Een nieuwe manier van kijken … Alsof elk moment ertoe doet

(door Paul Mulliner)

“Begin nu te doen wat je wilt doen. We leven niet in de eeuwigheid. We hebben alleen dit moment, fonkelend als een ster in onze hand – en smeltend als een sneeuwvlok…”― Sir Francis Bacon

Het lichaam wordt ouder. Maar bewustzijn is altijd in het huidige moment – Nisargadatta Maharaj

“We zien de dingen niet zoals ze zijn, we zien ze zoals wij zijn” – Anais Nin

Er kunnen momenten zijn waarop we plotseling met nieuwe ogen naar het leven kijken.

Momenten waarop het lijkt alsof het hele universum één enkele bewuste ruimte is, overal tegelijk bewust in zichzelf.

Alsof alles wat we in de wereld doen en elke keuze die we maken op de een of andere manier zinvol is, omdat alles gekend is.

We zijn allemaal verweven met universeel bewustzijn, hoewel dit nog niet helemaal een gangbare manier is om onze wereld te zien.

De evolutie van ons bewustzijn kan soms worden belemmerd door verouderde ideeën die we uit het verleden hebben geërfd en die helaas nog steeds wijdverbreid zijn in de media.

Deze mainstream-ideeën zorgen ervoor dat we leven met een mindset of wereldbeeld waarin we ons voorstellen dat we concurreren in plaats van samenwerken.

Ze kwamen voor het eerst massaal naar voren in de westerse verbeelding toen onze technologieën waren die van de vroege stoommachine en de eerste morsecodetelegraaf.

Ze stelden voor dat ons afzonderlijke menselijke brein op de een of andere manier bewustzijn genereert en dat al het leven betrokken is bij een “survival of the fittest”.

Ze kunnen nu worden gezien als beperkend en ontoereikend, behorend tot voorbije tijd.

Onze ideeën over de wereld en het heelal evolueren echter altijd, net als onze technologie.

Bewustzijn is ruimtelijk en universeel, een intrinsieke eigenschap of kwaliteit van de ruimte binnen en rondom al het leven.

En onze innerlijke kern doet mee met, en wordt geïnspireerd door, deze vloeiende universele intelligentie.

Het is de bron van onze intuïtie.

Het is niet-lokaal, alles wat overal bekend is, is overal tegelijk bekend en het verbindt ons allemaal met zichzelf door het hele Universum.

Door onze aandacht naar binnen te richten, af te stemmen op de innerlijke bewuste stilte en onze eigen intuïtieve verbinding met het universele bewustzijn te vinden, kunnen we de wereld anders zien en leren kennen.

En het is intuïtie die cruciaal is voor onze persoonlijke evolutie naar een dieper begrip van onze wereld, onszelf, ons bewustzijn en het Universum.

Intuïtie komt voort uit universeel bewustzijn als een plotselinge, spontane stroom van leidende intelligentie, een spontane flits van inspiratie.

Intuïtie is transformerend en inspireert ons om te evolueren, trekt ons aan om meer bewust te worden.

Het kennen van universeel bewustzijn betekent niet dat we ons unieke persoonlijke karakter, onze persoonlijkheid, verliezen.

Het persoonlijke zelf is een unieke ‘kleuring’ van het bewuste zelf in ons allemaal.

Een unieke smaakmaker van het universele bewustzijn dat overal in al het leven en in alle ruimte aanwezig is.

En ons unieke persoonlijke zelf is in staat om vrijer te stromen en creatiever te zijn omdat het zich niet langer ingedamd, beperkt, tegengehouden door scheiding van de wereld voelt.

Het hoeft niet langer haatdragend en boos denken te creëren.

We zijn verenigd in een heel bewust Universum, bewustzijn is niet beperkt tot de grens van ons afzonderlijke lichaam, het is universeel, in ons allemaal.

‘Ons eigen persoonlijke’ bewustzijn is een lokaal weten binnen een niet-lokale bewuste ruimte die ons allemaal omvat.

Als golven die zo eventjes verschijnen

in een eindeloze oceaan,

we zijn geweven door het Heelal,

en elke keuze wordt alles wat is

en alles wat we zijn,

en combineert op de een of andere manier alle ervaringen

in alles wat gebeurt.

En dit universeel bewustzijn bevindt zich in al het leven, orkestreert de biochemie van levende cellen en laat ons allemaal evolueren naar een dieper begrip van onszelf, als we er aandacht aan besteden.

En het gefluister van intuïtie dat we duidelijker horen met onze aandacht gericht in de stilte, inspireren ons om synchroon te leven met kosmische intelligentie.

Inspireren ons om meer om onze planeet te geven dan voorheen, en om voor elkaar te zorgen.

Het inspireert ons om te beseffen dat elk moment van ons kostbare menselijke leven ertoe doet.

Elk moment biedt een kans om het grotere zelf in ons allemaal te vinden, het zelf dat alle ruimte tussen de sterren raakt.

“Ik zou graag willen leven

Zoals een rivier stroomt,

Gedragen door de verrassing

Van zijn eigen ontplooiing “― John O’Donohue”

Kosmische intelligentie heeft een menselijke ervaring.

Paul Mulliner 2022

https://paul-mulliner.medium.com/a-new-way-of-seeing-366a0ff7d6d6

image Paul Mulliner 2022 photo by Phan Minh Cuong An on Pixabay


A New Way of Seeing

As though every moment matters

“Begin doing what you want to do now. We are not living in eternity. We have only this moment, sparkling like a star in our hand — and melting like a snowflake…”― Sir Francis Bacon

The body gets older. Yet consciousness is always in the present moment — Nisargadatta Maharaj

“We do not see things as they are, we see them as we are” — Anais Nin

There may be moments when we look at life suddenly with new eyes.

Moments when it seems as though the whole Universe were a single conscious space, aware everywhere all at once within itself.

As though everything we do in the world and every choice we make were somehow meaningful, because everything is known.

We’re all woven into universal consciousness, though this isn’t quite yet a mainstream way of seeing our world.

The evolution of our conscious awareness can sometimes be hindered by outdated ideas we inherit from the past that are unfortunately still widespread in the media.

These mainstream ideas keep us living with a mindset or worldview where we imagine ourselves to be in competition, rather than joined in cooperation.

They first emerged and entered the mainstream western imagination when our technologies were the early steam engine and the first morse code telegraph.

They proposed our separate human brain somehow generates consciousness and all life is involved in a survival of the fittest.

They can now be seen as limiting and inadequate, belonging to a previous time.

Our ideas about the world and the Universe are always evolving however, just like our technology does.

Consciousness is spatial and universal, an intrinsic attribute or quality of the space inside and around all life.

And our inner core participates with, and is inspired by, this fluid universal intelligence.

It’s the source of our intuition.

It’s nonlocal, everything known anywhere is known all at once everywhere, and it joins all of us into itself throughout the whole Universe.

Inwardly focusing our attention, tuning in to the inner conscious silence and finding our own intuitive connection into universal consciousness helps us see and know the world differently.

And it’s intuition that’s crucial to our personal evolution into a deeper understanding of our world, our self, consciousness and the Universe.

Intuition emerges from universal consciousness as a sudden flow of guiding intelligence, a spontaneous flash of inspiration.

Intuition is transformative, inspiring us to evolve, tugging us into becoming more aware.

Knowing universal consciousness doesn’t mean we lose our unique personal character, our personality.

The personal self is a unique ‘coloration’ of the conscious self in all of us.

A unique flavoring of the universal consciousness that’s within all life and all space everywhere.

And our unique personal self is able to flow more freely and be more creative because it no longer feels confined, restricted, held back by separation from the world.

It no longer needs to create resentful and angry thinking.

We’re joined into a whole conscious Universe, consciousness isn’t confined to the boundary of our separate body, it’s universal, inside all of us.

‘Our own personal’ conscious awareness is a local knowing within a nonlocal conscious space that includes all of us.

Like waves appearing for a moment

in an endless ocean,

we’re woven through the Universe,

and every choice becomes everything that is

and everything we are,

and blends somehow all experience

into all that comes to pass.

And this universal consciousness is inside all life, orchestrating the biochemistry of living cells, evolving all of us into a deeper understanding of itself, if we pay attention to it.

And the whispers of intuition we hear more clearly with our attention focused in the silence are inspiring us to live in sync with cosmic intelligence.

Inspiring us to care more about our planet than we have previously, and care for each other.

Inspiring us to realize that every moment of our precious human life matters.

Every moment brings an opportunity to find the larger self inside all of us, the self that touches all the space between the stars.

“I would love to live

Like a river flows,

Carried by the surprise

Of its own unfolding”― John O’Donohue

Cosmic intelligence is having a human experience.

Paul Mulliner 2022

Source: https://paul-mulliner.medium.com/a-new-way-of-seeing-366a0ff7d6d6

image Paul Mulliner 2022 photo by Phan Minh Cuong An on Pixabay


Krachtdag – 2 oktober, Alkmaar

(door Wakker bewust zijn)

Voor nieuwsgierige mensen die voelen dat er méér is en tot de kern willen komen. 
Voor moedige mensen die bereid zijn voorbij de begrenzing van programmeringen,
paradigma’s,
 gangbare denkbeelden en formats te kijken.

Voor iedereen die beseft onderdeel te zijn van een veel grotere werkelijkheid.
Voor iedereen die beseft kracht en kosmische intelligentie te bezitten en dat wil léven. 

Voor iedereen die beseft dat wezenlijke verandering van binnenuit komt
en bereid is juist dáár onderzoek te doen en werk te verrichten.

Een dag waarin veel onderwerpen worden samengebracht en waar je kwantumfysische waarneming aan den lijve kunt ervaren. Een dag waar je gelijkgestemden en jezélf ontmoet.

