take a deep breath. And on the exhale, you realize that the force field from your heart is sending out, radiating, and going in shock waves of Power and Love around the Earth in space and time. Equality for all people. Equal opportunities, equal rights for all people on Earth, regardless of their origin, situation, history. Equal opportunities for all living beings, for all elements and elemental beings. World peace based on equality. Harmony sprouting from world peace.

From out this Power and original Love, this shock wave of power can be received in every cell of consciousness by every being on planet Earth. And this is why we are here, on Earth.

Bron: Crowd Power deel twee blz. 446 - Crowd Power 22 Martijn van Staveren with Arjan Bos

Stille vreugde en ego

Een reactie plaatsen

(door David Price)

Wetenschappers hebben ontdekt dat de kleine, moedige daad van samenwerken met een andere persoon, vertrouwen verkiezen boven cynisme, vrijgevigheid boven egoïsme, de hersenen doet oplichten van stille vreugde.

~Natalie Angier

*

De stem van het ego praat vaak met je over overleven, angst, negativiteit en kortstondig succes, dat vaak verband houdt met competitie en gekonkel. De stem van het ego zal je nooit de waarheid vertellen over je huidige situatie… (Het) zal je nooit vrede brengen en alleen als je vrede hebt, ben je verbonden met de waarheid…

Ontkoppel je van je illusionaire staat om de kosmische staat binnen te gaan en zie jezelf dan gereïncarneerd op aarde om een uniek doel te vervullen. In deze staat kun je verbinding maken met de waarheid en zal de stem van het ego vervagen.

—Barbara Rozenkruis

*

…misschien als we de kans hadden om echt
onze ziel te onderzoeken
we zouden zien dat ze dat zijn
eigenlijk helder stralende kopjes
misschien wel elk leven dat we leiden
onze ziel raakt gevuld
met de gloed van alle mensen
die we ons mee hebben
verweven
terwijl wij rondhobbelden
in onze pakken van huid
misschien de zin van
ons bestaan is niet
om iets te bereiken
anders dan een relatie hebben
dansende bekers van stralend licht
die allemaal zijn teruggekeerd naar de bron
met andere soul-kopjes

~John Roedel

*

Het meest moedige wat we ooit zullen doen is dragen, in nederigheid, het mysterie van onze eigen realiteit.

– Richard Rohr

*

Deze vergankelijkheid is onze vrijheid

– James Laag

*

Als we in onze moderne samenlevingen strompelen, hopend maar iets vooruit te komen, vergeten we waarom we leven en wat belangrijk is. Ons meten van hoe goed we de tests van onze samenleving doorstaan, is de manier van hoe we waarde voor onszelf en ons leven toekennen of wegnemen – hoe goed we concurreren in het systeem.

Dit is hoe we vergeten te leven, dit is hoe we de draad verliezen van wat het Mysterie betekent waarvan we deel uitmaken. We zijn geplant in een fysiek universum met zijn eeuwenoude fysieke geschiedenis en we ontvangen intense boodschappen uit een onopgelost verleden die via onze eigen fysieke wezens binnenkomen. Deze situatie brengt ons in verwarring en we kunnen ons nauwelijks organiseren voordat het voorbij is.

Is deze vergankelijkheid een valstrik of is het onze vrijheid? Het lijkt mij dat we het risico lopen ons hele leven in een staat van foutief aangenomen identiteit te leven. We weten dingen die niet waar zijn en we houden ons daaraan vast. In onze cultuur leggen we de nadruk op concrete dingen die echter niet zo concreet zijn als we ons voorstellen. De kwantumfysica laat ons weten dat de fysieke wereld niet eens bestaat, behalve als toneeldecor. Maar waarom? Het lijkt duidelijk dat we de reden van onze vergankelijkheid gewoon niet willen zien.

Uit het werk van Tarana Wesley

Zou het kunnen dat het fysieke bestaat, zodat de geest erin kan dansen? Wat als het materiële universum een andere vorm van geest is? Wat als ons vermogen om te zien, horen en proeven eenvoudigweg een manier is om de essentie van het bestaan te concretiseren, duidelijk te maken door het, hoe kort ook, tastbaar te maken?

