Luisteren

Een reactie plaatsen

Kan een gedachte luisteren?

Stel je voor dat een vriendin je vertelt over de details van haar dag en, in plaats van te luisteren naar wat er gezegd wordt, komen er één voor één luidruchtige gedachten in je op. Deze gedachten kunnen bepaalde details van haar verhaal in twijfel trekken, het eens of oneens zijn met haar beoordeling van een situatie waarover ze vertelt, of zelfs afdwalen naar details van je dag of of je vanochtend de katten eten hebt gegeven.

Gedachten luisteren niet. Alleen bewustzijn doet dat. Besef dat jij de bewuste ruimte bent waarin je vriendin praat. Voel het bewustzijn van aanwezig zijn van het innerlijke lichaam en de geest. Dat bewustzijn is van nature wakker en stil. Het luistert moeiteloos. Als er luidruchtige gedachten opkomen tijdens het luisteren, zie het gewoon. Door ze te zien, herkent de innerlijke ruimte zichzelf weer.

Wanneer een stem opkomt die je vertelt dat “je meer moet luisteren”, herken dan die gedachte. Die gedachte is geen luisteren. Door elke gedachte op te merken, mag de gedachte een natuurlijke dood sterven. Elke gedachte ontstaat uit en verdwijnt in de ruimte. Terwijl elke gedachte sterft, blijft de ruimte over die werkelijk luistert. Deze ruimte bevat oprechte compassie. Daarom zal elke reactie op je vriend(in) die vanuit die ruimte komt, van nature compassievol zijn.

Uit: Reflections of the One Life van Scott Kiloby

Listening

Does thought listen?

Imagine a friend telling you about the details of her day and, rather that hearing what is being said, noisy thoughts are coming up one by one in your mind. These thoughts may be questioning certain details of her story, agreeing or disagreeing with her assessment of some situation she is telling you about, or even wandering into details of your day or whether you fed the cats this morning.

Thought does not listen. Only awareness does. Recognize that you are the aware space in which your friend is talking. Sense the present awareness of the inner body and mind. That awareness is naturally awake and quiet. It effortlessly listens. If any noisy thoughts arise while listening, simply see them. In seeing them, the inward space recognizes itself again.

When a voice arises that tells you that “you should listen more,” just notice that thought. That thought isn’t listening. In noticing each thought, the thought is allowed to die its natural death. Every thought arises and falls from the space. As each thought dies, what is left is the space that is truly listening. This space contains true compassion. Therefore, any response to your friend that comes from that space will be naturally compassionate.

From: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

Image by Matt on Flickr

Aanwezigheid is een opening

Een reactie plaatsen

15 april


Aanwezigheid is een opening

Aanwezigheid is geen specifieke staat, ervaring of gevoel. Als je een moment van vrijheid, vrede of een goed gevoel ervaart, kan de mind die specifieke staat, ervaring of dat gevoel associëren met aanwezigheid. De mind reduceert de staat, ervaring of het gevoel tot een herinnering. Het wordt gereduceerd tot een gedachte. Wanneer dat specifieke moment voorbij is, probeert de gedachte die verloren staat, ervaring of dat gevoel opnieuw te creëren of terug te vinden. Dit is hoe het zoeken (“the searching”) zichzelf in stand houdt. De gedachte aan het verleden zoekt de gedachte aan een toekomstige gebeurtenis. Gedachte jaagt op gedachte. Zie je dat het zoeken puur conceptueel is?

Aanwezigheid is geen specifieke staat, ervaring of gevoel. Het is meer als de opening waardoor elke staat, ervaring, elk gevoel en alles wat bestaat, ontstaat. Er is geen manier om een huidige opening te “her-creëren” of “terug te keren” naar een opening. Er is alleen deze opening—nu—en wat er ook doorheen komt. De gedachte: “Ik moet terug naar die vrijheid die ik ooit voelde”, kan door de opening komen. Als die gedachte wordt geloofd, gaat het zoeken door. Als de gedachte wordt gezien voor wat het werkelijk is—een gedachte die ontstaat in de opening—wordt het niet geloofd. Het mag er eenvoudigweg zijn. In dat zien is er geen zoeken.