Door de ware aard van deze werkelijkheid waarin we leven te beseffen, komen we erachter dat niets is wat het lijkt te zijn. Er zijn multidimensionale lagen in ons bewustzijn die we niet aanspreken omdat we maar 1 procent bewust waarnemen van het Kwantum-informatieveld waarin we leven. Bewustzijn dat gestuurd wordt, gekaderd is, geeft andere effecten dan bewustzijn dat vrij is. Er komen meer mogelijkheden, er worden andere tijdlijnen geopend dan de oorzaak en gevolg scenario’s van gekaderd bewustzijn. Kijkend naar de wereld om ons heen, kijkend naar hoe deze is vormgegeven voornamelijk op basis van modellen en volgsystemen, dan kun je niet anders dan beseffen dat de wereld onze assistentie nodig heeft op basis van on-gekaderd vrij bewustzijn.

Door anders naar jezelf en de wereld te kijken, en deze holografische projectie te doorzien, gaan we beginnen te leven vanuit de oneindige mogelijkheden van de kwantum wereld, in plaats van de voorgeschreven en onvermijdelijk lijkende wetten van deze werkelijkheid waar we in leven! Leven vanuit 100% bewustzijn in plaats van die ene of enkele procenten waar we meestal vanuit navigeren geeft meer vrijheid en perspectief in deze uitdagende tijden.

Door de illusie van deze vastlopende werkelijkheid te doorbreken en terug te gaan naar de krachtbron die in elke emotie en situatie opgeslagen zit, sluiten we ons weer aan op de krachtbron in onszelf. Als je diep van binnen voelt dat iets niet klopt in deze wereld en dat er veel meer is dan wat de media of alternatieve media je doet geloven, heb je het gevoel dat je van een andere planeet komt of je voelt je steeds anders dan anderen, alleen kun je daar steeds net niet de vinger op leggen, dan is deze dag zeer geschikt voor jou! Laat je verrassen door een unieke kijk in de kwantum wereld en word je bewust van wat er allemaal achter de schermen zich afspeelt. Zo krijg je een breder beeld en kun je je eigen diepe gevoelens wellicht veel beter plaatsen!

Van de ontelbare hoeveelheid zonnestelsels en universa die er zijn, is de kans alleen al statistisch gezien groot dat er meer planeten zijn dan alleen de aarde waar leven mogelijk is. Daar waar wij als mensen onze planeet en ons bestaan uniek vinden, is de kans groot dat we in de nabije toekomst erachter komen dat er meer beschavingen en intelligent leven is dan we ooit voor mogelijk konden houden. En, zoals er ook op aarde goede en slechte mensen zijn, zijn er in het oneindig grote Levensveld waar we in leven, buitenaardse intelligentie met positieve en negatieve intenties richting de mensheid. Onlangs heeft de NASA aangekondigd dat de bezoeken van UFOs al jarenlang gaande is en realiteit is, geen fictie dus en geen verzinsel. Al zolang als dat de mens bestaat, staan we in contact met andere beschavingen, ook al wordt dat in de media verzwegen. Dit komt omdat er groeperingen zijn op de aarde die belang hebben bij dit stilzwijgen. Groeperingen die geïnfiltreerd zijn in de regeringen en overheden die zogenaamd voor onze belangen als burgers zorgen. Regeringen die, soms uit onwetendheid, onmacht of onder dwang, zich neer hebben te leggen bij de buitenaardse invloeden en machten achter de schermen. 

Wij, als burgers, hebben het recht te weten wat er werkelijk gaande is in deze wereld. Wij, als gewone mens, hebben meer invloed op het verloop van de toekomst en de gebeurtenissen in de wereld dan we zouden denken. We hebben geleerd dat wij als individu niet zo veel invloed hebben op wat er in de wereld gebeurt. Oorlogen ontstaan ver weg, soms dichterbij, en worden op het nieuws weergegeven als vaststaand feit en bijna onoverkomelijk. In werkelijkheid worden we afgeleid en afgehouden van de mogelijkheden die we als oorspronkelijke Scheppers op kwantum-fysisch niveau hebben. Ons wordt verteld wat er allemaal mis is in deze wereld, maar ons wordt niet verteld waar onze ware kracht ligt als mede-scheppers van deze werkelijkheid. 

We moeten in ons leven aan allerlei regels en verwachtingen voldoen, waarbij we vaak onze ware gevoelens verborgen houden uit angst voor afwijzing of uit zelfbehoud. Gevoelens die, als we er werkelijk naar zouden leven, ons vitaler en gelukkiger zouden maken. Deze diepe emoties en gevoelens zijn onze ware kracht, als we beseffen hoe we deze kunnen inzetten en hoe deze werkelijkheid werkelijk functioneert. Niet het bedenken van oplossingen of nieuwe systemen zullen ons redden in deze steeds sneller veranderende wereld met steeds grotere uitdagingen, maar ons dieper gevoel, uitgelijnd met het Levensveld, zal ons toegang geven tot onze werkelijke potentieel als mensheid. Een potentieel dat nu grotendeels uit staat, vergelijkbaar met ons brein en ons DNA dat ook maar voor een klein deel ‘aan’ staat. 

Als je meer wilt weten over de werkelijke geschiedenis van de mensheid, het hologram waar we in leven, de principes en mogelijke toepassingen van de kwantum-fysica, de kracht van onze emoties en meer dan dat, en niet bang bent om buiten je eigen denkkaders te treden en je identiteit als mens durft te herzien, meld je dan aan voor deze krachtdag! Ontmoet je eigen kracht in jezelf door kennis te nemen van de krachten in deze aarde die een grote vinger in de pap hebben, maar het nooit definitief voor het zeggen hebben, omdat wij als ware voelende mens DE KRACHT ZIJN!

Programma:
De hele dag door zijn er in twee zalen lezingen te volgen, je kiest je eigen programma. Daarnaast kun je kwantumfysisch observatie (waarneming) door kwantumfysische geleiders ervaren, door je in te schrijven voor een ‘Krachtcirkel‘. Meer informatie over de inhoud van de lezingen, workshops en de Krachtcirkels vind je verderop op deze pagina.

Aardezaal

  11.00 – 12.00  Kwantumfysica voor dummies  Erik Tanghe
  12.30 – 13.30  The Living Hologram  Richard Pols
  14.00 – 15.00  Informatie Geneeskunde  Karin Bosgraaf
  15.30 – 16.30  Het Technologisch Super Bewustzijn: Empire of the Mind  Miriam Kaddouri

Luchtzaal

  11.00 – 12.00  De oorsprong van de Mens en zijn relatie tot  buitenaards leven  Hannie van den Boom
  Maya van Pelt
  12.30 – 13.30  De ontwerpers van dit universum: De Huargardianen  Arlette Krol
  14.00 – 15.00  De werkelijke Kracht van Emotie  Alida Holwerda
  15.30 – 16.30  Living as a Heart Human  Theo Papo

Krachtcirkels  |  Kwantum-observatie sessies door kwantum fysische geleiders

Door een neutrale waarneming van mensen die in hun kracht staan en vanuit de mogelijkheden van het Kwantum veld denken en voelen, kun je ervaren dat het mogelijkheden in jezelf opent waar je zelf nog niet van bewust was of wat was vastgelopen in je systeem. Door onze aandacht precies daar te brengen waar de schoen knelt, brengen we beweging in het hele informatieveld van de blokkade of de klacht, waarbij het niet gaat om het meteen oplossen van problemen, maar om het vrij maken van de krachtvelden en mogelijkheden die er onder liggen. De technieken die we toepassen zijn onder andere gebaseerd op kwantum fysische wetgeving dat alles energie is en dat menselijke aandacht en waarneming beweging brengt in de opgeslagen informatie. Aandacht en focus blijken daarbij de belangrijkste sleutels, iets wat iedereen in zich heeft.

Wat kun je verwachten en hoe gaat het in zijn werk en Inhoudelijke informatie lezingen en workshops – op de site van Wakker bewust zijn lees je meer daarover https://wakkerbewustzijn.nl/activiteit/krachtdag-2-oktober/

Praktisch
Datum: zondag 2 oktober
Tijd: 11.00 – 16.30 (deur open half uur van tevoren)
Investering:
lezingen  |  30 euro
kwantum-observatie sessie door een groep (± 15 minuten)  |  20 euro
kwantum-observatie sessie één-op-één (± 20 minuten  |  20 euro (inschrijven op de dag zelf)

Aanmelden: https://wakkerbewustzijn.nl/activiteit/krachtdag-2-oktober/

Is de financiële uitwisseling voor jou een uitdaging, neem dan even contact op. Het is fijn als iedereen die in zichzelf kan voelen deze dag aanwezig te moeten zijn dat ook kan doen. Samen vinden we een vorm waar we ons beiden goed bij voelen.

Bijzonderheden
Bij de entree ontvang je het complete programma waarop ook de zaalindeling.
Je kunt van tevoren niet reserveren voor een lezing. Kom op tijd, zodra het aantal stoelen in de zaal zijn gevuld is de lezing volgeboekt.

Het inschrijfformulier voor de één-op-één kwantum observatie sessies vind je in de Ontvangstruimte bij de trap.

Adres, bereikbaarheid, contactformulier: https://wakkerbewustzijn.nl/contact/


President benoemt belangrijke uitdagingen (1961)

In januari 1961 geeft President Eisenhower een bijzondere toespraak, een afscheidsrede als President. Daarin benoemt hij onder andere zeer belangrijke uitdagingen voor de Verenigde Staten (en breder) in de jaren 60 van de twintigste eeuw. En die zijn er nog steeds. In zijn speech gebruikt hij woorden “ernstig”, “zorgwekkend”, “waakzaam zijn”.  

Dit zijn zijn observaties over de macht van de militaire-industriële complex, over de opkomst van de wetenschappelijk-technologische elite en de noodzaak en staatskunde om balans in belangen te behouden en een brede dialoog, ook internationaal, op basis van gelijkwaardigheid mogelijk te maken.

Over militaire-industriële complex

Deze combinatie van een immens militair establishment en een grote wapenindustrie is nieuw in de Amerikaanse ervaring. De totale invloed – economisch, politiek, zelfs spiritueel – wordt gevoeld in elke stad, elk overheidsgebouw, elk kantoor van de federale overheid. We erkennen de dringende noodzaak van deze ontwikkeling. Toch moeten we niet nalaten de ernstige implicaties ervan te begrijpen. Ons hard werken, onze grondstoffen en levensonderhoud zijn allemaal betrokken; en ook is de hele structuur van onze samenleving.