Maar we missen nog steeds het punt omdat we de fysieke wereld voor “zuivere munt” aannemen, tenminste, dat doen we in ons deel van de wereld. Maar wat doet ertoe aan het einde van ons individuele leven? Ik denk dat het gaat om hoeveel we werkelijk liefhadden, hoe blij we waren, hoe verbonden we waren. Het zal niet uitmaken hoe welgesteld we waren, hoe goed we overleefden volgens onze culturele normen.

Het is vreemd hoe ver een hele cultuur kan afdwalen van de reden waarom het bestaat, maar het is een situatie die iedereen treft die erin opgroeit. We worden uitgedaagd om een grotere reden van het leven te vinden, iets dat verband houdt met vreugde en onderlinge verbondenheid. Een leven vol overlevingsproblemen maakt het moeilijk om een groter doel van onze individuele levens te zien. We hebben een samenleving opgebouwd die het onnodig moeilijk maakt om de bredere context van onze betrokkenheid te zien, maar als we dat niet kunnen zien, vervallen we in een beklemmend denkkader van angst.

Het is ons opdracht om de geestelijke bron van de fysieke wereld te zien.

Uit het werk van Tarana Wesley

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/?source=post_page—–ebf002369d46

Art cover: uit het werk van Tarana Wesley

De komst van vogels

Een reactie plaatsen

(door Emma Krebs)

De dag begon frisjes, killetjes, blij toen de tram kwam en zoiets moois vertoonde zich ineens voor ons over de totale breedte van de hemel. Verrassende kleuren oranje, zo intens diep en over zo een grootte, breedte, zo heb ik het zelden gezien. Het bleef wel 20 minuten dezelfde intentie houden. “Wouw, wouw, wouw”, zeggen we tegenwoordig, een woord dat op verschillende manieren kracht uitdrukt.

Zo zat ik vroeg in de trein genietend van mijn Cappuccino op weg naar Zwaanshoek. Het was wat druilerig, maar de lucht brak wat open en de blauwgrijze kleur maakte zich kenbaar.

Het was rustig in de trein zo midden in de week……..ik kende het om die tijd altijd als overvol. Genietend van de rust en het naar buiten kijken, wat ik graag doe, werd ik plotseling een enorme groep grote vogels gewaar, heel groot, wat zwart-wit qua kleur maar zo groot als flamingo’s. Ik was stomverbaasd.

Een groep van wel honderden grote vogels, enorm, en een kleinere groep. Het 1ste wat in mij opkwam, hé, heeft dit met de natuurlijke klimaatverandering te doen… hé, wat raar. In plaats van naar Afrika te vliegen, komen/blijven ze nu hier of op doorreis.???????

Nee, er was iets anders, de energie in en bij het vliegen, het was op de hoogte van Lisse, daar boven de groene weilanden en zwarte aarde voorbereid om nu alweer de bollen in de grond te steken. Wat kwamen deze vogels hier doen?

Wat was er aan de hand met deze vogels, zijn ze wel echt, zie ik ze echt? Ja, dat was duidelijk, maar er was meer…iets wat ik niet waarnam bij andere groepen vogels. De trein reed verder en op een gegeven moment lieten we de vogels achter ons.

De waarneming bleef me bij… en ik bedankte ze dat ik ze had mogen zien op hun missie naar het kontakt met ons.

Intussen verder met de bus en daar trof ik Asha, we wandelden samen naar het gebouw en, kijk, weer zulke vogels in de lucht, zwart/wit, een veel kleinere groep, leken kleiner… en streken met een groep ganzen neer in het weiland.

We hebben ze een tijdje gadegeslagen en genoten van het heerlijke weer, weg uit de stad en ademen vrij…lucht ruimte.

