Sterrenmaker

(Uit het boek We Will Never Let You Down door Elena Danaan, English text below)

Het duurt niet erg lang om vanaf de Pleiaden te reizen, en ik weet dat het vier uur duurt in hyperspace als je het lange sigaarvormige vrachtvoertuig gebruikt. Deze voertuigen vervoeren kleinere schepen in hun ruim en ik heb er eens één bezocht, aangemeerd bij het militaire moederschip van Thor Han. De binnenkant is enorm… en bestaat uit vier niveaus, de bovenste is het leefgebied. De kleinere schepen gaan door de ijopeningen, de een na de ander als ze deel uitmaken van een vloot. Het is de beste manier om snel om een vloot te vervoeren, aangezien verkenningsschepen niet zijn uitgerust voor lange hyperspace-afstanden.

Zo kwam ik soms bezoekers tegen, op het station van Thor Han, met name zijn oudere zus Shaya en zijn kleine broertje Jen Han. Ik wilde deze jongere broer noemen, vanwege wat hij me vertelde over zijn ambities voor een toekomstige baan. Ik vond het buitengewoon interessant. Jen Han is de jongere versie van Thor Han. Iets korter en slanker, Jen Han heeft hetzelfde stralende mooie gezicht omlijst door kort krullend blond haar, en hij zou op Aarde kunnen verschijnen om door te gaan voor een twintigjarige knappe jongeman.

Ik ontmoette hem voor het eerst in de vertrekken van Thor Han, waar hij me uitlegde dat zijn oudere broer hem sterk had afgeraden zich in te schrijven voor de ruimtemacht van de Federatie. Ik vond Thor Han’s superbeschermende houding ontroerend. Thor Han zag verschrikkingen van deze oorlog, en ik weet dat het littekens in zijn ziel heeft achtergelaten. Ik kon zijn reactie begrijpen…

In dit soort situaties op Aarde zou een jongere in opstand komen en protesteren tegen een overbezorgde ouder, maar in dit geval was het anders. Ik werd emotioneel toen Jen Han met betraande ogen naar zijn broer keek, zijn hoofd op zijn schouder legde en deze ontroerende woorden tegen mij zei:

– Ik weet dat mijn broer zoveel van me houdt, daarom wil hij niet dat ik me inschrijf in de vloot van de Federatie. Ik respecteer dat, want ik hou ook van hem.

Deze scène was zo ontroerend! De genegenheid tussen deze twee mannen was krachtig stralend. Thor Han streelde het haar van zijn broer en glimlachte naar hem.

-Vertel haar, zei Thor Han tegen hem, – wat jouw back-upplan is.

– Oh, Jen Han zei tegen me met een sprankelende uitdrukking, – ik studeer om een wereldmaker te worden!

-Terraformer, verduidelijkte Thor Han, terwijl hij mijn verbijsterde uitdrukking opmerkte.

-Oh wow! riep ik uit. – Terravormer? Wat interessant!

-Ik ben altijd creatief geweest, zei Jen Han, – en dat is de beste manier om creativiteit ten dienste te stellen! Dat is in zekere zin een soort kunst.

Ik zag aan de ogen van Thor Han hoe trots hij was, terwijl hij luisterde naar zijn broer die uitlegde over zijn ambities.

-Hoe werkt terraforming? vroeg ik.

-Nou, antwoordde Jen Han, -je hoeft alleen maar de sleutels te vinden om de structuur of het weefsel van het universum, en als je de codes hebt, herschik je ze om materialen en vormen te creëren, en ook krachtvelden om dat alles te bevatten. Dan kun je atmosfeer en ecosystemen creëren.

– Wacht, hoe zit het met deze “sleutels”? Dat is fascinerend.

-Oh, het zijn multidimensionale holografische codes, die een specifieke frequentiereeks versleutelen, een geometrisch patroon en een energiesignatuur.

-Geluid, geometrie energie…

-Ja, dat is het. Dan combineren we ze samen, tot een levend kunstwerk! Stenen, atmosfeer, levensvormen… De regels waarop het heelal functioneert, kunnen dan worden vastgelegd in microsystemen, zoals een planeet. Ik heb in mijn opleiding geleerd hoe ik een planetenstelsel moet vormen, maar ik weet nog niet hoe ik een ster moet maken.