In de regeringsraden moeten we waken voor het verwerven van ongerechtvaardigde invloed door het militair-industriële complex, gezocht of niet. Het potentieel voor de rampzalige opkomst van misplaatste macht bestaat en zal blijven bestaan.

We mogen het gewicht van deze combinatie nooit onze vrijheden of democratische processen in gevaar laten brengen. We mogen niets als vanzelfsprekend beschouwen. Alleen een alerte en goed geïnformeerde burger kan de juiste vermenging van enorme industriële en militaire defensiemachines met onze vreedzame methoden en doelen afdwingen, zodat veiligheid en vrijheid samen kunnen gedijen.

Over de wetenschappelijk-technologische elite

Verwant aan en grotendeels verantwoordelijk voor de snelle veranderingen in ons industrieel-militaire vermogen, is de technologische revolutie van de laatste decennia. Wetenschappelijk onderzoek is de hoeksteen van deze revolutie; en dit onderzoek wordt steeds formeler, complexer en kostbaarder. Een steeds groter deel van het onderzoek gebeurt voor de overheid, door de overheid of in opdracht van de overheid.

Vandaag de dag, is de eenzame uitvinder die knutselt in zijn werkplaats, overschaduwd door task forces van wetenschappers in laboratoria en instituten. Op dezelfde manier heeft de vrije universiteit, historisch de voorhoede van vrije ideeën en wetenschappelijke doorbraken, een omwenteling ondergaan in de organisatie van onderzoek. Vanwege de immense kosten van onderzoek wordt het binnenhalen van een overheidscontract het substituut voor intellectuele nieuwsgierigheid. […] Alomtegenwoordig en zeer zorgwekkend is de trend dat onze wetenschappers grotendeels werken bij overheidsinstituten en goeddeels afhankelijk raken van overheidsgeld, projectallocatie en de macht van het geld. […]

Het vooruitzicht van overheersing van de geleerden van de natie door federale werkgelegenheid, projecttoewijzingen en de macht van geld is altijd aanwezig en moet ernstig worden beschouwd.

Maar als we wetenschappelijk onderzoek en ontdekkingen respecteren, zoals we zouden moeten, moeten we ook alert zijn op het even grote en tegengestelde gevaar dat de openbare orde zelf de gevangene wordt van een wetenschappelijk-technologische elite.

Over lange termijn denken en grondstoffen

Een andere factor bij het handhaven van het evenwicht is het element tijd. Terwijl we in de toekomst van de samenleving kijken, moeten wij – jij en ik, en onze regering – de impuls vermijden om alleen voor vandaag te leven, en voor ons gemak en comfort de kostbare hulpbronnen van morgen te plunderen. We kunnen de materiële bezittingen van onze kleinkinderen niet verpanden zonder het risico te lopen ook hun politieke en spirituele erfgoed te verliezen. We willen dat de democratie blijft bestaan voor alle toekomstige generaties, niet om het failliete spook van morgen te worden.

Over vrede, ontwapening, gelijkwaardigheid en breed dialoog

Langs de lange weg van de geschiedenis die nog moet worden geschreven, weet Amerika dat deze wereld van ons, die steeds kleiner wordt, moet vermijden een gemeenschap van vreselijke angst en haat te worden, en in plaats daarvan een trotse confederatie van wederzijds vertrouwen en respect moet zijn.

Zo’n confederatie moet er een van gelijken zijn. De zwaksten moeten met hetzelfde vertrouwen naar de vergadertafel komen als wij, beschermd als we zijn door onze morele, economische en militaire kracht. Die tafel, hoewel getekend door vele frustraties uit het verleden, kan niet worden verlaten leidend naar de zekere kwelling van het slagveld.

Ontwapening, met wederzijdse eer en vertrouwen, is een voortdurende noodzaak. Samen moeten we leren hoe we verschil kunnen maken, niet met wapens, maar met intellect en een eervol doel. Omdat deze behoefte zo scherp en duidelijk is, moet ik bekennen dat ik met een duidelijk gevoel van teleurstelling mijn officiële verantwoordelijkheden op dit gebied neerleg. Als iemand die getuige is geweest van de verschrikkingen en het aanhoudende verdriet van oorlog – als iemand die weet dat een nieuwe oorlog deze beschaving, die duizenden jaren zo langzaam en pijnlijk is opgebouwd – volledig zou kunnen vernietigen – zou ik vanavond willen zeggen dat er een blijvende vrede is in zicht.

Gelukkig kan ik zeggen dat oorlog is vermeden. Er is gestaag vooruitgang geboekt in de richting van ons uiteindelijke doel. Maar, er moet nog zoveel gebeuren. Als burger zal ik nooit ophouden al het mogelijke te doen om de wereld op die weg vooruit te helpen.

Farewell Address – January 17, 1961 by Dwight David Eisenhower (full text + mp3)

https://www.americanrhetoric.com/speeches/dwightdeisenhowerfarewell.html

Dwight D. Eisenhower, official photo portrait May 29 1959

=========== =======================

About military-industrial complex

This conjunction of an immense military establishment and a large arms industry is new in the American experience. The total influence-economic, political, even spiritual-is felt in every city, every state house, every office of the Federal government. We recognize the imperative need for this development. Yet we must not fail to comprehend its grave implications. Our toil, resources and livelihood are all involved; so is the very structure of our society.

In the councils of government, we must guard against the acquisition of unwarranted influence, whether sought or unsought, by the military-industrial complex. The potential for the disastrous rise of misplaced power exists and will persist.

We must never let the weight of this combination endanger our liberties or democratic processes. We should take nothing for granted only an alert and knowledgeable citizenry can compel the proper meshing of huge industrial and military machinery of defense with our peaceful methods and goals, so that security and liberty may prosper together.

About scientific-technological elite

Akin to, and largely responsible for the sweeping changes in our industrial-military posture, has been the technological revolution during recent decades.

In this revolution, research has become central; it also becomes more formalized, complex, and costly. A steadily increasing share is conducted for, by, or at the direction of, the Federal government.

Today, the solitary inventor, tinkering in his shop, has been over shadowed by task forces of scientists in laboratories and testing fields. In the same fashion, the free university, historically the fountainhead of free ideas and scientific discovery, has experienced a revolution in the conduct of research. Partly because of the huge costs involved, a government contract becomes virtually a substitute for intellectual curiosity. For every old blackboard there are now hundreds of new electronic computers.

The prospect of domination of the nation’s scholars by Federal employment, project allocations, and the power of money is ever present and is gravely to be regarded.

Yet, in holding scientific research and discovery in respect, as we should, we must also be alert to the equal and opposite danger that public policy could itself become the captive of a scientific-technological elite.

About long term thinking and resources

Another factor in maintaining balance involves the element of time. As we peer into society’s future, we-you and I, and our government-must avoid the impulse to live only for today, plundering, for our own ease and convenience, the precious resources of tomorrow. We cannot mortgage the material assets of our grandchildren without risking the loss also of their political and spiritual heritage. We want democracy to survive for all generations to come, not to become the insolvent phantom of tomorrow.

About peace, disarmament, equality and mutual dialogue

Down the long lane of the history yet to be written America knows that this world of ours, ever growing smaller, must avoid becoming a community of dreadful fear and hate, and be, instead, a proud confederation of mutual trust and respect.

Such a confederation must be one of equals. The weakest must come to the conference table with the same confidence as do we, protected as we are by our moral, economic, and military strength. That table, though scarred by many past frustrations, cannot be abandoned for the certain agony of the battlefield.

Disarmament, with mutual honor and confidence, is a continuing imperative. Together we must learn how to compose difference, not with arms, but with intellect and decent purpose. Because this need is so sharp and apparent I confess that I lay down my official responsibilities in this field with a definite sense of disappointment. As one who has witnessed the horror and the lingering sadness of war-as one who knows that another war could utterly destroy this civilization which has been so slowly and painfully built over thousands of years-I wish I could say tonight that a lasting peace is in sight. Happily, I can say that war has been avoided. Steady progress toward our ultimate goal has been made. But, so much remains to be done. As a private citizen, I shall never cease to do what little I can to help the world advance along that road.



Liefhebben, een kunst, een kunde van Erich Fromm

De naam van Erich Fromm komt me bekend voor en dan zie ik een artikel met fragmenten uit zijn boek over een kunst van liefhebben. Het gaat niet enkel over relaties, het gaat over brede menselijke roep om afgescheidenheid te overstijgen (“overcoming separateness”). Eerst staan hier citaten in het Nederlands, het fragment zelf is in het Engels.

“Er is bijna geen activiteit, geen onderneming, die gestart wordt met zo verschrikkelijk veel hoop en verwachtingen en die toch zo vaak mislukt, als de liefde.”

“Nauw verwant met deze factor is een tweede karakteristiek kenmerk van de hedendaagse samenleving. We leven in een cultuur van consumentisme, waar de voornaamste drijfveer van onze activiteit schijnt te bestaan uit het opwekken danwel bevredigen van kooplust, uit het verlangen een voor beide partijen gunstige ruil te doen.”

“Als een mens slechts één ander mens liefheeft en onverschillig is tegenover de rest van zijn medemensen, dan is zijn liefde geen liefde maar een symbiotische binding of een vernieuwd egoïsme.”

“Concentratie in de verhouding tot anderen betekent in de eerste plaats dat men kan luisteren.”

Over Erich Fromm

Duits-Amerikaans cultuurpsycholoog en filosoof. Een der belangrijkste vertegenwoordigers van de ‘Frankfurter Schule’. Vluchtte in 1934 uit Hitler-Duistland naar de VS waar hij aan vele universiteiten doceerde en directeur werd van het instituut voor psychoanalyse in Mexico-City. Hoofdthema in zijn werk is de dwingende invloed van de sociaal-culturele omgeving op de behoeften van het individu. In 1947 verscheen ‘Escape from Freedom’ en ‘Man for himself’. Later volgden ‘The sane society’ (1955) en ‘The anatomy of human destructiveness’ (1975). Fromm stelde de ziekmakende vervreemding van de mens in de moderne tijd aan de kaak en pleitte voor zelfontplooiing.