Ja, er is echt iets aan de hand met die vogels……M. had het in de laatste lezing over vogels die we kunnen zien en geen vogels zijn, maar wezens. Inderdaad, er is iets bezig, het lijkt op scherp te staan. Vanmiddag las ik het prachtige verhaal van de ontmoeting van Anita bij haar huis, ook vogels kwamen er in voor…

Daarvoor op de nacht van volle maan zag ik sinds lang weer heel veel sterren aan een ongelooflijke heldere lucht. Wat ik vroeger heel veel zag, dat was gewoon, nu een uitzondering, de sterren zien, zo helder, het waren weer hele sterrenbeelden.

Er vliegen altijd vliegtuigen over mijn huis 5 min. van het strand Scheveningen, heeft met Schiphol te maken, hoe de lucht is, de aanvliegroute wordt daardoor bepaald, soms langs de kust of meer het land in, dan hoor je ze niet. Nu heel veel vliegtuigen, al dagen. Toen het even rustig werd, slapen ging niet, er was veel aan de hand in het luchtruim qua energie, qua vormen en zittend op het randje van mijn kozijn, raam wijd open, deken om me heen, kwamen er 2 kleine vliegtuigjes aan naast elkaar: een rood en een groen licht aan de zijkanten was zichtbaar en de witte koplamp. Mijn aandacht werd erheen getrokken, er was iets, ik bleef kijken, waarnemen, voelen. Ze waren klein en vaag zichtbaar. De lucht was zo helder dat ik ze goed had moeten zien.

Daar was niets van waar, de lichten waren wazig, ook de vliegtuigjes zelf alleen maar een soort mist, de vorm bij de rode en groene lichten bleef naar achteren toe breed, dat werd niet smaller. Het leek of ze gleden in plaats van vliegen, langzaam, of ze de boel aan het waarnemen waren. Ze vlogen heel laag en vlak over mijn huis. Met een hoofd vol vraagtekens probeerde ik te zien wat het werkelijk was, heel rustig, ze lieten dat niet duidelijk toe, dat is prima. Toch had ik gemengde gevoelens over deze wonderlijke vliegtuigjes. Ik beschreef ze als driehoekig, het was anders, meer de vorm van een boemerang of van die vliegtuigjes die wij vroeger als kind vouwden, brede en smalle, van krantenpapier.

Hier bleef het deze keer bij en ik stelde vast dat het steeds drukker is met deze objecten, ook als je ze niet ziet, zijn ze er altijd al, nu meer zichtbaar voor velen. Ze kijken naar ons, nemen waar, onderzoeken vele verschillen voelbaar.

Laatst op een eerdere lezing van M. stonden we allemaal heerlijk te praten en fijne sfeer en ineens zegt M. tegen mij, ”Wat straal jij, je straalt zoveel”, liep door, kwam terug en weer zei hij dat en keek mij aan. 

O……… dat kan,ging er door mij heen ik ben zo ongelooflijk blij, heel diep van binnen voel ik dat een vuur levend is, het heeft zo een kracht, zo ongelooflijk veel, wat groter voelt dan mijn lichaam, alsof mijn lichaam van hier uit elkaar barst. Het geeft zo een machtige impuls, zo krachtig, ondanks alle ellende overal zowel boven als beneden. Er zit beweging in, eindelijk, het heeft zo lang in stilstand gestaan, maar de laatste tijd zoveel, het lijkt wel of de eigen vorm gezocht wordt waarin we elkaar kunnen ontmoeten vanuit dat, wat we waarlijk Zijn. Het breekt vrij en ziet echt, is door het nulpunt geschoten een fractie en alles verandert. Dit gebeurde wel 50 jaar geleden bij mij, je bent al steeds aanwezig in 2 werelden en, floep, dit wordt zo groots dan. Het Is. Je ziet. Iedereen kan dit overkomen, juist nu in deze tijd. Gewoon wanneer je met een klus bezig bent of onder je werk, juist dan.                               Kijk eens om je heen.

Het is als een stilte voor de storm, die al aanwezig is – een energetische frequentie-storm, die zijn weerga niet kent en zonder angst voor ons die aanwezig zijn in je grootsheid, steeds meer mensen doen mee, een nieuwe geboorte breekt open. Liefdevol, niet zachtzinnig, de openbrekende Kracht in velen, velen over de gehele aarde en de kosmos. Het betreft alles en iedereen.