– Om een ​​ster te maken… sterrenmaker…

-Manahu (De Pleiaden) is de beste plek om over deze dingen te leren! Dus ik prijs mezelf gelukkig dat ik daar woon. Het is een open school!

-Vertel me meer over… het holografische aspect van deze codes.

-Alles zijn hologrammen, gemaakt van zeer complexe rasters die in codes zijn gerangschikt. Zelfs het licht.

-Zelfs Phryll (= levenskracht)?

-Nee, Phryll is een kracht die alles samenbindt en bezielt met leven. Dan heb je bewustzijn, dat komt van de Bron. De bron is geen hologram, maar de hele schepping is dat wel. Wij zijn hologrammen. Jij, ik, deze tafel, mijn broer, dit station, en als je de holografische matrix van al deze dingen verwijdert, blijft bewustzijn en Phryll over. Tijd zelf is een illusie. Nou ja, ik ben aan het leren hoe ik hologrammen kan maken.

-Dit geeft een hele nieuwe dimensie aan mijn begrip van het universum.

Ik denk dat wat je zojuist hebt beschreven de antwoorden op velen vragen bevat…

-Het hele universum is een enorme wiskundige formule, zei Jen Han.

-Wiskunde genereert geometrie en als je er energie in opwekt, creëer je een hologram. Het werkt op fractaal-niveau; alles is een wiskundige formule, van een deeltje tot het grotere multiversum. Energie kan worden gecreëerd met behulp van de specifieke verhouding 3.144605511029693144, wanneer een trilling-impuls wordt toegepast op de dynamische geometrie die door deze reeks wordt gegenereerd. Dit maakt deel uit van de terraforming-technologie, evenals de eenvoudigste vergelijking die alle levensvormen structureert.

-De eenvoudigste vergelijking?

-Het is een spiraalvormige reeks getallen waarbij elk de som is van de twee voorgaande. Zelfs het leven zelf is wiskunde!

-Maar geen bewustzijn, greep Thor Han in. – Weet je, zei hij terwijl hij mij aansprak, – dat je hologrammen kunt maken met je hart?

-Met mijn hart? antwoordde ik verbijsterd. -Ik ben erg slecht in wiskunde.

Ze barstten allebei in lachen uit.

-Je hoeft geen wiskunde te doen, vervolgde Thor Han. -Het menselijk hart is een portaal; je hoeft alleen maar de juiste sleutel te vinden.

-Hoe doe ik dat? vroeg ik.

-Je hart zendt een holografisch elektromagnetisch veld uit, zei Jen Han, -en interacteert met je omgeving.

– Noem het scalaire golven, zei Thor Han tegen mij.

-Het strekt zich tien tot twaalf voet (ca 3-3,6 meter) vanuit je hartsgebied, vervolgde zijn jongere broer.

-Dat is voor mensen, voegde Thor Han eraan toe. Het veld van Annax is bijvoorbeeld behoorlijk uitgebreider.

-Ja, vervolgde Jen Han, – het hangt af van de soort, maar het is altijd in de vorm van een torus. Dat is een universele vorm die ontstaat wanneer twee elektromagnetische stromen in tegengestelde richting draaien. Planeten hebben het ook, en we gebruiken het ook om schepen aan te drijven, omdat deze dynamiek met elkaar verweven is met de dynamiek van de zwaartekracht.

Dus als jouw veld in contact komt met de elektromagnetische velden van andere wezens of objecten, stuurt het een signaal terug naar je hersenen, die vervolgens berekeningen maken om de objecten, situaties of individuen om je heen te analyseren en te categoriseren. Op basis van je onderbewuste overtuigingen en kijk op de werkelijkheid, ga je dingen anders categoriseren. Misschien zie je de dingen anders met je hart, dan zou je ze alleen met je ogen zien.

-Het essentiële is onzichtbaar voor de ogen, maar zichtbaar voor het hart… Ik zei peinzend. -Maar dat is niet echt een fysieke realiteit creëren?