Bron: https://citaten.net/zoeken/erich_fromm/liefhebben%2C_een_kunst%2C_een_kunde.html

◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○ ◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○◊○

THE ART OF LOVING, BY ERICH FROMM – EXTRACTS

Love is not a sentiment which can be easily indulged in by anyone, regardless of the level of maturity reached by him. All his attempts for love are bound to fail, unless he tries most actively to develop his total personality, so as to achieve a productive orientation; that satisfaction in individual love cannot be attained without the capacity to love one’s neighbour, without true humility, courage, faith and discipline. In a culture in which these qualities are rare, the attainment of the capacity to love must remain a rare achievement. Or – anyone can ask himself how many TRULY loving persons he has known?

If two people who have been strangers, as all of us are, suddenly let the wall between them break down, and feel close, feel one, this moment of oneness is one of the most exhilarating, most exciting experiences in life.
 

It is all the more wonderful and miraculous for persons who have been shut off, isolated, without love. This miracle of sudden intimacy is often facilitated if it is combined with, or initiated by, sexual attraction and consummation. However, this type of love is by its very nature not lasting.
 

The two persons become well acquainted, their intimacy loses more and more of its miraculous character, until their antagonism, their disappointments, their mutual boredom kill whatever is left of the initial excitement. Yet, in the beginning they do not know all this: in fact, they take the intensity of the infatuation, this being “crazy” about each other, for proof of the intensity of their love, while it may only prove the degree of their preceding loneliness. There is hardly any activity, any enterprise, which is started with such tremendous hopes and expectations, and yet, which fails so regularly, as love. If this were the case with any other activity, people would be eager to know the reasons for the failure, and to learn how one could do better – or they would give up the activity.

The first thing we have to learn is that love is an art, just as living is an art; if we want to learn how to love we must proceed in the same way we have to proceed if we want to learn any other art. Maybe here lies the answer to the question of why people in our culture try so rarely to learn this art, in spite of their obvious failures: in spite of the deep-seated craving for love, almost everything else is considered to be more important than love: success, prestige, money, power – almost all our energy is used for learning of how to achieve these aims, and almost none to learn the art of loving.
 

Could it be that only these things are considered worthy of being learned with which one can earn money or prestige, and that love, which ONLY profits the soul, but is profitless in the modern sense, is a luxury we have no right to spend much energy on?

Man can only go forward by developing his reason, by finding a new harmony, a human one, instead of the prehuman harmony which is irretrievably lost.
 

Man is gifted with reason; he is life being aware of itself. This awareness of himself as a separate entity, the awareness of his own short life span, of the fact that he will die before those whom he loves, or they before him, the awareness of his aloneness and separateness, of his helplessness before the forces of nature and of society, all this makes his separate, disunited existence an unbearable prison. He would become insane could he not liberate himself from this prison and reach out, unite himself in some form or other with others, with the world outside.

The experience of separateness arouses anxiety; it is, indeed, the source of all anxiety. Being separate means being cut off, without any capacity to use my human powers. Beyond that, it arouses shame and the feeling of guilt. This experience of guilt and shame in separateness is expressed in the Biblical story of Adam and Eve… whereby recognising their separateness they remain strangers, because they have not yet learned to love each other; Adam defends himself by blaming Eve rather than trying to defend her.

The deepest need of man, then, is the need to overcome his separateness, to leave the prison of his aloneness. The absolute failure to achieve this aim means insanity, because the panic of complete isolation can be overcome only by such a radical withdrawal from the world outside that the feeling of separation disappears – because the world outside, from which one is separated, has disappeared.

In society the union with the group is the prevalent way of overcoming separateness. It is a union in which the individual self disappears to a large extent, and where the aim is to belong to the herd. If I am like everybody else, if I have no feelings or thoughts which make me different, if I conform in custom, dress, ideas, to the pattern of the group, I am saved; saved from the frightening experience of aloneness.
 

The dictatorial systems use threats and terror to induce this conformity; the democratic countries – suggestion and propaganda. But in spite of this difference the democratic societies show an overwhelming degree of conformity. The reason lies in the fact that there has to be an answer to the quest for union, and if there is no other or better way, then the union of herd conformity becomes the predominant one. One can only understand the fear to be different, the fear to be only a few steps away from the herd, if one understands the depths of the need not to be separated.

Most people are not even aware of their need to conform. They live under the illusion that they follow their own ideas and inclinations, that they are individualists, that they have arrived at their opinions as the result of their own thinking – and that it just happens that their ideas are the same as of the majority. The consensus of all serves as a proof for the correctness of “their” ideas. Since there is still a need to feel some individuality, such a need is satisfied with regard to minor differences; the initials on the handbag or sweater, the belonging to the Democrat rather than the Republican party, to the Elks instead of the Shriners become the expression of individual differences. The advertising slogan of “it is different” shows up this pathetic need for difference, when in reality there is hardly any left.

Union by conformity is not intense and violent; it is calm, dictated by routine, and for this very reason often is insufficient to pacify the anxiety of separateness. The incidence of alcoholism, drug addiction, compulsive sexualism, and suicide in contemporary society are symptoms of this relative failure of herd conformity.

This desire for interpersonal fusion is the most powerful striving in man. It is the most fundamental passion, it is the force which keeps the human race together. The failure to achieve it means insanity or destruction – self destruction or the destruction of others. Without love humanity could not exist.
 

Mature love is union under the condition of preserving one’s integrity, one’s individuality. Love is an active power in man, a power which breaks through the walls which separate man from his fellow men, which unites him with others; love makes him overcome the sense of isolation and separateness, yet permits him to be himself, to retain his integrity. In love the paradox occurs that two beings become one and yet remain two.

Spinoza arrives at the conclusion that virtue and power are one and the same. Envy, jealousy, ambition towards any kind of greed are passions; love is an action, the practice of human power, which can be practised only in freedom and never as a result of a compulsion.
 

Love is primarily giving, not receiving. Giving is the highest expression of potency. Giving is more joyous than receiving, not because it is deprivation, but because in the act of giving lies the expression of my aliveness.
 

Whoever is capable of giving himself is rich. He experiences himself as one who can confer of himself to others. He gives of himself, of the most precious thing he has, he gives of his life. He gives what is live in him; he gives his joy, his interest, his understanding, his knowledge, his humour, his sadness, he gives of all the expressions and manifestations of that which is alive in him.
 

In thus giving of his life, he enriches the other person, he enhances the others sense of aliveness by enhancing his own sense of aliveness. In giving he cannot help bringing something to life in the other person, and this which is brought to life reflects back to him and they both share in the joy of what they have brought to life.
 

Love is a power which produces love. You can exchange love only for love, confidence for confidence, etc. If you wish to enjoy art, you must be an artistically trained person; if you wish to have an influence on other people you must be a person who has a really stimulating and furthering influence on other people.
 

In the Book of Jonah, God explains to Jonah that the essence of love is to labour for something and to make something grow, that love and labour are inseparable. One loves that for which one labours, and one labours for that which one loves.
 

Care and concern imply another aspect of love. Today responsibility is often meant to denote duty, something imposed on one from the outside. But responsibility, in its TRUE sense, is an entirely voluntary act; it is my response to the needs of others. The loving person responds.
 

Responsibility could easily deteriorate into domination and possessiveness, were it not for a third component of love, respect. Respect is not fear or awe; it denotes the ability to see a person as he/she is, to be aware of the unique individuality. Respect means the concern that the other person should grow and unfold as they are. Respect, thus, implies the absence of exploitation. I want the loved person to grow and unfold for their own sake, and not for the purpose of serving me. If I love the other person, I feel one with him or her, but with them as they are, not as I need them to be as an object for my use. It is clear that respect is only possible if I have achieved independence, without having to exploit anyone else. Respect exists only on the basis of freedom, for love is the child of freedom, never that of domination.
 

To respect a person is not possible without knowing him; care and responsibility would be blind if they were not guided by knowledge.
 

Knowledge would be empty if it were not motivated by concern. There are many layers of knowledge; the knowledge which is an aspect of love is one which does not stay at the periphery, but penetrates to the core. It is possible only when I can transcend the concern for myself and see the other person in his own terms.

Care, responsibility, respect and knowledge are mutually interdependent. They are a syndrome of attitudes which are to be found in the mature person; that is the person who develops his own powers productively, who wants only to have that which he has worked for, who has given up narcissistic dreams of omniscience and omnipotence, who has acquired humility based on inner strength which only genuine productive activity can give.

If a person loves only one other person and is indifferent to the rest of his fellow men, his love is not love but a symbiotic attachment, or an enlarged egotism. Yet most people believe that love is constituted by the object, not by the faculty. In fact, they even believe that it is proof of the intensity of their love when they do not love anybody except the “loved” person. This is the same fallacy which I have already mentioned above. Because one does not see that love is an activity, a power of the soul, one believes that all that is necessary to find is the right object – and that everything goes by itself afterward. This attitude can be compared to that of the man who wants to paint but who, instead of learning the art, claims that he just has to wait for the right object – and that he will paint beautifully when he finds it. If I truly love one person I love all persons, I love the world, I love life. If I can say to somebody else, “I love you,” I must be able to say, “I love in you everybody, I love through you the world, I love in you also myself.”

The most fundamental kind of love, which underlies all types of love, is brotherly love. By this I mean the sense of responsibility, care, respect, knowledge of any other human being, the wish to further his life. This is the kind of love the Bible speaks about when it says: Love your neighbour as yourself. Brotherly love is love for all human beings; it is characterized by its very lack of exclusiveness. If I have developed the capacity for love, then I cannot help loving my brothers. In brotherly love there is the experience of union with the whole of mankind, of human solidarity. Brotherly love is based on the experience that we’re all one.
 