De krijgers zijn groot in getal en we zitten midden in de omkering die wij maken van uit ons Ware Zijn, ons echte Zelf, daarom ben ik zo blij, diep, diep vanuit mij binnenste, mijn Oorspronkelijk Hart, waar mijn schat ligt. Het straalt door alles heen, alles omvattend zo groots, waar geen woorden voor zijn, de Alomvattende Christuskracht uit het Gouden Veld.

Goede reis wij allen, samen in Verbinding en Kracht, allen aanwezig op deze aarde…

Emma Krebs

Foto’s door Emma Krebs

Poetisch Bewustzijn

Een reactie plaatsen

(door David Price)

Maar het is een gedicht, geen roman.
En de enige personages hier zijn jij en ik,
Alleen in een verzonnen kamer
Die zal verdwijnen na een paar regels
Om ons geen tijd te bieden om geweer op elkaar te richten
Of al onze kleedstukken in de laaiend open hard te gooien.
Ik vraag je: wie heeft de man op de trein nodig
En wie heeft interesse in wat zijn reistas bevat?
We hebben iets beters dan al dat onstuimigheid
Die naar een of andere rampzalige einde afstevent.
Ik bedoel het geluid die we zullen horen
Zodra ik stop met het schrijven en deze pen neerleg.
Ik hoorde eens dat iemand vergeleek het
Met het geluid die krekels maken in een tarweveld
Of, nog zachter, alleen de wind
Boven dat veld, die iets doet roeren wat we nooit zullen zien.

~𝑩𝒊𝒍𝒍𝒚 𝑪𝒐𝒍𝒍𝒊𝒏𝒔, uit “The Great American Poem”

*

Als een Aziaat mij om een definitie van Europa zou vragen, zou ik hem moeten antwoorden: het is dat deel van de wereld dat wordt achtervolgd door de ongelooflijke illusie dat de mens uit het niets is geschapen en dat zijn huidige geboorte zijn eerste verschijning is in het leven.

~ Arthur Schopenhauer

*

Ik ben vaker geboren dan wie dan ook, behalve Krishna.

~ Mark Twain

*

Materie is geest die traag genoeg beweegt om gezien te worden.

~ Pierre Teilhard de Chardin

*

De mens heeft een ziel die de wereld anders waarneemt dan hoe onze mind deze interpreteert. We meten en nemen de werkelijkheid op in Euclidische systemen van rechte lijnen omdat het ons geruststelt, terwijl we onze grenzen moeten accepteren: we kunnen niet alleen niet alles verklaren, maar het is in de asymmetrie van de natuur dat de mens het beste reageert.

– maxgazzè

*

Ik woon met een kat die dingen ziet, hoort en begrijpt die ikzelf nooit eens iets vanaf zal weten. Natuurlijk weet ik ook belangrijke dingen die hij nooit zal vermoeden, belangrijke dingen die veel verder gaan dan hoe je kattenvoer uit de koelkast pakt. Ik kan nadenken over de zin van het leven. Ik kan lezen en schrijven en zeer gedifferentieerde geluiden maken om te communiceren. Ik kan gereedschappen en symbolen gebruiken en over het universum nadenken.

Maar we zijn allemaal nog steeds specialisten die beperkt worden door het menselijk bewustzijn. Elke soort wezen erft een bepaald soort bewustzijn en reageert op de uitdagingen ervan binnen een spectrum, binnen grenzen. Het is een manier waarop het bewustzijn het ‘Zijn’ dieper onderzoekt.

Waarom zouden wij anders zijn?

Uit: Tarana Wesley

Maar ondanks onze geërfde soortspecifieke beperkingen beschikken we over enorme bewustzijnskrachten die spiritueel genoemd kunnen worden, die we zelden of helemaal niet gebruiken. In onze cultuur hebben we ons gespecialiseerd in gereedschappen, manieren en middelen, bruikbaarheid in al zijn vormen. We zijn meer geïnteresseerd in macht dan in de poëzie van het leven. Maar de mensheid is verbazingwekkend divers in waar zij zich bewust van is. Verschillende culturen ontwikkelen een gespecialiseerd bewustzijn dat specifieke thema’s onderzoekt. Onze macht is macht, die uiteraard een donkere kant heeft.