-Denk eraan, vervolgde Jan Han, – een hologram is niet zomaar iets wat je “ziet”; het is iets dat je waarneemt. Zien is tweedimensionaal. Waarnemen is multidimensionaal. En een hologram is multidimensionaal. Je kunt gedachten creëren met je bewustzijn en ze animeren met je emoties, maar deze gedachten, ze moeten holografisch zijn: gebouwd op elke hoek, in volume als je wilt, niet als platte beelden. Projecteer het dan in het grotere hologram dat je omgeving is, en laat de wiskunde het uitwerken. Je hebt een multidimensionale gedachte in het universum ingeprent en vroeg of laat zal het zich fysiek manifesteren.

-Oh wow.

-Dat is wat de Bron doet. We zijn allemaal fractalen van Haar, we hebben hetzelfde Kracht.

Torus from Heartmath institute https://www.heartmath.org/research/science-of-the-heart/energetic-communication/


English version

Starmaker

(From the book We Will Never Let You Down by Elena Danaan)

It doesn’t take very long to travel from the Pleiades, and I know it takes four hours by hyperspace when using the long cigar-shaped cargoes. These vehicles transport smaller ships in their hold and I visited one once, docked at Thor Han’s military mothership. The inside is huge… and comprises four levels, the upper one is being the habitat section. The smaller ships board through the side apertures, one after the other when part of a fleet. It is the best way to quickly transport an army, as scout ships are not equipped for long hyperspace distances.

So that is how I got to meet visitors sometimes, on Thor Han’s station, notably his older sister Shaya and his little brother Jen Han. I wished to mention this younger sibling, because of what he told me about his aspirations for a future job. I found it extremely interesting. Jen Han is the younger version of Thor Han. Slightly shorter and slenderer, Jen Han has this same radiant beautiful face framed by short curly blond hair, and he could appear on Earth to pass for a twenty-year-old handsome young man.

I first met him in Thor Han’s quarters, where he explained to me that his older brother had strongly advised him against enrolling in the space force of the Federation. I found Thor Han’s hyper protectiveness touching. Thor Han saw horrors in this war, and I know it left scars in his soul. I could understand his reaction…

In this kind of situation on Earth, a younger person would rebel and protest against an over-protective parent, but in this case, it was different. I became emotional when Jen Han considered his brother with teary eyes, and rested his head on his shoulder, saying these touching words to my attention:

-l know my brother loves me so much that’s why he doesn’t want me to enroll in the Federation’s fleet. I respect that because I love him, too.

This scene was so touching! The affection between these two men was powerfully radiant. Thor Han ruffled his brother’s hair and smiled at him.

-Tell her, Thor Han said to him, – what your back-up plan is.

-Oh, Jen Han said to me with a sparkly expression, – I’m studying to become a worldmaker!

-Terraformer, Thor Han clarified, noticing my perplexed expression.

-Oh wow! I exclaimed. – Terraformer? How interesting!

-I’ve always been creative, said Jen Han, – and that’s the best way to put creativity at service! That’s a kind of art, in a way.

I could sense pride in Thor Han’s eyes, as he listened to his brother explaining about his aspirations.

-How does terraforming work? I asked.

-Well, replied Jen Han, -you only need to find the keys to decrypt the structure or the fabric of the universe, and when you have the codes, you rearrange them to create materials and shapes, and also force-fields to contain all that. Then you can create atmosphere and ecosystems.

-Wait, what about these “keys”? That’s fascinating.

-Oh, they are multidimensional holographic codes, encrypting a specific frequency sequence, a geometric pattern and at energy signature.

-Sound, geometry energy…

-Yes, that’s it. Then we combine them together, to create a living artwork! Rocks, atmosphere, life-forms… The rules upon which the Universe functions can then be contained in micro-systems, such as a planet. I have learned in my training, how to form a planetary system, but I do not know yet how to make a star.

-To make a star… starmaker…

-Manahu (The Pleiades) is the best place to learn about these things! So I am considering myself lucky to live there. It is an open school!

-Tell me more about… the holographic aspect of these codes.

-Everything is holograms, made of very complex grids arranged in codes. Even the light.

-Even Phryll (=life force)?

-No, Phryll is a force that binds everything together and animates with life. Then you have consciousness, that comes from Source. Source is not a hologram, but all its creation is. We are holograms. You, me, this table, my brother, this station, and if you remove the holographic matrix of all these things, what remains is consciousness, and Phryll. Time itself is illusion. In fact, well, I am learning how to create holograms.