The differences in talents, intelligence, knowledge are negligible in comparison with the identity of the human core common to all men. In order to experience this identity, it is necessary to penetrate from the periphery to the core. If I perceive in another person mainly the surface, I perceive mainly differences, that which separates us. If I penetrate to the core, I perceive our identity, the fact of out brotherhood.

Love of the helpless, the poor and the stranger, are the beginning of brotherly love. To love one’s flesh and blood is no achievement. The animal loves its young and cares for them. Only in the love of those who do not serve a purpose, does love begin to unfold. Compassion implies the element of knowledge and identification. “You know the heart of the stranger,” says the Bible, “for you were strangers in the land of Egypt;… therefore love the stranger!”

The greatest impediment of mankind is not disease … it is despair.

Extracts from – The Art of Loving – By Erich Fromm

Source: https://neo-ren.com/the-art-of-loving-by-erich-fromm-extracts/#more-546

Foto: Katja Linders on Flickr


IT-bedrijven en netbeheerders worden nieuwe banken

Net als in 2020 en 2021 komen er via het nieuws steeds berichten over de zoveelste “crisis-situatie”, nu gaat het blijkbaar over mondiale energie-crisis. Hieronder is het stukje uit een lezing (van een tijdje terug) die de rol van IT/ ICT-bedrijven en energie netwerkbeheerders belicht. Wat is afleiding? Wat is verandering? Hoe kunnen we de ambassadeurs van de Aarde zijn?

Martijn: Stel je maar eens voor dat het belang van de Aarde, de natuur, voorop staat op alle politieke en economische agenda’s. Dat gaan we doen. Het is geen utopie. De tijd is hier op de Aarde om met elkaar werkelijk het in beweging te zetten. Het is onontkoombaar dat we dat doen want daarvoor zijn we hier. Dat is de rede.

Stel je eens voor dat we dit doen vanuit het besef dat JUIST de oplossing van alle huidige problematieken zijn in de natuur. En stel je nog ook maar eens voor dat er toekijken en niet bundelen van de menselijke krachten juist alles in stand houdt <…> Dit is uitgebeeld hoe wij als collectieve beschaving op deze Aarde voor de TV zitten, in de destructieve omgeving, denkende dat het allemaal meevalt, dat gaan we geloven, volledig vergeten dat we ambassadeurs zijn van deze Aarde, wachtend totdat er nieuwe wetten, regels en regeringen komen, terwijl we het zelf kunnen doen.

Dus stel je het voor dat we iets over gezamenlijk over de planeet laten reizen, dat we ons imagination erin laten zetten en dat we eerst met de ogen van ons hoofd en van ons hart de reis maken over deze Aarde. Buitenaardse beschavingen, met name Arcturiaanse allianties, zijn op en rond de Aarde aanwezig om te observeren, vanuit zuivere liefde en warmte, zonder enige vorm van interventie observeren ze alleen zo dat het niet uit de hand loopt en dat zij de bron in zich dragen en precies DAT bekijken, letterlijk, wat ervoor zorgt dat het niet helemaal ontspoort. En toch hebben ze niet het vermogen om het allemaal in het reine te brengen, omdat WIJ de ambassadeurs zijn.

Dus dat gaar erom, dat de cirkel van invloed vergroot, dat betrokken zijn bij (wij zijn betrokken bij onze regeringen, banken en zo) dat dit transformeert naar invloed hebben met elkaar op. Want hoe betrokken zijn wij bij de economische situatie en malaise, hoe betrokken zijn wij bij geldcreatie, hoe betrokken zijn wij bij alle financiële geldtransacties wereldwijd? Via het nieuws zijn we daarbij betrokken. Vraag is alleen: hebben we invloed met elkaar op? Het is iets heel anders. Door mensen het gevoel te geven dat ze betrokken zijn bij door ze te informeren en ook falsificaties daaraan te brengen, dus het gevoel dat zij erbij betrokken zijn. En niet het gevoel dat zij ook invloed daarop kunnen hebben. Dat gaat stoppen, simpelweg omdat het zover is.

De aankomende periode zullen de banken compleet vervangen gaan worden. Ik praat over tien jaar. Binnen tien jaar zijn alle banken weg, boem! Niet de helft, maar allemaal. Er komt een compleet nieuwe constructie, uiteraard als alternatief voor het verrijkingsprogramma voor de allerrijkste op de Aarde, geldsystemen hebben we straks niet meer nodig, geld is ook niet meer nodig. En het is natuurlijk wel logisch, want het is precies waar het om gaat door de tussenkomst door de technologie en allerlei apps en zo, zijn banken straks niet meer nodig.

En van wie zijn de apps? Wij denken dat ze van de banken zijn, maar dat is niet zo. Het is van de Informatietechnologische bedrijven die ze ontwikkelen. Dus de informatietechnologische bedrijven zijn straks de nieuwe banken.

 Cash geld gaat verdwijnen. Op dit moment is het bekend geworden dat het drukken van het geld met 25 procent is afgenomen, doen ze bewust want het einde in zicht komt. Daar zitten argumenten voor, dat is A, ter voorkomen van de criminele of terroristische activiteiten. Het is goed dat we geen zwart geld meer hebben. <…> En B, dat is modernisering, want cash geld is natuurlijk ouderwets. Het is superachterhaald, heb je toch niet meer nodig. Je gaat toch niet met de papieren op zak lopen … en wij krijgen straks een chip. En dat is ook echt zo. <…>

Totale verwarring en afleiding gericht op de zogenaamde “prijzen” in de energiesector, in plaats van de schoonheid van de energieopwekking te benadrukken. De energievoorzieningen gaan drastisch veranderen op deze Aarde. Dat zie je nu al gebeuren, dus er komt een enorme verandering, het heel systeem is nu trouwens niet meer houdbaar. En de energiemaatschappijen gaan verdwijnen, weg. En veel mensen zullen denken dat het een positieve bijdrage is.

De nieuwe energieopwekking verlegt de problematiek op de lange baan, Dus, daar hoeven we niet over na te denken, er komen nieuwe energiesystemen. Wij zijn nog gelukkig in de verandering en als de mens een verandering kent dan is hij heel snel geneigd om te denken: Nou, hop we zitten in de verandering. Daarvoor leven wij, fysiek, te kort. Het is voor de kinderen na onze generatie, die krijgen straks de prijs gepresenteerd.

De netbeheerders, dus de eigenaren van de bekabeling van de energieverspreiding, die zullen altijd de baas blijven over de energie, die zouden de nieuwe banken worden in de vorm van het energietransport. Dit gaat het gebeuren, er is niets ergs aan, het is gewoon goed om te weten. Want uiteindelijk is nog steeds de transformatie gaande. En door het te herkennen en daarnaar te kijken, zul je ook schepping brengen, observatie, zodat het helemaal niet doorgaat. Daarom vertel ik het. Want de energienetbeheerders zijn dus zo eigenaren van de mensen die de apps hebben ontwikkeld. En dat zijn ICT-bedrijven, artificiële instituten. Die krijgen de volledige macht op deze Aarde <…>

We zijn aanwezig hier op Aarde uit de andere tijd om te zorgen dat de Kracht, de Force of Life, terugkeert in ons wezen en dat we de wereld transformeren naar de harmonieuze wereld zodat vanuit de harmonie hier ook ruimte kan zijn voor cyborg-societies, ja, soms uitgestoten… maar dat er een evenwicht is, daar gaat het om. Want wie zijn wij om andere beschavingen uit te duwen? Want als we dat zouden doen in ons gevoel, dan zouden we ook onze designers, de designers van deze lichamen, in feite ook daaronder moeten scharren… En dat hebben we al heel lang gedaan. In ons gevoel, zonder te weten dat ze daar zijn… Hoe groots zou jij zijn als je de wens van je tegenstander in vervulling kunt laten gaan?

(Bron: fragment uit een lezing, Martijn van Staveren)


Samen in de Samenleving

Als Bron verbonden Mens voel ik dat een deel van de missie die ik voel in het hier op aarde Zijn is om Het Samen IN de Samenleving terug te laten keren.
Om de Ware betekenis van Samen in het woord Samenleving weer te Verlevendigen.
Om de Mens familie weer Samen te brengen in alle Levenslagen.
Levenslagen waar geen enkele levensvorm die ontmoet word of ontmoet wil worden buitengesloten word van de warmte van de Bron van Leven.

Wij zijn hier om Warmte uit te doen laten gaan naar AL wat leeft.
Bevroren Harten zullen ontdooien en de Levens Vlam zal innerlijk weer voelbaar worden daar waar wij vanuit gelijkwaardigheid ontmoetingen aangaan met Elkaar.

In de stad Eindhoven waar ik geboren ben en tot anderhalf jaar geleden gewoond heb, heb ik altijd diepgaand genoten van de vele diverse kleurrijke ontmoetingen die veelal spontaan vanuit het organische NU plaatsvonden. Ontmoetingen op straat, in de winkel en in het bos met mede Mensen en Dieren.
Ik heb in alle tijdvlakken van mijn leven hier geleefd in Vriendschap met Mensen van verschillende culturen, in verschillende bewustzijnsstaten, verschillende geloofsovertuigingen en levensopvattingen.

Openheid behoort tot mijn Wezens aard en van Nature heb ik AL tijd Open gestaan en sta ik nog Open voor alle Mensen en Dieren.
En voor het voeren van gesprekken met wat wij hier noemen ‘vreemden’.
AL tijd heb ik gevoeld hoe vreemd het begrip vreemd voor mij is.

Ik heb echter door de jaren heen kunnen detecteren dat de zuigkracht van spirituele en religieuze programma’s zeer sterk zijn en  inwerken op de Mens met als rede de Mens die de God Kracht in zich draagt, De Kracht die AL het Leven verbind weg te houden UIT de open verbinding met AL het Leven en dus uit de Samenleving.
Wellicht werkt dit programma nog sterker in op de Mens die dieper terugkeert tot zijn Natuurlijke Bron Zelf.
Een Bron Zelf die van origine Open staat voor AL het Leven maar die er door dit programma mogelijk wederom van afgesloten raakt.