Wie kunnen beter dan dichters en filosofen wijzen op de blinde vlek, de les die we weigeren te leren? Een cultuur die wordt gecreëerd en geleid door geldwisselaars is een trieste aangelegenheid. Ik denk dat we mensen die schoonheid creëren en belangrijke vragen stellen meer nodig hebben dan we beseffen.

We hebben bewustzijn, we zijn bewustzijn, we leven binnen het rijk van het bewustzijn – dat niet is opgebouwd uit ‘Euclidische rechte lijnen’. Bewustzijn is ook poëzie, het is ook esthetisch, het is een schepper van schoonheid, van contemplatie, van inzicht.

Bewustzijn kan ongelooflijke gereedschappen creëren, maar we moeten nog steeds weten waarom. En we hebben nog steeds een aangeboren behoefte aan schoonheid. We moeten nog steeds leren hoe we bewust kunnen zijn en verbonden kunnen blijven met Planeet Aarde. Als creatief denkende dieren moeten we ons nog steeds verzoenen met wat voor soort wezens we zijn en zowel onze krachten als onze beperkingen accepteren.

Uit: Astro Lovers

*

De vierde boek van mijn serie Meditations on Living is nu op Amazon gepubliceerd. Als je het leest, zou je s.v.p. een review schrijven.

https://www.amazon.com/dp/B0CFDB16NR?binding=kindle_edition&searchxofy=true&ref_=dbs_s_aps_series_rwt_tkin&qid=1695336051&sr=8-9

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/poetic-consciousness-ad30747b679b

Cover art: Stephanie Rew

Het hart van de mens

Een reactie plaatsen

(door David Price)

In de Ojibwa- en Cree-cultuur was de betekenis van leiderschap niet macht, het was zorgzaamheid.

– Tanya Talaga

*

Telkens wanneer de energie van woede naar boven komt, willen we deze vaak uiten om de persoon te straffen van wie we denken dat hij de bron van ons lijden is. Dit is de gewoonte-energie in ons. Als we lijden, geven we altijd de ander de schuld omdat hij ons heeft laten lijden. We realiseren ons niet dat woede in de eerste plaats onze zaak is. Wij zijn in de eerste plaats verantwoordelijk voor onze woede, maar we geloven heel naïef dat als we iets kunnen zeggen of doen om de ander te straffen, we minder zullen lijden. Dit soort overtuigingen moeten worden ontworteld, want wat je ook doet of zegt in een staat van woede, zal alleen maar meer schade aanrichten in de relatie. In plaats daarvan moeten we proberen niets te doen of te zeggen als we boos zijn.

Vrede is een beoefening en geen hoop.

~ Thich Nhat Hanh, “Woede: wijsheid om de vlammen te koelen”

*

Het spijt me, vergeef me alsjeblieft, ik hou van je, dank je wel.

– Ho’oponopono Mantra

*

Het leven van een mens valt niet in één keer uiteen; het zijn de kleine compromissen, kleine liefdesverdriet, kleine fouten die de weg vrijmaken voor achteruitgang en overweldigende wanhoop.

Een land valt ook niet in één keer uiteen. Het is niet één ding, maar veel dingen die ons langzaam naar een punt brengen waarop we om ons heen kijken en zeggen: “Oh mijn God, wat is er met dit land gebeurd?”

Maar de woorden van Albert Camus gelden zowel voor een land als voor een individu: “Midden in de winter heb ik ontdekt dat er in mij een onoverwinnelijke zomer heerste.”

Het is het elfde uur, maar het is nog geen middernacht… er is nog tijd als we de tijd goed gebruiken.

– Marianne Williamson

*

We zijn allen één. Alleen ego’s, overtuigingen en angsten scheiden ons van elkaar af.