-This gives a whole new dimension to my understanding of the universe.

I think what you just described contains the answers to many questions…

-The whole universe is a huge mathematical formula, said Jen Han.

Mathematics generate geometry and when you induce energy into it, you create a hologram. It works at a fractal level; everything is a mathematical formula, from a particle to the greater multiverse. Energy can be created using the specific ratio 3.144605511029693144, when a frequential impulse is applied to the dynamic geometry generated by this sequence. This is part of the terraforming technology, alike the simplest equation that structures all life forms.

-The simplest equation?

-It’s a spiraling suite of numbers where each is the sum of the two preceding ones. Even life itself is mathematics!

-But not consciousness, intervened Thor Han. -You know, he said addressing me, – that you can create holograms with your heart?

-With my heart? I replied, perplexed. -I’m very bad at maths.

They both burst out laughing.

-You don’t need to do any maths, continued Thor Han. -The human heart is a portal; you just need to find the right key.

-How do I do that? I asked.

-Your heart emits a holographic electromagnetic field, said Jen Han, -interacting with your environment.

-You call it scalar waves, said Thor Han addressing me.

-It stretches out ten to twelve feet (ca 3-3,6 meters) from your heart, continued his younger brother.

-That’s for humans, added Thor Han. Annax’s field for instance, is quite expandable.

-Yes, continued Jen Han, – it depends on the species, but it’s always in the shape of a toroid. That’s a universal shape created when two electromagnetic currents rotate in opposite directions. Planets have it too, and we use it also to power ships, because this dynamics is intertwined with the dynamics of gravity.

So as your field comes into contact with the electromagnetic fields of other beings or objects, it sends back a signal to your brain, which then makes computations to analyze and categorize the objects, situations or individuals around you. Based on your subconscious belief systems and views of reality, you will categorize things differently. You may see things differently with your heart, then you would see them with your eyes only.

-The essential is invisible to the eyes but visible to the heart… I said pensively. But that’s not really creating physical reality?

-Remember, continued Jan Han, – a hologram is not just something you see; it is something you perceive. Seeing is two-dimensional. Perceiving is multi-dimensional. And a hologram is multi-dimensional. You can create thoughts with your consciousness, and animate them with your emotions, but these thoughts, they need to be holographic: built on every angle, in volume if you prefer, not as flat images. Then project it into the greater hologram that is your environment, and let the math work it out. You imprinted a multi-dimensional thought into the universe and sooner or later, it will manifest physically.

-Oh wow.

-That is what Source does. We’re all fractals of Her, we have the same powers.


Een omkeerpunt

Martijn: … Dat is een omkeerpunt waarin je voor je ogen ziet de situatie, die ogenschijnlijk daar naartoe reist, eigenlijk gestopt wordt en uit elkaar valt door middel van bewustzijn, door middel van het eigen denkvermogen. Door middel van je eigen aandachtskracht, door middel van gezamenlijke aandachtskracht. Ik weet hoe dat moet, maar ik kan het niet goed uitleggen voor een ander, omdat ik niet kan spreken voor jou. Dus ik ben hier om met elkaar in te zetten door hele stevige stappen te zetten in onszelf en daar ook echt te gaan staan – en dat moet ieder op eigen manier doen, maar samen staan op je eigen manier om dat, zeg maar, smeltpunt waarin het start te smelten te lanceren.

En hoe krachtiger we daarover gaan hebben, hoe groter de tirannie zou ontpoppen. En hoe krachtiger jij wakker wordt, en hoe sterker je in je eigen bewustzijn stapt, en hoe meer je het eigen Christus-bewustzijnsveld in jezelf, niet van een ander, in jezelf ruimte geeft, hoe krachtiger de reacties uit het veld zijn om jou aan te lijnen in het synchronisatie-proces van het algehele gedachtengoed. En dat is ook logisch. Daar hoeven we niet bang voor te zijn. We moeten het alleen maar beseffen. We beseffen het. We houden vinger aan de pols bij onszelf, wij attenderen onszelf op waar we zitten, we brengen onszelf steeds weer, maken onszelf los, zonder dingen te ontkennen stappen steeds weer in onszelf in.