Onderdeel van dit spirituele en religieuze programma is dat er groeperingen van zogenoemde gelijkgestemden gevormd worden waarbij er door denkbeelden een afgeslotenheid ontstaat naar de mede Mens die niet ‘hetzelfde pad’ bewandeld of ‘lager is in bewustzijn’ of niet in hetzelfde gelooft.
De hele term gelijkgestemdheid en zo ook andere termen waar een groep mensen geduid word met een benaming laten voor mij vaak een afstandelijkheid tot de Samenleving zien en voelen.
Ik heb dan ook veelvuldig waargenomen dat er overtuigingen ontstaan binnen bepaalde ‘stromingen’ of groepen zoals ook de overtuiging die luidt:
WIJ dé bewuste (spirituele) Mensen weten het beter dan ….. (een overtuiging die meestal niet hardop uitgesproken word) waarbij ik maar al te vaak een tegenbeweging heb zien ontstaan tegen de zogenoemde onbewuste of niet gelovige Mens

Als de Ware betekenis  van God Mens werkelijk doorgrond en gevoeld zou worden, dan zouden wij weten dat beter en voor en tegen niet bestaan slechts en enkel in de persoonlijke denkgeest en we zouden weten dat OPENHEID het kern woord is wat in Ons Hart geschreven staat alsmede gelijkwaardigheid.

Afgelopen week maakte Winant mijn partner en ik een gevoelsmatige beweging  naar het Eiffel gebied in Duitsland.
Daar hebben wij zulke mooie ontmoetingen gehad met werkelijk prachtige Mensen.
Ik heb genoten van mij Zelf als een ‘Mens van de straat’ waarmee ik niet duid dat ik een Mens van de straat ben maar waarmee ik duid dat ik een Mens ben wat geniet van de spontane niet geplande ontmoetingen met Mensen en Dieren.

Ontmoetingen die door het Leven heen bij mij vooral plaatsvinden op straat ( in de winkel of natuur)
De straat daar waar de diversiteit van Mensen de mogelijkheid heeft elkaar te ontmoeten, als we maar open staan voor Elkaar en een ontmoeting met Elkaar.
Zo kwamen we tijdens ons verblijf in Monchau op straat bij een kerkje uit waar een bruidspaar net hun beweging maakte naar het altaar en wij hen ook weer zagen toen ze net getrouwd waren en het kerkje uitkwamen, ik heb zo diep mee kunnen voelen met de verbinding die zij met elkaar op hun eigenwijze beklonken, dat de tranen in vrijheid gestroomd hebben bij mij toen wij hen observeerde.

Ook kwamen wij tot een fysieke ontmoeting in Monchau die zoveel warmte gegenereerd heeft dat ik er nu ik dit schrijf nog innerlijk van gloei en de emotionele golfslag in mij nog kan voelen die deze ontmoeting teweeg bracht.
Armen hebben elkaar omhelsd en tranen hebben gevloeid in het ontmoeten van een prachtige Mens die werkt in een winkel waar wij waren, een Mens die we nog niet eerder als Mens hier ontmoet hadden maar waar de ontmoeting met dit Mens een Klank teweeg bracht tot in de oneindigheid zal door klinken.
Vanuit een diep gevoel hebben we ook een beweging gemaakt naar het vorig jaar door overstromingen getroffen gebied in de Eiffel en daar met mensen die getroffen zijn door deze gebeurtenis gesproken.
Door oprecht naar hen te luisteren en aandacht te hebben voor wat hen overkomen is werd ook daar de warmte van waarachtig Leven gegenereerd.
Het bezoek aan dit gebied deed in mij de herinnering ook opleven aan de keren dat ik in Nepal was en hoe heerlijk ik mij daar altijd in verbinding voelde met al die mooie Mensen op straat.

Ons verblijf in de Eiffel heeft mij een nog dieper innerlijk inzicht gebracht over mijn Zijn hier op Aarde.
Herinneringen van Levende bewegingen die ik gemaakt heb op deze aarde hebben zich in mijn Bewustzijn getoond de afgelopen dagen en over hoe ik AL tijd AL dat Open Bron Mens ben geweest, altijd in gesprek vanuit Openheid vanuit diepe Liefde voor AL het Leven.
Diepere Helderheid is ontstaan over de uniciteit van mijn blauwdruk en over wat het is waar ik mij Zelf écht ten diepste in kan Voelen en over wat de Levensstroom gestaag in mij en het fysieke lichaam laat stromen.

Ja, in de spontane vrije en ongeplande ontmoetingen die plaatsvinden in het NU met Mensen van allerlei aard daarin VOEL ik mij Zelf ten diepste!

Ik ben hier onder andere om als Mens Samen te Zijn met Mensen IN de Samenleving.
VRIJE Velden te scheppen voor AL het Leven om Elkaar in waardigheid en openheid te ontmoeten.

Want het is NU
Dat ALLES OPEN mag
Zodat het Leven doorgang heeft
Om in alles en naar alles en iedere levensvorm toe te stromen

Via Mij … Via Jou … Via Ons

Yinthe *


The way we experience life in the matrix (interview)

(interview with Kevin by Johanna) Een gesprek tussen Johanna en Kevin, in het Engels, over het grotere plaatje van ons leven in de matrix, over buitengewone ervaringen en scheppend bewustzijn. (1:32:40)

  • The mind full of thoughts
  • How does matrix work through fears
  • What does it mean: Follow your heart, only “feel good” or is there something else?
  • Creating and manifesting
  • Living in the changing world  – from deep connection with oneself
  • Mind control

Kevin Manke

www.KevinManke.com


Holografisch bewustzijn

Het woord ‘hologram’ en ‘holografisch’ wordt best vaak gebruikt. En het kan verschillende dingen betekenen. En dan “holografisch bewustzijn”, wat zou dat zijn? Hier is een voorbeeld van de werking van ons hologrambewustzijn uit Crowd Power 5.

Martijn: …Het is wel zo dat niet welwillende krachten heel erg veel profijt hebben bij het feit, dat die inserties in dit geval het hologrambewustzijn, dat die van het ene bewustzijnsveld overgedragen worden aan een ander bewustzijnsveld. En dat is een gegeven, dat ook voortkomt uit onze oorspronkelijkheid.

In de thuiswereld, de werkelijke Aarde, waarin alles vanuit een enorm prachtig mooi, gigantisch scheppingsplan goed geregeld is, waarin wij alleen maar vanuit dienstbaarheid en vanuit liefde met elkaar werken, waar we echt geen winkels hebben, waar wel plekken zijn waar je iets kunt ophalen maar met een heel andere format erachter, en vanuit die realiteit is alles holografisch in een lichtveld aan elkaar gekoppeld….

(bron: Crowd Power 5 Met Arjan Bos en Martijn van Staveren https://www.youtube.com/watch?v=9AZ7cw1vAe0 fragment vanaf 17:30 min)

Fractalen en de metafoor van Indra’s Net van parels

Een ander prachtig beeld van hoe hologrambewustzijn werkt kwam in de essay The Conscious Universe van Paul Mulliner. Hij benoemt fractalen, maar ook het beeld bekend uit een oude boeddhistische traditie – Indra’s Net van parels. Kijk:

“Het totale aantal minds in het universum is één – Erwin Schrödinger

“De wijsheid tradities onthullen wijdverbreide intuïtieve insights van de niet-lokaliteit van universeel bewustzijn.

De oude boeddhistische metafoor die bekend staat als Indra’s Net beschrijft de onderlinge verbondenheid van het Universum als een oneindige reeks juwelen, die elk een afbeelding van alle andere juwelen in het oppervlak bevatten.

Als een niet-lokaal, dynamisch hologram, met fractale zelfgelijkenis op alle schalen, past elk deel van het hele veld zich voortdurend aan veranderingen in elk ander deel van het veld aan.

Een intelligente, dynamische onderlinge verbondenheid, orkestreert en verbindt alles wat we overal als realiteit kennen.

Ieder van ons is volledig verbonden met en gekend binnen het hele Universum.

Deze intuïties zijn zelfs voor sceptici aannemelijk gebleken, door de experimentele bevestiging van de niet-lokaliteit van kosmische energie. ( Alain Aspect 1982 )”

uit Paul Mulliner https://paul-mulliner.medium.com/the-conscious-universe-74f72e870dff, in het Nederlands: https://brongenoten.nl/2022/08/het-bewuste-universum-en-wij/

En hier is een voorstelling van Indra’s Net

“Stel je een multidimensionaal spinnenweb voor in de vroege ochtend bedekt met dauwdruppels. En elke dauwdruppel bevat de reflectie van alle andere dauwdruppels. En in elke gereflecteerde dauwdruppel, de reflecties van alle andere dauwdruppels in die reflectie. En dus tot in het oneindige. Dat is de boeddhistische opvatting van het universum in een beeld.” – Alan Watts

En in een korrel zand de hele wereld zien…

In dit filmpje vertelt Gregg Braden over basisprincipes van onze driedimensionale realiteit, hij noemt het Divine Matrix. Hier worden het principe van verstrikking (verbinding) en ook het holografische principe (begint ongeveer bij 5:05 min) in beeld gebracht met verschillende voorbeelden.

Gregg Braden – It’s Entangled, It’s Holographic, and It’s a TWO-WAY Communication System (18:14)

To see a World in a Grain of Sand

And a Heaven in a Wild Flower

Hold Infinity in the palm of your hand

And Eternity in an hour …

(uit   Auguries of Innocence door William Blake)

3 voorbeelden van holografische principe

– een deel weerspiegelt het geheel (als bv in een holografische boekenleggers)

– holografische principe van het DNA, cellen en het menselijk lichaam en de werking van het brein

– bestaat het Universum apart van ons of alles is met alles verbonden en wij waarnemen en ontvouwen het Universum? (Meer over John Wheeler, quantum fysica, samenwerkende Universum: https://futurism.com/john-wheelers-participatory-universe)

Quotes J.A. Wheeler

No space, no time, no gravity, no electromagnetism, no particles. Nothing. We are back where Plato, Aristotle and Parmenides struggled with the great questions: How Come the Universe, How Come Us, How Come Anything? But happily also we have around the answer to these questions. That’s us.