Uit: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

April 15th

Presence is an opening

Presence is not a particular state, experience, or feeling. If you experience a moment of freedom, peace, or a good feeling, the mind may associate that particular state, experience, or feeling with presence. The mind reduces the state, experience, or feeling to a memory. It reduces it to thought. When that particular event passes, thought seeks to recreate or find that lost state, experience, or feeling. This is how seeking perpetuates itself. Thought is thought of the past event is seeking the thought of some future event. Thought is chasing thought. Do you see that the search is purely conceptual?

Presence is not any particular state, experience, or feeling. It is more like the opening through which each and every state, experience, feeling, and everything else arises. There is no way to “recreate” or “get back to” a present opening. There is only this opening—now—and whatever is coming through. The thought, “I need to get back to that freedom I once felt” may be coming through the opening. If that thought is believed, the seeking continues. If the thought is seen for what it really is—a thought arising in the opening—it isn’t believed. It is simply allowed to be. In that seeing, there is no seeking.

From: Reflections of the One Life by Scott Kiloby

Stilte – september 11

Een reactie plaatsen

(fragment uit het boek Reflections of the One Life door Scott Kiloby)

Stilte is de natuurlijke staat. Dat betekent niet dat we altijd stil moeten zijn of dat we moeten proberen geluid te vermijden of een rustige mind voor elkaar te krijgen. We hoeven niets te doen om stilte te erkennen als de natuurlijke staat, behalve opmerken dat stilte er altijd en allang is. Het is al de natuurlijke staat. Het is overal. Overal om je heen. Het is in jou. Jij bent het.

Geen enkel geluid is gescheiden van de stilte die het doet ontstaan. Als je de stilte niet kunt ervaren, merk dan gewoon op wat er is. Als er geluid ontstaat, merk dan het geluid op. Merk op dat het op natuurlijke wijze ontstaat en verdwijnt zonder dat je het hoeft te beoordelen, te verwelkomen, eraan te ontsnappen of het hoeft af te wijzen. Merk de stilte op die er is voordat het geluid ontstaat, terwijl het ontstaat en nadat het verdwijnt. Als er luide muziek speelt, merk dan de muziek op en merk de stilte op die eromheen hangt. Gesprekken, muziek, explosies en andere geluiden ontstaan ​​uit stilte. Deze dingen zijn stilte in een andere vorm.

De volgende keer dat je een geluid hoort, merk dan op dat jij de stilte bent die ernaar luistert. Jij bent de stilte die hier is voordat het geluid ontstaat, terwijl het klinkt en wanneer het verdwijnt. Er is niets dat je hoeft te doen om stilte te herkennen als de natuurlijke staat, behalve opmerken dat jouw essentie stilte is.

(vertaald door Anna Krasko)

Silence

Silence is the natural state. That does not mean that we have to remain quiet all the time or that we must try to avoid sound or bring about a quiet mind. We don’t have to do anything to recognize silence as the natural state except notice that silence is always and already here. It is already the natural state. It is everywhere. It is all around you. It is within you. You are it.

No sound is separate from the silence that gives birth to it. If you cannot sense the silence, just notice what is here. If sound arises, notice the sound. Notice that it arises and falls naturally without any need for you to judge it, welcome it, escape it, or reject it. Notice the silence that is here before the sound arises, while it is arising, and after it falls. If loud music is playing, notice the music and notice the silence that surrounds it. Conversations, music, explosions and other sounds arise from silence. These things are silence in another form.

The next time you hear a sound, notice that you are the silence that is listening to it. You are the silence that is here before the sound arises, while it is sounding, and when it is gone. There is nothing that you need to do to recognize silence as the natural state except notice that your very essence is silence.