En dat is het vermogen – dat zijn allemaal woorden, dat is natuurlijk een beweging, die alleen jij kent – het is het vermogen dat de mens in zich draagt. En dit is een kosmische boodschap, die we hier op de Aarde komen brengen. Niemand kan lid worden van elkaar. Je kunt niet in een club functioneren, maar er is een slagkracht van bewustzijn, waarin het met uiterst respect naar jezelf en naar elkaar, helemaal open, aanwezig is. En dan kun je met elkaar samen, zonder te versmelten in elkaar, de slagkracht vanuit het hart, vanuit het Bewust-Zijn, vanuit het besef, kun je met elkaar uitdragen in het veld. <…>

Heb je jezelf lief? Neem je jezelf serieus? Want er zijn krachten in deze wereld die menen voor jou jouw brein te zijn. En het is niet waar. Elke beslissing die via overheidswegen wordt genomen of van welke instantie dan ook, dat is een externe brein-beslissing, die wordt genomen voor jou. Dat is de doelstelling daarachter die groepen. Wie de groepen dan ook zijn, laat ik even los.

Je komt erachter: Ja, ik doe dat toch niet, want ik heb mijn eigen bewustzijn. 

En je komt ook achter, dat je dat denkt en toch doet.

Je komt erachter, dat je daardoor kunt beslissen om echt uit te stappen. En de beslissing valt heel diep, heel in de kern valt die.

En dan merk je dat de omgeving van deze werkelijkheid erop reageert en dat op alle andere manieren geprobeerd wordt nog steeds voor jou te denken. Als je er niet mee eens bent met die ene club, dan gebeurt er iets anders, wat jou wil op dezelfde manier in het kleine scenario wil beslissen voor jou hoe je dingen moet doen. Dus dat externe denkveld, zo noem ik het nu even, wat beslissingen neemt en ons aan lijkt te willen lijnen in een gedachtegoed die niet past bij jouw eigen kern, dat verhult zich op allerlei mogelijke manieren en situaties. En het is aan ons, en of je dat een spel noemt of een spiritueel leerproces of bewustzijnsproces of ontwakingsproces, of een noodzakelijke terugkeer naar je oorspronkelijke innerlijke kern, wie maakt het uit. Jij moet het noemen zoals je het voelt. Maar je daarin kunt staan, daarin kunt zijn in dat stuk, dan start precies de missie die je lang geleden, nanoseconde, nog maar net, maar in aardse tijd lang geleden is gestart om de mensheid in vergetelheid te brengen wie ze werkelijk is.

Terug naar het Kosmische, Intergalactische kracht in onszelf, met elkaar, in contact met elkaar door in contact te komen met jezelf. En vanuit dat Zelf met elkaar in contact met andere levenskrachten die daar altijd al zijn geweest, die ons voeden, die ons bijstaan, die in een andere taal spreken maar niet kunnen spreken via het brein van de externe kracht. Daarom moeten we dus de route verleggen. Van buiten naar binnen. Voor een lange tijd hebben we ons laten besturen als mensen door informatie van buiten naar binnen. En dit is de grote tijd, waarin de informatie van buiten nog krachtiger gaat worden, omdat zoveel mensen zich bewust worden dat binnen-intelligentie voorrang heeft gekregen. Alles is anders.

Alles is anders. Voor lange tijden is erover gesproken en het is NU zover en de ogenschijnlijke tweedeling die er wordt veroorzaakt alleen maar door veel informatie naar buitenkant, waardoor we denken dat heel veel mensen nog in de buitenkant zitten, is ook een illusie. Als je een beetje rondkijkt zo op het internet naar de plussen en de minnen, en de voor en de tegens, en de propaganda plus en min over de situatie daar, aan de andere kant van Europa. Als daarnaar kijkt, en je luistert naar wat al de mensen zeggen, dan roepen ze allemaal, dat ze vrede en geluk in zichzelf dragen, en dat ze dat koesteren en geen oorlog willen. Eigenlijk is niemand daar mee eens, maar tien minuten later kan iemand er iets anders zeggen, want er wordt heel sterk voor die partij gedacht via een bericht en dan is die persoon er weer uit. Iedereen heeft het. Iedereen IS het. En ik denk dat dit, waar we nu in zitten, deze periode, ons allemaal laat zien – het is heel belangrijk om te zien zonder een oordeel naar een andere toe, daar gaat het niet om, het is vaststellen wat je waarneemt, dat het laat zien, dat het afgelopen is met oude systeem, het functioneert definitief niet meer.