John Archibald Wheeler

“We are participants in bringing into being not only the near and here, but the far away and long ago.” 

John Archibald Wheeler

En wat betekent het dan allemaal, de dappere lezer, die dit onderzoek al tot hier heeft gebracht?

Het is dus puur quantum fysica, dat zelfs de kleinste verandering in een deel oneindig weerspiegeld en weerspiegeld zal worden (is en was), zowel in een beweging naar een autonoom vrij bewustzijn als andersom. Dus elk deeltje is belangrijk. Elke bewuste waarneming heeft grote gevolgen. Elkaar zien, echt zien, ondersteunen en niet uitsluiten – pure WETENschap.

Zou er ook bewustzijn bestaan, die niet holografisch is?

Wat heeft dit principe (precies) te maken met wat we geboorte / overlijden noemen?

Heeft holografisch bewustzijn ook betekenis voor sterren en planeten?

188 Superbeschavingen zouden de Mens hebben gecreëerd door alle frequenties bij elkaar te brengen, als ik het goed begrijp. Is het principe van holografisch bewustzijn ervoor per se nodig?

Nog genoeg vragen over… Misschien heb je ook nog een vraag? of een antwoord?


Archon en de Oorspronkelijke wereld  – deel 2

(bron: transcript van EDU juni 2021, Martijn van Staveren)

188 Super beschavingen

Dus de toegang tot deze wereld zijn 188 super bron dimensies. Die hebben allemaal de code, dat noem ik de sluit-code van die toegang. Die hebben met hun bewustzijn toegang om hierin te komen. Dus 188 beschavingen, waarvan elke beschaving een bron is met miljarden intelligenties, hebben toegang hiertoe.

En die hebben ze uitgezet, ze zijn dus weg, en er blijft er één van over. Dat heeft archon gedaan.

Maar ze zijn er wel. Ze zitten in het hologram waaruit je gegenereerd wordt. Dus als je daarin gaat schuiven met de mogelijkheden en je gaat je ermee verbinden, dan kun je voelen en in connectie komen met 1, 2, 3, 4, of 10 andere velden en dan kun je in één keer informatie in je hologram en lichaam krijgen en dan weet je dingen. Op dat moment ben je heel anders, maar je bent nog wel steeds de persoon die je hier bent, maar het genereren van de bron daarachter komt uit een ander kanaal.

Dienstbaarheid

Dus de wereld die wij nu leven hier op de Aarde, en dat kun je ook zien aan het algehele gedachtegoed wat we leven met elkaar, houdt ons als het ware vast in dat ene stuk informatie, dus eigenlijk in archon.

Als we ruimte maken voor elkaar, wat het ook is, al praten we de hele dag over hetzelfde onderwerp; jij bent belangrijk. Dus dat jij je goed voelt. Wij natuurlijk ook allemaal, maar niet dat we hier zitten en jij voelt je niet goed. Je krijgt ruimte omdat je die ruimte ook altijd zelf aan het leven hebt gegeven en nu krijg je hem gewoon terug. Dan spreken wij geen archon en dan spreken we ook geen liefde, het is onder andere liefde. Het is iets heel essentieels en daarvan moet je heel sterk afwijken van wat je normaliter geneigd bent te doen, of waar je je niet eens bewust van bent wat je voor een ander kan doen.

Het gaat niet alleen om dienstbaarheid naar anderen maar ook om dienstbaarheid naar jezelf. We moet onszelf die weg geven, die weg moeten wij zelf openen en als het niet lukt dan open je hem voor elkaar. En dan voel je ook van ‘weet je, al zou dit dan het enige zijn geweest van deze dag en de rest van de dag is zogenaamd ‘mislukt’, dan is dat eigenlijk gewoon een idee-fixe want dat is helemaal niet zo. Het gaat erom dat het leven wordt ondersteund, naar elkaar toe, dat is onze diepste missie.

Deze situatie hier, van die 188 velden en dat microbisch bewustzijn – ze hebben zich genesteld in hele grote machten, dus het draconische Orionrijk wat echt ongelooflijk groot is, is dus echt een fysieke macht, dus archon heeft zich genesteld in beschavingen, in de code van materie dus in de lichtvelden, en die staan onder controle daarvan. Die zijn zo zwaar getraumatiseerd, die hebben zulke zware drama en trauma meegemaakt, zulke ongekende grote oorlogen en horror dat, om overeind te blijven, kunnen ze eigenlijk alleen nog maar vanuit die kracht leven en niet meer vanuit eigen beslissing. Maar die bevinden zich dus in de ene laag hier, dus deze werkelijkheid.

Vraag: hoe kunnen zij er dan weer uitkomen?

Martijn: Als wij zelf naar een ander veld schuiven waardoor deze werkelijkheid wordt uitgenodigd om te reageren op een andere kracht, dus op een van die andere 187 intelligentie velden, dan wordt het archoninformatieveld als het ware minder krachtig of verliest volledig de macht. Dat staat los al zouden hier de archonkrachten weggaan, al zouden ze zich finaal terugtrekken, en dat gaat dus ook gebeuren want in dit universum is het al gebeurd alleen de Aarde is het laatste bolwerk waar zich dat nog bevindt. Het is een hele precaire situatie, daarom willen de andere krachten ook geen oorlog voeren, maar laat het de parel zichzelf van binnenuit schoonspoelen. Dat is de wederopstanding ook, maar dan is het archontische veld nog steeds niet weg.

Maar dat is ook niet ons uitgangspunt want het archontische veld is zo’n complex veld. Er zijn nog meer dan 10.000 andere werelden bezet door deze kracht. Dus het is een gigantische operatie. Maar als jij eruit komt tijdens dit leven of tijdens het overlijden, want dat is een onderdeel ervan, zodra je eruit bent neem je je plaats weer in, voel je jezelf. Je herinneringen zijn weer terug, alles is weer operationeel. Dan zul je zeer waarschijnlijk eerst even lekker helemaal niks doen en deze hele ervaring, die zéér diepgaand is in je wezen en in je identiteit die je werkelijk bent – daar zijn hele grote praatgroepen voor, want het is heel intens hoor wat hier gebeurt. Wij vinden het hier al intens, maar zodra wij weer thuis zijn dan komen we er pas achter hoe echt intens dit is geweest. Daar ga je pas beseffen hoe je niet jezelf bent geweest.

Vraag: Is dat “daar” bij de bron?

Martijn: Ja, dan kan de bron zijn. Maar het kan ook zijn dat je uit een andere bron-werkelijkheid komt waar hele mooie mens-reptielen wonen, hele prachtige reptiliaans-humanoïde wezens, en dat je daar wakker wordt. Het is je eigen code die weer opengaat. Dus je wordt weer wakker waar je eigenlijk vandaan komt.

Opmerking: Daarom vind ik het ook fijn dat je over die oorspronkelijke wereld vertelt. Niet als vlucht van hier, maar dat ik mij kan herinneren wie ik oorspronkelijk ben. Daar wil ik de focus op hebben.

Martijn: De wereld van Ganesh waar ik vandaan kom, bestaat uit zeven supergrote planeten. Heel groot, ze zijn 400 keer groter dan de Aarde. Als je op het internet kijkt zijn er weleens filmpjes te vinden van vergelijkingen tussen planeten en zonnen. Moet je eens kijken hoe groot het is, wat een enorm bol het is. Dat zijn zwaartekrachtsvelden met allemaal verdiepingen erin. Daar kan ik echt wel wat over gaan vertellen en dat ben ik ook zeker van plan, maar dit stukje d’r onder is ook echt zo ontzettend belangrijk. Want als je dit een beetje kunt doorgronden- en het is al heel veel om dit alleen al te doorgronden- als je dit een beetje kunt voelen, kun je ook zien wat de kracht in de ander is. Dus als iemand venijnig is, dat je kunt zien van ‘goh, je bent geen slecht mens maar je bent op dit moment gewoon die kracht’, meer niet. En dan kan ik daar ook over gaan spreken.

Vraag: Maar die archon is uiteindelijk ook ontstaan uit een bron?

Martijn: Zo kun je dat stellen, maar zo wordt het niet gezien in de bronwereld. Er zit iets tussen, waren we de vinger niet op kunnen leggen. Er is iets, net als een teek die zich verdekt ergens opstelt. En die kansen kunnen wij evenmin niet detecteren zoals zij ons niet kunnen detecteren in onze bronkracht. Het zijn twee tegenovergestelde krachten die elkaar onzichtbaar maken. Het is er altijd al geweest.

Laat ik het zo zeggen, dat de veronderstelling dat we iets hebben gemaakt waarvan we niet wisten dat het gebruikt zou kunnen worden om daarvan uiteindelijk in dienst te komen, dat benadert mijn visie van de situatie zoals het echt is. Want we hebben natuurlijk die kracht niet zelf ontwikkeld. Het is ontstaan uit een gigantische hoeveelheid intelligenties die universa worden genoemd, met wetgeving die bij elkaar is gekomen doordat de reizigers bij elkaar kwamen. Dus er is een soort besmetting opgetreden door intelligentie te verlengen.

Dus waar zijn wij mee bezig, ook met dit leven? Maar ook deze missie die we aan het neerzetten zijn? Denk even terug aan wat we vandaag bespreken over dat we de intelligenties in deze wereld gaan laten ontstaan, dat we ze laten binnenkomen, omdat wij nou eenmaal hier zijn. Het ook als burgerbeschaving kunnen neerzetten en dat het informatieveld gewoon opent omdat wij toegang geven aan, en er is niemand die daartegen is.

En degene die er wel tegen is mag zich kenbaar maken en uitspreken waarom dat zo is. Dat moet want het is computertaal, archon is een soort computerintelligentie. Die kan niet op emotie reageren, alleen op intelligentie. Ze hebben altijd een intelligenter woord als wat jij denkt. Dus je moet het echt vanuit je gevoel aanvliegen.