– Nikola Tesla

*

Ik betwijfel of we ons realiseren hoeveel van onze overtuigingen en reacties worden gedicteerd door de cultuur waarin we opgroeien en hoe beperkt we daardoor worden. Wat normaal is in onze cultuur is feitelijk een bedreiging voor de vrede op een fundamenteel niveau. Het is normaal om anderen de schuld te geven voor ons lijden. Wraak willen is ‘normaal’ als we voelen dat ons onrecht ia aangedaan. Oorlog is normaal, straf wordt als gerechtvaardigd beschouwd, dus natuurlijk moet goed gedrag voortkomen uit angst voor pijn. In dit systeem dragen we vrijwel ons hele leven ongeadresseerde wonden met ons mee.

Sommige inheemse culturen hebben manieren ontwikkeld om innerlijke blokkades op te schonen die onze behoefte aan innerlijke en uiterlijke vrede compliceren en frustreren. Een mensheid die verscheurd wordt door innerlijke onrust creëert individuen die gehinderd worden door onopgeloste conflicten. Deze conflicten zijn kleine persoonlijke branden die soms uitgroeien tot onbeheersbare branden. Iedereen die er niet in is geslaagd een solide innerlijke vrede tot stand te brengen, wat zeldzaam is, moet er gezegd worden, mag niet in machtsposities verkeren of in het bezit zijn van dodelijke wapens.

Maar dat is niet de wereld waarin we leven. We zijn geboren uit een ras dat een lange geschiedenis van onrecht en wonden probeert te negeren, te onderdrukken en gewoon doorgaat met ‘normaal’ leven. We zijn tevreden als we er normaal uit kunnen zien voor anderen, maar we struikelen steeds over iets onverwachts. Dat is een onzichtbaar deel van ons dat niet kan worden opgelost omdat we weigeren het te herkennen. Onze oplossing is om de daders de schuld te geven en te straffen, want die moeten een lesje worden geleerd.

Zolang we dit proces accepteren zonder het te bevragen, zitten we gevangen in een wereld die zal blijven exploderen en onschuldige mensen doden “zoals gepland”. Onze hoop om vreedzaam te kunnen vertoeven op deze planeet zal ongetwijfeld worden gefrustreerd. Onze trauma’s zijn geërfd van zowel verre als recente gebeurtenissen uit het verleden die niet zijn vergeven of begrepen. Ze uit het zicht duwen is een mislukte strategie, maar om de een of andere reden hebben we dat nog niet gemerkt.

Lala Ladedalounge

Een grote wereldbevolking met zo’n primitief bewustzijn zal geen duurzame vrede creëren. Vrede ontstaat niet door oorlog, wraak of wreedheid. Dat is waar – onvermijdelijk – tragedie en ellende worden geboren. Als het menselijk bewustzijn op dit niveau vastzit, kunnen we er zeker van zijn dat oorlogsinstrumenten verder zullen worden ontwikkeld en gebruikt. Deze arsenalen zijn zeer verleidelijk voor een psychologie die is door macht gefascineerd.

Een vreedzame, zorgzame geest is zo zeldzaam in het bestuur en in het zakenleven, daarmee ziet onze toekomst er niet erg geruststellend uit. Aan de andere kant kunnen de weinigen die erin zijn geslaagd vrede en empathie in zichzelf te vestigen en te behouden de storm tegenhouden totdat er genoeg gelijkgestemde anderen komen opdagen die hun handen aan het roer leggen. We navigeren nu door de wildwaterbaan. Het heldere bewustzijn dat we nodig hebben is mogelijk, maar niet vanzelfsprekend, dus het is kantje boord. Daarom moeten we allemaal onze blindheid aanpakken.

Lala Ladedalounge

Deel drie van mijn serie Meditations on Living is nu gepubliceerd op Amazon. Als je het leest, laat dan een recensie achter.

https://www.amazon.com/dp/B0CFDB16NR?binding=kindle_edition&searchxofy=true&ref_=dbs_s_aps_series_rwt_tkin&qid=1695336051&sr=8-9

Bron: https://davidprice-26453.medium.com/the-human-heart-faf8e186479c

Cover image: Lala Ladedalounge

The Human Heart

(by David Price)

Art: Lala Ladedalounge

In Ojibwa and Cree culture, leadership didn’t mean power, it meant caring.