Bron: Martijn van Staveren, maart 2022


Mijn ‘venijnige griep’; en mijn inzet

(door Phia)

Half oktober jl. voelde ik me de ene dag nog een klein beetje rillerig en ‘snotterig’,

de volgende dag voelde ik me intens beroerd, fysiek niet goed in staat op mijn benen te blijven staan.

Zo’n snelle opeenvolging had ik nog niet eerder meegemaakt.

En het ellendige gevoel erbij overtrof alle ‘griepen’ die ik in mijn leven ervaren heb.

Op mijn werk had iemand waar ik contact mee had, een positieve pcr test uitslag.

De uitslag van mijn eigen pcr test was tevens positief.

Ik heb daarbij de oefening gedaan om geen gedachten over al die informatie te hebben,

of om situaties en mensen aan elkaar te linken in de zin van ‘oorzaak en gevolg’.

Ondanks vragen van anderen ‘waar en wanneer ik iets ‘opgelopen’ zou kunnen hebben,

en welke naam al mijn symptomen bij elkaar zouden hebben’.

De 2 weken daarna voelde ik me intens beroerd, pijn in mijn hele lijf (huid, spieren, pezen, botten, organen, in alles eigenlijk). Ik hoestte veel. Veel rillingen (zonder koorts te hebben).

Ik wilde alleen nog maar liggen en vooral niet eten en drinken.

Drinken heb ik wel gedaan. Eten nauwelijks tot niet.

In die tijd heb ik wel fysiek ondersteunende middelen tot me genomen.

Die hadden (tot mijn verbazing) totaal geen effect.

Het onrustige energieveld van binnen bleef overeind, roerloos intact.

Op momenten dat ik me iets minder beroerd voelde,

ging ik met mijn bewustzijn mijn lichamelijke belevingen invoelen,

en ik merkte dat ik op een dwingende wijze in een bepaald vibratieveld gehouden werd.

Bewegingsloos. Beroerd voelend, en lijkend op ‘geïsoleerd zijn van alles en iedereen’.

Met bijbehorende gedachten dat eigenlijk niets meer belangrijk is in dit leven.

Kort erna, voelde ik ’s nachts in bed: ik wil me helemaal niet zo intens beroerd voelen!

Het dient nu echt óver te zijn! NU! Het heeft lang genoeg geduurd!

En ik zette mijn innerlijke HartsKracht dwars door alle lichamelijke belevingen heen.

Zo krachtig als het maar kon (dat is even een uitdaging als je je zo beroerd voelt).

En mijn waarneming ging door het besef dat dit ‘zogenaamde virus’

misschien wel voor een aanzienlijk deel ‘n soort ‘mindcontrol’ zou kunnen zijn.

Ik nam het waar ….

De volgende ochtend voelde ik me een stuk beter.

Wel merkte ik op dat ik kort erna bijna naadloos weer werd ‘teruggevoerd’

naar mijn ellendige, lichamelijke belevingen en onrustige gemoedstoestand.

En opnieuw zette ik al mijn HartsKracht en het doorzien van de situatie

dwars door al mijn lichamelijke belevingen heen (dus door de gevoelens zelf heen).

En vanaf dat moment begon ik verder ‘op te knappen’.

Nog steeds merk ik dat er rillingen in mijn systeem gezet worden.

Het zijn geen analoge rillingen van binnenuit.

Het zijn ingevoegde rillingen op bepaalde plekken die van buitenaf komen.

En dan besef ik dat dit op die momenten heeft kunnen binnenkomen

omdat ik op die plekken toen niet (voldoende) aanwezig was.

En dat het constant volledig aanwezig Zijn in jeZelf prioriteit nummer 1 blijft houden!

Om alle ruimte in je Aardse, lichamelijke voertuig volledig in te nemen in aanwezigZijn.

P.S.: dit zijn mijn eigen belevingen. Het is heel goed mogelijk dat een dergelijke situatie bij anderen weer heel anders kan en zal verlopen

bron: de site van Ans Hoornweg