Wat we aan het doen zijn is, in deze werkelijkheid hier, die archon-besmetting, die intelligentie zoveel mogelijk niet-spreken. Niet aan de kant duwen maar zoveel mogelijk niet-spreken. Dus zoveel mogelijk jezelf zijn. Dus zoveel mogelijk luisteren naar wat je zelf voelt en je eigen intelligentie inzetten.

Dus door je eigen vermogen in te zetten, door te volharden in wat je voelt, door te zeggen wat je voelt en door dat ook echt gewoon aan te geven; wordt jouw bewustzijn zo ontzettend een eigen autoriteit. Het krachtveld en de trillingen komen vrij zodat die parasitaire besmetting, die zich in jouw werkelijkheid bevindt, in jou -dus ook écht ín jou, ze zitten in onze codes, dat die als het ware uitschakelen en naar een ander veld schuiven omdat jouw eigen autoriteitsveld aan gaat. En op dat veld schakelt de andere intelligentie dan ook over.

Het lijkt heel complex, maar eigenlijk is het heel eenvoudig. Door letterlijk de leiding te nemen en te voelen wat je zou kunnen doen. En dan kom je dus uit op ‘schroom’, op ‘mag je wel of niet spreken’, ‘mag je jezelf de ruimte geven’. Ik denk dat we dat allemaal wel kennen. Het is echt een code. En of je nou wel of geen spreker bent; ook als ik bijvoorbeeld bij groepen ben waar ik zelf niet spreek en ik zit in de zaal, dan voel ik dat het lichaam niet wil praten. Dan voel ik als iemand zegt, “We hebben ook een gast, Martijn van Staveren is hier aanwezig”, slik… Dan voel ik datgene wat ik nooit heb, omdat het script gaat draaien en mijn lichaam wordt dan nerveus. “Oh god, nou moet ik wat gaan zeggen”. Ik voel dus het programma en dát is die code. Die code wil je neersabelen op de grond: en je houdt je mond en je voegt je in de situatie en daar sluit je je bij aan, punt uit.

En ga niet voorop het ijs breken want je wordt verpulverd. En dat is waar we mee te maken hebben. Daar gaat het om, daar gaan deze sessies over. Dit zal ik vanaf hier de volgende keer eventjes opnieuw opbouwen want dit stuk hebben we dan gehad en dan pakken we er even een ander stuk bij, de Aarde. Zodat je ook kunt zien dat de Aarde, deze werkelijkheid die ontwikkeld is, een dubbele agenda was om als opvangbak te functioneren. Dat is heel interessant maar dat moeten we even in twee fases doen. Dus probeer dit thuis nog even door je heen te laten gaan. Wat je niet snapt of niet helder is of waar vragen op zitten; opschrijven. Want het is echt belangrijk dat we dit uit de knoop halen.

Vraag: Wat betreft de vrije wereld, zit je er ineens in of word je daar ook geboren?

Martijn: Daar zit je in.

Vraag: En als je van jezelf gezien hebt dat je zeemeermin bent of dat je kat bent. Zijn dat dan andere werelden die gemaakt zijn?

Martijn: Dat zijn bronwerelden van Andarrah (niet Ahntarrah). Andarrah is een hoofdcluster van de bronwereld wat bestaat uit, wat wij hier op de Aarde zien als leeuwen en katachtige mensen. Als jij het gevoel hebt dat je daar verbinding mee hebt, dan komt dat uit die oorspronkelijke werkelijkheid vandaan. Dat loopt allemaal dwars door elkaar heen en die kunnen ook bij elkaar komen door die projecten, dat was in een andere tijd anders.

Vraag: Leef ik nu een parallel leven, dus dat ik nu ook tegelijkertijd in de vrije wereld leef?

Martijn: Nee, er is geen hoger zelf. Het zelf wat er is, zit nu hier. “Het hoger zelf ” is een spirituele agenda. De Deltagroepen die het menselijk brein besturen, hebben zoveel spirituele dingen erin gegooid dat we denken dat we ons op verschillende plekken tegelijkertijd kunnen bevinden.

In zekere zin kan dat ook wel door de wetgeving van dit universum, maar je moet ervan uitgaan dat je maar 1 bewustzijn hebt, een eigen identiteit. En op dit moment wordt die geparasiteerd en daardoor ervaart die deze werkelijkheid. Buiten dit stuk is er niet nog zoiets als ‘een groter bewustzijn’. Buiten dit stuk is er wel zoiets dat je bewustzijn open kan gaan, zich weer opent, opent, opent. Dus je zit hier en je kunt steeds meer vermogen krijgen, maar dat vermogen is nu uitgeschakeld. Maar dat vermogen kan ook in een kortstondig moment aanstaan. Als je een ontmoeting hebt met mensen uit een andere werkelijkheid zul je merken dat je een veel groter vermogen hebt van weten en voelen.

Vraag: Dus heb je in de oorspronkelijke wereld meer vermogen dan dat je hier hebt? (Ook vraag aan Martijn zelf)

Martijn: Ja, want deze werkelijkheid is zo gescript dat je wordt uitgefilterd. Dat is ook waarom ik dit lijf heb, net als jullie. Maar dat is niet wie we zijn. De intelligenties die deze werkelijkheid in bezit hebben genomen, voordat het bewustzijn deze werkelijkheid gaat ervaren – want dat is wat ze doen, ze plukken je ergens vandaan, ze parasiteren je en koppelen je dan vervolgens hieraan. Dat is wat ze doen. Ze kijken wie ze bespringen, wie ze innemen. En degene die ze innemen, die ze bespringen, schaven ze helemaal af. 1% eraf, 2% eraf, 3% eraf en dan blijft er nog één procent over en dat deeltje wat er overblijft, dat transfigureren ze naar een persoon in deze werkelijkheid. Dus in die 1% van wie je hier nu bent. Dat is één procent van je oorspronkelijke stuk. Dus het is ook zo dat wat je hier op de Aarde doet en wat je voelt; is een afgeslankte vorm van wat je al aan het doen was voordat dit allemaal gebeurde.

Dus als je verbonden bent met bepaalde stukken, wat heel diepgaat, dus iets wat je ontiegelijk bezighoudt. Een ander zou zeggen ‘waar maak je je druk om’. Maar je voelt dat het zo belangrijk is. Dat is dan een restant, een flits uit een andere tijd wat zich in deze werkelijkheid, in jouw leven, zich constant gedraagt en wat te maken heeft met wat je aan het doen was hiervoor. Wat ik hier nu doe, doe ik daar ook. En wat jij aan het doen bent hier, in deze wereld – kan best zijn dat je voelt dat de vorm het niet moet zijn, dat je ermee moet stoppen, ‘het gevoel moet ik op een andere manier neerzetten’. Dat heeft daarmee te maken.

Dus het is niet zo dat je zomaar hier op Aarde bij toeval in een lichaam terechtkomt en dat je nog wat mogelijkheden en gevoelens in je draagt; het heeft allemaal te maken met je oorspronkelijke stuk. Dus ze pakken iets van jezelf, dat kunnen ze zelf niet bedenken, ze pakken jou en zoveel procent zetten ze daarvan uit en dat restantje wordt in de matrix omgecodeerd en daar neergezet.

Dus je weet nooit, als je hier komt, wie en wat je wordt. Dat bedenken zij voor jou. Maar dat restant, dat is een deeltje van wie je bent. Daarom is het ook zo zeer essentieel want dat laat zien dat we ons, als we echt leren luisteren naar onszelf, als we echt luisteren naar onze bron, dat voel je dat weet je. Je weet dat dat wat er gebeurt in deze wereld; er is iets in mij wat nog steeds de bron is. En dat gaat nooit verloren, dat is een lichtje en dat kan nooit uit.

Als je echt goed gaat kijken waarmee je verbonden bent, kom je daar een heel stuk verder mee. Als je écht gaat kijken wat je nou VOELT. Dus niet denken ‘ik wil dat of dat’, wat voel je nou echt? Haal dat nou eens tevoorschijn, geef het jezelf nou eens gewoon. Het maakt niet uit wat het is. Het kan ook zijn dat je houdt van reizen. Ik heb mensen gesproken die weten niet wat ze moeten doen in hun leven, maar zodra ze gaan reizen, als ze erover praten dan huilen ze en snikken ze. En ze zeggen ook ‘ik weet niet waarom ik reis, ik weet niet wat ik daar doe, eigenlijk doe ik ook helemaal niets, maar op het moment dát ik reis ben ik mezelf, dan ben ik er. En dan heeft dat te maken met je oorspronkelijke blauwdruk.

Ik vind het ook extreem belangrijk, en dat moeten we heel erg met elkaar gaan uitvergroten, dat als je elkaar eerbiedigt in wat je doet en waar je voor staat en hoe je je gedraagt – en dat kan best ook vermengd zijn in matrixgrillen – maar als je elkaar kunt laten en elkaar kunt zien, dan eer je ook de bron van de ander want die zit er namelijk in.

Er wordt ongekend veel leed berokkend omdat mensen elkaar veroordelen op welk niveau dan ook. Als ik bijvoorbeeld iets lees over de transgender agenda, dat mensen daar hele forums en blogs over opzetten en dat het allemaal te maken heeft met de duivel en lucifer. Als iemand het gevoel in zich draagt transgender te zijn; als die persoon dat voelt en die persoon leeft dat, dan eerbiedig ik die persoon. Of dat nou een kind is of een volwassen man of vrouw. Want ook dat is verbonden aan iets oorspronkelijks daarachter. Het moet echt stoppen dat mensen in allerlei agenda’s meegaan. We moeten de bron in de ander, die we kunnen zien en voelen, echt volledig openen. En dat is niet aan regeringen en instanties, het is alleen aan mensen van de wereld hier, de burgerbeschavingen-oprichting, die alles kunnen zien en daarin ook volledig de Kracht kunnen laten ontstaan. <…>