— Tanya Talaga

*

Whenever the energy of anger comes up, we often want to express it to punish the person whom we believe to be the source of our suffering. This is the habit energy in us. When we suffer, we always blame the other person for having made us suffer. We do not realize that anger is, first of all, our business. We are primarily responsible for our anger, but we believe very naively that if we can say something or do something to punish the other person, we will suffer less. This kind of belief should be uprooted because whatever you do or say in a state of anger will only cause more damage in the relationship. Instead, we should try not to do anything or say anything when we are angry.

Peace is a practice and not a hope.

~ Thich Nhat Hanh, “Anger: Wisdom for Cooling the Flames”

*

I’m sorry, Please forgive me, I love you, Thank you.

— Ho’oponopono Mantra

*

A person’s life doesn’t fall apart all at once; it’s the little compromises, little heartbreaks, little mistakes, that pave the way to decline and overwhelming despair.

A country doesn’t fall apart all at once, either. It’s not one thing, but a lot of things that take us slowly to a point where we look around and say “Oh my God, what happened to this country?”

But Albert Camus’ words apply to a country as well as to an individual: “In the midst of winter, I have found there was, within me, an invincible summer.”

It’s the 11th hour, but it isn’t midnight yet…there’s still time if we will use time well.

— Marianne Williamson

*

We are all one. Only egos, beliefs, and fears separate us.

— Nikola Tesla

*

I doubt if we realize how much of our beliefs and reactions are dictated by the culture we grow up in and how limited we are by them. What is normal in our culture is actually a threat to peace on a basic level. It’s normal to blame others for our suffering. To want revenge is “normal “ if we feel wronged. War is normal, punishment is considered justified so of course good behavior must come from fear of pain. In this system we carry unaddressed wounds practically all our lives.

Some native cultures have developed ways of clearing inner logjams that complicate and frustrate our need for inner and outer peace. A humanity riven by inner turmoil creates individuals hampered by unresolved conflicts. These conflicts are little personal fires that sometimes grow into conflagrations that can’t be contained. Anyone who has not managed to establish a solid inner peace, which is rare it must be said, should not be in positions of power or in possession of lethal weapons.

But that’s not the world we live in. We are born of a race that tries to ignore and suppress a long history of injustices and wounds and just get on with living “normally.” We’re satisfied if we can look normal to others but we keep getting tripped up by something unexpected. That’s an invisible part of us that can’t be resolved because we refuse to recognize it. Our solution is to blame and punish the perpetrators, who should be taught a lesson.

As long as we accept this process without question we are trapped in a world that will keep exploding and killing innocent people right on schedule. Our hopes for a peaceful sojourn on this planet are bound to be frustrated. Our traumas are inherited from both distant and recent past events that weren’t forgiven or understood. Pushing them out of sight is a failed strategy, but for some reason we haven’t yet noticed that.

Lala Ladedalounge

A large human population with such a primitive consciousness is not going to create lasting peace. Peace is not created by war or revenge or cruelty. That’s where tragedy and misery is born, inevitably. With human consciousness stuck at this level we can be sure instruments of war will continue to be developed and used. Those arsenals are very tempting to a psychology mesmerized by power.

With a peaceful, caring spirit so rare in governance and business our future doesn’t look very reassuring. On the other hand, the few who have succeeded in establishing and maintaining peace and empathy in themselves can hold back the storm until enough like minded others show up and put their hands to the rudder. We are navigating the rapids now. The clear consciousness we need is possible but not assured, so it’s touch and go. That’s why we each have to address our blindness.

Lala Ladedalounge

*

Volume three of my series Meditations on Living is now published on Amazon. If you read it, please leave a review.

https://www.amazon.com/dp/B0CFDB16NR?binding=kindle_edition&searchxofy=true&ref_=dbs_s_aps_series_rwt_tkin&qid=1695336051&sr=8-9

Source: https://davidprice-26453.medium.com/the-human-heart-faf8e186479c